دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
وای.
خب، حق با تو بود. فوق‌العاده‌ست.
این آشغالا بچه که بودی اینجا بودن؟
نه. فقط جنگل بود.
آها، پس تو حومه‌ی فنلاند رسمه؟
همه‌ی آشغالاتون رو بریزید تو جنگل؟
نه.
خب، شاید یه‌کم.
‏- آخ! ‏- آره!
باید... باید بغلت کنم ببرمت تو.
آره. اوه!
آخ! اوه!
هوم.
باشه.
این، اِم...
آره.
‏- آره؟ ‏- آره.
این یه‌کم بیشتر کار می‌بره.
و یه‌کم تعمیر.
وصله‌پینه. یه فرش بندازیم اونجا.
بعد از کار کلی وقت داریم.
می‌خوام... یه چیزی نشونت بدم.
اینجا اتاق من و تارو بود
وقتی تابستون‌ها اینجا پیش مادربزرگ بودیم.
یه کاغذدیواری سبز قشنگ بود.
هنوز هست!
اوه، وای.
هوم.
خب...
ما که می‌خواستیم طبیعت نزدیک باشه.
این... ‏- از شرش خلاص می‌شیم.
ببین.
اینجا یه صندلی راحتی بود
برای قصه‌ی شب خوندن.
و بعد یه خونه‌عروسکی این‌طرف.
و این اسب گهواره‌ای قشنگ قدیمی این‌طرف.
و بعد می‌تونیم گهواره‌ی بچه رو بذاریم اینجا.
قطعاً جا هست.
برای هر سه‌تا بچه.
و...
لندن چی؟
لندن به درک.
هوم.
‏- آره! ‏- آره!
هوپا!
هووو!
ساگا؟
یا مسیح.
ساگا!
وای خدای من!
گوش کن.
هرجور داد بزنی، جنگل همون‌جور جواب می‌ده.
چی؟
یه ضرب‌المثل فنلاندیه.
قبلاً یواشکی میومدم اینجا.
چرا؟
مادربزرگ قدغن کرده بود بیام.
جنگل مالِ خودش رو می‌گیره.
اوه. جدی؟
منو مادر کن.
کلی وصله‌پینه.
حالش خوبه؟
این چیه؟
چیزیش نیست؟
چی-- چی شده؟ چه خبره؟
مشکلش چیه؟
چه خبره؟
چشه؟
هیس.
خیلی نگران بودم.
اینا برای توئه.
حالش خوبه؟
آره. آره. اون، اِم...
هردوتون خوبید.
می‌خوام ببینمش.
باشه.
آره. وایسا.
بیارش اینجا. می‌خوام بغلش کنم.
نمی‌شکنه.
آره. می‌دونم.
می‌تونم نشونت بدم.
می‌تونی این‌جوری بغلش کنی.
و بیاد تو بغل مامان.
برو اون‌ورتر. ‏- آره.
بابا تو این مرحله مثل تیم پشتیبانیه.
آره...
بغل مامان آرومش می‌کنه.
تا حالا بچه‌ای به این پرمویی ندیدم.
این...
یه پسر سالم دارید.
زایمان نسبتاً
سختی داشتید، پس می‌تونید تراپی بگیرید اگه--
نه، همه‌چی خوبه. من کاملاً خوبم.
این چیه؟
هیچی. همه‌چی خوبه.
‏- باشه. ‏- باشه.
گلا رو بردار. ‏- اوه.
آره.
بیا. یکی دیگه بردار.
وایسا عزیزم. می‌تونم-- کمک کنم.
نه، نه. خودم می‌تونم.
اینجا جاییه که همه‌چی شروع می‌شه.
ما.
بفرما.
این خونه‌ی جدیدته.
ببین بابا چطور برات درستش کرده.
‏- جان. گشنشه. ‏- طبقه‌ی بالا.
اون پایین آشپزخونه‌ست.
اوه، اینو ببین.
پنجره‌ی بزرگ.
و این یه اتاق خیلی خاصه...
‏...که مامان فقط برای تو ساخته.
با کلی عشق.
‏- آره؟ ‏- آره.
هیس.
عزیز دل مامان، الان بهت غذا می‌رسه.
عزیزم.
آره.
همون‌جا.
آخ!
اوه. درد داره؟
نه. نه، نه.
خوبی؟
آره.
یادت باشه ماما چی گفت.
تماس چشمی حیاتیه.
آره.
شاید حالت گرفتنش یه‌کم اشتباهه.
بذار اینو بیارم بالا.
من-- من بلدم چطوری.
نوک سینه به سقف دهنش می‌خوره؟
فقط...
بس کن!
این-- ببخشید.
عزیز دل مامان، سلام!
مواظب باش! ممکنه بیفته!
وقتی دست می‌زنم دردم می‌گیره.
من باباتم. اذیتت که نمی‌کنیم، می‌کنیم؟
آفرین.
بفرما. بهتر شد.
مثل یه دُم کوچولوئه که داره درمیاد.
بامزه‌ست.
بهتره؟
شب بخیر، شب خوش،
با گل‌های سرخ آراسته،
با میخک‌ها پوشیده،
زیر لحاف بخز
فردا صبح زود، به خواست خدا،
دوباره بیدار می‌شی
فردا صبح زود--
چی-- اگه دست از خوندن برداری چی؟
دارم تمام تلاشمو می‌کنم.
می‌دونم. فقط-- فقط می‌خوام کمک کنم.
آره، ولی نمی‌خواد بخوابه.
نه، فقط نمی‌خواد تنها بخوابه، نه؟
حالا بهتر شد، نه؟
داره سرشو بلند می‌کنه.
چطور این‌کارو می‌کنه؟
اوه، تو چه معجزه‌ی کوچولویی هستی، کریستیان، نه؟
به نظرت شبیه کریستیانه؟
ساگا.
همین الان اون لباس مهمونی رو تنش کن!
چه خوب که اومدید.
ساگا؟
چه خوب که اومدید.
‏- مادر. ‏- سورپرایز!
‏- اومدیم کمکت کنیم. ‏- سلام!
طاقت نداشتیم شاهزاده‌ی کوچولو رو ببینیم!
‏- و چه لباس قشنگی! ‏- ممنون.
خیلی خسته به نظر می‌رسی.
خوبم.
دکمه‌ات بازه.
اشکالی نداره.
هنوز یه‌کم ناتمومه چون بچه زودتر به دنیا اومد،
وقت نشد.
ولی وقتی تموم شه، منظره‌ی بیرونش قشنگ می‌شه.
لازم بود با این خستگی همه‌ی این کارا رو بکنی؟
هی، واقعاً قشنگه.
‏- وای! ‏- ببین، آنا!
خاله چه اتاق رؤیایی درست کرده!
قشنگ نیست؟ ‏- آره!
‏- این کاغذدیواری همون-- ‏- درست مثل بچگیمون.
قشنگه.
کِی برمی‌گردی سر کار؟
اِم...
پنج سال مرخصی می‌گیرم.
‏- چی؟ ‏- آره.
دوتا بچه‌ی دیگه هم می‌خوایم.
بچه‌ها فقط یه مدت کوتاه کوچیکن.
اگه اون لحظه‌های قشنگ رو از دست بدی،
دیگه برنمی‌گردن.
آره، ولی--
آره، الان زیاد خوشحال نیست.
آستین دارم. امتحان کنیم؟
آره.
‏- لباس اذیتش می‌کنه. ‏- عزیز دلم!
بیا اینجا ببینم. تو پسر بزرگی هستی!
بدیمت به مادربزرگت.
مواظب باش، یه‌کم سنگینه.
‏- ببینم کی اینجاست-- ‏- می‌تونم بگیرمش--
شما دوتا رو هم که نکشتم.
انگار گشنشه. غذا خورده؟
آره، خورده.
آخه چرا می‌خواستید
بیاید تو این بیابون؟
اشتباه فهمیدم.
اوه. ما فقط-- فقط می‌خواستیم تو دل طبیعت بزرگ شه.
می‌دونم ساگا همیشه درخت رو بیشتر از آدم دوست داشت.
یعنی چی؟
این چی بود؟
نه. ساگا بچه که بود گوشه‌گیر بود.
همیشه می‌گفتی
دوستات مسخره‌ات می‌کردن چون عجیب بودی.
ولش کن!
اوه!
مادر! کمک!
آمبولانس خبر می‌کنم.
کیف پزشکیمو بیار.
حالت خوبه؟
نمی‌دونم چطور تونست این‌قدر محکم بکشه.
‏- اشتباه بغلش نکرده بودم. ‏- منظورم این نبود.
به این فکر می‌کردم که نکنه یه چیزیش باشه.
فکر نکنم بچه‌ها باید این‌جوری باشن.
تو هم بچه که بودی همین‌جوری بودی.
‏- شب می‌مونی؟ ‏- پرواز شبانه به بوستون.
سخنرانی‌ها شروع می‌شه.
مگه قرار نبود بازنشسته بشی؟
من اتفاقاً از اون مادربزرگای نون‌پز نیستم
که تمام وقتشون رو فدای نوه‌ها می‌کنن.
پس اینو از مادربزرگ نگرفتی.
تو تصور خیلی رمانتیکی داری از اینکه آدما باید چه‌جوری باشن.
سلام! چه خوب که اومدی!
‏- تبریک! ‏- ممنون!
‏- خوبی؟ ‏- آره، خوبم.
تبریک!
یه‌کم گم می‌شه، ولی...
ایناهاش!
الان یه‌کم گریه‌زاریه ولی...
‏- حداقل ریه‌های قوی داره! ‏- درسته.
به‌اندازه‌ی کافی بلند. تبریک!
مامان. بریم.
آره.
یه‌کم اینجا آرومش می‌کنم. ولی چه خوب که اومدی.
یه دقیقه دیگه می‌بینمت!
چرا این‌قدر عجیب بود؟
هیس!
نه، من، اِم، مدیر پایداری‌ام.
یه بلیت زودتر برام بگیر.
نه. نه، نه، نه. برای امشب.
بله، بله. امشب.
‏- بچه‌ها معمولاً نازن. ‏- آره.
لباس رو خودش انتخاب کرد.
هیس، هیس، هیس.
هیس، هیس، هیس، هیس.
می‌تونم کریستیان رو بگیرم.
می‌خواد تو تاریکی باشه.
خب...
به‌خاطر اونه که همه اینجان.
اوه.
آره.
دوستان عزیز. ممنون که همه اومدید.
بیشترتون واقعاً محبت کردید.
بقیه، یه‌کم فنلاندی بودن.
به معنای خوبش.
متأسفانه پدرم به‌خاطر بیماری
نتونست بیاد و بچه‌مون رو برکت بده.
ولی خیلی خوشحال می‌شه بشنوه
که اسم بچه‌مون هست...
کوورا.
چی؟
اسمش کوورائه.
فقط یه‌کم حالم بد شد. ولی چه خوب که اومدی!
خداحافظ!
حالا اول از همه، مواظب خودت باش.
این از همه مهم‌تره.
باید بدونی.
خداحافظ!
از دستم عصبانی‌ای.
به نظرم کوورا یه... اسم قشنگه.
ولی باید این‌کارو با هم بکنیم، باشه؟
باید ما باشیم...
وگرنه هیچ‌کدوم این‌ها معنی نداره.
حالمو بد می‌کنه وقتی خودت یه چیزی رو تصمیم می‌گیری
و بعد از روی من رد می‌شی.
من همیشه همه‌کارو اشتباه می‌کنم.
من این رو نمی‌گم.
چرا هر کاری می‌کنم رو اصلاح می‌کنی؟
هیچ کاری رو درست نمی‌تونم.
تو یه بچه‌ی خوشگل برامون ساختی.
من فقط... می‌خوام کمک کنم.
پس دستور دادن رو بس کن...
‏...که این‌کارو بکن و اون‌کارو نکن.
می‌تونی فقط... گاهی تحسینم کنی.
و بابت اسم متأسفم.
هی.
چرا دیگه نمی‌خوای منو ببوسی؟
چی؟ می‌بوسم. همیشه.
ولی نمی‌بوسی.
باشه.
این برای هردومون تازه و عجیبه.
ولی تو بهترین مادر دنیایی.
یه چیزیش هست.
‏«اون.» منظورت «اون»ه.
فقط یه‌کم به نور آفتاب حساسه.
خوب می‌شه.
ساگا!
هی!
هیس!
چی‌کار می‌کنی؟
هی، نباید این‌جوری تکونش بدی!
هیس! هیس، هیس، هیس!
حالا خوابید.
شب‌ها اصلاً نمی‌خوابه.
سلام!
‏- ببین. ‏- آره.
خیلی بهتر می‌تونی راه بری.
دکترا چی گفتن؟
گفتن کاملاً خوب شدم.
چه خوب!
نه؟
هنوز خیلی زشتم.
هی، چرت نگو! چرا اینو می‌گی؟
الان همه‌چی واقعاً خوبه، نه؟
آره.
کی بیدار شده؟
برای خاله لبخند می‌زنی؟
‏- هیچ‌وقت لبخند نمی‌زنه. ‏- خوبه!
یه‌کم عجیبه.
سلام عزیزم!
ببین، داره لبخند می‌زنه. آره!
‏- خوبه. ‏- این فقط شکلکه.
نیست! نگاش کن! خوبه!
دارم نگاه می‌کنم.
این چی بود؟
هی، آنا!
اَه. چقدر افتضاحه.
آره، فقط دارم-- دارم اینجا یه کپه درست می‌کنم.
باشه.
تا حالا بهت گفتم مادربزرگ چی می‌گفت
همون اواخر؟
بهم زنگ زد، مدام درباره‌ی این آشغالا حرف زد،
می‌گفت «اونا» رو دور نگه می‌داره یا همچین چیزی.
همسایه‌ها رو دور نگه می‌داره؟
چقدر فنلاندی.
نه. آهن سرد. «آهن سرد می‌سوزوندشون.»
تو دنیای خودش زندگی می‌کرد. طفلکی.
نکن.
هنوز درد داری؟
خوابیده؟
لطفاً بهش بگو «اون».
لازم نیست کاری بکنیم.
فقط خواستم خوب باشم.
یا بد.
تو زیبایی.
دوستت دارم.
ببین! نشسته!
نه. بی‌خیال. بچه‌ها تو این سن نمی‌تونن بشینن.
آره.
بس کن!
ببخشید. من فقط...
تو استراحت لازم داری. پس برو بخواب.
ولش کن. اشکالی نداره.
خودم حلش می‌کنم.
هیس، هیس.
مامان
خب، سلام!
بالاخره جواب دادی.
ساگا!
اوه، سلام.
یادم رفت اونجا شبه.
کوورا هنوز نخوابیده؟
خب.
تو هم بچه که بودی مثل اون شب‌بیدار بودی.
حرفی داشتی؟
داشتم؟
آره، زنگ زده بودی.
ساگا!
اِم...
مادربزرگ هیچ‌وقت درباره‌ی این جنگل چیزی گفت؟
جنگل؟
همیشه می‌گفت یه چیز خطرناک توشه.
این یکی از قصه‌هاشه.
باور داشت که یه چیزایی... هرچی.
ساگا؟
اصلاً تونستی بخوابی؟
بذار محض تنوع جان کوورا رو بخوابونه.
باید یه‌کم بخوابی.
آره، همه‌چی خوبه.
ساگا!
ساگا؟ ساگا؟
چی‌کار کردی؟
یه...
چی؟
کف اتاق. پوسیده بود و...
این درخت چطور دوباره رشد کرده؟
کوورا. داشت صداش می‌زد.
باشه.
فکر کنم این چیزیه که می‌تونیم با
درمانگاه کودک درباره‌اش حرف بزنیم.
فقط می‌خوام بدونم این چیه.
دقیقاً. کمک می‌گیریم.
برو. من خوبم.
چه تند دستاتو تکون می‌دی!
چه پسر بلند و سنگینی هستی.
پسرتون کاملاً سالمه.
ببخشید. اِم، همون‌طور که گفتم، فنلاندی من...
متأسفم.
نباید اینو معاینه کنید؟
حالا می‌تونید لباساشو تنش کنید.
خودم می‌پوشونمش.
نه. الان ساکته.
بهش دست نزن.
همین که بخوای لباس تنش کنی جیغ می‌زنه.
شاید یه‌کم حساسیت حسی داشته باشه.
و شاید یه‌کم--
بله. هر بچه‌ای فرق داره.
رشدش فوق‌العاده خوبه
و برای سنش واقعاً بزرگه!
عضله‌های خوب و قوی.
مثل میمون.
آره، وقتی به دنیا اومد، سرتاپاش مو بود.
این کاملاً عادیه.
ولی، اِم...
خون منو مکید.
شاید این‌قدر گشنشه
که هرچی به دهنش برسه رو می‌مکه.
خب، می‌تونید بفهمید کِی گشنشه
اگه به دقت به صورتش نگاه کنید.
احتمالاً اون حرکت‌های کوچیک...
مکیدنِ لب رو دیدید.
و اون‌موقع می‌تونید شیر بدید.
درسته. باشه. آره.
تحت فشار بودید؟
نه. من خوبم.
ولی مسئله این نیست. مشکل این بچه‌ست.
یا حسی که بهش دارید.
همه‌ی این احساسات سخت کاملاً طبیعیه.
ولی واقعیت اینه که وقتی حال شما بهتر باشه، حال بچه هم بهتره.
می‌تونم براتون ارجاع بنویسم، ساگا.
و می‌تونید وقت بگیرید و درباره‌ی همه‌چی حرف بزنید.
ممنون.
و حال پدر خوبه؟
آره. اِم، خب، یعنی...
گاهی روزهای اول با یه نوزاد
به‌طرز عجیبی سخته، مخصوصاً برای مادر.
نه، اینو درک می‌کنم.
برای خیلی از مادرها،
این موجود تازه می‌تونه کاملاً بیگانه حس بشه.
فکر کنم خوب پیش رفت.
دیگه بهش شیر نمی‌دم.
‏- یعنی-- وایسا. ‏- دیگه هیچ‌وقت.
اگه ارتباط با کوورا برات سخته...
منو خشک می‌مکه.
واسه همینه که شیر دادن برات مهمه!
اصلاً گوش نمی‌دی!
عزیزم، گوش می‌دم.
گوش می‌دم، باشه؟ فقط دارم سعی می‌کنم--
‏- می‌خوام... ‏- که بگ--
‏- می‌فهمم. ‏- ...بس کنی!
کاملاً از پا افتادی. درک می‌کنم.
مشکل تو...
اون بچه‌ست!
نه.
مشکل تو رابطه‌ات با بچه‌مونه.
چیزی که حس می‌کنی...
به من نگو چه حسی دارم!
معلومه که زود میان.
کیا؟
پدر و مادرم. درباره‌اش حرف زدیم.
کِی؟
هی! سلام.
چقدر خوبه که می‌بینمتون!
اوه، این بچه‌ست؟
آره، فقط خوابه...
‏- اوه. ‏- پسرم.
بابا.
اوه. سلام...
اوه! آروم، عزیزم!
یه‌کم روشنایی بیاریم، باشه؟
یه‌کم به نور حساسه.
می‌دونی، این بچه‌ست که باید از تو یاد بگیره.
بذارید هر کسی بچه‌ی خودشو بزرگ کنه.
اوه!
چقدر خوشحالم می‌بینمت. ساگا.
خوش اومدید.
ببخشید بابت این ریخت‌وپاش.
بچه زود به دنیا اومد و وقت نکردیم--
اوه، اصلاً به دل نگیر.
کریستیان، بدیم بهشون اون...
‏- آها، آره. ‏- برای خونه‌ی جدید.
اوه.
تادا!
‏- وای. ‏- وای.
خودم ساختمش.
آره.
ممنون.
خب، اِم، بالاخره بچه رو برکت بدیم؟
پس می‌رم بیارمش.
بله، لطفاً.
خوندم که قصه‌های محلی اینجا می‌گن
اگه بچه رو برکت ندی، ترول‌ها می‌برنش.
‏- اوه. ‏- هنوزم مردم اینو باور دارن؟
‏- نه. دیگه نه. ‏- واسه همین بعضی خانواده‌ها
هنوز خون ترول تو رگاشون جریان داره.
اوه. ایناهاش عزیز دلمون.
خوش به حالت، اون ترول‌های پیر از آب مقدس می‌ترسن.
پس هنوز می‌تونیم نجاتت بدیم.
این آب را به نیروی روح‌القدس تقدیس کن...
تا پاک شوند و دوباره زاده شوند.
خب، اسم چی شد؟
اوه، ما--
پدرت خیلی بهش برخورد.
البته نه که چیزی بگه، ها.
خدای قادر متعال، پدر آسمانی،
از تو می‌خواهیم این کودک را به نام عیسی مسیح برکت دهی.
به نام پدر...
و پسر...
و روح‌القدس.
‏- آمین. ‏- آمین.
آمین.
اوه.
آره. بهتر شد.
اون...؟
آره، آره. بذرایی که دادی.
‏- اوه! ‏- خیلی خوب گرفتن.
کدو تنبل و کدو سبز کاشتی.
آره. و یه‌کم چغندر اینجا.
و کلم پیچ. ‏- و خاک خوبه؟
آره. یه‌کم کار برد، ولی...
خب، قطعاً همه‌چی قشنگ به نظر می‌رسه.
این چطور اومده اینجا؟
حالت خوبه، عزیزم؟
آره. این فقط... رشد کرد.
منطقی نیست.
این طبیعته، جان. نمی‌شه باهاش جنگید.
برای من تقریباً مثل مدیتیشن بود،
انجام کارای خونه با جانِ کوچولو.
چه بچه‌ی شادی بود. ‏- وای، مامان!
خب، تو... آفتاب کوچولوی من بودی.
کوورا زیاد لبخند نمی‌زنه.
خب، البته، هر بچه‌ای فرق داره،
ولی ما با عشقمون بزرگشون می‌کنیم.
واقعاً بزرگ‌ترین خوشبختی دنیاست
که مادر باشی.
این‌طور فکر نمی‌کنی؟
اصلاً داغ هم نبود!
چی‌کار کردی؟
چه غلطی کردی؟
آتیشی در کار نیست.
حتی نزدیک شومینه هم نبود.
فقط یه بار، می‌شه به کاری که می‌کنی فکر کنی؟!
فقط... سرده.
آهن سرده.
می‌دونم تو چی هستی.
بنوش.
سلام عزیزم!
ما.
هر سه‌تا.
اوه.
شیرخشک چطور پیش می‌ره؟
اوه...
می‌دونی، راستش هرچی گیرش بیاد رو هورت می‌کشه.
‏- وای. ‏- آره.
عالیه.
شاید حالا منم بتونم بهش غذا بدم.
که همه‌ش رو دوش تو نیفته.
آره.
فکر کنم بهتره من بهش غذا بدم. حداقل فعلاً.
باشه.
کار چطور بود؟
آره. خوب. فقط...
‏...خیلی فنلاندی.
چی؟
آخرین باری که ازت پرسیدم...
‏«روز خوبی داشتی؟» کِی بود؟
افتضاحه.
هوم. وای.
سال اول از همه بدتره.
آره.
نرخ طلاق سر به فلک می‌کشه.
تو به همچین چیزی فکر نکردی، نه؟
‏- چی؟ طلاق؟ ‏- آره.
نه. معلومه که نه.
من همه‌چیزو بهت می‌گم. تو هم همه‌چیزو بهم می‌گی، نه؟
آره.
یادته می‌گفتیم
قراره همین حدودا یکی دیگه رو شروع کنیم؟
می‌تونی تصور کنی الان حامله باشی؟
آره.
شوخی می‌کنم.
آره.
میاد...
وقتی وقتش شد.
آره. آره.
راستی، وقت ملاقاتت کِیه؟
‏- ملاقات؟ ‏- آره. اون ارجاع.
همون درمانگاه کودک.
وقت نگرفتی.
خیلی بد حس می‌کنم وقتی به همه می‌گی من مشکل دارم.
آره، ما مشکل داریم.
نمی‌خوام از طرف من حرف بزنی.
کل قضیه همین بود،
که خودت بتونی حرف بزنی.
الان دارم بهت می‌گم.
می‌تونی حداقل یه‌کم بهم اعتماد کنی و بهم فضا بدی.
همین کارو می‌کردم!
اصلاحم نکن! دخالت نکن!
فضا. باشه.
جان.
جان! جان!
ها!
مامان
سلام! کجایی؟
‏- کووراست. ‏- چی؟
این صدا چیه؟ ‏- کووراست!
دیگه کی رو زخمی کرده؟
هی، همه‌چی خوبه؟
‏- تو که هیچ‌وقت نمی‌پرسی. ‏- خب، الان می‌پرسم.
آره.
یا من فقط...
گاهی فکر می‌کنم
اگه اون بچه اول منو نکشه، من می‌کشمش.
می‌دونی، وقتی تو کوچیک بودی دقیقاً همینو فکر می‌کردم.
واقعاً؟
آره، یه بار این‌قدر از جیغ‌هات خسته شده بودم
که جلوی یه مغازه ولت کردم و رفتم.
خب، برگشتم و بردمت.
ولی اون‌موقع حس می‌کردم داری منو خشک می‌مکی.
تو بچه‌ی وحشتناکی بودی.
همیشه می‌گن لحظه‌های فوق‌العاده
چندین برابر جبران لحظه‌های سخت رو می‌کنن.
ولی من زیاد مطمئن نیستم.
برو! برو!
ساگا، چه خبره؟
ساگا!
کجا بودی؟
لباسای کوورا کجاست؟! از سرما یخ می‌زنه!
برو تو.
دنبال این می‌گردی؟
فقط خواهش می‌کنم بگو که توضیحی داری.
‏- شیر نمی‌خوره. ‏- منم نمی‌خورم!
می‌خوای چی‌کار کنی، تو چای منم خون بریزی؟!
نه. تو دیگه یه قطره خون هم به پسرمون نمی‌دی.
چیز دیگه‌ای نمی‌خوره.
‏- ساگا، خواهش می‌کنم. ‏- بدش من.
‏- ولش کن! ‏- بدش من!
ساگا!
دیگه نمی‌دونم تو کی هستی.
اگه بهش خون ندم، از من می‌مکه.
منو می‌کشه.
نمی‌دونم بیشتر نگران توام یا کوورا.
خب می‌خوای چی‌کار کنی؟
یه روز رو انتخاب کن.
برو شهر.
برو-- برو چندتا دوست ببین.
حالت رو بهتر کن.
تا من مواظب کوورا باشم.
می‌خوام ببینی...
لازم نیست خودت رو نابود کنی... یا ما رو.
می‌خوام دوباره خوشحال باشی.
که با هم خوشحال باشیم.
منم همین‌طور.
چطوری؟
کار چطوره؟
دلم برات تنگ شده.
هی، مامانه اومد!
اون از زندگی خونگی لذت برده و ما جون کندیم!
عکس می‌خوایم ببینیم!
راستش عکس خوب زیادی ندارم.
خوب یادمه، وقت عکس گرفتن نیست.
همه‌ی چیزی که داریم چندتا عکس تار افتضاحه.
‏- من منوی گیاهی رو می‌گیرم. ‏- واقعاً خیلی خوبه.
خب، کار چطوره؟
نه، حرف کار نه!
زندگی تو خیلی مهم‌تره!
حداقل یه عکس نشونمون بده، این که مراسم رسمی نیست.
خوب یادمه که بهترین دوران زندگیم بود.
آره!
داشتیم می‌گفتیم چقدر همیشه مهربون بودی.
‏- ممنون. ‏- ولی بعد یهو فهمیدم.
هیچ‌کدوممون واقعاً نمی‌شناسیمت، می‌دونی؟
شاید به‌خاطر نقش رئیسه.
راستش خیلی دلم برای کار تنگ شده.
هی، منم گذروندمش. حس وظیفه که در می‌زنه.
راستش جانشینت خیلی خوب بوده.
آلرژی داری؟
‏- میگو خوردی؟ ‏- نه، منوی گیاهی.
‏- آجیل؟ ‏- باید برم.
هی!
هی.
هی. باشه. آره. باشه.
چی شد؟
خوبی؟ باهام حرف بزن.
‏...به هر حال، فقط می‌خوام از ساگا حمایت کنم.
هنوز اوضاعش خیلی سخته.
تو چی؟ یعنی، ته دلت.
فقط...
خیلی مشتاق بودم که یه خانواده باشیم.
اوه.
که بابا باشم.
داری عالی عمل می‌کنی.
من همیشه نیستم.
نمی‌دونم اینجا چه خبره.
فکر کنم ساگا فقط خسته‌ست.
فکر کنم یه چیزی بیشتر از اینه.
خوبه.
آبمیوه برای خانم.
ممنون...
اِم...
آنا، برو با پسرخاله‌ات کوورا بازی کن.
نه!
امن نیست.
خفه شو لعنتی!
من می‌رم و، اِم...
یه‌کم برف پارو کنم.
مادر.
چیزی نیست.
سلام.
افتضاحه،
هنوز اون جعبه‌ها رو باز نکردیم.
خیلی امیدوار بودم یه دختر کوچولوی نازنین مثل آنا داشته باشم.
ولی در عوض--
اون هیولا نصیبم شد.
مطالعات می‌گن اگه تو سه سال اول به بچه‌ات همدلی نشون ندی
شاید هیچ‌وقت یاد نگیره.
من به اون چیز همه‌چیزمو دادم.
درسته.
فقط می‌گیره و می‌گیره و می‌گیره.
به‌زودی چیزی از من نمی‌مونه.
ولی نمی‌تونم بدونش باشم.
و منطقشو نمی‌فهمم.
و خوشبختی کجاست؟
همیشه همه‌چیز طبق نقشه پیش نمی‌ره.
فقط می‌خواستم بچه‌هامون همون چیزی رو داشته باشن که ما داشتیم.
تو واقعاً تو دنیای خودت زندگی می‌کنی.
فکر می‌کنی بچگی واقعاً از بازی با تو لذت می‌بردم؟
همه‌چی باید
با شرایط تو می‌بود، و هرچقدر هم بد رفتار می‌کردی
تو بودی که باید درک می‌شدی.
و هنوزم همینه.
مامان بهم زنگ زد که بپرسه حال تو و کوورا چطوره.
ولی هیچی درباره‌ی من یا آنا.
چون ما حتماً حالمون خیلی خوبه.
تو هنوزم
این‌قدر مشکلات و احساساتت رو بزرگ می‌کنی
که جایی برای بقیه‌ی ما نمی‌مونه.
حالا رفتی سراغ خفه کردن بچه‌ی خودت!
کوورا هیچ مشکلی نداره!
این تویی که زندگی خانوادگیت رو غیرقابل‌تحمل می‌کنی!
هیچ‌کس دیگه!
آنا!
هی! هی!
عزیزم، چیزی نیست! نشونم بده.
بذار ببینم!
ساگا، ولش کن!
چیزی نیست، می‌بریمت بیمارستان.
تارو؟
هیولا تویی!
آآآه!
آه!
وا، وا، وا.
آه، آه.
آه!
وا، وا.
ویــی!
اون‌قدرها هم بد نبود، بود؟
نگاش کن، چه لباسی پوشیده.
حالا می‌تونیم یه شام خانوادگی درست‌وحسابی داشته باشیم.
بذار بذارمت اینجا.
بذار پاتو از اینجا رد کنم.
با تارو حرف زدی؟
حال آنا بهتره.
البته اگه برات مهم باشه.
ولی انگشتش تا آخر کنده می‌مونه.
از من چی می‌خوای؟
کوورا، بیا یه‌کم آداب غذا خوردن یادت بدیم.
باشه؟
آه، کوورا.
بگو «لطفاً.»
هواپیما داره میاد.
از حالا به بعد...
این بچه رو درست بزرگ می‌کنیم.
پس یه حد و مرزهایی می‌ذارم.
حد و مرزهای انسانی.
درسته.
هواپیما داره میاد.
به‌اندازه‌ی تو منم مقصرم.
اوه.
باشه.
داره میاد...
هواپیما.
ویــیــی.
فلز اذیتش می‌کنه!
اوه، می‌شه دست از این خیال‌بافی‌های لعنتیت برداری؟!
ببخشید، کوورا.
مامان و بابا فقط یه‌کم بحثشون شده.
همه‌چی درست می‌شه.
هواپیما داره میاد.
این بچه...
بزرگ‌شدنی نیست.
این حرفو نزن.
هیچ کاری از دستت برنمیاد.
اشتباه می‌کنی. ثابت می‌کنم.
بذار بخوره.
‏«اون»!
من فقط اینجا نمی‌ایستم
و نگاه کنم هیولاش کنی.
ولــش کــن!
خوابیده.
باید عذرخواهی کنم.
باشه.
فکر کنم...
‏...بابت خیلی چیزا.
ممنون.
بابت چی؟
بابت اینکه نشونم دادی واقعاً کی هستی.
فقط، خیلی سخت بوده.
کوورا-- ‏- حق با توئه.
ولی نه کوورا.
تو.
چی؟
همیشه یه خانواده‌ی بزرگ می‌خواستم.
و بعد همدیگه رو دیدیم.
و می‌تونستم کل آینده‌مون رو ببینم.
منم همین‌طور.
ولی تو کشتیش.
و حالا انگار دیگه هیچی حس نمی‌کنم.
انگار یه وزن غیرممکن سنگین داره خردم می‌کنه.
فقط چون عذاب وجدان داری که این‌قدر نیستی.
تو هیچ‌وقت نباید مادر می‌شدی.
تو از بچه‌مون متنفری.
کاملاً از کارش انداختی.
فکر نکنم بلد باشی عشق بورزی.
فکر نکنم بتونی کسی رو دوست داشته باشی.
لازم نیست به این حرفا گوش بدم.
تو هیچ‌وقت به کسی گوش نمی‌دی.
تو به‌طرز وحشتناکی کورکورانه خودخواهی.
حق با تارو بود.
هیولا تویی.
و من کوورا رو ازت می‌گیرم.
چی؟
هنوز شانس داره یه پسر کاملاً عادی باشه.
فقط کمک تخصصی لازم داره.
تو هم همین‌طور.
نمی‌بریش.
دارم بچه‌مونو نجات می‌دم.
با پدرومادرم حرف زدم.
تمومه.
‏- ولش کن. ‏- و حضانت کاملش رو می‌گیرم.
ولش کن!
داری اذیتش می‌کنی!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.