دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫تو همونی هستی که قراره این کتاب رو بهم یاد بدی، درسته؟
O
m
o
i
d
e
g
a
m
a
t
a
k
i
r
a
m
e
i
t
e
i
r
u
O
m
o
i
d
e
g
a
m
a
t
a
k
i
r
a
m
e
i
t
e
i
W
a
t
a
s
h
i
w
a
k
o
k
r
u
o
d
e
w
a
w
a
r
a
e
n
a
i
W
a
t
a
s
h
i
w
a
k
o
k
o
d
e
w
a
w
a
r
a
e
n
a
i
Yo
ku
ni
ka
gi
ri
ga
a
ru
na
ra
Shi
gen
ga
a
ri
a
ma
ru
ho
do
at
ta
na
ra
Kou
nat
te
i
nai
I
tsu
ka
mi
ta
mi
rai
wa
a
ma
ri
ni
mo
ro
ku
te
Yo
wa
kat
ta
ka
ra
ko
wa
sa
re
ta
I
tsu
dat
te
wa
ta
shi
wa
a
na
ta
no
ka
ge
wo
Sa
ga
shi
,
Sa
ma
yo
i
,
I
ki
te
i
ru
A
na
ta
na
ra
na
n
te
i
u
?
I
tsu
mo
kan
ga
e
te
ru
Ma
chi
gat
te
na
i
?
Mo
shi
ka
shi
te
mou
ha
ji
me
ka
ra
?
Ne
e
Ne
e
O
mo
i
de
ga
ma
ta
ki
ra
me
i
te
yu
ku
Wa
su
re
te
ta
na
n
te
so
n
na
wa
ke
A
no
hi
no
ki
bou
ga
u
go
me
i
te
i
ru
Wa
ta
shi
wa
ko
de
wa
ra
e
nai
I
ma
mi
te
ru
mi
rai
wa
to
te
mo
tsu
yo
ku
te
Wa
ta
shi
ga
fu
re
ta
ra
kit
to
ko
wa
re
te
shi
mau
‫شگفت‌انگیزه.
‫تولوی واقعاً فقط برای من نسخه‌ای ‫از اصول اقلیدسو پیدا کرده.
اوتچیگین
‫اسمت چیه؟
‫فاطیما هستم، عُلیاحضرت.
‫در درس‌ها به شما کمک می‌کنم، عُلیاحضرت.
‫مشتاقشم.
‫اما...
عُلیاحضرت این کتابو واسه چی می‌خوان؟
‫این که ارزش زیادی نداره.
‫چی؟
‫«نقطه آن است که جزئی ندارد.»
‫«خط، طولی است بی‌پهنا.»
‫فقط چیزای بدیهی رو بیان می‌کنه.
‫خیلی هم به‌دردبخور نیست.
که اینطور؟
‫دقیق نمی‌تونم بگم اصلاً چرا اون کتابو می‌خواست،
‫ولی اون شاهزاده، تولوی، انگار ارزششو نفهمیده بود.
‫اگر علاقه‌ش رو از دست بده، شاید کتابو واگذار کنه.
‫بیان چیزای بدیهی.
‫بله، درسته.
‫دست‌کم برای مردم شما.
‫چی؟
‫ولی برای ما، این کتاب آغازگره.
‫سفرمون برای به‌دست‌آوردن دانشی غربیه که تو دشت پیدا نمی‌شه.
‫ها؟
‫تولوی، همسر من، اوتچیگینه.
‫اون نگهبان اجاقه، کسی که وظیفه داره از آتیشش محافظت کنه.
‫حتی بعد از اینکه برادرای بزرگ‌ترش راه افتادن و چراگاه‌های خودشونو گرفتن،
‫کوچیک‌ترین پسر توی خونه موند
‫تا از دارایی خاندان محافظت کنه و آخرسر وارثش بشه.
‫تولوی، به‌عنوان اوتچیگین، یه روز امپراتور می‌شه.
‫ولی خب...
‫بعضی وقتا دقیقاً باهوش‌ترین آدم نیست، نه؟
‫و فقط تولوی هم نیست. دربارۀ خیلی از مردم ما هم همینو می‌شه گفت.
‫اونا فقط زندگی اینجا توی دشت رو می‌شناسن.
‫دنیا هرقدر هم پهناور باشه، باز از این هم پهناورتره.
‫می‌خوام بیشتر یاد بگیرم.
‫دربارۀ سرزمین‌های زیادی که سم اسب‌های مغول بهشون می‌رسه.
‫مردم شما از قدیم حرکت ستاره‌ها رو پیش‌بینی می‌کردن، درسته؟
‫چه عجیبه که می‌تونین اندازۀ زمین رو حساب کنین.
‫یعنی این آدم تا آخر دنیا سفر کرده بود؟
‫البته که نه. از هندسه استفاده کرد.
‫چی باعث می‌شه «چیزای بدیهی» بدیهی باشن؟
‫با جمع کردن نمونه‌ها، یکی‌یکی، اصول کلی رو ثابت می‌کنیم.
‫به دست‌آوردن دانش، برای اینکه به نسل‌های بعدی سپرده بشه.
‫این نقش منه، به‌عنوان کسی که یه روز شهبانو می‌شه.
‫آه، چرا این زن...
‫چرا این‌قدر عصبیم می‌کنه؟
‫هیچی نمی‌دونی که اون کتاب چطور به دستت رسیده؟
‫نمی‌تونی رنجی رو تصور کنی که ما باید تحمل کنیم؟
‫وقتی برای صدقه‌ای که حالا می‌دی، از همون‌هایی تشکر می‌کنیم که همه‌چیزمونو دزدیدن؟
‫یعنی واقعاً نمی‌دونی من همین‌جا که نشستم چه حسی دارم؟
‫چی شده؟ حالت خوب نیست؟
‫نه. ذهن شما رو تحسین می‌کنم.
‫خدمت به علیاحضرت باعث افتخاره. نهایت تلاشم رو می‌کنم.
‫خوش‌اقبالم که کمکت رو دارم. از پیش ازت ممنونم.
‫می‌دونم حتماً خسته‌ای. فعلاً می‌تونی بری.
‫با اجازه مرخص می‌شم.
‫ما خیلی به حکمت تو نیاز داریم.
‫شرمنده‌م که اون موقع، حتی برای یه لحظه، دلم لرزید.
‫باید...
‫فقط منم که نباید این خشمو فراموش کنم.
‫هرگز تسلیم نمی‌شم...
‫جلوی اون زن!
‫خوش برگشتی، فاطیما.
‫نمی‌دونم چطور ازت تشکر کنم که تو این طوفان شن بیرون رفتی.
‫چیزی نبود.
‫اینجا تو مغولستان، بهار وقتی میاد که طوفان‌های شن بگذرن.
‫چه دلم برای بهار ایران تنگ شده.
‫مادرم هنوز نتونسته با زندگی اینجا کنار بیاد.
‫فاطیما.
‫سرقویتی بیگی خواستن بری چادرشون.
‫می‌خوان آموزش اصول اقلیدس رو شروع کنی.
‫حتماً.
‫فاطیما! صورتت چی شده؟
‫تو مغولستان پر از جک و جونوره.
‫هیچی جز دردسر نیستن.
‫شاید.
‫ولی وقتی بشناسی‌شون، می‌تونن خیلی دل‌نشین باشن.
‫جدی؟
‫بیا، فقط یه لحظه.
‫این دیگه دومین زمستون ما اینجاست.
‫مادر، این اواخر حالت بهتر شده.
‫بالاخره به زندگی اینجا تو مغولستان عادت کردم.
‫فقط به این سرمای هوا نمی‌تونم عادت کنم.
‫چو، چو!
تابستان 1224 میلادی
‫سه سال پس از آنکه ستاره آموزگار سرقویتی بیگی شد...
‫سپاه مغول شاه خوارزم را شکست داد،
‫که یکی از قدرت‌های بزرگ آسیای میانه بود،
‫و پیروزمندانه به اردوگاه اصلی خود در دشت بازگشت.
‫برای استقبال از سپاه مغول، سرقویتی و درباریانش
طوس
‫به جنوب‌غرب کوه‌های آلتای، به حوضۀ رود ایمیل رفتند،
‫و آنجا برای جشن پیروزی، ضیافت و شکار برگزار کردند.
‫پدر!
‫هولاکو! قوبلای!
‫من یه گوزن کشتم.
‫منم یه خرگوش کشتم.
‫شما دوتا واقعاً به پدرتون رفتین.
‫پدر!
‫اولین بارم بود که به شکار می‌رفتم.
‫خب؟ فوق‌العاده نبودم؟
‫آره، فوق‌العاده بودی!
‫شاهزاده هولاکو. شاهزاده قوبلای.
‫لطفاً آماده بشین، چون خان بزرگ به‌زودی می‌رسن.
‫فاطیما! اونو نگاه کن!
‫وای، چه گوزن باشکوهی.
‫ از پا درآوردن یه خرگوش چابک هم کار کمی نیست، شاهزاده قوبلای.
‫تمام تمرینام با کمان نتیجه داد.
‫اون دختر کیه؟
‫همون آموزگارِ خواندن اصول اقلیدسه که برای من پیدا کردی.
‫اوه، دختر دانشمنده؟
‫چطوره؟ کارش رو خوب انجام می‌ده؟
‫خیلی کوشا کار می‌کنه. تازه، باهوش و باملاحظه هم هست.
‫فقط وقتی اونقدر دل‌ربا لبخند می‌زنه، یادم می‌افته چقدر جوونه.
‫تو فقط اصول اقلیدس رو برام نیاوردی، یه آموزگار توانمند هم آوردی.
‫خب، معلومه.
‫خوش‌تیپ نشدم؟
‫باید جدیش گرفت.
‫رسمه بعد از اولین شکار یه کودک، چربی حیوان رو به انگشت‌هاش بمالن.
‫خود خان بزرگ این افتخار رو انجام می‌ده.
‫خان بزرگ رسیدند.
‫برادر قوبلای، بریم.
‫آره!
‫امپراتور مغولان، چنگیزخان.
‫او بود که این امپراتوری پهناور را ساخت.
‫سه سال دیگر، سرنوشت‌هایی که در ستارگانِ حاضران اینجا نوشته شده بود...
‫با فرو افتادن آن ستارۀ باشکوه، چنگیزخان، به حرکت عظیمی درمی‌آمد.
تابستان 1227 میلادی
‫آسوده‌خاطر باشین، خان بزرگ.
‫آیندۀ مغولان همونی خواهد شد که شما خواستین.
‫پدر.
‫شاهزادۀ چهارم، تولوی، به‌عنوان کوچک‌ترین برادر و اوتچیگین،
‫بر پایۀ رسم مغولیِ ارث‌بریِ کوچک‌ترین پسر،
‫بخش عمده‌ای از میراث عظیم پدرش، چنگیزخان، را به ارث برد.
‫افزون بر زمین و ثروت،
‫خاندان تولوی کنترل تقریباً تمام نیروی نظامی مغول را هم به دست آورد.
‫شاهزاده تولویه!
‫شاهزاده تولوی!
‫پس از مرگ چنگیزخان، امپراتوری باید فرمانروای تازه‌ای برمی‌گزید.
‫اما شورای قبیله‌ای معروف به قورولتای، جایی که خاندان امپراتوری
‫و شاهزادگان مدعی برای انتخاب امپراتور تازه گرد هم می‌آیند،
‫تا دو سال دیگر تشکیل نمی‌شد.
‫در این دورۀ میانی، تولوی فقط رهبری نظامی را بر عهده نداشت،
‫بلکه به‌عنوان نایب‌السلطنه، همه‌گونه امور کشوری را هم اداره می‌کرد.
پاییز 1229 میلادی
‫به نظر خیلی سالم نمیاد.
‫با این حال، خوردنش باید بی‌خطر باشه.
‫سرشو ببریم.
‫همین کافیه.
‫حالا به قصابی ادامه بدین.
‫یه ضیافت به این بزرگی فقط یه بار تو عمر پیش میاد.
‫بیا.
‫این سیرابی رو برام تمیز کن.
‫بسم الله. الله اکبر.
‫فاطیما.
آخرشم، ‫با سلاخی از راه بریدن شکم راحت نیستی؟
‫اوه، ببخشید. عادتمه.
‫شنیدم مسلمونا فقط حیوانی رو می‌خورن که گلوش بریده شده باشه.
‫درسته.
‫ولی این‌طوری خون رو همه‌جا روی زمین می‌ریزین.
‫بدترینش اینه که وقتی خون گوشت گرفته می‌شه، مزه‌ش از بین می‌ره.
‫چه حیف. خون بهش مزه می‌ده.
‫به هر حال، ما اینجا جور دیگه‌ای انجامش می‌دیم، پس سعی کن تحمل کنی.
‫نگران نباش. دیگه بهش عادت کردم.
‫الان هشت ساله که تو مغولستان زندگی می‌کنم.
‫حتی از خوردن گوشتی که خونش گرفته نشده خوشم هم اومده.
‫واقعاً؟
‫آدمایی که مزۀ گوشتِ بی‌خون رو ترجیح می‌دن،
‫مثل کسایی هستن که شیرینی‌هایی رو دوست دارن که خیلی هم شیرین نباشن.
‫دقیقاً!
‫خب، این سیرابی رو می‌سپرم به تو.
‫ممنون، فاطیما.
‫باعث افتخاره.
‫دلیل خوبی پشت ذبح از راه بریدن گلو هست.
‫بسم الله. الله اکبر.
‫این کم‌دردترین روش برای برای حیوونه.
‫گوشتی که خونش گرفته شده، رنگ بهتری داره و دیرتر فاسد می‌شه.
‫با این حال، عجیب نیست که به گوشت تیره‌ای که خونش گرفته نشده عادت کردم.
‫هشت سال.
‫حالا به همون اندازه که تو توس بودم، تو مغولستان موندم.
‫و هنوز تو این مدت هیچ کاری از پیش نبردم.
‫اون کتاب...
‫تمام این سالا جلوی چشمم بود، ولی نتونستم پسش بگیرم.
‫نمی‌شه گفت واقعاً کتابو پس گرفتم.
‫یه چیز سفت این توئه.
‫این که...
‫بیا، این یکی رو هم ببر.
‫باشه.
‫هنوز باورم نمی‌شه خودشه.
‫مگه نه؟
‫بسه دیگه. امروز روز جشنه.
‫روزیه که امپراتور تازه‌مون به تخت می‌شینه.
‫شنیدم امپراتور تازه می‌خواد به‌جای «خان»، به خودش بگه «قاآن».
‫یعنی یه لقب باستانی رو برگردونه که حتی چنگیزخان هم برنداشت؟
‫مغولا واقعاً به بزرگی رسیدن.
‫داریم وارد دوره‌ای می‌شیم که مغولستان مرکز دنیاست.
‫قورولتای حالا رفته تو روز چهل‌ویکمش.
‫حتماً حسابی به اختلاف خوردن.
‫چیزی که اینجا مهمه، عدد چهل‌ویکه.
‫پیشگوییِ کام می‌گفت روز چهل‌ویکم روز خوش‌یمنیه.
‫یعنی شاهزاده امروز از طرف خاندان نامزد می‌شه و به تخت می‌شینه...
‫همین امروز.
‫بفرمایین، قاآن بزرگ.
برادر کوچکتر چنگیز تموگه
شاهزادۀ دوم چغتای
‫به سوی تخت.
‫دست‌هامون رو بگیرین تا راهنمایی‌تون کنیم.
‫زنده باد امپراتور تازه!
‫زنده باد اوگتای قاآن!
‫هورا!
‫هورا! هورا!
‫قاآن بزرگ!
‫اجازه بدین از ته دل به‌خاطر به تخت نشستنتون تبریک بگم.
‫آفرین، برادر اوگتای.
‫ممنون، تولوی.
‫یه روز شاید از نسل من کسانی به دنیا بیان
‫که اگه تو علف بپیچیشون، گاو هم نخوردشون،
‫و اگه تو چربی بپیچیشون، سگ هم نخوردشون.
‫اگه با گوزنی که از پهلو بیرون میاد و موشی که از روبه‌رو بیرون میاد روبه‌رو بشن،
‫حتماً می‌ذارن هر دوشون فرار کنن.
‫حالا این واقعاً جای جشن داره.
‫وصیت پدر اجرا می‌شه و من هم از کارهای حکمرانی خلاص می‌شم.
‫این مدت خوب از پسش بر اومدی.
‫سرقویتی بیگی.
‫تنها حسرت من اینه که نتونستم تو رو شهبانو کنم.
‫این حرفو نزن.
‫منظورم اینه، وقتی پدر وصیتش رو بهمون گفت، این فکر از سرم گذشت.
‫«چرا؟ نباید من می‌بودم؟»
‫ولی جوابش این بود.
‫«وقتی یه مار چندسر بخواد برای گذروندن سرما بره تو یه لونه،
‫سرها با هم می‌جنگن و قبل از اینکه داخل بشه، می‌میره.»
‫«برعکس، ماری که یه سر داره و تو لونه می‌خزه، زنده می‌مونه.»
‫«اوگتای، از عقلت استفاده کن و سرِ همۀ ما شو.»
‫به‌عنوان اوتچیگین، فکر می‌کردم من رو از همه بیشتر دوست داره.
‫ولی پدر این‌طوری فکر نمی‌کرد.
‫قدرتی که بهم داده بود، فقط برای خودم نبود.
‫این پیوند برادری ماست که واقعاً مغول‌ها رو قوی می‌کنه.
‫این همون چیزی بود که پدرم، چنگیزخان، آرزوش رو داشت،
‫و بزرگ‌ترین آرزوی من هم همینه.
‫پیوند برادری‌تون...
‫برای من فرقی نداره کدومشون امپراتور می‌شه،
‫ولی اینکه فقط برای جانشین کردن اون سنت رو بشکنه؟
‫یعنی شاهزاده‌ای به اسم اوگتای این‌قدر شایسته‌تره؟
‫انگار شیرا روی اسب اشتباهی شرط بسته.
‫به هر حال، قورولتای بالاخره می‌تونه تموم بشه.
‫این سنگ واقعاً همونیه که فکر می‌کنم؟
‫تو یکی از کتابای بانو درباره‌ش خونده بودم.
‫خیلی باارزشه.
‫فاطیما.
‫سرقویتی بیگی؟!
‫چـ... چی شده؟
‫باید دربارۀ یه موضوع مهم باهات حرف بزنم.
‫با من؟
‫از امروز به بعد، می‌خوام دیگه کنار من نباشی.
‫چی؟
‫چی؟ منو برکنار می‌کنین؟
‫کار اشتباهی کردم؟
‫دلیلش این نیست.
‫پـ... پس دلیلش چیه؟
‫فاطیما. می‌خوام تو...
‫جاسوس من بشی.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
Nemurenai mama de koko ni oide yo
‫بیا اینجا، همین‌طور که خوابت نمی‌بره
Ima to ima ga ima wa itsu datte
‫این لحظه‌ها، همین حالا، همیشه و هر بار،
Meguri mawatte koko ni kitan deshou
‫چرخیدن و چرخیدن تا آخر به اینجا رسیدن، نه؟
Sore demo dou ni mo nakusenai ne
‫با این حال، نمی‌شه هرجوری شده از بین بردشون
Sono kokoro no katachi wo wasurenaide
‫شکل اون قلبت رو فراموش نکن
Mune wo mitashita ano hibi mo
‫حتی اون روزهایی که سینه‌م رو پر می‌کردن،
Omoi mo gakezu ni tsuieta kara
‫ناگهان و بی‌اونکه انتظارش رو داشته باشم، به پایان رسیدن
Eien nante doko ni mo nai
‫چیزی به اسم ابدیت هیچ‌جا وجود نداره
Watashi wa watashi ni modorenai mama
‫و من هنوز نتونستم به خودِ سابقم برگردم
Nanimo shirazu ni ikiteiraretara
‫اگه می‌شد بی‌خبر از همه‌چیز زندگی کرد،
Dokoka kitto raku datta deshou
‫حتماً یه جایی، زندگی راحت‌تر می‌بود
Nemurenai mama de koko ni oide yo
‫بیا اینجا، همین‌طور که خوابت نمی‌بره
Ima to ima ga ima wa itsu datte
‫این لحظه‌ها، همین حالا، همیشه و هر بار،
Meguri mawatte koko ni kitan deshou
‫چرخیدن و چرخیدن تا آخر به اینجا رسیدن، نه؟
Sore demo dou ni mo nakusenai ne
‫با این حال، نمی‌شه هرجوری شده از بین بردشون
Sono kokoro no katachi wo wasurenaide
‫شکل اون قلبت رو فراموش نکن
قسمت پنجم: مار رنگ خود را نشان می‌دهد انسان رنگ خود را پنهان می‌کند
‫قسمت بعد: «مار رنگ خود را نشان می‌دهد، انسان رنگ خود را پنهان می‌کند.»