تــــــلاطــــم
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
بفرمایید، آقای کلیبورن.
واقعاً متاسفم.
اشکالی نداره، به شرطی که جوهر پخش نشه.
- قربان.
اِم...
فقط می‌خواستم بگم چقدر سپاسگزارم.
با این همه تعدیل نیرو، انتظار نداشتم اینجا باشم.
- شما جوونی.
لیاقتش رو داری.
داری زندگی مردم رو نابود می‌کنی.
- فکر کردم رفته بود.
و حتی نمی‌تونی بهم نگاه کنی، مگه نه؟
- همه ما رو کنار گذاشتی.
همه نیروهای قدیمی رو.
- اینطور نیست.
من کمک کردم این شرکت رو از صفر بسازی.
این زندگی منه!
اگه حقوقم رو کم کنم چی؟
خواهش می‌کنم، التماست می‌کنم.
چرا بعداً، فقط خودمون در موردش حرف نزنیم؟
بعداًی در کار نیست.
آروم باش. فقط آروم باش.
می‌تونیم در موردش حرف بزنیم، قول می‌دم.
قول می‌دم. - خب؟
- فقط اون رو به سمت من نگیر. - لطفاً عقب بایست.
- داری دروغ میگی!
- فقط اون رو به سمت من نگیر. - داری دروغ میگی.
- خواهش می‌کنم.
بس کن و لطفاً فقط به کاری که داری می‌کنی فکر کن.
این آدما، دوستات هستن.
تو ازدواج کردی.
تو ازدواج کردی، درسته؟
منم همینطور. باشه.
اون برای من همه چیزه.
اون یه معلم مهد کودکه و بچه‌ها رو دوست داره،
و خودمون هم ناامیدانه یکی می‌خوایم.
ولی اون تازه سقط جنین داشته،
که قراره دوباره تلاش کنیم و...
لطفاً، لطفاً اون رو ازش نگیر.
عصر بخیر، لس آنجلس.
این کانال هواشناسیه.
امروز، آفتاب جای خودش رو می‌ده
به مقداری بارون... - اوه.
- چون مقداری
هوای خنک‌تر در راه داریم.
دماها کمی سرد هستن
- هی، عزیزم، چطوری؟ بین ۵۰ تا ۶۰ درجه.
- آره، خوبم.
فقط...
می‌خوام بگم متاسفم که
زودتر زنگ نزدم
و، می‌دونی، فقط می‌خواستم مطمئن شم حالت خوبه.
و تو، ماشین هنوز خوب کار می‌کنه.
و مطمئنی هنوز یه ماشین جدید نمی‌خوای؟
و...
- آره، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
آروم‌تر.
چی شده؟ حالت خوبه؟
- آره.
آره، می‌دونم باید بیشتر در تماس می‌بودم
تا حالا.
فقط الان واقعاً باید ببینمت.
- می‌دونم، عزیزم.
ولی فردا می‌بینمت.
فرودگاه دنبالم میای دیگه؟، درسته؟
- آره، البته.
ببین، باید برم.
ولی بعداً بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
دوستت دارم.
- دوستت دارم.
چی؟
چطور می‌تونی منو فراموش کنی؟
من همیشه همین لباس‌ها رو می‌پوشم.
این لباس شانس منه.
ولی، ببین، من همیشه میام اینجا، باشه؟
متاسفم.
من تا حالا شما رو ندیدم.
- بده به من.
فقط یکی.
باید یه نوشیدنی بخری.
گفتم یه نوشیدنی می‌خرم.
چرا نمی‌تونی فقط زیتون‌ها رو بهم بدی؟
این قانون هتله.
کجا؟
نشونم بده.
کجا نوشته که زیتون رو نمی‌شه بدون نوشیدنی خورد؟
متاسفم،
ولی اگه به مانع‌تراشی ادامه بدی،
مجبورم ازت بخوام که بری.
- من مانع‌تراشی نمی‌کنم.
من نه تهدیدت می‌کنم نه صدامو بالا می‌برم.
نه، فقط یه زیتون بهم بده. - باید یه نوشیدنی بخری.
- من برای خانم نوشیدنی می‌خرم.
حتماً، آقای کلیبورن.
آقا، چیز دیگه‌ای می‌تونم براتون بیارم؟
- سلام، من جولیا هستم.
- زک.
می‌دونم عجیب به نظر میاد، ولی واقعاً دلم یه زیتون می‌خواد.
- زیاد اهلش نیستم.
- نه؟
- خیلی خوب، قربان.
دزیره دوبویز.
دوبواست.
آینده‌ی درخشانی داره.
امیدوارم همین‌جا بمونه.
خب، کاری شما رو اینجا آورده؟
- آره.
و اون چیه؟
چیز هیجان‌انگیزی نیست.
- اوه، مطمئنم که هست.
بگو.
- بیا در مورد کار حرف نزنیم.
اوه، همسرم.
اون داره از لس‌آنجلس میاد.
می‌خوام چند روزی رو تو دولومیت‌ها بگذرونم.
ماه عسل با تأخیرمونه.
- خیلی رمانتیکه.
آره، یه پکیج کامل لوکس برامون رزرو کردم.
می‌دونی، همه چی داره.
اسپا، بالن‌سواری، و هرچیزی که فکرشو بکنی.
- آره.
و اون زیتون دوست داره؟
- نه. چرا؟
- میگن تضادها همدیگه رو جذب می‌کنن.
سفرتون عالی به نظر میاد.
- آره. ممنون.
ما دوران سختی رو گذروندیم، واسه همین...
- چرا؟
اوه، متأسفم.
- خب، شما چطور؟
اوه، من هنوز دنبال آدم مناسبم.
منظورم این بود که چی شما رو اینجا آورده؟
اوه، من فقط منتظر یه دوستم.
هوم.
- وای.
به سلامتی اینکه فردا با همسرتون حسابی خوش بگذرونید.
اوم.
اوه.
می‌دونی چیه؟
مثل اینکه دوستم نمیاد.
ببین، نمی‌دونم فکر می‌کنی این قضیه قراره به کجا برسه.
خیلی پررو شدی!
- من همسرم رو دوست دارم.
اون دنیای منه.
- ممنون که گفتید.
یادم می‌مونه.
چرا این کارو کرد؟
واقعاً فکر می‌کردم می‌خواد منو بکشه.
اما تنها چیزی که می‌تونستم بهش فکر کنم تو بودی.
و من اینو بهش گفتم.
- خودتو اذیت نکن.
تقصیر تو نیست.
- خیلی خوشحالم که اینجایی.
- منم همینطور.
گردنبندمو دوست دارم.
خیلی ممنون.
- کمی بعد می‌تونید
قله‌های تره‌چیمه رو در سمت چپتون ببینید.
و ۲۰ دقیقه دیگه
به کورتینا می‌رسیم.
هیچ‌وقت از این منظره خسته نمیشم.
می‌دونی؟
- آره، حق داری.
- داری همه اینا رو از دست میدی، زک.
- چی؟
آه، آره.
- اون چیه؟
- آه، نه، هیچی.
فقط، می‌دونی،
دارم کارای قرارداد رو جمع و جور می‌کنم.
چیزای خسته‌کننده قرارداد.
- باید آروم باشی.
آره. نمی‌تونی کارو ول کنی
برای چند روز؟ - نه، نه.
فقط بذار اینو تموم کنم
بعدش کاملاً مال توام.
- عالیه.
- بفرمایید.
باید بگم که کلی سرآشپز رو راضی کردم
تا قبول کنه.
آقا؟
آره.
- واو. ممنون.
- هی، عزیزم. - خدای من.
- خدایا.
ببخشید، خاموشش می‌کنم.
- خوبه.
- خیلی عصبی هستی. - حالا تو مهمتری.
- ممنون.
باید کمتر به خودت فشار بیاری.
نمی‌خوام سکته قلبی کنی یا یه همچین چیزی.
قول میدی؟
- قول میدم.
- چی برام گرفتی؟
- خب، برخلاف میل
مردم ایتالیا،
پیتزا آناناس داریم.
- نه. - آره، می‌دونم.
- اوه. - آره.
- مورد علاقه‌ام.
- سرآشپز خوشحال نبود.
- نه؟
ممنونم.
چطور لعنتی این کارو جور کردی؟
- چیزی برای شما؟
- اوه، قهرمان من.
خودت چی گرفتی؟
چیزی که اینجا خیلی باعث رنجش نشه.
- متاسفم.
من بردم. - به زور.
- بیا.
- زک.
- چی؟
- فکر نمی‌کنم
هنوز آماده باشم.
باید دست از احساس گناه برداری.
نباید خودتو سرزنش کنی، امی.
- می‌دونم.
بهش می‌رسیم.
هر چقدر زمان نیاز داری، وقت بگذار.
- سلام.
حاضری دنیا رو جوری ببینی که تا حالا ندیده بودی؟
آره. - آره.
- زک؟ - آره.
از دیدنتون خوشحالم.
- امی. - امی.
- از آشناییتون خوشبختم.
خوش آمدید. من هری هستم.
- سلام، هری.
- از دیدنت خوشحالم.
در دریاها آموزش دیدم، اما سرنوشتم آسمان‌ها بود.
خب، یه توضیح مختصر ایمنی بهتون می‌دم،
و بعد حرکت می‌کنیم.
وقتی برای از دست دادن نیست.
- ها، شما آمریکایی هستید؟
- آره. آره.
متولد و بزرگ‌شده شیکاگو.
حدود ۱۱ سال پیش با خانواده‌ام به اینجا نقل مکان کردم.
هوای پاک، زندگی سالم.
آره، وقتشه که گازشو بگیریم.
تولد پنج سالگی نوه‌ام نزدیکه.
و من تو کار سرگرمی هستم.
من یه دلقک حرفه‌ای هستم.
محاله!
از دوران بچگیم تو سیرک.
اون یه داستان کاملاً متفاوته،
اما منتظر چند نفر دیگه هستم،
ولی حدس می‌زنم شاید فقط خودمون باشیم، پس یه خلاصه‌ای از نکات ایمنی می‌گم..
باشه.
بالن‌سواری امن‌ترین روش سفر هواییه.
به شرطی که چند تا قانون رو رعایت کنید.
شاید اگه اینو بشنوید تعجب کنید،
ولی بعضی‌ها...
تو سبد سیگار یا ویپ نکشید.
هیچی رو از سبد بیرون نندازید،
و اگه مشکل پزشکی دارید
یا باردارید، بهم بگید.
- نه. - باشه.
خب، پس.
به هیچ‌کدوم از اهرم‌ها یا طناب‌ها
یا ابزارها دست نزنید.
من خودم از پس همه اینا برمیام.
اوه. - هی.
- سر وقت رسیدید.
آره، مثل اینکه دوستم نیومد.
ممنون.
خوش اومدید.
سلام، من اِمی هستم.
- سلام، من جولیا هستم.
از آشناییتون خوشبختم.
ایشون همسرم زک هستن. - اوه، سلام.
هری.
- از آشناییتون خوشبختم.
منم همینطور.
خب، بابت تاخیر متاسفم.
پس این یه مناسبت خاص برای شما دو نفره؟
- اِم. - آره.
این ماه عسلِ عقب‌افتاده‌ی ماست.
- اوه، چه عالی.
بهتر از این راهی برای جشن گرفتنش به ذهنم نمیرسه
تا تو بالن. - آره.
- مگه نه؟ - آره.
میدونی چیه، حال من خیلی خوب نیست.
فکر کنم باید...
این رو بذاریم برای یه وقت دیگه.
نگران نباش زک.
من حواسم بهت هست.
ما هفته‌هاست منتظر این بودیم.
- آره.
من از دستیارم خواستم برامون یه پرواز خصوصی رزرو کنه.
یه جورایی می‌خوام فقط خودمون باشیم.
- میدونم، میدونم.
ولی فقط یه نفر دیگه هست، اشکالی نداره.
قبلاً این کارو کردید؟
- اوه، بله.
مثل یه وسواسه.
آره؟
- دقیقاً.
- مگه نه؟
و میتونم بگم قراره حسابی خوش بگذره.
باشه. خب، پس...
میشه اون گوشه رو بگیری، لطفاً؟
زک، تو اونجا.
امی، بیا این طرف. - آره.
و حالا وزنمون کاملاً تقسیم شده.
آماده‌اید؟ - آره.
- بریم.
وای خدا.
ولش کن، زک.
ووهو!
خیلی خب.
فکر می‌کنی چه غلطی
داری می‌کنی؟
- گوشیت دستته.
همین الان پول رو منتقل کن
تا همه‌مون از پروازمون لذت ببریم.
عالیه.
هیچ‌وقت تکراری نمیشه.
- نه؟ - نه.
وو.
- وای.
بذار یه کم نور بیاد.
- وای.
آره.
این محشره.
- خیلی باحاله.
اینجا بولونیا ایندین نوامبر براوو هست.
ما در آسمان هستیم.
کنترل ترافیک هوایی بولزانو،
پرواز تأیید شد.
فقط مراقب شکل‌گیری ابرهای سمت شرق باش.
نباید روی شما تأثیری بگذارد.
- گزارش می‌کنم که همه چیز طبق برنامه است.
همه چیز روبه‌راهه.
ممنون بابت به‌روزرسانی، پایان مکالمه.
پس منو نمی‌شناسی، درسته؟
- نه.
متاسفانه نه.
باشه.
اوه، فکر می‌کنی شوهرم رو کجا دیدی؟
- اوه، در زوریخ. همین اخیراً.
- اوه.
فکر می‌کنم اشتباه کرده باشه.
اما مطمئنم که حالا همه‌مون می‌تونیم همدیگه رو بشناسیم.
- این ایده عالیه.
امی.
چند تا لیوان شامپاین همینجا هست
باشه. خب.
- اگه افتخار بدی.
من یه قانون سفت و سخت دارم.
من فقط تو دو جا شامپاین می‌نوشم.
یکی، وقتی تو بالون هستم
و اون یکی، وقتی که نیستم.
- بفرمایید؟ - آره.
هورا!
اوه.
- هی.
این پرواز شماره ۴۹۹ هست.
ولی مطمئنم این پرواز
به اندازه پرواز بعدی خاص خواهد بود.
بفرمایید. نوش جان.
- به سلامتی.
- پس شما تو زوریخ کار می‌کنید؟
آره، واقعاً همینطوره.
آره. - اوم.
و چیکار می‌کنید؟
- اوه، یه جورایی خسته‌کننده‌ست.
دنبال مردمی هستم که پول بدهکارن.
می‌دونید، کنترل اعتبارات برای یه بانک خصوصی.
خب، به نظر من که خسته‌کننده نیست.
خیلی لطف دارید.
ولی بیایید در مورد کار حرف نزنیم.
- یه دونه دیگه.
نباید.
- اوه، آره.
من هیچ‌وقت نمی‌تونم نه بگم. شما می‌تونید؟
ها؟
اونجا سانتا ماگدالناست که تازه از اونجا اومدیم.
واقعاً شگفت‌انگیزه، مگه نه؟
- اوه، درسته. - ممنون.
- بفرمایید.
ای وای.
اوه، فراواقعیه.
این بالا، واقعاً می‌تونی خودت رو از نو بسازی.
- زک، به این مناظر نگاه کن.
اون یالی رو می‌بینی که داریم
به سمتش می‌ریم،
اونجا یال گایسلر نام داره.
و از اونجایی که جایی برای فرود تو کوهستان نیست،
برمی‌گردیم.
پس شما می‌تونید اینو کنترل کنید، چطوری؟
خب، فقط ارتفاع رو تغییر می‌دید،
جهت باد بسته به ارتفاع تغییر می‌کنه.
خب، این که پیچیده به نظر می‌رسه.
خب، این چیزیه که بالون‌سواری رو خاص می‌کنه.
سفر، خود مقصد است.
باید خودتون رو به عناصر طبیعت بسپارید.
پرواز به این شکل، سریع‌ترین راه برای فرار از مشکلاتتونه.
البته.
نمی‌تونی تا ابد اینجا بمونی.
- همیشه همین کارو می‌کردی؟
هری؟
خب، من مدت زیادی تو نیروی دریایی بودم.
بالاخره بازنشسته شدم.
می‌خواستم مشغول باشم، واسه همین سر از آسمون درآوردم،
و بابتش پول هم می‌گیرم.
- خوش به حالت.
- گروه سرود دبیرستان.
می‌دونی، اینجا بالا،
فقط باید خودتو رها کنی و بزنی زیر آواز.
واسه دنیا بخون.
وو. عالیه.
تو هم امتحان کن، اِمی.
- باشه.
- خیلی خوشم اومد.
کاملاً طبیعی.
- خدایا.
باشه.
- این ابتکاریه.
درسته.
- زک، تو هم.
نه.
من انجامش دادم.
- وای.
من تموم کردم.
اجازه بدید
- اینقدر بالا بودن.
آدم حس می‌کنه یه جورایی بی‌دفاعه، نه؟
- آره. آره.
قطعاً یه دیدگاه خاصی به آدم می‌ده،
حس می‌کنی از همه چیز دور شدی.
باعث می‌شه بفهمی واقعاً به چی اهمیت می‌دی.
- حتماً.
ممکنه از ما یه عکس بگیری؟
- اوه، من که نه.
بیا انجامش بدیم.
- وای، نه.
یالا، زک. یالا.
باید ریلکس باشی.
یالا، خیلی گرفته به نظر میای.
و ما اینو نمی‌خوایم، مگه نه؟
♪ لبخند بزن ♪
عالیه.
ممنون.
هری.
می‌تونم ازت عکس بگیرم؟
اوه.
آها، خوب به نظر می‌رسی.
یکی از ما؟ - مم.
شاید هر دوتامون.
بهت خوش می‌گذره؟
خیلی عالیه.
- بیشتر از دیشب.
هی زک، میشه لطفاً از من و هری یه عکس بگیری؟
واقعاً سپاسگزار میشم.
- اوه.
ممنون. - ممنون.
هری.
هی.
- اوج بگیر!
- اوه.
وای.
یه لحظه نگران شدی؟
- همیشه اوضاع رو کنترل می‌کنم.
- واقعاً؟
خب، آره، اگه بدونی چیکار می‌کنی،
می‌تونی خیلی سریع اوضاع رو مدیریت کنی.
- آره.
و این، تصور می‌کنم، می‌تونه تو رو از موقعیت‌های ناجور خلاص کنه.
دقیقاً.
باید به این رسیدگی کنی، و زود.
- به چی رسیدگی کنم؟
- فکر می‌کنم اگه دستت رو رو کنی،
بازنده میشی.
- واقعاً گیج شدم.
در مورد چی حرف می‌زنی؟
متوجه نمیشم.
دوستان، بیایید کمی آروم باشیم.
اوضاع داره کمی متشنج میشه.
چرا فقط از این هوا لذت نمی‌برید؟
کاملاً عاری از آلودگی.
- چی، زک؟
- وای.
یک عقاب طلایی.
باورنکردنیه.
به ندرت میشه دیدشون.
خیلی خوش‌شانسید.
- باشه، بالون رو برگردون.
طبیعیه که کمی عصبی باشید
اگه پروازکننده باتجربه‌ای نیستید.
- نه، نه، نه.
گفتم بالون رو برگردون.
به این سادگی نیست.
- برام مهم نیست.
کاری کن که بشه.
شما آشکارا چیزی برای بحث دارید،
اما نمی‌تونید اینجا انجامش بدید.
من شما رو نیم ساعت دیگه سالم برمی‌گردونم.
ما وسط کوهستانیم.
فرود غیرممکنه.
باید با جریان هوا برگردیم.
- همکاری می‌کنی؟
- متوجه نمی‌شم.
آره، چون حرفاش بی‌معنیه.
- پس منو یادت نمیاد.
- نه. - واقعاً؟
- نه؟ نگام کن.
یادت نمیاد برام نوشیدنی خریدی؟
من برای خیلی‌ها نوشیدنی می‌خرم.
چی؟
شامپاین گرون‌قیمت.
دزیره دوبوا؟
خب، شاید همه دختراش یه شکل به نظر میان
بعد از چند گیلاس شامپاین.
- آره.
- اینطوریه؟
ببین، شوهرت فکر می‌کنه می‌تونه از من سوءاستفاده کنه
و هر کاری دلش می‌خواد بدون هیچ عواقبی انجام بده.
خب، نه.
- واقعاً؟
دقیقاً چی داری می‌گی؟
- وای خدای من، امی.
اصلاً خودتو اذیت نکن.
تو هیچی نمی‌دونی، مگه نه؟
خب، چقدر عجیبه چون من همه چیزو در مورد تو می‌دونم، امی.
- اوه، می‌دونی؟
- آره. - اوه.
می‌دونم رابطه‌تون سرد شده
از وقتی بچه‌تونو از دست دادین.
- اوه، لعنتی.
ببین، حتماً رفتم بیرون و چند تا نوشیدنی خوردم، باشه؟
پس تو باهاش نوشیدنی خوردی؟
من هیچ چیز شخصی‌ای رو نمی‌گفتم.
نه؟ احتمالاً فقط چیزایی که
کمی
براش سخت بوده. - اینکه تو سکس نمی‌خوای.
- باشه. خب این مزخرفه.
- چه پررو. - امی. باشه.
- چرا باید اینو
حتی به اشتراک بذاری... - امی.
- با یه غریبه کامل؟
نه، من یه غریبه کامل نبودم.
بهش بگو، بودم؟
اون با من خوابید.
باشه. خب، این یه دروغه.
- واقعاً؟ - اون داره دروغ می‌گه.
- نه، اون داره دروغ می‌گه. - واقعاً؟
دروغه؟ - امی، اون داره دروغ می‌گه.
پس من از کجا این ماه گرفتگی رو می‌دونستم؟
- لعنتی. اصلاً به من دست نزن.
- پس حقیقت داره.
- اوه، امی، بی خیال.
چی؟ چی؟
صبر کن.
تو واقعاً حرفشو باور می‌کنی.
بهش نگاه کن. - لطفاً.
میشه همتون آروم شید.
باورم نمیشه اینجوری دارم روزمو می‌گذرونم.
- باشه، تو میتونی اصلاً
از این قضیه دور بمونی. - سرش داد نزن.
- نه، نکن. - لطفاً به من گوش کن.
باشه، نگاه کن.
فقط به من نگاه کن، امی.
به من نگاه کن.
من دروغ نمیگم، باشه؟
قسم می‌خورم.
- چرا اون اینجاست؟
- چون اون میدونه من کی هستم.
و اون پول میخواد.
باشه. اون داره از من باج‌گیری می‌کنه.
- واقعاً؟ - آره.
پس چرا اینو به من نگفتی؟
فکر کردی من جدی نمی‌گرفتمش، امی؟
اون کاملاً دیوونه‌ست.
- کی همه اینا اتفاق افتاد؟
- اوه، خدا، من نمیدونم...
چند شب پیش.
براش یه نوشیدنی خریدم چون بارتندر اذیتش می‌کرد.
پس اون این همه زحمت کشید تا بیاد این سفر
و برای اون ازت باج‌گیری کنه؟ - میدونم.
آره. - این اصلاً منطقی نیست.
- دقیقاً.
و ما یه نوشیدنی خوردیم، فقط یه نوشیدنی.
- نه، بیشتر از اون بود. - همین بود.
باشه، شاید چند تا نوشیدنی.
- نمیدونم.
- من فکر کردم
یه بطری شامپاین بود. - اوه، لعنتی...
یادم نمیاد، باشه.
من یه روز مزخرف داشتم.
- درسته.
باشه، پس چرا اینو به من نگفتی،
و اون لعنتی از کجا میدونه
در مورد ماه گرفتگی تو؟
- رسانه‌های اجتماعی.
باشه.
یه عکس هست...
همه تو شبکه‌های اجتماعی هستن.
احتمالاً اونجا دیدتش،
می‌تونی اینو ببینی
تو همه‌شون. - من اهل شبکه‌های اجتماعی نیستم.
نیستی؟ چی داری
می‌گی؟
معلومه که نیستی. باشه.
امی، کافیه.
باشه، اصلاً چرا داریم سرش بحث می‌کنیم.
- دست بهم نزن.
باید پول رو می‌دادی، زک.
خب، فکر می‌کنی فقط چون من اونقدر خوبم
که برات یه نوشیدنی بخرم، می‌تونی بیای
و منو باج‌گیری کنی
با یه اتهام مزخرف؟
مزخرف؟ واقعاً؟
یعنی، اگه چیزی برای پنهان کردن داشتم،
فقط بهت پول می‌دادم، درسته؟
ولی ندادم.
پس واقعاً متأسفم.
فکر کنم بازی کوچیکت تموم شد.
- خب، من اینطور فکر نمی‌کنم.
داری چیکار می‌کنی؟
- دارم یه دریچه رو باز می‌کنم،
خیلی داریم بالا می‌ریم. - نه، بس کن. بس کن.
گفتم دستش نزن.
تو، از این قضیه قسر در نمی‌ری.
میدِی، میدِی.
- لعنتی، خانم.
داری چه غلطی می‌کنی؟
خب، ما به رادیو نیاز نداریم، درسته؟
اگه از مشکلاتمون فرار کنیم.
تنها مشکلی که الان داریم
اینه که این بالن رو بیاریم پایین‌تر.
باشه؟
من این کار رو نمی‌کنم.
اکسیژن تموم می‌کنیم،
بیهوش می‌شیم و می‌میریم.
- باشه. گوش کن.
حرفت رو زدی.
لطفاً.
داری جونمون رو به خطر می‌ندازی.
میشه بذاری هری بالن رو هدایت کنه؟
- نه. بس کن.
این کارو تموم کن.
نمی‌تونم.
- حالت خوبه؟ - آره.
ژاکتت رو دربیار.
صبر کن، کمکش کن.
وای خدای من.
اون چیکار کرده؟
- ما هنوز داریم بالا میریم.
من طناب رو برای باز کردن دریچه تهویه نیاز دارم.
و حالا از دسترس خارجه.
یعنی چی؟
نمی‌تونیم بهش برسیم؟
- آروم. آروم.
باشه؟
- آره.
- حالت خوب میشه.
- ممنون.
هری.
داری چیکار می‌کنی...
هری؟
- باشه.
خیلی...
گرفتیش؟
باشه.
داره میره.
داره کار می‌کنه.
یالا.
مواظب باش.
- نه.
نه.
- این چه کوفتیه؟
- یه اتفاق بود.
- تو لعنتی کشتیش.
یه اتفاق بود.
- وای خدای من. - من نمی‌خواستم.
چرند نگو، چرند نگو.
ما هر دو دیدیمت. - نه، نه.
من نمی‌خواستم.
- ما هر دو دیدیم که این کارو کردی.
ما...
- قصدش رو نداشتم.
وای خدای من.
اگه همین‌طور بالا بریم، همه‌مون می‌میریم.
خوبه.
اون از حال رفت، امی.
آره.
چی داره میشه؟
ما باید به اون طناب برسیم.
صبر کن.
امی، داری چیکار می‌کنی؟
- باید اینو ببندیم.
نه.
نکن.
لطفاً، امن نیست.
خدای من.
صبر کن، امی.
درست پشت سرتم.
- فهمیدم، زک.
ببین، طناب رو گرفتم.
داریم میریم پایین.
زک.
زک!
بیدار شو. زک.
اوه، خدای من.
این چه کوفتیه.
جایی که داریم میریم، به نظر صاف میاد.
فکر کنم...
فکر کنم ممکنه تا آخرش
از روی کوهستان‌ها تا دشت‌ها برده بشیم.
شاید بذاریم خودش فرود بیاد.
بذار فقط دریچه رو ببندم
درست قبلش تا اینقدر سریع سقوط نکنیم.
باید ببندیمش، درسته؟
و دهنش رو ببندیم.
چرا؟
تا نتونه درباره اتفاقی که افتاد حرف بزنه.
- نه، چون خطرناکه.
دیگه چی اینجاست؟
هی.
باشه.
من واقعاً باهاش نخوابیدم.
خال مادرزادیت چی؟
اون از کجا خال مادرزادیت رو می‌دونست؟
نمی‌دونم، عکس‌ها تو شبکه‌های اجتماعی.
اون از شبکه‌های اجتماعی استفاده نمی‌کنه.
- اوه خدای من. جدی می‌گی؟
امی، نگاه کن.
باشه.
ما برای نوشیدنی رفتیم بیرون.
اون به من نزدیک شد، ولی همین بود.
باشه؟
واقعاً نمی‌دونم چطور دیگه بهت ثابتش کنم.
اون پست شبکه‌های اجتماعی رو بهم نشون بده.
می‌دونی، جایی که بتونی ببینیش؟
یعنی، باید تقریباً لخت باشی.
الان نمی‌تونم. آنتن ندارم.
خب، چه به موقع.
- می‌دونی چیه؟
من اونا رو تو گوشیم ذخیره کردم، اینجا.
بیا.
می‌بینی؟
- آره.
واقعاً می‌خوام باورت کنم، زک.
- ببین، من بهت نیاز دارم، امی.
باشه، نمی‌تونم دنیایی رو بدون تو
و خانواده‌ای که قراره داشته باشیم، تصور کنم.
و وقتی برگشتیم خونه،
بهترین دکتر باروری رو برات پیدا می‌کنم
که با پول میشه خرید.
ها؟
- آره. - باشه.
خوبه.
خب، این خوب به نظر نمی‌رسه.
قراره سقوط کنیم.
خب، چیکار کنیم؟
- صبر کن، اینجا بسته‌ست.
باید مسیر رو عوض کنیم.
خب، چطور می‌خوایم این کارو بکنیم وقتی اینا کار نمی‌کنن؟
- باید سبک‌تر بشیم.
- باید بندازیمش بیرون.
- نه.
یالا.
بیا اینا رو بندازیم بیرون.
باشه. فکر کنم داره جواب میده.
آره.
آره. باشه، خوبه.
این یکی رو هم بندازیم.
خب، بعدی.
یالا.
هی، مواظب باش.
خدای من.
صبر کن، صبر کن، صبر کن، صبر کن.
شاید باید یکی رو نگه داریم.
ممکنه بعداً بهش نیاز پیدا کنیم.
اگه اون رو رد نکنیم، بعداً وجود نداره.
اوه، لعنتی.
چیکار کنیم؟
محکم بگیرین.
قراره بهش بخوریم.
اوه لعنتی.
محکم بگیرین.
- خدای من.
یالا.
نمی‌دونم
چرا منو هدف قرار دادی.
پسرای دیگه ای هم تو هتل بودن.
فکر می‌کنی می‌تونی بیای اینجا
و هر کاری دلت می‌خواد بکنی؟
این چیزیه که فکر می‌کنی؟ ها؟
- بس کنین. هر دوتون.
- این چه وضعیه؟
این خوبه؟
نمی‌دونم.
تو اصلاً نمی‌دونی. مگه نه؟
- من پول دارم.
خیلی‌ها پول دارن.
خب، ادامه بده.
چرا منو هدف گرفتی؟
تو پدرم، هانس فیشر رو کشتی.
اون پدرم بود.
اون مردیه که جونشو گرفت؟
اون ۴۰ سال برای کریگر کار کرد.
این زندگی اون بود.
ولی تو اصلاً اهمیت ندادی. نه؟
- معلومه که دادم.
این یه تصمیم کاری بود، باشه؟
تصمیمی که باعث شد شرکت بتونه دووم بیاره
و صدها کارمند شغلشون رو حفظ کنن.
- ولی نه اون.
فقط یه آشغال بی‌ارزش
که التماس می‌کرد دور انداخته نشه.
اون یه حقوق بازنشستگی عالی داشت، آینده‌ای بازنشسته در انتظارش بود،
ولی خودش انتخاب کرد که به همه چی پایان بده.
نه من.
پدرم همه چیز من بود.
اون تنها کسی بود که می‌تونستم باهاش حرف بزنم.
و اون تنها کسی بود که به من اهمیت می‌داد
وقتی نمی‌تونستم با همه اینا کنار بیام.
ولی تو چی می‌فهمی؟
تو هیچی نمی‌فهمی،
تو آشغال از خود راضی
با کت و شلوارهای مارک‌دارت و جوراب‌های اسم‌دارت.
می‌دونی من در موردت تحقیق کردم.
تو تمام پول رو به ارث بردی.
حتی لیاقتشو هم نداری، تو یه آشغالی.
ها؟
- تو کاملاً دیوونه‌ای.
- من دیوونه نیستم.
- هستی. تو کاملاً دیوونه‌ای.
من دیوونه نیستم.
- من دیوونه نیستم.
- جولیا بس کن، لطفاً. - اون به من چاقو زد.
- من دیوونه نیستم.
متاسفم برای اتفاقی که برای پدرت افتاد.
ما هر دو متاسفیم.
ما واقعاً متاسفیم. هیچ‌کس
نمی‌گه تو دیوونه‌ای.
ما می‌تونیم کمکت کنیم.
می‌تونیم بگیم یه تصادف بود.
- نه، نبود. - چی شد.
خفه شو، زک.
گوش کن. گوش کن.
ما می‌تونیم همه اینا رو حل کنیم.
ما می‌تونیم رسیدگی کنیم.
'از همه اینا.' '- آره.'
'خواهش می‌کنم، گوش کن.'
'گوش کن. آروم باش.'
'این دیگه درست‌بشو نیست.'
'حالا بابام رفته.'
'دیگه چیزی برای از دست دادن ندارم.'
'- جولیا. جولیا.'
'- تموم شد.'
'- جولیا. جولیا.'
'وایسا، خواهش می‌کنم. خواهش می‌کنم.'
'نه، نه، نه. خواهش می‌کنم، وایسا.'
'وایسا، خواهش می‌کنم. نکن.'
'دیگه نمی‌تونم این کارو بکنم.'
'- همه چی درست میشه.'
'خواهش می‌کنم، بذار کمکت کنم.'
'فقط چاقو رو بده به من.'
'جولیا، فقط چاقو رو بده به من.'
'بهت قول میدم، همه چی درست میشه.'
'- برات متاسفم، اِمی.'
'تو هیچ‌وقت نباید با این آشغال ازدواج می‌کردی.'
'- این چه کوفتیه، زک؟'
'- زک، این چه کوفتیه؟'
'- داشتم ازت محافظت می‌کردم.'
'- اِمی.'
'- حالت خوبه؟'
'بذار ببینم. بذار ببینم.'
'- یه کاری بکن؟'
'آره، آره، آره. باشه.'
'وایسا، بگیرش.'
'بگیرش. بگیرش.'
'بگیرش. بیا، بگیرش.'
'اوه، لعنتی.'
'اوه خدای من.'
'اِمی.'
'- خوبم.'
'- میشه عجله کنی؟'
'- من از پسش برمیام.'
'- اومدم.'
'بیا، بیا. اینو بذار...'
'اینو بگیر. اینو بگیر. فشار بده.'
'- اوه خدای من.'
'- باشه.'
'متاسفم.'
'فقط اینو بالا نگه دار.'
'دیگه چیکار کنیم؟'
'فکر کنم می‌خواست چاقو رو بده به من؟'
'باید تو رو در اولویت قرار می‌دادم.'
'فقط می‌خوام همه اینا تموم شه.'
'داره بزرگ‌تر میشه.'
'داریم به سمت اون کوه‌ها هل داده میشیم.'
- باید یه کاری بکنیم.
- می‌دونم.
می‌تونیم این مشعل‌ها رو دوباره روشن کنیم؟
اوه، لعنتی.
وصل نیستن.
اوه، خدایا.
- اوه، لعنتی.
آره.
اوه، لعنتی.
امی، داریم خیلی سریع ارتفاع از دست می‌دیم.
- چرا کار نمی‌کنه؟
اوه، شمعک خاموشه.
- چی؟
ایده دیگه‌ای داری؟
- نه. تو چی؟
- باید بندازیمش بیرون.
- چی؟
- اون مرده. - واقعاً؟
- چه فرقی می‌کنه لعنتی؟
تازه، داره منو می‌ترسونه.
- بیا. اینو امتحان کن.
لعنت.
- صبر کن.
باید اینو روشن کنی
همزمان.
- آره، درست شد. - آره.
دوباره؟
آره.
- داره کار می‌کنه. - آره.
- اوه نه.
اون خط‌الراس خیلی بلنده.
باید حتی سبک‌تر بشیم.
همه‌شو بنداز بیرون.
- باید ارتفاع کم کنیم.
یه جریان باد دیگه اون پایینه.
باید بگیریمش.
- چی؟
- باید بگیریمش.
یه جریان باد دیگه هست.
- زک، داریم خیلی نزدیک می‌شیم.
می‌تونی کمکم کنی؟
لعنت.
- باورم نمی‌شه اون مرده.
- خب، تقصیر من نیست.
دفاع از خود بود.
- می‌دونم تقصیر تو نیست.
نمی‌گم تقصیر توئه.
من...
می‌گم هیچ‌کدوم از اینا اتفاق نمی‌افتاد
اگه براش نوشیدنی نمی‌خریدی.
- چی؟
اگه براش نوشیدنی نمی‌خریدم؟
پس تقصیر منه چون من برای یکی نوشیدنی خریدم؟
داری سعی می‌کنی همه اینا رو بندازی گردن من؟
- نه.
اصلاً می‌دونی چه وضعی بوده
تو این شش ماه با تو زندگی کردن؟
من مجبور بودم... - گوش کن.
- عملاً مجبورت کردم
که فقط با من بیای بیرون.
- آره. - می‌دونی چرا بیرون نمی‌رم؟
داری شوخی می‌کنی؟ - وقتی برای یه نوشیدنی می‌رم بیرون،
و بعد همه این اتفاقا میفته. - من برای این کار دلیل دارم.
- تقصیر لعنتی من نیست.
- فکر می‌کنی عادیه که
تو همینجوری بری بیرون برای نوشیدنی
با یه زن غریبه. - تو هیچ ایده‌ای نداری.
گمشو.
- گمشو، امی. - گمشو، تو لعنتی...
گمشو.
- زک! - بیا.
زک.
امی.
می‌شکنه.
این رو بگیر. - زک.
- امی.
زک.
- اوه، لعنتی.
حالت خوبه.
- تو کجا...
قرار نبود کمکم کنی؟
- چی؟
- وقتی مردد شدی انگار...
- اوه.
- انگار قرار نبود کمکم کنی.
خدایا نه. نه، امی.
من شوکه شده بودم.
متاسفم که اون حرفا رو بهت زدم.
فقط از روی عصبانیت بود.
همین.
گفتم می‌تونی بهم اعتماد کنی.
می‌تونی بهم اعتماد کنی.
باشه، من همیشه کنارت خواهم بود.
باشه؟ همیشه.
هی.
- داریم سرعت می‌گیریم.
مطمئناً اینقدر تأثیری نداره.
- داریم هوای گرم رو از دست می‌دیم.
اوه لعنتی.
اون سوراخ داره بزرگ‌تر می‌شه.
فکر کنم باید بالون رو درست کنیم.
اگه اون تیکه برزنت رو اون بالا ببندیم.
شاید بتونیم از ارتفاع کم کردن دست برداریم.
می‌تونیم از این استفاده کنیم.
- تو کاملاً دیوونه‌ای.
- چاره‌ای نداریم.
مواظب باش.
صبر کن، بذار کمکت کنم.
اوه لعنتی.
گرفتمش.
بگیرش.
دارم میام پایین.
باید مشعل رو روشن کنی.
- طناب رو بده به من.
فکر می‌کنی نگه می‌داره؟
باید نگه داره.
- آماده‌ای؟
نمی‌دونم این داره کار می‌کنه یا نه.
می‌خوریم به اون.
می‌خوریم بهش.
صبر کن، صبر کن، صبر کن.
اون پایین خیلی هموارتر به نظر می‌رسه.
- آره.
آره، فکر کنم بدترین قسمت رو پشت سر گذاشتیم.
- موفق شدیم.
موفق شدیم.
وای خدای من.
ما بالای یه دشت هستیم.
برای فرود امن هستیم.
اینم از فرار کردن از مشکلاتت.
اون از کجا جوراب‌های اسم‌دارت رو می‌دونست؟
زک، جولیا از کجا جوراب‌های اسم‌دارت رو می‌دونست؟
- نمی‌دونم.
منظورم اینه که، جورابن.
اینطور نیست که حتماً باید لباسامو دربیارم تا جورابام دیده بشن،
ولی باید کفشاتو دربیاری
تا حروف اول اسمت رو روی جورابات ببینی.
تو کفشاتو توی بار درآوردی؟
چرا باید کفشاتو توی بار دربیاری؟
نمی‌دونم، شاید اگه مایل‌ها راه رفته باشی
با کفشای نو،
ولی کفشای تو که همه جاافتاده و دست‌ساز ایتالیایی‌ان.
به علاوه گفتی تمام روز توی اتاق هیئت مدیره گیر کرده بودی.
- وای خدای من، امی.
دیگه چیکار کنم که باورم کنی؟
هی، هی، داری چیکار می‌کنی؟
امی؟
- گوشیش کجاست؟
- نمی‌دونم.
- گوشیتو بده.
ها؟
اگه چیزی برای پنهان کردن نداری، گوشیتو بده به من.
باشه.
خدایا.
دیدی؟ بهت در مورد اون پیام‌ها گفته بودم.
من چیزی رو پنهان نمی‌کنم.
اوه، بیخیال.
این داره مسخره میشه. فقط...
خدایا، چه بوی خوبی میدی.
اون بوی من نیست.
میرم دوش بگیرم.
زیاد طولش نده.
- واقعاً نباید این کارو بکنم.
همین باعث میشه اینقدر هیجان‌انگیز باشه.
حتماً تو وضعیت خیلی سختی هستی
بعد از اتفاقی که سر کار افتاد.
- چرا؟
منظورت اون مرده
که خودکشی کرد؟
اون فقط یه تیکه آشغال بی‌ارزشه
که دست و پا می‌زنه که نره پایین...
عجیبه که می‌تونی اینقدر قوی باشی.
- من ازش انرژی می‌گیرم.
- حالا خوشحالی؟
چیزی که دنبالش بودی رو پیدا کردی.
- تو به من دروغ گفتی.
تو تو چشم‌های من نگاه کردی
و رو در رو به من دروغ گفتی.
بارها.
چند تا زن دیگه؟
اصلاً برات مهمه؟
- معلومه که برام مهمه.
خیلی چیزها برام مهمه.
داشتن خانواده برام مهمه.
البته نه اینکه تو بتونی اینو به من بدی.
- پس داری منو سرزنش می‌کنی؟
من اون کسی نیستم که هیچ کاری نکرده
و فقط تو گناه و دلسوزی برای خودش غرق شده.
- گناه و دلسوزی برای خودت؟
- گناه.
تو اصلاً نمی‌دونی گناه چیه، زک.
- گناه برای آدم‌های ضعیفه.
و این اصلاً من نیستم، مگه نه؟
زک، تو با زنی که تو یه بار ملاقات کردی خوابیدی
شب قبل از اینکه برنامه‌ریزی کرده بودیم ازدواجمون رو درست کنیم.
- امی، امی، امی.
بی‌خیال.
گوش کن.
چی؟
تو چیکار می‌کردی؟
هوم؟
من چیکار می‌کردم؟
یعنی، تو ماه‌هاست که باهام نبودی.
- باهام نبودی؟
پس تمام این درک کردن و دلسوزی
و بهم زمان دادن، چی بود؟
چرندیات.
فقط یه نقش بازی کردن بود.
گاهی اوقات خیلی ناسپاس به نظر می‌رسی.
به زندگی‌ای که داری فکر کن.
این خونه‌ی فوق‌العاده رو داری.
یه ماشین خفن داری.
- یه ماشین خفن؟
این دیوانگیه. - تو هیچی کم نداری.
- زک، می‌شنوی چی میگی؟
فکر می‌کنی این زندگی‌ایه که من می‌خوام؟
رفتن به مهمونی‌های شام پرمدعا با یه مشت آدم دیوونه،
عوضی‌های بی‌مزه‌ای که به هیچی اهمیت نمی‌دن
جز موقعیتشون و اینکه سالی چقدر پول درمیارن.
امی.
- فکر می‌کنی کی هستی؟
- امی، بس کن. - بس کنم؟
قبل از اینکه چیزی بگی که نتونی پس بگیری.
می‌دونی مشکلت چیه؟
- مشکل من؟
تو فقط قدر چیزی که داری رو نمی‌دونی.
می‌دونی، بدون من کجا بودی؟
واقعاً؟
تو یه معلم مهدکودکی.
و با تمیز کردن توالت‌ها بیشتر پول درمی‌آوردی.
- لعنت بهت.
لعنت بهت.
تو یه آدم وحشتناکی.
این تموم شد.
من دارم طلاق می‌گیرم.
و می‌دونی چیه؟
من نصف همه چیز رو برمی‌دارم،
از جمله شرکت باارزش بابات رو.
و باور کن، خیلی متفاوت اداره میشه.
- اوه، عزیزم.
بی‌خیال، تو هیچ جا نمی‌ری.
تو نمی‌تونی از پس طلاق من بربیای،
و مطمئناً هیچی از من گیرت نمیاد.
آه. وای.
لعنتی. امی.
امی.
امی، کمکم کن.
کمکم کن.
لطفاً.
لطفاً، کاری بکن.
کجا می‌ری؟
امی.
امی، کجا می‌ری؟ امی.
اگه بذاری بیفتم، همه رو گردن تو می‌ندازن.
تو رو هم با خودشون می‌برن.
از زیرش در نمی‌ری.
بقیهٔ
عمر نکبت‌بارت رو تو زندان می‌گذرونی.
کمکم کن.
امی، برگرد، لطفاً.
لطفاً.
امی!
داری چیکار می‌کنی؟
امی، نکن.
لطفاً نکن.
نه. امی، لطفاً.
لطفاً نکن. نکن.
امی!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.