دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫- صبر کن. ‫- صبر کنم؟
‫الان وضعیت‌مون مشخصـه دیگه؟
‫مگه نشنیدی؟ ‫یه ترانه‌ی کامل برات خوندم.
‫آخه... نمی‌خوام برات ‫مثل یه دوست باشم، ولزی.
‫آدم دوستش رو این‌طوری نمی‌بوسه.
‫دیگه جاستین بی جاستین.
‫فقط همکاریـم.
‫سکس‌چت با دخترها هم ممنوع.
‫فقط پیام‌های درسی می‌دم.
‫قبولـه.
‫و دیگه معامله‌ای با هم نداریم.
‫این هم هستم.
‫هانا؟
‫صدا رو شنیدی؟
‫فکر کنم کل دانشکده شنیدن.
‫نه، بی‌ادب. ‫منظورم اون نبود...
‫- هانا؟ ‫- مامان؟
‫اونجایـی؟ ‫نمی‌بینمت.
‫ای وای!
[ خـارج از دانـشـکـده ]
[ قسمت پنجم: «یک ساندویچ ساده» ]
‫بچه‌های شیرینی هستن، ‫ولی واقعاً شیطونـن.
‫هر سال همین رو می‌گی، ‫ولی بعدش که خاله نیکول می‌ره...
‫ناراحت می‌شی که ‫خونه دوباره سوت‌وکور شده.
‫آره به‌خدا. تو امسال چی‌کار می‌کنی؟ ‫دوباره با آلی می‌ری بروکلین؟
‫نه، گرت و دوست‌هاش ‫واسه عید توی خونه‌شون برنامه دارن
‫و من هم می‌مونم.
‫برنامه دارن؟
‫پس قراره خوش بگذره.
[ بابا: امروز توی تمرین می‌بینمت. لطفاً باهام حرف بزن. ]
‫چی می‌خوای ببری؟
‫گفتی از دستورپخت ‫لازانیای نانا خوششون اومده، آره؟
‫آره، ولی خب...
‫- خب زشتـه که دست‌خالی بری اونجا. ‫- دست‌خالی نمی‌رم.
‫به گرت پیام بده بگو ‫چندنفر قراره اونجا باشن.
‫عع... چیزه...
‫گرت؟
‫مگه الان اونجاست؟
‫عع...
‫معرفیم کن دیگه.
‫الان نه، مامان.
‫گرت، پسرم. چندنفر قراره بیان مهمونی؟
‫سلام عرض شد، خانم ولز.
‫لطفاً من رو «کَری» صدا کن.
‫ببینش تو رو خدا.
‫واقعاً اغراق نکردی، هانا. ‫خیلی خوش‌تیپـه.
‫خب دیگه قطع می‌کنم.
‫گرت، بابای هانا حسابی حسودیش می‌شه ‫اگه بفهمه من زودتر از اون دیدمت.
‫چند وقتـه داره ‫پُز تو رو به دوست‌هاش می‌ده.
‫دیشب هم درباره‌ی ‫بازی‌تون یه پست گذاشت.
‫می‌خواست اسمت رو تگ کنه، ‫ولی نگران نباش...
‫من نذاشتم.
‫فقط بدون که اینجا ‫یه طرف‌دار دوآتیشه داری.
‫مامان، دیشب بازی رو باختن.
‫مهم نیست. بابات افتخار می‌کنه.
‫خب ما دیگه باید بریم. ‫کلاس داریم.
‫خوش‌حال شدم دیدمت، گرت.
‫من هم همین‌طور، خانمِ...
‫کَری.
‫خدا نگهدارت، عزیزم.
‫- خدافظ، مامان‌جون. ‫- خدافظ.
‫شرمنده، مامانم یه‌کم پُرانرژیـه.
‫خانم مهربونیـه. ‫تو رو هم دوست داره.
‫خب، تو رانندگی می‌کنی یا من؟
‫عمراً روی میله‌ی ‫دوچرخه‌ت نمی‌شینم، ولزی.
‫یه روز می‌شینی، گراهام.
‫یه روز می‌شینی.
‫دیگه نمی‌دونم ‫کجا می‌شه باهات حرف زد.
‫اومدم واسه عید ‫شکرگزاری دعوتت کنم خونه.
‫شوخی می‌کنی دیگه؟
‫سیندی هنوز می‌خواد ‫قبل‌از ازدواج ببینت
‫و من هم دوست دارم باشی.
‫خدا می‌دونه باز ‫چه نقشه‌ی مزخرفی کشیدی...
‫نقشه‌ای در کار نیست، گرت.
‫دارم تلاشم رو می‌کنم.
‫من دیگه عوض شدم، ‫ولی حق می‌دم که درکم نکنی.
‫ولی سیندی...
‫سیندی بهم اعتماد داره.
‫و من هم می‌خوام لیاقت ‫اعتمادش رو داشته باشم.
‫لطفاً، گرت.
‫به پیشنهادم فکر کن.
‫خیلی خوب شده، ‫ولی استادم راست می‌گه.
‫هنوز اون احساسات کافی رو نداره.
‫فعلاً نه.
‫باشه. مشکلی نیست.
‫توی عید یه نگاه دوباره ‫به متن شعر می‌ندازم.
‫- عالی می‌شه. ممنون. ‫- فدات.
‫می‌بینمت، گرت.
‫قربونت، داداش.
‫باز جولیان تِر زده؟
‫جاستین تِر نزده و می‌خواد ‫یه وِرس جدید اضافه کنه.
‫که یعنی می‌تونم ‫عید امسال رو استراحت کنم.
‫- ولزی. ‫- جان؟
‫واسه عید نمی‌ری خونه‌تون؟
‫فکر کنم مامان‌بابات ‫دوست دارن ببیننت.
‫اون شهر دیگه بهم حس خونه نمی‌ده.
‫به‌خاطر اتفاقی که برات افتاد؟
‫آره و اتفاقی که بعدش افتاد.
‫وقتی می‌فهمی پسری که ‫متهمش کردی، بچه‌ی شهرداره...
‫مردم هم دیگه حرفت رو باور نمی‌کنن.
‫تازه کل هم‌تیمی‌هاش هماهنگ کردن
‫و علیه من شهادت دادن.
‫دادگاه عجیبی بود.
‫یارو ورزش‌کار بوده؟
‫آره.
‫بازیکن هاکی؟
‫آره.
‫ای حروم‌زاده.
(گرت در اینجا طرز بیان خاصی داره. ‫هم از طرف عصبانیـه و هم به صورت غیرمستقیم ‫از خودش خجالت می‌کِشه که دلیلش مشخصـه.)
‫دیگه گذشته و رفته.
‫اون یارو هم فراموش شده.
‫در کل علاقه‌ای ‫به رفتن به ایندیانا ندارم.
‫مامان‌بابام هم درک می‌کنن.
‫حالا چی شده که می‌پرسی؟
‫بابام واسه عید دعوتم کرده خونه ‫و می‌خواد با نامزدش آشنا بشم.
‫خب دوست داری بری؟
‫شاید.
‫نمی‌دونم.
‫داستان من و بابام...
‫یه‌کم پیچیده‌ست.
‫آره، ولی بالاخره باباتـه.
‫حتی اگه آدم سخت‌گیری باشه.
‫قبل‌از تمرین که دیدمش، ‫رفتارش عوض شده بود.
‫یعنی خوب بود یا بَد؟
‫خوب‌بودن در توانش نیست، ولی...
‫ولی امیدواری که باشه.
‫ببین، به نظرم آدم‌ها ‫اگه بخوان، می‌تونن تغییر کنن.
‫یعنی می‌گی یه فرصت بهش بدم؟
‫اگه خودت می‌خوای.
‫اگه برم...
‫تو هم باهام می‌آی؟
‫معلومـه.
‫مطمئنـی؟
‫دوست‌دخترها واسه همین روزائـن.
‫حداقل اون واقعی‌هاشون.
‫ممنون.
‫سرعتم بیشتر شده؟
‫دیگه برام مهم نیست.
‫اینجا خوب افتادی‌ها.
‫بَدجنس شدی.
‫بَدجنس بااُبهت یا مثل تو؟
‫- مثل زِدنو چارا شدی. ‫- آها.
(زدنو چارا از بازیکن‌های معروف و درشت‌هیکل تاریخچه‌ی هاکی هست.)
‫عمراً به بَدجنسی من نمی‌رسی.
‫همین هم خوبـه.
‫حداقل توی این عکس‌ها نشون می‌دی ‫که فکروذکرت دوست‌دختر گرت نیست.
‫- خب واقعاً نیست! ‫- که این‌طور.
[ مرکز ترک اعتیاد هیستینگز ]
‫این دفعه قرعه به نام تو افتاده.
‫بذارمش روی بلندگو؟
‫نه، قربون دستت.
‫خب حتماً داره بهش سخت می‌گذره.
‫می‌ترسه روز عید تنها بمونه؟ ‫خب تقصیر خودشـه.
‫داره تلاش می‌کنه، داداش.
‫تلاش کار همیشگی‌شـه.
‫جوابش رو بده.
‫سلام، مامان.
‫این جناب بوقلمون ۱۱ کیلو وزن دارند.
‫- بوقلمون گنده‌ایـه. ‫- دقیقاً.
‫می‌خوایم عید امسال رو بترکونیم.
‫برعکسِ پارسال که ‫هرکی یه‌چیزی با خودش آورد
‫و آخرش یه بوقلمون داشتیم ‫با ۳۰۰ بطری آبجو.
‫چه روزی بود.
‫و عید امسال هم ‫واسه من خاطره‌انگیز می‌شه.
‫واسه همین پخت‌وپز تماماً با خودمـه.
‫امسال بهترین عید ‫شکرگزاری رو خواهیم داشت.
‫بی‌نقص‌ترین عید.
‫- یا خدا. ‫- پشمام.
‫حالا که نمی‌شه برم خونه، تصمیم گرفتم
‫بهترین غذاهای مامانم رو درست کنم.
‫سه مدل کیک داریم... ‫دو مدل آبمیوه...
‫و یه‌عالمه سیب‌زمینی شیرین.
‫و البته گُل سرسبدشون:
‫بوقلمون بریون، ‫مختص خاندان تاکر، از سال ۱۹۸۵.
‫- حالا می‌شه برم؟ ‫- فکر کنم هنوز مونده.
‫بله بله، هنوز مونده.
‫سربازها هم باید ‫به‌اندازه‌ی فرمانده زحمت بِکشن.
‫گرت کجاست؟
‫الان ما سربازهاتـیم؟
‫این بار همه‌چی باید بی‌نقص باشه.
‫این یه عملیات نظامیـه، دوستان.
‫همه‌تون وظایفی دارین.
‫گرت کدوم گوریـه؟
‫- چی شده؟ ‫- گرت.
‫ممنون که بالاخره ملحق شدی.
‫تو و ولزی برین مواد لازم ‫برای کیک دلا رو بگیرین.
‫واسه چی؟
‫واسه عید دیگه.
‫آها... شرمنده، تاک.
‫من و هانا واسه عید می‌ریم ‫خونه‌ی بابام توی بوستون.
‫ای بابا. ‫یعنی چی؟
‫خیلی خوب.
‫مشکلی نیست. ‫دین، زحمتش با توئـه.
‫خیلی دوست داشتم کمک کنم، ‫ولی من هم با بِلا
‫- واسه عید می‌رم نیویورک. ‫- اذیتم نکن، داداش.
‫- نه نه نه... ‫- چهارشنبه‌ی مستان داریم.
‫وقتی می‌تونم اونجا سگ‌مست کنم، ‫چرا اینجا بمونم و سگ‌مست کنم؟
‫شرمنده، داداش. ‫سال بعد می‌بینمت.
‫دوست‌هامون دارن ‫محفل دوستانه رو ترک می‌کنن.
‫کون لق‌شون.
‫من و جولز هستیم. ‫بی‌نقص‌ترین عید شکرگزاری می‌شه.
‫چی لازم داری؟
‫فهرست لوازم رو می‌فرستم.
‫- پشمام. ‫- می‌دونم.
‫باشکوهـه.
‫خیلی ناراحتـم که ‫امسال باهام نمی‌آی بروکلین.
‫من هم. ‫ولی باید گرت رو همراهی کنم.
‫خیلی دوست داشتم ‫مستیِ خاله کَتی رو ببینم
‫که دوباره خونه رو می‌ذاره روی سرش.
‫وای آره، پیر شده و هنوز ول‌کن نیست.
‫این اولین عیده که بدون شان هستی. ‫حالت چطوره؟
‫والا دارم از سینگلی‌م لذت می‌برم.
‫مثل یاسمینا توی فصل دوم ‫سریال «النساء الاشباء» شدم.
‫توی فصل دوم مگه همه‌ش توی کما نبود؟
‫چرا، ولی تا قبلش ‫مجرد بود و پیشرفت می‌کرد.
‫درست مثل من.
‫دیگه حواسم پرت نیست ‫و فقط روی بازیگری‌م تمرکز کردم.
‫- همین. ‫- بهت افتخار می‌کنم.
‫من هم به تو افتخار می‌کنم.
‫درست مثل یه دوست‌دختر واقعی ‫می‌خوای با بابای گرت ملاقات کنی.
‫استرس داری؟
‫نه.
‫آخه طرف معروفـه.
‫آره خب یه‌کم استرس دارم، ‫ولی نه به‌خاطر شهرتش.
‫فقط چیزه...
‫این‌جور که گرت ازش تعریف کرده، ‫طرف خیلی سخت‌گیره.
‫آره، توی بازی‌ها دیدمش. ‫یارو اصلاً با لبخند آشنایی نداره.
‫آره فکر کنم.
‫نگران نباش.
‫مهم نیست اون ازت خوشش بیاد یا نه.
‫مهم گرت‌ـه.
‫و اون هم دوستت داره.
‫آخه واسه گرت خیلی مهمـه ‫که مشکلی توی دورهمی پیش نیاد.
‫رابطه‌ها واسه همین روزهائـن، عشقم.
‫از همدیگه حمایت کنین.
‫کمک کنین تا به رشد برسین.
‫همه‌ش که نمی‌شه ‫سکس و خوش‌گذرونی باشه.
‫ای وای، اتوبوس رسید. ‫من برم.
‫کجا؟ ‫بذار گرت برسونت.
‫نه بابا. ‫من اتوبوس دوست دارم.
‫تو از اتوبوس‌ها متنفری.
‫نه بابا.
‫عشق منـی. ‫عیدت هم مبارک.
‫قربونت.
‫- تا کِی روی ۴۲۵ درجه باشه؟ ‫- تا ۳۰ دقیقه.
‫توی این مدت سعی کن ‫توی بوقلمون رو پُر کنی.
‫یادت نره رطوبت گوشت رو بگیری.
‫می‌دونم می‌دونم. ‫نباید خیس باشه.
‫وگرنه گوشت می‌سوزه ‫و بوقلمونت شبیه عمو پیتر می‌شه.
‫از مارشملوها هم غافل نشی.
‫آروم، داداش.
‫موج بده بهش.
‫آرومِ آروم.
‫- چَشم، سرآشپز. ‫- احسنت.
‫دقیقاً یه ساعت بعدش ‫بوقلمون رو بذار توی فر
‫و مخلفات رو آماده کن.
‫یه ساعت. باشه.
‫اولین عیدی هست که ‫تنهایی داری این کار رو می‌کنی.
‫بدون تو حس عجیبی داره.
‫من هم دلم برات تنگ شده...
‫ولی انگار الان هم کنارتـم
‫و بوی عرق و هورمون‌های ‫مَردونه رو حس می‌کنم.
‫باشه دیگه.
‫فقط امیدوارم خراب نکنم.
‫- می‌خوام بی‌نقص بشه. ‫- هیچی بی‌نقص نیست.
‫مهم خود غذا نیست.
‫مهم عشق و علاقه‌ایـه که ‫واسه پختش صرف می‌شه.
‫این دیالوگ سریال ‫«کُنتس پابرهنه» نبود؟
‫شاید هم اون‌ها دیالوگ من رو دزدیدن؟
‫باید قطع کنم، گریوی.
‫دوستت دارم، عزیزم.
‫عالیـه. جونم.
‫مارشملوها کجائـن؟
‫همین پنج ثانیه پیش اینجا دیدمش. ‫کجا رفت؟
‫یک، دو، سه.
‫به‌خدا همین‌جا بودن.
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫رسم خونوادگی‌مون رو زنده نگه می‌دارم.
‫می‌خوام یه عید شکرگزاری ‫درست‌حسابی داشته باشم. باشه؟
‫با بوقلمون و کدوتنبل ‫می‌شه درست‌حسابی؟
‫واسه من خسته‌کننده‌ست.
‫مامان هرچی هم که باشه، ‫دورهمی باهاش خوش می‌گذره.
‫جالبـه که فقط خاطرات خوش یادت مونده.
‫می‌شه لطفاً از امروز لذت ببریم؟
‫داری دورهمی تاک رو خراب می‌کنی.
‫باور کنین مارشملوها همین‌جا بودن.
‫اراذل!
‫- عیدتون مبارک! ‫- عع، بِردی!
‫ناتالی! ‫خدا رو شکر!
‫- ترسیدم غذا اضافه بیاد. ‫- خیالت تخت. مهمون هم آوردیم.
‫شراب هم آوردیم.
‫به‌به، شیش‌نفر دیگه. ‫سلام، کندال جون.
‫این تعداد هم جوابـه. ‫سلام. احوال شما؟
‫- سلام. ‫- ممنون بابت دعوتت، تاکر.
‫خوش اومدین.
‫به نظرت می‌شه سیب‌زمینی‌ها رو ‫توی یه ظرف دوبرابر کرد؟
‫از من می‌پرسی؟
‫خدا کمکم کنه.
‫اصلاً ایده‌ی خوبی نیست.
‫آره، حق با توئـه.
‫آخه کی واسه عید شکرگزاری ‫کیک لیمویی می‌بره؟
‫چرا جلوم رو نگرفتی؟ ‫کدوتنبل.
‫باید کدوتنبل می‌گرفتم.
‫شاید شراب گزینه‌ی بهتری بود.
‫منظورم اومدن‌مون به اینجاست، ولزی.
‫آها.
‫خب هروقت دوست داشتی، می‌ریم.
‫بهم علامت بده تا بزنیم بیرون.
‫- علامت بدم؟ ‫- آره.
‫مثلاً دستم رو فشار بده.
‫یه بار فشار بدی، یعنی اوضاع خوبـه.
‫دو بار فشار بدی، از اینجا می‌ریم.
‫می‌خوای اصلاً نریم؟
‫یا می‌خوای بمونیم؟ ‫لطفاً یه چیزی بگو.
‫باشه. می‌مونیم.
‫خب.
‫اولین قدم خروج از اتومبیلـه.
‫آره.
‫گرت، بالاخره اومدی.
‫سلام، بابا.
‫و شما باید هانا خانم باشی.
‫- خیلی خوش‌وقتـم. ‫- سلام عرض شد.
‫ببخشین، دستم پُره...
‫اون رو بده من.
‫به‌به، کیک!
‫کیک لیمویی‌ـه! ‫تو عاشق کیک لیمویی هستی.
‫- عاشق کیک لیمویی‌ـه. ‫- بعله، رودستش نیست. ممنون.
‫همین‌طور واینستین. ‫بیاین داخل دیگه.
‫بفرمایین.
‫این رو بذارم توی یخچال.
‫کُت‌تون رو بدین من.
‫ممنون.
‫خونه‌ی قشنگیـه.
‫آره.
‫آخی، بچگی‌تـه؟
‫خیلی شبیه همـن، مگه نه؟
‫پدرو پسر یکی‌ان.
‫خیلی خوش‌حالـم که اومدی، گرت.
‫خیلی دوست دارم ‫از مسابقات فصلی‌تون بشنوم.
‫می‌خوام بازی بذارم.
‫رقابت بین من و توئـه، پسر.
‫تیم رنجرز و برونز.
‫می‌شه اول خونه رو به هانا نشون بدم؟
‫بله که می‌شه.
‫اجازه نمی‌خواد. ‫اینجا خونه‌ی خودتـه.
‫بریم.
‫باشه.
‫خیلی‌خیلی خوش اومدین.
‫باز کی دَر زد؟
‫ما با الکل آمده‌ایم.
‫و چند بسته چُس‌فیل هم ‫از سلف دانشکده کش رفتیم.
‫تبریک می‌گم، تاک. ‫باز هم مهمون داری.
‫هانا گفت ما هم دعوتـیم.
‫معلومـه که دعوتـین.
‫بفرمایین بشینین.
‫جولز ازتون پذیرایی می‌کنه.
‫لطفاً توی همین محدوده‌ی ‫هال‌وپذیرایی تشریف داشته باشین.
‫خیلی ممنون. ‫عیدتون هم مبارک.
‫عید تو هم مبارک.
‫چرا مخلفات رو توی فر نذاشتین؟
‫آخه هنوز پودینگ ذرت ‫و مارشملوها توی فرن.
‫بیا برنامه‌ی فر رو تنظیم کنیم.
‫من محاسبه کردم.
‫مخلفات رو باید توی ‫ناحیه‌ی بی‌طرف بذاریم.
‫کلاً ۳۰ دقیقه زمان می‌بره.
‫کاش توی هاکی ‫همین‌قدر مهارت داشتین...
‫جولز، اصلاً حوصله‌ی شوخی ندارم.
‫لطفاً بس کن.
‫- تو برو. ‫- بچه‌ها، خواهش می‌کنم.
‫- یکی مزه کنه. ‫- لوگان، مزه کن.
‫آخرین ایستگاه هم اتاق بنده‌ست.
‫چیزی شده؟
‫نه، فقط حس عجیبیـه که برگشتم اینجا.
‫بعداز فوت مامانم، ‫رفتم مدرسه شبانه‌روزی
‫و دیگه برنگشتم اینجا.
‫آره، مشخصـه.
‫بابات توی کار انبارداری هم هست؟
‫این‌ها همه‌ش وسایلیـه ‫که توی فروشگاه‌ها
‫و همایش‌ها امضا می‌زنه.
‫عجب.
‫مثلاً می‌خواد افسانه‌ش فراموش نشه.
‫ولی دیگه دوران طلایی‌ش تموم شده.
‫نگرانـی که تو هم همین‌طوری بشی؟
‫موفقیت همیشه تهش این‌طوریـه.
‫می‌تونم همین فردا مدرک رو بندازم دور
‫و برم توی یه هایپرمارکت بارکد اسکن کنم.
‫البته این هم شغل شریفیـه.
‫اتفاقاً مامان من هم ‫توی هایپرمارکت کار می‌کنه.
‫ولی خب آره، ‫شغل رؤیایی اون هم نبوده...
‫دوست داشته چی‌کاره بشه؟
‫نمی‌دونم. ‫قبلاً که خواننده بود.
‫گروه موسیقی ‫دبیرستانش چندتا جایزه بردن...
‫ولی هیچ‌وقت جدی دنبالش نرفت.
‫پس حتماً به تو افتخار می‌کنه.
‫فقط دوست داره ‫از کاری که می‌کنم، راضی باشم.
‫بابای من که اصلاً این‌طوری نیست.
‫الان رو نمی‌دونم، ‫ولی قبلاً این‌طوری نبود.
‫نه فقط توی هاکی، کلاً همیشه...
‫خیلی...
‫سخت‌گیر بود؟
‫آره.
‫- فهمیدم. ‫- عجیب سخت‌گیر بود.
‫چی بگم... ‫آخه این‌طوری هم جالب نمی‌شه.
‫یه‌روز از خواب بیدار شی ‫و بفهمی دیگه هاکی بازی نمی‌کنی.
‫دلت تنگ نمی‌شه؟
‫تنها هنر من همین هاکی‌ـه.
‫این حرف رو نزن. ‫تازه جواب سؤالم هم نبود.
‫فکر کنم بعدش...
‫احساس آزادی می‌کنم.
‫ببخشین.
‫آلی گفت وقتی برسه، زنگ می‌زنه.
‫جواب بده.
‫اشکال نداره؟
‫آره، نگران نباش.
‫باشه.
‫الو؟
‫وای!
‫سلام، بچه‌ها.
‫اینجا از روز تخفیف ‫جمعه‌ی سیاه فروشگاه‌ها شلوغ‌تره.
‫برای پذیرایی باید ‫به‌روش سنتی عمل کنیم.
‫می‌رم از انبار باز هم ‫سیب‌زمینی بیارم و بعدش...
‫- رطوبت؟ ‫- رطوبت بوقلمون رو بگیریم.
‫- بله. ‫- برو، داداش.
‫صبر کن ببینم. ‫روی سیب‌زمینی‌ها مارشملو نیست؟
‫سیب‌زمینی‌هاش شیرینـن دیگه.
‫کفر نگو، پسر. ‫تو کافری؟
‫حرفم رو پس نمی‌گیرم.
‫ما که هیچ‌وقت روی ‫سیب‌زمینی مارشملو نذاشتیم.
‫- مگه تا حالا سیب‌زمینی شیرین خوردیم؟ ‫- من یه بار ساندویچش رو خوردم.
‫ساندویچ توی عید شکرگزاری؟
‫اتفاقاً مناسب‌ترین ‫زمان برای ساندویچـه.
‫مخصوصاً وقتی داداشت ‫با اغذیه‌ی «کلبه‌ی تاکو» قرارداد بسته.
‫عع، مگه روز عید هم کار می‌کنن؟
‫فقط اون‌ها روز عید باز می‌کنن.
‫یه بار مامان‌مون توی عید مست کرد ‫و یادش رفت داره جوجه کباب می‌کنه.
‫این‌طوری فهمیدیم اون‌ها بازن.
‫نزدیک بود منبع گاز پروپان بترکه ‫و محله رو صاف کنه.
‫- اوه اوه. ‫- ولی خیلی باحال بود.
‫مامانم هیچ‌وقت آشپز خوبی نبود.
‫فهمیدم.
‫باید مامان رو ببریم همون‌جا.
‫عمراً.
‫الان بین یه مشت غریبه نشسته
‫و داره غذای مزخرف کمپ رو می‌خوره.
‫خب که چی؟
‫خب به حمایت ما نیاز داره.
‫فکر کنم ما باید دور شیم.
‫آخرین باری که اونجا بود، ‫ازش حمایت کردم
‫و همچنین دفعات قبلی‌ش.
‫امروز عید شکرگزاری‌ـه ‫و اون هم خونواده‌مونـه، جان.
‫و الان توی کمپ ترک اعتیاده، جولز.
‫برای همین می‌گم.
‫داره...
‫داره تلاشش رو می‌کنه.
‫خب، یه برنامه دارم. ‫به‌جای مارشملو، اسفناج می‌ذاریم.
‫چی شده؟
‫اصلاً ولش کن.
‫خودم تنها می‌رم.
‫تاکر، داداش گُلم!
‫ما اومدیم.
‫بله، دارم می‌بینم.
‫شرمنده دیر شد.
‫قربانت.
‫- یانیس اهل لتونی‌ـه. ‫- سلام.
‫- شریل اهل فیلیپین‌ـه. ‫- سلام.
‫- آرجون رو که می‌شناسی. ‫- بله، سلام.
‫- و کارل هاینز. ‫- سلام، کارل هاینز هستم.
‫ببخشید!
‫دوستان، دقت بفرمایید. ‫من یه‌کم به فضا احتیاج دارم.
‫پس لطفاً دورهمی رو ببرین بیرون.
‫بریم، بچه‌ها. ‫بریم.
‫- بیرون. ‫- بریم بیرون.
‫ممنونـم، بچه‌ها.
‫ممنونـم.
‫تیم برونز درحال‌حاضر در رتبه‌ی سوم
‫تیم‌های ایالت قرار گرفته
‫و رتبه‌ی چهارم نیمه‌ی شرقی کشور.
‫بازی شروع می‌شه.
‫مشخص بود برونز قوی شروع می‌کنه.
‫شنیدم توی راه به سالن ‫تمرین برونز هم سر زدی.
‫آره.
‫تونستی خودی نشون بدی؟
‫آره، یه‌کم.
‫باریکلا.
‫سیندی... زن مهربونیـه.
‫آره.
‫طرف‌دار هاکی هم هست.
‫طرف‌دار تیم پنگوئن‌هاست، ‫ولی خودم نظرش رو عوض می‌کنم.
‫خوبـه پس.
‫- آباریکلا. ‫- دهن‌سرویس.
‫همینـه.
‫بونویل دردسری شده واسه برونز.
‫واسه دفاع زیادی سریعـه.
‫آره، ولی برگشتش همیشه کُنده.
‫کافیـه ازش دیسک رو بگیرن و تمام.
‫مطمئنـم برونز حسابی خوش‌حالـه ‫که تو رو یه سال زودتر استخدام می‌کنه.
‫فعلاً نیازی به من نیست. ‫فونتانو هنوز چند فصل دیگه جا داره.
‫تازه، من هنوز آماده نیستم.
‫می‌خوام دانشگاه رو تموم کنم.
‫تصمیم عاقلانه‌ایـه، گرت.
‫بهتره واسه بازیکنِ ‫حرفه‌ای شدن بزرگ‌تر باشی.
‫من ۱۸سالگی شروع کردم ‫و حسابی بهم فشار اومد.
‫ولی تو فرصت آماده‌شدن داری.
‫خب، بالاخره تنها شدی؟
‫لهجه‌ی انگلیسی خاله کَتی چی می‌گه؟
‫تازه می‌گه من رو «کیارا» صدا کنین.
‫کلاً سبکش رو عوض کرده.
‫یه هفته واسه ما رفت لندن‌ها.
‫- آلی؟ ‫- ها؟
‫آها... آره. ‫یک وضعی شده.
‫صبر کن بینم... ‫باز چی شده؟
‫هیچی. ‫فقط اینجا خیلی شلوغ‌پلوغـه.
‫خب اگه کار داری...
‫صدای ناخن‌هات رو می‌شنوم‌ها. ‫داری به کی پیام می‌دی؟
‫چی؟ ‫هیشکی بابا.
‫شان‌ـه.
‫- باز بَک زدی؟ ‫- نه بابا.
‫اشکال نداره‌ها.
‫بابامـه...
‫نمی‌تونه کنترل تلویزیون رو پیدا کنه.
‫باور کن نسل بابام هم ‫اختلال حواس داره، فقط تشخیص داده نشده.
‫آها. باشه پس.
‫چیزه... من برم کمک‌شون.
‫عع... عشق منـی. ‫خدافظ.
‫عع...
[ سرور ما گراهام‌ـه ]
‫عیدتون مبارک.
‫- وقت قبلی داشتین؟ ‫- سلام.
‫نه، واسه جین لوگان اومدم.
‫ایشون کِی بستری شده؟
‫هفته‌ی پیش.
‫متأسفانه، ورودی‌های ‫جدید امکان ملاقات ندارن.
‫نه، فقط این رو براش آوردم.
‫بهش بگین ازطرف جولز‌ـه.
‫و جان.
‫ببخشیدها...
‫ولی این رو با پول ‫زحمت‌کشیِ خودم خریدم.
‫بعداً برات واریز می‌کنم.
‫ازطرف جولز و جان. ‫ممنون.
‫پیام خاصی هم براش دارین؟ ‫مثلاً «عیدت مبارک» یا...
‫عع... جنس قاچاق رو بده.
‫این یه رسم خونوادگیـه.
‫خودش می‌فهمه.
‫مرسی که اومدی.
‫مطمئنـم خوش‌حال می‌شه.
‫اومدم چون واسه تو مهم بود.
‫و حق با توئـه.
‫اون هم داره تلاش می‌کنه.
‫نظرت چیـه سر راه بریم ابزارفروشی؟
‫واقعاً؟
‫باید منقل و این چیزها بگیریم
‫که تعطیلات رو به‌سبک ‫خاندان لوگان بگذرونیم.
‫پس یه سر به هایپرمارکت هم بزنیم.
‫یه پاکت مارشملو کافی نیست.
‫پس بزن بریم.
‫- گزارش وضعیت. ‫- مخلفات توی فره، سرآشپز.
‫یه ساعت باقی مونده، سرآشپز.
‫- همیشه می‌خواستم این‌طوری بگم. ‫- ترکوندیم‌ها.
‫پس وقتش رسیده، عزیزانم... ‫که بوقلمون رو تفت بدیم!
‫- آماده‌ای، سیمز؟ ‫- بریم توی کارش.
‫دَه، نُه، هشت...
‫هفت، شیش، پنج...
‫چهار، سه، دو...
‫یک!
‫نه، گوشت رو خشک نکردیم!
‫چهارشنبه‌سوری شد!
‫امشب حسابی تدارک دیدیم‌ها.
‫پوره‌های سیب‌زمینی ‫سیندی یه چیز دیگه‌ست.
‫مواد لبنی هم نداره.
‫خوش‌به‌حال تو شد، هانا.
‫از سیندی خواستم
‫که سالاد ماکارونی رو
‫- با خُرده‌نون درست کنه. ‫- خُرده‌نون!
‫- درست عین مامان. ‫- دقیقاً.
‫امیدوارم جسارت نکرده باشم.
‫نه بابا.
‫اتفاقاً زحمت کشیدین. ‫ممنون.
‫ممنون که اومدی.
‫خوش‌حالم کردی.
‫فیل، شروع می‌کنی؟
‫بله حتماً.
‫قبل‌از شروع، دعا می‌کنیم.
‫آها.
‫بله.
‫خدایا، به‌خاطر نعمت‌هایی که ‫در اختیارمون گذاشتی، شکرگزارتـیم.
‫سپاسگزاریـم که ما رو دور هم جمع کردی ‫تا از این وعده‌ی غذا لذت ببریم.
‫و همچنین ممنون‌دار آشپزمون هستیم.
‫ما رو در مسیر عشق و زندگی
‫تنها نذار و یار و یاورمون باش.
‫کمک کن اهمیت ‫خانواده رو بهتر درک کنیم.
‫هم در این زندگی و هم در زندگی بعدی.
‫سپاسگزاریـم، خدای بزرگ.
‫آمین.
‫چیزی شده؟
‫نه.
‫یه‌هو سردم شد.
‫این خانم حسابی سرماییـه.
‫زمستون‌های اینجا حسابی براش سختـه.
‫برو بالا یه لباس گرم‌تر بپوش، عزیزم.
‫نه! نرو!
‫- پسر! ‫- بشینین لطفاً.
‫چت شده؟
‫ببخشین، من...
‫باید...
‫عع...
‫معذرت می‌خوام.
‫من حالم خوب نیست.
‫می‌شه بریم؟
‫بریم.
‫آروم‌تر برو.
‫- سوییچ رو بده. من رانندگی می‌کنم. ‫- هانا...
‫گرت.
‫لطفاً.
‫صبر کنین! ‫کُت‌تون!
‫ممنون.
‫من می‌رم ماشین رو گرم کنم.
‫مچ دست‌تون...
‫تصادفی بود.
‫نه، تصادفی نبوده.
‫ببخشین که عیدتون خراب شد.
‫پدرت دوست داشت همه‌مون...
‫نه، شما... ‫شما چیزی رو خراب نکردین...
‫نباید باهاش بمونین.
‫خودش بعدش پشیمون شد.
‫اون...
‫- اون دست بزن نداره. ‫- اتفاقاً داره.
‫بهتون گفته دیگه ‫تکرار نمی‌شه، درستـه؟
‫قول داده و گفته قراره عوض بشه؟ ‫همه‌ش مزخرفـه.
‫نه شما واسه‌ش مهمـی و نه من.
‫کل زندگی‌ش فقط اسم و رسم خودشـه.
‫گوش کنین چی می‌گم.
‫مامانم چاره‌ای جز تحملش نداشت.
‫ولی شما هنوز فرصت دارین.
‫لطفاً از اینجا برین.
‫خواهش می‌کنم.
‫مسئله به این سادگی نیست.
‫گرت.
‫الان بهتری؟
‫آره... آره خوبـم.
‫نه، خوب نیستی.
‫گرت، باهام حرف بزن.
‫نتونستم...
‫دیگه تموم شد. ‫چیزی نیست.
‫نتونستم مراقبش باشم.
‫مامانم...
‫سعیم رو کردم...
‫ولی حریف بابام نشدم.
‫گرت.
‫پدرت تو رو می‌زد؟
‫اگه من...
‫اگه من هم مثل اون باشم چی؟
‫این حرف رو نزن.
‫تو...
‫تو هیچ‌وقت این‌طوری ‫به کسی آسیب نمی‌زنی.
‫ازم ترسیده بود.
‫- سیندی؟ ‫- دیدی چجوری نگاهم کرد؟
‫اون که به‌خاطر تو نبود. ‫تو رو اصلاً نمی‌شناسه.
‫عزیزم.
‫- معذرت می‌خوام. ‫- این چه حرفیـه؟
‫گرت...
‫باید زودتر همه‌چی رو بهت می‌گفتم.
‫- باید حقیقت رو می‌دونستی. ‫- الان گفتی دیگه.
‫الان گفتی.
‫گرت...
‫الان چی نیاز داری؟
‫فقط بریم خونه.
‫آره، بریم خونه.
‫آره.
‫می‌دونم این مراسم ‫جزو برنامه‌مون نبود...
‫ولی ممنون که تشریف آوردید ‫تا از این پرنده‌ی خدابیامرز لذت ببریم.
‫دیگه وقت رو تلف نکنیم
‫و بریم توی کارش!
‫بوقلمون تیکه‌تیکه شد.
‫- حساب نیست. ‫- چی؟
‫اتفاقاً حسابـه.
‫نوبت خاندان لوگان‌ـه، اُسگل‌ها!
[ زنان کوچک ]
‫- به‌به. ‫- هوم.
‫این بهترین ساندویچیـه که تا حالا خوردم.
‫ساندویچ سرد بوقلمون ‫اصلاً یه چیز دیگه‌ست لامصب.
‫آخه هیچ نگرانی‌ای به آدم نمی‌ده.
‫یه ساندویچ بوقلمون قابل‌اعتماده ‫که قرار نیست تنهات بذاره.
‫ولزی...
‫جان؟
‫ممنونـم.
‫یه ساندویچ ساده‌ست دیگه.
‫ولی باز هم...
‫ازت ممنونـم.
‫آها راستی.
‫داشت یادم می‌رفت.
‫شاید ارزش سالاد ماکارونی ‫با خُرده‌نون نداشته باشه، ولی...
‫مشاورم می‌گفت نذار خاطرات بَد، ‫خاطرات خوبت رو از بین ببرن.
‫و به نظرم این خاطره‌ی خوبی بود.
‫آره.
‫کیک اون‌قدر یخ زده بود ‫که دونفری نتونستیم ببُریمش.
‫باز شروع شد.
‫سلام، مرغ‌های عشق. ‫خوب شد جواب دادین.
‫عید شکرگزاری مبارک.
‫- عید شما هم مبارک. ‫- عید شما هم مبارک.
‫بذار دین هم وصل کنم ‫که دایره تکمیل شه.
‫الو؟
‫حجابت کو، مردک؟
‫گرفتی خوابیدی؟
‫نشئه‌ی تریپتوفان شدم، لاشی‌ها.
(تریپتوفان نوعی پروتئین هست که توی گوشت بوقلمون زیاده.)
‫- الان کجایـی؟ ‫- واسه ما رفته نیویورک!
‫اون هم روز عید!
‫تیم یانکی‌ها ریدن!
(یانکی‌ها: از تیم‌های معروف ایالت نیویورک)
‫یانکی‌ها ریدن! ‫یانکی‌ها ریدن!
‫- یانکی‌ها ریدن! ‫- باشه بابا.
‫حداقل من این وقت شب ‫با کون روی یخ سُر نمی‌خورم.
‫چی بگم...
‫کون من که دست‌نخورده و سالمـه.
‫- سلامت باسن تأیید شد. ‫- خیلی ابلهـین، دوستان.
‫دین، تو هیچ‌وقت لباس نمی‌پوشی؟
‫ولزی، سطح تو خیلی ‫بالاتر از این اُسگل‌هاست.
‫- عیدتون مبارک! ‫- عیدتون مبارک!
‫- شب به‌خیر. ‫- عیدتون مبارک!
‫مبارک باشه، کسخل‌ها.
‫ندیدنت.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.