دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫مأموریت: 42
‫دسیسه‌ مامان‌ها
‫آنیا-سان.
‫یه‌سر می‌‌رم بیرون خرید کنم. چیزی نمی‌خواید براتون بخرم؟
‫امم... شیرینی‌های تردی که سنسه بهم داد.
‫شیرینی ترد...
‫یعنی کدوم مغازه می‌فروشتش؟
‫نمی‌دونم.
‫باشه.
‫سعی می‌کنم پیداشون کنم.
‫اوه، راستی!
‫پسر دوم گفت می‌خواد بهم جایزه کیک بده، ولی خبری ازش نشد.
‫بهترین کیک دنیا رو برات درست می‌کنم!
‫همچین حرفی نزده
‫عوضی. همه‌ش وعده‌ی دروغ بود.
‫خب، در این صورت، براتون دنبال این کیک هم می‌گردم.
‫هورا!
‫خوشحالم می‌بینم آنیا-سان داره با دامیان-سان کنار میاد.
‫وقتی اون‌موقع به‌خاطر چیزی که بهش یاد دادم ‫ رفت بهش مشت زد، نمی‌دونستم چه خاکی سرم بریزم.
‫ترجمه و تنظیم: HADAD
‫شاید برای همین کتک‌کاری صمیمی‌تر شدن؟
‫نه، حتماً یه‌چیز دیگه‌ست.
‫مطمئنم به‌خاطر سخت‌کوشی‌های اخیرِ آنیا-سانه.
‫منم باید به‌عنوان مادرش سخت تلاشمو بکنم.
‫اول باید برم این شیرینی و کیک‌ها رو بخرم.
‫ولی باید کجا برم؟
‫و ساندویچ کره‌ایِ این مغازه حرف نداره!
‫اوه، می‌دونم!
‫آه، فورجر-سان.
‫اوه، سلام.
‫می‌ری خرید؟
‫ا ـ امم...
‫شاید اونا این اطراف شیرینی‌فروشی بشناسن...
‫می‌گم-
‫چی؟! حتی نمی‌دونی کجا شیرینی بخری؟!
‫هر مادری تا این حد بلده!
‫چقدر مشکوک!
‫نه، هیچی! ببخشیـــد!
‫چیزی نمونده بود خودمو لو بدم.
‫می‌خوای بریم مغازه‌ی جدیدِ خیابون لیندون خرید کنیم؟
‫آره بریم!
‫خیلی معروف شده.
‫واقعاً؟
‫نمی‌دونم بالأخره کِی می‌تونم با آدمای عادی وفق پیدا کنم.
‫یعنی بقیه آدما از کجا یاد گرفتن عادی باشن؟
‫شاید والدین‌شون اینا رو بهشون یاد دادن.
‫ولی من...
‫نه، نه! نباید امیدتو از دست بدی، یور.
‫باید برای کارت سخت تلاش کنی!
‫شیرینی‌های خوشمزه...
‫گمون کنم توی مرکز خرید باشه.
‫کم پیش میاد تنهایی مرکز خرید بیام. خیلی استرس دارم.
‫مایلید وسایل آرایشیِ جدیدمون رو امتحان کنید؟
‫خط‌چشم‌های جدیدمون خیلی معروفن.
‫خط‌چشم؟!
‫نکنه یه اسم رمز برای کور کردنه؟!
‫یه سلاح مخصوص برای این‌کار دارن؟!
‫نه. باید عادی رفتار کنم!
‫می‌گم...
‫من دنبال شیرینی می‌گردم، نه سلاح.
‫شیرینی‌فروشی طبقه‌ی پایینه.
‫خـ ـ خیلی ممنون!
‫سلاح؟
‫شایعاتشو شنیده بودم، ولی مرکز خرید واقعاً جای وحشتناکیه!
‫برای من، مثل ساختمونی پُر از تله می‌مونه.
‫باید زودتر چیزی که براش اومدمو بگیرم و فرار کنم!
‫نولا، یکم سریع‌تر برو.
‫خب، خانم... چون این‌همه وسیله خریدید،
‫اصلاً نمی‌تونم جلومو ببینم...
‫برو کنار. من جلو میفتم...
‫خانم!
‫ای وای.
‫صدمه‌ای ندیدید؟
‫شگفت‌انگیز بود!
‫کارت حرف نداشت! یهو فیو فیو فیو همه رو گرفتی!
‫هیچ آدم عادی‌ای نمی‌تونه اونطوری حرکت کنه!
‫لعنتی.
‫خانم، حالتون خوبه؟
‫عزیزم، نکنه ورزشکار هستی؟
‫اهل همین شهری؟!
‫امم... من فقط یه زن خونه‌دارم که برای خریدن شیرینی اومده...
‫الان وقتت خالیه؟
‫اگه مشکلی نداری، می‌شه یه‌مدت وقتتو بهم بدی؟
‫خب، ولی باید برم شیرینی بخرم...
‫شیرینی؟ از بین اونا می‌تونی هرچندتا دلت می‌خواد برداری.
‫عه؟ همه‌ی اینا؟
‫به‌عنوان تشکر برای اینکه کمکم کردی.
‫باشه؟ پس لطفاً...
‫عه؟
‫بانوی محترم و مهربون، لطفاً درخواستِ خانم رو قبول کنید.
‫ما هم قطعاً تمام و کمال لطف‌تون رو جبران می‌کنیم.
‫هه؟
‫هــــه؟!
‫می‌گم... هه؟!
‫چرا من این‌شکلی لباس پوشیدم؟!
‫خیلی بهت میاد.
‫اوه، ملیندا-سان.
‫این خانم کیه؟
‫یار کمکی‌مونه؟
‫درسته.
‫چی؟!
‫هدیه آوردیم.
‫اینجا انجمن بانوان وطن‌پرست هستش.
‫یه مجمع هستیم که فعالیت‌های مختلفی باهم انجام می‌دیم،
‫از جمله همین لیگ والیبالِ مامان‌ها.
‫ما همه مادرهایی هستیم که توی برلین زندگی می‌کنیم.
‫هیچ‌وقت نمی‌تونیم تیم محله‌ی شمالی رو شکست بدیم.
‫لطفاً کمک‌مون کن!
‫تو تا حالا والیبال بازی کردی؟
‫عه... نه.
‫اوه، چه عجیب!
‫مـ ـ مردم معمولاً والیبال بازی می‌کنن؟
‫والیبال این روزها خیلی بین مامان‌ها محبوب شده.
‫پس والیبال عادیه.
‫خـ ـ خیلی‌خب. تلاشمو می‌کنم!
‫واقعاً؟! ممنون!
‫اینکه تجربه‌ی بازی نداره مشکل‌ساز نمی‌شه؟
‫اون ورزشکار فوق‌العاده‌ایه!
‫باشه، من قوانین پایه رو بهت توضیح می‌دم.
‫باشه!
‫راستی، اسمت چیه؟
‫یـ ـ یور فورجر.
‫میاد سمت تو، یور-چان.
‫چشم!
‫پس باید قبل از اینکه توپ به زمین بخوره...
‫روی هوا به سمت حریف برش گردونم، نه؟
‫عجب دریافتی! وایسا، چقدر بالاست!
‫عه؟
‫موفق شدم!
‫همینطوری درست بود؟!
‫ای وای. انگار اونطوری درست نبود.
‫محشر بود، یور-چان!
‫تو واقعاً بی‌نظیری!
‫ولی برخلافِ قوانینه که دوبار پشت‌هم توپ رو لمس کنی.
‫حواست باشه!
‫شرمنده.
‫فقط یه‌بار... فقط یه‌بار...
‫اینجا!
‫این دفعه درست بود، مگه نه؟!
‫از قبل هم بیشتر ترسیدن!
‫شاید مشکل اصلی قدرت ضربه‌هاست تا قوانین.
‫آروم باش، یور-چان.
‫نباید والیبال رو تنهایی بازی کنی.
‫اونم برخلاف قوانین بود.
‫ببخشید! فکر کردم بی‌ادبیه که بذارم کسی بهم کمک کنه.
‫اولین‌باره تو یه ورزش تیمی شرکت می‌کنی؟
‫شرمنده. می‌دونم بهت گفتم یار کمکی،
‫ولی لازم نیست نگران چیزی باشی. فقط خوش بگذرون.
‫فقط می‌خواستم یه‌ذره همراهت تفریح کنم.
‫خـ ـ خیلی‌خب! تلاشمو می‌کنم که خوش بگذرونم!
‫خب، بازی رو باختیم، ولی خوش گذشت!
‫ممنون، یور-چان.
‫نه. فقط لای دست‌وپای بقیه بودم...
‫چی داری می‌گی؟
‫نزدیک بود اشکِ دخترای محله‌ی شمالی در بیاد. ‫منظره‌ی بی‌نظیری بود!
‫من چای رز ایمراتریس می‌خوام.
‫منم همون.
‫یور-چان، تو چی می‌خوری؟
‫متوجه شدم.
‫پـ ـ پس منم همون چایِ نمی‌دونم چی‌چی.
‫هرچیزی دوست داری سفارش بده.
‫نکنه از اونایی هستی که نظر دیگران براش مهمه؟
‫عه؟ نه، اصلاً...
‫می‌گم، تو ازدواج کردی؟
‫بله، کردم...
‫بچه‌ای هم داری؟
‫یـ ـ یه دختر...
‫البته مادرخونده‌ش هستم.
‫خب، پس بگو چرا همه‌ش انقدر نگرانی.
‫حتماً خیلی برات سخته.
‫اوه، نه. اتفاقاً هرروز خیلی خوش می‌گذره.
‫فقط...
‫به‌عنوان یه مادر و یه همسر...
‫خیلی وقتا هست که نمی‌دونم چی عادیه و چی نیست.
‫عزیزم، ما همه همینیم.
‫من بچه‌هام مال خودمن، و بازم نمی‌دونم ‫چطور باید باهاشون ارتباط بگیرم.
‫واسه همین دور هم جمع می‌شیم ‫ و درمورد چیزای مختلف حرف می‌زنیم.
‫هرروز داریم اطلاعات جمع می‌کنیم.
‫پس ندونستن عادیه.
‫اگه خواستی، می‌تونی دوباره بهمون سر بزنی.
‫انجمن کوچیک‌مون خیلی مهمون‌نوازه.
‫مـ ـ مطمئنید؟
‫البته.
‫خیلی ممنونم! هرچقدر بتونم ازتون یاد می‌گیرم!
‫یواش، دختر.
‫حرف از یاد گرفتن شد، ببین چی می‌گم، ملیندا-سان.
‫بچه‌م برای دفعه‌ی چهارم تونیتو گرفت.
‫ای بابا.
‫تـ ـ تونیتو؟
‫از آکادمی ایدن؟
‫اوه، نکنه دخترِ تو هم اونجاست؟ سال چندمیه؟
‫سال اولی.
‫عه‌وا! پس هم‌سن پسرِ ملیندا-سانه.
‫کدوم کلاس؟
‫امم... کلاس 3.
‫فورجر... فورجر...
‫اوه، خدا جون.
‫حتماً دستِ سرنوشته.
‫راستش، الان یادم اومد هنوز درست خودمو معرفی نکردم.
‫معذرت می‌خوام.
‫من ملیندا هستم.
‫ملیندا...
‫دزموند.
‫با مادرِ دامیان-کون آشنا شدید؟
‫درسته.
‫برحسب اتفاق توی مرکز خرید کمکش کردم.
‫مامانِ پسر دوم!
‫واقعاً جالبه که اتفاقی همسرِ نخست‌وزیر سابق رو دیدید.
‫عه؟!
‫یعنی آدم مهمی بود؟!
‫عه... یعنی نمی‌دونستید؟
‫اوه، خیلی بی‌ادب بودم...
‫چیزی بهتون گفت؟
‫نه، ولی یه‌جور هاله‌ی مرموزی واسه خودش داشت.
‫ملیندا دزموند...
‫مادرِ دامیان.
‫خیلی مهربون بود.
‫که یعنی...
‫همسرِ رهبر حزب اتحاد ملی،
‫دونووان دزموند.
‫حالا یادم اومد، یور-چان.
‫آنیا فورجر.
‫همون دختربچه‌ای که توی روزِ ‫ مراسم بازگشایی مدرسه با پسرم دعوا کرد.
‫شـ ـ شـ ـ شما مادر دامیان-سان هستید؟!
‫اوه، خدا جون! خیلی شرمنده‌م!
‫تقصیر آنیا-سان نبود.
‫من بودم که همچین چیز شرم‌آوری بهش یاد دادم...
‫یور-چان.
‫اشکالی نداره! اصلاً اشکالی نداره!
‫جدی می‌گم، مشکلی نداره!
‫همسرمم فقط بر این فرض گرفت که ‫یه جنگ و دعوا بین بچه‌هاست،
‫پس نمی‌خواد نگرانش باشی!
‫ها؟ ولی...
‫دارم می‌گم، مشکلی نداره.
‫اصلاً مهم نیست.
‫دزموندها واقعاً توی کار بچه‌هاشون دخالتی نمی‌کنن.
‫اتفاقاً جفت بچه‌هاشون نابغه‌ان، حتماً بزرگ کردنشون راحته.
‫خیلی حسودیم می‌شه!
‫کـ ـ که اینطور...
‫گمونم کلی روش برای بزرگ کردن بچه‌ها هست.
‫مهمتر از همه،
‫الان که می‌دونم تو مادرِ اون بچه‌ی شیطونی، ‫بیشتر بهت علاقه‌مند شدم.
‫واقعاً خیلی خوش‌شانسی.
‫ملیندا-سان خیلی کم پیش میاد کسی رو به انجمن‌مون دعوت کنه.
‫بانوی اول: لقب همسر فرماندار / رئیس‌جمهور
‫تقریباً همه‌مون قبل از اینکه ملیندا-سان ‫ بانوی اول بشه، باهاش دوست بودیم.
‫اوه، بس کنین. این برای خیلی‌وقت پیش بود.
‫بانوی اول؟
‫تا وقتی توی همه‌چیز اول نباشم راضی نمی‌شم.
‫من اولین زنی هستم که پا به این دنیا گذاشته!
‫اوه خدا.
‫یعنی می‌گی بدون اینکه از مقامِ ملیندا خبر داشته باشی باهاش اومدی؟
‫همچین حدسی می‌زدم.
‫واسه همینم برای دعوت کردنش تردید نکردم.
‫وقتی گفتم یادم رفت که خودمو معرفی کنم، دروغ گفتم.
‫فقط نمی‌خواستم بگم.
‫بابتش متأسفم.
‫ملیندا-سان...
‫حالا که می‌دونی کی هستم، می‌تونی پیشم عادی رفتار کنی؟
‫ها؟ البته.
‫اشکالی نداره که بخواید نفر اول باشید!
‫ممنونم. این باعث خوشحالیم می‌شه.
‫به‌خاطر مقامی که دارم، دوستای زیادی نیستن ‫ که بتونم کنارشون راحت باشم.
‫ناخودآگاه دوباره دعوتت کردم،
‫ولی اگه بنا به هر دلیلِ سیاسی‌ای برات سخته، مجبورت نمی‌کنم.
‫ولی اگه امکانش بود، امیدوارم بتونیم ‫باهم دوست بمونیم، یور-چان.
‫خب، چطوره دیگه جمع‌وجور کنیم؟
‫من می‌رسونمت.
‫درمورد چیزی که یکم پیش گفتم...
‫درمورد دامیان.
‫ها؟ بله؟
‫طبق چیزی که خدمتکارمون بهم گفت،
‫ظاهراً خیلی داره از دورانِ مدرسه‌ش لذت می‌بره.
‫شاید کم‌کم داره با... آنیا-چان‌تون کنار میاد، مگه نه؟
‫بله همینطوره! آنیا-سان هم از دامیان-سان زیاد تعریف می‌کنه.
‫که اینطور. چقدر خوب.
‫امیدوارم از این به بعد هم...
‫بتونن باهم کنار بیان.
‫اینطوری بود.
‫خب، بالأخره خانواده‌ی نخست‌وزیرِ سابقن دیگه.
‫مطمئنم وضعیت پیچیده‌ای دارن.
‫باید سخت باشه.
‫اوه! آنیا-سان!
‫ملیندا-سان یه‌سری از این ‫شیرینی و کیک و بیسکویت و پشمک‌ها رو بهم داد.
‫پشمک؟
‫ملیندا دزموند...
‫همسرِ رهبر حزب اتحاد ملی.
‫خب البته، اونم یکی از اهدافیه که وایز تحت نظر داره.
‫درست مثل شوهرش، ملیندا هم ‫ ارتباطاتِ محدود و انگشت‌شماری رو حفظ می‌کنه.
‫از زمانی که حزب‌شون قدرتشو از دست داد، ‫خودشو دیگه درگیر سیاست نمی‌کنه،
‫و طبق تحقیقات وایز، سوابقِ قابل توجهی ازش وجود نداره.
‫علاوه بر اون، به‌نظر میاد تا حدی ‫ از همسر و پسرهاش دوری می‌کنه،
‫از همین جهت، هدفِ پر ریسک و کم‌بهره‌ای به‌حساب میاد،
‫و از لحاظ اطلاعاتی ارزش پایینی داره.
‫ولی می‌تونیم این دیدار رو فقط «تصادفی» ببینیم؟
‫همم... الان که فکرشو می‌کنم، یکم بی‌ادب بودم،
‫اگه این دیدار عمدی بوده باشه چی...
‫شاید منم باید براش شیرینی‌ای چیزی بگیرم.
‫یا خودِ یور-سان ترتیبش رو داده بود؟
‫شاید دلیلش برای رفتن به مرکز خرید...
‫آآه! آنیا از مامان شیرینی خواسته بود،
‫حتماً توی همون مرکز خرید اون خانوم‌مهمه بهش حمله کرد!
‫بـ ـ بهم حمله نکرد!
‫نه، چندین‌بار گذشته‌ی یور-سان رو بررسی کردم.
‫با توجه به وضعیت و نوع واکنشش، ‫بعیده توش نقشی داشته باشه.
‫و حتی اگه داشته باشه، ‫ درک نمی‌کنم چرا باید همه‌ی اینا رو بهم بگه.
‫تنها احتمال اینه که از طرف ملیندا این نقشه چیده شده باشه.
‫ولی به چه دلیلی؟
‫چون یه مأمورم، می‌خوان بهم نزدیک بشن؟
‫نکنه دونووان بعد از برخورد اول‌مون بهم مشکوک شده؟
‫نمی‌تونم تصور کنم از همسرش برای اینکار استفاده کنه.
‫نهایتاً ممکنه فقط به‌خاطر اینکه آنیا به پسرش مشت زد، ‫بخواد به فورجرها فشار بیاره.
‫نه، حالا که به رابطه‌ی پدر و پسری‌شون فکر می‌کنم، اینم بعید میاد.
‫ولی خطرناکه که بخوام خوش‌بین باشم...
‫می‌گم، لوید-سان...
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫مشکلی ندارید اگه بعضی اوقات ‫ به انجمنِ بانوان وطن‌پرست برم؟
‫راستش زیاد درمورد دنیای اطرافم نمی‌دونم،
‫پس این فرصت خوبیه که با کسب تجربه‌ی بیشتر ‫ به‌عنوان یه مادر، عادی‌تر وفق پیدا کنم.
‫خب البته که کارهای خونه رو عقب نمیندازم.
‫خیلی شک دارم که دزموندها رو بشه ‫ الگوی «عادی بودن» درنظر گرفت، ولی...
‫چیکار می‌کنی، گرگ‌ومیش؟
‫ناراحت می‌شه اگه بگم نه؟
‫ولی از اونجایی که تمام زیروبمِ قضیه رو نمی‌دونم...
‫نه.
‫مشکلی نداره، یور-سان.
‫نیاز نیست به خودتون فشار بیارید که بخواید عادی باشید.
‫بالأخره هر خانواده‌ای فرق می‌کنه.
‫بله... درست می‌گید.
‫ولی... موافقم که باید توی جامعه وفق پیدا کنید.
‫درسته که به این ازدواجِ صوری عادت کردیم،
‫ولی مطمئنم در خفا باید یه‌سری استرس تلنبار شده باشه.
‫هرچقدر بتونید توی مکان‌هایی ‫ غیر از این خونه استراحت کنید، بهتره.
‫و خب البته چیزایی مثل اینکه کسی از ‫ازدواج صوری‌مون خبردار نشه هم هست که باید مراقبش باشین.
‫ولی خیلی مهمه که آدمایی رو داشته باشید که کنارشون راحتید.
‫می‌دونم شما یوری-کون رو هم دارید،
‫ولی مطمئنم مسائلی هست که ‫فقط می‌تونید به دوستان یا خانم‌های دیگه بگید.
‫تا اینجای کار، فرصتی نداشتید که ‫با دوستاتون گپ بزنید و بیرون برید.
‫فکر نکنم مشکلی باشه که از این چیزهای عادی لذت ببرید.
‫لوید-سان...
‫خب، راستشو بخواید، دارم از یه جنبه‌ی دیگه هم بهش نگاه می‌کنم.
‫شنیدم کسایی که توی مجمعی نیستن، ‫ احتمال گزارش شدنشون بیشتره.
‫پس امن‌تره اگه توی انجمنِ بانوان وطن‌پرست باشید.
‫کـ ـ که اینطور...
‫خوب می‌شه اگه چیزی پشتِ این قضیه نباشه.
‫اینطوری ریسک گزارش شدنِ یور-سان کم می‌شه،
‫و یه‌سری شایعاتی که از انجمن بانوان میاره هم ‫ ممکنه برام بدردبخور باشن.
‫اگه هم ریگی تو کفششون باشه، ‫حمایتش می‌کنم و زیرنظر می‌گیرمشون.
‫دوست...
‫پس یعنی مثل رابطه‌ی شما با فرانکی-سان می‌مونه؟
‫عه؟ اون... اوهوم...
‫بابا موفرفری رو دوست حساب نمی‌کرد.
‫طفلکی.
‫مهمتر اینکه،
‫هرچی بیشتر می‌شنوم... شاید رابطه‌ی خانواده‌ی دزموند ‫به حدی که تحقیقاتِ اولیه‌ی وایز می‌گفت، بد نیست.
‫اگه موضوع این باشه، پس دوستیِ یور با ملیندا ‫ممکنه مسیرِ دیگه‌ای هم برای مأموریت باز کنه.
‫نقشه B با آنیا و دامیان هم هست، ولی این‌یکی...
‫نقشه C، دسیسه‌ی مامان‌ها.
‫بسته به موقعیتِ ملیندا،
‫این حتی ممکنه از نقشه B با دامیان هم سریعتر پیش بره.
‫اگه نقشه C خوب پیش بره...
‫آنیا می‌ره تو آشغالی!
‫وضع ناجوری شده!
‫آنیا و پسر دوم...
‫و مامان و مامانِ پسر دوم...
‫برای اینکه بفهمیم کی اول دوست می‌شه، باهم می‌جنگیم!
‫که یعنی این...
‫مبارزه‌ی دسیسه‌های دوستی‌ـه!
‫نبردی که قادر به باخت درش نیستم، سرانجام آغاز شده.
‫نمی‌تونم دست رو دست بذارم!
‫بابا! آنیا می‌ره درس بخونه!
‫اون چش شده؟
‫به‌طور عجیبی جدیداً انگیزه گرفته.
‫باید به یه‌عالمه دسیسه فکر کنم تا با پسر دوم صمیمی بشم!
‫امم، چیزه... خب...
‫دوست، ها؟
‫اوه، درسته!
‫اگه ملیندا-سان آدم مهمی باشه،
‫احتمالاً بهتره از مغازه‌دار هم اجازه بگیرم.
‫با همسرِ نخست‌وزیر صمیمی بشی؟
‫بله، من مشکلی نمی‌بینم.
‫که اینطور. پس خوبه.
‫البته حتی اگه بخواد محافظه‌کار باشه...
‫اگه اتفاقی پیش بیاد، خب...
‫به‌طور قطع هم نمی‌تونم بگم پیشنهادش می‌کنم.
‫هرچی که شد، فقط مطمئن شو همسرت ‫ شک نکنه که تعصب سیاسی داری.
‫اوه، فکر نکنم از این نظر مشکلی باشه.
‫فکر کنم لوید-سان قبلاً دزموند-سان رو دیده و گفت آدم خوبیه.
‫و گفت یه‌مقدار به حزب... اتحاد ملی... علاقه‌منده.
‫عجب.
‫دیشب دسیسه‌ای به ذهنم نرسید، ‫و تا به خودم بیام صبح شده بود.
‫صبح بخیر، آنیا-چان!
‫گوش کن، بکی.
‫عــــــــــه؟!
‫می‌خوای سریع‌ترین راه برای صمیمی شدن با دامیان رو بدونی؟!
‫گمونم بالأخره درموردش جدی شدی، نه؟!
‫می‌بینم از انتظار خسته شدی و می‌خوای وارد فاز حمله بشی!
‫گوش بده، آنیا-چان.
‫یه تکنیک باستانی هست...
‫که اگه با یه نون توی دهنت ‫ از کنجِ دیوار رد بشی و به کسی بخوری،
‫آخرش به همدیگه می‌رسین!
‫سه سوته دلشو می‌بری!
‫اوه.
‫از بوفه‌ی مدرسه برگر یاکیسوبا خریدم!
‫بیا! بذار تو دهنت!
‫داره میاد!
‫حواست باشه! توی عشق فقط زمان‌بندی مهمه!
‫همف.
‫حالا!
‫اوک.
‫تنه‌ی دوستی!
‫نه، بهش تنه نزن، آنیا-چان! فقط آروم بهش بخور!
‫چی-
‫هه‌هه...
‫فکر کردی وایمیسم تا بهم حمله کنی؟
‫احسنت، دامیان-ساما!
‫نگاش کنین.
‫داره نونی که رو زمین افتاده بود رو می‌خوره؟
‫اه!
‫اوه.
‫دامینان-ساما... یعنی، دامیان-ساما...
‫مثل اینکه دارید باهاش ست می‌کنید...
‫ببخشید که غذا رو حروم کردم.
‫قیمه‌قیمه‌ت می‌کنم!
‫نه، دامیان-ساما! اگه بزنیدش، تونیتو می‌گیرید!
‫سطح صمیمیت آنیا و دامیان: 100-
‫سطح دوستی یور و ملیندا: 10+
‫وقت عقب‌نشینیه، آنیا-چان!
‫وقتی فاز حمله شکست می‌خوره، باید پا به فرار بذاری!
‫
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫مأموریت: 43
‫حسادتِ سفید
‫حادثه اتوبوس‌ربایی آکادمی ایدن