دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫« سن سباستین »
‫لنگر رو بنداز!
‫بهترین محیط واسه سرقت بعدی
‫بذار بهت بگم ‫چه فکری توی سرمـه
‫چه فکری؟ بگو ببینم
‫سرقت از صندوق امانات بانک
‫ولی نه هر بانکی
‫اونی که بیشترین صندوق امانات ‫کشور رو با ۷۶۲۴ صندوق داره
‫اینا صندوق‌های شخصیِ ‫توی خزانه‌ان، با یه تفاوت
‫کسی نمی‌پرسه چی توشونـه. ‫فرض بر اینـه که طلا و جواهر باشه،
‫ولی حقیقت ماجرا رو می‌دونی؟
‫ملت درآمدهای ‫غیرقانونی‌شون رو توش می‌ذارن
‫میگی بریم یه مشت صندوقی رو ‫بدزدیم که نمی‌دونیم چی توشـه؟
‫این دیگه چه کاریـه؟ ‫سرقت غافلگیرانه؟
‫نه. طرف حساب‌مون بانک «ماربیا» هستش
‫مجبور شدن سه مرتبه تعداد ‫صندوق‌ها رو افزایش بدن. می‌دونی چرا؟
‫چون توی ماربیا ملت خرپولن. ‫مولتی میلیونرهای روسی،
‫شیخ‌های عرب و هر مافیایی که بگی، ‫همه اونجا زندگی می‌کنن
‫لبنانی‌ها، ایتالیایی‌ها، مراکشی‌ها…
‫فکر کردی چی توش نگه می‌دارن؟ ‫زلم‌زیمبوهای مامان‌بزرگ‌شون رو؟ نه
‫پول‌های غیرقانونی و شمش‌های طلا
‫یه تنی به آب بزنیم؟
‫می‌تونیم سرقت رو بذاریم واسه کریسمس
‫امسال شب کریسمس میفته جمعه. ‫کریسمس شنبه‌ست (روز تعطیل).
‫با احتساب یکشنبه، ‫سه روز وقت داریم وارد خزانه بشیم و
‫صندوق‌ها رو خالی کنیم
‫من توی کریسمس ‫دزدکی از یه سوراخ رد نمیشم تا
‫صندوق اماناتی که ‫نمی‌دونم چی توشـه رو خالی کنم
‫بهت که گفتم، پول غیرقانونیـه
‫تا دلت بخواد پول هست. ‫حاضرم سر جونم قسم بخورم.
‫رفیق، چه ضمانتی می‌کنی که
‫توی اون صندوق‌ها ‫بیش از ۱۵ میلیون یورو پول نقد باشه؟
‫حالا جواهرات و شمش طلا پیشکشت
‫میگی چیکار کنیم؟
‫اینجا اومدیم توی مراسم دریاییِ ‫میلیونرها شرکت کنیم؟
‫سفر دریایی کلاسیک واسه جام جهانی؟
‫نه، اینجا جاییـه که تور پهن می‌کنیم
‫خوش و بش با مولتی میلیونرها ‫بهترین راه رسیدن به هدف‌مونـه
‫فقط به همین دو کلمه فکر کن. ‫«مولتی» و «میلیونر».
‫فکر کردی چرا بهشون مولتی میلیونر میگن؟ ‫چون چندین میلیون پول دارن.
‫اگه قراره با اونا بپری، ‫چرا مراکش نرفتیم؟
‫بیخیال، اینقدر سنتی نباش
‫اینجا کلی مولتی میلیونرِ ‫عشقِ ماجراجویی هست که
‫با قایق‌های کلاسیک دنیا رو می‌گردن
‫ما هم دنبال همون‌هاییم. ‫می‌دونی چرا؟
‫چون فکر می‌کنن مثل خودم و خودتن
‫هیپی‌گرایی نوین رو بغل کردن و ‫جای کت‌وشلوار، تیشرت می‌پوشن
‫عینهو همون یارو فیس‌بوکیه؟
‫تظاهر می‌کنن فرقی با بقیه ندارن
‫سن سباستین موناکوی جدیده
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫♪ می‌خوام که آزاد باشم ♪
‫♪ می‌خوام که رها باشم ♪
‫چجوری بفهمیم کی رو سرکیسه کنیم؟
‫من عاشق این بخش از سرقت‌ام
‫فریب
‫فقط پیدا کردنِ ‫یه مورد خرپول کافی نیست
‫باید اعتمادش هم جلب کنی
‫وارد حلقه‌ی نزدیکانش بشی و ‫باهاش صمیمی بشی
‫بعدش باید ببینی با سرمایه‌اش چیکار می‌کنه، ‫اونا رو کجا نگه می‌داره و
‫اسراری داره یا نه!
‫اونوقت قبل از این که ‫به مغزش خطور کنه، بلندشون می‌کنی
‫هیچی براش نمی‌ذاری
‫پس واسه همین اینجاییم. ‫که فریب‌شون بدیم.
‫شروع کنیم؟
‫شب بخیر. عذر می‌خوام
‫دوستم داشت می‌گفت ‫چه لباس دوست‌داشتنی‌ای پوشیدید و
‫چقدر بهتون میاد
‫چه مهربون. اسم من مارگاریتاست
‫- خوشوقتم ‫- و شما؟
‫ریکاردو پرز اینفانته. مالک شرکت ‫کشتیرانی توی آفریقای شمالی هستن
‫ولی شما با هم صحبت کنید، لطفاً
‫من یه لحظه میرم ‫نگاهی به قایق‌ها بندازم
‫- من هم مالک شرکت کشتیرانی‌ام ‫- واقعاً؟
‫توی یه کشور دیگه
‫- کار دنیا رو باش! ‫- آره، واقعاً
‫وای، گردنبندم
‫مراقب باش. اجازه هست؟
‫لطفاً
‫ممنون. خیلی طول نمی‌کشه
‫بذار ببینم
‫فکر کنم همه رو پیدا کردم
‫خیلی ممنون
‫وقتی انداختمش، ‫حس کردم قلابش شلـه
‫اجازه هست؟
‫موها رو جمع کنید. خودشـه
‫بعضی وقت‌ها قلاب‌ها عیارشون فرق داره،
‫به خاطر همین تفاوتِ توی جنس، ‫به مرور زمان کشیده میشه و شل میشه
‫مشخصـه خودتون دستی بر آتش دارید
‫نه، هنوز تازه‌کارم
‫پدربزرگم توی پاریس جواهرفروش بود
‫ببخشید، شما…؟
‫بنده سیمون هستم. ‫خیلی خوشوقتم.
‫اتفاقاً شما رو می‌شناسم
‫خنوِوا دانته، دوشسِ مالاگا
‫چه سعادتی
‫- خوشوقتم ‫- همچنین
‫ببخشید، خانم خنووا. ‫ماشین منتظر شماست.
‫شرمنده
‫دوست داشتم بیشتر صحبت کنیم، ‫ولی مشغله‌های دیگه‌ای دارم
‫همراهی‌تون کنم؟
‫بسیارخب
‫مهمونیِ امشب داره به یکی از ‫بهترین مهمون‌های عمرم تبدیل میشه
‫حیف شد که نتونستید بیشتر بمونید، ‫ولی شب‌نشینی فوق‌العاده‌ایـه
‫- شام می‌بینم‌تون؟ ‫- دارم میرم سِویا
‫کاملاً درک می‌کنم
‫توی یکی از قشنگ‌ترین ‫جاهای شهر زندگی می‌کنید
‫مگه قصر من رو دیدید؟
‫هر بار از جلوش رد میشم، ‫شیفته‌اش میشم و می‌مونم تا
‫یه نگاهی بهش بندازم
‫تصورم اینـه که ‫داخلش هم یه شاهکار معماری باشه
‫دوست داری ببینی؟
‫از خدامـه
‫اگه خودتون هم از من ‫مهمان‌نوازی کنید که فبهاالمراد
‫هفته‌ی دیگه چطوره؟
‫ممکنـه بذاریمش دو هفته‌ی دیگه؟
‫جدیداً با قایق سفر می‌کنم، ‫واسه همین دیرتر به کارهام می‌رسم
‫منتظرتون هستم
‫اوضاع با اون خانمه چطور پیش رفت؟
‫دندون مصنوعیش ‫توی جین و تونیک نیفتاد؟
‫خیلی بامزه‌ای
‫اون کی بود؟
‫میلیونری که قراره ازش دزدی کنیم
‫« سرقت پول » ‫« برلین و بانویی با قاقم »
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫« سِویا »
‫دوشس، قابل‌دار نیست، شکلاتـه
‫- لازم به زحمت نبود ‫- خواهش می‌کنم، باعث افتخاره
‫بیا بریم
‫فکرش هم نمی‌کنی ‫چقدر خوشحالم که اینجایی
‫کل قصر رو قراره نشونم بدی؟
‫باشه واسه بعد. ‫وقت واسه کلاس هنر داریم.
‫ولی اول یه کاری هست که فوریـه
‫واقعاً؟
‫- چیـه؟ ‫- سورپرایزه
‫خودت می‌بینی. از این طرف
‫خیلی خوشحالم که دعوتم رو قبول کردی
‫بی‌صبرانه مشتاق دیدارت بودم
‫همسرم گفت از عاشقان شهر سویا و
‫بخصوص خونه‌ی من هستی
‫از بیرون متوجه شدم که ‫معماری نئوگوتیک و نئومدجر داره
‫معماری نئورنسانس رو از قلم انداختی. ‫خودم نشونت میدم.
‫اینم از کلاس هنری که گفتم
‫من میرم ببینم شکلات رو ‫جای خنکی گذاشتن یا نه
‫تو این هوا…
‫مرسی، عزیزم
‫بشینیم؟
‫چرا که نه
‫وقتی گفتم بی‌صبرانه ‫مشتاق دیدارت بودم، دروغ نگفتم
‫خیلی تعریف شنیدم
‫همه جا ذکر خیرتـه
‫خدا می‌دونه کار کی بوده
‫تو توی کارت حرف نداری
‫حتی می‌تونم بگم یه نابغه‌ای
‫استعداد و حرفه‌ی بی‌نقصت رو تحسین می‌کنم
‫بدون فراز و نشیب،
‫حتی یه سرنخ هم دست پلیس ندادی
‫داستان چیـه، اعلیحضرت؟
‫مثلاً دارید تهدیدم می‌کنید؟
‫نه، بیخیال. سوءتفاهم نشه. ‫نمی‌خوام ازت باج بگیرم.
‫دنبال اون جامی که دزدیدی نیستم
‫متعلق به یکی از دوستان نزدیکم بود، ‫ولی الان دیگه با حقیقت کنار اومده
‫من طرفدار واقعی توام
‫واسه همین کشوندمت اینجا
‫یه پیشنهاد کاری برات دارم
‫ازت می‌خوام برام…
‫تابلوی نقاشی «بانویی با قاقم» ‫لئوناردو داوینچی رو بدزدی
‫می‌دونی که چیـه؟
‫یکی از چهار نقاشی از ‫چهره‌ی خانمیـه که داوینچی کشیده
‫در حال حاضر توی کراکوف، ‫توی موزه‌ی چارتوریسکیـه
‫بی‌نظیره. دیدی چه خوبـه؟ ‫دقیقاً همینیـه که گفتی
‫ولی واسه نمایشگاه رنسانس ‫قراره بیاد سویا و
‫توی صومعه قدیمیِ ‫مرسد کالزادا نگهدار بشه
‫موزه‌ی هنرهای زیبای فعلی
‫این خودش یه نشونه نیست؟
‫اثری که جونم براش میره،
‫داره میاد به شهر خودم
‫بیشرف میگه: «جونم براش میره»
‫جوری بهم احترام می‌ذاره انگار پاپم
‫- کی رو میگی؟ ‫- دوک
‫برام تله گذاشت. ‫با دوز و کلک من رو کشوند اینجا.
‫همسرِ دسته‌ی گلش رو فرستاد تا
‫من رو بکشونه اینجا، ‫من هم که یه پارچه آقا،
‫امکان نداشت دست رد به سینه‌اش بزنم
‫خب، چرا؟ چی از جونت می‌خواد؟
‫یه عکس از ‫جامی که دزدیدیم بهم نشون داد
‫اون رو از کجا آورد؟ ‫کی همچین اطلاعاتی رو بهش داده؟
‫چه اهمیتی داره، دامیان؟
‫الان مسئله اینـه که ‫طرف می‌خواد براش دزدی کنم
‫من رو کی فرض کرده؟ ‫یه مُهره برای دزدی؟
‫قیافه‌ام شبیه واسطه‌هاست؟ ‫یا دزد که منتظره استخدامش کنن؟
‫نوکر باباشم مگه؟
‫تو که خودت خوب می‌دونی،
‫دزدی‌های من شاهکارن، ‫نه یه شغل قراردادی واسه این پاپتی‌ها
‫خب، پیشنهادش رو رد می‌کردی
‫رد نکردم
‫- قبول کردی؟ ‫- قبول هم نکردم
‫گفتم بهش فکر می‌کنم
‫خدایا، هوای سویا عینهو جهنمـه
‫ولی آخه…
‫- چرا گفتی بهش فکر می‌کنی؟ ‫- می‌خوام یه درسی بهش بدم
‫انتقام این رفتارش رو می‌گیرم
‫وایسا، آندرس. ‫چجوری می‌خوای انتقام بگیری؟
‫شنیدی میگن ‫دزدی از سارق جرم نیست؟
‫به خاک سیاه می‌شونیمش
‫خودشـه. ‫دنبال یکی بودیم که ازش دزدی کنیم.
‫ای اعلیحضرتِ ما بهترین گزینه‌ست، ‫چون خودش یه سور به سارق‌جماعت زده
‫بعلاوه، نمی‌تونه ما رو بفروشه
‫- آندرس، حواست جمع نیست ‫- نه، طرف ما رو می‌شناسه
‫جنابعالی هم همینطور
‫اگه بگیم نه، ضرر کردیم
‫قبول می‌کنیم، ‫ولی از خودش دزدی می‌کنیم
‫اونوقت علی می‌مونه و حوضش
‫پایه‌ای؟
‫بروبچ رو جمع کن
‫کاندلا، آروم باش!
‫چی؟ گفتی آروم باشم؟
‫بیا. از خونه‌ی من گم شو بیرون!
‫- جُل و پلاست رو جمع کن! ‫- کاندلا، دیوونه شدی؟
‫الان میام پایین ‫دیوونه رو نشونت میدم
‫- مگه نگفتم برو؟ ‫- کاندلا
‫- میشه بگی من چیکار کردم؟ ‫- آبروی من رو با دخترعمه‌ات بردی
‫کاندلا، خواهش می‌کنم. ‫ما هیچ کاری با هم نکردیم.
‫- برو! ‫- نمی‌دونم چجوری بگم
‫- به چی زل زدی؟ ‫- هیچی، خانم
‫«خانم»، هان؟ ‫همین یکی رو کم داشتم
‫داشتم به این فکر می‌کردم که ‫چقدر خوشحالم جای اون نیست
‫داری از حال میری. ‫معلومـه تو این گرما کلافه شدی.
‫تازه، حسابش رو بکن، ‫کت‌وشلوارم کتانـه
‫ولی فرقی نمی‌کنه
‫بعضی وقت‌ها به این فکر می‌کنم که ‫چطور توی این دمای ۴۵ درجه زندگی می‌کنید
‫به گرما عادت کردیم. ‫سه سوته خون‌مون به جوش میاد.
‫از اونجایی که کم هم نیستیم، ‫یهو دیدی شهر شده مثل دیگ آب جوش
‫هیچوقت نخواستی به سوئیس بری؟
‫- یا یه جایی شبیه به اون؟ ‫- میگه سوئیس. خیلی بامزه‌ای
‫این واسه تو. ‫بهت می‌خوره عاشق موسیقی باشی.
‫البته موسیقی جنوبیِ ما هم حرف نداره
‫فلامنکو، گوادلکیویر، ‫درخت‌های پرتقال و شکوفه‌هاش…
‫سویا بیش از ۳۰۰تا ‫مجسمه‌ی مریم مقدس داره
‫- و مراسم «پشن» ‫- و مراسم «پشن»
‫بعد از جروبحثی که دیدم، ‫منهای اون دلخوری‌ای که پیش اومد،
‫شور و حرارتی توش بود که ‫خیلی‌ها تموم عمرشون تجربه‌اش نمی‌کنن
‫ما اینجا دوست داریم عشق و صفا کنیم
‫- نه، نه، نه ‫- چی؟
‫درستش «عشق و حال»ـه
‫- نه ‫- آره
‫«عشق و صفا کردن» یه جوریـه
‫بیا، این هم مال تو
‫هر وقت که بهش گوش بدی، ‫یاد من میفتی
‫- مرسی ‫- یه چیز دیگه
‫اگه می‌خوای اینقدر تو این هوا کلافه نشی،
‫کت نپوش، خوشتیپ
‫به سلامت
‫- کمک می‌خوای؟ ‫- نه، مشکلی نیست
‫مطمئنی؟
‫بچه‌ها رو خبر کردم. ‫تا ۴۸ ساعت دیگه می‌رسن.
‫- عالی شد ‫- اون چیـه؟
‫اون زن جوری کیف پولم رو ‫بلند کرد که انگار دیوید کاپرفیلده
‫این صفحه‌های موسیقی رو داد، ‫باهام گرم گرفت و
‫همون لحظه هلم داد تا ‫حواسم رو پرت کنه، اونم دو بار
‫تا هر دوتا جیب‌هام رو بگرده
‫باید می‌دیدی با چه ظرافتی بلندش کرد
‫حتی بهم برخوردی نکرد. ‫کِیف کردم.
‫چی توی کیفت داشتی؟
‫هیچی، فقط ۶۰۰-۷۰۰ یورو پول
‫هی، هی، هی! ‫این مدل جیب‌بری خودش هنره.
‫- آره، حتماً ‫- بذار برداره. نوش جونش
‫جدی میگم
‫یا شاید هم می‌خوای کیف رو ‫بهونه کنی که باز بری پیشش
‫بعد از سرقت پاریس،
‫کیلا مهرش به دل بروس افتاد، ‫ولی از طرفی هم بروس گیج شده بود
‫کیلا ۳۴اُمین زنی بود که بروس می‌بوسید،
‫ولی این بار،
‫می‌خواست کارهایی بکنه که ‫واسه هیچکس توی رابطه نکرده بود
‫مثل منتظر موندن توی آرایشگاه
‫یا رفتن به سینما، بدون این که ‫بدونن چه فیلمی داره پخش میشه
‫و یه روز وقتی که به ویترین ‫فروشگاه کریسمسی خیره بودن،
‫کیلا
‫بروس یه حرفی رو ‫واسه اولین بار به زبون آورد
‫میای با هم زندگی کنیم؟
‫آره!
‫آره
‫بعد از دو هفته زندگی مشترک و
‫اطمینان خاطر از این که ‫قرار نیست فلنگ رو ببنده و بره،
‫بروس فهمید که ‫یه دل نه، صد دل عاشقش شده و…
‫اون بروسِ سابق دیگه مُرده
‫واسه همین یه جشن خداحافظی ‫برای خودش گرفت
‫دوست‌ها، آشناها و ‫هم‌محلی‌هاش رو دعوت کرده بود
‫بیش از ۱۵۰۰ نفر اومده بودن
‫بروس توی جشنی که گرفت،
‫بریز و بپاش، الکل، ‫رگِیتون و رابطه‌های کوتاه‌مدت رو
‫بوسید و کنار گذاشت
‫بعدش با کیلا، ‫دوتایی لباس عروسک‌های…
‫عروس و دامادِ روی کیک رو پوشیدن،
‫رفتن روی بالکن تا بروس به دنیا ‫بگه که نیمه‌ی گمشده‌اش رو پیدا کرده
‫اما در حالی که بروس ‫اون زندگی هوسبازانه رو
‫با پیروزی پشت‌سر می‌ذاشت،
‫کیلا، خیلی اتفاقی،
‫واردش شد
‫بعضی وقت‌ها یه لحظه‌ی مسخره، ‫می‌تونه درهای جهنم رو به روت باز کنه
‫روی هم درگیر رابطه‌ی عاطفی بود
‫ولی برخلاف بروس و کیلا، ‫رابطه‌ی اون از ابتدا جذاب بود
‫اونا توی یه کلبه، ‫به دور از مردم با هم زندگی کردن
‫عینهو دوتا «رابینسون کروزوئه»
‫بعضی از شب‌ها تخت‌شون رو ‫می‌بردن توی طبیعت تا
‫بارش شهابی برساوشی رو تماشا کنن
‫بعضی از شب‌ها، ‫همونجا خواب‌شون می‌برد
‫چقدر خوشبخت بودن!
‫اونجا کامرون بهش گفت:
‫آدم وقتی به خواسته‌هاش برسه، ‫می‌تونه هر جایی بخوابه
‫هر وقت که از زندگی روستایی خسته می‌شدن، ‫موتور رو روشن می‌کردن و می‌رفتن شهر
‫هر جا و هر جوری که ‫می‌خواستن زندگی می‌کردن
‫ولی حتماً مشکلی براشون پیش اومد
‫چون هر کدوم جدا اومدن و
‫هیچکدوم ندیدیم با هم حرفی بزنن
‫هر کس داستان عاشقانه‌ی خودش رو داشت
‫من هم مستثنا نبودم
‫اما داستان من، ‫یه رابطه‌ی پرهیزکارانه با دامیان بود
‫بعد از این که تب و تاب ‫سرقتِ پاریس فرو ریخت،
‫وقتی که دامیان دید ‫باید برگرده به یه خونه‌ی خالی،
‫دست به هر کاری زد تا ‫از روبه‌رو شدن با اون لحظه اجتناب کنه
‫ساعات کاری و ‫کلاس‌هاش رو طولانی کرد
‫حتی عضو لیگ پدل پروفسورها شد
‫ولی یه وقت‌هایی دانشگاه هم تعطیل بود
‫من یه چمدون و ‫یه بلیت به سنگاپور گرفتم تا
‫کامیل رو ببینم،
‫ولی یکی هر روز ‫جلوی خونه‌ام می‌پلکید
‫میومد، می‌رفت، دوبل پارک می‌کرد و ‫وقتی می‌دید دارم از اونجا رد میشم،
‫وانمود می‌کرد که اتفاقی من رو دیده
‫سلام، آندرس. ‫چه دنیای کوچیکی.
‫داشتم می‌رفتم تا سوپرمارکت. ‫دانشگاه بسته بود.
‫بریم یه آبجویی بزنیم؟
‫یا شاید یه فیلمی ببینیم…
‫می‌تونیم غذای کره‌ای بخوریم
‫اونجا بود که ‫فهمیدم رفیقم دربه‌در دنبال اینـه با
‫یکی بره سفر و ‫سُفره‌ی دلش رو براش وا کنه
‫سُفره‌ای به چه بزرگی!
‫از ونکوور شروع کرد به حرف زدن،
‫تا آریزونا،
‫تا تولوم،
‫حتی توی مدلین و…
‫ریو دو ژانیرو
‫توی تک‌تکِ ثانیه‌های سفر داشت حرف میزد
‫تا این که به آرژانتین رسیدیم
‫و اونجا، توی پاتاگونیا،
‫وقتی دیدیم یه تیکه یخچال طبیعی ‫درست مثل زندگی دامیان…
‫شکست و توی آب غوطه‌ور شد، ‫فهمید که وقتش رسیده تا
‫یه تکونی به خودش بده
‫به نظرت برگردیم خونه؟
‫خیلی‌خب. حی و حاضره
‫شروع کنیم
‫مطمئنم واسه همه‌تون ‫سؤال پیش اومده که چرا اومدیم سویا
‫یکی ازمون خواسته ‫تابلوی «بانویی با قاقم» رو بدزدیم
‫نقاشی‌ای که لئوناردو داوینچی ‫سال ۱۴۸۹ اون رو کشیده
‫ارزش تابلو بیش از ‫‏۳۰۰ میلیون یورو تخمین زده شده
‫در حال حاضر توی کراکوف، ‫توی موزه‌ی چارتوریسکیـه
‫تا ده روز دیگه، برای یه ‫نمایشگاه رنسانس به سویا میاد
‫ولی ما با بانو کاری نداریم
‫ببخشید
‫در واقع، سؤال اصلی ‫چیزی که قراره بدزدیم نیست،
‫سؤال اینـه که از کی قراره بدزدیم
‫آلوارو هرموسو دِ مدینا
‫کسی که واسه دزدی تابلو، ‫دست به دامن ما شده
‫ادامه بده
‫از یه خانواده‌ی اشرافیِ ‫رگ و ریشه‌دار میاد و
‫توی یکی از مهم‌ترین ‫قصرهای سویا زندگی می‌کنه
‫بیش از ۸ هزار متر ‫صومعه، باغ و اصطبل
‫حتی کلیسا
‫صاحب یه کارخونه‌ی ‫شراب‌سازی معروفـه و
‫گاوهای جنگی پرورش میده
‫استاد گاوبازی روی اسبـه
‫اونوقت چرا یه نجیب‌زاده با این عقبه و
‫قصر و کارخونه‌ی شراب‌سازی، ‫دنبال یه نقاشیِ دزدیـه؟
‫من هم دقیقاً همین رو ازش پرسیدم
‫تابلوی بانویی با قاقم ‫مطمئناً جذابیت خاص خودش رو داره،
‫اما هیچکس ارزش واقعی اون رو نمی‌دونه
‫اون رو واسه خودت می‌خوای، ‫یا قراره توی بازار سیاه آبش کنی؟
‫نمی‌خواد نگران اونش باشی
‫ولی فرض کن واسه خودم می‌خوام
‫نگینِ روی تاجِ کلکسیونم
‫که اینطور!
‫خوشحال میشم کلکسیونت رو ببینم
‫مطمئنم که درک می‌کنی، ‫به خاطر امنیت کلکسیون هم شده…
‫یا بهتره بگم، عقل حکم می‌کنه که
‫همچین چیزی رو به ‫یه سارق حرفه‌ای مثل تو نشون ندم
‫این چیزیـه که ما دنبالشیم
‫- چی توشـه؟ ‫- چی چی توشـه؟
‫کلکسیونش
‫خودمون هنوز نمی‌دونیم
‫بیخیال. حتماً شوخیت گرفته
‫نقشه‌ی دزدی از صندوق امانات رو ‫قبول نکردی چون نمی‌دونستی چی توشـه،
‫ولی الان قراره همچین کلکسیونی بدزدیم؟
‫طرف شاید یه آدم مریضی باشه که ‫تمبر کلکسیون می‌کنه،
‫یا شاید توی قوطی سکه جمع کنه، ‫یا کلکسیونر ظروف سفالی عتیقه باشه
‫ظروف سفالی!
‫کسی که می‌خواد تابلوی داوینچی رو بدزده، ‫محالـه کنارش آثار هنری فاخری نداشته باشه
‫اگه این نگینِ روی تاجش باشه، ‫خودت دیگه خلعت پادشاهی رو تصور کن
‫حدس من اینـه که ‫کلکسیونش یه گنج خارق‌العاده‌ست
‫اون گنجی که به خاطرش ‫تا سویا اومدی، دوشسـه
‫خودم توی سن سباستین حواسم بود. ‫لاس‌زدن‌ها و ریزخندیدن‌هات روی پله.
‫تو من رو از ساحل کانتابریا بردی تا
‫اطلس و از اونجا آوردی تا سویا ‫تا با طرف یه قرار بذاری
‫ولی دیدی طرف توزرد از آب در اومده و
‫تو رو به همسرش معرفی کرده
‫سرقت مثل یه عمل جراحیـه و ‫باید حساب‌شده پیش بری
‫نباید عینهو آدمای کله‌شق ‫بیفتی دنبال انتقام از دوک
‫اینجوری از روی غرور و ‫بابت خدشه‌ای که به عزت نفست وارد شده،
‫پای ما رو به نقشه‌ی نامطمئن و ‫خطرناک خودت باز می‌کنی
‫خودت چی؟
‫نمی‌خوای بگی می‌خواستی من رو کجا ببری؟
‫می‌خواست من رو بکنه توی ‫یه سوراخ که با مشعل جوشکاری،
‫اونم توی شب کریسمس و ‫حین تحویل سال صندوق امانات بدزدم
‫چون شازده کسی رو نداره ‫شامِ کریسمس کنارش باشه
‫یا شب عید میلاد مسیح باهاش شعر بخونه
‫یه کار دیگه‌ای می‌کنیم
‫هر کی خواست ‫صندوق‌های شانسِ دامیان رو سرقت کنه،
‫همین الان پیاده شه، ‫خرت‌وپرت‌هاش رو جمع کنه و بره
‫هر کی هم می‌خواد بدونه چی توی ‫کلکسیون اعلیحضرت دوکـه،
‫بمونه
‫خیلی‌خب
‫من هم می‌مونم
‫بذار اول کلکسیون رو بدزدیم،
‫بعدش هر کی که خواست، بیاد با من ‫بریم سراغ صندوق امانات ماربیا
‫اونوقت می‌فهمیم ‫کدوم سرقت منطقی‌تر بود
‫شهر قشنگیـه
‫مخصوصاً شب‌ها که
‫پرنده پر نمی‌زنه و ‫آفتاب طاقت‌فرسای سویا غروب کرده
‫با اینحال، بوی شکوفه‌های پرتقال ‫به محیط قالبـه
‫نفس بکش، روی
‫حس کردیش؟
‫- آره ‫- عالیـه
‫قربان، کجا میریم؟
‫میریم ببینیم بعد از چند ماه ‫هنوز به کارت مسلطی یا نه
‫در رو باز کن
‫یالا
‫عالی بود
‫این هم همینطور
‫قربان، اینا یه ربطی ‫به کلکسیون داره، نه؟
‫کدوم کلکسیون؟
‫کلکسیون دوک
‫خیلی غیرمستقیم
‫یالا
‫یدونه‌ای
‫بقیه‌اش دیگه با خودم. ‫تو برگرد توی قایق پیش بچه‌ها.
‫شاید هنوز مشغول تحقیقات باشن
‫« پوملو »
‫بهم شلیک کردی!
‫گلوله‌هاش ساچمه‌ایـه. ‫اسلحه‌ی پسرعمومـه.
‫- توی خونه‌ی من چیکار می‌کنی؟ ‫- اومدم کیفی که دزدیدی رو بردارم
‫می‌مُردی مثل بچه‌ی آدم زنگ بزنی؟
‫دفعه‌ی بعد چشمت رو نشونه می‌گیرم
‫فکر کنم یه چیزی گیر آوردم
‫اینا اسناد اظهارنامه‌ی مالیاتی دوکـه. ‫مالک سه‌تا شرکت بزرگـه.
‫پرورش گاو، شراب‌سازی اِل هرموسو و ‫شرکت کرایه‌ی قایق
‫از اون قایق‌های تفریحی لوکس
‫اگه هشتت گروی نُهـه، ‫بهتره سمتش نری
‫- نظرت چیـه؟ ‫- نمی‌دونم، کامرون
‫از کرایه‌ی قایق تفریحی که
‫نمیشه فهمید کلکسیونش رو کجا قایم می‌کنه
‫حسِ معلم‌های موقت رو دارم
‫معلم ادبیاتی که ‫اومده جای معلم فیزیک رو پر کنه
‫این اصلاً سرقت من نیست
‫من هم یه چیزی گیرم اومده. ‫می‌خوای بیای یه نگاهی بندازی؟
‫ایمیل‌ها، پیغام‌پسغام‌ها، ‫صورت‌حساب‌ها،
‫حساب‌های بانکی، ‫خریدها و کمسیون‌ها رو چک کردم
‫سوراخی نذاشتی که ‫این عوضی توش قایم بشه!
‫طرف سال ۱۹۹۹ یه بازسازی ‫عجیبی روی ملکش،
‫توی ۴۰ کیلومتری سویا انجام داده
‫یه جور قطار زیرزمینی از ‫خونه‌ی خودش به شراب‌سازی ساخته
‫یکم عجیب نیست؟
‫اینم یه مورد عجیبِ دیگه
‫سال ۲۰۰۰، یه سال بعد،
‫همه چی رو از اون شراب‌سازی، ‫به شراب‌سازی‌های دیگه‌اش توی…
‫شهرستان «خرز د لا فرونترا» انتقال داد
‫بعدش کارخونه رو تعطیل کرده
‫خیلی عجیبـه. واسه کسب‌وکاری که ‫تعطیل شده یه قطار شخصی ساخته
‫توی اظهارنامه‌ی مالیاتی سال ۲۰۰۰،
‫یه صورت‌حسابِ ‫یک میلیون یورویی رو کسر کرده
‫از «نیتاکس پرایوت سکیورتی» ‫یه شرکت امنیتی مستقر توی ژنو
‫آدرس ملک توی مشخصات هست
‫این ویدئو واسه ‫شرکت امنیتی سوث‌بی و لووره
‫روی سایت‌شونـه
‫چرا یکی باید اینجوری از ‫شراب‌سازیِ خالی خودش محافظت کنه؟
‫کارخونه‌ای که سه سوته با ‫قطار شخصی می‌تونی خودت رو بهش برسونی
‫اگه دوک کلکسیون ارزشمندی ‫داشته باشه، باید همونجا باشه
‫به کارتون ادامه بدید
‫برلین کجاست؟ ‫می‌خوام برگردم توی کابین خودم.
‫تحقیقات رو ‫خودش می‌تونه به عهده بگیره
‫آره. فقط مسئله اینـه که ‫رفتیم توی سویا یه دوری بزنیم
‫- توی خیابون‌ها قدم زدیم ‫- درستـه
‫ولی اون همونجا موند
‫احیاناً سمت میدون ‫«پاتیو د باندراس» که نرفتید؟
‫- خودشـه ‫- پلاک ۲۲؟
‫- آره ‫- طبقه‌ی دوم؟
‫- آره ‫- ریدم تو این زندگی
‫اول گنج و کلکسیونش، ‫حالا اون زنیکه با صفحه‌های موسیقیش
‫میرم بخوابم
‫می‌سوزه
‫می‌سوزه؟
‫بهتر نیست این حیوون رو ‫از روی تخت ببری؟
‫چرا؟
‫با توجه به شرایط، ‫فکر نمی‌کنم خیلی تمیز باشه
‫پوملوی من خیلی هم تمیزه
‫در ضمن، طفلکی هنوز ترسیده
‫- بذار اون یکی رو در بیارم ‫- مراقب باش
‫اینم از دومی
‫همیشه از مهمون‌هات ‫با ساچمه پذیرایی می‌کنی؟
‫تو که مهمون نبودی
‫از اون گذشته، ‫با یکی دیگه اشتباه گرفتمت
‫- کی؟ ‫- دوست‌پسرم
‫خب، دوست‌پسر سابقم
‫یه بار دزدکی اومد ۶ هزار یورو ‫پول از توی جعبه‌ی کفشم دزدید و
‫می‌دونست پول‌هام رو ‫توی قوطی شیرینی نگه می‌دارم
‫ولی پیداش نکرد
‫گفتم ممکنـه باز پیداش بشه
‫حالا که معما حل شد، ‫اگه کیف پولم رو پس بدی،
‫ممکنـه به یه قرارِ شام دعوتت کنم
‫یا حتی صبحونه
‫- شدنی نیست ‫- چرا؟
‫چون کیفت هم توی جعبه‌ی کفشم بود
‫ولی می‌دونی چیـه؟
‫از اونجایی که هم کیف تو و ‫هم پول من رو دزدید،
‫با من میای تا بریم پسش بگیریم
‫- چطوره؟ ‫- خب، اگه حتماً باید بریم…
‫- می‌تونی تیشرت دوست‌پسرم رو بپوشی ‫- تیشرت؟ نه
‫حرفش هم نزن
‫- تو بچه داری؟ ‫- من؟ نه
‫شکلاتی چیزی نمی‌خوای برات بگیرم؟
‫نه، مرسی. میل ندارم. ‫منتظر می‌مونم صبحونه بخوریم.
‫باشه
‫خیلی‌خب
‫بفرما، اینم از این
‫ناز نفست، ماریا
‫♪ نه من دستمالِ گردن گل‌دوزی می‌کنم، ♪ ‫♪ نه تو قراردادها رو پاره می‌کنی ♪
‫♪ نه من از روی حسادت آدم می‌کشم، ♪ ‫♪ نه تو برای من می‌میری ♪
‫♪ قبل از این که من رو ♪ ‫♪ مثل یه گربه دوست داشته باشی، ♪
‫♪ با هر کی که ♪ ‫♪ من رو یاد تو بندازه می‌پرم ♪
‫♪ درها رو باز می‌ذارم… ♪
‫- از اون سمت میریم ‫- هر چی شما بگی، خانم
‫♪ صلحی که تو بهش تن دادی، ♪
‫♪ بدتر از جنگِ منـه ♪
‫♪ چی می‌تونست بشه و ♪ ‫♪ چی رو از دست دادیم ♪
‫♪ هیچوقت ندونستم چطور ♪ ‫♪ با بادی همراه بشم که ♪
‫♪ کنج‌های این شهر نفرین‌شده رو ♪ ‫♪ به نیش می‌کِشه ♪
‫♪ وردستِ ساحر بدبختی که ♪ ‫♪ رو به آسمون پرستاره… ♪
‫بریم؟
‫کمک می‌خوای؟
‫- نوش جون ‫- مرسی، کاندلا
‫حالا نشونت میدم ‫یه من ماست چقدر کره میده
‫پولم کجاست؟
‫چیـه؟ نکنه کسی خونه نیست
‫خوابیدی؟
‫باشه، الان بیدارت می‌کنم
‫خوابیدی؟
‫بیدار شو، عزیزم
‫خسته‌ای؟ ‫بذار ببینم اینجوری بیدار میشی
‫خوابیدیم‌ها!
‫هی، کاندلا!
‫کاندلا، چیکار کردی؟ ‫در رو باز کن
‫باز کن! قصد جونم رو کردی؟
‫در رو باز کن! چیکار می‌کنی؟
‫الانـه که باک منفجر شه!
‫- اول جعبه رو پس بده ‫- چی؟ من کاری نکردم!
‫واقعاً؟ مثل همون کاری که ‫با دخترعمه‌ات نکردی؟
‫- کاندلا ‫- چیـه؟
‫قسم می‌خورم با ‫دخترعمه‌ام رابطه‌ای نداشتم
‫- تو که راست میگی ‫- بازش کن!
‫از در فاصله بگیر
‫ما اینجا خوابیدیم‌ها!
‫هی! دخالت نکن. ‫این به تو مربوط نمیشه.
‫برگرد عقب! ‫این بین ما دوتاست
‫یالا. سرت رو بیار بیرون و ‫قسم بخور تا بتونم از چشمات بخونم
‫قسم می‌خورم. حالا در رو باز کن!
‫دارم می‌بینم که دروغ میگی!
‫همونجوری که دیدم ‫داشتی دخترعمه‌ات رو دید میزدی
‫خوب هم بلدی زیرش بزنی!
‫«اون جای آبجیمـه. ما با هم بزرگ شدیم.»
‫ولی باز می‌بینم سوار موتورت میشه، ‫سینه‌هاش رو می‌چسبونه بهت
‫تازه، اون دفعه که توی استخر بودید چی؟
‫سوارت شده بود، ‫پاهاش دور گردنت بود
‫منو نگاه کن! خب؟
‫- الانـه که منفجر بشه. بازش کن! ‫- مفنجر نمیشه. مسخره نشو
‫اون باری که رفتی ‫لباس عروسش رو ببینی چی؟
‫این کارها کجاش عادیـه؟
‫ملت مامان و آبجی و ‫دوست‌هاشون رو می‌برن
‫ولی پسردایی؟ امکان نداره
‫شلنگ رو بذار زمین!
‫کمک!
‫ساکت تا نزدم تو ملاجت!
‫کاندلا، دیگه زیادی شلوغش کردی
‫- واقعاً؟ ‫- بعدش پشیمون میشی‌ها
‫من؟ هیچوقت از کارم پشیمون نمیشم
‫- کاندلا… ‫- یالا
‫- برو پی کارت ‫- خواهش می‌کنم
‫همگی خوب گوش کنید! ‫اینجا هیچ خبری نیست، خب؟
‫آروم باشید. خودمون درستش می‌کنیم
‫شلنگ رو بذار زمین. ‫حواسم بهت هست.
‫- مُقر بیا! ‫- خواهش می‌کنم
‫توی لباس سفید دیدیش حشری شدی؟
‫سرت رو بیار بیرون. ‫نمی‌تونم ببینمت!
‫- کاندلا، خواهش می‌کنم! ‫- چی؟
‫اون روز باهاش خوابیدی؟ بگو ببینم
‫باهاش خوابیدی یا نه؟
‫باشه. آره
‫فقط همون یه بار بود، کاندلا
‫من هنوزعاشقت بودم
‫جدی میگم
‫ببخشید
‫متأسفم!
‫من بیشتر
‫کاندلا!
‫نمایش تمومـه!
‫- خوبی؟ ‫- آره
‫خوشحالم از شرّ ‫اون زندگی سابق خلاص شدم
‫عینهو دیوونه‌ها شدم؟
‫اونجایی که بهم شلیک کردی، ‫یا اونجایی که کاروان رو آتیش زدی؟
‫نه، اتفاقی که توی خونه افتاد بامزه بود
‫حتی پوملو هم ازت خوشش اومد
‫منظورم الان بود، ‫بنزین و آتیش و اینا
‫نه، به نظرم خیلی دل و جربزه داری
‫واقعاً؟
‫آدم همونجوری که عاشق میشه، ‫باید از عشق دل بکنه
‫ملت واسه تموم کردنِ رابطه ‫دست‌دست می‌کنن
‫بعضی وقت‌ها ‫ماه‌ها و سال‌ها طول می‌کشه تا
‫جرئتش رو به دست بیارن
‫بعضی وقت‌ها هم، ‫در نهایت موفق نمیشن
‫خیلی ناراحت‌کننده و آزاردهنده‌ست
‫کمتر چیزی ناراحت‌کننده‌تر از اینـه که ‫ببینی عشقت رفته‌رفته داره از بین میره
‫مجبوری الکی بگی سردرد داری تا ‫فاصله‌ات رو باهاش حفظ کنی
‫یا حتی بدتر، ‫هر روز صبح براش نقش بازی کنی
‫تا که یه روز، بعد از سه سال، ‫شاید جرئت پیدا کنی و بهش بگی
‫اونوقتـه که همه چی رو توی ‫جعبه‌های تمیز و بسته‌بندی شده جمع می‌کنی
‫من اینجوری نیستم. ‫خودت که دیدی.
‫از اون مدل‌هام که ‫از پنجره پرت می‌کنن بیرون
‫اگه وارد زندگی کسی شدی که ‫درِ دلش به روت باز بود،
‫تنها راه موقرانه‌ی رفتن ‫اینـه که درها رو محکم ببندی
‫همین رو کم داشتیم
‫الان بد نیست تیشرت بپوشی
‫وایسا، بذار کمکت کنم. بیا
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫- شب بخیر، سرکار ‫- شب بخیر. از کجا تشریف میارید؟
‫رفته بودیم ملاقات ‫یکی از دوستان توی «سن روکه»
‫ماشین‌تون بوی بنزین میده
‫تازه بنزین زدیم
‫ماشین رو خاموش کنید
‫گواهی‌نامه و کارت ماشین، لطفاً
‫حتماً. الان تقدیم‌تون می‌کنم
‫سیمون، مدارک رو ‫از داشبرد میدی، عزیزم؟
‫گواهی‌نامه‌تون هم می‌خوام، خانم
‫کیفم خیلی شلوغـه، ‫یکم طول می‌کشه
‫کلی خرت‌وپرت اینجاست
‫نمی‌تونم پیداش کنم. ‫کلی وسیله توشـه.
‫چند لحظه وقت بدید
‫از ماشین پیاده نشید
‫چرا امشب هیچی سر جاش نیست؟
‫یه خودروی آبی، ‫پلاک ۲۱۲ دال ب
‫بیا، کیفت
‫چیـه؟ یادم رفته بود توی کیفمـه
‫داشته باش، ‫شاید مدارک شناسایی تو رو هم خواستن
‫که حتماً می‌خوان
‫به نظرت چرا باید ‫مدارک شناسایی من رو بخوان؟
‫چون نه گواهی‌نامه دارم، ‫نه این ماشینِ منـه
‫در واقع دزدیـه
‫درستـه
‫وقتی دیدم با اتصال سیم ‫ماشین رو روشن کردی،
‫خودم حدس زدم
‫- محاصره‌مون کردن ‫- چی؟
‫خدای من. تمومـه پس
‫اگه باز با یه ماشین دزدی دستگیرم کنن، ‫چهار سال آب‌خنک می‌خورم
‫ولی اگه فرار کنم، میشه شیش ماه
‫حالا بگو ببینم، ‫ریسکش رو به جون بخرم؟
‫صبر کن
‫چیکار می‌کنی؟
‫جات رو با من عوض کن
‫پس قراره ریسکش رو به جون بخریم
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫پلاک با خودروی مسروقه مطابقت داره
‫تکرار می‌کنم، خودرو مسروقه‌ست
‫بزن بریم
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.