دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
من تو یه داستان خوب به دنیا آمدم.
و مرا به یاد خواهند آورد که ثروت خانوادگی را بر باد دادم
در حالی که غرق جواهر می‌رقصیدم.
اما هرگز بحث پول نبود.
* دیوانه‌وار باشکوه *
با جناب مارکیز همان‌طور رفتار کنید که با پدرشان می‌کردید.
‏- ایشان اکنون سرپرست این خانه‌اند. ‏- بله، قربان.
‏- راستی، فیون. ‏- قربان؟
این کلید را خوب نگه دار.
لیلی!
موج به‌طور غیرعادی آرام است.
هرگز سوئلیز را دست کم نگیرید!
‏- سوئلیز! ‏- سوئلیز!
بی‌شک.
نلسون چه گفت؟
آن‌که بتواند از تنگه منای بگذرد...
‏- می‌تواند از دنیا بگذرد. ‏- دقیقاً!
دقیقاً.
و ایناهاش، آمد.
‏- ندو. ‏- خدای من!
لیلی.
آها، ایشان هم آمدند!
یک لرد را دیده باشی، همه را دیده‌ای.
عصر بخیر، سرورم. به قلعه انگلسی خوش آمدید.
من پیشخدمت‌باشی هستم. پدرتان دوست داشت مرا گلرت صدا کند.
سرورم، ایشان عمه‌تان، لیدی چتویند هستند.
سرورم.
این مد پاریس است؟
جناب مارکیز، نویل... نویل فیتزروی.
مایه افتخار من است
که در خو گرفتن به زندگی تازه‌تان یاری‌تان کنم.
لیلی.
ما پسرعمو هستیم.
گلرت گفت باید قرنطینه شوم.
از این رو محافظ به کار می‌برم، قربان. گلرت همه‌چیز نمی‌داند.
اینجا ولز است.
هوا می‌تواند بی‌رحم باشد، مانند مردمش.
هوای دریا برای سینه خوب است.
هنری. هنری؟
پوستش...
نرم است.
بزرگ.
درخت بزرگ.
‏- بایست! بایست! ‏- هوی!
سلام!
بیا اینجا، به تو افتخار می‌کنم.
سرورم، آیا شاید فکر نمی‌کنید ظرف‌شویخانه
جای مناسب‌تری برای شستن سگتان باشد؟
‏- کویینی برای آب سرد زیادی ظریف است! ‏- اوه.
تا-را-را بوم-دی-ای
فا-لا دی-جی-دی
تا-را-را بوم-دی-ای...
خبری از پدر؟ به نامه‌ام پاسخ نداد.
سرورم، پدرتان مارکیز چهارم انگلسی هستند.
‏- ایشان سخت مشغول... ‏- همسر سومشان؟
سرورم.
حتماً می‌خواهد مرا ببیند؟
می‌خواهم به دیدنش بروم.
بدون دعوت، رسم نیست.
بفرمایید، دستمال، قربان.
تو پدر داری؟
من افتخار کودکی‌ای را داشتم...
که در یتیم‌خانه گذشت، قربان.
پس گلرت نام واقعی‌ات نیست؟
نه قربان، پدرتان نام مرا از یک سگ گرفت.
لیلی کجاست؟
تنهایی مرا می‌کشد.
دوشیزه لیلی غذایشان را جداگانه
با لیدی چتویند و خانواده‌شان میل می‌کنند.
اجازه بدهید، قربان.
پرهیز از الکل بسیار عاقلانه است، سرورم،
به صلاح سلامتی جناب مارکیز.
بفرمایید، سرورم.
وقت داروی تقویتی‌تان است.
‏- و کویینی چطور؟ ‏- مانند زئوس نیرومند، سرورم.
تا حدی به لطف بهترین تکه‌های بشقاب جناب مارکیز.
لیدی چتویند، جناب نویل و دوشیزه لیلی برای چای به شما می‌پیوندند.
بسیار سپاسگزارم.
هرچند شاید نه.
بله!
اوه!
ضیافتی در شأن ماری آنتوانت.
بسیار خوب، سرورم.
مادرت هنوز زنده است، فیفی؟
بله قربان. یکشنبه به دیدنش می‌روم.
باید برایش هدیه‌ای ببری.
بیا، این را بگیر. عاشقش می‌شود!
‏- وقت آن است لباس بپوشید... ‏- گلرت عزیز، یک قوری دیگر بیاور.
بسیار خوب، سرورم.
بزرگوار باش.
‏- اینجا ملک اوست. ‏- ما را به خیابان نمی‌اندازد.
‏- نگران نباش مامان، بامزه به نظر می‌رسد! ‏- هوم.
چای، سپس آقایان را به کارشان وامی‌گذاریم.
عجب آقایانی هم هستند!
بی‌شک.
سلام.
هوم... گلرت.
‏- بنشین، نویل. ‏- دوشیزه لیلی.
بانوی من.
دیر کرده.
بسیار نامتعارف است.
سلام!
اوه!
عصر بخیر!
با سگ؟
این کویینی است.
‏- ای خدا! ‏- شما که خوب آشنایید، نویل.
کویینی! چقدر بامزه است!
فیروزه‌ای
اجازه بدهید، سرورم.
نه! فیفی...
یک حبه یا دو تا، عزیزم؟
چه؟
‏- هیچ، سرورم. ‏- بسیار خوب.
سلام.
اجازه هست... درباره لباس بعدی‌تان نظر بدهم؟
چای، نویل؟
موجود مسخره!
‏- آسیب دیده؟ ‏- چه کردی، نویل؟
خوبی، کویینی؟
بسیار خوب، کافی است! بیا، من مراقبت هستم.
خانواده لعنتی!
لیلی. لیلی!
فکر می‌کردم آدم خشکی باشی.
چرا؟
چون همه هستند.
به آنجا برنگرد. پیش من بمان.
جز گلدوزی، دنیایی از خوشی هست.
چه کسی گفت من گلدوزی دوست دارم؟
تو را «تاپی» صدا خواهم کرد.
چه؟
تاپی.
اما این نخستین محفل جناب مارکیز در بریتانیا بود، قربان.
و آخرینش به این شیوه بی‌پروا.
خوشبختانه فقط خانواده شاهد این سیرک بود،
اما به لرد پجت خواهم گفت کار بسیار در پیش است.
این من هستم که رسماً مأمور حفاظت از جناب مارکیز شده‌ام.
خیالت راحت که آن نشیمنگاه سخاوتمندت به کویینی آسیبی نزد.
‏- قربان... ‏- پس امشب آسوده بخواب.
قربان، اگر اجازه بدهید...
پدرتان مرا موظف کرده
به گستردن افق فرهنگی شما.
یعنی چه؟
جناب مارکیز، پدرتان به جناب نویل مأموریت داده‌اند
که از سوی خانواده در ورود شما به زندگی اجتماعی یاری‌تان کند.
‏- پدر به تو اعتماد دارد؟ ‏- بی‌چون و چرا.
و با توجه به مضحکه امروز، بی‌درنگ آغاز کنیم.
با من قدم بزن.
‏- البته! ‏- سرورم.
نیاکان شما مسئول
ساختن امپراتوری با وفاداری، کوشش و ازخودگذشتگی بودند.
یکی هم از مادرم سفارش می‌دهم.
مادر شما از این تبار نیست.
‏- بلانش مارکیز بعدی را زایید. ‏- همان‌طور که وظیفه شما به پدرتان است...
باید بیاموزید چون یک لرد رفتار کنید،
و با احترام یاد این بزرگان کنید که بر شانه‌هایشان ایستاده‌ایم.
من هم‌اکنون یکی از اینانم، نویل، و نه فقط به خون.
به ژستشان بنگر، به جامه‌هایشان، به نمایشی بودنشان.
من پیشاپیش می‌شناسمشان، چون...
از جنس آنانم.
متأسفانه آداب‌دانی قربان کم است.
زادن از طبقه حاکم یعنی پذیرفتن مسئولیتی نادر.
‏- آداب هرگز بر جهان حکم نراند. ‏- نه، ثروت می‌راند!
پول.
‏- و اگر همه‌اش را خرج کنم؟ ‏- حتی اگر بکوشید نمی‌توانید، قربان.
این یک شرط‌بندی است، نویل؟
‏- لعنت! ‏- چه...
خدایا!
مواظب بلانش باش!
نمی‌توانید به خدمه چای بدهید،
لباس مادرتان را در ملأعام بپوشید، و این را حمل کنید.
رسم نیست!
هرچه بپوشم، قربان،
باز هم وارث این دودمان پرآوازه‌ام.
جامه چیزی را عوض نمی‌کند.
حالا، بیا.
گشت را ادامه دهیم.
‏- گلرت عزیز. ‏- بله، سرورم؟
فکری به سرم زد تا پدر را وسوسه کنم.
متأسفانه سرورم، پدرتان سرگرم...
آیا فرصت دیدار دسته‌جمعی مستأجرانش را از دست می‌دهد؟
برای بیست‌ویک سالگی‌ام، اهالی جزیره را به پیک‌نیک دعوت کنیم.
تمام جزیره؟
‏- هر آمپولی که هست سفارش بده. ‏- بسیار خوب، قربان.
و سرخاب.
لازم نیست آدم افتضاح به نظر برسد فقط چون افتضاح حس می‌کند.
‏- البته که نه، قربان. ‏- پس به رختخواب.
بفرمایید.
‏- بی تو چه می‌کردم؟ ‏- خب...
‏- کس دیگری پیدا می‌شد. ‏- متأسفم. واقعاً.
چرا پدرم نامت را گلرت گذاشت؟
روزی روزگاری، شاهزاده‌ای ولزی به نام لولین،
سگی بسیار عزیز داشت به نام گلرت.
و خب، همیشه با هم به شکار می‌رفتند.
تا آنکه روزی وارثی به دنیا آمد،
و لولین تنها به شکار رفت،
و گلرت را به نگهبانی نوزاد گذاشت.
شبی که بازگشت، گهواره را واژگون یافت
و گلرت را آغشته به خون.
به یقین که کودک را کشته،
لولین شمشیر کشید و سگ را کشت.
همین که گلرت آخرین ناله را کرد، نوزاد گریست.
لولین گهواره را بلند کرد و پسرش را سالم دید،
اما کنارش گرگی مرده افتاده بود.
می‌گویند لولین دیگر هرگز لبخند نزد.
تو گرگ‌ها را دور نگه می‌داری؟
شب بخیر، سرورم.
عزیزم، من در خور دیک نیستم.
پدرت بالاخره پذیرفت
که تو وارث حقیقی اویی.
چقدر دور است.
ثروت‌های بی‌شمار، هوم؟
سرزمین‌های تازه. اما نه بی تو.
می‌توانی مرا با خود ببری، ببین!
نمی‌دانم چگونه لرد باشم.
می‌ترسم.
همیشه با خودت راست باش، هنری.
بزرگ‌ترین موهبتی است که داری.
آها، جابه‌جا شده، نه؟
بهتر شد؟
آسمانی.
کرم بنفشه سوئیسی ویلیامز برای اصلاح،
یک قوطی قرص مکیدنی دکتر بلوآ، شربت سینه گیلاس ایر،
پماد هالووی،
یک بخور منتول،
روغن مصری معروف دکتر بوکر، و یک دماسنج.
و چیزی برای...
کابوس شبانه؟
بسیار خوب.
کلکاریا کربونیکا، قربان. یک درمان هومیوپاتی.
بسیار مؤثر، اگر خودم بگویم.
مرد عزیزم...
ممنون که به فکرم هستی.
‏- چطور جرأت کردی بی من بیرون بیایی! ‏- خب، تو هرگز نیستی.
نقشه می‌کشند ما را جدا نگه دارند، اما مامان سردرد داشت.
فرار کردی؟
خب، باید می‌دیدمت!
خب، می‌دانی...
هر وقت بخواهید تحویل می‌دهم، قربان.
خرید نسیه شگفت‌انگیزترین چیز نیست؟
برای اهالی روستایی بسیار خوش‌پوشی.
‏- کاملاً غریب. ‏- هوم، ممنون.
خب، بلانش، مادرم، مرا با بهترین چیزها آشنا کرد.
‏- که هستند؟ ‏- زر و زیور.
‏- دستکش و کلاه؟ ‏- نه!
ابریشم، حاشیه‌دوزی، دکمه مروارید...
‏- در واقع هر نوع خرازی. ‏- پس عاشق پارچه‌فروشی می‌شوی.
اوه!
گاهی آدم فقط باید برقصد، و تو دلم را به آواز درمی‌آوری!
ببخشید.
زود باشید، همه عقب بروید.
عقب! گفتم عقب بروید!
گفتم یا سر کار برگردید یا معدن را بی‌سروصدا ترک کنید.
خودتان انتخاب کردید.
از سر راه بروید!
بجنبید! این‌طرف!
‏- شنیدید، همه عقب. ‏- بس کنید، محض رضای خدا.
‏- چه اتفاقی افتاد؟ ‏- لرد پنرین، از خشکی.
کارگرانش را با گرسنگی به کار برمی‌گرداند.
‏- لرد پنرین. ‏- روز بخیر، جناب مارکیز.
جان ویکنز. عکاس.
کارت من.
مامان می‌گوید عکاسی کفرآمیز است.
اما چطور می‌شود روحت را در جعبه‌ای گرفت؟
تره ژولی، موسیو!
اوه!
‏- آه، عاشق آن یکی‌ام! ‏- در آن محشر می‌شوم!
موریس پرایس، جواهرفروش.
‏- مشتاق دیدار! ‏- آه، دلپذیر، بله.
حالا، زر و زیور!
‏- روز بخیر، جناب مارکیز. ‏- سلام.
‏- بانوی من. ‏- قربان!
بفرمایید تو.
باید اینجا حساب باز کنم.
مانیفیک!
لیلی!
این کاملاً نامناسب است.
حالا کاملاً بی‌حرکت بایست، گره درست ضروری است.
بس می‌کنی!
مایه شرمساری است.
لیلی.
هی، کک‌مکی!
‏- چرا همیشه این را حمل می‌کنی؟ ‏- دوست دارم نزدیکم باشد.
بلانش، رسماً تو را به لیلی معرفی می‌کنم.
مشتاق دیدار.
دلپذیر است.
مامان به نویل دستور داده مراقبم باشد.
معمولاً پنجره‌ای نمی‌توانم باز کنم بی‌آنکه او بپلکد، اما...
گلرت لطف کرد و عذرم را خواست.
‏- آن اژدهای پیر از چه می‌ترسد؟ ‏- از قواعد.
اشرافیت از زنی که با مردان بگردد دوری می‌کند.
و دختر یک بارونت مرده به آبرویی بی‌لکه نیاز دارد.
اما تو فامیلی، ای پوتین کهنه.
تا وقتی شوهرم ندهند، آبرو...
تنها سرمایه این پوتین است.
تو واقعاً پدرم را می‌شناسی؟ تنها کسی که نمی‌شناسد منم.
فکر نمی‌کنم بخواهد مرا بشناسد.
اگر از ارث محرومت کند، همه‌مان آسیب می‌بینیم.
وارث بعدی شاید من و مامان را به خیابان بیندازد،
‏- با آن ثروت زشت و بی‌اندازه. ‏- زشت؟
تا وقتی لرد پجت باشی، به‌طرز نفرت‌انگیزی ثروتمندی.
‏- چقدر نفرت‌انگیز؟ ‏- پول بیشتر از عقل.
به من بچسب، رفیق جونی.
کجا رفت!
اوه!
‏- قربان. ‏- ممنون!
فقط از فارغ‌التحصیلان عکس می‌گیری؟
متأسفانه جناب مارکیز، درآمد این جماعت محدودم می‌کند.
دانشگاه وفادارترین مشتری من است.
حالا آنجا چه می‌کنند؟
پرسش بهتر این است که چه نمی‌کنند؟
سرگرمی نمایشی من است. شاعران آیستدوود سالانه.
به‌زودی بیست‌ویک ساله می‌شوم و هدیه‌ای یادبود می‌خواهم
برای هر مرد و زن و کودک این جزیره.
حرکت باشکوهی است، قربان.
هرچند تولید سفارشی به این حجم هفته‌ها طول می‌کشد.
اگر ابعاد مشکل است، چیزی کوچک‌تر چطور؟
خب، می‌شود به‌سرعت و انبوه روی کارت‌پستال چاپ کرد، قربان.
تصاویر کوچک من می‌توانند از ولز فراتر بروند؟
بی‌شک. و آنگاه ملت‌هایی جز ملت خودمان
می‌توانند با سبک بی‌همتای...
لرد پجت آشنا شوند.
‏- بگوییم ۲۰۰ کارت؟ ‏- هزار تا! فعلاً.
چشم‌های سراسر جهان را اشباع کنیم!
حالا، دست‌هایم را کجا بگذارم؟
همان‌طور که بودید، قربان. پیداست که مدلی مادرزادید.
‏- پدر عاشق این می‌شود. ‏- صبر بفرمایید،
تا این فرآیند ظریف مکانیکی را پیش ببرم.
نگه دارید... و بی‌حرکت.
بی‌حرکت، بی‌حرکت، بی‌حرکت...
بی‌حرکت...
بفرما!
‏- همین بود؟ ‏- آه، بله.
اوه.
‏- بعدی را بگیریم؟ ‏- فکر خوبی است.
به سبک خودتان. و بی‌حرکت و بی‌حرکت...
نه، نه، نه... بسیار سپاسگزارم!
آره!
آه، نه، نه، نه!
بفرمایید.
متأسفانه به صلاح بود، سرورم.
پدر هرگز پاسخ نداد، درست است؟
خب، وکلای لرد پجت در ریویرای فرانسه به ایشان نیاز داشتند.
تولد من است.
خدایا!
چه چکش سترگی!
یک بستنی چندطبقه!
باشکوه‌ترین سالگرد بود، پدر.
نویل گفت همه سراغ شما را می‌گرفتند.
چیز کوچکی برایتان خریده‌ام که امیدوارم سرگرمتان کند.
نخستین کالسکه موتوری جزیره.
دود اگزوز واقعاً بدبو است، اما...
مشکل را با جعبه‌ای اسطوخودوس حل کرده‌ام تا هوا را خوشبو کند.
حالا می‌توانیم دور ملکمان بگردیم و...
شما رازهای زمین‌داری را به من بیاموزید.
می‌آموزید، پدر؟
در این میان، شور زندگی‌ام را
به این جزیره کوچک...
روستایی می‌آورم.
و تمام تلاشم را می‌کنم که لرد واقعاً خوبی باشم.
خب، هرچه در توان داشتیم کردیم.
می‌کوشم جایگاهمان را اینجا تثبیت کنم.
‏- پسر عزیز. ‏- این جامه‌های گزافش است
که سرمایه‌مان را ته می‌کشد و حتی سکونتمان را به خطر می‌اندازد.
بارها از برادرم خواسته‌ام اجازه دهد بمانیم
دست‌کم تا وقتی لیلی شوهر کند.
خب، در این باره خبر خوشی دارم.
بی‌شک.
‏- حرف شیطان را که بزنی. ‏- حاضر می‌شود.
‏- مامان، نویل. ‏- لیلی، آنجا بایست.
لرد پنرین، خوش آمدید.
باعث افتخار است.
لیلی.
به این زودی می‌روید؟ لیدی چتویند؟
چه جانور باشکوهی!
تمام بست‌ها پاریسی‌اند.
برای چاشنی وطن، قربان.
اوه!
فیفی، مشهور شدم!
وای، قربان!
‏- ملکه رومانی! ‏- این منم، با آن کلاه محشر!
آن یقه چقدر به شما می‌آید، قربان.
‏- یکی برای مادرت بردار! ‏- ممنون!
آقای تیلور، با این پارچه والا از خودت پیشی گرفتی.
فقط...
‏- لیلی چه می‌کند؟ ‏- آه، فق...
با لرد پنرین قدم می‌زند، قربان.
با او ازدواج کند؟
عادی‌ها نباید برای استثنایی‌ها قاعده بگذارند.
هرچند او برای تو استثنایی پیر است.
اگر این پیش برود، دیگر هرگز نمی‌توانیم این کار را بکنیم.
چه، قدم بزنیم؟
هیچ نمی‌دانی. تو هم همین سرنوشت را داری، هنری.
‏- پدرت هرگز واقعاً تو را نپذیرفته. ‏- کودن!
مامان نقشه دارد ما را جدا کند، و لرد پنرین...
چرا؟ چه؟
برای حفظ آبروی من.
کدام آبرو؟
تو باید جایگاهت را تثبیت کنی.
باید برای پدرت وارثی بیاوری. بله! بله! مردان عاشق پسرند!
من بیش از یک شناسنامه‌ام!
یا...
یا می‌توانیم یکدیگر را آزاد کنیم.
هم‌پیمان به محراب برویم. با تضمین بی‌فرزندی؟
دوطرفه؟
اگر چنین کنیم، باید با خودت راست باشی. بلانش اصرار می‌کرد.
در پناه ازدواج، آزاد بودم خودم باشم.
و نه... خرس‌بازی.
حرفت را باور می‌کنم. بیا، خانم پجت.
تاپی! با من ازدواج کن!
نه! نه!
ملکه‌تان...
می‌خواهد به سلامتی عروس محشرش بنوشد...
و رفیق عزیزش...
‏- لیلی! ‏- آفرین، آفرین!
‏- هیپ هیپ! ‏- هورا!
‏- هیپ... هیپ! ‏- هورا!
‏- تاپی! ‏- عرض کنم، قربان،
اصناف و پیشه‌وران انگلسی
می‌خواهند بابت مشتری وفادارتان بسیار سپاسگزاری کنند.
مناسبت چیست؟
یک عروسی.
شوخی است؟
شرم‌آور!
مارکیز چهارم... باور نخواهد کرد.
‏- ببخشید. ‏- خدایا، معذرت.
بسیار متأسفم!
مشتاق دیدار...
همسر... عزیز.
شوهر...
عزیز.
پشیمانی؟
شاید باید صبر می‌کردیم.
‏- لرد پنرین را ترجیح می‌دهی؟ ‏- نه! خدایا، نه...
فقط...
حس می‌کنم بزرگ شده‌ام.
هوم.
هرگز مثل بزرگ‌ترها رفتار نکنیم.
کمی بیشتر تحت تأثیر باش.
شگفت‌انگیز!
من به جواهر کششی جسمانی دارم
که در برابرش ناتوانم.
این شیشه به‌سادگی به‌قدر کافی بزرگ نیست.
مقیاسی باشکوه‌تر می‌خواهم.
کاش خودم جواهر بودم.
ماه امشب محشر است.
تاپی؟
‏- تاپی! ‏- سرورم!
آفرین کویینی! دختر خوب!
تاپی!
داروهایت را بخور!
و نصیحتم را، ها؟
آنگاه روزی زنده می‌مانیم تا به سلامتی
ازدواج طولانی و شادت...
بنوشیم.
هرچه که... دیشب گرفتارش کرد
ریه‌های از پیش ضعیفش را تهدید کرده.
کاری از ما برمی‌آید، قربان؟
فقط از هر دقیقه سلامتی لذت ببرید.
یعنی چه، قربان؟
بگذارید جناب مارکیز هر روز لعنتی را دریابد!
آفرین، آفرین!
سلام!
بونژور، عزیزان... کثیف من!
خب، ما لباس تمیز، غذا و سرپناه فراهم می‌کنیم،
همه کاملاً وابسته به حامیانی چون جناب مارکیز.
همان‌طور است که به یاد داری، گلرت؟
برخی چیزها هرگز عوض نمی‌شوند، سرورم.
‏- سلام. ‏- بونژور.
بونژور!
‏- چطورید؟ ‏- چطورید؟
‏- بسیار خوبم. شما چطور؟ ‏- خوب.
‏- از من خوششان می‌آید. ‏- چاره‌ای ندارند.
و نام تو چیست؟
گلرت، اسباب‌بازی، لباس و نمک حمام لازم داریم.
از داروخانه شروع کن.
ما دوستان خوبی خواهیم شد.
اروپای قرون وسطی.
ملکه النور آکیتن و شاه هنری دوم فرانسه.
نگه دارید، قربان.
بی‌حرکت، بی‌حرکت... محشر.
حالا چشمانت را ببند.
نه، جدی، چشمانت را ببند.
انگلستان تودور. ملکه الیزابت اول.
سبک زندگی مسرفانه شاه جرج چهارم برایش
تحقیر مردم را به ارمغان آورد.
باید استراحت کنی، تاپی.
‏- حرف دکتر یادت باشد! ‏- چرند!
گفت باید داروهایت را بخوری.
روز را دریاب وقتی نیرو می‌آید!
‏- یادت باشد، شیک اما... ‏- گستاخ!
کاش شلوار پوشیده بودم.
چرا هرگز آن تاج را نمی‌گذاری؟
‏- درباره آن مسئله حساب‌ها، قربان... ‏- زود باش!
پارچه‌فروش تور نازکی از پاریس دارد.
سرورم، اجازه هست پاهایتان را با این شال بپوشانم؟
‏- کمی نگران کوران هوایم. ‏- نه، نه، لازم نیست!
‏- نکته همین است. ‏- آه!
خونم از تمرین‌هایم حسابی گرم است.
‏- امروز کاملاً گرم است. ‏- نیست.
‏- شاید یک شال؟ ‏- آه...
‏- بفرمایید. ‏- ممنون.
دلم برایت تنگ شده بود، آقای فیتزروی.
‏- دوستانمان در لندن چطورند؟ ‏- خب، حرف پایتخت تماماً
درباره لرد پجت و «مضحکه‌های» صحنه‌اش است.
‏- از من خوششان می‌آید؟ ‏- گرایش‌های نمایشی غریبت...
‏- اشرافیت را شاد می‌کند! ‏- برای پدرت آشوب می‌سازد.
پدر با سه همسر آبروی خودش را برد.
هنوز... به تو نامه می‌نویسد؟
بله.
و در مکاتبه اخیرمان یادآوری کرد
که اسکار وایلد به جرم همین هرزگی نمایشی در زندان ریدینگ می‌پوسد.
سرورم، بازیگران با چمدان‌هایشان رسیدند.
‏- بفرستشان تو! ‏- بفرمایید تو.
چمدان؟
سلام! چه خوب که درست آشنا می‌شویم.
چقدر می‌مانند، تاپی؟
وایلد، بیکارترین مرد لندن!
آن اشراف دماغ‌دراز را حسابی می‌سوزاند!
‏- تمام شد؟ یا... ‏- هنوز نه.
هنوز بال‌ها مانده.
هنری، این اصلاً در شأن یک لرد نیست.
جامه لرد نیست، لباس رقصنده است.
پدرت از آن بیزار می‌شود. چه رسد به نویل، به اشراف...
اما دوستان و هم‌پیمانانم را شاد و سرگرم می‌کند.
چه؟ چون بیش از انتظارشان می‌بینند؟
سرورم، آقای موریس پرایس.
‏- آه! ‏- موریس!
موریس کمیاب‌هایی از چهار گوشه جهان وارد کرده.
بیا، خیره‌ام کن، موریس. آماده‌ام.
سرورم، چه شیوه بدیعی برای نمایش شوق به سنگ‌های قیمتی.
امیدوارم نخ محکمی داشته باشید، آقای تیلور، بعضی‌ها...
کاملاً سنگین‌اند.
موریس!
‏- چه انتخاب عالی. ‏- زیاده‌روی کرده، گلرت؟
بستگی دارد چه واحدی برای سنجش به کار ببریم، دوشیزه لیلی.
‏- قربان، کامل شدید. ‏- آه، تاپی.
شاهکاری زنده.
واقعاً چنین فکر می‌کنی؟
قربان باید مراقب چرخیدن باشند.
ها، برق!
همیشه از خصلت‌های بدتان می‌گویید، لرد گورینگ.
هنوز فقط نیمی را گفته‌ام، دوشیزه میبل.
بقیه خیلی بدند؟
کاملاً هولناک!
شب که به آن‌ها فکر می‌کنم... بی‌درنگ خوابم می‌برد.
یک بازیگر رسوا در این تبار.
رفتاری چنین نااِنگلیسی.
آشکارا حاصل کودکی‌ای فرانسوی.
این ولع مسرفانه برای شهرت بهای بسیار سنگینی دارد.
مراقب باش. همه‌اش مال من می‌شود.
مراقب باش. شاید به‌زودی چیزی برایت نماند.
مگر آنکه سلطنتش کوتاه باشد.
بیماری.
چه؟
بیماری، سرورم.
بیماری.
بله، البته.
خب، چه رنگ‌پریده، چه شکننده.
البته...
بیماری.
خانم‌ها و آقایان، اکنون سرگرمی میان‌پرده‌ای
استثنایی و به‌یادماندنی.
لرد پجت، شاعر مدرن مد،
شما را افسون خواهد کرد با نخستین اجرای
‏«رقص پروانه» بی‌همتایش.
شگفت‌انگیز!
براوو!
نیک دورانت؟
‏«دو-رانت».
‏- فرانسوی است. ‏- چه شما را به نمایش من کشاند...
نیک... «دو-رانت»؟
شما پیشنهادی نادر و بی‌همتایید، قربان.
درباره من بس است.
بیشتر بگو!
لردی که به قواعد کهنه اعتنا ندارد،
که نمایشی بودنش از وضع موجود درمی‌گذرد.
مردی...
که نیرویش را دارد کاملاً خودش باشد.
خودت باش، بقیه را دیگران گرفته‌اند.
قربان باید آزاد باشند نمایش‌های خیال‌انگیز تصور کنند،
بی‌آنکه جزئیات پیش‌پاافتاده اجرا بارشان کند.
و قربان هم‌پیمانی می‌خواهند که در چشم‌اندازشان شریک باشد
و نمایش‌های بعدی را دست‌کم
در حد معیارهای بلند خودشان محقق کند.
شما، قربان؟
‏- حیف قربان که در نشیمن برقصند. ‏- تالار پذیرایی.
فردی نادر و بی‌همتا، چون شما...
سزاوار صحنه‌ای حرفه‌ای و پرده‌های سرتاسری است.
مخمل سرخ.
چراغ‌های جلوی صحنه، با تازه‌ترین فناوری برق.
باید فکری به حال آکوستیک کنیم.
البته.
شما مرد خداپرستی هستید، قربان؟
خب، خدا استعدادهایم را داد،
نباید ناراحت شود که من نوع خاص خودم را...
در پرستش دارم.
پس شما را ستاره می‌کنم.
نویل، چطور فقط می‌ایستی و تماشا می‌کنی؟
شوهرت، سرپرست خانه، خون‌آشام‌ها را راه داد.
به سلامتی.
‏- آدم‌های هوچی نه، حواست باشد. ‏- نه، فقط حرفه‌ای‌های آموزش‌دیده.
‏- تاپی! ‏- حدس بزن چه شده!
‏- تئاتر را به جزیره می‌آورم. ‏- از آن انگل‌ها به تنگ آمده‌ام.
‏- گروه نمایش قلعه انگلسی؟ ‏- بله، باید بروند.
طبق قرارداد همین‌جا زندگی می‌کنند.
دارند از تو سوءاستفاده می‌کنند.
آن‌ها... آن‌ها کارمند منند.
همچنین آقای دورانت، تهیه‌کننده‌مان.
تبریک، آقای «دورانت».
‏- می‌خواهم صحبت... ‏- «دو-رانت»، به جای خود.
می‌خواهم تنها با شوهرم صحبت کنم.
عزیزم، سلام. به مامان بگو «بابا زود می‌آید».
تاپی، نگذار او به جای تو حرف بزند.
بانوی من.
‏- خواهش می‌کنم بگو! ‏- چه؟
‏- ناراحتت کرده‌ام؟ ‏- نه.
نه!
پس چرا قدیمی‌ترین دوستت را به عروسی‌ات دعوت نکردی؟
‏- ناگهانی پیش آمد. ‏- آشکارا باردار نبودی.
‏- نه. ‏- پس چرا با پسرعمویت ازدواج کردی؟
چون گزینه دیگر تصورناپذیر بود.
مامان خانه می‌خواست،
و تاپی وقتی تنها بودیم همیشه بامزه بود.
بله...
مردها همه مثل هم‌اند.
هفته‌ای یک دیدار با من تجویز می‌کنم، برای رهایی از...
جنون خودشیفته‌اش.
‏- کلارا. ‏- آه، دلم برایت تنگ شده بود!
باورم نمی‌شود حالا مادری.
بله.
آه...
لوازم صحنه از یک شرکت معتبر لیورپولی،
که دکور دست‌نقاشی هم می‌سازند.
باید بهترین جامه‌ها را داشته باشیم.
موریس آنجل و پسر.
خیابان شافتسبری، لندن. محشر.
و کلاه‌گیس‌ها نباید بخارانند، حواس را بدجور پرت می‌کند.
متن چطور است؟
قربان نقشی به‌ویژه بامزه دارند: پسر وزیر، پکو.
آدم بامزه‌ای که کمی دلباخته یامی یام است، ستاره راهنمایش.
‏- پکو؟ ‏- درست است.
من... خوشم آمد.
عاشقش می‌شوید!
من آبانازار را بازی می‌کنم.
و به جان بگو از گروه عکس بگیرد.
و...
در مورد مسئله...
بودجه، قربان؟
خب، هرجا پای خلاقیت و الهام در میان باشد، بودجه هست.
بحث پول نیست، هست؟
‏- نه. ‏- آفرین.
پدر عزیز،
لطفاً به من می‌آموزید چگونه امور مالی‌ام را اداره کنم؟
می‌خواهم به استثنایی بودن شما باشم،
اما می‌ترسم چون به دنیادیدگی شما نیستم،
همیشه با بودجه و اعداد و مسئولیت دست‌وپنجه نرم کنم.
گلرت هرچه بتواند می‌کند،
اما شما پیشگوی موقعیت‌های زیرکانه‌اید.
در باب دیگر، گروه نمایش قلعه انگلسی
به‌خوبی مستقر شده‌اند و بلانش کوچک در جامه‌های هماهنگمان آسمانی است.
چطور بود؟
عالی به نظر می‌رسد، قربان. بسیار الهام‌بخش.
خوب است.
می‌شود برگردیم به...
‏«می‌خواهم به استثنایی بودن شما باشم»؟
‏- متأسفانه تا همین‌جا رسیدم. ‏- بسیار خوب. زود باش، عقب نمان.
شراب بیشتری می‌خواهیم!
پول چه کار سختی است!
از نمایش‌های آینده‌ای بگو که می‌خواهی روی صحنه ببری،
چون اگر نمایش‌های درست را اجرا کنیم...
پول سرازیر می‌شود و اصلاً نگرانش نخواهیم بود.
بسیار خوب.
بفرما، عاشقش هستی!
‏- بهترین اوقات را دارم. ‏- تولد توست.
‏- سرگرم‌کننده. ‏- همین مهم است.
اینجاییم تا کلارا را جشن بگیریم!
بسیار خوب، شیطون.
بسیار خوب!
چشمم به توست، کلارا. و به تو!
‏- تو بیرونی، پنرین! ‏- بیرونم، ببخشید!
بله، بیرون! خداحافظ! ممنون!
دوباره!
‏- نویل! ‏- آه، نه! جدی!
وضع غریب خانگی‌ات
هر زبانی را به حرف انداخته.
در مطبوعات، البته، و در میخانه‌های سراسر کشور.
‏- می‌دانی به شما چه می‌گویند؟ ‏- چه؟ چه می‌گویند؟
‏«پجت‌های عجیب».
‏- می‌دانی به تو چه می‌گویند؟ ‏- نه.
لرد پنرین، که معدنچی‌هایش را گرسنه نگه می‌دارد.
زنان و کودکانشان گدایی ته‌مانده می‌کنند، در حالی که تو...
در قلعه‌ای بزم می‌گیری که خون رقت‌بارشان ساخته.
از بستر زناشویی بگو.
ببخشید؟
آیا...
‏- این ازدواج، آیا... ‏- چه؟
آیا هنوز به کمال رسیده؟
‏- باید افتخار کنی، او باشکوه است. ‏- چطور جرأت می‌کنی!
ای هیولا!
باید همسرت را افسار بزنی، قربان.
‏- تا رفتار بانوانه بیاموزد. ‏- شرم بر تو، قربان!
که بانو را شرمنده کردی.
مشکلت با من چیست؟
چیست؟
این وسواست به سبک زندگی من؟
سرگرم‌کننده است؟
چه کسی نمی‌خواهد در رؤیا زندگی کند، قربان؟
اشکال رؤیا این است که باید از آن بیدار شد!
بی‌خود نیست پدرت رهایت کرد.
تولدت مبارک، کلارا. هرکدام را خواستی بردار.
لیلی!
او نام نیک ما را به لطیفه‌ای ناخوشایند فرو می‌کاهد
در باشگاه‌های خصوصی میفر.
چه؟
می‌خواهی درباره ما حرف بزنی، کلارا؟ ما! نه تو!
شوهرت باید نمایش را بس کند و از همسرش محافظت کند.
‏- با او ازدواج کردم تا از خودم محافظت کنم. ‏- که این‌طور؟
ازدواجی که با یک تهیه‌کننده تئاتر شریک است؟
آبرویت شکننده است، لیلی،
دست به قیر بزنی، لکه می‌گیری.
تو!
رویت می‌شود در خانه خودم درباره ازدواجم نظر بدهی،
و در عین حال با خوشحالی هدایای تاپی را بپذیری.
ما...
یکسانیم.
هر دو به بدنامی او آلوده‌ایم.
‏- به گروه انگلسی می‌پیوندی؟ ‏- هو هو.
آنچه کمتر سرگرم‌کننده است، شوهر توست
که خانواده‌ات، خانواده ما را برای بدلیجات غارت می‌کند،
و مانند ته‌سیگار دورشان می‌اندازد.
آرزو داری تو وارث بعدی بودی؟
من در آن بهتر بودم.
و مطمئن می‌شدم که تو
و لیدی چتویند از... این محفوظ بمانید.
‏- اما تو لرد پجت نیستی. ‏- راستش را بگو، فکر می‌کنی
حتی پنج سال دیگر زنده بماند؟
او مسلول است، و با مرگش ناچار می‌شوی دوباره شوهر کنی.
اما چه کسی بیوه یک بازیگر مطرود اشراف را می‌گیرد؟
یا... می‌توانیم کاری بکنیم.
در عوض چه می‌خواهی؟
تا وقتی از پسش برمی‌آید...
یک طلاق.
مسرف و شرم‌آور.
به‌تنهایی تبار عزیز پجت را می‌آلاید
و قرن‌ها دودمان به‌سختی به‌دست‌آمده را
با حماقت و ولخرجی‌اش ویران می‌کند.
‏- گم شد! ‏- مطمئنم دور نیست.
همین‌جاها بود. مطمئنم!
‏- آرام باشید، به خاطر سلامتی‌تان. ‏- جاسیگاری بلانش را گم کرده‌ام!
دیشب بی من رفتی.
آه، آن احمق، پنرین!
من، تاپی، من! بی من رفتی!
‏- ربطی به یک لرد مست دیگر ندارد! ‏- فقط کمی سرخوش بودم.
‏- قضاوت؟ ‏- من هم‌پیمان توام!
این زیاده‌روی که تو را می‌راند، تو نیستی، تاپی!
‏- همه‌جا را گشتم. ‏- من تالار پذیرایی را می‌گردم.
این هدایا، این سبک زندگی، بیمارترت می‌کند!
خواهش می‌کنم.
طبق نقشه‌مان زندگی می‌کنم.
طبق نقشه بلانش زندگی نمی‌کنی.
این ولخرجی بی‌امان، حقیقت تو نیست.
هزینه‌های جاری خانه چنان بالا رفته
که از توان این ملک بیرون است، سرورم.
باید با واقعیت روبرو شویم.
نمی‌توانیم گروه تئاتر را نگه داریم.
قرار است ثروتمند باشم.
به‌نوعی هستید، قربان، اما ببینید،
املاک پجت در سراسر انگلستان درآمد کلانی دارند،
اما برای پدرتان، مارکیز.
تا وقتی ایشان... خب...
تا وقتی عنوان به شما برسد،
باید به درآمد جزیره متکی باشید.
درآمد اجاره املاک جزیره، که برایتان اداره کرده‌ام.
روزی همه‌اش مال من می‌شود، تا آن موقع نمی‌شود سر کرد؟
اگر نتوانم دفترها را تراز کنم، لرد پجت اخراجم می‌کند.
نمی‌گذارم چنین شود!
متأسفم.
هرگاه سلامتی‌ام اجازه دهد، باید اجرا کنم.
‏- هیچ چیز دیگری برایم مهم نیست، گلرت. ‏- حتی بانو هم نه؟
من لیاقت لیلی را ندارم.
‏- بیایید. ‏- جناب مارکیز.
جناب مارکیز.
پدر می‌خواهد مرا ببیند.
شگفت‌انگیز!
بسیار خوب!
همه‌جا را گشتم، پارچه توئید ولزی بنفش‌کمرنگ نیست.
‏- بسیار فوری لازم است. ‏- جامه باکیفیت یک هفته یا...
وقت تنگ است. قصد داریم همین هفته برویم.
از هیچ خرجی دریغ نکنید!
‏- کاملاً درست. ‏- برای پدرم.
برای سفر زیادی بیماری، تاپی.
بالاخره!
حالا می‌توانم تو را به پدرت، مارکیز چهارم، معرفی کنم.
من هم می‌آیم، تا نماینده منافع خلاقانه جناب مارکیز باشم.
این دیداری خصوصی خواهد بود، برای زن و شوهر.
‏- باید مرواریدها را می‌پوشیدم؟ ‏- می‌خواهید فرمان را بگیرم؟
نه، خودم می‌توانم، هرچقدر طول بکشد.
ممنون، نویل، که مراقب مامان هستی!
من... من... با کمال میل همراهی‌تان می‌کنم.
نه، لازم نیست.
سلام مرا به مارکیز برسانید.
بالاخره!
پدر! من آمده‌ام!
لرد پجت؟
لرد پجت، بله، خودم هستم.
لرد پجت، مارکیز چهارم انگلسی...
پدرم، بله.
درگذشتند، جناب مارکیز.
از سوی کارکنان اصلی ملک، عمیق‌ترین تسلیت.
من...
شما مارکیز پنجم انگلسی، شریف‌ترین جناب، هستید، سرورم.
ارل آکسبریج و میدلسکس،
بارون پجت بودزرت، شهرستان استافورد، و غیره.
مرگ ایشان انتظار می‌رفت؟
متأسفانه مدتی بود از افول سلامتی ایشان
‏- آگاه بودیم. ‏- او می‌دانست...
که دارد می‌میرد.
بالاخره آزادیم، تاپی.
ایشان دستور دادند یادگاری به شما بسپارم.
متعلق به هم‌نامتان بود، جد بزرگتان،
فیلد مارشال هنری ویلیام پجت، شریف‌ترین مارکیز انگلسی.
مارکیز اول.
یادداشتی هست؟
متأسفانه نه.
می‌توانم ببینمش؟
البته، جناب مارکیز.
دیر شد.
هرگز به‌قدر کافی خوب نبودم.
من...
تمام راه در این کت‌وشلوار به خاطر شما خاریدم.
برایتان تختی ساختم، پدر.
باز هم نیامدید.
باید رقص پروانه‌ام را می‌دیدید.
من... باشکوه بودم.
چرا زودتر نیامدم؟
چه پسر بی‌مصرفی‌ام.
هرگز به من نیاموختید چگونه لرد باشم!
شما... هرگز نکردید، من به شما نیاز داشتم.
بلانش درباره شما درست می‌گفت.
‏- سرورم! ‏- آرام باشید!
تو یک حرامزاده تمام‌عیاری!
باید بروید! آرام باشید، قربان!
به بانو مارکیز بگویید می‌خواهم گنجه‌اش را ببینم، قربان!
پوزش، ویلیام، بابت هر شکستگی یا ناراحتی.
خودش را نمی‌شناسد.
برای همین همه‌مان را از همه‌چیز تهی می‌کند.
او تحت مسئولیت توست، پس مهارش کن، قربان،
وگرنه این دُم قطعاً سگ را می‌جنباند.
من ترتیبش را می‌دهم.
مشاورانم را احضار کن، قصد دارم همه املاک را رهن بگذارم.
رهن؟
با پولش گروه نمایش قلعه انگلسی را به سطح بالاتری ببریم.
‏- چه؟ ‏- نیک، چراغ سبزت را گرفته بدان.
فصلی کامل از برنامه‌ها راه می‌اندازیم،
هرکدام برای الهام و شادی طراحی شده،
با تمام عواید به نفع یتیم‌خانه.
‏- برنامه متنوع؟ ‏- نمایشی مجلل در ابعادی حماسی!
رقصنده، جانوران غریب، برلسک،
مردنما، زن‌نما،
هدیه‌ای برای هر مرد و زن و کودک، شعبده‌باز، دلقک،
عجایب شگفت‌انگیز!
هر شب، و شنبه‌ها دو بار.
نیک دورانت فصلی از قلعه انگلسی تقدیم می‌کند
با شکوهی بی‌نظیر.
ولز چنین چیزی به خود ندیده.
تاریخ می‌سازیم.
مارکیز پنجم
و بازیگری که او را ساخت.
کالسکه و قایق لازم داریم تا مردم را از خشکی بیاوریم.
خرج زیادی برمی‌دارد، اما عجب نمایشی روی صحنه می‌بریم.
بجنبید، دنیایی برای ساختن دارم.
مراسم خاکسپاری چه می‌شود؟
لطف می‌کنید که پیشنهاد می‌دهید.
بالاخره تو پسری هستی که او هرگز نداشت.
تئاتر بر خانواده می‌چربد، هوم! باز هم.
انتخاب عالی. عالی.
راستش، همه‌اش را برمی‌دارم.
بسیار خوب، قربان. بسیار خوب، همه‌اش!
منظورم همه‌اش است.
شگفت‌انگیز.
بله.
آقای اسپینکس مشاور تجاری مورد اعتماد من است،
که طبق دستور شما،
پرونده‌ای درباره اسناد حقوقی مارکیز چهارم گشوده.
‏- دستور من؟ ‏- طبق دستور شما، بله.
وصیت‌نامه لرد پجت به‌روشنی نشان می‌دهد
که وارث بعدی پسرش هنری است.
‏- کاملاً از آن آگاهیم. ‏- صبر. لطفاً، قربان.
آقای اسپینکس در یافتن راه‌ها و شیوه‌های
تفسیر چنین اسنادی بسیار مجرب است، با بندی مشخص برای...
بیماری روانی. هوم؟
مارکیز چهارم تا آخرین لحظه عقل سلیم داشت.
‏- ای خدای من! ‏- بی‌تردید.
اما پرسش ما متوجه وارث اوست.
اگر عقلش درست نباشد، آیا حق موروثی نزد او می‌ماند،
یا به نفر بعدی منتقل می‌شود،
تا منافع دودمان حفظ شود؟
‏- می‌توانم اول با لیلی حرف بزنم؟ ‏- بگذارید من با او صحبت کنم.
نویل.
بهتر است به آقای اسپینکس اعتماد کنیم. هوم؟
جدی. به او اعتماد کن.
‏- معشوقه؟ ‏- معشوقه اغواگر.
قضاوتش با من. درگ‌کینگ، درگ‌کویین،
رقصنده برلسک، شعبده‌باز، دلقک.
این یک اثر اصیل نیک دورانت است.
تمرین‌ها رأس ساعت ۹ صبح آغاز می‌شود.
و...
چه نقشی برایم داری؟
اوه!
هیچ اثری از من کامل نمی‌شود
بدون حامی و ولی‌نعمتمان، مارکیز رقصان.
دقیقاً.
میان‌پرده بی شما همان نمی‌شود.
آقای جان ویکنز، سرورم.
قربان، تصاویر تبلیغاتی‌تان.
باید بگویم صحنه به‌ویژه پرشکوه به نظر می‌رسد.
برای پدرم بفرست، با نشانی «جهنم».
وقت چرتتان است، سرورم؟
قربان، اگر اجازه دهید، حسابتان کمی معوق است.
کمکم کن، گلرت.
بیایید، سرورم.
همیشه با خودت راست باش، هنری.
بزرگ‌ترین موهبتی است که داری.
هنری!
پسرم، هنری!
این خانواده اکنون پیوسته ناچار است
از آبروی خود دفاع کند، به لطف نمایش‌بازی‌های تازه.
ولخرجی در چنین مقیاسی نشانه عقل ناسالم است.
به‌تنهایی اشرافیت را سرافکنده کرده.
‏- نه، نمی‌توانم ادامه دهم. ‏- می‌توانی.
‏- نمی‌توانم. ‏- می‌توانی.
باید بتوانی.
چه می‌کنید؟ بس کنید!
‏- ولم کنید! بس کنید! ‏- فیون!
قربان، بس کنید!
‏- هرچه می‌شود فروخت بردارید! ‏- زود! همه‌اش را ببرید!
عجله کنید!
بنشین! چه می‌کنی؟ بس کن!
فیون، پلیس را خبر کن!
برو بیاور.
‏- این پول من است! ‏- آفرین پسر.
سرورم!
فیون، بیا! کمک کن بلندش کنیم!
‏- قربان! ‏- سرورم.
بیایید.
توی بینی‌اش رفته.
لیدی چتویند، آقای اسپینکس.
هم‌عضو باشگاه وایتس.
تو!
بسیار خوب.
اوه!
این جزیره را به فقر کشانده.
اهالی را سرگرم کرد، با مزدشان جواهر خرید.
این تو را شرمنده نمی‌کند، لیلی؟ هوم؟
به تو خیانت کرده!
باید به تیمارستان بسپاریش!
‏- گروه انگلسی رفتند. ‏- می‌توانی طلاقم بدهی.
در واقع، پول می‌دهم که طلاقم بدهی،
و برایت درآمدی فزاینده ترتیب می‌دهم، برای هر سالی که جدا بمانیم.
‏- ای خدا! ‏- فقط...
خواهش می‌کنم دوستم باش.
و نیک دورانت؟
رفته.
اما نه پیش از آنکه...
آن ابله مزد خدمه و انبوهی جواهر را بر باد دهد.
همه‌چیز را ویران کردم.
گوش نمی‌دهی.
حق با توست، همیشه حق با توست.
تنها کسی هستی که از من چیزی نمی‌خواهد.
درست نیست.
می‌خواهم.
انقدر بی‌تابی نکن، دختر. این چیزها پیش می‌آید.
‏- کسی که نمرده. ‏- ببخشید، قربان.
می‌دانی، همین که جناب مارکیز روی پای خود بایستند،
دوباره به راه بهبود می‌افتیم.
ببخشید.
دختر خوب.
‏- سرورم. ‏- سرورم.
‏- فیفی، چه شده؟ ‏- برو به کارت برس، دختر.
قربان.
مسئله مزد خدمه است، قربان. برای صرفه‌جویی.
یک‌جوری درستش می‌کنیم، گلرت.
می‌خواهم برای لیلی کاری کنم.
مهمانی غافلگیرانه به افتخارش.
نفس بکشید، آرام.
بخورتان را می‌آورم.
اوه.
بانوی من.
نمی‌دانم با تاپی چه کنم.
من هم نمی‌دانم، بانو.
لیلی پجت!
از قهر و جدایی گفتی؟
انگار شامپاین دوستی‌شان را دوباره برافروخته.
نگران نباشید، قربان.
شواهد جنون بیش از کفایت است.
حالا فقط پزشکی سربه‌راه لازم داریم که بستری‌اش کند.
‏- پزشک خانوادگی داریم. ‏- رشوه‌پذیر؟
مهر مارکیز چهارم را برایم بیاورید
و من ترتیب...
همه‌چیز را می‌دهم.
دارد می‌آید.
ولز لعنتی.
شگفت‌انگیز بود.
این‌ها چه کسانی‌اند، تاپی؟
خب، مجلس رقص کلاه‌های فانتزی است. قرار نیست کسی را بشناسی.
یکی از دوستان من اینجا هست؟
باید همین حالا؟
بیایید.
جان می‌توانست از مجلس امشب یک آلبوم کامل پر کند.
او را ناامید کرده‌ای، تاپی.
توان پرداختشان را ندارم.
توان مهمانی امشب را هم نداشتی، اما باز هم برگزارش کردی.
تو یک بیماری داری.
و منظورم سل نیست.
داری ترکم می‌کنی، نه؟
ازدواجمان سواری خوبی بود،
اما اینجا پیاده می‌شوم.
نویل قول داده وقتی مردم مراقبت باشد؟
بله.
گلرت، چه می‌گوید؟
اگر می‌خواهید از مردم این جزیره محافظت کنید...
و از معاششان.
ورشکستگی؟
کار دیگری نمی‌شود کرد، قربان.
‏- برآوردها نشان می‌دهد... ‏- برآوردهای محتاطانه.
برآوردها نشان می‌دهد، سرورم،
که نیم میلیون پوند بدهی انباشته‌اید.
هیچ پرونده‌ای که دیده‌ام به این حد از
خرج بی‌پروا و غیرمسئولانه نزدیک نشده، قربان.
بی‌اعتنایی کامل به پیشه‌ورانی که تأمینتان کرده‌اند.
در خطر از دست دادن تمام ثروت پجت هستید.
زمینی که قرن‌ها به مردم این جزیره
کار و پناه داده است.
افزون بر این، مستأجرانتان را این بدهی می‌بلعد.
اعتماد همه کسانی را دزدیده‌اید
که معاششان به شما بسته بود
و خانواده‌هایشان را برای همیشه فقیر کرده‌اید.
با ویران کردن جامعه کسب‌وکار،
اهالی ناچار به خشکی مهاجرت می‌کنند.
به معادن لرد پنرین.
جان.
اینجاست.
‏- چه کت‌وشلوار نفیسی، قربان. ‏- نگو.
نه، گفتم دیگر.
ممنون، آقای دیویس.
ببخشید که رک می‌گویم، قربان.
مرا آزاد کردید.
هرگز عنوان نخواستم.
بزرگ‌ترین دستاوردم این بود که...
آقای لیلی پجت شدم.
فکری دارم. جبران همه‌چیز نمی‌شود، اما...
باید به بعضی از آنان که زخمی‌شان کردم کمک کند.
مایه تأسف است، قربان،
اما با وجود عجایبتان،
در جزیره بسیار محبوبید.
لطفاً امروز در برآوردهایتان بالاترین ارزش ممکن را در نظر بگیرید.
مردم این جزیره، که چنین ناامیدشان کردم،
سزاوار بهترین بها برای کالا و خدماتشان‌اند.
در نبود سلامت عقل،
اختیار به وارث بعدی منتقل می‌شود.
‏- مارکیز هرگز نگفت... ‏- مشاوران حقوقی لرد پجت
این سند را برای حفظ دودمان تنظیم کردند.
قید شده تا وقتی وارث بعدی انتخاب شود،
شما پاسخگوی آقای فیتزروی خواهید بود.
چرخ‌های پیشرفت بی‌رحم‌اند، آقای اسپینکس.
خودش این بلا را سر خودش آورد، با رفتار بدش.
رفتار بد؟
من این تبار را برای نسل‌های آینده حفظ می‌کنم.
کلیدها، گلرت.
چه می‌کنی فیون؟ کار هست.
می‌خواهند بلایی سر جناب مارکیز بیاورند.
چه؟
و نمی‌توانید جریمه‌ام کنید، قربان، چون مزدی نمی‌گیرم.
هنوز آن کلید را داری؟
شما از خوش‌باوری جناب مارکیز سوءاستفاده کرده‌اید.
تا وقتی پولش بود با کمال میل می‌گرفتید.
شما آقایان به تشویق او گناهکارید.
‏- خود ایشان خواستند. ‏- خرید دوست دارند.
‏- این صورتحساب‌ها هرگز پرداخت نمی‌شود؟ ‏- محض رضای خدا، قربان!
آیا زندگی چیزی جز پول نیست؟
‏- چهار شیلینگ برای این؟ ‏- بله، قربان.
دست‌کم یک پوند می‌ارزد، نه؟
سندی حقوقی هست،
که برای حفظ این ملک تنظیم شده و تضمین می‌کند
که جناب مارکیز به تیمارستان سپرده شوند.
نمی‌فهمم.
شاید جناب مارکیز غرق جواهر رقصیده باشند، اما دیوانه نیستند.
نمی‌شود کل زندگی کسی را...
به اندازه بدهی‌هایش فروکاست.
ما با حسن نیت به جناب مارکیز کالا دادیم.
نمی‌توانید انکار کنید، بدجور ضرر کرده‌ایم.
موریس، تو از این ماجرا بسیار سود بردی.
همه‌مان بردیم.
سود؟
از بهترین تأمین‌کنندگان جواهر گرفتم.
کسب‌وکاری را از گوشه‌ای دورافتاده
به مقصدی لوکس بدل کردم،
و همه‌اش بر وعده‌های یک رؤیاپرداز!
و وقتی این‌طور نگاه کنی...
درخشان بود!
‏- شگفت‌انگیز! ‏- زیبا!
‏- همگی کمی بنوشیم؟ ‏- آه، فکر بسیار خوبی است، بله.
مرا بابت کار آقای فیتزروی سرزنش نکن.
همیشه بهترین را برایت خواسته‌ام.
من و تو، در کنار هم نیرومندتریم.
با هم، نمی‌تواند انکارمان کند.
الان نه، مامان.
دوستت دارم.
برو کنار!
آن اوباش را بیرون نگه دارید تا جناب مارکیز را ببریم.
‏- اگر ضروری باشد. ‏- سرورم، شایسته نیست.
برای من از شایستگی موعظه نکن.
مارکیز پنجم همیشه تماشاگر می‌خواست.
‏- سرورم. ‏- زود باشید، بجنبید.
می‌توانست خیلی آسان‌تر باشد، لیلی.
نویل، خواهش می‌کنم! خواهش!
عنوان‌ها و املاکش را بگیر، اما خودش را نبر.
‏- تمام شد. به صلاح تو فکر می‌کنم. ‏- نکن! نکن!
به‌سرعت رو به افول است.
برو کنار احمق، تو بی‌ربطی.
آرامش و سکوت یک آسایشگاه همان است که نیاز دارد.
‏- قضاوتش با من است. ‏- آه بله، البته.
به خیالم هم نمی‌رسد دخالت کنم، ابداً.
لرد هنری سیریل پجت.
چه؟
حالا!
دنبالم بیایید، زود!
‏- او فقط یک خدمتکار است! ‏- بجنبید! برو!
جلویش را بگیرید!
برو کنار! از صندلی بیرون!
اینجاست!
‏- تو که هستی؟ ‏- آقای تیلور، قربان.
آقای تیلور...
‏- هنری پجت! ‏- زود!
تو!
جلویش را بگیرید. بگیرید!
از اینجا بیرونت می‌بریم، تاپی.
سرورم، باید برویم!
بگویید کجاست!
یکی از شما باید بداند!
به چه نگاه می‌کنید، ای احمق‌های تباه‌نژاد! کاری بکنید!
شما دو نفر، پیدایش کنید! تو، دنبالم بیا!
‏- صبر کن! بایست! ‏- نه، نویل!
راه بدهید، لطفاً!
کمکمان کنید!
گور پدرش.
برای مامان پرنده خوب باش.
جیک جیک.
مارکیز رقصان ما. چه خوش گذشت، نه؟
‏- چه خوش گذشت! ‏- ممنون، قربان.
‏- مرا به یاد داشته باش. ‏- همیشه، همیشه.
سالم نگهش داشتم.
از تو.
کوشیدم نصیحتش را دنبال کنم.
بلانش باید بسیار افتخار کند.
ممنون که همیشه دوستم داشتی.
حالا پرواز کن.
پرواز کن.
زود، بیایید اینجا، قربان، بگذارید ببندمش.
با من بیا، گلرت.
زیادی پیرم، سرورم.
‏- همین‌جا منتظر می‌مانم. ‏- ممنون از خدمتت.
افسانه‌ای بود.
آه...
دیوانه...
اما افسانه‌ای.
دیوانه‌افسانه‌ای، سرورم.
دیوانه‌افسانه‌ای.
براوو!
تاپی!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
♪ You and me. you and me You and me. you and me
♪ You and me
♪ I feel love. I feel love I feel love. I feel love
♪ I feel love
♪ I feel love...