دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫۲۳۲ سال قبل از میلاد مسیح
‫آشوکا، امپراتور بزرگ، ‫هزاران نفر را سلاخی کرد
‫تا کالینگا را فتح کند، ‫اما یک فکر او را به زانو درآورد
‫و آن، پشیمانی‌اش بود
‫نمی‌توانست تشخیص دهد آنچه به دست آورده ‫یک پیروزی است یا یک شکست.
‫بعد از کلنجار رفتن با آن فکر، ‫به یک نتیجه رسید
‫او فهمید ‫قدرت الهی پنهانی که در دست داشت
‫بسیار خطرناک است
‫بنابراین آن را در قالب ‫۹ طومار مقدس پراکنده کرد
‫او تصمیم گرفت آن
‫طومارها را به ۹ جنگجوی لایق بدهد.
‫او هشت طومار را
‫با هشت قدرت فراطبیعی به جنگجویان توانا داد
‫و نهمین طومار را که حاوی اکسیر جاودانگی بود،
‫به حکیمان بزرگی سپرد که توانایی دیدن آینده را داشتند.
‫به آنها دستور داد تا به طور مخفیانه ‫برای محافظت از بشریت از آن استفاده کنند.
‫برای قرن‌ها، آن نُه جنگجو
‫این وظیفه را به نسل بعدی خودشان واگذار کرده‌اند.
‫این طومارها قدرت ‫جاودانگی و سلطه بر جهان را می‌بخشند.
‫از یونانی‌ها و پرتغالی‌ها، مغول‌ها، گورکانیان و هیتلر
‫بسیاری از رهبران قدرتمند به دنبال ‫این طومارها بودند
‫با این حال، هیچ کدام نتوانستند ‫در این راه موفق شوند.
‫اما در این عصر
‫شوری برای به دست آوردن ‫آن طومارهای الهی برخواست
‫تا دنیا را در تاریکی فرو ببرد
‫آچاریا
‫آمبیکا ۴۸ ساعت گذشته در حال مراقبه بوده
‫این نشون میده که اون داره خطری رو حس میکنه
‫بانشی، ما باید یک جلسه با نه جنگجو ترتیب بدیم
‫این یک دعوتنامه محرمانه ‫برای جلسه جنگجویان است.
‫به احترام آرمان امپراتور
‫یک خطر غیرقابل تصور در کمین ماست
‫و ما نمیتونیم جلوش رو بگیریم
‫این خطر از «تانتروانام» شما ‫شروع خواهد شد،
‫و به تمام مکان‌هایی که ‫طومارهای مقدس رو نگه میدارن، سرایت میکنه
‫به جای محتاط بودن، ‫هوشمندانه‌تر اینه که اول ما حمله کنیم
‫اگه راهی برای جلوگیری ازش بود
‫من اینجا نبودم که ‫پیشگوییم رو با شما در میون بذارم
‫این به هیچ وجه یک هشدار برای شما نیست.
‫این گوشه‌ای از آینده‌ست.
‫طومار باستانی که زیر نظر منه ‫فقط با استراتژی محافظت نمیشه
‫من براش یه ارتش درست کردم
‫ما موافقيم
‫با بیانات اولین جنگجو
‫ما هم ‫ارتش خودمون رو داریم
‫بین همه ما، فقط «آمارا گراندای» شماست ‫که بدون محافظت ارتش مونده
‫وظیفه من بود ‫که این پیشگویی رو بهتون بگم
‫اینکه چطور باهاش ‫برخورد میکنید به خودتون مربوطه
‫سواستی!
‫- سواستی ‫- سواستی
‫آمبیکا، دارن میرن
‫باید دوباره باهاشون صحبت کنم؟
‫وقتی غرور بر آدم غلبه میکنه
‫نه تنها ذهن ‫بلکه حتی گوش‌ها هم از شنیدن سر باز میزنن
‫خب، حالا باید چیکار کنیم؟
‫فقط یه راه وجود داره
‫من باید به کوه کایلاش برم
‫میخوای با بچه‌ای که تو شکمته ‫به کوه کایلاش صعود کنی؟
‫چطوری میخوای بری؟
‫و برای کی؟
‫حکیم آگاستیا
‫اون جاودانه‌ای که ‫در چهار عصر زندگی کرده
‫حکیم دانای کل ‫که خود لرد را ما رو راهنمایی کرده
‫ تجسم تسليم
‫پاک و سرشار از عطوفت ‫و شادی‌بخش
‫این خطر حتمیه
‫هیچ قدرتی که در عصر گالی متولد شده باشه ‫نمیتونه در برابرش بایسته
‫فقط با کندوکاو در تاریخمون، ‫میتونیم راه‌حل رو پیدا کنیم
‫اون...
‫سلاحی‌ست که در «ترتایوگا»، ‫در زمان لرد راما ساخته شده.
‫اون میرای هست.
‫من میارمش.
‫لطفا راه رو نشونم بده، مهایوگی
‫- تقدیر تو رسیدن به اون نیست. ‫- پس تقدیر کیه؟
‫این راه‌حل نیازمند
‫یک فداکاری بزرگه
‫من برای هر نوع ‫فداکاری‌ای آماده‌ام، مهایوگی
‫اگه فداکاری‌ای که میخوام
‫نوزادت باشه چی؟
‫ازش میگذری؟
‫چون این بچه باید توسط شرایط ساخته بشه ‫نه توسط مادرش
‫طبیعت در هر قدم
‫در مسیرش برای به دست آوردن اون سلاح، ‫اون رو به چالش میکشه
‫مجازاتش میکنه و بهش یاد میده
‫اون باید قوی بمونه
‫در برابر هر آزمونی که زندگی جلوش میذاره
‫اون آزمون‌ها
‫اون رو به یک حکیم ‫و یک جنگجوی آماده نبرد تبدیل میکنن.
‫چرا اون؟
‫تو سفری رو طی کردی که ‫هیچ انسانی هرگز نتونسته
‫و با عذاب‌های جهنم روبرو شدی
‫فقط فرزند یک جنگجو مثل تو، ‫با چنین اراده‌ی محکمی
‫میتونه این خطر رو شکست بده.
‫سرنوشت فقط به کسی مثل اون رو میکنه
‫اینا
‫اشک‌های درده
‫یا پذیرش؟
‫پذیرش
‫آدی یوگی
‫این فرمان و رحمت توست.
‫جايتريا
‫ سایه‌ای آغشته به خون ‫از زندگی‌های پیشین
‫آیا این فقط یک توهم است، نه بیشتر؟
‫ قصه اعصار، از نو نوشته شده
‫ آیا یک جنگ بزرگ ‫این کینه را زنده خواهد کرد؟
‫آچاریا
‫آمبیکا، رهبر جامعه ما،
‫۲۴ ساله که از آشرام ‫دوره
‫هر چیزی که پیش‌بینی کرده بود ‫داره به حقیقت می‌پیونده
‫یک نیروی شیطانی همین الانم
‫کنترل شش طومار باستانی رو به دست گرفته.
‫ما باید جلوش رو بگیریم
‫قبل از اینکه به ‫طومار نهم برسه.
‫اون نیروی شیطانی کیه، آچاریا؟
‫اون به قدرت اهریمنی‌ایه که ‫هیچ انسانی نمیتونه باهاش مقابله کنه.
‫ماها بير لاما!
‫با شش طوماری که در اختیار داره
‫هدف نهاییش الان
‫به دست آوردن طومار نُهمه، ‫همونی که ما ازش محافظت میکنیم
‫برای فعال کردن قدرت جاودانگی ‫از طومار نُهم
‫همه طومارها باید کنار هم قرار بگیرن
‫تحت هیچ شرایطی نباید بهش برسه
‫اگه این کارو بکنه ‫اون رو به یک خدا تبدیل میکنه!
‫چطور میتونیم جلوی همچین ‫نیروی قدرتمندی رو بگیریم، آچاریا؟
‫قرار نیست ما جلوش رو بگیریم
‫آمبیکا راه حل این مشکل رو ‫۲۴ سال پیش پیدا کرد.
‫بعد از ۲۴ سال پسرم رو برگردونید.
‫این یعنی شما برنمیگردید؟
‫رسیدن اون به منزله‌ی رسیدن منه.
‫اون محافظ ‫طومارهای آشوکا
‫و سرنوشتش یکی شدن با میرای هست.
‫فقط سه هفته باقی مونده
‫هم برای هشدار آمبیکا ‫و هم برای راه‌حل اون
‫این لیست بچه‌های ‫يتيم توى «بنارس» هست.
‫میتونی ببینی ‫اسم «ودا» توش هست یا نه؟
‫اسمش تو لیست هست.
‫ولی برای پیدا کردنش، باید خرج کنی
‫،ودا، گهات هاریشچاندرا
‫نیازی نیست ذهنم رو بخونی
‫من بزرگش کردم
‫فکر و عملش پاکه
‫اون دیدگاه منحصربه‌فردی داره
‫بابا، فکر کنم ستاره‌ها ‫دارن منو به سمت شرق صدا میزنن
‫از کاشی
‫به کلکته
‫آقا، آقا!
‫من میدونم کجاست
‫داداش، وقتی از این و اون سراغ ‫ودا اهل کاشی رو گرفتم،
‫- بهم گفتن فقط تو میشناسیش ‫- ودا بنارسی رو میگی؟
‫اون اوایل که اومده بودیم کلکته، ‫با هم زغال می‌فروختیم
‫حتى وقتی چیبش خالی بود، ‫همیشه خوش بود.
‫تا اینکه حدود ۱۰ سال پیش...
‫داداش، این زغال‌فروشی ‫داره رنگ و رومو میبره
‫ما که نمیتونیم رنگ زغال رو عوض کنیم، رفیق
‫پس بیا جا رو عوض کنیم
‫جا رو؟ کجا میخوای بری؟
‫انگار ستاره‌ها دارن ‫بهم جنوب رو نشون میدن
‫حالا که «داسو ددی» اومده، ‫کار «ودای قراضه» تمومه.
‫اتل متل توتوله، سونام خره!
‫اینا از جنس اصل هم بهترن. ‫کف بازارم همه همینو میگن
‫به این راحتیا نمیشه ‫داسو ددی رو خر کرد
‫گوچی، فندی، ‫لویی ویتون، بالمین
‫ایرانی، خارجی، اعلا... یا خدا!
‫مشروب، لباس، كيف، موبايل
‫ساعت و لپتاپ. ‫دیگه چی مونده؟
‫همه‌شون فیکن
‫- اسمشو گذاشتن کپی برابر اصل ‫- آره
‫همه‌ی اینا به کنار،
‫ولی دیگه چرا جنس منو کپی میکنی ‫و به خودم میفروشی مرد؟
‫جنس اصلی من کجاست؟
‫- ببخشید ددی. از دستم در رفت. ‫- گشنیز؟!
‫ددی، با این ‫جنس شما رو کپی کرده
‫من اینو میخوام چیکار کنم؟
‫جنس من كو؟
‫تو این پرده چیه این وسط؟
‫مگه عروسیه؟ ‫جمعش کن!
‫به چه جراتی اومدی تو منطقه‌ی من
‫و جنس منو کش رفتی؟
‫بگو ببینم ‫جنس اصلی من کجاست
‫وگرنه این قراضه‌فروشی رو ‫برات میکنم قبرستون
‫دی‌جی تیلو! برو تو کارش
‫چیه داداش؟ ‫یارو قراضه فروشه آهنگ گذاشت.
‫آره داداش! عجب چیزیه
‫کریشنا! این چه بساطیه .
‫داداش، بچه‌های این دوره زمونه ‫همینن دیگه
‫گوش کن، ددی!
‫هر جا درختی سبز بشه اونجا قلمروشه
‫کل این مملکت قلمروی منه
‫کافیه چشم ودا ‫به جنسی بیفته
‫دیگه محاله ‫بتونی پسش بگیری
‫اگه تو شماره یکی ‫من شماره‌ام ۴۲۰ئه
‫کاسبی یعنی یه کم بده ‫یه کم بستان
‫نه شغل گدا-گشنه‌ها که ‫پول خرد جمع میکنن
‫هنوز دوزاریت نیفتاد، ددی؟
‫چنان میخوابونتت ‫تو بیمارستان گاندی
‫هی، نالاماندو!
‫یا حضرت تایگر شروف!
‫لعنت بهشون! سربازا!
‫خیلی‌خب، قشنگه! ادامه بده
‫اگه همه بخوان یه جور بپوشن ‫خرج میره بالا
‫اگه فقط تو بازار رو قبضه کنی ‫ما چطوری کاسبی کنیم، داداش؟
‫مگه نمیدونه ما کی هستیم؟
‫رئیس، دهنتو سرویس میکنه
‫ای وای
‫یه چیز خارق العاده میشه!
‫چرا یکی یکی حمله میکنین، احمقا؟
‫- دسته جمعی بریزین سرش ‫- بزن بریم، بچه‌ها
‫چقدر خوشگلی تو ‫عجب چیزی هستی والا!
‫این دی‌جی داره رو مخم راه میره
‫- اون سیم‌ها رو قطع کنین ‫- چشم، ددی
‫- هی فسقلی ‫- داداش؟
‫یعنی میگی ما اصلیم و شما فیک؟
‫- آره داداش ‫- دستم به دامنت
‫داداش
‫چطوری کاسبی کنیم آخه
‫بیا، بگیر!
‫ای بابا، چه بد گرفتی
‫اون جنس «داسو ددی»ئه.
‫تو هر سوراخی تو حیدرآباد ‫قایمش کنی
‫آخرش به دست خودم میرسه
‫اینجا هیچی مال تو نیستريال ددی ‫همه‌چی عاریه‌ایه.
‫امروز مال توئه ‫فردا مال یکی دیگه. گرفتی؟
‫جای دیگه‌ای قایمش نکردم ‫همین‌جاست.
‫هی!
‫هی، رفیق
‫- سونام، آتیش رو خاموش کن ‫- آب... آهان، پیداش کردم
‫هی، رفيق ‫این کپی ویسکیه
‫میترکه
‫نه
‫تموم شد!
‫بای‌بای، تاتا
‫از همه‌تون خواهش میکنم ‫زندگی من داره خوب پیش میره
‫با چند تا پرونده‌ی جزئی
‫خواهش میکنم پرونده‌ی قتل ‫رو دستم ندین
‫- و نذارین از کار بیکار بشم، خدا ‫- قربان
‫چرا اینقدر ترسیدی، قربان؟
‫سباستین، ترس برای ‫زندگی و پیشرفت لازمه
‫خیلی خب تا اینجا که اومدیم ‫بریم تو
‫بریم تو؟ ‫مگه چلوکبابی سبحانه؟
‫به یه مرد زن و بچه‌دار میگی ‫برو تو دل آتیش، احمق
‫خودشون میان بیرون صبر میکنیم
‫خودشون میان بیرون. صبر میکنیم
‫هی، آبجی. کجا میری؟
‫میخوام ودا، ودا پرجاپاتی رو ببینم
‫یه دردسری درست کرده
‫همین الان پلیس داره ‫همه‌شون رو دستگیر میکنه
‫هی، یواش‌تر بابا
‫پیرهنو ول کن.
‫- سلام، جناب سرگرد. ‫- سلام
‫کولر رو کجا میخواین؟ ‫پشت صندلی‌تون یا جلوش؟
‫برای بچه‌های تو بازداشتگاهه، نه ما.
‫برای اینه که زندونیا ‫تو تابستون خنک بمونن، ببرش تو.
‫چرا این امکاناتو بهشون میدین، قربان؟ ‫این چه فلسفه‌ایه؟
‫اگه اینجا بهشون خوش بگذره
‫بعد از آزادی دنبال ‫انتقام‌جویی نمیرن
‫به این میگن استراتژی
‫بین کولر و بریانی
‫اینجا بیشتر شبیه رستوران «گرین «باورچی» ‫شده تا کلانتری
‫بله، خانم؟
‫اومدم آزادشون کنم
‫آزاد؟
‫کیو؟ این باند مواد فروش رو؟
‫شما نه بهت میخوره وکیل باشی، ‫نه فعال حقوق بشر.
‫پس شما کی هستی؟
‫اسم من ويبهاست. ‫از هیمالیا اومدم
‫- هيماليا؟ ‫- حتما کتابفروشی هیمالیا رو میگه
‫- نكنه وکیلمونه؟ ‫- این وکیلمونه؟
‫سه ساله همون کشوی قبلی رو داریم
‫واقعا میتونیم وکیل بگیریم؟
‫از اونجایی که دود مواد رو ‫ناخواسته استنشاق کردن
‫قربانی محسوب میشن، نه مجرم
‫انبار مواد ‫کاملا سوخته.
‫ این یعنی...
‫شما هیچ مدرکی ندارین ‫که اونا مواد میفروختن
‫طبق ماده ۲۱ قانون مبارزه با مواد مخدر
‫شما نمیتونین بدون مدرک مستند ‫بازداشتشون کنین
‫فورا آزادشون کنین ‫وگرنه خودتون میفتین تو حبس
‫چیکار کنیم، قربان؟
‫تا کی میخوایم ‫این کارای کوچیک رو بکنیم، مرد؟
‫بیا یه بانک انتخاب کنیم
‫- و بزنیمش. این یعنی هنر ‫- نه. این یعنی جرم
‫هنر کپی برابر اصل یعنی...
‫بازنگری کنی و یه چیز ‫جدید خلق کنی، رفیق
‫- گرفتی؟ ‫- به به!
‫تا الان فقط یه دختر بود. ‫حالا شده یه فرشته
‫چرا تا گفتم «فرشته» سروکله‌ش پیدا شد؟
‫اومدی اینجا چون
‫ازمون تشکر نکردی ‫که از زندان درمون آوردی؟
‫الو؟
‫الو! دختر! چرا اینجوری زل زدی؟
‫تیپت یه جوریه. ‫لباس مرتاض‌ها رو پوشیدی
‫تو از اون اکیپ‌هایی نیستی که برای کاسبی‌شون
‫هی قیافه عوض میکنن هستی؟
‫اون کار یسو ددی‌ئه، نه من
‫من فقط تو کار کپی برابر اصلم. ‫اگه خواستی خبرم کن.
‫گذرگاه‌های بنارس، معادن زغال بنگال،
‫بازار «بیدا»ی هوره ‫و ۱۶ تا کلانتری
‫اینا جاهایی هستن که تو رو ساختن
‫و نشانه‌هایی که ‫منو به اینجا رسوندن
‫که من هیچ وامی نگرفتم، ‫پس چرا اومدی سراغ من؟
‫تو وام‌بگیر نیستی
‫بلکه دردسر دفع کنی
‫تو تنها ناجی ‫کتاب نهم، آماراگراندا، هستی.
‫باید برای محافظت از اون خودت رو به میرای برسونی
‫جنگجویی از سلسله شاتادرو ‫کسی که میتونه صد نفر رو بکشه...
‫داداش داره بهت میگه کالابهایراوا
‫این دختره دیوونه‌س، حاجی. دیوونه!
‫دیوونه‌ها بدشون میاد بهشون بگی دیوونه ‫قیافه‌شو ببین
‫هی!
‫تو این هنر رو از کجا بلدی؟
‫من میتونم خاطرات فراموش شده یه نفر ‫رو تو صورتش بخونم
‫ولی نمیتونم ذهن تو رو بخونم
‫تو یه جنگجویی ‫یکی که حتی نمیدونه خودش کیه
‫میخوای منو بکشی ‫بعدم داستان هالیوودی تعریف میکنی؟
‫ذهن مردم رو میخونی، هان؟ ‫پس ذهن اینو بخون
‫از دیشب داره بهت فحش میده.
‫واسه خاطر «وانتالاکا».
‫امکان نداره به من فحش بده...
‫داری به من فحش میدی؟
‫- هی، مرد، داری به من فحش میدی؟ ‫- پس چی؟ فحش ندم؟
‫چرا شماره‌تو به دختر من دادی؟
‫من چه میدونستم ‫تو میخوای مخ وانتالاکا رو بزنی؟
‫عشق هر کی رو بکشه مخشو میزنم، ‫چه پونوگولو درست کنه چه وادا!
‫هر کی یه سلیقه‌ای داره دیگه، داداش ‫بحث سر اون خوراکیا نیست
‫چرا شماره تو بهش دادی؟ ‫چون قول داد دم در تحویل بده.
‫- من شماره‌شو نمیخوام ‫- پس چرا خندیدی؟
‫هی، من کلا آدم خوش‌خنده‌ای‌ام، داداش
‫یه دختر اومده سراغم ‫اونوقت تو پیشش از من بد میگی؟
‫اگه اسم اون مسافرخونه رو بیاری ‫با لگد می‌زنمت
‫چرا اون دختره داره میره، قربان؟
‫یه فکری دارم
‫بیا شنود کار بذاریم
‫یعنی ۵۰ تا کار بذارم ‫تو کل اوراقی؟
‫فقط یه شنود تو خونه‌ش ‫کفایت میکنه، سباستین
‫آچاریا! جنگجو رو پیدا کردیم
‫یک سو روشنایی است...
‫و سوی دیگر تاریکی
‫استاد ياكوزا
‫من یک پروفسور تاریخ هستم
‫به عنوان نماینده یک نیروی جدید ‫به اینجا اومدم
‫منظورم، ارباب جدید ‫كتيبه‌های آشوکا، "شمشیر سیاه" هست.
‫شما از کتاب هفتم ‫کالاگراندام، محافظت میکنید
‫لطفا اون رو به ما بدید
‫شما و نیروتون هرگز ‫دستتون به اون کتاب نخواهد رسید.
‫،پس وقتش رسیده که ‫با "شمشیر سیاه" روبرو بشی
‫ همه آماده باش
‫اون یارو رو تیکه پاره کنید
‫وقتی یه ستاره درخشان می‌میره
‫تبدیل به یه سیاهچاله میشه ‫که همه چیز رو می‌بلعه
‫فرقی نمیکنه چقدر قدرتمند باشه
‫جذبش میکنه
‫در گذشته، من اون ستاره بودم
‫حالای من ‫فراتر از تصور شماست.
‫اعدام شدن ‫به دست «ماهابير لاما»...
‫افتخار بزرگیه
‫کتاب‌های قدرتمند در جاهای اشتباهی
‫کالاگراندام
‫۲۴ سال طول کشید ‫تا دستم
‫به این هفت تا کتاب برسه، پروفسور
‫حالا فقط دو هفته وقت دارم ‫تا به هدفم برسم
‫تنها چیزی که ندارم
‫زمانه، پروفسور
‫بیا، آقا.
‫گفتم سهمت رو میدم، اینم از این
‫تو آشغال رو ‫تبدیل به طلا کردی و فروختی
‫چرا سودش رو به من میدی؟
‫اونی که اون ضایعات رو بهم داد ‫تو بودی.
‫خب که چی؟
‫این سهم حق خودته. نگهش دار
‫- مراقب خودت باش ‫- باشه.
‫یا حضرت مایساما! ‫زهره‌م ترکید!
‫- چرا مزاحم من میشی؟ ‫- چاره دیگه‌ای ندارم
‫اگه مودرایی که میگم رو انجام بدی ‫و خاطراتت رو مرور کنی... آخ!
‫- ودا! ‫- داسو ددی منتظرته
‫دخلشونو بیارید
‫ بکشیدشون! بکشیدشون!
‫شاید نتونم صورتت رو بخونم
‫ولی خیلی خوب میتونم ‫احساساتت رو بخونم
‫نذار افکارت ‫از این فراتر بره
‫هی، چی شده؟
‫داری خونریزی میکنی
‫- وایسا، بذار ببندمش ‫- خودم از پسش برمیام
‫- هی! ‫- هوم؟
‫اولین بار که ویبا رو ‫تو کلانتری دیدم
‫یه جورایی یه حسی بهش پیدا کردم
‫اون موقع سیگنال‌ها رو نگرفتم
‫ولی امروز... لعنتی! ‫انگار خود فیلم بود
‫باد می‌وزه
‫چراغا چشمک میزنن
‫موهاش تو هوا
‫حس رو لمس کن
‫نفس رو حس کن
‫موهارو بو کن
‫انگار قلبم ‫تب کرده، حاجی
‫- میری مسافرخونه؟ ‫- احمق!
‫ولی چرا باید اون دختره ‫بیاد دنبال من؟
‫چرا باید به خاطر من خونش ریخته بشه؟
‫این قطعاً عشقه.
‫آدم نباید دختری مثل اون رو ‫از دست بده، حاجی
‫اگه نمیخوای از دستش بدی، ‫پس بچسب بهش! منظورم اینه که پیشنهاد بده
‫این لوکیشنیه که ماپو فرستاده.
‫چطوره؟
‫تو اگه مال خودت رو بپوشی، ‫منم مال خودمو در میارم
‫- خودم درش میارم. حسود ‫- بیا بریم.
‫حواست به جلوت باشه! ‫چرا اومدیم مسافرخونه، داداش؟
‫این چیه؟
‫چرا اینجا همه چی اینقدر عجیبه؟
‫لعنتی! لعنتى! لعنتى!
‫تو که گفتی تو قلبته. ‫اینجا چیکار میکنه، مرد؟
‫خوش اومدین، پسرا!
‫اولین بارتونه میاین ‫مسافرخونه ما، درسته؟
‫فقط اتاق میخواید ‫یا چیز اضافه‌تری هم میخواید؟
‫هی! پشمک! ‫دختر مرتاض من کجاست؟
‫- یه هفته پیش اومد. ‫- همون دختره که اینور اونور میگرده
‫و اون لباس کرباسا رو پوشیده ‫همون دختره که شبیه مرتاض‌هاست؟
‫طبقه اول، ۱۰۵
‫،عزیزم، لطفاً شالت رو سرت کن ‫این از اوناش نیست
‫در که بازه
‫در بازه؟
‫این کارش جادو جنبله؟
‫- این چیه مرد؟ خفه شو! ‫- جادوی سیاه.
‫ببین چطور اینجا نشستی مدیتیشن میکنی
‫اونوقت اون زنا بیرون ‫دارن لاس میزنن
‫هیچ ارتباطی بین تو
‫و اتفاقایی که اینجا می‌افته نیست.
‫ما كتاب مقدس هفتم رو از دست دادیم
‫وقت نداریم. ‫یودای ما باید آماده بشه
‫ودا، با دقت به من گوش کن
‫نُه تا کتاب مقدس وجود داره ‫که میتونه یه انسان رو به خدا تبدیل کنه.
‫امپراتور آشوکا اونا رو ‫تو جاهای مختلف قایم کرده
‫یه نفر تا الان هفت تا از ‫اون نُه تا رو به دست آورده
‫و نزدیکه به هشتمی برسه.
‫تو باید قبل از اینکه به نُهمی برسه ‫جلوش رو بگیری
‫- تراشه‌ش پریده ‫- هی! بس کن!
‫اینجا چه خبره؟ ‫یالا، بیا از اینجا بریم
‫تو یه ترسو هستی
‫قربان، واقعاً نیازی به ‫این عملیات مخفیانه هست؟
‫یه جوری پرونده رو بستیم ‫چرا باید ریسک کنیم، قربان؟
‫فشار ستاد مبارزه با مواد مخدر ‫روم زیاده، سباستین.
‫دارن ازم میپرسن که
‫چطوری میتونی سی نفر رو ‫همزمان ول کنی برن
‫باید جوابگوی این باشی
‫یا یه توضیحی بدی ‫برای اون گلی که آتیش گرفت.
‫ما از پس این دو تا کار ‫برنمیایم
‫ما باید مدرک به دست بیاریم
‫- ودا! ‫- ویبا!
‫من اومدم اینجا ‫یه چیز جدی بهت بگم
‫این داستان تو و اون کفتره ‫مخ منو ترکونده
‫حرف حسابم اینه که من دوستت دارم
‫حاضرم با این دیوونگی‌هات کنار بیام ‫و کمکت کنم خوب بشی
‫من و تو... با هم ازدواج میکنیم
‫نه ماموریتی که من براش اومدم اینه، ‫نه اون کاری که تو باید انجام بدی
‫نه من اون کسی‌ام که دنبالشی، ‫نه اینجا جاییه که تقدیرت باشه
‫تو اون آدرسی هستی که سرنوشت ‫به عنوان راه‌حل این مشکل انتخاب کرده
‫هی خانوم! این داداشمون خودش ‫کاملا خودشو میشناسه
‫گیجش نکن
‫کی اسمت رو گذاشته ودا؟
‫تو فقط اون زاهدای آگورای کاشی رو میشناسی ‫که بزرگت کردن
‫نه اون مادری که تو رو ‫دست اونا سپرد.
‫اسم مادر تو آمبیکاست
‫اون رهبر یه قبیله مقدسه ‫که هزاران نفر می‌پرستنش.
‫اون این قدرت رو داره که آینده رو ببینه
‫مادرش؟
‫من چیزی به اسم «مادر» ‫نمی‌شناسم.
‫منم عین خودشم.
‫منم لب گهات‌ها ول میگشتم ‫و بین جنازه‌ها بزرگ شدم.
‫هر چی گیرم می اومد میخوردم ‫و هر جا دلم میخواست میرفتم
‫هیچ مادری هم سراغم نیومد.
‫اگه وضعیت منو میفهمی، باهام بیا.
‫اگه نه، نیا.
‫تو این سفری که برای به دست آوردن ‫هر نُه تا کتاب باستانی آشوکا داشتی
‫چرا هیچ وقت حرفی ‫از آخرین کتاب نزدی؟
‫تو میتونی هشت تا کتاب رو ‫به دست بیاری
‫ولی هیچ وقت نمیتونی ‫به نهمی دست بزنی
‫کتاب نهم ‫یه معمای بزرگه، پروفسور
‫برای رسیدن به کتاب نهم ‫باید از نقشه‌های آمبیکا عبور کنیم
‫یعنی باید مثل اون فکر کنیم
‫ده ساله که سایه‌ی من ‫تو تاریکی جون کنده
‫يوكا
‫يوکا، بعد از ده سال
‫تمرین سخت ‫تو این صومعه
‫حالا لایق این شدی که ‫وارد مرحله بالاتری از تمرین بشی
‫برای این کار، باید بری ‫به آشرام آمبیکا.
‫با تمام دعاهای خیر شما
‫قصد دارم آمبیکا رو ملاقات کنم
‫محل اون مخفی نگه داشته شده.
‫بابت این ده سال تاخیر، ‫باید عذاب بکشی
‫این هدیه‌ی شاگردی من به توئه
‫بیخودی جوش آوردم
‫هی، نکنه زیادی تند رفتم؟
‫یعنی ویبا دوباره میاد اینجا؟
‫نگران نباش داداش. ویبا نشد، ‫یه داف دیگه برات جور میکنم
‫این تب قلبت ‫زود فروکش میکنه
‫اول برو اون چراغ چشمک‌زن رو درست کن
‫ما کی از این چراغای استارلایت خریدیم؟!
‫هی، ماپو! با توئه‌ها.
‫دختر زاهد
‫هی!
‫برق برگشت ‫و فانوس دریایی تو هم همینطور.
‫چرا این یارو مثل برچسب چسبیده؟
‫هی، چشمات داره ‫حست رو لو میده‌ها.
‫اون قیافه حق‌به‌جانبت رو بیار بالا!
‫يه لحظه میای بیرون؟
‫یادت میاد ‫این ماشین چطوری اومد اینجا؟
‫از چوربازار اومده دیگه. چطور؟
‫اگه تو این ماشینو نیاورده بودی اینجا ‫که از روش یه کپی بزنی
‫ترمزش میبرید ‫و چهار نفر رو به کشتن میداد
‫از داستان این اتوبوس خبر داری، نه؟
‫این اتوبوس اوراقه
‫اگه تو اینو نیاورده بودی
‫قرار بود بشه ‫سرویس مدرسه
‫دیگه لازم نیست برات بگم
‫که بعدش ‫چه اتفاقی می افتاد
‫کی بهت یاد داد ‫قاطی علف، گشنیز بریزی؟
‫کی میخواست بهم یاد بده؟ ‫ایده خودم بود
‫همینو دارم بهت میگم ‫پشت فکرای تو یه نیت خیر هست.
‫به همین دلیله
‫که اون جنس هیچ وقت به دانشگاه نرسید.
‫همینطوری ‫یه نیت خیر
‫پشت تک‌تک ‫این وسایل اینجا پنهونه
‫چه قبول کنی چه نه، ‫تو یه آدم خاصی
‫با انجام این «ماتریکا مودرا» ‫راهنمایی‌های مادرت یادت میاد.
‫بیا، بهت نشون میدم من واقعا کی‌ام
‫حالا میخوایم چیکار کنیم؟
‫میخوایم یه نمونه از کاری که واقعا میکنیم رو ‫به نمایش بذاریم
‫هر ماشینی عشقت میکشه انتخاب کن، رئيس.
‫مشکی براق
‫شکوه طلسم
‫- اوه نه! آقا... ‫- بیا عوض کنیم
‫میلک شیک رایگان از طرف کافه‌مون. ممنون آقا.
‫خیلی ببخشید، مشکلات پولدارای معمولی دیگه میدونید؟ اشکال نداره
‫دیدی؟ ضرر اون سود ما شد.
‫- دیدی چیش خاصه؟ ‫- آره!
‫من یه آدم معمولی‌ام، نه اونقدر خاص ‫که تو توصیف میکنی
‫هی، این چه صداییه؟
‫هیچی نمیتونه بهت آسیب بزنه. ‫نترس.
‫کجا زندگی میکنید کوچولوها؟
‫من تو زندگیم شوک زیاد بهم وارد شده، ‫ولی این یکی ولتاژش خیلی بالاست
‫یعنی واقعاً من داشتم ‫این همه کار خیر میکردم؟
‫ستاره‌ها ‫به موقع سر رسیدن.
‫باز این شروع کرد.
‫من الان دارم به مرد رو میبینم ‫که یه تیر تو دستشه.
‫اگه چیزی که نادیدنی بود حالا دیده میشه،
‫وقتش رسیده که تو بهش عمل کنی.
‫چیکار کنم؟ کجا برم؟
‫هی، ماپو، چطوری از پورانا پول ‫برم رامناگار؟
‫دو تا مسیر داره، داداش
‫یکی از راه افضل گنج، ‫اون یکی از راه نامپالی
‫شفافیت رو حال کردی؟ ‫به همین وضوح که این گفت توضیح بده
‫اونی که خودشو خدا میدونه ‫میخواد یه کشتار جمعی راه بندازه
‫برای جلوگیری از این کار ‫تو باید به «میرای» برسی
‫فرض کنیم میرای تو را مناگاره ‫و من تو پورانا پول
‫چطوری از پورانا پول ‫به رامناگار برسم؟
‫مسیرش توی خاطراتت ‫حک شده.
‫تنها راه به یاد آوردنشون ‫از طریق به «مودرا»ست.
‫میگی اگه از اون مودرا استفاده کنم ‫میتونم ببینمش؟
‫- کدوم مودر است؟ ‫- ماتريكا مودرا
‫حرکات منو دنبال کن
‫سعی کن حرف‌های مادرت رو به یاد بیاری
‫چطوری حرفهایی که تو شکمش بهم زده رو ‫یادم بیاد آخه؟
‫تو پسر آمبیکایی
‫تو این قدرت رو داری که ‫گذشته رو به یاد بیاری
‫این مودرا برای همین کاره
‫میدونم که صدامو میشنوی
‫اولین هدفت رسیدن به میرای هست
‫هر کلمه‌ای که میشنوی ‫تو رو به میرای نزدیک‌تر میکنه
‫ما از هم جدا نمیشیم
‫ما دوباره تو جایی به اسم ‫تانتراوانام به هم میرسیم.
‫چی شد، داداش؟
‫انگار صدای مامانم داره ‫رو استریو پخش میشه
‫این یه فلوت مراکشیه. ‫صدای خیلی خاصی داره
‫ماشاءالله
‫یک شبه، یه کوه ‫بین دو تا روستا
‫تو مراکش ‫به طرز جادویی ناپدید شده
‫کار هیچ آدم یا ماشینی ‫نبوده.
‫مطمئنم سلاح‌های صوتی ‫اونجا هستن.
‫این یعنی کتاب هشتم، ‫شابداگراندا، باید اونجا باشه
‫میتونم با یه قیمت خوب تقديمتون کنم. باشه؟
‫چه سازی یا
‫من دنبال اون کتابی‌ام که علم
‫ساخت سلاح‌های صوتی رو در خودش داره
‫سلاح‌هایی که میتونن کوه‌ها و آدما رو محو کنن.
‫اون کتاب هشتمه
‫تو هیچ خبر نداری که ‫قراره با چی روبرو بشی
‫پروفسور
‫اگه خود سلاح‌ها ‫به این جذابی هستن
‫تصور کن خسارتشون ‫چقدر میتونه عظیم باشه
‫تو فقط به کتاب ما ‫نزدیک نشدی
‫تو به آخر خط خودت نزدیک شدی
‫با مرگت روبرو شو.
‫کالا
‫تاریکی را فرا میخوانم
‫یک حاکم به علاوه‌ی یک فرمانده ‫مساوی است با... خدا
‫اون منم.
‫در برابر بزرگترین قدرت سر خم کنید.
‫جلوی این نیروی شکست‌ناپذیر زانو بزنید
‫مهمون ناخونده‌ای هستم، نه؟
‫تنها مهمون ناخونده، مرگه
‫میدونم که مرگ منم از راه رسیده
‫خوب گفتی
‫میدونم هدفت چیه. تو فقط به کشتن من راضی نمیشی
‫این آشرام رو هم به خاکستر تبدیل میکنی
‫بذار ساده‌اش کنیم
‫کتاب نُهم کجاست؟
‫از چیزهایی که از آینده میدونم
‫تو نمیتونی بهش برسی
‫«ما به هدف نزدیکیم.»
‫معلومه که سرنوشت با تو یار نیست
‫کار من اینجا تموم شده.
‫دیگه فرقی نمیکنه که من باشم یا نباشم
‫آماده جنگ باشید!
‫هر طور مایلی! بسوزونیدش!
‫ردیابیش کن
‫هی، زرینا آبجی، این وقت شب اینجا چیکار میکنی؟
‫گفته بودی یه کپی از کامپیوتر گیمینگ به پسرم میدی
‫پولشو آوردم
‫یعنی با این وضعت میای بیرون؟
‫تا موقع زایمانت تو خونه بمون
‫برو خونه. من خودم برات میارمش
‫چون حامله‌ای، لازم نیست پول بدی
‫مادرت چه روح بزرگی به دنیا آورده
‫- بریم! ‫- هی!
‫چرت‌و‌پرتای "بازگشت مومیایی" داری ‫همه معامله‌ها رو خراب میکنی
‫هی، اون مامانمه. جرئت نداری ‫یه کلمه راجع بهش حرف بزنی.
‫- منظورم این نیست داداش ‫- برو کنار
‫این پسره رو!
‫هی، ماپو! بیا اینجا
‫نمی‌فهمه
‫که همش بازی با احساساته، رفیق
‫هی، احمق! چرا هیچی نمیگی؟
‫- اگه اون گفته حتما راسته ‫- راست؟ عمراً!
‫اگه اینم مثل اون مرتاض بشه
‫باید کنار خیابون پتو بفروشیم
‫این هیپنوتیزمه! از هر دست بدی از همون دست میگیری.
‫- پس اون ماشین چی بود؟ ‫- شانسی بود بابا
‫هی، بیاین به توطئه بچینیم این دختره رو بفرستیم بره
‫ويبا.
‫اومدم یه چیزی بهت بگم
‫باید فوراً از اینجا بری
‫چون خانمی دارم با ملایمت میگم
‫چرا این کبوتره خونیه؟
‫چرا روش ردیاب نصبه؟
‫که دارن راجع به ردیاب حرف میزنن، ‫حتماً نقشه بزرگی تو سرشون
‫الان بهترین وقته که همه مدارک رو جمع کنیم
‫- به کل تیم آماده‌باش بده. ‫- بله قربان
‫- کل فیلمای دوربین مداربسته رو چک کن. ‫- چشم قربان.
‫باید قبل از اینکه از مسافرخونه بزنن بیرون بهشون برسیم.
‫- فوراً شروع کنید. ‫- بله قربان
‫چرا گریه میکنی؟ کسی آسیب دیده؟
‫خیلیا جونشونو از دست دادن
‫و الان دارن میان سراغ ما.
‫سباستین، همه سر پستشونن؟
‫بله قربان. ما سر پستیم. وضعیت شما چطوره؟
‫من دقیقا پشت سرتون تو ون هستم ‫منتظر دستور من باشید.
‫دارم همه چیو از دوربین مداربسته میبینم. باشه؟
‫باشه قربان
‫تو اینجا منتظر بمون
‫قربان، متوجه اون شدید؟
‫این کیه که قیافه‌اش به چادرگاتی‌ها نمیخوره؟
‫دستگیرش کنم قربان؟
‫بدون مدرک نمیتونیم دستگیرش کنیم، سباستین.
‫صبر کن.
‫بیا، یکم خرما بخور
‫مخصوص تو از دبی وارد کردم
‫دختر... از هیمالیا؟
‫اشاره میکند دختر... از امیریت
‫اتاق ۱۰۵، طبقه اول. سومین در سمت راست
‫اونا رسیدن. باید ودا رو پیدا کنیم
‫ویبا
‫هی، ويبا! ويبا!
‫اون دختر مرتاضه و دوستش دارن فرار میکنن قربان
‫الان اونا اولویت ما نیستن. روی اون زنیکه خلافکار تمرکز کن.
‫همین که اومد بیرون دستگیرش کن
‫و صاف ببرش کلانتری
‫- من تو دادگاه میبینمتون ‫- سر پستاتون مستقر شید.
‫قربان
‫رئيس... من...
‫...تو ونه
‫اون...
‫با ودا ضايعاتيه.
‫می‌برمت
‫داداش
‫یه اتفاقی داره میفته. یکی دنبال ویباست
‫ویبا، چی شده؟
‫اونی که منو بزرگ کرد
‫اونی که بهم گفت تو رو پیشش ببرم
‫دیگه زنده نیست.
‫حالا تنها کسی که برام مونده تویی
‫من به تو ایمان دارم، ‫همونطور که مادرت داشت.
‫تو برای خیلیا قیام کردی، ‫بدون اینکه حتی بدونی
‫حالا یک بار دیگه قیام کن
‫برای کسایی که بهت ایمان دارن
‫- دقیقا چی شده؟ ‫- من باید برم
‫مراقب خودت باش
‫چی شده
‫فقط تو زنده موندی
‫مجبورم نکن اینجا رو به آتیش بکشم
‫امروز مغازه تعطیله. هیچی از انبار خارج نمیشه
‫میتونید برید
‫لعنت بهشون! سربازا!
‫این به نظرم یه تشكيلات بين‌الملليه.
‫بالا بزن بریم بجنگیم
‫هی، ودا!
‫ولش کن
‫وگرنه خودمو میکشم
‫من تنها کسی‌ام که میتونه تو رو به کتاب نهم برسونه.
‫ولش کن!
‫ودا، برای به سرانجام رسوندن این مأموریت بزرگ
‫به چیزی فراتر از زور خالی نیاز داری
‫تو به متحد نیاز داری
‫تو به این دنیا اومدی
‫در حالی که مسیر از قبل درونت حک شده بود.
‫با شهادت پنج عنصر و ستارگان
‫باشد که فداکاری آمبیکا و عزم آگاستیا استوار بماند.
‫این کودک، چراغ ابدی آینده است.
‫این برکتی است که از خال دودمان ایکشواکو عطا شده است.
‫جايتريا
‫وقتی زمانش برسه
‫تنها وقتی که قطرات باران با خون او درآمیزد
‫مسیر مقدس بر او آشکار خواهد شد.
‫زمانش فرا رسیده، ودا.
‫ودا!
‫هی، ماپو!
‫داداش همونطور که گفتی
‫این خالکوبی نیست. واقعا یه نقشه‌اس.
‫مقصدش یه جایی بیرون از شمال هیمالیاست.
‫بیا یه نگاه بندازه
‫این نقشه به هیمالیا نمیره، ‫صاف میره به قبرستونش.
‫این همینجوریشم قاطی کرده، ‫تو هم داری بیشتر تشویقش میکنی
‫چاقو خوردن برات کافی نبود؟
‫خفه شو بابا!
‫به حرفم گوش کن و بی‌خیال این قضیه شو.
‫چیزی که مامانم موعظه میکرد رو ویبا تکرار کرد
‫میرای
‫برای دیدن اونا
‫باید به میرای برسم
‫داداش، داری چیکار میکنی؟ ودا!
‫این سفر مثل کلکته به حیدرآباد نیست.
‫بدون هیچ مقصدی کجا میخوای بری؟
‫وقتی قدم اول رو بردارم، راه خودشو نشون میده
‫۶۰۰ متر دیگه مونده، رفیق
‫مواظب باش
‫- وای خدا ‫- حواست به قدمات باشه
‫- هی ... ‫- من نمیتونم
‫این دور و بر دهکده‌ای هست؟
‫این آخرین دهکده‌ست.
‫تو همینجا بمون
‫منم باهات میام
‫قربان، لطفا وايستين.
‫تو این ۳۰۰ سال گذشته،
‫هیچ‌کس از اون مسیر زنده برنگشته.
‫اینجا قلمرو ارباب گارودا است.
‫اونایی که بدون اجازه‌ش ‫پاشون رو اونجا بذارن
‫هیچ‌وقت زنده برنمیگردن.
‫در زمان ارباب راما،
‫دو عقاب زندگی میکردن ‫سامپاتی و جاتایو
‫جاتايو جونش رو برای کمک ‫به ارباب راما فدا کرد
‫سامپاتی به ارباب راما کمک کرد ‫و بال‌های از دست رفته‌ش رو دوباره به دست آورد.
‫حالا نوادگان سامپاتی از میرای محافظت میکنن
‫زور خالی در برابر موجودی الهی ‫مثل سامپاتی هیچ قدرتی نداره
‫اگه کمکشون رو میخوای ‫باید خودت یه راهی پیدا کنی
‫اگه اونا فکر کنن ‫که نیتت پاکه
‫حاضر میشن بهت کمک کنن
‫این فقط زمانی ممکنه که بتونی ‫به ذهن سامپاتی وصل بشی.
‫،قربان، اینا بی‌رحم‌ترین
‫و وحشی‌ترین باندی هستن که تو کل خدمتم دیدم
‫اون زنه ۲۰ تا افسر پلیس رو ‫بدون ذره‌ای انسانیت سلاخی کرد
‫هلیکوپتر و رزمی‌کار دارن
‫!قربان، بساطشون حرف نداره
‫قربان، تحت هیچ شرایطی بهشون رحم نکنین.
‫خواهش میکنم همه‌شون رو دستگیر کنین.
‫خداحافظ و موفق باشین، قربان
‫بیست تا پلیس کشته شدن
‫جدی بودن اوضاع رو نمیفهمی آشوک؟
‫باید قبل از اینکه رسانه‌ها بو ببرن ‫این پرونده رو ببندیم
‫من تو رو از وظایفت ‫به عنوان بازرس تعلیق میکنم
‫- قربان؟ دارین اخراجم میکنین؟ ‫- آشوک...
‫اگه دستگیرشون نکنیم ‫دقیقا همین اتفاق میافته
‫تو مأمور شدی
‫به یه نیروی ویژه جدید برای حل این پرونده
‫ایشان آقای سریدار ‫و ایشون خانم زویا بن هستن.
‫- سويا بين "لوبيا سويا"؟ ‫- زویا بن!
‫،قربان، امپراطور آشوکا، هیمالیا
‫و كتب مقدس... ‫همه‌ش خیلی خطرناک به نظر میاد.
‫من اونجا چیکار میتونم بکنم؟
‫فرقی نمیکنه کی باشن
‫باید برای ادای احترام به افسرای کشته‌شده‌مون ‫دستگیرشون کنیم
‫برای اینکه اون پسره رو نجات بدی
‫منو گول زدی که فکر کنم ‫راه رسیدن به کتاب نُهم رو بلدی
‫مهم نیست کجا قایم شده
‫اون ضایعاتی رو پیدا میکنم ‫و حتماً میکشمش
‫داش این چوب دستی واقعاً ‫قدرت‌های ماورایی داره؟
‫شک نکن، رفیق
‫همین که بفهمم چیه ‫و چطوری ازش استفاده کنم
‫همه چیز و همه کس رو فتح میکنم
‫هی!
‫چطور تونستی متوقفش کنی، سرورم؟
‫این فیزیک معنویه
‫چیزی که تو درک نمیکنی رو ‫مادرت حتما میفهمید
‫- تو مامان منو میشناسی؟ ‫- آره.
‫- اسمت چیه؟ ‫- بهم میگن آگاستیا.
‫- آگا... ‫- مهم نیست
‫همون «آ.گ» صدام کن.
‫آ.گ... آ.گ
‫مامانم کجا رفته؟ الان کجاست؟
‫هر بار که اون حرکت رو میزنم، ‫فقط تانتراوانام یادم میاد
‫تو اصلاً از کجا مادرم رو میشناسی؟
‫چطور میشه نشناسمش؟
‫من دلیل این بودم که اون تو رو قربانی کرد.
‫چرا حرفتو خوردی؟
‫فقط جلوی خودمو گرفتم ‫که بهت فحش ندم
‫- تو اصلا آدمی؟ ‫- اون «راه حل» کذایی تو
‫- زندگی منو به گند کشید! ‫- هی! هی! بشین. بشین.
‫چاره دیگه‌ای نداشتم
‫اون راه‌حل ...
‫کمکت کرد که سامپاتی رو به چالش بکشی ‫و تو رو به میرای رسوند
‫میپرسی این میرای چیه؟
‫این جواب تمام سؤالات توئه
‫از قدرت‌هاش بگو ‫بزن بریم ازش استفاده کنیم
‫لعنتی! دکمه‌ست!
‫میدونستم این یه چیز خاصه
‫الان کاملاً برام روشن شد.
‫این رو فشار میدم، ‫میرم تانتراوانام
‫مادرم رو میبینم و کار اون یارو رو تموم میکنم
‫خب کاری باری، می‌بینمت، بای بای، آ.گ!
‫برو به کتاب نُهم
‫برو به تانتراوانام
‫کسی بهت نگفته که هنوز ‫از اون بچه‌بازی‌هات دست برنداشتی؟
‫این مکان‌ها همه‌شون توی ذهن منن.
‫این سلاح اونطوری که برای من کار میکنه ‫برای تو کار نمیکنه
‫اون فقط بر اساس نیتت ‫تو رو راهنمایی میکنه
‫چون ذهن من معنويه
‫من رو به این سرزمین ‫بی‌کران آورد.
‫مسیر تو فقط زمانی آشکار میشه ‫که نیتت باهاش یکی بشه.
‫برای این اتفاق، ‫تو باید با میرای یکی بشی
‫ولی من که همین الان دستمه
‫فقط دست گرفتنش ‫باعث نمیشه باهاش یکی بشی
‫خاک، خداست.
‫و دانه، زندگیه.
‫و از پیوند این دو، درخت رشد میکنه
‫تو زندگی هستی ‫و چیزی که دستته، خداست.
‫وقتی این دو با هم ترکیب بشن...
‫جنگ شروع میشه
‫برای این کار، مقصد بعدی تو ‫باید باشه
‫سیداکشترام.
‫داش، دیدی چی شد؟
‫چی رو باید میدیدم؟
‫تا شما دو تا مثل مجسمه ‫اونجا خشک‌تون زده بود
‫من نودل‌ها رو تموم کردم ‫که حیف‌ومیل نشن
‫آ.گ، گفتی یه جای مقدس
‫بگو کجاست ‫من راه بیفتم برم
‫اونجا سیداکشترام هست
‫جایی که ارباب راما برای اولین بار ‫سلاحش رو به دست گرفت.
‫نمی‌تونی با قدرت میرای منو ببری اونجا؟
‫اگه من نودل تو رو بخورم ‫شکم تو سیر میشه؟
‫گرفتم.
‫باید خودم انجامش بدم
‫- آ.گ... ‫- جانم؟
‫من از بچگی به درد ناشناخته ‫درونم داشتم
‫و تازه فهمیدم به خاطر نبودن مامانم بوده
‫نگاه کردن به گذشته باعث شد بفهمم ‫مادرم هیچ‌وقت واقعاً منو ترک نکرده
‫اون همیشه با من بوده
‫تو افکارم و در طبیعت اطرافم.
‫آ.گ، ما حتما تو تانتراوانام ‫می‌بینیمش، درسته؟
‫دونستن آینده تغییرش میده ‫چیزی که باید بشه، نمیشه
‫خب پس، حداقل کتاب نهم ‫اونجا قایم شده؟
‫اونو دیگه خودت باید کشف کنی ‫مگه نه داداش؟
‫خب تو اون کتاب نهم چی هست؟
‫چیزی که نیکوکاران ازش دوری میکنن
‫و شریران دنبالشن...
‫نامیرایی
‫مخصوصا اگه دست اون بیفته
‫قبیله‌ت رو مُرده فرض کن
‫من فراتر از سطح خوندن ‫یا درک تو هستم
‫با پنهان کردن کتاب نهم
‫امید داری به چی برسی؟
‫شماها هفتاد نسله که این نه کتاب رو داشتین
‫چی تو این دنیا عوض شده؟
‫تو به این میگی تغییر؟
‫دزدیدن کتاب‌های مقدس ‫و ادای خدا بودن؟
‫خدا کسیه که رحم میکنه ‫و با همه یکسان رفتار میکنه
‫چون این فضیلت‌ها رو نداری
‫حق نداری به این کتب ‫دست بزنی
‫خدا؟
‫رحم؟
‫زندگی من در روشنایی همون خدایی ‫شروع شد که تو ازش حرف میزنی
‫و همون خدا ‫دلیل تاریکی من شد.
‫پرسیدم چرا وقتی مادرم ‫زنده‌ست، به من یه مادر جدید دادن
‫گفتن سرنوشته
‫ادعا کردن که جن‌زده شده
‫و به اسم یه مراسم مذهبی ‫کشتنش.
‫كل دهکده بهم انگ ‫بدشگونی زدن
‫- کی میتونه جواب اینو بده؟ ‫- من میدم
‫هی، تو اینجا چیکار میکنی؟
‫تو یه حرومزاده‌ای
‫به چه جرئتی پاتو اینجا گذاشتی؟
‫- قربان لطفا به حرفم گوش کنید. ‫- رذل بی‌لیاقت
‫لیاقت؟!
‫خدا همه رو خلق میکنه ‫ولی فقط یه عده‌ی کمی رو انتخاب میکنه
‫این یعنی لیاقت
‫اون تو این زندگی انتخابت نکرده. گمشو!
‫وقتی یه آدم قوی پا میگیره
‫اونایی که ازش میترسن ‫بهش میگن بی‌لیاقت
‫از اصل و نسب و دینش حرف میزنن
‫اگه کسی بتونه موفق بشه
‫اصالتش رو زیر سؤال میبرن
‫با وجود این رفتارای خشنشون
‫من بحران آبشون رو حل کردم
‫با تغییر مسیر آب از ‫کوه به روستامون
‫من بودم سوامی. خودم آب رو آوردم
‫چی میگی آب آوردی، لعنتی؟!
‫خدا این آب رو به ما عنایت کرده. برو، دور شو.
‫اون روز بود که ‫بالاخره فهمیدم.
‫موانع سر راه من...
‫،لیاقت جایگاه آداب و رسوم ‫و حتی برچسب بدشگون بودن
‫همه‌ی اینا رو خودِ خداوند بهم داده بود.
‫تو وجود نداری
‫این کفرگوییه
‫- چطور جرأت میکنی با خدا در بیفتی؟ ‫- هی!
‫تشنه‌ی انتقام شدم
‫معلمی که بهم گفت بی‌لیاقت رو کُشتم
‫- این گناهه ‫- كشیشی رو کُشتم
‫که از آداب و رسوم حرف میزد. ‫- کُشتن یه کشیش گناهه
‫بعدشم خانواده‌م رو که بهم ‫برچسب بدشگون زده بودن کُشتم.
‫حتی اونم عطشم رو فرو ننشوند.
‫در آخر، کل روستا رو آتیش زدم ‫و تبدیل به خاکسترش کردم
‫این بالاخره عطشم رو فرو نشوند.
‫از اون موقع به بعد، ‫این شده تنها هدف من!
‫فقط قدرت تعیین میکنه ‫کی زنده بمونه. بدون هیچ سؤالی
‫یکی ایده میده، یکی دیگه جایزه میگیره
‫یکی نقشه میکشه، یکی دیگه کیفشو میکنه
‫یکی جون میکنه ‫اون یکی میوه‌شو می‌چینه
‫حالم از این مزخرفات به هم میخوره
‫من با قدرت این نُه تا کتاب ‫تغییر رو به وجود میارم...
‫تغییری که شما نتونستید
‫تو هفتاد و پنج نسل به دست بیارید
‫تنها جواب همه ...اینا...
‫یه نیروی جدیده برای پاک کردن ‫این کثافت و مریضی
‫ماهابير لاما نسخه‌ی ۲.۰
‫آدمای ضعیف شاید بترسن...
‫چون آدمای قوی باید حکومت کنن
‫همه‌ی اینا فقط تو دنیایی ‫بدون خدا امکان‌پذیره
‫این نشونه‌ایه...
‫که ماهابیر لاما روی زمین به جا میذاره
‫هیچ نیرویی نمیتونه جلوی منو بگیره
‫چیزی که تو میخوای بسازی ‫یه دنیای جدید نیست
‫فقط یه قبرستونه
‫روزی که تو به عنوان یه تهدید ظهور کردی
‫آبیکا یه راه حل براش پیدا کرد
‫یه جنگ بین تو و کتاب نُهم ‫وجود داره
‫اون جنگ در قالب ‫«پسر آبیکا» تجسم پیدا کرده.
‫سلاحی که من توی ‫«شابداگراندام» پیدا کردم
‫این پاداش شجاعتته.
‫برو، بگیرش
‫گفت «سیداکشترام».
‫گفت باید با سلاح یکی بشی.
‫چرا داره اینجا ‫نماز "ساندیا واندانام" میخونه؟
‫سلام، سرور عزیزم رام
‫تیپت که خوبه
‫ولی نباید طرز دست گرفتنت هم بهش بیاد؟
‫تو دست بقیه ‫جنگ راه میندازه
‫ولی تو دستای رام ‫صلح رو گسترش میده.
‫اگه میخوای این سلاح با تو یکی بشه
‫- بگو «جایتریا». ‫- جايتريا !
‫عجب حس قدرتمندی داره
‫جای شری رام
‫دعای خیر رام لالا پشت و پناهت باشه.
‫کشیش، لطفاً سلاح ما رو تبرک کن ‫و بهش جون بده
‫این دیگه چه جور سلاحیه؟ ‫ما اینجا اینجور چیزا رو تبرک نمیکنیم
‫هی، کشیش! من اینو یه راست ‫از هیمالیا آوردم.
‫حداقل میتونی یه دقیقه بذاریش پای ارباب؟
‫اذیتم نکن!
‫الانه که زائرها ‫سر و کله‌شون پیدا بشه.
‫- کشیش، راستش... ‫- وقتمو نگیر
‫از اینجا برو بیرون. برو!
‫ای.جی، میگه ‫اینجا براش دعا نمیخونه
‫من یکی رو تو معبد پداما ‫میشناسم.
‫بدم اونجا کارشو انجام بده؟
‫این واقعا یه سلاحه.
‫یه جایی همین نزدیکیا هست...
‫که میگن ارباب رام ‫اونجا مدیتیشن میکرده
‫اینو اونجا بذار، و چیزی که ‫میخوای خودش پیدات میکنه
‫پیروز باشی
‫برو
‫رفیق، فکر کنم همینجاست.
‫ازش بپرس
‫هی، داداش.
‫اینجا همون جاییه که ‫ارباب رام مدیتیشن میکرده؟
‫میفهمی داری مزاحم کسی ‫که مدیتیشن میکنه میشی؟
‫رفیق، همون جاست... هان؟
‫دفعه پیش فرار کردی ‫نمیذارم دوباره تکرار بشه
‫کتاب نُهم کجاست؟
‫هی!
‫جاكا
‫کوچولوی عزیز...
‫اسمت چیه؟
‫آبیکا.
‫بدن تو انعکاسی ‫از جهانه....
‫و این سلاح انعکاسی از بدن توئه
‫وقتی این سلاح ‫با نیت‌های تو همسو بشه
‫معجزه‌هایی به نفع تو میکنه
‫منم همون نیت‌های مادرم، ‫آبیکا رو دارم
‫من آماده جنگم. جایتریا!
‫وقتی این سلاح با بدنت ‫یکی بشه
‫تبدیل به معجزه‌ای میشه که میتونه ‫به هر پنج عنصر فرمان بده
‫آتیش رو جذب میکنه ‫و با باد شعله‌ورترش میکنه
‫هوای اطرافش به تنهایی ‫برای فلج کردن یه نفر كافيه
‫یه ضربه‌اش ‫مرگ آنی رو به همراه داره.
‫تا وقتی اینو بفهمی
‫تو «ودا» باقی میمونی
‫و وقتی فهمیدی
‫تبدیل به یه یودای واقعی میشی
‫این یه چوب معمولی نیست. ‫یه چیز دیگه‌ست!
‫ویبا
‫!ويبا، لطفاً بلند شو
‫صدامو میشنوی؟ طاقت بیار
‫ویبا
‫ویبا، طاقت بیار
‫نگام کن. صدامو میشنوی؟
‫نگام کن، ویبا!
‫ويبا، صدامو میشنوی؟
‫ويبا، طاقت بیار. نگام کن!
‫ویبا، لطفا نگام کن!
‫«اگه برای به هدف خوب ‫شجاعت به خرج بدیم
‫«میرای کنارمون می‌ایسته.»
‫ای.جی اینو بهم گفت.
‫رفیق، همه‌جا رو گشتم ‫ولی ای.جی رو پیدا نمیکنم
‫تا وقتی کار تموم بشه پیشمون میمونی مگه نه ای.جی؟
‫وقتی هدفت رو بفهمی ‫دیگه به مرشد نیازی نداری
‫- ای.جی دیگه برنمیگرده ‫- چی؟
‫چطور بدون اون این کارو بکنیم؟
‫ودا، وقت داره تموم میشه
‫باید قبل از اینکه اونا بیان اینجا، ‫خودمونو به کتاب نُهم برسونیم
‫جایی که سرنوشت ماست ‫دوباره همو ببینیم، تانتراوانامه
‫مادرم بهم گفت ما دوباره ‫تو تانتراوانام همدیگه رو می‌بینیم
‫منظورت جایگاه اولین یوداست.
‫جزیره‌ی کاماکیا
‫هر بار که ‫کسی از اقیانوس عبور میکنه
‫یه معجزه اتفاق می‌افته ‫و یه فصل جدید شروع میشه.
‫طبق روال، ما اینجاییم ‫که ودا رو بگیریم، درسته؟
‫پس تو فرودگاه دولتی چیکار میکنیم؟
‫اگه بخوایم به هدفمون برسیم ‫به جای راه حل، باید دنبال میان‌بُر بگردیم.
‫آشوک منظورت از میان‌بُر کیه؟
‫چرا قیافه‌ش اینقدر عجیب غریبه؟
‫قربان، این آدم عجیب غریب ‫بهترین گزینه‌ست
‫برای سر و کله زدن ‫با اون جور عجیب غریب‌بازی‌ها
‫جت‌لگ شدم!
‫فهمیدی کجاست؟
‫هی، ماپو. ‫گفتی یه جایی به اسم کشترام
‫هنوز همونجایید؟
‫داداش از مرز هم رد شدیم ‫دنبال یه جزیره‌ایم به اسم کاماکیا
‫،باشه، لوکیشن رو برات ‫میفرستم. یه نگاه بنداز
‫لوکیشن...
‫تو گوشیمه
‫دنبالم بیاین
‫هر سه نسل یک بار، مرشد بزرگ آنگامابالی ‫ظاهر میشه
‫تو جنگل شمالی، تا به روزه‌داری سخت ‫تانتراکارها احترام بذاره
‫امروز همون شب ماه کامله
‫دیدن اون به این راحتی‌ها نیست.
‫اگه از «یوکا» رد شده ‫و تونسته با ۵۰ نفر بجنگه
‫و صد تا سرباز آموزش‌دیده
‫حتما یه نیروی فوق‌بشری کمکش میکنه
‫شاید باید بیشتر جدی بگیریمش، لاما
‫پروفسور
‫میدونی سلاحی وجود داره
‫که از بمب اتم هم مخرب‌تره؟
‫غرور.
‫حتی خسارتی که ‫بمب اتم به بار میاره
‫ریشه‌ش از غروره
‫خب...
‫به نظرت کی ‫این مدل غرور رو داره، پروفسور؟
‫- لاما! ‫- پس...
‫چرا باید جدی بگیرمش؟
‫تنها دلیلی که ‫هنوز داره نفس میکشه اینه که
‫قراره ما رو به ‫کتاب نهم برسونه
‫جاه‌طلبیش فقط تا وقتی ‫که کتاب رو پیدا کنیم به دردمون میخوره
‫وقتی مأموریت ما تموم بشه
‫نفس اونم تموم میشه
‫این یارو اصلا چی میدونه؟
‫گفت رفتن کاماکیا.
‫باید نقشه آمبیکا باشه
‫آنگامابالی
‫آشوک، حالت خوبه؟
‫سمت راستم خوبه قربان
‫ولی سمت چپم ‫انگار یه کم درد میکنه
‫چطوری وسط این همه جمعیت ‫آنگامابالی رو پیدا کنیم؟
‫از اون آگهورا بپرس
‫آگهورا جی...
‫کدومتون آنگامابالی هستین؟
‫من آگهورا نیستم
‫- من شانس توام ‫- رفيق!
‫- تو؟ ‫- وايسا همونجا! مجسمه شو
‫من اومدم نجاتت بدم. برو کنار!
‫هی!
‫تور و گردشگری «ویبا» بدون توقف
‫،داداش، با ادعای ذهن خونی ‫گولت زده
‫این زنه خودش دردسرسازه. ‫دیدی؟ راست میگم
‫اونه آنگامابالی ‫همونی که برای دیدنش اومدی
‫توسط یه لشکر از تانتراکارها ‫محاصره شده.
‫با اینکه درست جلوی رومونه
‫ولی دستمون بهش نمیرسه.
‫قربان، نگاه کن! اونجاست
‫جایتریا!
‫وایسید
‫میرای
‫رسیدن اون...
‫کلید پیشگویی آمبیکاست
‫این جوابیه که دو دهه ‫منتظرش بودیم
‫لطف «ماهدوا» امروز با ماست
‫جنگجو اومده تا نجاتمون بده
‫وقتشه که دینت رو ادا کنی ‫و سرنوشتت رو به سرانجام برسونی
‫چه خبره، قربان؟
‫چرا همه‌ی تانتراکارها ‫دارن بهش تعظیم میکنن؟
‫اون چوب و سپر چیه؟
‫این ادا اصولای میمون‌طوریش چیه؟ ‫چطور از گلوله‌هام جاخالی داد؟
‫این چه وضعشه، آشوک؟
‫هی، رفیق ما چرا ‫اینطوری پرواز میکنه؟
‫اون چوبه تو دستش چیه؟
‫این بساط یوگانیکوکادو چیه دیگه، داداش؟
‫از «سامپاتی» تا «سیداکشترام» و «تانتراوانام»،
‫یه چیز سرگیجه‌آوره
‫مرموزترین گنج‌یابی دنیا، ‫دور دنیا
‫- یه گنج‌یابی هیجان‌انگیز ‫- مثل منتقدای سینما حرف نزن
‫من پلیس با خودم آوردم
‫وقتی اینجا پر از تانتراکاره ‫چرا حرف از پلیس میزنی؟
‫قربان واقعاً لازمه ‫که دنبالشون بریم؟
‫برای صنف من لازمه
‫- بیا دنبالشون بریم ‫- وایسا!
‫آشوک...
‫ما چطور سر از اینجا درآوردیم؟
‫چه خبره؟ ‫اون پودره چی بود؟
‫تو اون چی بود؟
‫دارچین، میخک، هل، ‫گشنیز و فلفل
‫- چی داری میگی، آشوک؟ ‫- من چه میدونم قربان؟
‫مگه من ساقی‌شم؟ ‫یا مصرف کننده‌ش؟
‫چون من اینجام، همه چیو ‫از من میپرسی
‫وقتی خواستم جلوتو بگیرم که نری دنبالشون ‫به حرفم گوش دادی؟
‫مثل خبرنگار تو کنفرانس خبری ‫هی سؤال پشت سؤال میپرسی
‫آشوک... آشوک
‫محافظ این «تانتراوانام»، ‫«باگالاموکی ماتا» است.
‫اگر ایزدبانو به شکل انسان دربیاد
‫به صورت «آمبیکا پراجاپاتی» ظاهر خواهد شد.
‫وجود قبیله ما ‫از برکت آمبیکاست.
‫دقیقا چه بلایی سر مادرم اومده؟
‫این داستان با کمک کردن من ‫به یه یتیم شروع شد.
‫کل روستا داشت تو آتیش میسوخت
‫و یه پسر جوون ‫تنها بازمانده بود
‫چطوری این اتفاق افتاد، پسرم؟
‫نمیدونم
‫- خانواده‌ات کجان؟ ‫- تو شعله‌ها...
‫اون رو با خودم به خونه بردم
‫و مثل پسر خودم دوستش داشتم
‫وقتی داشتم «تانترا» درس میدادم، ‫با علاقه نگاه میکرد.
‫تو هم میخوای یاد بگیری؟
‫اون با پسر من بزرگ شد ‫و تمام هنرهای تانتریک رو یاد گرفت.
‫یه لحظه.
‫تحت تأثیر روشی قرار گرفتم ‫که از تانترای خودش استفاده میکرد
‫وقتی روشی رو دیدم که ‫تو تانترای خودش استاد شده بود
‫فکر کردم که اون رو
‫محافظ ‫«تانترانامه» کنم.
‫یه روز، اعلام کردم که
‫من محافظ تانترانامه هستم
‫و جانشینم رو از طریق ‫یه مسابقه انتخاب میکنم
‫آگاتا!
‫ورد آگاتا
‫ماها بير!
‫می‌فهمی الان چیکار کردی؟ ‫وقتی یه ورد با خشم خونده بشه
‫تبدیل به یه نیروی ‫جان‌ستان میشه
‫خشمت میتونه زندگی‌ها رو به خطر بندازه
‫موقع آزمون، از خشم و ذات ‫ماهابیر ترسیدم.
‫با در نظر گرفتن آینده، ‫پسرم رو به عنوان محافظ انتخاب کردم
‫طبق خواست «باگالاموکی»!
‫تو باید محافظت کنی
‫از دانش تانتریک ‫با جونت
‫ماهابير نتونست این حقیقت رو تحمل کنه
‫که پسرم به جای اون ‫به عنوان محافظ انتخاب شده
‫اون روز ماهابیر ‫حتی یه کلمه هم حرف نزد.
‫ولی هیچوقت تصور نمیکردم که اون ‫این موضوع رو تبدیل به یه انتقام‌جویی کنه
‫این دستبندها ‫با نیت مقدس ساخته شدن
‫برای رفاه قبیله
‫بابا اینو به من داد.
‫اون دستبند چیه؟
‫ماهابیر بهمون داد، ‫گفت تو ساختیشون.
‫اون جایگاه حق من بود، بابا!
‫واگاتا!
‫سوباهو...
‫ماهابیر، میفهمی چیکار کردی؟
‫اونی که باید بفهمه تویی
‫ورد آگاتا
‫ورد پراگاتا
‫این قدرت‌ها رو از کجا گیر آوردی؟
‫نه، تو حق نداری به اون کتاب دست بزنی
‫بگیرینش بچه‌ها
‫دامانی استانات
‫اون دستبندها....
‫ترکیبی از توانایی‌های من و دانش تانتریک هستن
‫فقط یه صفحه‌ی این کتاب، کاری کرد
‫که کل روستا جلو پام زانو بزنن
‫تا یک ساعت دیگه، همه‌ی این آدما
‫به خاطر کمبود آب و هوا
‫تو بدنشون، تبدیل به مجسمه میشن.
‫اینکه روستای من تو آتیش سوخت، ‫یه اتفاق ساده نبود، بابا.
‫وقتی اون جایگاهی که حقم بود رو بهم ندادن، ‫خودم به آتیشش مشیدم
‫حالا نابودی روستای تو رو تماشا میکنم
‫درست مثل روستای خودم
‫هی!
‫کالابوتی‌ای که اون استفاده کرد
‫هیچ راه فراری جز مرگ نداره
‫استخونات رو ضعیف میکنه، ‫عصب‌هات رو خشک میکنه
‫خونت رو میکشه و جونت رو میگیره
‫این قدرت پنهان شده تو «تانترانامه» است.
‫كل قبیله نفس‌های آخرشون رو میکشیدن
‫تنها امیدشون این بود که برای آخرین بار ‫به درگاه «باگالاموکی» دعا کنن
‫در حالی که کل قبیله داشت جلوی چشمام از بین میرفت
‫یه ناجی از راه رسید
‫اون...
‫آمبیکا بود.
‫این نیرو برای همه‌ی کتاب‌ها یه تهدیده
‫آمبیکا، لطفاً فوراً اینجا رو ترک کن
‫تو باید زنده بمونی تا از «آمارانامه» محافظت کنی.
‫آمارانامه نباید به دست اون بیفته
‫آمبیکا تصمیم گرفت از تنها راه شناخته‌شده استفاده کنه...
‫برای متوقف کردن کالابوتی
‫برای اینکه بهش پایان بدی
‫باید "ماهامودرا" رو اجرا کنی ‫و فرآیند معکوس‌سازی رو شروع کنی
‫بدن هر کسی که این کار رو امتحان کنه
‫به خاطر قدرت این مودرا، مثل آتش مقدس میسوزه
‫منظورت چیه؟
‫اون خودش رو فدای سلامتی قبیله کرد.
‫فکر میکنی با فداکاریت میتونی ‫جلوی تانترای من رو بگیری؟
‫ادامه بده
‫ویدامبا پرادورا آقاتا
‫اسکاتا با ماکشادرا ویدامبا
‫ها چانجی اوما آکشانتا
‫امروز دو چیز دستگیرم شد.
‫اولیش...
‫ضعف خودمه
‫تو قدرت متوقف کردن من رو داری
‫و دومیش
‫آینده‌مه
‫این ماهابیر، بعد از به دست آوردن
‫هر نه کتیبه‌ی قدرتمند، برمیگرده
‫ماهابير
‫تو هر هشت تا کتاب رو به دست میاری
‫ولی حتی رنگ کتاب نُهم رو هم نخواهی دید.
‫بین تو و اون کتاب نهم، یک نبرد فاصله است.
‫این به فداکاری نیست، بلکه نشونه‌ی اراده‌ی منه
‫درود بر مادر، باگالاموکی
‫از اون زمان، آمبیکا در قالب این شعله به حیاتش ادامه داده.
‫اون پسرش رو برای یک هدف بزرگتر فدا کرد
‫خودش رو فدا کرد تا از قبیله محافظت کنه.
‫این فداکاری باید معنای مهمی داشته باشه.
‫من قسم میخورم که تمام کتیبه‌ها رو
‫به نگهبانان برحقشون برگردونم
‫من تونستم گذشته‌ی مادرت رو کشف کنم،
‫اما هیچوقت نتونستم بفهمم «آمارانامه» رو کجا قایم کرده
‫مطمئنم مادرم منو فقط برای اینکه
‫راجع بهش بدونم به تانتراوانام نفرستاده
‫کتاب باید همین دور و بر باشه
‫از بچگی تا حالا حتی یک بار هم ‫ستاره‌ها منو به اشتباه ننداختن
‫الان هم این کار رو نمیکنن
‫ودا!
‫همه‌تون همینجا بمونین
‫من باید تنها برم
‫عدالت، جايتريا
‫- شجاعت، جایتریا ‫- دادا، خداحافظ. وقت رفتن منه.
‫- ھی! کی صدات میکنه؟ ‫همه چیز، جایتریا -
‫- ستاره ها، دادا. ‫- هی، ودا
‫در این تعقیب شجاعانه برای هدفمان
‫ای سیاره‌ها، آیا برکت نمیدهید ‫و آن را شایسته نمیدانید؟
‫در این مأموریت برای افتخار مادرم
‫ای هستی، به ما برکت پیروزی‌ات را عطا کن
‫این ماشین مال تو نیست. ‫میتونستی ولش کنی بره، نه؟
‫وقتی قبولش کردم، مال من شد
‫ای آدی یوگی
‫این فرمان و رحمت توست
‫جايتريا
‫با شعله‌های آتش به عنوان ‫ستاره راهنمایم
‫و آذرخشی در آسمان ‫که راهم را متبرک میکند
‫آنگاه که سکوت نجوای آرامش را سر میدهد
‫آیا ستارگان درخشان بالا، ‫راه را به من نشان نخواهند داد؟
‫هر ذره از وجودم برکت توست، مادر
‫در هر لحظه عشقت چون ‫چون رحمتی مراقب من است
‫با اراده‌ی استوار تو که آسمان را روشن میکند
‫آیا عهد مقدس تو برنمیخیزد و محقق نمیشود؟
‫شاید مثل مادرم فکر نکنم...
‫اما آرزوش رو برآورده میکنم
‫راهم رو نشونم بده، ای الهه بزرگ
‫این کتاب به جاودانگی ختم میشه
‫که از یکی شدن تمام کتیبه‌ها ساخته شده.
‫این ریشه‌های درخت انجیر چیه؟
‫چرا باهاشون دستبند ساختی، لاما؟
‫حرکت بعدیت چیه؟
‫کالابوتی
‫همون کالابوتی که روی قبیله ما استفاده کرد
‫حالا میخواد روی کل دنیا آزادش کنه.
‫یه بار اضافی ناخواسته سنگینی میکنه رو زمین
‫من باید اونی باشم که این بار رو کم میکنه، پروفسور
‫برای جلوگیری از یه نابودی عظیم...
‫اون نُه تا کتاب نباید به دستش بیفتن
‫وظیفه‌ی تو اینه که جلوی این اتفاق رو بگیری
‫تو داری با کسی طرف میشی که ‫جرأت کرده خدا رو به چالش بکشی
‫اگه اون نُه کتیبه مقدس به دستش بیفته،
‫یه خونریزی دیگه مثل کالینگا حتمیه
‫اون میدونه که کتاب دست شماست.
‫و قطعاً الان داره میاد سمت شما
‫نمیذارم موفق بشه، ‫حتی اگه به قیمت جونم تموم شه.
‫روزی که اسم خودم رو روی این زمین حک کنم
‫بالاخره از راه رسید، پروفسور
‫تا دیدیمش، تو صورتش شلیک میکنم
‫- چی میگی زویا؟ ‫- باید بکشیمشون
‫قربان، ما به تانترا سلام کردیم
‫پودر مالیدیم به صورتمون ‫و تا یه قدمی بغل کردن مرگ رفتیم
‫با وجود همه‌ی اینا بازم میخواین بگیرینش؟
‫به این تعهد کاریتون درود میفرستم قربان
‫بدون لطف خدا نمیتونیم دستگیرشون کنیم
‫بیا تو! مرکز فرماندهی!
‫چهار نفر با همون علامت‌هایی که شما
‫گفتین تو ایستگاه قطار دیده شدن.
‫قربان
‫نظرت راجع به این چیه، آشوک؟
‫به زبان خمر صحبت میکند
‫نه خاله، اینجوری نیست. این چیه؟
‫قهوه‌ست یا چایی؟
‫ودكاست یا ویسکی...؟
‫این چیه دیگه؟ خفه شو بریز
‫وراج.
‫هی!
‫انگار امروز خدا با ماست، آشوک
‫دیگه بازی تمومه
‫اون چوبدست جادویی رو بردار
‫قربان، شما هیچی راجع بهش نمیدونین
‫- به حرفم گوش کن ‫- هی! خفه شو.
‫اول همه‌شون رو بندازین بازداشتگاه
‫- قربان، حداقل... ‫- سریدار.
‫- اون کتاب رو بردار ‫- چشم قربان
‫قربان، به حرف ما گوش کنید
‫- ما باید بریم کومبه‌ملا ‫- بيا.
‫قربان، جون خیلی‌ها در خطره قربان... قربان
‫- نترسین! ما پلیسیم ‫- آروم باش! آروم باش!
‫- لطفا به حرف ما گوش بدین، قربان ‫- لطفا بشینید
‫نترسید!
‫عملیات پلیسه ‫برید کنار، برید تو لطفا
‫یه جایگاه روباز براتون جور کردیم. ‫امیدوارم راحت باشید
‫قربان، یه چیزایی مشکوکه
‫چشم چپم داره میپره
‫،قربان شما متوجه نیستید. ‫من کل تاریخچه رو توی فلش‌بک شنیدم
‫چون اون کتاب اینجاست ‫آشوب همینجا به پا میشه
‫اگه دستبندشو باز نکنید ‫یه فاجعه به بار میاد، قربان
‫پروفسور، ‫این دقیقا همون نوع سنگه...
‫که بچگی‌هام بهم پرت میکردن
‫حالا نوبت منه
‫من میلیون‌ها نفر از این بدبخت‌ها رو قربانی میکنم
‫اونایی که از اسم خدا سوءاستفاده میکنن
‫تا مردم رو فریب بدن، ‫تقدیم به کالابوتی خودم
‫ثابت میکنم که ‫آدمای لایق، نیازی به خدا ندارن
‫برای اینکه این اتفاق بیفته، قدرت نامیرایی ‫کتاب نُهم باید مال من بشه.
‫قربان، رسیدن. دستبندشو باز کنید
‫خواهش میکنم، قربان!
‫وایسا!
‫شماها در هر صورت میمیرید ‫این قطار راننده نداره
‫دستپاچه نشین، هول نکنین!
‫!بکشش! زنجیر رو بکش، قربان
‫کارمون تمومه، قربان! ‫تا وقت هست به عزیزانتون زنگ بزنید
‫ودا!
‫رفيق
‫هی، ای ارباب چوب دستی!
‫قربان! قربان!
‫قربان!
‫بالاخره
‫به مایساما قسم.
‫امروز روز آخرته
‫این برای کارهای خوب ساخته شده. ‫تو دست آدمای شرور کار نمیکنه
‫زود باش
‫بیا پایین. عجله کن!
‫- قربان، لطفا وایسید ‫- يالا.
‫- قربان! قربان! ‫- یالا دیگه
‫حالا فهمیدم. این دستگیری نیست، ‫فقط داری ترست رو قایم میکنی
‫دستبندم رو باز کن. باید کمک کنیم
‫ودا!
‫جايتريا
‫این پایانه
‫و یک آغاز
‫توی این آیین بزرگ ‫که جون میلیون‌ها نفر رو نجات میده
‫این تنها کمکیه
‫که میتونم بهت بکنم
‫این اولین دستبندی بود که ‫ماهابیر به دست قبیله من بست
‫من ۲۰ سال اینو قایم کردم، چون میدونستم ‫کالابوتی ممکنه هر روز حمله کنه.
‫این روش نیازمند...
‫قربانی کردن یک جانه
‫رفیق!
‫وقتی توی این نبرد بزرگ، ‫مرگ بهش نزدیک میشه
‫کی ازش محافظت میکنه؟
‫اگه اون آماده باشه ‫تا برای دارما (عدالت) بمیره
‫خود طبیعت ‫سپر بلا و محافظش میشه
‫اگه شیطانی که مرگ رو شکست داده ‫جرئت کنه سرکشی کنه
‫خودِ خدا در قالب همون سلاحی فرود میاد
‫که برای کشتنش مقدر شده
‫میدونی داره به سمت چه جور ‫سلاحی میره؟
‫ون «تانداوام»ــه، رقصی که ‫اولین جنگاور برای برپایی دارما اجرا کرد
‫ای حکیم، این سلاحی که من لمسش کردم
‫در دستان کسی که پایبند دارماست، ‫الهی خواهد شد.
‫این «کوداندا»ست، کمان مقدس ‫لرد راما، پوروشوتاما (برترین مردان)
‫این تاریخ است. ‫این سرنوشتی است که هنوز از راه نرسیده.
‫این میرای است!
‫با کمک میرای، متون مقدس ‫به نگهبانان برحقشون رسید.
‫مهمتر از همه، این موضوع به گوش کسی رسید،
‫که دنبال انتقام از ‫حکیم آگاستیا و لرد راما بوده
‫این پایان، پرده را کنار زد
‫برای یک آغاز جدید
‫هی! من آلونکم رو بهت اجاره دادم ‫که فلز بسازی
‫اینجا چه خبره؟
‫این همه طلا از کجا میاد؟
‫چطوری تو یه هفته ‫یه تن طلا به دست آوردی؟
‫چطوری؟
‫اینجوری
‫طلا هم یه جور فلزه. ‫این رو بهش نگفتی؟
‫هی!
‫فکر کردین کجا داری میرین؟
‫این یه بن‌بسته!
‫یه پایانی که توش فقط مرگ باقی مونده
‫میرای
‫هر چیزی که اون موجودی که مرگ رو به چالش کشید نابود کرده
‫باید مال من بشه
‫من عدالتی رو که تو دوران "ترتا یوگا" ‫ازم دریغ شد، تو این دوره اجرا میکنم
‫بوم
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.