دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫مأموریت: 40
‫خاطراتِ ■■■■ بخش 2
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫آخ...
‫چی...
‫خانوم؟
‫چی شد...؟
‫ها؟ عه؟
‫هوی، یه برانکارد بیارین اینور!
‫مامان!
‫دخترم هنوز زیر آواره!
‫فایده نداره. نمی‌شه تکونشون داد.
‫الان وقت این‌چیزا نیست!
‫بجنبین! بجنبین! چیزای اضافی رو ول کنین!
‫هوی، بچه! چه غلطی می‌کنی؟!
‫زودباش برو پناهگاه!
‫ارتش اوستانیا داره میاد!
‫اوستانیا؟
‫ولی گفتن جنگ تموم شده.
‫■■■■! حالت خوبه!
‫این بیرون داشتی چیکار می‌کردی؟!
‫مامان...
‫صدمه دیدی.
‫اوه، آره...
‫ولی فکر کنم به‌خاطر کلاهم چیزیم نشد.
‫اوه، خداروشکر.
‫باید زودتر بریم خونه وسایل‌مونو جمع کنیم.
‫می‌ریم خونه‌ی عموم توی کیلبرگ.
‫وایسا!
‫نه! پس مدرسه‌م چی می‌شه؟
‫و فردا هم جشنواره‌ست.
‫الان وقت این کارا نیست!
‫خودتم می‌دونی!
‫اگرچه سربازان وستالیس به مقاومت خود ادامه می‌دهند،
‫ لوون در شرق سقوط کرده است...
‫در هجدهم این ماه، نخست‌وزیر آدنر ‫در واکنش به تلفات جانی غیرنظامیان،
‫بزرگسال‌ها دروغگو اَن.
‫گفتن قرار نیست جنگی در کار باشه.
‫کنفرانس مطبوعاتی برگزار کرد.
‫حتی آدمای مهم هم گفتن می‌تونیم...
‫به‌خاطر اون پیمانِ نمی‌دونم چی‌چی باهم کنار بیایم...
‫این اقدامی نابخشودنی‌ست.
‫حتی بابا هم گفت وقتی برگرده می‌ریم ‫ توی جشنواره باهم می‌چرخیم،
‫ولی هیچ‌وقت برنگشت.
‫نه، من خودمم دروغگو ام.
‫به‌خاطر دروغم بود که اون ده دالک رو بهم داد.
‫وقتی بابا برگرده خونه، باید راستشو بهش بگم.
‫واقعاً باید باهاش روراست باشم.
‫مامان!
‫چیزی نیست. نگران نباش.
‫چیزی نیست.
‫مامان... من می‌خوام برگردم لوون.
‫شاید بابا تا الان برگشته خونه.
‫می‌خوام با فرمانده و بچه‌ها بازی کنم.
‫ایول!
‫مطمئنم مامان خوشحال می‌شه که اینو برای شام بخوریم.
‫خیلی وقته درست‌حسابی غذا نخوردیم.
‫حمله‌ی هوایی!
‫برین پناهگاه! یالا!
‫بجنبین! این طرف!
‫یالا، بچه! برو تو!
‫وایسا! باید برم خونه-
‫زودباش! برو!
‫آخ! هل نده!
‫یکم جا باز کنین!
‫چیزی نیست، چیزی نیست، چیزی نیست.
‫خفه شو دیگه، تخم‌سگ!
‫اوستانیایی‌های حرومزاده!
‫مامان! مامان!
‫تموم شد؟ واقعاً تموم شد؟
‫آهای، بچه! درو باز نکن!
‫احمق! برگرد اینجا! خطرناکه!
‫مامان! مامان!
‫مامان! مامان! مامان!
‫خونه‌مون... نه...
‫نه... مامان...
‫ما-
‫یعنی تا چند سال بعد...
‫زندگیم رو میون موش‌ها گذروندم؟
‫هرچیزی که برام عزیز بود ازم دزدیده شد،
‫و فقط چیزایی که ازشون متنفر بودم توی دنیا باقی موندن.
‫دلایل زیادی برای به‌دست گرفتن تفنگ داشتم.
‫لوراند اسپوفی.
‫اهل لوون.
‫واقعاً به سن سربازی رسیدی؟
‫بله، قربان. هجده سالمه.
‫متأسفانه شناسنامه‌م توی آتیش سوخت.
‫البته دروغه.
‫هی، چیکار کنیم؟
‫چند هزار...
‫چندصد هزار جسد باید روی هم تلنبار بشن...
‫تا بتونیم سپیده‌دم رو توی افق ببینیم؟
‫لعنتی! این تله چی می‌گه؟!
‫وایسا، وایسا!
‫تو رو خدا شلیک نکن!
‫تو یه سرباز اوستانیایی هستی، نه؟
‫وای ننه! سرباز وستالیسی هستی؟
‫مسلحی؟
‫نه! سلاحی ندارم! تسلیمم!
‫فـ ـ فرار کردم!
‫نمی‌تونستم تحملش کنم.
‫ولی گم شدم، و الان دو روزه توی کوهستان سرگردونم.
‫التماس می‌کنم! می‌شه اگه غذایی داری یه لقمه بهم بدی؟
‫هیچی اسراف‌تر از این نیست که ‫ غذاتو به یه مُرده بذر و بخشش کنی.
‫بمیر.
‫وایسا! نـــــــــه!
‫نمی‌خوام قبل از یه‌بار دوست‌دختر پیدا کردن بمیرم!
‫این یارو چشه؟
‫نهایت بتونم یه سیگار حرومت کنم.
‫در کمال تعجب، این دشمن برام شبیه انسان بود.
‫آره دیگه، اون دانشگاه داشت تحقیقات جالبی می‌کرد.
‫اونا به نمونه‌های آزمایشی، ‫فیلم «سیلی خوردن شخص الف» رو نشون دادن.
‫ها؟ چی داری می‌گی؟
‫اصلاً وضعیت خودشو درک می‌کنه؟
‫بعد ذهن‌شون تونست با اون شخص ‫ همدردی کنه و ناراحتی‌شونو ابراز کردن.
‫این نشون می‌ده انسان‌ها یه مخالفت ذاتی با خشونت دارن.
‫ولی بعدش...
‫فیلمی که نشون دادن شامل این توضیح بود که...
‫«شخص الف درحال خیانت بوده، ‫پس دوست‌دخترش بهش سیلی زده.»
‫و حدس بزن چی شد؟
‫ذهنِ نمونه‌های آزمایشی ابراز لذت کرد!
‫به‌نظرت ترسناک نیست؟
‫ذهنِ انسان صرفاً به‌خاطر یه‌سری برچسب که ‫حتی معلوم نیست درستن یا نه، فوراً تغییر می‌کنه.
‫ترسناک نیست؟
‫البته نمی‌دونم این آمار چقدر صحت داره.
‫می‌خوای به چی برسی؟
‫به‌نظرت کلِ این داستانا احمقانه نیست؟
‫خلاصه بگم، این جنگِ بین شرق و غرب ‫ به‌خاطر شکست دیپلماسی‌ـه.
‫چرا ما آدمای عادی و از همه‌جا بی‌خبر...
‫باید گندکاری‌هایی که سیاستمدارها بالا آوردن رو جمع کنیم؟
‫خیلی راحت وادارمون کردن از هم متنفر باشیم، ‫بجنگیم، و جونمونو وسط بذاریم.
‫این الان تلخ‌ترین دوران تاریخه.
‫شما اوستانیایی‌ها بودین که این جنگ رو شروع کردین.
‫خب، به ما گفتن این شماها بودین که با ما کَل انداختین.
‫حتی گفتن بمبارونِ لوون هم توسط خودتون انجام شده.
‫حتی یه‌سری شایعات هم می‌گن...
‫از یه کشور دیگه خواستید تا ارتش اوستانیا رو تحریک کنه.
‫این چرندیاتِ بی‌اساس رو شماها راه انداختین!
‫آره، خودم می‌دونم!
‫ولی ما سربازهای پیاده هیچ‌جوره نمی‌تونیم حقیقت رو بفهمیم!
‫اون موقع، توی اون انفجار...
‫تمام دوستام... همه مردن!
‫حقیقت اینه!
‫وضع جفتمون یکیه.
‫نه!
‫شیاطین شماهایین!
‫شما تمام دنیام رو ازم دزدیدین!
‫بدیِ اوستانیایی‌ها رو با چشمای خودت دیدی؟
‫دیدم.
‫شمارشش از دستم در رفته!
‫برای همین به همون اندازه عذاب‌شون می‌دم.
‫انتقامِ همه رو می‌گیرم.
‫وای! اینا همون سربازای شرقی‌ان که دنبالم بودن؟!
‫چون با اون تفنگِ کوفتیت شلیک کردی، پیدامون کردن!
‫تف توش! عمراً دستشون بهم برسه!
‫عزت زیاد!
‫ولی ممنون واسه سیگار!
‫لعنتی!
‫چی شده...
‫دارم چه غلطی می‌کنم؟
‫پس به‌خاطر یه جراحت فرستادنت پشت جبهه؟
‫خوش به حالت. بهت حسودیم می‌شه، لوراند.
‫خوش‌شانسی که زنده موندی.
‫وایسا ببینم...
‫تو... نکنه مشاوری؟
‫فرمانده؟
‫سرگرد؟
‫سرجوخه؟
‫می‌دونستم!
‫مشاوره!
‫نه بابا! شوخی می‌کنی؟!
‫هرچقدر دنبالت گشتیم نتونستیم پیدات کنیم. ‫مطمئن بودیم مُردی!
‫پسر، خداروشکر زنده موندی.
‫می‌گم، خیلی گنده شدیا.
‫بچه‌ها...
‫چیه؟ چرا می‌زنی زیر گریه؟
‫آخه...
‫مثل اینکه هنوز بچه‌ننه‌ای ها.
‫اون انبار تجهیزات...
‫اولین بمب اونجا افتاد.
‫فکر کردم چون من بودم که اونجا رو پیدا کردم، ‫ همه‌تونو به کشتن دادم.
‫خیلی عصبانی بودم...
‫یادته اون‌موقع یهویی برگشتی خونه؟
‫رفت توی آماده‌سازی جشنواره کمک کنه؟
‫آره، همون! ما هم بعدش اومدیم دنبالت.
‫و درست بعد از اون... همه چی رفت هوا!
‫البته چندتا از هم‌کلاسی‌هامون کشته شدن.
‫داداش بزرگه‌ی منم.
‫ولی مشاور، واقعاً خوشحالم که زنده‌ای.
‫آره...
‫بیا باهم اوستانیا رو شکست بدیم!
‫گمونم این دفعه همه‌مون نقش وستالیسی‌ها رو بازی می‌کنیم!
‫البته هیچ‌کدوم‌مون از درجه‌ی سربازی ‫ بالاتر نرفتیم، چه برسه به سرجوخه!
‫دروغ نگو! یه گروهبان شدی؟!
‫بخت باهام یار بود.
‫تمام مافوق‌هام پشت‌هم توی جنگ شهید شدن.
‫وای، شرمنده بیشتر بهت احترام نذاشتم، جناب گروهبان!
‫بس کن. این چیزا مهم نیست.
‫فقط می‌خوام بازم با شماها وقت بگذرونم.
‫این هفته وقت آزاد دارین؟
‫شهر بغلی یه رستوران خیلی خوب هست.
‫راستش، گروهمون قراره امشب از شهر بزنه بیرون.
‫دارن منتقل‌مون می‌کنن به لشکرِ رابرتز.
‫عجب.
‫هی، لوراند! پیازا رو بیار اینجا.
‫لوراند؟ ولی اسم تو که-
‫فقط یه لقب‌ـه.
‫بـ ـ به‌هرحال، وقتی برگشتین منو خبردار کنین.
‫یادتون نره ها!
‫باشه!
‫فعلاً!
‫طبق چیزی که بعداً شنیدم،
‫لشکری که توش حضور داشتن، ‫وارد یه حمله‌ی عجولانه و بدون احتیاط شد،
‫و تنها چیزی که ازشون برگشت، پلاک هویت‌شون بود.
‫اگه درباره‌ی این نقشه می‌دونستم، می‌تونستم جلوشونو بگیرم؟
‫اگه حرکاتِ دشمن رو می‌دونستم،
‫می‌تونستم جلوی لشکرکشی رو بگیرم؟
‫نه.
‫من همچین قدرتی نداشتم.
‫حتی تصورشم نمی‌کردم چطور می‌تونم ‫ به همچین درجه و مقامی برسم.
‫من هیچی نمی‌دونستم.
‫هیچ‌وقت نتونستم بفهمم...
‫دلیل واقعیِ شروع شد این جنگ چی بود.
‫همیشه خیال می‌کردم جنگی شروع نمی‌شه،
‫و خیال می‌کردم دوستام توی اون بمبارون کشته شدن.
‫کورکورانه از دشمن متنفر شدم.
‫کورکورانه اسلحه به‌دست گرفتم.
‫و کورکورانه از کشورم فرمان بردم.
‫غرور...
‫یه ضعف بزرگ...
‫و یه گناه کبیره‌ست.
‫این دنیا، یه پیازِ غول‌پیکره.
‫گرده، و لایه‌های بی‌شماری روی هم انباشته شدن.
‫امکان نداره بدون متلاشی کردنش، اون لایه‌ها رو برملا کنی.
‫شرمنده‌م، اونا جزو اموالِ ارتش هستن. برای فروش نیست.
‫عضو ارتشه؟
‫درسته. من عضو ارتشم. ‫حداقل می‌خواستم به‌نظر بیام.
‫واقعاً عضو ارتشما، اما خب درجه‌ای ندارم.
‫چی واسه خودش می‌گه؟
‫این یارو کیه؟
‫لوراند اسپوفی...
‫یا بهتره بگم، ■■■ ■■■■؟
‫اسم واقعیم.
‫به منظور دور زدنِ محدودیت سنی توی نام‌نویسی،
‫هویتِ یه مرد میانسال که توی زادگاهت فوت شد رو جعل کردی.
‫واقعاً تحسین‌برانگیزه.
‫اما از اون طرف، همون موقع که ‫با دوستای قدیمی‌ت هم‌صحبت شدی، اشتباه ازت سر زد.
‫توی این دوره‌زمونه، ‫جعل‌هویت می‌تونه به جاسوسی محکومت کنه ها.
‫تو از دژبانی اومدی؟
‫نه.
‫من از طرف امنیت اطلاعات هستم.
‫اومدم بهت پیشنهاد عضویت بدم.
‫جوونِ با استعدادی هستی، گروهبان اسپوفی.
‫ولی سلاحی هست که خیلی بیشتر از یه تفنگ درخورته.
‫اطلاعات.
‫قوی‌ترین و مهمترین سلاحِ بشریت.
‫توی این دوره‌زمونه، هیچ کشوری بدون اون نمی‌تونه بجنگه.
‫ما هم که همیشه‌ی خدا کمبود نیرو داریم.
‫علاقه‌ای داری این مهارت‌هات رو برای ما به‌کار بگیری؟
‫درواقع، قراره به‌کارشون بگیری.
‫وگرنه محاکمه‌ی نظامی‌ت می‌کنم.
‫چی-
‫به کمکت نیاز داریم.
‫برای برنده شدن توی این جنگ.
‫سه‌شنبه ظهر، تمام وسایلتو جمع کن ‫ و با لباس شخصی به ایستگاهِ جنوبی بیا.
‫از قبل با فرمانده‌ت صحبتاشو کردم.
‫دست گرفتنِ یه سلاح دیگه قرار نیست دوستامو برگردونه.
‫مهم نیست چیکار کنم، اون روزا دیگه برنمی‌گردن.
‫هیچ‌وقت.
‫گمونم بلوف نمی‌زدی.
‫سرلشکر بدون هیچ چون‌وچرایی انتقالی‌مو تأیید کرد.
‫پس باورم نکردی.
‫خیلی هم عالی. خوبه که شکاک باشی.
‫تو حوزه کاریِ ما، باید به همه‌چی مشکوک باشی. چه خیر، چه شر.
‫کل وسایلتو از خوابگاه برداشتی؟
‫آره.
‫بده ببینم.
‫اوی!
‫گروهبان اسپوفی... نه، ■■■.
‫از امروز به بعد، اون اسم و رسم رو کنار می‌ذاری ‫تا تبدیل به سایه‌ی کشورمون بشی.
‫به‌هرحال کسی هم اسممو یادش نیست.
‫اهمیتی نداره.
‫و اینکه، دیگه به این کشور و بردنِ جنگ هم اهمیت نمی‌دم.
‫اوهو. پس برای چی اینکارو می‌کنی؟
‫هورا!
‫وایسید دیگه، بچه‌ها!
‫دلیل خاصی ندارم.
‫همف.
‫دنبالم بیا، دروغگوی نیم‌وجبی.
‫من قراره فرمانده‌ی جدیدت باشم.
‫بهم دستور رسیده با هر روشی که لازمه ‫به یه مأمور اطلاعاتِ درجه‌یک تبدیلت کنم.
‫بهتره خودتو آماده کنی.
‫خداروشکر، لوید-سان.
‫توی خواب ناله می‌کردید.
‫الان کجام؟
‫اوه، درسته. این خونه‌ی لویدـه.
‫نمی‌دونم چرا...
‫حس می‌کنم صحنه‌هایی از گذشته رو دیدم.
‫پر از بوی خاک و خون و باروت.
‫بابا، خواب بد دیدی؟
‫نه... یادم نمیاد.
‫نازی نازی. دیگه چیزی نیست. نمی‌خواد بترسی.
‫بـ ـ بس کن. مشکلی ندارم.
‫اون هیچی، چرا روی مبل خوابیده بودم؟
‫سر اینکه آنیا یه تونیتو گرفته بود غش کردی.
‫واییی! بابای شیطــــان!
‫هنوز عصبانی هم نشده بودم.
‫درسته. ضربه‌ی مهلکی به عملیاتِ استریکس وارد شده.
‫آنیا شرمنده‌ست که انقدر مایه‌ی ننگه.
‫تونستی با دامیان-کون دوست شی، مگه نه؟
‫نقشه‌ی B عالی پیش می‌ره.
‫پس خوبه که.
‫مراقب دوستات باش.
‫چطوره بساطِ شام رو آماده کنیم؟
‫درسته. یه‌عالمه پیاز داریم. چی درست کنیم؟
‫سوپ! سوپ داغِ خوشمزه!
‫به هیچ‌وجه نمی‌تونی اینو بخوریا، فهمیدی؟
‫نگران نباش. عوضش من یه‌چیز خوشمزه برات می‌پزم!
‫
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫مأموریت: 41
‫پشت‌پرده رسوایی
‫مسیر رسیدن به دانش‌پژوه سلطنتی