دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫آنچه گذشت...
‫انجامش بدیم؟
‫دنیای فانی رو به آتش بکشیم؟
‫نابودش کنیم.
‫با هم، واسه کل ابدیت.
‫کلودیا. من شبیه اونم.
‫تو تنها کسی هستی که ‫طوری بهم زل زدی انگار نتفلیکسم.
‫بین یک میلیون حدس هم ‫نمی‌تونی حدس بزنی.
‫چه اتفاقی واسش افتاد؟
‫می‌تونستی یه زندگی متفاوت داشته باشی.
‫حالا چی، بابا لو؟
‫- نظرت درباره یونان چیه؟ ‫- چشمه‌های آب گرم.
‫- اونایی که باید حفظ بشن. ‫- چی گفتی؟
‫خون آکاشا توی رگ‌های منه.
‫ببخشید. ‫آکاشا دیگه چه کوفتیه؟
‫شرارتی قدیمی‌تر از تو هم هست؟
‫- خالقت ماریوس. ‫- خالق من مرده.
‫قبلاً هم اینو بهت گفته بودم.
‫دبی همش چرت و پرت بود؟
‫اینکه داشتم خردت می‌کردم.
‫تو تمام مدت همه چی رو می‌دونستی.
‫دوست داشتن لویی جلوشو نمی‌گیره.
‫عشق من به لویی نبود.
‫- استراحت کن. ‫- استراحت کن.
‫اما عشق بود.
‫- داشتی دوباره ارتباط بر قرار می‌کردی. ‫- آره.
‫اون‌ها گم‌گشته‌ان ‫و از دوام آوردن خسته شدن.
‫موسیقی تو باهاشون حرف می‌زنه.
‫کِی می‌خواد یه آلبوم بده بیرون؟
‫وقتی که آماده باشیم!
‫دارین به شکست‌خورده‌ها گوش میدید،
‫آلبوم ۴۱، روی دوم.
‫روی درپوش اولین تابوتم
‫تمثال خالقم حکاکی شده بود،
‫با لاتین ناخوانایی که دور لبه‌ش تراشیده بودن
‫و از اونجایی که ‫یه خون‌آشام یتیم بودم،
‫خوابم توش آشفته بود.
‫دوباره.
‫نصف دو دهه رو در آغوش ابریشمی
‫یه تابوت شاه‌بلوطی گذروندم،
‫که واسه خونه‌م تو محله فرانسوی‌ها خریده بودم،
‫قبل از اینکه از بالکن پرت بشه
‫توی یکی از تغییر مودهای آقای دو لاک.
‫دوباره.
‫دقیقاً دنبال چی هستیم، توی برداشت ۱۷؟
‫دنبال دوباره هستیم.
‫باشه.
‫طی قرن‌ها توی انواع و اقسام
‫تابوت‌‌ها خوابیدم.
‫اما اگه مجبور بودم یکی رو انتخاب کنم،
‫اون مدل 650 مترمربعی می‌شد
‫که پاییز ۲۰۲۵ توش دوام آوردم،
‫وقتی داشتم آلبوم بعد از مرگم رو ضبط می‌کردم
‫همونی که پیچفورک ‌کوبوندش
‫و دنیا برای همین، با دست‌ و پا زدن‌های بیهوده
‫برای توجیهِ
‫ویرانی‌هایی که عاملش کاملاً مشخصه فریاد می‌زنه،
‫«من متهم می‌کنم!»
‫اما من، امل، از بحث منحرف شدم.
‫دوباره.
‫برداشت ۲۸.
‫مدیر تولید مجنون وگمنز، بو ریدلی،
‫فرانسوی‌ترین خروج ممکن رو برام رقم زد.
‫و شانس خوب یه تیراندازی جمعی دوم
‫با آمار کشته‌های بالاتر تو همون شب
‫باعث شد جعل کردن مرگم...
‫- ببخشید. ببخشید. ‫- خیلی راحت‌تر بشه.
‫- دوباره. ‫- آره.
‫برداشت ۴۶.
‫یه صندوق فراموشی ایجاد شد.
‫و پرداخت‌های سالانه‌ای تا ابد
‫واسه چاردا کلاپک صادر می‌شد، یه پزشک قانونی،
‫یه نویسنده آگهی ترحیم واسه روزنامه چکی پراوو،
‫دی، دانیل، فرید،
‫و دو جین همکار دیگه،
‫از جمله کریستین کلر، که یه ویلای بازنشستگی خرید
‫و دیوار سیاهچاله جنسی زیرزمینش رو
‫با فاکتورهای ساعت‌های کاری پر کرد.
‫دوباره.
‫برداشت ۶۱.
‫لعنت بهش!
‫من این تابوت رو
‫توی چهار ماه فقط یک بار ترک می‌کردم.
‫من اعضای گروه رو مثل گوشت قربانی ‫تکه‌تکه می‌کردم
‫الهه‌های شعر و موسیقی رو از کینه‌شون پاک می‌کردم،
‫و از هیچ کاری دریغ نمی‌کردم ‫تا زمانی که یه آلبوم
‫شایسته زندگی طولانی و هوس‌آلود لستات لیونکور
‫توی فرمت‌های صوتی مرثیه‌وار ثبت بشه.
‫و وقتی به این هدف رسیدم، ‫اونو یک بار زنده اجرا می‌کردم
‫توی اون کنسرتی که حالا دیگه بدنام شده.
‫و خب...
‫بعداً به اون می‌رسیم.
‫اما مثل الویس یا اندی کافمن،
‫شایعاتی درباره زنده بودنم سر زبون‌ها افتاد.
‫بنابراین سوفیا گابریلا لیونکور وچه
‫جای کریستین رو گرفت و همراهانم رو محدود کرد
‫به افراد ضروری، که خودش بود
‫و خون‌آشام سم بارکلی،
‫کسی که به سه دلیل ‫به عنوان تهیه‌کننده استخدامش کرد.
‫یک، اون قبلاً هم یک بار مرگش رو جعل کرده بود،
‫پس می‌شد بهش اعتماد کرد که این آیین رو حفظ کنه.
‫دو، اون میز صدا رو به اندازه کافی
‫از روی ضبط‌های خودش می‌شناخت.
‫گرگ ناقلای بزرگ، وکال، ‫برداشت یک.
‫و سه، اون می‌دونست من ازش
‫به خاطر نقشی که توی پاریس داشت متنفرم.
‫و این منو سر حال نگه می‌داشت.
‫یوهو!
‫♪ من اون گرگ ناقلای بزرگم ♪
‫خفن بود!
‫- عالیه. ‫- و این برداشت یکه.
‫فوق‌العاده‌‌ست.
‫بریم بعدی.
‫پس کرواتت رو صاف کن، ‫لبات رو غنچه کن،
‫حالا چه لب صورت باشه چه لب...
‫قراره موزیسین بودن خودآموخته منو
‫تا ریشه‌های عجیب و فراموش‌نشدنیش دنبال کنیم.
‫درسته.
‫بالاخره می‌خوام در مورد ملکه صحبت کنم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫دوباره.
‫درامت صدای درام میده.
‫واسه اینه که یه درامه.
‫نه.
‫درام نباید صدا درام بده.
‫باشه.
‫پس می‌خوای چه صدایی بده؟
‫باید صدای نزدیک شدن مرگ رو بده.
‫- خدای من. ‫- مثل پدیدار شدن زندگی.
‫مثل... آره، باحاله، مثل زندگی و مرگ.
‫- مرگ، بعد زندگی. ‫- باشه.
‫مثل نوزاد گریان خارج‌شده از رحم مادر.
‫باشه.
‫من... من درام استعاره‌ای بلد نیستم بزنم.
‫تلاشت رو بکن.
‫می‌تونم سریع‌تر بزنم، یا محکم‌تر، یا شافل،
‫فیل، فلم، باز رول.
‫ببین، درام درامه. چوب هم چوبه.
‫نمی‌دونم چی باید بهت بگم.
‫واسه اینه که اون خون‌آشام نیست.
‫واسه اینه که عمیق‌ترین زخمش مردیه که
‫وسط مراسم ول کرد و رفت.
‫واو. باحال بود.
‫ممنون، یوکو میرن.
‫مهمون‌های بر سر بالین مرگم،
‫داریم یه آلبوم درباره زندگی من می‌سازیم.
‫که یه فاجعه سه قرنه بوده.
‫درام شما قلب منه.
‫گیتار شما گرسنگی منه.
‫بیس شما، وحشت‌های شبانه‌ایه ‫که تا تابوت دنبالم میان.
‫گیتار من چیه؟
‫آره، لطفاً حس و حالم رو خراب کن، لری.
‫گیتار تو...
‫ضعف منه.
‫موقع نواختن تو چارچوب قانون پیش برو،
‫و منم یه نشونه تمپو به جلیقه نجاتت گره می‌زنم.
‫لر. لر. بیخیال.
‫منظوری نداشت.
‫ما اینجاییم تا کار رو تموم کنیم؟
‫کمی حرمت نگه دارید.
‫من رو وحشیانه بکشید.
‫آره. حتماً.
‫سم، بیا بپریم رو یه چیز دیگه.
‫- تی‌سی آماده نیست. ‫- من خو... من...
‫می‌تونم ترک «وقتی نامت رو صدا می‌زنم»، ‫وکال ۱۲ رو بشنوم؟
‫حله.
‫♪ چشمای آبی ♪
‫♪ چشمانی به رنگ آبی ♪
‫♪ چشمای آبی ♪
‫♪ چشمانی به رنگ آبی ♪
‫آبی مثل دریا، با رگه‌هایی از بنفش،
‫موی بلوند، چشمای آبی،
‫چشمایی خیلی آبی، آبی مثل دریا.
‫اونو از برهوت
‫یه قبر گمنام بیرون کشیدم.
‫مادرش رو دوست داره.
‫دوستش داره، دوستش داره.
‫همون‌طور که گفتی، می‌خواست مراقبش باشه.
‫خب، اون اونجا بود.
‫اما مادرش نبود.
‫من کجام؟
‫ممنون که منو از دل خاک بیرون کشیدی.
‫ممنون که منو از گرسنگی نجات دادی.
‫ممنون واسه این خون گرمی ‫که باهام شریک شدی.
‫خواهش می‌کنم، قابلی نداشت.
‫اون بهم گفت کجایی،
‫و تو اونجا بودی و منم اونجا بودم.
‫برگردوندمت، و...
‫حالا اینجاییم.
‫تو کی هستی؟
‫من ماریوس دِ رومانوس هستم.
‫من نگهبانم.
‫نگهبان بودم.
‫حالا تو نگهبانی.
‫ماریوس؟
‫یه پژواک.
‫آرماند گفت که تو نابود شدی.
‫خب، اشتباه می‌کرد.
‫پسرک فاسد.
‫اون موسیقی دوست داره.
‫بیا.
‫لمس کن.
‫اون‌ها مادر و پدر همه‌مون هستن.
‫و باید حفظ بشن.
‫این یکی.
‫آکاشا.
‫این سنگ، زنده‌ ست؟
‫کاملاً زنده‌ست.
‫خیلی زیاد زنده‌‌ست.
‫پیشنهاد خیلی وسوسه‌کننده‌ایه.
‫متاسفانه ما فقط قصد داشتیم ‫یه کنسرت واسه یادبود اجرا کنیم.
‫باشه.
‫- از هم‌صحبتی باهات خوشحال شدم. ‫- ♪ آره، آره، ♪
‫♪ آره ♪
‫فلورنس ولچ می‌خواد لستات خون‌آشام
‫افتتاح‌کننده کنسرتش باشه.
‫اما اون دو متر زیر خاک توی آستراواست.
‫خب، واسه بعد از بیرون اومدن آلبوم می‌خوادشون.
‫ببخشید. ببخشید.
‫می‌تونیم اون تیکه رو دوباره بریم؟
‫می‌شه صدای وکال رو توی ‫گوشم یه کم بیشتر کنی لطفاً؟
‫توی گوش، ته حلق، بعد از روده بزرگ.
‫از ته دلت بنواز.
‫لری، لطفاً، از فکر کردن به این دست بردار که
‫الکس داره برگر می‌خوره ‫و دوباره از گلن‌لیوت لذت می‌بره.
‫صدای خواننده رو بیشتر کن، سم.
‫- روان‌کاوی رو بذار کنار. ‫- از اول.
‫♪ مامان، به یه ملکه حریص نیاز دارم ♪
‫پس قراره بخش‌های مربوط به اونو دوباره ضبط کنی.
‫بقیه‌ش رو پشت اون سه تای دیگه مخفی کن.
‫قبر عمیقیه.
‫♪ به یه معمار نیاز دارم، ‫برهوت رو درون خودم حس کنم ♪
‫فرض کن من آرماند هستم
‫یا تالاماسکا.
‫یه بار دیگه همون جاسوس بی‌اراده باش.
‫داری برای گیتار لری
‫یه حفره توی لونه می‌کَنی.
‫کار همینه، سم.
‫فضا رو با چیزهای دنیوی پر کن.
‫برو توی سر و صدا و گرد و خاک شهر،
‫و سوغاتی‌هایی از زمان حال با خودت بیار.
‫کار همینه.
‫من کار نمی‌خوام. می‌خوام بمیرم.
‫اما تو نمردی.
‫۸۰ سال رو به قبله کنار ‫همون دریانوردی که کشتی بودی،
‫اون‌قدر طولانی که اعماق ناامیدی رو درک کنی.
‫کارت رو انجام بده.
‫یاد بگیر که اعماق زندگی رو تحمل کنی.
‫خودت رو پیدا کن، لستات، ‫همون‌طور که من خودمو گم کردم.
‫لستات، پسر مگنوس رو
‫پیش من بیار.
‫از بین ما سه نفر، اون تو رو انتخاب کرد.
‫افتخار بزرگیه.
‫اون موسیقی دوست داره.
‫عاشق موسیقیه.
‫بلد نیستم ساز بزنم.
‫خون‌آشام نوپات رو به یاد بیار.
‫با تقلید کردن شروع کن.
‫- من... ‫- حرفم رو قطع نکن.
‫شکارهات رو کوتاه کن؛ یه جرعه خون سریع،
‫گرمای زودگذر شکار،
‫بعدش هم برگرد پیششون.
‫- پیش اون. ‫- چه اتفاقی واسش افتاد؟
‫بازم حرفمو قطع کردی!
‫اگه مجبوری یکی رو با خودت برگردونی، ‫همین‌جا بسوزونش.
‫از خاکسترش استفاده کن
‫تا اونو سرپا نگه داری.
‫و خون ممنوعه.
‫خون آدم رو از خود بی‌خود می‌کنه.
‫فقط خاکستر.
‫واسش موسیقی بنواز.
‫اسمش انکیل بود.
‫- چطور... ‫- ما زیر آفتاب می‌سوزیم، مگه نه؟
‫شبی رو به یاد میاری که بدنت
‫زیر نور ماه سوخت؟
‫آره.
‫آره، توی دانمارک، ۱۸۰۲.
‫۱۹ دسامبر ۱۸۰۲.
‫کار انتقالشون از یه دخمه به دخمه دیگه رو
‫تموم کردم.
‫دو بطری جین با طعم گل زنجبیل
‫توی رگ‌های یه وعده غذایی جشن‌گونه.
‫کنارش بیدار شدم، در حالی که بدنم گر گرفته بود.
‫کار رو تموم نکرده بودم.
‫اونو بالا زیر آفتاب رها کردم.
‫من و مادرم خارج از شهر بودیم.
‫افتادیم توی یه باتلاق.
‫ماه‌ها طول کشید تا حالمون خوب بشه.
‫باتلاق. باتلاق‌ها کمیابن.
‫و حالا می‌دونی
‫چرا تعدادمون این‌قدر کمه.
‫من خودمونو قرن‌ها به عقب روندم.
‫ما همگی از طریق اون به هم متصلیم.
‫اون... اون ریشه‌‌ست.
‫و اگه اون بسوزه،
‫همه‌مون می‌سوزیم.
‫و تو نگهبان اونی.
‫دوست ندارم تنها باشم.
‫من در ابعاد کوچک میلغزم، اشتباه می‌کنم، ‫کله‌پا می‌شم و گند می‌زنم.
‫من شایسته این کار نیستم.
‫و اگه الان... نرم،
‫چیزهای کوچیک بزرگ می‌شن، ‫و بزرگ‌ها می‌شن پایان کار،
‫و اون پایان، ریشه همه‌مون رو می‌سوزونه.
‫تو...
‫شایسته‌ای.
‫بذار خودش اینو بهت بگه، هوم؟
‫زمان می‌بره، لستات.
‫اون با زمان ما پیش نمی‌ره.
‫واسه من، وقتی اول این کار رو قبول کردم ‫تا ۲۲ سال حتی یک کلمه هم نگفت.
‫۲۳ سال.
‫دارین به شکست‌خورده‌ها گوش می‌دین،
‫آلبوم ۴۶، روی اولس.
‫بهش می‌گن رو‌پار، مخفف ‫درآمد به‌ازای هر اتاق موجود.
‫روندش نزولی بوده،
‫مخصوصاً توی ملک‌های لوکس و گرون‌قیمت.
‫احتمالاً خیلی سریع گسترشش دادن.
‫اما الان همه‌جا وحشت افتاده، ‫واسه همین من رو هوا زدمش.
‫دو تا دیگه هم گرفتم؛ ‫یکی توی مونترآل، یکی توی بوستون.
‫پس یه جا واسه ماست؟
‫آره، و اون‌ها.
‫تعداد ما اون‌قدری نیست که سودآوریش کنه.
‫اما اگه بخوان می‌تونن بیان تماشا کنن.
‫آره. ‫اگه نمی‌خوای تماشات کنن،
‫اون عقب یه اتاق خصوصی هست.
‫منوی اتاق عقب فرق می‌کنه.
‫نوشیدنی‌های کوچیک.
‫دلم برات تنگ شده بود، برادر.
‫منم دلم برات تنگ شده بود، خواهر.
‫واسه هر دوتاتون.
‫کاش می‌تونستیم بیشتر بمونیم،
‫اما کلودیا رو که می‌شناسی،
‫همش در حال بدو بدو و رفتنه.
‫دیشب بدجور تو مخمصه افتادیم.
‫خوب تمیزکاری نکردیم، واسه همین...
‫دیشب چه اتفاقی افتاد؟
‫واسه کارائوکه رفتیم به سالن ودکای روسی،
‫که بازیگرهای جایگزین تئاتر «مولن روژ!» اومدن تو.
‫یه چیزی درباره‌ی این بچه‌های تئاتر هست ‫که کلافه‌ام می‌کنه.
‫ما ساتین رو مست کردیم،
‫بردیمش پایین‌شهر به کافه کابی‌هول،
‫توی هتل گنزوورت خون‌ـش رو تا قطره آخر مکیدیم،
‫و انداختیمش پایین دریچه لباس‌های کثیف.
‫کارش خوبه.
‫راستش من دو سال پیش توی تور اجرای تئاتر،
‫نقش ساتین رو بازی می‌کردم.
‫- نه بابا! ‫- آره.
‫واقعاً کیف داد.
‫پس ما واسه دو شب اینجاییم.
‫و بعدش...
‫فکر کنم همه‌ش فیلمه.
‫قضیه کاملاً مثل میلی وانیلی ـه.
‫لری بوده که ‫همه آهنگ‌هاشون رو نوشته.
‫من طرفدار سرسخت یاردا بودم. ‫می‌دونستیم اسم واقعیش همینه.
‫وقتی صدای خوندنش رو شنیدم، ‫بدجور به دلم نشست.
‫نمی‌گم تیر خوردن اون یارو ‫اتفاق خوبی بود،
‫اما فکر نکنم اصلاً از نظر قانونی
‫اجازه داشته باشه اینجا باشه.
‫یه بار فرصت شد باهاش برم شام،
‫توی یه فست‌فود وایت کسل، بعد از اجرای هارتفورد.
‫اون...
‫اون فوق‌العاده جذاب بود.
‫اسمتو رو به دوربین بگو.
‫اسم بی‌اسم.
‫باشه، شهروند معمولی منهتن،
‫نظرت درباره رفتن لستات چیه؟
‫ما رو بازی داد و درست وقتی که ‫بیشتر از همیشه بهش نیاز داشتیم، تنهامون گذاشت.
‫همه داستان‌های واقعی ارزون ‫و آبکی به مرگ ختم می‌شن.
‫انقلاب‌ها نیازی به موسیقی متن ندارن.
‫اون‌ها فقط به تعداد آدم‌ها نیاز دارن.
‫- و تو داری تعدادشون رو بیشتر می‌کنی؟ ‫- فقط یکی.
‫دندون‌نیشم توی گردنش بود، اما یکی پرید وسط کارم.
‫- مجبور شدم بذارم بره. ‫- آره خب. پیش میاد.
‫ردش رو زدم، ‫قصد داشتم کار رو تموم کنم.
‫اما همین‌طور که تعقیبش می‌کردم، دیدم که...
‫محشره.
‫پایین تختش توی مسافرخونه‌های مخروبه می‌نشستم...
‫وقتی که بعد از مصرف، بیهوش افتاده بود.
‫و کم‌کم، در طول ۵۲ سال بعدی...
‫داشتم به نیابت از اون پادرمیانی می‌کردم.
‫و وقتی زیر یه پل روگذر از حال رفت...
‫- باشه. یا خدا. ‫- یه معتاد که نزدیک بود
‫با ماشینش از روش رد بشه ‫و زنش، آلیس، که اون موقع خونه بود،
‫و باردار بود...
‫کدوم گوری هستی، بابا؟
‫۵۲ سال؟
‫می‌خواستم توی فیلادلفیا بهت بگم،
‫اما حس کردم توی وضعیتی نیستی ‫که بتونی باهاش کنار بیای.
‫اون عکس‌العمل حالت تهوع من ‫«واسه جمله عاشقتم» بود.
‫ثابتش کن.
‫۱۱ فوریه ۱۹۹۰، یه جلسه ‫شعرخوانی توی امهرست ماساچوست.
‫چهار تا دانشجو شرکت کردن،
‫سه تاشون واسه نمره اضافه اومده بودن،
‫یکیشون هم اونجا بود تا تو ازش سوءاستفاده کنی، ‫که کردی، اونم وحشیانه،
‫توی ماشین اجاره‌ایت توی پارکینگ
‫هتلت توی نورث‌همپتون.
‫من مطمئن شدم ‫که اون پسر صحیح و سالم برسه خونه
‫و اون ماجرا رو فراموش کنه.
‫۱۵ می ۲۰۰۲، یواشکی از تحقیق واسه کتابت جیم زدی
‫تا توی مراسم فارغ‌التحصیلی دخترت
‫توی دانشگاه رایس شرکت کنی.
‫اون ازت نخواسته بود بیای
‫و وقتی دید داری نزدیک می‌شی، ‫لب‌خوانی کردم که گفت «گمشو».
‫تو به خواسته‌اش احترام گذاشتی ‫و منگ و مبهوت با ماشین دور شدی.
‫اما من به سمت کلیسای روتکو راهنماییت کردم،
‫جایی که اونجا خودت رو سبک کردی
‫و زارزار گریه کردی.
‫نگهبان اونجا ازت خواست بری بیرون...
‫اما شروع کرد به سرفه کردن.
‫اما من انداختمش به سرفه شدید.
‫و تو واسه تنفر دخترت
‫تا ۳۰ دقیقه بعدی عزاداری کردی...
‫در آرامش.
‫۵ آگوست ۲۰۲۵، ‫قصد ندارم بگم عشق
‫تا وقتی که آسیب‌هایی که بهت زدم رو ‫به عمیق‌ترین شکل جبران کنم.
‫آره، حتماً. ‫مشکل زمان‌بندیه.
‫۵۲ ساله که چشمم بهت بوده...
‫کجا رفتی، چیکار کردی، تماشای غمت،
‫و تمایلات جنسی در حال تغییرت.
‫و لویی اون زمان کجا بود؟
‫خونه، منتظر شنیدن
‫ریزترین جزئیات، وقتی که برمی‌گشتم.
‫- نه. ‫- چرا.
‫تو توی کتابت از اون یه قدیس مظلوم ساختی،
‫اما اون تا مغز استخوانش حسابگره،
‫به‌شدت بی‌رحمه.
‫و تو دوباره اینجایی، ‫در حالی که همون چشم‌بندهای اسب رو
‫واسه لستات زدی.
‫من قرارداد امضا کردم. ‫دارم کار رو تموم می‌کنم.
‫اون تو رو پرت می‌کنه بیرون ‫و تو هنوز حمالیش رو می‌کنی.
‫بذار کمکت کنم اون کار رو تموم کنی.
‫آره؟
‫عشق بین خون‌آشام‌ها می‌تونه یه چیز باشه،
‫یا می‌تونه چیزای بی‌شماری باشه.
‫- من هیچ‌وقت عاشق... ‫- مثل لستات و سوفیا.
‫می‌خوام خالقت باشم.
‫فکرت رو کامل بگو، آرماند.
‫میخوام نصف زندگیت رو بهت برگردونم.
‫لستات و سوفیا.
‫کمکت کنم زیر آفتاب قدم بزنی.
‫من اونو به اسم گابریلا می‌شناختم.
‫اون مادر لستاته.
‫چی؟
‫لستات با مادر خودش همخوابگی می‌کنه.
‫گفتی قدم زدن زیر آفتاب؟
‫♪ این جرم ناشی از شهوتی نیست ♪
‫♪ بیشتر بساز ♪
‫چرا ترکم کردی؟
‫دو ماه پیش؟
‫- نه. ‫- توی نیواورلئان؟
‫هر دو بار؟
‫خوشحال بودم که رفتی، هر دو بار.
‫کنار رودخونه وقتی سه ساله‌ت بود؟
‫و تو...
‫نه‌هزارمین چوب رو اون روز برداشتی،
‫و من مدام مجبور بودم بگم،
‫«اون چوب به چه دردی می‌خوره؟»
‫مادر افتضاحی بودی.
‫آره.
‫توی اسپانیا؟
‫دیگه بهت نیاز نداشتم.
‫نباید چیزی رو دورت نگه داری ‫که دیگه بهت نیاز نداره.
‫- حلقه رو می‌شکنه. ‫- آره!
‫عالیه. باحال بود.
‫باشه، بریم یه تیکه دیگه.
‫الان بهم نیاز داری؟
‫دارم.
‫♪ بیشتر بساز، بیشتر بساز ♪
‫♪ بیشتر بساز ♪
‫- باحاله. ‫- معرکه به نظر می‌رسه.
‫این درخواست رو برآورده می‌کنه؟
‫منظور... منظور از بیشتر بساز چیه؟
‫مثلاً، چی رو بیشتر بساز؟
‫یادم نمیاد.
‫چیز باحالی به نظر می‌رسید.
‫به زور راه خودمو از بین جمعیت ‫توی محله موناستیراکی باز کردم.
‫یه مغازه جدید هست، جواهرات به سبک بیزانس
‫و بشقاب‌هایی که نقش برجسته ‫سر زئوس رو دارن.
‫همه‌شون خیلی بی‌سلیقه‌ و بدقیافه‌ان.
‫اما خب استعمارگرها همگی سلیقه خیلی افتضاحی دارن،
‫پس چرا همونو دوباره تحویل خودشون ندیم؟
‫شهر با چنان سرعتی داره مدرن می‌شه...
‫خونه‌های کاه‌گلی، کوچه‌های باریک، ‫بناهای تاریخی مرده،
‫و حالا هم ترامواهای برقی.
‫و این. اینو پیدا کردم.
‫یه اسکوپ بستنی‌زنی اهرمی.
‫واسه بستنی.
‫فروشنده بهش می‌گفت اسکوپ.
‫اسکوپ!
‫اسکوپ. اسکوپ.
‫وقتی می‌گیش ته گلو رو قلقلک میده.
‫مثل جغدیه که توی روز روشن ‫خواب می‌بینه یه مرغ ماهی‌خواره.
‫یه گنج نهایی دیگه.
‫اون پسر جوان دوباره ‫با ساز بوزوکیش اومده بیرون،
‫یه آهنگ جدید هم ‫به مجموعه‌آهنگ‌های همیشگیش اضافه کرده.
‫و...
‫و اون...
‫- اسکو... ‫- یه چیزی توی همین مایه‌ها.
‫اسکو...
‫پ.
‫باید پ رو تلفظ کنی. پ.
‫اسکوپ.
‫یعنی این بلاییه که زمان سرمون میاره؟
‫منم بی‌سر‌و‌صدا شکوفا می‌شم ‫و به یه پوسته خالی تبدیل می‌شم؟
‫اگه تو اولین بودی، پس کی تو رو ساخت؟
‫چرا وجود داریم؟
‫اصلاً چرا دوام میاریم؟
‫و چرا اون منو ترک کرد؟
‫من شرورم؟
‫شرارتم از طرف طبیعت تایید شده...
‫یا یه خطای الهیه؟
‫خدا کجاست؟
‫♪ چه کسی می‌میره ‫و چه کسی زنده می‌مونه؟ ♪
‫دوباره، همون‌جا.
‫یک، دو، سه، چهار!
‫♪ رئیس بزرگ حق داره خوش بگذرونه ♪
‫- ۳۹. ۸. ۸۳. ‫- ♪ اگه سوتی بدی ♪
‫- ♪ اون دیگه تو رو نمی‌خواد ♪ ‫- آلتش رو خورد.
‫- پشت سر من. ‫- ♪ مبادا جرات کنی ♪
‫- ♪ تاریخچه‌اش رو بنویسی ♪ ‫- ۱۱۲. ۱۴۵.
‫♪ اگه اون رو شناختی، پس ♪
‫- ♪ دیگه چیز زیادی دستگیرت نمی‌شه ♪ ‫- ۱۷۹. ۲۱۱.
‫♪ فقط رئیس بزرگه که تصمیم می‌گیره ♪
‫۳۱۲. ۴۰۶.
‫♪ چه کسی می‌میره ‫و چه کسی زنده می‌مونه ♪
‫تو قرار نیست بمیری، چون همین الانش هم مردی.
‫ایده فوق‌العاده‌ایه. ایده خوبیه؟
‫- ما حاضریم؟ ‫- ما حاضریم؟ ما حاضریم؟
‫فکر بدیه. حاضرم.
‫♪ چه کسی می‌میره ‫و چه کسی زنده می‌مونه ♪
‫دوباره!
‫♪ چه کسی می‌میره ‫و چه کسی زنده می‌مونه ♪
‫نه. نه.
‫♪ چه کسی زنده می‌مونه ♪
‫لعنتی!
‫- اون کاسه کوفتی! ‫- بریم بعدی.
‫دارین به شکست‌خورده‌ها گوش میدین،
‫آلبوم ۴۹، روی دوم.
‫خب، قضیه چطوریه، تو و اون؟
‫چطوریه؟
‫خب، آره، با لموئل.
‫داریم آروم پیش می‌ریم.
‫فعلاً در حد دست همو گرفتن.
‫آره.
‫سخت نمی‌گیریم.
‫ببخشید.
‫مجبور نیستی... مجبور نیستی با لهجه صحبت کنی.
‫آره.
‫سخته، لهجه... پس شاید بهتره فقط...
‫با صدای خودم حرف بزنم.
‫- آره. ‫- این‌طوری مطمئن‌تره.
‫- از اول شروع کنیم؟ ‫- آره.
‫با لموئل چطوری می‌گذره؟
‫چیزهای ساده.
‫مثلاً ازم می‌پرسه حالم چطوره.
‫و من می‌گم خوبم.
‫و من ازش می‌پرسم اون حالش چطوره، ‫و اون می‌گه گشنمه،
‫یا می‌گه، ‫«اون آیپد رو بذار کنار و کمی بهم توجه کن».
‫اون زمان رو مثل یه مدال افتخار نمی‌شماره.
‫شبها که می‌شه نمی‌دونم کجاست.
‫اما این مدل رو دوست دارم.
‫آره.
‫آروم پیش می‌رید.
‫چی... ‫چی داری اونجا می‌نویسی؟
‫آره، فقط همین و همین.
‫خیلی خب شما دو تا، ‫مجبورم نکنید زنگ بزنم پلیس.
‫قایق رو برگردونید به اسکله.
‫ما وانمود می‌کنیم ‫که این اتفاق هیچ‌وقت...
‫داری اون کار رو باهاش می‌کنی؟
‫آره.
‫با من هم بکن.
‫- نه بابا. ‫- بکن.
‫بیا فقط از اینجا بریم... نه.
‫یالا، من رو تبدیل به سنگ کن.
‫چی... تو...
‫بیا فقط از اینجا بزنیم به چاک.
‫نمی‌تونم زیاد نگه‌ش دارم.
‫دارن میان، نیکی.
‫ساز اوبوا. کلارینت.
‫اعلامیه. تکرار ملودی.
‫تغییر هارمونی.
‫پیش‌درآمد!
‫آره انکیل، آره.
‫برو روی گام فرعی، اما هنوز نه.
‫هنوز نه. هنوز نه، مادام.
‫دفیسیت، ‫تو عاشقش می‌شدی.
‫رقابت سازهای زهی، پدر مَگز.
‫کنترپوان...
‫مثل آبشارهای لرزانه.
‫مثل دهقان‌های گرسنه‌ایه ‫که تن‌شون واسه دعوا می‌خاره!
‫تو چی فکر می‌کنی، ماریوس؟
‫هنوز توی تعطیلاتی؟
‫تقصیر توئه آرماند، مهمون عوضی.
‫صدایی نباشه.
‫شاید اگه اون سمفونی لعنتی رو تموم کرده بود،
‫می‌تونست توی بخش پایانی گروه کر رو هم وارد کنه.
‫اما این یه ترکیب خاص و منحصربه‌فرد
‫از یه شیفته‌ دوچرخه عثمانی
‫و یه بشکه‌ساز سوئدی اهل مالمو هست
‫که فکر می‌کرده آکروپلیس خیلی بی‌روح و دلگیره.
‫بعدش دیگه مهمونی به اون سمت‌وسو کشیده شد، انکیل.
‫دوست داری تماشا کنی؟
‫خب، الان نگاه نکن.
‫اما مگنوس، دستش داره می‌ره
‫توی شلوار برادر بزرگترم.
‫این صمیمیت‌ها برات توهینه، انکیل؟
‫دست من روی حوای تو، ‫در آستانه یه قرن بزرگ.
‫یه لکه سرخ واسه سال نو.
‫تو توی دوران خودت می‌تونستی بی‌نظیر باشی.
‫اونا شماره ۸ رو از وسط نصف کردن.
‫محدودیت‌های عملی که ژست‌های ‫رمانتیکش رو قطع می‌کنه.
‫تو قراره حواست به موسیقی باشه، آرماند.
‫نمی‌دونم چرا دعوتت می‌کنم، بی‌مصرف.
‫نه، نه، نه، نه.
‫خش انداختم روش.
‫خش انداختم روش!
‫احمق!
‫مهمونیت رو خراب کردم.
‫هوم.
‫سال ۱۹۰۰ ـه.
‫ما موفق شدیم.
‫بیا.
‫بیا...
‫پیش من.
‫♪ داریم چیکار می‌کنیم؟ ♪
‫♪ چرا اینجاییم؟ ♪
‫♪ یعنی همه‌ش واسه هیچیه؟ ♪
‫♪ این‌قدر بی‌خیال نباش ♪
‫♪ یعنی این یه وسواسه، ‫یا طلسم عمیق یه عاشق؟ ♪
‫♪ الان دارم به تو فکر می‌کنم ♪
‫چطور میشه که...
‫که... که اون‌ها
‫با چنین هماهنگی‌ای زندگی می‌کنن.
‫میلیاردها ستاره.
‫چطور میشه که اون‌ها ‫با چنین هماهنگی‌ای زندگی می‌کنن،
‫میلیاردها ستاره،
‫در حالی که بیشتر آدم‌ها به‌سختی می‌تونن یه دقیقه
‫بدون اعلام جنگ توی ذهن خودشون سر کنن؟
‫چیزی شده، لستات؟
‫نه.
‫آره.
‫توماس آکویناس.
‫چرا منو بردی به مکان جادوگرها؟
‫چی؟
‫داشتم از سوفیا می‌پرسیدم.
‫فکر کنم داره به یه تماس جواب میده.
‫- گوشیت رو چک کن. ‫- چی؟
‫گوشیت رو. ‫داره...
‫داره ویبره می‌شه.
‫دوباره، همون‌جا؟ ‫[لطفا بهم زنگ بزن. به کمکت نیاز دارم.]
‫دوباره، همون‌جا؟ ‫[لطفا بهم زنگ بزن، لستات]
‫حاضری؟
‫نه.
‫نه. کل گام رو یه پرده بیار پایین.
‫چی؟
‫یه پرده بیارش پایین، لا مینور.
‫خیلی خب، بذار... بذار ردیفش کنم.
‫علف زیر پامون سبز شد
‫بس که منتظر موندیم تو ردیفش کنی، لری!
‫تو فقط یه پرده بیارش پایین!
‫همگی یه پرده بیارید پایین.
‫بدون من بنواز، سم.
‫واسه گوش‌های خودمون، نه اونا.
‫چقدر عوضیه.
‫ممنون.
‫و تو هم گند زدی.
‫من گند زدم. همه گند زدن.
‫خواننده گند زده.
‫♪ زنده ♪
‫این داره کارت رو خراب می‌کنه؟
‫می‌تونم تمومش کنم. ‫کاملاً می‌تونم تمومش کنم.
‫من این نقش‌ها رو ‫میلیون‌ها بار بازی کردم، رفیق.
‫فقط یکم...
‫توی ذوقم خورده.
‫حس می‌کنم برگشتم به مسابقات انتخابی ‫و دارم گل‌های گل‌به‌خودی ضایع می‌خورم.
‫دروازه‌بان افتضاحی بودی.
‫کارم خوب نبود.
‫اما گیتار زدنت حرف نداره. معرکه‌ای.
‫ببین، ‫تمام چیزهایی که درباره‌شون حرف زدیم.
‫بالاخره داریم یه آلبوم می‌سازیم
‫که شاید بقیه واقعاً ‫صداش رو بشنون.
‫و این، مثل... ‫واقعاً چیز خوبیه.
‫- خوبه، نه؟ ‫- آره.
‫دستکش‌هات رو دستت کن، فقط یه برداشت،
‫و بعدش استراحت کن.
‫و بعدش ما صحنه‌ها رو بازی کردیم
‫جوری که انگار اون زندگی کرده بود...
‫زنده بود.
‫اما الان همه‌ چی تار و مبهم شده.
‫من کلودیا صداش می‌کردم.
‫اما فکر کنم الان دیگه ‫خود واقعیش هم هست.
‫و می‌دونم که واقعی نیست.
‫اما هست؟
‫اون خودشه که پیشم برگشته؟
‫نمی‌تونم تشخیص بدم.
‫و کل شب‌هایی می‌گذره که اصلاً ‫دلم نمی‌خواد بتونم تشخیص بدم.
‫و من فقط...
‫خودشه؟
‫می‌تونی بری اونجا
‫و بهم بگی که خودشه یا نه؟
‫توی خیابون بهم شلیک شد و تو زنگ نزدی.
‫من یه عوضی خودخواهم.
‫هر کسی پنج دقیقه با من وقت بگذرونه ‫این رو می‌فهمه.
‫من... می‌دونستم قراره این قضیه رو بکشی وسط.
‫جوابی براش ندارم.
‫من وسط ضبط آلبوم لعنتیمم...
‫بله.
‫باشه.
‫منوی ویژه مرغ و وافل.
‫من خودم سفارشش نمی‌دم، ولی مجبورم بگم‌.
‫برات آب بیارم؟
‫تو.
‫اینترنت می‌گه تو مردی.
‫هه.
‫پس حتماً مُردم.
‫خودت می‌دونی که اون ‫یه ساعته اونجا نشسته.
‫دست از فیلم بازی کردن بردار.
‫وقتی میاد اینجا چی سفارش میده؟
‫هر چیزی که داره خراب می‌شه رو براش می‌برم،
‫هر چیزی که آشپز داره قالب می‌کنه.
‫پس منم همونو می‌خورم.
‫یه سری بدهی داشتم که باید صاف می‌کردم.
‫پس این‌طوری واسه هر دو طرف سود داره...
‫و اگه اونقدری که فکر می‌کنم بهت پول میده،
‫چرا هنوز اینجا کار می‌کنی؟
‫خب، اگه اوضاع بین ما خیلی عجیب‌و‌غریب بشه،
‫فقط یکی دو تا شیفت کاری برمی‌دارم
‫تا دوباره یکم واقعیت بیاد توی زندگیم.
‫اون تو رو هم کشونده توی این بازی؟
‫برنامه بعدیش اینه، آره؟
‫قراره بشیم یه خانواده،
‫عمو لس؟
‫یکی دیگه رو واسه سرکیسه کردن پیدا کن.
‫اون خودش کسیه که میاد این طرف‌ها
‫و این کارها رو با من می‌کنه.
‫من فقط منتظر می‌مونم تا زنگ در بخوره،
‫یا آیفون زنگ بزنه، یا صدتا پیام روزانه بیاد.
‫داری بهش صدمه می‌زنی.
‫من دارم به لویی صدمه می‌زنم؟
‫من شبیه اون دخترم.
‫من دقیقاً شبیه اونم، مگه نه؟
‫راه رفتنت نشون‌دهنده آسیب‌دیدگی باسنته
‫که اون هیچ‌وقت نداشت.
‫و اون سوفل قلبی داشت. تو نداری.
‫اما من شبیه اونم.
‫اون نیست.
‫هیچ شباهتی به اون نداره.
‫چشم‌هاش.
‫آره، چشم‌هاش.
‫هیچ برقی نداره، مگه نه؟
‫دیگه این آدم رو نبین.
‫و دفعه بعد که کسی خواست من رو بکشه،
‫تلفن رو جواب بده.
‫♪ روزی که به دنیا اومدی ♪
‫♪ مثل یه برگ می‌لرزیدم ♪
‫♪ روی یه درخت بلوط پیر ♪
‫♪ بعدش مثل یه خار موندی ♪
‫♪ بارون رزهای سرخ بارید تا وقتی که ♪
‫♪ غرق آبم کرد ♪
‫♪ حتی وقتی راه‌مون جدا شد ♪
‫♪ هیچ‌وقت نگاهت رو برنگردوندی ♪
‫♪ و هنوز هم می‌تونم بشنوم که می‌گی ♪
‫♪ چشم ازم برندار ♪
‫♪ امشب توی آینه‌ات دارم می‌سوزم ♪
‫♪ نه، جرات نکن بهش بگی دلتنگی ♪
‫♪ این ترس از درست بودن منه ♪
‫♪ سعی نکن فراموش کنی ♪
‫♪ تمام چیزهایی که مایه حسرتت شده رو ♪
‫♪ توی اون چشم‌های ♪
‫♪ شیشه‌ای رنگی ♪
‫♪ چشم‌ها ♪
‫♪ آره ♪
‫♪ مثل یه بچه خوش گذروندیم ♪
‫♪ فقط با جفت چاقو ♪
‫♪ که ۲۰ سال رو پاره می‌کرد ♪
‫♪ هیچ‌کسی قرار نیست لبخندم رو نگه داره ♪
‫♪ اما تو نمی‌تونی اونو ازم بکنی ♪
‫♪ مثل یکی از یادگاری‌هات ♪
‫♪ حتی وقتی راه‌مون جدا شد ♪
‫♪ هیچ‌وقت نگاهت رو برنگردوندی ♪
‫♪ هنوز هم می‌تونم بشنوم که می‌گی ♪
‫♪ چشم ازم برندار ♪
‫♪ امشب توی آینه‌ات دارم می‌سوزم ♪
‫♪ نه، جرات نکن بهش بگی دلتنگی ♪
‫♪ این ترس از درست بودن منه ♪
‫♪ سعی نکن فراموش کنی ♪
‫♪ تمام چیزهایی که مایه حسرتت شده رو ♪
‫♪ مثل خاکستری که پخش کردی ♪
‫♪ تا وقتی که چیزی برات باقی نموند ♪
‫♪ از اون چشم‌های ♪
‫♪ شیشه‌ای رنگی ♪
‫♪ چشم‌ها ♪
‫♪ هی ♪
‫این... این شبیه کارهای ما نیست.
‫چطوری با آهنگ عبوس جور درمیاد؟
‫جور در نمیاد.
‫عبوس قرار نیست توی آلبوم باشه.
‫اما این... این نماد کار ماست.
‫و اگه صدا و سبک جدید این باشه،
‫پس آهنگ «چرا باید حس کنم» هم ‫دیگه جایی توی آلبوم نداره،
‫یا «گرگ بد گنده»، یا...
‫و تو فقط می‌خوای، چی، ‫دوباره ضبط کنی...
‫کل آلبوم رو.
‫سازهایی که مثل استعاره ‫نواخته می‌شن.
‫خب، آره، واقعاً شاهکاره.
‫- پس... ‫- تو نباید اخراج‌شون کنی.
‫این یه... یه اشتباهه.
‫اونا از پسش برمیان.
‫اما من نمی‌تونم.
‫پس، ممنون بابت همه‌ چی.
‫بهترین دو سال زندگیم بود.
‫و استعفا می‌دم.
‫لری.
‫پس ما فقط... ‫ما فقط قراره...
‫قراره کل آلبوم رو دوباره ضبط کنیم.
‫نه تو.
‫- این واسه گوش‌های خودمونه. ‫- آره؟ واقعاً؟
‫باید خون‌آشام باشی تا بشنویش، تی‌سی.
‫آره.
‫به خون نیاز داری.
‫ذهن ما رو بخون.
‫نه.
‫ما اینو می‌خوایم.
‫نه، من واقعاً از همگی‌تون خوشم اومده،
‫اما بذارید یه چیزی رو درباره این خون بهتون بگم.
‫بذارید شما رو از دست خودم نجات بدم.
‫من توی سواحل اسپانیا بودم
‫وقتی که عشق بزرگم ترکم کرد.
‫اون، اون، اون، خود اونه...
‫گذاشتم توی قبر یه غریبه دفن بشم،
‫تا وقتی که یه ملکه دلش سوخت ‫و من رو به خدمت فراخواند.
‫بیشتر وقت‌ها خود اونه.
‫و توی آوازهای قدیمی ‫و توی شب‌های طولانی،
‫اون مرد رو توی لطافت آغوشش نگه می‌داره،
‫توی دست‌هاش که بازن، توی آغوشش که گشاده‌ست،
‫که بازن، که همیشه، که باید همیشه باز باشن.
‫و توی رسم‌های قدیمی ‫و توی قوانین کهن،
‫این‌طور برنامه‌ریزی شده بود.
‫تمام این‌ها چیده شده بود.
‫- و کی این‌ها رو چیده بود؟ آمل؟ ‫- چه خبره؟
‫چیکار کردی؟
‫تو از خون اون نوشیدی!
‫اون از من نوشید. ‫من از اون نوشیدم.
‫و معنای معشوق بودن همینه.
‫خون داغه. ‫خون داغه.
‫مادرم، من برگشتم.
‫این آمله. ‫همیشه آمله.
‫- بیشتر وقت‌ها خود اونه... ‫- تو خون رو نوشیدی!
‫اون گفت بنوش! ‫و من نوشیدم!
‫و من سه روزه که این بالا گیر افتادم!
‫توی سرزمینی که ‫مرده‌ها رو نگه می‌دارن،
‫جایی که مرده‌ها پرستش می‌شن.
‫اون قرن‌ها روی اون تخت سنگی بود!
‫سال‌ها طول می‌کشه تا من ‫دوباره برگردونمش به اون حالت!
‫و چرا این روزهای بی‌شمار؟
‫و من اصلاً واسه چی هستم؟
‫- این واسه چیه؟ ‫- دراز بکش. دراز بکش.
‫و آمل باید باهاش چیکار کنه ‫اگه قرار نیست جواب بده؟
‫پله‌ها!
‫مادرم.
‫و چرا دارن سنگ پرتاب می‌کنن؟
‫و چرا اون روی زمین کز کرده؟
‫- و چرا این پیچ خورده... ‫- خون.
‫اون از همین الان هم صاحب توئه.
‫کاش جنون یا نور آفتاب ‫تو رو از این بار سنگین رها کنه.
‫و توی چشم‌های من خواهشه، و چرا خواهشه؟
‫- اون بهم گفت بنوش. ‫- برو!
‫و چرا اون بهش می‌گه که خدا چی گفته؟
‫و چرا اسم آمل توی دهن‌شونه؟
‫و چرا صدای من باید آروم و نرم باشه؟
‫و چرا باید این‌قدر زیر آواز بخونم؟ ‫و چرا اون اسیره؟
‫چرا اون باید اسیر بمونه؟
‫و چرا توی این مکان باید اسیر بمونه؟
‫و اگه ازت درخواستی نشه چه معنایی داره؟
‫و اگه بهت جوابی داده نشه چه معنایی داره؟
‫شکست، شکست، شکست.
‫و دیدن و دانستن چه فایده‌ای داره، ‫وقتی بهت می‌گن...
‫- نالایق. ‫- تو ندیدی.
‫تو درک نکردی. و چرا زبونش رو بریدن؟
‫و چرا مرگش این‌قدر طولانی شده؟
‫- و کی تموم می‌شه؟ ‫- نالایق!
‫- و کی جلوش رو می‌گیره؟ ‫- نالایق!
‫و چرا اون‌ها باید، ما باید، ‫من باید، اون باید، اون‌ها باید،
‫همپای گذشت هزاره‌ها، ادامه بدن؟
‫چرا اون دختر کز کرده؟
‫چرا چشم‌هاش رو پایین انداخته؟
‫چرا کنار جاده افتاده؟
‫چرا روی کاه‌ها بی‌رمق افتاده؟
‫من همون دخترم!
‫من همون خدام!
‫من همون صدام! ‫من همون آوازم!
‫من همون شبم! ‫و من می‌تونم جواب بدم!
‫من می‌تونم ردیفش کنم!
‫می‌تونم بگم بلند شو، ‫و می‌تونم بگم حرف بزن!
‫و من خود اونم! ‫و من خود اونم!
‫و من، من، من، من هستم
‫پاسخ نهایی!
‫این همون خورشید فلزی توی رگ‌های منه.
‫این همون جهنمیه که روی سر ‫تمام آدم‌های نزدیکم آوار می‌کنم.
‫نمی‌شه توی یک لحظه مهارش کرد
‫یا با گذشت زمان رامش کرد.
‫تو رو می‌کشونه ‫به سمت فساد و تباهی
‫و پاداشت رو با حسرت میده.
‫پس دنبال لری برید تا زندگی بهتری داشته باشید.
‫ما داریم آلبوم رو تموم می‌کنیم.
‫ما یه گروه لعنتی هستیم.
‫بیشتر بساز.
‫لری؟
‫لری اسلیتر؟
‫گیتاریست اصلی تی‌وی‌ال؟
‫- آره. ‫- خدای من.
‫خدای من، هی، من... متاسفم.
‫واقعاً بابت اتفاقی که برای اون افتاد متاسفم.
‫آره.
‫من همیشه اون ویدیوها رو نگاه می‌کنم.
‫ویدیوهای کنسرت رو، نه تیراندازی رو.
‫منظورم اینه... خب چی... ‫خب توی نیویورک با گیتارت
‫داری چیکار می‌کنی؟
‫واقعاً نمی‌تونم بگم.
‫خدای من، راسته، مگه نه؟
‫شما بچه‌ها دارید آلبوم رو می‌سازید.
‫توی اینترنت دیدمش.
‫شما صدای اون رو دارید.
‫و من فقط فکر می‌کنم این خیلی فوق‌العاده‌ست...
‫و به نظرم این عالیه
‫چون دنیا واقعاً نیاز داره بشنوه ‫اون چقدر زیبا بود،
‫می‌دونی منظورم چیه، و...
‫راستش، من دیگه توی گروه نیستم.
‫حتی نمی‌دونم دیگه اصلاً گروهی وجود داره یا نه.
‫اون‌ها مثلاً دارن یه آلبوم پر می‌کنند.
‫و من هم فقط شدیداً خسته‌ام.
‫پس...
‫خدای من، من متاسـ... متاسفم.
‫واقعاً خسته به نظر می‌رسی.
‫تنهات می‌ذارم.
‫یه دروازه‌بان افتضاح،
‫اما گیتار زدنت حرف نداره. معرکه‌ای.
‫ببخشید، چی؟
‫اون راست می‌گه. ‫واقعاً خسته به نظر می‌رسی.
‫احتمالاً باید یکم استراحت کنی.
‫من شما رو می‌شناسم؟
‫استراحت؟
‫استراحت.
‫نه!
‫خدای من!
‫خدای من، اون پرید! ‫خدای من!
‫یکی کمکش کنه!
‫نه!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫تیلور و تراویس.
‫هنوز اون تاریخ رو مشخص نکردید؟
‫♪ داغون باش، مثل کلم بی‌خاصیت باش ♪
‫♪ وقتی پرده‌ها تو رو پس می‌زنن ♪
‫تو سراغ بدترین نوع ساحره رفتی.
‫اون مثل بقیه نیست.
‫آرمان اومده به شهر.
‫اون می‌خواد تلاش کنه تا ‫همه‌ چی رو به هم بریزه.
‫۵۰ هزار نفر از ما ‫با هم توی جنگل جمع شدیم.
‫چی می‌تونه خراب بشه؟
‫مهمون‌های بر سر بالین مرگم،
‫ما داریم یه آلبوم ‫درباره زندگی من می‌سازیم،
‫که یه فاجعه سه قرنه بوده.
‫ما اینجاییم تا کار رو تموم کنیم؟
‫کمی حرمت نگه دارید. ‫من رو وحشیانه بکشید.
‫من توی چهار ماه ‫فقط یک بار این تابوت رو ترک می‌کردم.
‫من اعضای گروه رو مثل گوشت قربانی ‫تکه‌تکه می‌کردم
‫و از هیچ کاری دریغ نمی‌کردم ‫تا زمانی که یه آلبوم
‫شایسته زندگی طولانی و هوس‌آلود لستات لیونکور
‫توی فرمت‌های صوتی مرثیه‌وار ثبت بشه.
‫خب توی قسمت پنجم، اون‌ها دارن آلبوم رو ضبط می‌کنن.
‫آهنگ گرگ بد گنده، ‫بخش وکال، برداشت اول.
‫مادرش برمی‌گرده پیشش و می‌گه،
‫«هی، چرا تبدیل به یه موجود دیگه نمی‌شی؟»
‫اون نیاز داره که لستات آهنگی بسازه
‫که با تمام خون‌آشام‌های پنهان‌شده
‫توی تمام سایه‌های دنیا حرف بزنه.
‫و برای همین اون آلبوم رو می‌سازه ‫تا واسه مادرش این‌طور باشه.
‫اما خب مشخصه که اون یه هنرمند ‫خیلی سخت‌گیر و وسواسیه،
‫واسه همین نمی‌تونه جلوی خودش رو بگیره ‫و کنترل کاملش رو دستش می‌گیره
‫و توی مسیر خلق این اثر غرق می‌شه.
‫اما تمام اون مدت، ‫این خاطرات مدام قلقلکش می‌دن
‫و نمی‌تونه واقعاً باهاشون کنار بیاد.
‫چرا وقتی بچه بودم، ‫مادرم من رو برد تا سوختن
‫این دخترهای نوجوان رو ببینم؟
‫چرا وقتی، می‌دونی، زخمی بودم،
‫به جاهای خصوصیم دست زد؟
‫تو مادر افتضاحی بودی.
‫آره.
‫در حال حاضر، ‫قطعاً براشون سخته که به رابطه
‫پیچیده‌شون پایان بدن.
‫تو الان به من نیاز داری.
‫آره.
‫دلم برات تنگ شده بود، برادر.
‫منم دلم برات تنگ شده بود، خواهر.
‫هر دوتاتون.
‫این سریال واقعاً خنده‌داره. ‫کاملاً عامدانه این‌طوریه.
‫ای کاش می‌تونستیم بیشتر بمونیم.
‫اما کلودیا رو که می‌شناسی، ‫همش در حال بدو بدو و رفتنه.
‫کلی کمدی خیلی سیاه و تاریکه
‫اما یه جورهایی کمدی لوس و سرگرم‌کننده هم داره.
‫و مادلین تئاتر آف‌اف‌برادوی قطعاً خیلی بامزه‌ست.
‫یه دختر پاپتی رو برد توی ‫یه سوراخ مچاله کرد، خونش رو مکید
‫و انداختیمش پایین دریچه لباس‌های کثیف.
‫کارش خوبه.
‫خیلی قشنگ بازی کرد، ‫اما در عین حال خیلی عجیب و مریضانه‌ست.
‫خیلی عجیب بود، ‫اما جوری کمدی نوشته شده بود
‫که سخت بود باهاش حال نکنی ‫و بهت خوش نگذره.
‫یه چیزی درباره بچه‌های تئاتر هست ‫که من رو کلافه می‌کنه.
‫و فکر کنم بودن لویی اون طرف میز
‫قضیه رو یکم عجیب‌تر هم می‌کرد.
‫فکر کنم یه جا واقعاً روی صندلیم نشسته بودم،
‫مثلاً خارج از کادر دوربین بودم و اونجا نشسته بودم و می‌گفتم...
‫تمومش کنید دیگه.
‫جیکوب رو درک می‌کنم. خیلی...
‫فکر کنم واسه همه ‫ناخوشایند و سخت بود
‫چون خب طبیعتاً ما شرایط ‫پشت صحنه این قضیه رو می‌دونیم.
‫اما واسه رجینا، ‫این فقط یه روز کاری دیگه حساب می‌شه.
‫فعلاً دست همو می‌گیرید.
‫ببخشید.
‫لازم نیست با لهجه صحبت کنی.
‫- تو... ‫- بیا فقط از اینجا بریم.
‫می‌تونی بری اونجا ‫و بهم بگی که خود اونه یا نه؟
‫توی خیابون بهم شلیک شد. ‫و تو حتی زنگ نزدی.
‫آدم عوضی خودخواهیم.
‫چیزهای زیادی هست ‫که دست از سر لستات برنمی‌داره.
‫و بعد اون با رجینا ملاقات می‌کنه.
‫من شبیه اونم. من دقیقاً شبیه اونم، مگه نه؟
‫و همین باعث ایجاد ‫تغییر توی موسیقی اون می‌شه.
‫♪ روزی که تو به دنیا اومدی ♪
‫♪ من مثل یه برگ می‌لرزیدم ♪
‫♪ روی یه درخت بلوط پیر ♪
‫این یعنی اون برمی‌گرده ‫و یه آهنگ درباره اون دختر می‌نویسه
‫که خیلی ناز‌تر، واقعی‌تر، بی‌ریاتر
‫و صادقانه‌تر از هر کاریه که تا حالا انجام داده.
‫و اون رو به گروه ارائه میده و می‌گه،
‫فکر کنم صدا و سبک اصلی همینه.
‫فکر کنم کاری که الان داریم می‌کنیم همینه.
‫پس دنبال لری برید تا زندگی بهتری داشته باشید.
‫آلبوم رو تموم می‌کنیم.
‫اون دیگه تظاهر نمی‌کنه ‫و سعی نداره خودش رو نشون بده،
‫بلکه فقط خودش رو با موسیقیش ارائه میده.
‫♪ چشم ازم برندار ♪
‫♪ امشب توی آینه‌ات دارم می‌سوزم ♪
‫♪ نه، جرات نکن بهش بگی دلتنگی ♪
‫♪ این ترس از درست بودن منه ♪
‫♪ سعی نکن فراموش کنی ♪
‫♪ تمام چیزهایی که مایه حسرتت شده رو ♪
‫♪ مثل خاکستری که پخش کردی ♪
‫♪ تا زمانی که دیگه هیچی برات باقی نمونه ♪
‫♪ از اون چشم‌های شیشه‌ای رنگی ♪
‫فکر کنم اگه اون آهنگ «چشم‌های شیشه‌ای رنگی» رو
‫همون اول تور می‌نوشت ‫و واسه خودش اجراش می‌کرد،
‫بعید می‌دونم واقعاً جدیش می‌گرفت،
‫اما فکر کنم اون باید به این نقطه می‌رسید
‫جایی که بتونه اثری بسیار احساسی
‫و کاملاً خالص بنویسه تا متوجه بشه
‫که موسیقیش یک مجرای شخصی ‫برای ابراز وجود خودش
‫به عنوان یک فرد مستقله.
‫و تو فقط می‌خوای، چی؟ ‫دوباره ضبط کنی؟
‫کل آلبوم رو.
‫سازهایی که مثل استعاره نواخته می‌شن.
‫ما در آستانه فیلم‌برداری بخش آکاشا هستیم ‫و در واقع این روز آخرمونه.
‫و واسه همین اشتیاق زیادی هست ‫برای دیدن اون
‫در نقش آکاشا ‫و اینکه چطور قراره بازیش کنه.
‫داریم ضبط می‌کنیم. هر وقت آماده بودی.
‫لوکیشن فوق‌العاده‌یه.
‫یه جورهایی شبیه یه انبار ذخیره‌سازی زیرزمینیه
‫که پر از این تکه‌های تاریخه
‫که ماریوس جمع‌شون کرده ‫تا تلاش کنه اونو سرگرم نگه داره.
‫فیلم‌برداری توی این لوکیشن خیلی لذت‌بخش بوده،
‫و یک فضای فوق‌العاده برای معرفی
‫شخصیت آکاشا به این سریال بوده.
‫اون زنده ست، کاملاً زنده است.
‫توی این فصل، شیلا اتیم نقشش رو بازی می‌کنه،
‫که یک بازیگر فوق‌العاده‌ست.
‫اون ریشه‌ست، و تو نگهبانش هستی.
‫ماریوس اونجاست تا تلاش کنه ‫اونو تحت کنترل نگه داره،
‫و لستات هم که مثل همیشه کار ‫خودش رو می‌کنه، بیشتر دنبال اینه که
‫بریم جلو و ببینیم چی پیش میاد.
‫اون در عین حال خیلی تنهاست.
‫یه اسکوپ بستنی اهرمی.
‫توی کتاب آن رایس، ‫آکاشا توسط لستات بیدار می‌شه.
‫اما ما در واقع لستات رو برای، می‌دونی، ۱۰ سال
‫توی مقبره اون نگه می‌داریم.
‫توی کتاب، اون فقط برای چند روز کوتاه اونجاست.
‫اون براش کنسرت اجرا می‌کنه.
‫خدا کجاست؟
‫و اون بیدار می‌شه.
‫و بعد اون خون آکاشا رو توی رگ‌هاش داره.
‫و بعد روشی که این قضیه خودش رو ‫توی اون نشون میده
‫طبیعتاً این‌طوریه که مثلاً داره پرواز می‌کنه ‫و من روی اون تجهیزات معلق بودم.
‫اونجا نگهش دار.
‫اما بهت یکم قابلیت حرکت و انعطاف میده.
‫آره. عالیه. باشه.
‫در واقع کار خیلی سرگرم‌کننده و باحالی بود.
‫این خیلی واقعی به نظر میاد. ‫خدای من.
‫بهت که گفته بودم، رفیق.
‫چون من سر و ته معلق بودم،
‫و می‌دونی، داشتم با ران صحبت می‌کردم که می‌گفت،
‫چه حسی داره وقتی خون آکاشا،
‫می‌دونی، توی رگ‌هات جریان داره؟
‫واسه همین ما یه جورهایی این حرکت‌های ‫تکان‌دهنده و ناگهانی رو انجام می‌دادیم.
‫و بعد اون‌ها من رو رها کردن،
‫که شبیه یه سقوط آزاد واقعی چند متری بود.
‫وای. چقدر باحال و سرگرم‌کننده‌ست.
‫این چیه؟
‫و ما باید باهاش چیکار کنیم ‫اگه قرار نیست جواب بده؟
‫شیلا در نقش آکاشا فوق‌العاده و بی‌نظیره.
‫و من، من، من، من پاسخ نهایی هستم!