دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫این باید همون لحظه‌ای باشه که منتظرش بودم.
‫ما اصلاً چه کاری از دستمون برمیاد؟
‫من دانش دارم.
‫بذارین به‌عنوان سنگ جادایِ جدیدتون بهتون خدمت کنم، عُلیاحضرت.
‫لطفاً قدرتتونو بهم قرض بدین.
‫بذارین دوتایی یه طوفان احضار کنیم.
‫من چی کار کردم؟
‫نه‌تنها دستور شاهدخت سرقویتی بیگی رو نادیده گرفتم...
‫صبر کن، من...
‫من بردۀ سرقویتی بیگی نیستم.
‫آهان، اینجایی.
‫فاطیما!
‫همه‌جا دنبالت می‌گشتم!
‫بانو تورگنه خیلی بیشتر از من دردشو تحمل کرده.
‫اگه نتونستی وارد بشی، باید فوراً برگردی پیش شاهدخت سرقویتی بیگی.
‫هی، فاطیما.
‫برای همین...
‫این پیغامو به شاهدخت سرقویتی بیگی برسون.
‫جایِ مناسب‌تری برای خودم پیدا کردم.
‫جـ... جدی؟
‫پس چه بهتر.
‫نگران نباش. حالا می‌فهمم.
‫می‌دونم باید چی کار کنم.
‫فقط صبر کنین، مغولا.
O
m
o
i
d
e
g
a
m
a
t
a
k
i
r
a
m
e
i
t
e
i
r
u
O
m
o
i
d
e
g
a
m
a
t
a
k
i
r
a
m
e
i
t
e
i
W
a
t
a
s
h
i
w
a
k
o
k
r
u
o
d
e
w
a
w
a
r
a
e
n
a
i
W
a
t
a
s
h
i
w
a
k
o
k
o
d
e
w
a
w
a
r
a
e
n
a
i
Yo
ku
ni
ka
gi
ri
ga
a
ru
na
ra
Shi
gen
ga
a
ri
a
ma
ru
ho
do
at
ta
na
ra
Kou
nat
te
i
nai
I
tsu
ka
mi
ta
mi
rai
wa
a
ma
ri
ni
mo
ro
ku
te
Yo
wa
kat
ta
ka
ra
ko
wa
sa
re
ta
I
tsu
dat
te
wa
ta
shi
wa
a
na
ta
no
ka
ge
wo
Sa
ga
shi
,
Sa
ma
yo
i
,
I
ki
te
i
ru
A
na
ta
na
ra
na
n
te
i
u
?
I
tsu
mo
kan
ga
e
te
ru
Ma
chi
gat
te
na
i
?
Mo
shi
ka
shi
te
mou
ha
ji
me
ka
ra
?
Ne
e
Ne
e
O
mo
i
de
ga
ma
ta
ki
ra
me
i
te
yu
ku
Wa
su
re
te
ta
na
n
te
so
n
na
wa
ke
A
no
hi
no
ki
bou
ga
u
go
me
i
te
i
ru
Wa
ta
shi
wa
ko
de
wa
ra
e
nai
I
ma
mi
te
ru
mi
rai
wa
to
te
mo
tsu
yo
ku
te
Wa
ta
shi
ga
fu
re
ta
ra
kit
to
ko
wa
re
te
shi
mau
قسمت هفتم: برادران
‫این دیگه چیه، چغتای؟
‫عمیقاً عذر می‌خوام.
‫نه‌تنها قاآن بزرگ رو به شرط‌بندی دعوت کردم،
‫بلکه با بردن، نهایت گستاخی رو هم نشون دادم.
‫آهان، منظورت اونه؟
‫برای همچین گناه بزرگی، آمادۀ شلاق‌خوردنم... نه، حتی حکم مرگ.
‫هر کاری می‌خواین باهام بکنین.
‫با این، بخشیده شدی. می‌دونی که من به این راحتیا عصبانی نمی‌شم.
‫اوگتای قاآن به من رحم کردن!
‫بزرگواریشون ستوده باد!
‫زنده‌باد! زنده‌باد!
‫زنده‌باد!
‫ها؟ چی؟
‫پس با اجازۀ شما مرخص می‌شم.
‫عجبا، این دیگه چه کاری بود؟
‫شاهزاده چغتای اون نمایشو به‌خاطر شما راه انداخت.
دبیر چینقای
‫چینقای.
‫مدت زیادی نیست که به‌عنوان اوگتای قاآن به تخت نشستین.
‫الان بیشتر از هرچیزی به اعتبار و آبرو نیاز دارین.
‫و بین رئیسایِ قبایل دشت، چه صفتی از همه باارزش‌تره؟
‫بزرگواری.
‫دقیقاً.
‫با دشمن بی‌رحم، ولی با زیردست بخشنده و بزرگوار.
‫الان نشون دادین دقیقاً همچین کسی هستین، قاآن بزرگ.
‫می‌فهمم، ولی لازم بود این‌همه نمایش راه بندازه؟
‫آهان، حالا فهمیدم.
‫بزرگواری، ها؟
‫در دوران اوگتای قاآن، قورولتاهایی برای تصمیم‌گیری دربارۀ سیاستایِ آینده برگزار می‌شد.
‫تازه، تو امپراتوری مغول،
‫همسرایِ امپراتور هم تو این مسائل سیاسی شرکت می‌کردن.
‫تورگنه؟
‫تو اینجا، تو قورولتای، چی کار می‌کنی؟ تقریباً هیچ‌وقت نمی‌بینم بیای.
‫مگه اجازه ندارم؟
‫بعضیا دلشون می‌خواد بیان، ولی نمی‌تونن.
پسر تموگه اوتای
برادر کوچک چنگیز تموگه
‫گوش کن، اوقای.
‫من اوتایم. لطفاً سعی کن اسممو یادت بمونه، پدر.
‫بحث امروز قراره نقشۀ لشکرکشی بعدیمونو مشخص کنه.
سلسله جین
سونگ جنوبی
‫هدفمون سلسلۀ جینه، دشمن قدیمیمون تو شرق.
‫شنیدم خیلی از نیاکانمون رو جین‌ها دزدیدن و کشتن.
‫آره، ولی راستش الان دیگه خیلی اهمیتی نداره.
‫خاندان تولوی بزرگ‌ترین سپاهو داره.
خاندان تولوی
‫خاندان چغتای هم که قاآن بزرگ اعتماد زیادی بهش داره.
خاندان چغتای
خاندان جوچی
‫جوچی، رئیس خاندان جوچی، مرده و قلمروش هم خیلی دوره.
خاندان اوگتای
خاندان تموگه
‫قلمرو خودم، یعنی خاندان تموگه، هم نزدیک جینه.
‫حالا که خاندانهامون بر آدمایِ زیادی حکومت می‌کنن،
‫همه‌مون نقشی برای خودمون می‌خوایم که برامون ضرر نداشته باشه.
‫ببینیم قاآن جدید چطور می‌خواد همۀ ما رو راضی نگه داره.
‫تو چی می‌گی، داریتای؟
‫اوتایم.
‫شما می‌خواین با این اوضاع چی کار کنین، قاآن بزرگ؟
‫می‌خوام یه پایتخت بسازم.
‫ای وای.
‫پایتخت؟
‫آره، یه پایتخت.
‫تو دشت یه شهر می‌سازیم.
‫با ساختمونایِ دائمی، نه چادر.
‫چـ... چی دارین می‌گین؟
‫پس لشکرکشی به جین چی می‌شه؟
‫گفتین پایتخت؟
‫یعنی باید اونجا زندگی کنیم؟
‫افتخار مغولا اینه که برای پیدا کردن سرزمینایِ ندیده از کوها رد می‌شن.
‫مثل مردم یکجانشین زندگی کنیم؟ چندش‌آوره.
‫همه گوش کنین، قاآن بزرگ هنوز حرفشون تموم نشده.
‫پایتخت می‌شه، ولی نه جایی که خودمون توش زندگی کنیم.
‫کارگاه‌هایی برای ساخت اسلحه و جواهرات داره،
‫و مرکز تجارتی می‌شه که بازرگانایِ خارجی اونجا جمع بشن.
‫ما همچنان کوچ‌نشین زندگی می‌کنیم.
‫ولی گاهی به پایتخت سر می‌زنیم و حسابی پول خرج می‌کنیم.
‫تا سخاوت و بزرگواریمونو نشون بدیم.
‫خبرش حتماً مردم و کالاها رو از سراسر سرزمین به اونجا می‌کشونه.
‫نظرتون چیه؟
‫من که منطقی توش نمی‌بینم.
‫فکر می‌کنین ایده‌م ارزشی نداره؟
‫به نظر من که عالیه!
‫پیشنهاد جالبیه. به نظرم ارزش انجام دادنو داره.
‫تولوی.
‫راستی، قاآن بزرگ...
‫کی می‌خوایم دربارۀ جنگ حرف بزنیم؟
‫چی؟
‫بالاخره وقتش رسیده دشمن قسم‌خورده و قدیمیمون، جین، رو از بین ببریم!
مغولان
سلسه جین
‫قلمرو وسیعشون خیلی کوچیک‌تر شده.
‫حالا مثل موشایِ کوچیکی گیر افتادن.
‫و ضربۀ آخر رو قاآن بزرگمون می‌زنه!
کایفنگ
‫این جنگ درست مثل شکار حلقه‌ای می‌شه.
‫شکارگاهمون هم پایتخت جین، کایفنگه.
‫اول قاآن بزرگ اون طرف رود زرد، شمال کایفنگ، اردو می‌زنه.
‫وقتی موشا از ترس می‌لرزن، ما از جنوب از دو طرف گیرشون می‌اندازیم.
‫این بیشتر شبیه شکار گوزنه تا موش.
‫اگه خوشحالت می‌کنه، بهشون بگو بچه‌آهو.
‫تولوی، جین رو نباید دست‌کم گرفت.
‫حتی لبۀ فروپاشی هم سربازا و مردمشون خیلی بیشتر از ما هستن.
‫عمو، دقیقاً برای همین می‌خوام مردمشونو از شرق فراری بدی.
‫درست مثل وقتی که حیوونا رو به طرف حلقۀ شکار می‌رونی،
‫اگه بتونیم مردم جین رو داخل دیوارایِ کایفنگ جمع کنیم،
‫همۀ اون سربازا و مردم تو یه شهر بسته گیر می‌افتن.
‫وقتی زمستون بگذره و غذاشون تموم بشه،
‫فکر می‌کنی چه بلایی سر شهر میاد؟
‫آهان، دربارۀ شما، برادر چغتای.
‫فکر کنم بهتره تو مغولستان بمونین و حواستون به کارا باشه.
‫بهتره خونه‌مونو بسپریم به کسی که قاآن بزرگ بیشتر از همه بهش اعتماد داره.
‫مگه نه؟
‫خب، من که مشکلی ندارم.
‫می‌ترسم خاندان جوچی اینجا نقشی نداشته باشن.
‫چی؟
‫در عوض، لشکرکشیایِ غرب رو شما رهبری می‌کنین.
‫چطوره؟
‫کسی با این نقشۀ جنگی مشکلی داره؟
‫شاهزاده تولوی.
‫برای رسیدن به کایفنگ از جنوب، باید وارد قلمرو سونگ جنوبی بشیم.
‫اونم از راه کوهستانایِ بسیار سخت.
‫این مشکلی نیست. سونگ جنوبی جین رو دشمن خودش می‌دونه.
‫دشمنِ دشمنمون، دوستمونه.
‫دربارۀ اون کوهستانایِ سخت هم...
‫تحملش می‌کنیم.
‫این همۀ چیزیه که تو قورولتای شنیدم.
‫خیلی ممنون.
‫اگه نقشۀ تولوی موفق بشه، گرسنگی و سرما منتظر مردم کایفنگه.
‫این چیزا رو می‌دونم و با این حال...
‫حالت خوب نیست، ستاره؟ داری می‌لرزی.
‫ببخشید. خوبم.
‫ستاره.
‫بانو تورگنه. لطفاً منو فاطیما صدا کنین.
‫فاطیما؟
‫ستاره اسمیه که زمان بردگیم داشتم.
‫درست نیست کسی با اصل‌ونسب پایین، خدمت همسر قاآن بزرگ باشه.
‫منم اینجا خودمو نایمانی جا می‌زنم.
‫چون با یه مرد مرکیت ازدواج کردم، باید خودمو مرکیت بدونم،
‫ولی خیلی از مغولا دل خوشی ازشون ندارن.
‫برای همین تصمیم گرفتم گذشتۀ مرکیت بودنمو از همه پنهون کنم.
‫تو هم لطفاً راز نگهش دار، فاطیما.
‫حتماً.
‫بوی خطر می‌ده.
‫خب، از اینجا به بعد چی کار کنیم؟
‫واقعاً بین قاآن بزرگ و خاندان تولوی عدم تعادل قدرت وجود داره.
‫خاندان تولوی بزرگ‌ترین سپاه مغولو در اختیار داره،
‫قاآن بزرگ بالاترین اقتدار رو داره،
‫و خاندان چغتای هم ازش حمایت می‌کنه.
‫باید بینشون شکاف بندازیم.
‫برای این کار،
‫لازمه نقشۀ شاهزاده تولوی موفق بشه.
‫ببخشید که مزاحم می‌شم.
‫حالت چطوره، بوراقچین؟
‫دیدن صورتت یه کم حالمو بهتر کرد.
خاتون بزرگ بوراقچین
‫اون چیه؟
‫یه متن پزشکیه که دائوئیستایِ چوان‌جن آوردنش.
‫بدنامون در طول زندگی کم‌کم «چی»ای رو که از اول داشتن از دست می‌دن،
‫و آخرش به بیماری و مرگ می‌رسه.
‫با تمرین می‌شه جلوی جریان «چی» رو گرفت.
‫ظاهراً روش اونا برای رسیدن به جاودانگی همینه.
‫اون روشا می‌تونن سلامتیتو برگردونن، بوراقچین؟
‫موگه.
‫این تویی که باید تو قورولتاها کنار قاآن بزرگ بشینی.
‫باهوش‌ترینِ همۀ ما.
‫مسائل سیاسی فقط تو قورولتاها تصمیم‌گیری نمی‌شن.
‫مهم اینه که بی‌سروصدا همۀ جور کارو پیش ببری.
‫حالا، موگه.
‫هرچی شنیدی برام تعریف کن.
‫تو این نقشه فشار زیادی روی شاهزاده تولویه،
‫ولی در عوض اگه موفق بشه، بیشترین افتخار نصیب اون می‌شه.
‫و به احتمال زیاد هم موفق می‌شه.
‫بالاخره خاندان تولوی قوی‌ترین سپاه مغولو داره.
‫تاکتیکایِ جسورانۀ سپاه مغول حتماً دشمنو غافلگیر می‌کنه.
‫اما...
‫اما بقیۀ شاهزاده‌هایِ مغول هم به همین نتیجه می‌رسن.
‫اینکه خاندان تولوی...
‫...زیادی قدرتمنده.
‫حتی اگه خود تولوی قصد خیانت نداشته باشه،
‫اگه بقیۀ خاندانا از قدرتش بترسن و بهش بدبین بشن،
‫و علیه خاندان تولوی با هم متحد بشن، مطمئنم که...
‫مغولا از هم می‌پاشن و آخرش نابود می‌شن.
‫کسایی پیدا می‌شن که بخوان بذر اختلاف بکارن.
‫پس ما چی کار می‌تونیم بکنیم؟
‫موگه، تو برخلاف من جوونی و جذابی.
‫دختر صادق و دوست‌داشتنی‌ای هستی.
‫برای اینکه مغولا از هم جدا نشن،
‫و دل‌هامون یکی بمونه، می‌خوام به‌جای من دست به کار بشی.
‫اگه تو می‌گی، بوراقچین.
‫تو یه شهر بسته گیر بیفتن تا از گرسنگی و سرما بمیرن...
‫ممکن بود مردم توس هم به همین سرنوشت دچار بشن.
‫برای مردم کایفنگ، منم فقط یه مغول دیگه‌ام.
تابستان 1230 میلادی
قلمروی خاندان اوگتای
‫قاآن بزرگ به جنگ می‌ره و شاهزاده چغتای می‌مونه تا مراقب دشت باشه.
‫ما باید چی کار کنیم؟
‫ما همراه سپاه قاآن بزرگ تا اردوگاه خط مقدم می‌ریم.
‫چغتای الان اینجاست تا قاآن بزرگ رو ببینه.
‫وقتی راه بیفتیم، تا مدت زیادی چغتای رو نمی‌بینیم.
‫برای اینکه بین مغولا آشوب درست کنیم،
‫به یه جناح نیاز داریم که مقابل خاندان تولوی وایسه.
‫خاندان چغتای برای این کار ضروریه.
‫پس اجازه بدین به‌عنوان فرستادۀ شما برم و به شاهزاده چغتای ادای احترام کنم.
‫من، فاطیما، خدمتگزار فروتن شما هستم.
‫آقای قاداق، چرا دارین دنبالم میاین؟
‫نمی‌تونم بذارم تنهایی بری.
‫اوه، فکر نمی‌کردم این‌قدر جنتلمن باشین.
‫نه، دارم می‌گم بهت اعتماد ندارم.
‫بانو تورگنه به من اعتماد داره.
‫من در خدمت اون نیستم.
‫داستانش طولانیه، ولی الان به دستور یکی دیگه عمل می‌کنم.
‫ها؟ مگه تو بردۀ تورگنه نیستی؟
‫اینجا بیرون چی کار می‌کنی؟
‫ا... این زن...
‫بانو موگه، همسر چهارم قاآن بزرگه!
‫آهان، فهمیدم. تو واقعاً درس نمی‌گیری، نه؟
‫چـ... چی؟ چی؟
‫حتماً گم شدی.
‫خب؟ شدی دیگه، نه؟
‫شرط می‌بندم هنوز جایِ همۀ چادرا رو یاد نگرفتی.
‫از همون دفعۀ قبل که دیدم همین‌طوری سرگردونی، شک کرده بودم.
‫توضیح تورگنه هم خیلی راست به نظر نمی‌رسید.
‫یا شاید...
‫فـ... فهمیدین!
‫حدس می‌زدم.
‫حالا چی کار کنم؟ آبرویِ بانو تورگنه رو می‌برم و دوباره دعوام می‌کنه!
‫اینکه تورگنه دعوات کنه به من ربطی نداره،
‫ولی بردن آبرویِ قاآن بزرگ یه چیز دیگه‌ست.
‫بذار راهو نشونت بدم.
‫واقعاً نمی‌دونم چطور ازتون تشکر کنم، بانو موگه!
‫باید یه جوری از این وضع خلاص بشم.
‫یه چیزی دربارۀ بانو موگه با دفعۀ قبل فرق داره.
‫گوشواره‌هاش.
‫خیلی ببخشید!
‫بدون اونا عجیب به نظر میام؟
‫نـ... نه، نمی‌شه گفت «عجیب»، ولی...
‫نکنه گمشون کردین؟
‫نه.
‫قاآن بزرگ فروختشون.
‫قاآن بزرگ! ای قاآن بزرگ!
‫التماستون می‌کنم این خربزه رو از من بخرین.
‫خیلی فقیرم.
‫چه خربزۀ کوچیکی.
‫موگه، گوشواره‌هاتو به این مرد بده.
‫چی؟
‫ناراحت نباش، موگه.
‫فکر می‌کنم این گوشواره‌ها یه روز دوباره بهت برگردن.
‫برگردن پیشتون؟ منظورشون چی بوده؟
‫هیچ ایده‌ای ندارم. اصلاً قاآن بزرگ رو نمی‌فهمم.
‫بانو موگه!
‫بانو موگه، قاآن بزرگ شما رو خواستن.
‫چی می‌خوان؟
‫جزئیاتشو بهم نگفتن.
‫چو!
‫دیگه چیزی نمونده.
‫آهان، اومد.
‫سلام، موگه.
‫بیا کنارم بشین.
‫یه هدیه برات دارم.
‫نکنه...
‫گوشواره‌هام!
‫اینا رو از کجا به دست آوردی؟
‫از خراسان.
‫تو راه سفرم به سمرقند،
‫خوش‌شانس بودم و مردی رو دیدم که گنجینه‌هایِ نفیسی از شرق می‌فروخت.
‫ازش پرسیدم این مرواریدایِ زیبا رو از کجا آورده.
‫گفت از روی خوش‌شانسی تو یه شهر اویغوری پیداشون کرده.
‫اونا رو در ازای نون از مرد فقیری گرفته بود که داشت از گرسنگی می‌مرد.
‫خراسان، ها؟ بیشتر از چیزی که فکر می‌کردم سفر کردن.
‫گوشواره‌هایی به این زیبایی برازندۀ فاتح دنیاست.
‫برای همین اومدم اینجا تا به‌عنوان پیشکش تقدیمتون کنم، قاآن بزرگ.
‫واقعاً برگشتن پیشم.
‫ممنون که آوردیشون.
‫همۀ کالاهات و کالاهایِ بازرگانایی که همراهتن رو می‌خرم.
‫خیلی ممنون.
‫همه‌شونو؟
‫بعداً هم جنسایِ بیشتری برام بیار. پشیمون نمی‌شی.
‫اِم، لطفاً اونجا بذارین.
‫کنار بقیه بذارینشون.
‫مواظب باشین به اون آسیب نزنین.
‫فکر نمی‌کردم همه‌چی رو بخره.
‫اومدن به مغولستان تصمیم درستی بود.
‫ببخشید.
‫شما از خراسان تا اینجا اومدین؟
‫آره. شما کی هستی؟
‫منم اهل خراسانم.
‫چرا تا مغولستان اومدین؟
‫چرا؟
‫معلومه، چون بیشترین سودو می‌شه تو مغولستان به دست آورد.
‫احتمال می‌دادیم امپراتور مغول برای جنسایِ خراسان و غرب بیشتر از همه پول بده.
‫از اومدن به اینجا نترسیدین؟
‫راه خیلی طولانیه و مغولا هم مردم ترسناکی‌ان.
‫اصلاً. اتفاقاً الان سفر کردن از قبل امن‌تره.
‫مغولا برای اداره کردن سرزمینایی که فتح می‌کنن مأمور تعیین می‌کنن.
‫وظیفه‌شون اینه که از بازرگانایِ عبوری محافظت کنن.
‫امپراتور واقعاً مرد قابل‌توجهیه.
‫به لطف گوشواره‌هات فهمیدم همه‌چی همون‌طور که باید کار می‌کنه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫بعد از شکست دادن جین، همه بالاخره با دیدگاه من موافق می‌شن؟
Nemurenai mama de koko ni oide yo
‫بیا اینجا، همین‌طور که خوابت نمی‌بره
Ima to ima ga ima wa itsu datte
‫این لحظه‌ها، همین حالا، همیشه و هر بار،
Meguri mawatte koko ni kitan deshou
‫چرخیدن و چرخیدن تا آخر به اینجا رسیدن، نه؟
Sore demo dou ni mo nakusenai ne
‫با این حال، نمی‌شه هرجوری شده از بین بردشون
Sono kokoro no katachi wo wasurenaide
‫شکل اون قلبت رو فراموش نکن
Mune wo mitashita ano hibi mo
‫حتی اون روزهایی که سینه‌م رو پر می‌کردن،
Omoi mo gakezu ni tsuieta kara
‫ناگهان و بی‌اونکه انتظارش رو داشته باشم، به پایان رسیدن
Eien nante doko ni mo nai
‫چیزی به اسم ابدیت هیچ‌جا وجود نداره
Watashi wa watashi ni modorenai mama
‫و من هنوز نتونستم به خودِ سابقم برگردم
Nanimo shirazu ni ikiteiraretara
‫اگه می‌شد بی‌خبر از همه‌چیز زندگی کرد،
Dokoka kitto raku datta deshou
‫حتماً یه جایی، زندگی راحت‌تر می‌بود
Nemurenai mama de koko ni oide yo
‫بیا اینجا، همین‌طور که خوابت نمی‌بره
Ima to ima ga ima wa itsu datte
‫این لحظه‌ها، همین حالا، همیشه و هر بار،
Meguri mawatte koko ni kitan deshou
‫چرخیدن و چرخیدن تا آخر به اینجا رسیدن، نه؟
Sore demo dou ni mo nakusenai ne
‫با این حال، نمی‌شه هرجوری شده از بین بردشون
Sono kokoro no katachi wo wasurenaide
‫شکل اون قلبت رو فراموش نکن
قسمت هشتم: خاتون بزرگ بوراقچین
‫قسمت بعد: «خاتون بزرگ، بوراقچین»