جاده رستاخیز
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
'منو شلاق بزن!'
'نه!'
'پاشو، محکوم.'
'افسر مافوق می‌خواد باهات صحبت کنه.'
'ممنون.'
'سرباز، من سرهنگ هاورز هستم. ایشون ژنرال کراون هستن.'
'می‌فهمم که قبلاً برده بودی.'
'بیشتر مردای گروهان منم همینطور بودن.'
'بیشتر مردای گروهان تو'
'از کوهستان‌های بوستون فرار نکردن.'
'بیشتر مردای گروهان من مردن.'
'درباره قلعه دیفایانس چی می‌دونی؟'
'فقط چیزایی که شنیدم.'
'این قلعه برای تأمین زغال سنگ و کوارتز کنفدراسیون خیلی مهمه.'
'نزدیک قله کوه استوکر'
'در مرز قلمرو سرخپوستان.'
'و اسلحه داره.'
'غول‌پیکرهای ۲۰ اینچی که دقیقاً به سمت ما نشونه گرفتن،'
'با برد وحشتناکی.'
'می‌خوایم یه عملیات رو به داخل قلعه رهبری کنی،'
'اسلحه‌ها و هرچیزی که اونجاست رو نابود کنی'
'قبل از اینکه به قلعه گیبسون برسیم.'
'چرا من؟'
'چون منطقه رو می‌شناسی.'
'اون معدن کوارتزی که ازش فرار کردی...'
'فقط شش مایل فاصله داره.'
'ببخشید، قربان.'
'هیچ جوره نمی‌تونیم به اون قلعه نفوذ کنیم'
'و جون سالم به در ببریم.'
'چیزی که تو دستمه، یه عفو (بخشش) هست'
'از طرف رئیس جمهور لینکلن،'
'که تو رو از تمام اتهامات تبرئه می‌کنه،'
'که اگه مأموریت رو کامل کنی،'
'به تو و افرادت ۴۰ جریب زمین داده می‌شه،'
'همونطور که قول داده شده بود'
'به تمام بردگان آزاد شده.'
'قول دادن با عمل کردن فرق داره.'
'و تو این دستم،'
'چیزی که من امضا کردم.'
'که تو و تیمت اعدام می‌شید'
'به خاطر ضربه زدن به یه افسر'
'و نشون دادن بزدلی در مقابل دشمن.'
'افراد من هیچ ربطی به اون نداشتن، و خودت هم می‌دونی.'
'اون 'قربان' هست، پسر!'
'من شما حرامزاده‌های کثیف سیاه رو'
'از بلندترین درخت دار می‌زنم تا بپوسید،'
'به خدا قسم.'
'می‌تونی از اینجا بری بیرون'
'با قول آزادی...'
'و فرصتی برای کار کردن روی زمین خودت.'
'یا اینکه خودت و افرادت رو زیر خاک دفن کنیم،'
'شش فوت زیر خاک.'
'انتخاب با خودته.'
'خب...'
'حالا که شما همه چی رو از قبل حساب کردین...'
'پس منم بهتره داوطلب بشم.'
'قربان.'
'می‌فهمی که،'
'اگه تو یا هر کدوم از افرادت بخواین فرار کنین،'
'شکار می‌کنیمتون'
'و می‌کشیمتون.'
'آه!'
'چی داریم، اسکیپ؟'
'باید باشه...'
'حدوداً همین...'
'اینجا.'
'منظورت چیه، حدوداً همین‌جا؟'
'-اگه گم شدیم، بگو گم شدیم. -گم نشدیم.'
'دقیقاً نمی‌دونی کجاست.'
'ممکنه تا پنج مایل این‌ور و اون‌ور باشه.'
'مواظب لحنت باش، واشنگتن.'
'ممکنه داره ما رو می‌بره تو قلمرو شورشی‌ها'
'و همین الانم داره گند می‌زنه، چرا حواست به این نیست، اِیب؟'
'گفتم دهنتو ببند، پسر.'
'گور بابای درجه!'
'-هی! -این به تو ربطی نداره.'
'فقط برو عقب، مرد. دارم بهت هشدار می‌دم.'
'انگشتتو از جلوی صورتم بکش کنار.'
'گفتم گمشو عقب، کافی.'
'-چی می‌خوای بکنی؟ -هی، گروهبان.'
'-کافیه! -گروهبان، بذار من حسابشو برسم.'
'کافی، آروم باش.'
'حالا به اون درجه‌ها اهمیت می‌دی، آره؟'
'شماها قرار بود آزاد باشین،'
'ولی هنوز تو ذهنتون برده‌این.'
'لعنت به این مأموریت کوفتی.'
'هی، ترسیدی؟'
'شش مرد سیاه‌پوست تو قلمرو کنفدراسیون.'
'آره، لعنتی، معلومه که ترسیدم.'
'-احمق می‌شی اگه نترسی. -هوم.'
'اصلاً چرا ما باید بریم سراغ این مأموریت کوفتی؟'
'-چون اون بالایی گفته. -درسته.'
'من در مورد این قلعه شنیدم.'
'مردها رو اونجا پوست سرشونو می‌کنن و تا حد مرگ شکنجه می‌دن.'
'می‌گن هیچ‌کس زنده از اونجا بیرون نیومده.'
'حتی خود شیطونم می‌ترسه بره نزدیکش.'
'حالا می‌فهمی چرا این مأموریت کوفتی رو به ما دادن.'
'یالا، حرکت کنین. از این طرف.'
'و عیسی مسیح گریست.'
'لعنتی.'
حتی سگ رو هم کشتن.
پسرهای ما این کارو می‌کنن؟
اونا پسرهای ما نیستن.
یانکی‌ها اینجا، اینقدر جنوب،
چه غلطی می‌کنن؟
اِیب...
بیارش اینجا.
اینجا چه اتفاقی افتاده؟
اونا اومدن، سعی کردن همه چیزو بدزدن.
غذامون، نقره‌هامون رو بردن.
خانم لوسی رو کتک زدن.
بهش تجاوز کردن. سعی کرد مقاومت کنه.
و آقای اِینوک، اومد تا نجاتش بده.
و اون حرومزاده رو با چنگال کشت.
-هی، یه زنده اینجا داریم.\-آه، لعنتی.
یه سرخ‌پوست؟
اسمت چیه؟
هیچی ازش گیرت نمیاد.
اسمت چیه؟
تسولا.
چه بلایی سر این سربازا اومده؟
مردای بد. اوناكونا و ارباباشو کشتن.
تو آلونک قایم شدم، ولی مطمئن بودم پیدام می‌کنن.
اون اوناكوناست؟
ما برای معامله کالا اومده بودیم.
اونا ترسیدن.
ترسیدن؟ از چی؟ از کنفدراسیون؟
یه چیزی تو اون جنگل‌ها.
جادوی بد.
صبر کن، منظورت از 'جادوی بد' چیه؟
تو اون جنگل‌ها، جادوی بد شبا میاد.
خرافات مسخره.
منظورت چیه، 'جادوی بد' شبا میاد؟
شیطان میاد و تو رو می‌بره.
نمی‌دونم، اِسكیپ.
اینجا هیچی نیست.
باید بریم.
اونا چی؟
نمی‌تونیم همین‌جوری ولشون کنیم.
با خودمون ببریم؟
دیوونه شدی؟
جلوی من خنگ نباش، اِیب.
تو، اینجا.
اون طرف قلمرو سرخ‌پوست‌هاست.
دنبال این مسیر برو،
مستقیم می‌بردت به سرزمین چروکی‌ها.
-اگه کنفدراسیون پیداش کنه؟\-مشکل ما نیست، استیونز.
حالا وسایلتو بردار و بیا.
کار درست همینه، اِسكیپ.
به درک!
ما یه کار داریم که باید انجام بدیم.
حالا همه‌تون وسایلتونو بردارین و بریم.
لطفاً ما رو اینجا تنها نذارین.
گوش کن...
دوست دارم کمکتون کنم.
واقعاً دوست دارم.
ولی نمی‌تونم.
متأسفم.
مسیر رو به سمت پایین دنبال کنین.
اون طرف.
خوب می‌شین.
حرکت کنین!
ببین دختر جوان.
می‌خوام اینو برای خوش‌شانسی بهت بدم.
خب، می‌دونم شما سرخپوست‌ها خدای خودتونو دارین،
ولی خدای یگانه، پروردگار و نجات‌دهنده‌ی ما، عیسی مسیحه.
-اون ازت محافظت می‌کنه. -عیسی مسیح، استیونز.
شب‌ها داخل بمونین و اون آتیش‌ها رو روشن کنین.
مواظب نوک درخت‌ها باشین.
اون درختا رو برای مارها چک کردی؟
تنها ماری که باید نگرانش باشم
اونیه که تو دستمه، برادر هپ.
چرا اینقدر کله‌ی سحر این بیرونیم؟
شناساییه رفیق. شناساییه.
چون رئیس گفته.
چیزی که رئیس می‌خواد...
...رئیس به دستش میاره.
همه‌تون تموم کردین؟
هی، رئیس. اون یانکی‌ها...
اوم. به چپ بپیچ.
سیاه‌پوست‌ها رو با لباس آبی دارین.
سیاه‌پوست‌ها با لباس فرم.
دیگه چه کوفتی قراره بشه؟
سیاه‌پوست‌ها با یه اسلحه رو سرت، مادرقهوه.
این چیزیه که بعدش میشه.
-بقیه‌ی گروهت کجان؟ -تنهام.
-چرته. -مرد،
بذار گلوی این سفیدپوست رو مثل مرغ ببرم،
می‌تونیم از اینجا بریم.
بریم پیش اسکیپ.
بالا. آروم.
هی.
اسکیپ درست میگه.
یکی دیگه هم اون بالا روی لبه پیدا کردیم.
اونو اونجا بنشونین
و ببینیم چی می‌تونیم ازش بگیریم.
چرا؟ اون چی می‌خواد بدونه؟
نقشه‌ها، واشنگتن. تا حالا اسمشونو شنیدی؟
-فکر کردم ما تو یه مأموریتیم. -همینطوره، واشنگتن.
او لباس فرم پوشیده.
احمق، تو احمق‌تر از اونی هستی که فکر می‌کنی من فکر می‌کنم هستم،
و خیلی احمق‌تر از اونی که فکر می‌کنی من فکر می‌کنم هستی.
فکر می‌کنی با ما مثل سربازای اسیر رفتار می‌کنن؟
خدا نمی‌خواد ما مثل اونا باشیم.
پسر...
اونا برای تفریح، تو رو، اون سیاه رو، از درخت آویزون می‌کنن.
خیلی خب، بچه‌ها!
تفریح تموم شد!
اون تفنگ‌ها رو بندازید.
گفت بندازیدشون.
آروم و یواش، لعنتی.
آروم و یواش.
ببخشید، آقا.
چطور میشه چیزی رو آروم انداخت؟
اینطوری.
کس دیگه‌ای هم زبون درازی داره؟
اهل کدوم هنگ هستی، پسر؟
هنگ پیاده‌نظام رنگین‌پوست کانزاس اول، قربان.
ارتش مرزی.
- همه‌تون فراری هستید؟ - درسته.
کسی از تو هیچی نپرسید، لعنتی.
هوو! این یکی قبلاً هم فرار کرده بود!
- بلند شو. - اینطوره؟
خب، به خودت نگاه کن.
تو یه گنده هستی، مگه نه؟
یه چیزی بهم بگو،
از کجا فرار کردی، پسر؟
سوییت تری، لوئیزیانا.
برای یه تیکه آشغال مثل تو خیلی راه دوریه که فرار کنی.
چطور تا اینجا اومدی؟
آسون.
هر قدمی که برمی‌داشتم، می‌دونستم یه قدم نزدیک‌ترم
به کشتن یکی از شما سفیدپوستای حرومزاده.
لعنتی.
اوه، تو زبون درازی داری.
آره، دارم.
شرط می‌بندم خیلی بیشتر از اینا داری.
مسئله اینه که،
ما از زبون درازی خوشمون نمیاد.
نه، خوشمون نمیاد.
واسه همینه که پسرای برده‌ای مثل تو باید آویزون بشن.
و من، من یه جلادم.
کار من اینه.
و می‌خوام آویزونت کنم.
تکون نخور. همونجا وایسا.
هوو! برو بالا، برو بالا.
برو بالا.
الان دیگه اونقدر زبون دراز نیستی، مگه نه، پسر؟
چشم از من بردار.
یه ذره هم تکون نخور.
فقط دوستت رو تماشا کن.
شاید نفر بعدی تو باشی. کی می‌خواد نفر بعدی باشه؟ تو؟
آه!
چطور بود، عوضی؟
آه!
بلانت.
- باراباس؟ - ایبه.
- بذار ببینم؟ - ایب؟
خوبم. مشکلی نیست.
می‌تونم...
وسایل کوهنوردی‌شو بردار و بذار تو کوله‌ت.
هی، اسکیپ.
خب، چرا اون رو اون بالا نکشتی
وقتی فرصتشو داشتی؟
من فقط... ببین، می‌فهمم، اسکیپ...
بهت گفتم کارشو تموم کنی.
هی!
تو کدوم گوری بودی؟
داشتم جونتون رو نجات می‌دادم.
چه حسی داره که همیشه حق با توئه؟
هی.
همیشه حق با من باشه، کار منه.
بریم.
بریم. بریم.
خب، با رفتن بلانت و استیونز،
ما چهار نفریم برای یه کار شش نفره.
بسیار خب، به ترتیب، اول...
آماده کردن توپ‌ها و منفجر کردنشون.
تو از دیوار بیرونی اینجا بالا می‌ری.
از اونجا، مستقیم می‌ری
تا توپ‌ها و سقف اینجا.
با دینامیت آماده‌اش کن.
و سیم چاشنی رو برای ما بنداز پایین.
بدون بلانت، باید تنها بری.
اگه جا بشم، نباید مشکلی باشه.
جا می‌شی. دوم...
سیم تلگراف رو قطع کن تا نتونن درخواست کمک کنن،
و ارتش رو از خرابکاری باخبر کنن.
- ولی اون کار استیون بود. - حالا کار توئه.
- تو چی کار می‌کنی؟ - کار تو رو.
سوم، پی و خروجی‌ها رو آماده کن.
مطمئن شو هیچ کس زنده از قلعه خارج نمی‌شه.
هر دو از اینجا از زیرزمین زغال‌سنگ می‌ریم تو،
فقط حالا تو اینجا می‌ری و سیم‌های تلگراف رو قطع می‌کنی.
- فهمیدم. - و من چی؟
چهارم، تو محیط بمون و مواد منفجره رو آماده کن.
هر وقت خواستی اون‌ها رو تا آسمون بفرست.
چه از آنجا بیرون بیاییم چه نیاییم.
اسلحه'های توی ساختمان'ها هر کدوم دو نفر می‌خوان.
خب، هر دوشون مردن، اِیب.
سخت میشه، ولی هنوزم می‌تونیم انجامش بدیم
تا وقتی که ما--
اون اینجا چه غلطی می‌کنه؟
متأسفم. دنبالت اومدم.
کی گفت می‌تونی بیای؟
داریم عمیق‌تر وارد این جنگل می‌شیم،
به یه قلعه کنفدراسیون،
و تا وقتی که کارمون رو تموم نکردیم، نمی‌ریم
کاری که برای انجامش اینجا اومدیم.
حرفتو می‌فهمم.
ولی من هنوز شانس با تو بودن رو به بدون تو بودن ترجیح می‌دم.
گرسنه به نظر میای.
می‌دونی، سیب'ها خوب و عالین، ولی...
هیچی مثل یه تیکه گوشت خوب نمیشه.
موافق نیستی؟
می‌دونی که من خرگوش دوست دارم.
من، اِه، تا حالا کسی رو به اسم باراباس ندیده بودم.
کتاب مقدسیه.
باراباس برده بود، مگه نه؟
صبر کن.
دزد.
به جای عیسی بخشیده شد.
شاید مادرم امیدوار بود که من هم بخشیده بشم.
جز اینکه یادش رفت که چیزی به اسم بخشش وجود نداره
تو این دنیا.
حداقل نه برای یه سیاهپوست.
یه مردی مثل تو چطور سر از ارتش درآورد؟
اجباری رفتم.
و تو؟
داوطلب شدم.
نه.
منظورم این بود، سرگذشت تو چیه؟
سرگذشت من چیه؟
مثل هر برده دیگه'ای.
نه بهتر، نه بدتر.
خواهش می‌کنم، آقا، خواهش می‌کنم!
اون حامله‌ست.
خفه شو!
نه! منو مجازات کن!
آه، آقا، لطفا به بچه‌اش رحم کنید!
این بهت آسیب می‌رسونه...
...خیلی بیشتر از اونی که به من آسیب برسونه.
و زن تو،
متأسفانه...
اون زنده نموند.
گوش کن، اگه به من دروغ نگفته بودی
راجع به اینکه خرگوش تو خونت هست یا نه...
شاید اصلاً این اتفاق برای تو نمی‌افتاد.
پیش میاد دیگه.
هی، اینا رو از کجا آوردی؟
از اون درخت اونجا چیدم.
درخت یهودا.
میگن درختیه که...
یهودا خودش رو ازش آویزون کرد.
خونش همه گل‌های سفید رو صورتی کرد.
یا حداقل اینطور میگن.
حالا سؤال اینه که،
یهودا تو آمریکا چیکار می‌کرده که خودش رو آویزون کرده؟
ما بهش میگیم غنچه رز شرقی.
میگن ارواح خبیث رو دور می‌کنه.
شاید بهتره اونا رو بدی به کافی.
ما معتقدیم که برای هر سَم و شرارتی تو دنیا،
یه گیاه متقابل وجود داره.
فکر قشنگیه.
تو اینو باور نداری؟
نه. باور ندارم.
اوه.
امیدوارم همه‌تون قمقمه‌هاتون رو پر کرده باشید.
اوه، خدای من، واشنگتن.
اوه، لعنتی!
خدای بزرگ.
آره، انگار یه گرگ بهش حمله کرده.
نه. هیچ گرگی این کارو نکرده.
گرگ فقط به گردنت حمله نمی‌کنه و بقیه بدنت رو ول کنه.
هیچ جای بدنش گازگرفتگی نیست. هیچ خراشی هم نیست.
اون چیز گلوی لعنتیش رو پاره کرده.
خب، اگه یه گرگ بهت حمله می‌کرد، باهاش نمی‌جنگیدی؟
پس اون وقت چه کوفتی این بلا رو سرش آورده؟
نمی‌دونم.
شاید گاز گرفته شده و از صخره افتاده.
گرگ‌ها فرصت نکردن کارش رو تموم کنن.
یه یانکی اینجا اینقدر دور چیکار می‌کنه؟
من چه می‌دونم.
فکر می‌کنم یه گرگ بود.
استراحت تموم شد. یالا.
یالا.
حالت خوبه؟
خوبم.
یالا، از جاتون بلند شید.
اسکیپ فکر می‌کرد قراره ما رو نگه داره.
آره، این قبل از این بود که هیچ کدوممون بدونیم اون نصفه بزغاله است.
پیرمرد، پاشو. یالا.
قبل از اینکه اسکیپ دست لعنتی‌ام رو بکنه.
اون چراغا رو می‌بینی؟
اونجا جاییه که داریم میریم؟
می‌شناسیش؟
نه.
'تو اون جنگلا اتفاقای بدی میفته.'
'باز شروع شد.'
'همه اینجا می‌دونن اون جنگلا نفرین شده‌ن.'
'نحسی داره.'
'آدم نباید بره اونجا.'
'با این حال، آدما یه قلعه کامل همونجا ساختن.'
'فکر کنم سه ساعت دیگه پیاده‌روی داریم.'
'اگه به مشکل دیگه‌ای برنخوریم.'
'ایب کجاست؟'
'ایب!'
'همین الان پشت سرم بود.'
'پنج دقیقه پیش از یه درخت کشیدمش پایین.'
'ایب کدوم گوریه؟'
'هی!'
'پیداش کنید.'
'به صورت خطی بگردید، ۵۰ متر برگردید.'
'-من کمک می‌کنم. -گم نشو.'
'بریم.'
'ایب.'
'راسمور، کجایی؟'
'نمی‌دونم ایب اینجا بود یا نه.'
'ایب.'
'هی!'
'چیزی پیدا کردی؟'
'اسلحه‌اش رو پیدا کردم.'
'و رد چکمه‌ها، اونا...'
'اینجا تموم میشن.'
'منظورت چیه که تموم میشن؟'
'نمی‌دونم. نمی‌تونم توضیح بدم، اسکیپ.'
'انگار... تو درختا ناپدید شد.'
'-ناپدید شد؟ -آره.'
'این کافی نیست، سرجوخه.'
'می‌خوام همین الان پیداش کنید.'
'صبر کن. صبر کن.'
'اوه، نه.'
'آه، اشکالی نداره.'
'اوه، نه.'
'اوه! اوه!'
'هیس، هیس، هیس. باشه.'
'اشکالی نداره. اشکالی نداره.'
'لعنت.'
'پس چه کوفتی این بلا رو سرش آورده؟'
'ایب اولین روزی که وارد ارتش شدم با من بود.'
'سال ۶۲ تو فورت هادسون با هم جنگیدیم.'
'و بعدش دوباره تو تولیپ اسپرینگز.'
'اون یه پسر داشت.'
'حالا یه نفر دیگه هم مرد.'
'حالا سه نفر موندیم تا کار شش نفرو انجام بدیم.'
'ما به راهمون ادامه میدیم.'
'اسلحه‌ها مهم‌ترین قسمت هستن،'
و ما آدم به اندازه کافی داریم که اون‌ها رو منفجر کنیم.
کیفش کجاست؟
کجاست لعنتی؟
قلاب چنگک توش بود، اسکیپ.
عالی.
این دیگه واقعاً عالیه.
حالا چطور می‌خوایم از اون سقف بریم بالا؟
بیخیال، واشنگتن.
کل این عملیات به فنا رفته.
- هنوز می‌تونیم انجامش بدیم. - چرت نگو، نمی‌تونیم.
اسلحه‌ها؟ تلگراف، فونداسیون، خروجی‌های ساختمون‌ها؟
حتی اگه دو برابر هم بشیم، بازم کم داریم.
اون چی؟
داری مسخرم می‌کنی؟
چرا که نه؟ اون می‌تونه جای ایب رو بگیره.
-بلدی ساعت بخونی؟ -آره.
دیدی؟ اون می‌تونه ساعت بخونه، مثل استیونز، ایب،
یا هر کس دیگه.
حرفش منطقیه، اسکیپ.
تو دیوونه‌ای.
لعنت به تو و کل این مأموریت.
بیخیال، واشنگتن.
- من رفتم. - نه، نمی‌ری.
آزادی خیلی هم خوبه،
اما اگه مرده باشی، هیچ ارزشی نداره.
تو هیچ جا نمی‌ری.
عوضی، کوری؟
فکر می‌کنی اون یانکی‌های دیگه اتفاقی بودن؟
ما تیم B هستیم.
تیم A قبلاً مرده بود.
تو هیچ جا نمی‌ری.
-اسکیپ. -اگه یه حرکت دیگه کنی
سمت اون جنگل، می‌کشمت.
تو داری اسلحه ات رو به من نشونه می‌گیری؟
تو داری اسلحه ات رو به من نشونه می‌گیری؟!
یه قدم تو اون جهت برداری،
یکی می‌ذارم تو کله لعنتیت.
بیخیال، اسکیپ.
هیچ کس این کار رو ول نمی‌کنه
این مأموریت لعنتی رو!
می‌فهمی چی میگم؟
ما به همه اون عوضی‌ها نشون می‌دیم،
ژنرال کراونس، هاورز، هر کی...
که ما نه تنها به خوبی هر حرومزاده‌ای هستیم
تو ارتش این مرد...
بلکه از اونا بهتریم!
ما از اونا بهتریم.
حالا، من ۴۰ جریب زمینم رو می‌خوام.
و به دستش میارم.
هی.
واقعاً فکر می‌کنی منو می‌کشت؟
از من نپرس.
از بلانت بپرس.
اون عوضی.
چند نفر اون سر هستن.
کسی تو برج‌های دیده‌بانی نیست.
این وقت شب منتظر کسی نیستن.
یه لحظه صبر کن.
یه گروه داره برای گشت‌زنی میره.
برن گشت‌زنی؟ پیاده؟
آره، دارن میرن.
چرا الان دارن میرن گشت‌زنی؟
لعنتی، من که نمی‌دونم.
ولی گاهی اوقات، شانس بهترین نقشه است.
اون برج‌ها به جایی که اسلحه‌ها هستن، میرسن.
اونا تنها راه بالا رفتن بدون طنابن.
برج‌ها؟
تو قلعه؟ با شورشی‌ها؟
متاسفانه همینطوره.
پله‌ها برای بالا رفتن بهترن.
من و تسولا مسئول تله‌گذاری
پایه‌ها و خروجی‌ها هستیم.
واشنگتن، تو مسئول قطع کردن سیمی،
مثل قبل.
چت شده؟
چیزی نیست که یه شات ویسکی و یه خانم درستش نکنه.
بریم.
اینجا چه کوفتیه؟
اوه، مرد. من برای این کثافت‌کاری ثبت‌نام نکردم.
صداتو بیار پایین.
چه بلایی سرمون آوردی؟
اون زنده‌ست؟
فکر نکنم.
اوه، مرد.
حال خوبی ندارم.
خودتو جمع و جور کن، واشنگتن.
اسکیپ، اینجا یه قلعه معمولی نیست.
نباید میومدیم اینجا.
تو دیگه کی هستی؟
اسمم ویلیامزه.
ستوان جیمز ویلیامز.
ارتش مرزی.
پیاده‌نظام رنگین‌پوست اول کانزاس.
شما اینجا چیکار می‌کنید، قربان؟
ماموریت شناسایی.
همه مردن.
تک تکشون.
توسط اون حیوان‌های لعنتی اون تو کشته شدن.
من تو رو می‌شناسم.
تو تو گروه گاردنر هستی.
-این چیه؟ -یه تیم تاکتیکی نخبه‌ست.
شما خرابکار نیستید.
شما قاتلید.
قاتل؟
این پایین چه غلطی کردید؟
بچه‌ها، جدی می‌گم.
یه مشکلی هست.
هیچ مشکلی نیست.
پایین رودخونه دستگیرمون کردن و زنده نگه داشتن.
برای چی؟
نه بازجویی کردن نه هیچی.
فقط شکنجه‌مون کردن.
انگار یه جور مراسم یا چیزی بود.
مراسم؟
سرتو آویزون می‌کنن...
و با چاقوی لیستون گردنتو سوراخ می‌کنن.
خیلی دقیق.
نه اونقدر که بکشتت.
فقط اونقدر که خونت خالی شه.
توی سطل جمعش می‌کردن.
می‌بینی؟
واشنگتن، چه مرگته لعنتی؟
ولش کن! ولش کن!
چه مرگش شده بود؟
یالا.
اون چی بود لعنتی، اسکیپ؟
اون یه هاسترادوئه.
کی؟ کی؟
هاسترادو.
اونا ارواح خبیثی هستن که شب‌ها پرسه می‌زنن
و از خونت تغذیه می‌کنن.
اسکیپ، اون دختره داشت در مورد همین حرف می‌زد.
ارواح خبیث.
خرافات لعنتیتو بذار بیرون.
دندونای این عوضی رو دیدی؟
از خودش بزرگ‌تر بود.
و اسکیپ، چشماش، اونا...
این وضع درست نیست، اسکیپ.
باید از اینجا گمشیم بریم بیرون.
شاید یه جریان هوا بود.
وقت غذا خوردنه.
اینم بخور.
آخ.
هی!
اوه، لعنتی.
خب، جواب داد.
باشه.
دوباره در مورد اون ارواح خبیث برام بگو.
و هر چی می‌دونی بهم بگو.
هاسترادوها ارواح باستانی هستن
که با سفیدپوستان از اروپا آمدند
حدود ۳۰۰ سال پیش.
افسانه‌ها می‌گویند کشتی‌هایی به بنادر شمالی رسیدند
و به نیواورلئان، که فقط موش‌ها از سفر جان سالم به در بردند.
می‌گویند آنها می‌توانند به اشکال مختلفی درآیند،
شکلشان را عوض کنند یا با نور بازی کنند.
اما حیوان روحیشان خفاش است.
و مثل خفاش، فقط می‌توانند شب‌ها سفر کنند.
حالا دقیقاً این خفاش چطور وارد واشنگتن شد؟
آنها باید مثل مار، سمشان را به شما تزریق کنند.
و وقتی این کار را بکنند،
شما وارد سرزمین ارواح نمی‌شوید
بعد از مرگ،
بلکه تا ابد بین بادها سرگردان می‌مانید.
مثل یه پشه لعنتی می‌مونه.
این 'بین بادها سرگردان ماندن' یعنی چی؟
یعنی اینجا گیر می‌کنی، نامیرا.
طرد شده از سوی خدا.
در کریول، ما بهش 'لوگارو' می‌گفتیم.
اسکیپ...
فکر کنم باید این مأموریت رو لغو کنیم.
شاید.
شاید که 'بله' نیست.
و تو اسناد جنگی ما چیزی نیست
که بگه باید با یه ارتش شیطانی لعنتی بجنگیم.
ما هنوز یه مأموریت داریم که باید انجام بدیم.
حق با توئه، اونا برای ارواح خبیث بهمون پول نمی‌دن.
اونا بهمون پول می‌دن تا اون تفنگا رو منفجر کنیم.
واقعاً؟
یا این یه جور حقه بود
تا ما رو بکشونن اینجا؟
و فکر می‌کنی اونا می‌دونستن
که این چیزای دیوونه لعنتی اینجا هستن؟
خب، الان دیگه فرقی نمی‌کنه، کافی.
می‌تونم سیمای تلگراف رو قطع کنم اگه بهم نشون بدی کجان.
باشه.
همه یه چوب بتراشید، فقط برای احتیاط.
و اگه تعداد زیادی از اون چیزا
هنوز اون بیرون باشن، چی کار می‌کنیم؟
پس...
همه‌شون رو می‌کشیم.
عوضی گنده.
وای لعنتی.
آه!
اسکیپ!
تق تق.
بذار بیام تو!
لعنتی!
قراره پوست لعنتی‌تو بکنم
و اونو مثل یه...
خب، ببین کی اینجاست.
اوه، لعنتی.
کجا می‌ری، پسر؟ از دیدنم تعجب کردی؟
فکر کردی ما رو گذاشتی و رفتی تا بمیریم.
مگه نه، پسر؟
خب، پس چرا ما اینجاییم؟
چرا ما اینجاییم؟
ما اینجا چه غلطی می‌کنیم؟
من نامیرا هستم، احمق عوضی.
صد سال منتظر موندم!
اوه، داری سعی می‌کنی از من قایم شی، پسر؟
اسکیپ.
کجایی؟
حرومزاده، بیا دیگه!
کجایی؟
بیا بیرون، بیا بیرون.
کجا گوری هستی؟!
کجایی؟!
همین‌جام، عوضی.
این چیه؟
ها.
آدم کشتن آدم رو تشنه می‌کنه.
آره، تو مردی.
این چه کوفتیه؟
اوه خدای من! منم، منم.
منم.
اینجا جاییه که اونا می‌خوابن.
تو تابوت.
این یکی ۴۰۰ ساله اینجاست.
ما مخفی‌گاهشون رو پیدا کردیم.
نه، اینجا امن نیست.
باید بریم قبل از اینکه پیدامون کنن.
اونا قبلاً پیدامون کردن.
می‌دونی اگه زنده‌مون بگیرن، شکنجه‌مون می‌کنن،
خونمون رو می‌ریزن و پوست سرمون رو می‌کنن.
می‌دونم.
نمی‌تونیم بذاریم این اتفاق بیفته.
می‌دونم.
سلام، باراباس.
خیلی وقته.
آدمت بالا مرده.
درست مثل بقیه آدمات.
باید بگم، امم،
نقشه‌ات یه جورایی سرسری بود.
آره، خب، نقشه‌ها معمولاً به فنا میرن
وقتی با پشه‌های غول‌پیکر خون‌خوار عوضی روبرو میشی.
من کلمه 'نوسفراتو' رو ترجیح میدم.
بهتر به نظر میاد، نمی‌دونم.
نه، پشه‌های خون‌خوار عوضی خیلی هم خوبه.
از اون خوشت میاد، نه؟
همین‌قدر کافیه.
می‌خوای اون رو روشن کنی؟
گفتم، همین‌قدر کافیه.
بیا. همه‌مون رو منفجر کن.
چون اگه اون رو روشن کنی، همین اتفاق می‌افته.
نگران نباش، این کار رو می‌کنم.
وقتی یه کبریت دیگه پیدا کنم.
قبل از اینکه این کار رو بکنی، می‌خواستم ببینم خبر داری
که، اِ... همسرت...
و پسرت...
هنوز زنده‌ن.
پسرم؟
آره، داری بلوف می‌زنی.
به خدا قسم.
یا شاید هم من بلوف می‌زنم.
لعنتی! داری بلوف می‌زنی!
خب، می‌دونی، یه چیزایی هست که آدم ممکنه در موردشون بلوف بزنه،
اما این یکی از اونا نیست.
-به حرفش گوش نده. -اون مُرد.
تو شش سال پیش اونو کشتی.
اگه در این مورد حق با توئه،
پس شاید باید اون بسته کوچیک رو روشن کنی و همه‌مون رو منفجر کنی.
-داره دروغ می‌گه! -تو اونا رو نداری.
نه، نه، تو اونا رو نداری.
فکر می‌کنی اون سربازای جنگ‌زده
اگه من نباشم که ازش محافظت کنم، باهاش چیکار می‌کنن؟
داره دروغ می‌گه، باراباس. اون هرچیزی می‌گه.
یالا! منفجرش کن!
بوم!
یالا، انجامش بده.
نمی‌تونم ریسک کنم.
خب، من می‌تونم.
وای.
اسلحه.
سلام.
رئیس کوانتریل می‌گه می‌خواد تو رو
شب و روز،
تا جایی که ممکنه، عذاب بده.
فقط تو رو لب مرز زندگی نگه داره.
دلم نمی‌خواست جای تو باشم.
تا حالا فکر کردی
چطور از ما بهتر شدی؟
نور روز.
و تو چطور این رو می‌دونستی؟
شماها ارواح خبیث شب هستین.
تا ابد محکوم به پرسه زدن بین بادها.
شاید با خورشید ضعیف بشین،
اما این بهای کمی برای جاودانگیه.
باید سر همه‌تون رو می‌بریدم
وقتی فرصت داشتم.
فکر کنم همین‌طوره.
ولی این کارو نکردی.
چرا داری می‌خندی؟
چون تا یه دقیقه دیگه،
من بالای جسد بی‌سرت وایسادم.
خب، این دیگه خیلی هنرمندیه، پسر.
و چی باعث شده این‌طوری فکر کنی؟
خودم.
بکشیدش!
گلوشو ببرید!
سر لعنتیشو از تنش جدا کنید!
اگه دوباره بهم شلیک می‌کردن چی؟
یا برای اطمینان بهم خنجر می‌زدن؟
اون‌وقت مرده بودی.
برو پایین به اون لانه زنبور
و هر تابوتی رو که می‌بینی بسوزون.
و تو چی کار می‌خوای بکنی؟
اون تفنگا رو برای همیشه منفجر می‌کنم.
اما اول...
من با مرگ قرار ملاقات دارم.
سلام، باراباس.
اومدی اینجا تا منو بکشی؟
آره.
من اومدم اینجا تا تو رو بفرستم به جهنم.
آره.
می‌دونی جهنم چیه؟
این ناتوانیه
در رویا دیدن.
تو نمی‌تونی تصور کنی که چه حسی داره.
حتی یه سگ هم می‌تونه رویا ببینه.
من ۴۰۰ ساله که رویا ندیدم.
اوه اوه. انتظار داری دلم برات بسوزه؟
نه، من از تو انتظار ندارم کاری بکنی.
جز شاید، امم...
یادت بیاد که سال‌ها پیش جونتو نجات دادم.
و زنت، و پسر به دنیا نیومده‌ت.
تا حالا فکر کردی چرا این کارو کردم؟
تو جون منو نجات دادی؟
به خاطر اسمت.
می‌دونی، تو انجیل اومده.
با سرنوشت نجات یافته...
تا هدف خدا رو محقق کنی.
فکر کردم اگه یه کار خوب انجام بدم،
شاید مجبور نباشم ابدیت رو بگذرونم
در حال شنا کردن توی اقیانوسی از خون،
و کابوس بی‌پایان ناتوانی در رویا دیدن.
ولی، می‌دونی...
...هیچ کار خیری...
بی‌مجازات نمی‌مونه.
خب، پس بیا قال این کابوس رو بکنیم.
حالم زیاد خوش نیست.
باراباس! باراباس!
وای خدا.
ما معتقدیم که برای هر سم و شرارتی تو دنیا،
یه همتای گیاهی هم وجود داره.
-تو باورش نداری؟ -نه. ندارم.
صبر کن، صبر کن، صبر کن.
خیلی خب، به من حمله نکن باراباس.
درست میشه. درست میشه.
بهم نپر.
خدایا!
خدا.
فکر کردم دیگه کارت تمومه.
ممنون.
فکر کردی قراره معطلت کنم.
اوه...
جمع کن برو
چه کوفتی انقدر طول کشید؟
باید آتیش جور می‌کردم.
از دیدنم تعجب کردی؟
من، آم...
اومدم ۴۰ جریب زمینم رو بگیرم.
-و قاطرم رو. -البته.
آیا... آم، آیا...
اسلحه‌ها رو منفجر کردی؟
اسلحه‌ها؟
آره، اسلحه‌ها رو فرستادیم هوا.
که اشکالی نداره، داره؟
آدم کشتن کار تشنه‌کننده‌ایه.
راستی...
مطمئنم لازم نیست بهت بگم
بعد از چیزایی که من کشیدم...
ولی اگه تو
یا هرکدوم از افرادت رو تو زمینم ببینم...
سرها بر باد میره.
خب همین؟
میذارن بری؟
من کاری که گفته بودم رو انجام دادم.
خب حالا کجا میخوای بری؟
زنم و پسرم رو پیدا کنم.
واقعاً فکر می‌کنی میذارن زمینت رو نگه داری؟
واقعاً فکر می‌کنی اجازه میدن؟
باید با من بیای.
نمی‌تونم.
سفر ما باید همین‌جا تموم بشه.
شاید باز دیدمت.
«شاید» که «بله» نیست.
واقعاً فکر می‌کنی راست می‌گفت
که زنت هنوز زنده‌ست؟
آره.
قبلاً متوجهش نبودم،
ولی الان می‌دونم که زنده‌ست.
یه جایی.
پسرم هم همین‌طور.
چطور می‌تونی مطمئن باشی؟
مطمئن بودن کار منه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.