﻿1
00:00:11,320 --> 00:00:15,660
‫در روزگاران دور، دانشمندان با هندسه،

2
00:00:16,000 --> 00:00:18,560
اندازه و گسترۀ ‫زمین را برای نخستین بار شناختند.

3
00:00:20,220 --> 00:00:24,030
‫پس باید دید که آیا می‌شود با هندسه

4
00:00:24,030 --> 00:00:26,700
‫گستره و اندازۀ سرنوشتی را که در دست داریم، سنجید؟

5
00:00:28,600 --> 00:00:35,130
‫این داستان جادوگریست که قاره‌ای پهناور را بازیچۀ خود کرد.

6
00:00:51,000 --> 00:01:01,000
<b><font color="#00abfd"> دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده 
  ..:: MiraMovie.Top ::..</font></b>
  <b><font color="#FFC947"> ..:: MyZed.Top ::..</font></b>

7
00:01:01,020 --> 00:01:11,020
  جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام :
  .:: @MiraMovie1 ::.
  .:: @myZedMovie ::.

8
00:01:37,720 --> 00:01:43,740


9
00:01:37,720 --> 00:01:43,740


10
00:01:48,590 --> 00:01:52,120
‫کجا خیال داری پرواز کنی، پرندۀ کوچولوی من؟

11
00:01:54,280 --> 00:01:56,260
‫واقعاً بچۀ پردردسری هستی.

12
00:01:59,010 --> 00:02:02,410
سال 1213 میلادی
شهر توس (مشهد قدیم)
شمال شرقی ایران

13
00:02:01,160 --> 00:02:04,660
توس

14
00:02:05,240 --> 00:02:10,710
قسمت اول: آنچه در آسمان‌ها و آنچه در زمین است

15
00:02:31,510 --> 00:02:34,950
‫سرزندگی بازارو خیلی دوست دارم.

16
00:02:35,300 --> 00:02:36,640
‫بانو.

17
00:02:36,640 --> 00:02:39,800
‫وقتی عدۀ سوگواری‌تون برای ارباب مرحوم تموم شد، بیایم خرید.

18
00:02:36,640 --> 00:02:39,800
‫«عِدّه» در فقه اسلامی یعنی دوره‌ی انتظارِ زن بعد از طلاق یا مرگ شوهر که در آن معمولاً حق ازدواج دوباره ندارد.

19
00:02:39,800 --> 00:02:40,950
‫فکر خوبیه.

20
00:02:41,480 --> 00:02:46,390
‫ولی امروز امیدوارم خدا ما رو به یه کنیز خوب برسونه.

21
00:02:46,390 --> 00:02:48,020
‫البته به خوبی تو که پیدا نمی‌شه.

22
00:02:56,130 --> 00:02:58,320
‫همه‌شون سخت‌کوشن.

23
00:02:59,530 --> 00:03:03,290
‫مثلاً این زن تو آشپزی مهارت داره.

24
00:03:03,290 --> 00:03:05,010
‫این یکی خیاط ماهریه.

25
00:03:05,010 --> 00:03:06,480
‫و این یکی خوش‌صحبته،

26
00:03:06,480 --> 00:03:10,120
‫پس شاید هم‌صحبت خوبی براتون باشه، فاطیمابانو.

27
00:03:10,120 --> 00:03:11,650
‫شاید.

28
00:03:11,650 --> 00:03:13,880
‫ولی چیزی که الان بیشتر از همه توش کمک لازم داریم...

29
00:03:13,880 --> 00:03:17,590
‫نظافته. اون عمارت بزرگ رو من تنهایی نمی‌تونم جمع‌وجور کنم.

30
00:03:17,950 --> 00:03:22,100
‫آره... منم هنوز وسایل شوهر مرحوممو کامل مرتب نکردم.

31
00:03:22,100 --> 00:03:23,430
‫فهمیدم...

32
00:03:23,430 --> 00:03:25,700
‫پس این زن چطوره؟

33
00:03:25,700 --> 00:03:27,920
‫واقعاً استعداد نظافت داره.

34
00:03:28,500 --> 00:03:30,320
‫اسم من انیس‌ـه.

35
00:03:30,320 --> 00:03:32,800
‫نظافت یعنی بدونی چی رو می‌خوای نگه داری،

36
00:03:32,800 --> 00:03:34,060
‫نه اینکه چی رو می‌خوای دور بریزی.

37
00:03:34,650 --> 00:03:37,630
‫روزگارتون مرتب و منظم میشه. قول می‌دم.

38
00:03:37,630 --> 00:03:39,210
‫عالی میشه.

39
00:03:39,210 --> 00:03:40,110
‫قیمتش چقدره؟

40
00:03:41,190 --> 00:03:43,640
‫می‌ذارم با هشتصد درهم ببریدش.

41
00:03:44,320 --> 00:03:46,740
‫می‌دونم کنیز ارزون نیست، ولی بازم...

42
00:03:46,980 --> 00:03:50,330
احمدآقا، خواهش می‌کنم. نمی‌تونین یه کم ارزون‌تر حساب کنین؟

43
00:03:52,180 --> 00:03:54,820
‫معمولاً قبول نمی‌کنم،

44
00:03:55,330 --> 00:03:59,210
‫ولی می‌تونم استثنا قائل بشم و نصف قیمت بدمش به شما.

45
00:03:59,210 --> 00:04:00,140
‫چی؟

46
00:03:59,210 --> 00:04:00,140
‫چی؟

47
00:04:00,140 --> 00:04:01,650
‫ولی در عوض...

48
00:04:02,190 --> 00:04:03,070
‫بیا.

49
00:04:12,520 --> 00:04:14,350
‫برو. همون کاری رو بکن که یادت دادم.

50
00:04:16,060 --> 00:04:17,570
‫وای، چه نازه.

51
00:04:17,570 --> 00:04:18,520
‫این کیه؟

52
00:04:18,520 --> 00:04:21,490
‫همین چند روز پیش گرفتمش. اسمش ستاره‌ست.

53
00:04:21,490 --> 00:04:24,860
‫آه، اسمتم که ستاره‌ست، چه خوشگل.

54
00:04:28,870 --> 00:04:33,930
اممم، ‫یه کم خجالتیه، ولی همون‌طور که می‌بینین، لبخند دل‌نشینی داره.

55
00:04:33,930 --> 00:04:39,250
‫اگه درست آموزش ببینه، فکر کنم بتونه خدمتکار یه آدم بلندمرتبه بشه.

56
00:04:39,590 --> 00:04:41,340
‫پس پیشنهادم اینه.

57
00:04:41,340 --> 00:04:42,800
‫فاطیمابانو...

58
00:04:42,800 --> 00:04:45,450
‫خونۀ شما خونۀ دانش‌پروریه...

59
00:04:45,450 --> 00:04:50,060
‫و ذهن تیز ارباب‌زاده محمد حتی همین‌جا تو توس هم می‌درخشه.

60
00:04:50,060 --> 00:04:52,570
‫درس خوندن تو خونۀ شما براش اعتبار واقعی میاره.

61
00:04:52,570 --> 00:04:55,770
‫پس ممکنه زحمت بدم یه مدت پیش خودتون نگهش دارین؟

62
00:05:03,710 --> 00:05:05,780
‫با معامله‌ش موافقت کردی؟

63
00:05:06,460 --> 00:05:11,130
‫خواهش می‌کنم. الان فقط شما صلاحیت داری معلمش باشی، خان‌داداش.

64
00:05:11,130 --> 00:05:14,750
‫من هنوز تو عده‌ام و بیرون از خانواده‌مون معلمی نمی‌شناسم.

65
00:05:15,200 --> 00:05:21,050
‫تازه، برده باشه یا نه، طلب علم وظیفۀ هر مسلمونه.

66
00:05:22,010 --> 00:05:23,630
‫گمونم همین‌طوره.

67
00:05:25,500 --> 00:05:28,090
‫تلاوت، پایۀ همۀ آموختنیاست.

68
00:05:28,090 --> 00:05:31,430
‫اولین قدم تو این مسیر، درست خوندن قرآنه.

69
00:05:31,660 --> 00:05:33,910
‫حالا بعد از من تکرار کن.

70
00:05:34,990 --> 00:05:39,860
‫بسم الله الرحمن الرحیم.

71
00:05:43,300 --> 00:05:44,280
‫نوبت توئه...

72
00:05:46,320 --> 00:05:48,280
‫بگو. سعی کن بگی.

73
00:05:52,130 --> 00:05:55,100
‫بی‌فایده‌ست. این دختر مطلقاً هیچ استعدادی نداره.

74
00:05:55,100 --> 00:05:58,770
‫هر کاری می‌کنم، فقط لبخند می‌زنه و هیچ علاقه‌ای به یاد گرفتن نشون نمی‌ده.

75
00:05:58,770 --> 00:06:01,000
‫ولی من قول دادم نگهش دارم.

76
00:06:02,530 --> 00:06:05,630
‫تخفیفی رو که برای اون کنیز گرفتی، جبران می‌کنم.

77
00:06:05,630 --> 00:06:07,590
‫معذرت می‌خوام، خان‌داداش.

78
00:06:10,740 --> 00:06:14,140
‫می‌گم بیاد دنبالت. یه مدت اینجا صبر کن، باشه؟

79
00:06:14,640 --> 00:06:17,560
‫مغازۀ احمدآقا، درسته؟ من می‌رم.

80
00:06:17,560 --> 00:06:19,600
‫آره. ببخشیدا...

81
00:06:24,950 --> 00:06:25,920
‫باید فرار کنم.

82
00:06:27,870 --> 00:06:32,020
‫نمی‌خوام بفروشنم به یه جای نامعلوم. می‌رم خونه.

83
00:07:05,560 --> 00:07:06,920
‫گم شدم.

84
00:07:06,920 --> 00:07:08,530
‫راه خروج کجاست؟

85
00:07:15,330 --> 00:07:16,760
‫یه پسر؟

86
00:07:25,510 --> 00:07:30,720
‫و ذهن تیز ارباب‌زاده محمد حتی همین‌جا تو توس هم می‌درخشه.

87
00:07:33,930 --> 00:07:35,470
‫ببخشید.

88
00:07:35,770 --> 00:07:36,720
‫در کجاست؟

89
00:07:37,260 --> 00:07:39,020
‫ایـ... این کار خیلی ناشایسته.

90
00:07:39,500 --> 00:07:42,670
‫زن نباید با موهای بی‌پوشش خودشو جلوی مرد نشون بده.

91
00:07:43,570 --> 00:07:46,010
‫اشکالی نداره. من هنوز کوچیکم.

92
00:07:46,010 --> 00:07:47,260
‫زیادی نزدیک شدی.

93
00:07:47,260 --> 00:07:49,940
‫تازه، به نظر من تو هم هنوز بچه‌ای،

94
00:07:49,940 --> 00:07:51,560
‫ارباب‌زاده محمد.

95
00:07:51,560 --> 00:07:53,660
‫اصلاً تو کی هستی؟

96
00:07:54,550 --> 00:07:55,250
‫اسم منـ

97
00:07:55,250 --> 00:07:56,790
‫آه! بالاخره پیدات کردم!

98
00:07:56,790 --> 00:07:59,120
‫بعد از اینکه فرار کردی، همه‌جا رو دنبالت گشتم.

99
00:08:00,260 --> 00:08:02,400
‫گلای رزتون خیلی قشنگ بودن، اومدم نگاهشون کنم.

100
00:08:02,400 --> 00:08:04,370
‫دنبال راه خروج می‌گشت.

101
00:08:07,340 --> 00:08:10,320
‫باورنکردنیه. چطور خواستی فرار کنی؟

102
00:08:10,320 --> 00:08:15,370
‫آروم، آروم. برادرم هر لحظه ممکنه با احمدآقا برگرده.

103
00:08:15,370 --> 00:08:16,300
‫شرمنده.

104
00:08:16,300 --> 00:08:17,950
‫می‌خواستی برگردی، نه؟

105
00:08:20,010 --> 00:08:22,270
‫نه تو خونۀ اون آقاهه.

106
00:08:22,860 --> 00:08:25,240
‫به خونه‌ای که با مادرم توش زندگی می‌کردم.

107
00:08:26,030 --> 00:08:29,980
‫مادرم مرد، و اربابش منو فروخت.

108
00:08:29,980 --> 00:08:32,610
‫پس دیگه خونۀ تو نیست.

109
00:08:32,610 --> 00:08:34,320
‫تو برده‌ای.

110
00:08:34,320 --> 00:08:36,030
‫اگه می‌خوای یه خونۀ واقعی داشته باشی که بهش برگردی،

111
00:08:36,030 --> 00:08:38,880
‫سخت درس بخون تا یه ارباب خوب بخردت.

112
00:08:38,880 --> 00:08:40,950
‫پس من هیچ‌وقت، هیچ‌وقت درس نمی‌خونم!

113
00:08:41,220 --> 00:08:44,340
‫نمی‌خوام درس بخونم! دیگه قیافۀ ناز هم به خودم نمی‌گیرم!

114
00:08:44,340 --> 00:08:45,960
‫فقط باعث میشه ارزشم بیشتر بشه!

115
00:08:45,960 --> 00:08:50,250
‫اگه درس بخونم، دوباره منو یه جای حتی دورتر از این می‌فروشن!

116
00:08:50,600 --> 00:08:53,560
‫از رفتن به جاهایی که هیچ‌چیشونو نمی‌شناسم خسته شدم!

117
00:08:56,330 --> 00:08:58,870
‫هی، کوچولو. اسمت ستاره‌ست، درسته؟

118
00:08:58,870 --> 00:09:01,440
‫پس برای همین اومدی اینجا درس بخونی؟

119
00:09:02,530 --> 00:09:05,280
‫سرنوشت‌هامون شاید خیلی فرق داشته باشه، اما...

120
00:09:05,920 --> 00:09:06,900
‫بگو ببینم، زمرد...

121
00:09:07,520 --> 00:09:10,200
‫میشه از آشپزخونه یه تشت آب برام بیاری؟

122
00:09:10,610 --> 00:09:12,050


123
00:09:12,050 --> 00:09:13,340


124
00:09:14,130 --> 00:09:15,080


125
00:09:18,040 --> 00:09:19,700


126
00:09:24,100 --> 00:09:25,300
‫پشت‌بوم؟

127
00:09:32,590 --> 00:09:34,420
‫این خوبه؟

128
00:09:34,420 --> 00:09:36,160
‫بله، ممنون.

129
00:09:38,550 --> 00:09:40,930
‫می‌خوام اینو بندازم تو حیاط، باشه؟

130
00:09:47,450 --> 00:09:48,440
‫ارباب‌زاده؟

131
00:09:48,440 --> 00:09:50,890
‫واقعاً اون دختر هیچ امیدی نداره؟

132
00:09:52,760 --> 00:09:55,550
‫ایـ... این چی بود؟ چه خبره؟

133
00:10:01,920 --> 00:10:04,670
‫اون صدای الان چی بود؟ همه حالشون خوبه؟

134
00:10:04,670 --> 00:10:06,660
‫رعد و برق به خونه زد؟

135
00:10:06,660 --> 00:10:09,000
‫مـ... مطمئنین دشمن بهمون حمله نکرده؟

136
00:10:09,000 --> 00:10:10,870
‫کار اون وحشیای بیابونگرده؟

137
00:10:14,530 --> 00:10:15,900
تشت؟

138
00:10:16,270 --> 00:10:17,720
‫همه‌شون وحشت کردن.

139
00:10:17,720 --> 00:10:20,180
‫ارباب‌زاده، شوخی کوچیکتون زیادی از حد گذشت.

140
00:10:20,180 --> 00:10:23,890
‫اگه بپرسم، چرا شما دوتا این‌قدر آروم و خونسردین؟

141
00:10:24,170 --> 00:10:25,600
‫خب، چرا نباشیم؟

142
00:10:26,120 --> 00:10:29,520
‫می‌دونستیم قراره به زمین بخوره، برای همین گوشامونو گرفتیم.

143
00:10:32,380 --> 00:10:37,010


144
00:10:37,010 --> 00:10:39,780
‫و احتیاط لازم رو انجام دادین. درسته؟

145
00:10:39,780 --> 00:10:42,410
‫خب، ام... بله، گمونم.

146
00:10:43,290 --> 00:10:47,040
‫شاید یادگیری دقیقاً همین باشه.

147
00:10:48,390 --> 00:10:51,450
‫در این لحظه، تو نمی‌دونی کجایی،

148
00:10:51,450 --> 00:10:53,100
‫چه اتفاقی داره می‌افته،

149
00:10:53,100 --> 00:10:55,290
‫یا قراره چه بلایی سرت بیاد.

150
00:10:55,290 --> 00:10:56,880
‫زندگیت پر از ناشناخته‌هاست.

151
00:10:57,340 --> 00:11:00,400
‫از یه نظر، دایی و بقیۀ آدمای اون پایین هم همین‌طورن.

152
00:11:01,050 --> 00:11:03,270
‫ولی اگه درس بخونی و دانا بشی،

153
00:11:03,270 --> 00:11:08,140
‫تو هر دردسری که بیفتی، بهترین راهِ عملو می‌فهمی.

154
00:11:08,520 --> 00:11:10,730
‫این هیچ‌وقت چیز بدی نیست.

155
00:11:11,350 --> 00:11:13,650
‫درس خوندن یعنی این؟

156
00:11:16,690 --> 00:11:17,810
‫خان‌دایی!

157
00:11:17,810 --> 00:11:20,170
‫ببخشید ترسوندمتون! کار من بود!

158
00:11:21,900 --> 00:11:25,160
‫این تشت آب کاملاً کج‌وکوله شده و دیگه روی بقیه جا نمی‌گیره.

159
00:11:25,390 --> 00:11:26,800
‫دیگه حس خوبی بهم نمی‌ده.

160
00:11:26,800 --> 00:11:28,640
‫ببر تعمیرش کنن.

161
00:11:28,640 --> 00:11:31,150
‫من به آشپزی می‌رسم.

162
00:11:31,150 --> 00:11:33,170
عه‌وا! ‫سلام، ستاره.

163
00:11:35,290 --> 00:11:37,920
‫اگه دربارۀ هر چیزی سؤال داشتی، راحت بپرس.

164
00:11:37,920 --> 00:11:39,050
‫مـ... می‌پرسم.

165
00:11:39,860 --> 00:11:44,470
‫و این‌گونه، ستاره خودش را در حال خدمت در خانه‌ای اهل علم یافت،

166
00:11:44,470 --> 00:11:46,230
‫در حالی که سخت درس می‌خواند.

167
00:12:54,960 --> 00:12:56,710
‫خیلی خوشگل شدین، بانو!

168
00:12:57,020 --> 00:13:00,330
‫ممنون. ولی راستش، یه کم معذبم.

169
00:13:00,330 --> 00:13:01,760
‫مسخره‌بازی درنیارین.

170
00:13:02,340 --> 00:13:05,370
‫امروز اولین روزیه که بعد از عده دوباره به حمام می‌رین.

171
00:13:05,370 --> 00:13:09,620
‫برین سرحال بشین، آرایش کنین، مو و دستاتونو حنا بذارین،

172
00:13:09,620 --> 00:13:12,600
‫و با زنای دیگه حسابی گپ بزنین.

173
00:13:12,870 --> 00:13:14,180
‫چشم چشم!

174
00:13:15,150 --> 00:13:17,060
‫یه روز تو رو هم با خودم می‌برم،

175
00:13:17,740 --> 00:13:18,610
‫ستاره.

176
00:13:19,840 --> 00:13:20,610


177
00:13:23,190 --> 00:13:26,130
‫«و آنچه در آسمان‌هاست از آنِ خداست،

178
00:13:26,130 --> 00:13:28,940
‫و آنچه در زمین است نیز.»

179
00:13:30,290 --> 00:13:33,560
‫تلاوتم هنوز یه جورایی با تلاوت خان‌دایی فرق داره.

180
00:13:33,560 --> 00:13:36,040
‫دوباره ازش می‌خوام یادم بده.

181
00:13:36,040 --> 00:13:37,750
‫مادر، می‌تونیم حرف بزنیم؟

182
00:13:38,530 --> 00:13:40,000
‫اِ، مادر کجاست؟

183
00:13:40,000 --> 00:13:43,120
‫بانو فاطیما رفتن حمام.

184
00:13:43,610 --> 00:13:44,880
‫بهتون نگفته بودن؟

185
00:13:44,880 --> 00:13:47,550
‫چی؟ اوه، امروز بود؟

186
00:13:47,550 --> 00:13:50,490
‫اون بالا جز درس‌، جا برای چیز دیگه‌ای نیست؟

187
00:13:51,020 --> 00:13:54,980
‫همون‌طور که گفتم، لطفاً بی چارقد از اتاقت بیرون نیا.

188
00:13:54,980 --> 00:13:58,130
‫و همون‌طور که من گفتم، هنوز کوچیکم.

189
00:13:58,490 --> 00:14:01,360
‫تازه، شما هم فقط دوازده سالته، ارباب‌زاده محمد.

190
00:14:01,670 --> 00:14:04,740
‫چه اشکالی داره کسی که هنوز ریش درنیاورده

191
00:14:04,740 --> 00:14:06,320
‫پا توی اتاق یه زن بذاره؟

192
00:14:06,510 --> 00:14:08,260
‫من بچه نیستم!

193
00:14:09,140 --> 00:14:11,650
‫منم تو چشم تو نابالغ به نظر میام؟

194
00:14:17,640 --> 00:14:21,420
‫استادم بهم گفت از راه‌ورسم دنیا خیلی بی‌خبرم.

195
00:14:21,420 --> 00:14:23,590
‫استاد فقهت؟

196
00:14:23,590 --> 00:14:28,380
‫بله، استاد کمال‌الدین. پدرم قبل از مرگش منو بهش معرفی کرد.

197
00:14:29,060 --> 00:14:32,880
‫ولی این اواخر، گاهی حس می‌کنم نگاه ما به چیزا فرق داره.

198
00:14:33,450 --> 00:14:37,020
‫حتی به سوألایی که ازش می‌پرسم جواب روشن نمی‌ده.

199
00:14:37,020 --> 00:14:42,070
‫تو تجربۀ خیلی کمی داری که چنین چیزهایی رو بفهمی.

200
00:14:43,710 --> 00:14:46,860
‫من... قصد دارم به سفر برم.

201
00:14:48,010 --> 00:14:51,740
‫می‌خوام به نیشابور سفر کنم و پیش استادان نامدارش برم.

202
00:14:51,740 --> 00:14:55,580
‫و به همون‌جا هم بسنده نمی‌کنم. بالاخره به شهرهای دیگه هم می‌رم

203
00:14:55,580 --> 00:14:57,550
‫و با حکمت و خرد

204
00:14:57,550 --> 00:14:59,750
‫از هر منبعی، نه فقط اسلام،

205
00:15:00,090 --> 00:15:01,730
‫در جست‌وجوی حقیقت روبه‌رو می‌شم.

206
00:15:06,340 --> 00:15:10,810
‫باور دارم این همون مسیریه که پدرم، که خودش دانشمند بود، برای من می‌خواست.

207
00:15:15,320 --> 00:15:16,960
‫این خیلی تحسین‌برانگیزه.

208
00:15:16,960 --> 00:15:20,060
‫خب، من لباس برای شستن دارم، پس باید برم.

209
00:15:20,060 --> 00:15:20,940
‫باشه.

210
00:15:24,060 --> 00:15:28,660
‫«و آنچه در آسمان‌هاست از آن خداوندست، و آنچه در زمین است نیز.»

211
00:15:32,420 --> 00:15:35,010
‫هرچقدر هم سخت درس بخونم،

212
00:15:35,010 --> 00:15:37,830
‫هیچ‌وقت به پای ارباب محمد نمی‌رسم، نه؟

213
00:15:53,280 --> 00:15:55,260
‫خب، مادر، من دیگه می‌رم.

214
00:15:55,260 --> 00:15:59,610


215
00:15:59,610 --> 00:16:00,310
‫حتماً.

216
00:16:00,830 --> 00:16:03,020
‫مراقب خودت باش.

217
00:16:06,380 --> 00:16:07,870
‫خب، من دیگه می‌رم.

218
00:16:09,010 --> 00:16:10,510
‫تا یه بخشی از راه همرات میام.

219
00:16:10,510 --> 00:16:12,030
‫ممنون، خان‌دایی.

220
00:16:14,280 --> 00:16:15,620
‫یه لحظه صبر کن.

221
00:16:15,620 --> 00:16:16,410
‫دختر.

222
00:16:17,870 --> 00:16:19,910
‫شنیدم هنوز نمی‌تونی بخونی.

223
00:16:20,140 --> 00:16:21,240
‫بله.

224
00:16:21,240 --> 00:16:22,140
‫فهمیدم.

225
00:16:22,580 --> 00:16:24,180
‫برات نامه می‌نویسم.

226
00:16:24,670 --> 00:16:26,870
‫وقتی در آینده معلم شدم،

227
00:16:26,870 --> 00:16:29,500
‫باید بتونم درسا رو به بچه‌های کم‌سن‌وسالی مثل تو منتقل کنم.

228
00:16:29,500 --> 00:16:31,610
‫پس تا جایی که بتونم ساده می‌نویسم.

229
00:16:31,610 --> 00:16:33,260
‫من وسیلۀ تمرینتم؟

230
00:16:33,260 --> 00:16:36,930
‫از تو می‌خوام سخت درس بخونی تا بتونی نامه‌ها رو برای مادرم بخونی.

231
00:16:36,930 --> 00:16:38,650
‫فهمیدی، ستاره؟

232
00:16:40,020 --> 00:16:42,360
‫هیچ‌وقت یاد گرفتنو متوقف نکن، باشه؟

233
00:16:42,360 --> 00:16:43,920
‫فهمیدم. نمی‌کنم.

234
00:16:44,980 --> 00:16:46,190
‫دیگه می‌رم.

235
00:16:52,470 --> 00:16:57,740
‫محمد، پسری از توس که بعدها دانشمندی نامدار می‌شد،

236
00:16:57,740 --> 00:17:00,490
‫و ستاره، دختری برده.

237
00:17:01,140 --> 00:17:05,450
‫این آخرین باری بود که آن دو رو در رو همدیگر را می‌دیدند.

238
00:17:07,440 --> 00:17:10,380
هشت سال بعد

239
00:17:10,380 --> 00:17:14,010
‫«به نام خداوند بخشندۀ مهربان.»

240
00:17:14,310 --> 00:17:14,920
‫ها؟

241
00:17:18,380 --> 00:17:20,140
‫این شبه‌نظامی‌های توس‌ان.

242
00:17:20,140 --> 00:17:21,610
زمردخانوم؟

243
00:17:21,610 --> 00:17:24,350
‫حتماً می‌رن اطراف بیرون شهرو شناسایی کنن.

244
00:17:24,710 --> 00:17:28,940
‫ظاهراً کوچ‌نشینای مسلح توی منطقه دیده شدن.

245
00:17:29,980 --> 00:17:33,180
‫برادر کوچیکم هم یه جایی بینشونه.

246
00:17:33,180 --> 00:17:34,980
‫البته مدت‌هاست ندیدمش.

247
00:17:34,980 --> 00:17:36,190
عه؟

248
00:17:36,190 --> 00:17:39,810
‫من و میکائیل تو سرزمینی خیلی دور تو غرب به دنیا اومدیم.

249
00:17:39,810 --> 00:17:41,340
یه ‫سرزمین کنار دریا.

250
00:17:41,340 --> 00:17:45,250
‫وقتی خورشید غروب می‌کرد، همه‌چیز به رنگ بنفش قشنگ درمی‌اومد.

251
00:17:45,250 --> 00:17:46,520
‫دریا؟

252
00:17:46,520 --> 00:17:48,210
‫فقیر بودیم،

253
00:17:48,210 --> 00:17:50,570
‫ولی چقدر تماشای دریا رو دوست داشتم.

254
00:17:51,060 --> 00:17:52,090
‫ستاره؟

255
00:17:52,900 --> 00:17:54,800


256
00:17:54,800 --> 00:17:56,560
‫بله! همین الان!

257
00:17:57,030 --> 00:17:58,720
‫تو اتاق همیشگی، درسته؟

258
00:17:58,720 --> 00:18:00,970
‫خدای من، ببین چقدر خوشحاله.

259
00:18:03,290 --> 00:18:03,970
‫شروع می‌کنم.

260
00:18:04,810 --> 00:18:06,580
‫«مادر. دایی.»

261
00:18:06,580 --> 00:18:10,430
‫«در هشت سالی که از رفتنم گذشته، رشته‌های زیادی از دانش رو آموخته‌ام،

262
00:18:10,430 --> 00:18:13,690
‫از جمله فلسفه، ریاضیات، پزشکی و نجوم.»

263
00:18:13,690 --> 00:18:18,050
‫نیشابور شهر بزرگی‌ست که دانشمندان نامدار در آن گرد می‌آیند.

264
00:18:18,050 --> 00:18:20,880
‫برای مثال، استاد فضل‌الدین داماد

265
00:18:20,880 --> 00:18:24,560
‫در دانش پزشکی‌ای که ابن‌سینا بنیان گذاشته بود، مرا آموزش داد.

266
00:18:25,020 --> 00:18:28,760
‫برخلاف الهیات که در آن فقط آنچه را به تو یاد داده‌اند تکرار می‌کنی،

267
00:18:28,760 --> 00:18:32,580
‫علم دانشی است که بر تجربۀ واقعی دانشمندان از جهان بنا شده.

268
00:18:33,060 --> 00:18:36,530
‫این شیوۀ یادگیری را بسیار پسندیده‌تر می‌دانم.

269
00:18:36,530 --> 00:18:37,570
‫«و همچنین...»

270
00:18:38,880 --> 00:18:42,290
‫«اگر ستارۀ کوچک ما، ستاره، لطف کند و گوش بدهد،

271
00:18:42,290 --> 00:18:47,060
‫لطفاً دربارۀ اقلیدس و بطلمیوس برایش بگویید.»

272
00:18:49,890 --> 00:18:51,250
‫با من بیا.

273
00:18:58,740 --> 00:19:01,800
‫ممنون که این‌همه کتاب ارزشمندو نشونم می‌دین.

274
00:19:01,800 --> 00:19:06,840
‫حرفشو نزن. طلب علم وظیفۀ هر مسلمونه.

275
00:19:07,210 --> 00:19:09,920
‫اینو شوهر دانشمند مرحومم به من می‌گفت.

276
00:19:10,240 --> 00:19:12,830
‫اصول اقلیدس اون یکیه.

277
00:19:13,150 --> 00:19:13,970
‫باشه.

278
00:19:22,460 --> 00:19:24,900
‫«نقطه آن است که جزئی ندارد.»

279
00:19:24,900 --> 00:19:27,120
‫«خط، طولی است بی‌پهنا.»

280
00:19:27,120 --> 00:19:29,870
‫«دو سرِ خط، نقطه‌اند.»

281
00:19:29,870 --> 00:19:33,750
‫انگار چیزهای بدیهی رو خیلی قلمبه‌سلمبه بیان می‌کنه.

282
00:19:33,750 --> 00:19:36,490
‫ولی چه چیزی «بدیهی»ها رو بدیهی می‌کنه؟

283
00:19:36,490 --> 00:19:41,050
‫با گرد آوردن نمونه‌ها، یکی‌یکی، اصول جهان‌شمول رو اثبات می‌کنیم.

284
00:19:41,870 --> 00:19:42,950
‫زیادی سخت بود؟

285
00:19:42,950 --> 00:19:47,290
‫بله، ببخشید. فقط نمی‌فهمم چطور می‌تونم این دانشو به کار ببرم.

286
00:19:47,560 --> 00:19:50,250


287
00:19:50,770 --> 00:19:54,290
کتاب ‫التَّفهیم لِأَوائلِ صناعة التَّنجیمِ از ابوریحان بیرونی.

288
00:19:50,770 --> 00:19:54,290
‫خلاصه‌ش همون کتاب التفهیم‌ـه، ابوریحان به سفارش یه دختر به  اسم ریحانه نوشته بودتش.

289
00:19:54,290 --> 00:19:55,790
‫کتابش دربارۀ نجومه؟

290
00:19:56,020 --> 00:19:57,390
‫ملموس‌تره، نه؟

291
00:19:57,750 --> 00:19:59,620
بیا، ‫اینو ببین.

292
00:20:00,810 --> 00:20:06,270
‫«قطر زمین دو هزار و صد و شصت و سه و یک‌سوم فرسخ است،

293
00:20:06,270 --> 00:20:09,270
‫و محیط آن شش هزار و هشتصد فرسخ.»

294
00:20:09,760 --> 00:20:12,630
‫این آدم تا آخر دنیا سفر کرده؟

295
00:20:12,630 --> 00:20:15,150
‫البته که نه. چنین چیزی ممکن نیست.

296
00:20:16,210 --> 00:20:18,750
‫با ساختن یه مثلث قائم‌الزاویه از نقطه‌ای روی زمین،

297
00:20:18,750 --> 00:20:22,130
‫قلۀ کوه و مرکز زمین،

298
00:20:22,130 --> 00:20:24,850
‫میشه شعاع زمینو به دست آورد.

299
00:20:24,850 --> 00:20:26,410
‫قلۀ کوه؟

300
00:20:27,980 --> 00:20:33,240
‫همینطور میشه محیط زمینو با زاویۀ سایه‌ها محاسبه کرد.

301
00:20:33,240 --> 00:20:34,570
‫با سایه‌ها؟

302
00:20:39,350 --> 00:20:43,550
‫همۀ اینا از دانش جهان‌شمولی به دست اومده که تو اصول وجود داره.

303
00:20:43,980 --> 00:20:46,010
‫خب؟ علاقه‌ت برنگیخته شد؟

304
00:20:47,710 --> 00:20:48,820
‫داره می‌سوزه!

305
00:20:48,820 --> 00:20:49,220
‫ها؟

306
00:20:54,850 --> 00:20:57,670
‫این اواخر خرابکاری پشت خرابکاری به بار میاریا...

307
00:20:58,630 --> 00:21:00,650
‫ببخشید، انیس‌خانوم.

308
00:21:01,720 --> 00:21:03,320
‫گوش کن، ستاره‌جون.

309
00:21:03,320 --> 00:21:05,360
‫کنیزا کارای مختلفی انجام می‌دن.

310
00:21:05,620 --> 00:21:10,150
‫بعضی کنیزا آموزش می‌بینن تا اربابشونو سرگرم کنن.

311
00:21:10,970 --> 00:21:14,830
‫گاهی حتی قول آزادی هم بهمون می‌دن.

312
00:21:15,200 --> 00:21:18,930
‫ولی نباید زیادی امید ببندی.

313
00:21:18,930 --> 00:21:21,780
‫تصمیم این چیزا دست ما نیست.

314
00:21:22,260 --> 00:21:24,380
‫ما آدم نیستیم. مال و اموالیم.

315
00:21:24,380 --> 00:21:25,930
‫دخترا، یالا...

316
00:21:25,930 --> 00:21:27,340
‫جمع بشین.

317
00:21:27,900 --> 00:21:29,640
‫میشه زمردو هم صدا کنی؟

318
00:21:29,880 --> 00:21:31,260
‫چی شده؟

319
00:21:31,710 --> 00:21:35,020
‫شبه‌نظامی‌های توس از کوچ‌نشینا شکست خوردن.

320
00:21:38,980 --> 00:21:43,280
‫آسمان دعای ما را نه با رحمت، که با آتش پاسخ داد.

321
00:21:43,810 --> 00:21:48,000
‫به‌جای باران، اخگرهای آتش بر سراسر سرزمین فرو ریختند و بعد سکوت آمد،

322
00:21:49,170 --> 00:21:51,410
‫سکوتی که جای شعله‌ها را گرفت.

323
00:21:55,100 --> 00:21:57,790
‫اعلیحضرت، همون‌طور که می‌بینین، ما

324
00:21:58,060 --> 00:22:00,060
‫احمقایی رو که علیه ما سلاح برداشتن سرکوب کردیم.

325
00:22:00,400 --> 00:22:02,020
‫ظرف چند روز وارد شهر خواهیم شد.

326
00:22:02,610 --> 00:22:03,320
‫آه...

327
00:22:04,230 --> 00:22:07,070
‫راستی، داخل توس دانشمندی هست؟

328
00:22:07,400 --> 00:22:08,070
‫اعلیحضرت؟

329
00:22:08,740 --> 00:22:10,700
‫دنبال چیزی می‌گردم، آخه.

330
00:22:10,720 --> 00:22:20,720
  جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام :
  .:: @MiraMovie1 ::.
  .:: @myZedMovie ::.

331
00:22:13,060 --> 00:22:15,190


332
00:23:43,100 --> 00:23:48,250
قسمت دوم: رزهایی که در صفر می‌شکفند

333
00:23:43,590 --> 00:23:46,280
‫قسمت بعد: «رزهایی که در صفر می‌شکفند.»

