‫آنچه در سریال استرلینگ پوینت گذشت...
‫خیلی خوردم، ‫بعدش هم با روری رفتم خونه.
‫با روری رابطه داشتی؟
‫- آنی؟ ‫- بابا.
‫- چی؟ ‫- اینجا چیکار می‌کنی؟
‫الانم با خودم می‌گم، نکنه ‫این قضیه رو با آلیس خراب کنه؟
‫آلیس، بعضی وقت‌ها نمی‌تونم ‫بفهمم ازم متنفری یا نه.
‫راستش حتی یه چیز هم نیست که ‫توی وجودت دوست نداشته باشم.
‫خیلی زیبایی.
‫من واقعاً بچگی نکردم، ‫انگار اصلاً حسش نکردم.
‫ولی آنی، تو نیازی ‫نداری که کسی درستت کنه.
‫چی شد، بابا؟
‫مامانت دیگه نمی‌خواست ‫توی نیویورک زندگی کنه.
‫درخواست طلاق داد و قبول ‫نکرد شماها رو برگردونه خونه.
‫به نظرم میاد که توی ‫زندگیش خوشحال نبوده،
‫برای همین اومده اینجا ‫تا اوضاع رو بهتر کنه...
‫و اصلاً نمی‌فهمم چرا این کار ‫احمقانه به نظر می‌رسه.
‫چون اومد اینجا ‫زد به سرش!
‫خودت می‌دونی چه بلایی سر ‫گلدی اومد و قطعاً کار من نبود.
‫اون بزرگ‌ترین ‫اشتباه زندگی‌ش بود.
‫می‌دونم که دیگه دوستت نداشت.
‫- لعنتی! ‫- عاشقش بودی؟
‫رامونا بچه‌ی توئه؟
‫جو باباته، رامونا.
‫شما دوتا می‌دونستید؟
‫گفتی: «دیگه رازی ‫بینمون نیست.»
‫- نه... ‫- رامونا. هی، رامونا، صبر کن.
‫رامونا.
‫صبر کن!
‫رامونا!
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫رامونا!
‫رامونا! دختر، کجایی؟
‫رامونا!
‫دیگه کجا ممکنه رفته باشه؟
‫راستش، هر جایی ممکنه باشه.
‫واقعاً تا حالا این‌قدر ‫احساس بد بودن نکرده بودم.
‫فکر می‌کنم ‫زندگیش رو خراب کردم.
‫نه. آنی، نه. ‫ تقصیر تو نیست.
‫کار باباهامونه.
‫اون‌ها هستن که باید ‫احساس عذاب‌وجدان کنن.
‫ خیلی که دور نرفته، نه؟
‫فکر نکنم همچین کاری باهاشون بکنه.
‫فکر نمی‌کنم همچین ‫کاری با خواهرش هم بکنه.
‫پیداش می‌کنیم.
‫رامونا!
‫درباره‌ی این فیلسوفی که توی ‫یه بشکه زندگی می‌کرد بهم بگو.
‫- آره، اسمش دیوژن بود. اون... ‫- کی؟
‫این چیزها رو از کجا می‌دونی؟
‫توی خیابون دست‌شویی می‌کرد و این‌ها. کلاً...
‫ سلام.
‫- خبری شد؟ ‫- نه.
‫خبری دارید؟
‫جو چی؟ اون کجاست؟
‫فکر کنم اونم بیرونه ‫و داره دنبالش می‌گرده.
‫خوبه. وظیفه‌شه.
‫فکر می‌کنی داره ‫سیاه‌مون می‌کنه؟
‫رامونا؟ صد در صد. ‫حالش خوبه.
‫منم وقتی جوون بودم صد ‫بار از خونه فرار کردم.
‫مامان، چت شده؟
‫چی؟
‫مسئولیت ناپدید شدن یه دختر ‫۱۷ ساله کاملاً با توئه.
‫چطوری مسئولیتش با منه، عزیزم؟
‫رامونا باید حقیقت رو ‫می‌دونست و من...
‫تنها کسی بودم که ‫حاضر شد چیزی بهش بگه.
‫- ولی این کار درست نبود. ‫- راستش به نظرم کارت حرف نداشت.
‫حرکت خفنی بود، ‫براش احترام قائلم.
‫ممنون، کانر. دیدی؟
‫همه مثل شما فکر نمی‌کنن که ‫من بدترین آدم روی زمینم.
‫- اون خواهرته، کانر. ‫- آره و من خواهر همجنس‌گرام رو دوست دارم.
‫به استیون بگو من ‫توی اتاقک قایقم.
‫باشه عزیزم.
‫تازه مصرف ولبوترین رو ‫قطع کرده...
‫و فکر کنم علاوه بر لکساپرو، ‫به اونم نیاز داره.
‫ترکیب فوق‌العاده‌ایه.
‫مگه نه؟
‫- ربطی به تو نداره. ‫- آره، می‌دونم.
‫- خیلی‌خب، خودت رو خالی کن. ‫- نه، از گریه کردن متنفرم.
‫خوب نیست بریزی تو خودت. ‫بیا اینجا، لطفاً.
‫من پیشتم، عزیزم.
‫یعنی واقعاً رفته؟
‫چون یه بار واقعاً ‫یه سال تمام غیبش زد.
‫بیا منطقی فکر کنیم. ‫قایق رو برداشته،
‫توی دریاچه‌ها هم ‫اثری ازش نیست...
‫و مشخصه که ‫می‌خواد دور بشه...
‫از همه‌ی آدم‌های اینجا، ‫که کاملاً هم بهش حق می‌دم.
‫چک کردی ببینی ماشین گوردون ‫هنوز توی شهر پارک شده یا نه؟
‫وای خدای من.
‫یادم رفته بود ‫ماشینش دست اونه.
‫- دختر... ‫- آره، راست می‌گی.
‫معلومه که با اون رفته. ‫ولی کجا رفته؟
‫احتمالاً رفته ‫خونه‌ش توی بَری.
‫وای خدای من. ‫تو واقعاً یه نابغه‌ای.
‫- ممنون. آره. ‫- فقط یه نتیجه‌گیری منطقی بود.
‫به نظرت چقدر احتمال داره مامان‌هات ‫بذارن فودتراک رو برداریم؟
‫- توی این دنیا غیرممکنه، عزیزم. ‫- چرا؟
‫- تو تا حالا سه تا ماشین رو اسقاط کردی. ‫- نه، فقط یکی بود.
‫سه تا بود. سه تا بود. ‫خودم اونجا بودم، سه تا بود.
‫ولی یه نفر رو می‌شناسم ‫که ماشین داره.
‫تادا!
‫هر کدوم رو ‫می‌خوای انتخاب کن.
‫آره. این خوبه.
‫آره. خیلی‌خب. عالیه.
‫این... ‫این ماشین محبوب بابامه.
‫ممنون.
‫خب، فقط محض یادآوری، ‫حرف «آر» مخفف...
‫- «دنده عقب». ‫- دنده عقب. خودم می‌دونستم. باشه، عالیه.
‫و «دی»؟ حرف «دی»...
‫- دختر، «حرکت». ‫- فوق‌العاده‌ست.
‫عالیه. موفق شدی. ‫توی امتحان قبول شدی.
‫همینه. آفرین.
‫اصلاً می‌دونی پشت چراغ ‫قرمز باید چیکار کنی؟
‫به صرف شام دعوتش می‌کنی.
‫این فرمون سمت چپی ‫دیگه چه صیغه‌ایه؟
‫خیلی‌خب، کلاً ‫می‌شه ۱۷۵ دلار صاف.
‫نقد پرداخت می‌کنین ‫یا کارت می‌کشین؟
‫آخرین باری که اومدم اینجا، ‫پسرتون گفت فقط نقد قبول می‌کنین.
‫مرد، اون واقعاً رو مخ بود.
‫مجبور شدیم نیم ساعت ‫رانندگی کنیم...
‫تا از یه عابربانک ‫پول بگیریم.
‫آخ، ببخشید. حتماً سیستم قطع بوده. ‫معذرت می‌خوام.
‫باید پیگیرش باشی.
‫بهتره بررسیش کنید.
‫بفرمایید.
‫این‌ها رو هم همین‌طور.
‫لطفاً.
‫خبری ازش نشد؟
‫نه، دارم با آنی دوباره ‫می‌رم بیرون دنبالش بگردم.
‫مامانت نوار رو پیدا کرد.
‫برا تو گذاشته بودمش. ‫فکر نمی‌کردم پیداش کنه.
‫خبری، پیدا کرد.
‫منم پول‌ها رو پیدا کردم.
‫۷۳۴۵ دلار، آلیس؟
‫این پول لعنتی از کجا اومده؟ چی...
‫مواد می‌فروشی یا چی؟ چیکار...
‫فکر می‌کنی من مواد می‌فروشم؟ ‫واقعاً که.
‫این‌قدر پرت و بی‌خبری که ‫واقعاً باورنکردنیه.
‫از جواب دادن طفره نرو.
‫- این رو کسی می‌گه که یه موضوع به این بزرگی رو...
‫یک عمر ازمون مخفی کرده؟ منظورت چیه؟ ‫ - ببین، گند زدم. فکر می‌کنی خودم این رو نمی‌دونم؟
‫ولی نمی‌خوام تو هم مثل من گند بزنی.
‫داشتم... داشتم از مردم ‫پول اضافی می‌گرفتم.
‫- چی؟ ‫- آره، در حد ۵۰ دلار این‌ور اون‌ور. خب که چی؟
‫چرا باید همچین کاری بکنی؟
‫چون اگه نکنی احمقی.
‫- آلیس، مودب باش. ‫- ۵۰ دلار برای این پولدارها چیزی نیست.
‫ولی تکرار اون ۵۰ ‫دلارها برای ما خیلیه.
‫- وضعمون خوبه. ‫- نه!
‫نه، اصلاً هم خوب نیست!
‫مامان شب‌ها و روزهای ‫تعطیل کار می‌کنه چون...
‫بندرگاه تفریحی به‌زور ‫داره خرجش رو درمیاره،
‫تو هم قیمت‌ها رو بالا نمی‌بری ‫و اون‌طوری که باید، کار رو مدیریت نمی‌کنی.
‫- آره، خب این پول برای چیه؟ ‫- برای یه پشتوانه مالی لعنتی.
‫ما به شش تا قایق فلزی ‫دیگه نیاز داریم.
‫- باید سقف رو هم تعمیر کنیم.
‫- آلیس، همه‌ی این‌ها رو ردیف می‌کنیم.
‫- وضعمون خوبه. ‫- داری خودت رو گول می‌زنی، بابا.
‫ظاهراً تمام عمر ‫همین‌طوری بودی.
‫- تو بابای اونی. ‫- متأسفم. من...
‫من...
‫هیچ‌وقت نمی‌خواستم ‫این‌طوری برملا بشه.
‫پس نقشه‌ت چی بود؟
‫اصلاً نقشه‌ای داشتی؟
‫- من... ‫- دیدی؟
‫دقیقاً منظورم همینه.
‫آلیس، فقط...
‫باشه.
‫اگه از دیدنت این‌قدر خوشحال نبودم، ‫الان خیلی عصبانی می‌شدم.
‫لطفاً دیگه هیچ‌وقت ‫همچین کاری نکن.
‫باشه.
‫ببخشید. ‫می‌دونم خیلی ناراحت‌کننده‌ست.
‫نه. هی، اصلاً برای این موضوع ‫عذرخواهی نکن، باشه؟
‫باشه.
‫یعنی اگه قراره عذرخواهی کنی، ‫فقط باید برای...
‫برای چی؟ برای اینکه ‫اصلاً به دنیا اومدم؟
‫نه.
‫هی، این کار رو نکن.
‫ببین،
‫تا آخر عمرت می‌تونی با بقیه ‫همین‌طوری باشی اگه دلت می‌خواد.
‫می‌تونی غیب بشی، بری تو لک، ‫سکوت کنی، تنها باشی.
‫هیچ‌کدوم از این‌ها اشکالی نداره، ‫هیچ قضاوتی هم در کار نیست.
‫ولی نمی‌تونی من رو بپیچونی، باشه؟
‫همین الان، توی همین لحظه، ‫چه حسی داری؟ بهم بگو.
‫احساس می‌کنم مثل...
‫یه مشکل اضافی‌ام که بقیه ‫باید باهاش سر و کله بزنن.
‫خدایا، از برگشتن ‫به اینجا متنفرم.
‫همه‌چیز خیلی تاریکه...
‫و... ترسناک.
‫تو چطور از اینجا نمی‌ترسی؟
‫یا از من؟
‫چون دوستت دارم.
‫واقعاً دارم.
‫واقعاً، خیلی دوستت دارم.
‫منم دوستت دارم.
‫می‌شه‌ لطفاً الان بریم خونه؟
‫آره.
‫آنی؟
‫الو؟
‫آلیس. سلام.
‫اینجا رو دوست دارم.
‫دیدی؟ چی بهت گفتم؟ ‫همیشه آرومم می‌کنن.
‫- کمدها رو؟ ‫- آره دیگه.
‫خدا رو شکر بالاخره ‫یه چیزی جواب داد،
‫چون گزینه‌ی بعدیم ‫یه جلیقه‌ی رعدوبرق بود.
‫ببخشید. چی؟
‫- نمی‌دونی چیه؟ ‫- جلیقه‌ی رعدوبرق؟
‫یه چیزی مثل...
‫یه جور جلیقه‌ست ‫برای سگ‌های مضطرب.
‫مثلاً قراره حس یه بغل ‫خیلی سفت رو بده.
‫- آهان. درسته. ‫- آره.
‫به نظر خوب میاد، نه؟
‫آره.
‫جواب می‌ده؟
‫ظاهراً. وقتی یکی ‫خریدم معلوم می‌شه.
‫خب، پس بیا اینجا.
‫چرا این‌قدر توی ‫این کار خوبی؟
‫واقعاً نمی‌دونم ‫چطور به سوالت جواب بدم.
‫اشکال نداره. ‫فقط دوباره انجامش بده.
‫استیون، ما تنهاییم.
‫توی یه جزیره، ‫پرت‌ترین جای کاناداییم.
‫اگه نیازه حرف دلت رو بزنی، ‫باید بگی،
‫چون می‌دونم الان ‫حالت اصلاً خوب نیست.
‫چی باعث شده این‌طور فکر کنی؟
‫فکر می‌کنی من ‫آدم‌بده‌ی داستانم؟
‫فکر نمی‌کنم ‫اهمیتی داشته باشه.
‫خب، دوباره من اینجام و دارم ‫برای خانواده‌م می‌جنگم.
‫تلاش می‌کنم بچه‌هام رو برگردونم خونه. دوباره.
‫آنی ازم متنفره، ‫دقیقاً مثل مادرش.
‫برای همین، نمی‌دونم. ‫شاید اهمیت داشته باشه.
‫آنی همیشه بچه‌ی سربه‌راهی بود، ‫ولی عصبانی بود،
‫بیشتر هم از دست من.
‫و فکر می‌کردم وقتی بزرگ بشه،
‫می‌فهمه من آدم‌بده نیستم.
‫من مامانش رو ازش نگرفتم. من...
‫این خانواده رو ‫از هم نپاشیدم.
‫توی مهدکودک، مجبور بود ‫نقاشی خانواده‌مون رو بکشه،
‫پس نقاشی هر سه‌تامون رو کشید، ‫کانر، خودش و من، توی پارک.
‫من داشتم کانر رو ‫توی تاب هل می‌دادم،
‫ولی خودش اون‌طرف‌تر، ‫تک‌وتنها ایستاده بود.
‫می‌گفت داشت دنبال ‫یه چیزی می‌گشت.
‫یعنی حتی توی مهدکودک هم،
‫می‌تونست چیزی که از دست ‫داده رو حس کنه، می‌دونی؟
‫مادرش، خانواده‌ی واقعیش، خواهرش.
‫هر فرصتی برای داشتن ‫یه بچگی معمولی.
‫می‌فهمید.
‫عزیزم، اون مثل یه انبار باروت بود. ‫بالاخره یه روز منفجر می‌شد.
‫ولی همه جون سالم ‫به در بردن...
‫و حالا می‌تونی ‫همه‌چیز رو از نو بسازی.
‫- نمی‌دونم این اتفاق میفته یا نه. ‫- هی.
‫عزیزم، تو تمام ‫تلاشت رو کردی.
‫ولی مگه اصلاً ‫فرقی هم می‌کنه؟
‫کل چیزی که برام ‫گذاشتی همین بود؟
‫آخ، باشه. آی! آی!
‫باشه، دق دلیت رو سر من خالی نکن، ‫مامانی، باشه؟
‫کانر، به نظرت اون ‫واقعاً آلیس رو دوست داره؟
‫نمی‌دونم. تنها دوست‌پسر ‫دیگه‌ش هم همجنس‌گرا بود.
‫- راست می‌گی. ‫- خدایا، دلم برای اولیور تنگ شده.
‫جالبه.
‫باید بهش بگم کلاس پنجم ‫برونو گارسیا رو بوسیدم؟
‫منم اون یارو رو ‫چند بار بوسیدم.
‫هر کار دلت می‌خواد بکن. ‫هیچ‌کس اهمیت نمی‌ده.
‫من اهمیت می‌دم. ‫خیلی هم اهمیت می‌دم.
‫- ما از خیلی لحاظ به هم نزدیک بودیم. ‫- خیلی‌خب، اه.
‫می‌خوام حس کنه می‌تونه ‫باهام حرف بزنه.
‫من کلاً با شنیدن نظر بقیه مشکلی ندارم. ‫خودت می‌دونی.
‫برای همین، خب، ‫اگه کاری کردم که...
‫...باعث ‫شده ازم فاصله بگیره...
‫...می‌خوام بدونم تا بتونم...
‫خیلی‌خب، روری، روری، الانه که جیغ بکشم. ‫می‌شه جابه‌جا بشیم لطفا؟
‫- حتماً رفیق. ‫- وای خدای من! وای دهنت سرویس!
‫ببخشید.
‫خیلی‌خب. ‫می‌خوای محکم فشار بدم؟
‫آره، محکم فشار بده، ‫چون ماهیچه‌های باسنم خیلی گرفته‌ست.
‫ببین پسر، رابطه‌ی این دوتا ‫هیچ‌وقت به جایی نمی‌رسه.
‫خب، اَنی از اون ‫دخترهای ساده و،
‫طبیعت‌دوست و معمولی ‫کانادایی نیست.
‫داره فیلم بازی می‌کنه.
‫- درسته. ‫- وقتی برگرده به شهر...
‫و بفهمه کل تابستون رو ‫داشته وقت تلف می‌کرده،
‫به‌جای اینکه یه زبون ‫جدید یاد بگیره...
‫یا قضیه‌ی ‫فیثاغورس رو حل کنه،
‫کلاً مغزش ارور می‌ده ‫و آلیس رو هم فراموش می‌کنه.
‫تهش خودت نصیبش می‌شی، عزیزم.
‫- وای خدای من! ‫- اوه!
‫رامونا لی...
‫- لی. ‫- لی. رامونا لی کمپبل!
‫- دیگه هیچ‌وقت نباید این کار رو بکنی. هیچ‌وقت. ‫- متأسفم.
‫نه. از نگرانی ‫داشتم دق می‌کردم.
‫- همه‌مون داشتیم از نگرانی دق می‌کردیم. ‫- می‌دونم. متأسفم.
‫- معذرت می‌خوام. ‫- خیلی معذرت می‌خوام، آخه من...
‫باید درباره‌ی جو بهت می‌گفتم، ولی...
‫بس کن. نه.
‫کاملاً تقصیر اونه.
‫راستش اگه بهش فکر کنی، ‫واقعاً دیوانه‌کننده‌ست.
‫رفتم باری تا با وکیل ‫گوردون حرف بزنم.
‫- خب. ‫- آره.
‫می‌تونم از جو امضا بگیرم ‫برای یه سری کاغذبازی تا...
‫قیمومیتش رو ‫لغو کنه یا هر چی.
‫فقط، خب، این‌طوری می‌تونم بی‌خیال ‫همه‌چیز بشم و هر کاری دلم می‌خواد بکنم.
‫مثلاً، نمی‌دونم،
‫مستقل زندگی کنم...
‫یا باهاش ازدواج کنم ‫و یه گربه بیاریم...
‫و یه پناهگاه پروانه‌ها راه بندازیم ‫و تا آخر عمر به خوبی و خوشی زندگی کنیم.
‫خیلی‌خب، می‌خوام به تک‌تک این‌ها برسم، ولی...
‫مطمئنی که این همون ‫چیزیه که می‌خوای؟
‫اینکه جو اصلاً ‫دخالتی نداشته باشه؟
‫آره.
‫آره. نه بابا، ‫بابای من گوردون بود.
‫گند بزنن به این مسخره‌بازی دلسوزی‌های یهویی ‫الانش. خودم می‌تونم گلیمم رو از آب بکشم بیرون.
‫خب، من هر تصمیمی ‫بگیری پشتتم.
‫- ممنون. ‫- آره، حتماً.
‫کی برت گردوند؟
‫اونا.
‫وقتی این رو گفتی ‫چشم‌هات برق زد.
‫یعنی در این حد عاشقشی؟
‫آره. آره.
‫چطور متوجه شدی؟ چجوریه...
‫چه حسی داره؟
‫تا حالا زیر بارون ‫رفتی ماهیگیری؟
‫نه. ببخشید. معلومه که نه.
‫خب...
‫اون حس رو می‌شناسی وقتی...
‫...وقتی یکی یهو می‌پره ‫جلوت و زَهره‌ترکت می‌کنه...
‫و نزدیکه شلوارت رو ‫خیس کنی...
‫و فکر می‌کنی از شدت تپش قلب، ‫الانه که قلبت منفجر بشه؟
‫و پنج ثانیه بعد، خوب می‌شی.
‫ولی در عین حال حس می‌کنی...
‫...هیچ‌وقت ‫این‌قدر سرحال نبودی.
‫یه چیزی شبیه اینه.
‫وای. هیچ روزی تعطیل نیستی، نه؟
‫آخه چطور... ‫ما چطور با هم فامیلیم؟
‫من خیلی از تو باحال‌ترم. ‫اصلاً عقلانی نیست.
‫آره جون خودت.
‫- آره. معلومه که هستی. ‫- آره دیگه.
‫- این رو ازت قبول می‌کنم. ‫- دمت گرم.
‫بهت برنخوره، ولی...
‫جو بابای من نیست.
‫یعنی اصلاً... اصلاً نیست.
‫ولی می‌تونی برادر ‫ناتنی‌ام باشی.
‫این یکی رو قبول می‌کنم.
‫بذار درباره‌ی ‫این یکی فکر کنم.
‫- باید فکر کنی؟ ‫- آره، فکرام رو می‌کنم.
‫وای. چه ضایع کردی پسر.
‫خنجر زدی به قلبم.
‫می‌دونی، تنها چیز ‫عجیب الان اینه که،
‫خب، تازه فهمیدم ‫خواهر برادر دارم...
‫و حالا برادر ناتنی و خواهرم، ‫دارن با هم...
‫خیلی‌خب.
‫- به‌به، رفتن تو کارش. ‫- خیلی‌خب، وقتشه رفع زحمت کنیم.
‫- رفع زحمت؟ منظورت چیه؟ ‫- داریم می‌ریم.
‫آره، می‌خوایم بریم. ‫با این قایق می‌ریم.
‫با این؟
‫- آره. ‫- نه، نمی‌ریم.
‫- چرا، می‌ریم. ‫- نه. پاهات رو از روی صندلی بردار.
‫- ای بابا. ‫- بیا تو. بیا دیگه!
‫این قایق خانواده‌ی گالاهره. ‫گالاهرها رو یادته؟
‫- تام رو یادته؟ ‫- برام مهم نیست. خیلی باحاله ها.
‫بی‌زحمت پاهات رو از روی ‫صندلی‌ها بردار.
‫- ای بابا. ‫- این خیلی باحاله. وایستا، می‌خوام...
‫خیلی باحاله!
‫- من حتی بلد نیستم این قایق رو برونم. ‫- چرا،
‫بلدی. ‫کلیدش دقیقاً همون‌جاست.
‫بابا؟
‫- اوه. ببخشید. ‫- نه. لعنت بهش!
‫وای...
‫ببخشید. داشتم دنبال بابام می‌گشتم. خب...
‫اون... من...
‫فکر می‌کردم بلد ‫نیستی ساز بزنی.
‫بلد نیستم. اون‌طوری...
‫- نمی‌نواختم. آره. ‫- جداً؟ آخه...
‫اون... فقط داشتم...
‫می‌زدم...
‫خب...
‫به هر حال، ‫واقعاً واقعاً قشنگ بود.
‫- ممنون. ‫- بابام اینجاست؟
‫اون... فکر کنم مامانم ‫با قایق بردش بیرون،
‫ولی زود برمی‌گردن.
‫باشه. ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫می‌خوای منتظر بمونی؟ ‫می‌تونیم یه‌کم...
‫می‌تونیم یه...
‫من فقط وقتی خوابم ‫نمی‌بره گل می‌کشم.
‫بهم این حس رو می‌ده ‫که انگار توی اخبارم.
‫- عجب. ‫- آره.
‫یا وقتی که...
‫وقتی واقعاً نمی‌دونم ‫دست‌هام رو کجا بذارم.
‫کی می‌ری؟
‫- فردا. ‫- ممنون. وای.
‫آره.
‫کلاس‌هام تا دو هفته‌ی ‫دیگه شروع نمی‌شن،
‫ولی مجبورت می‌کنن زودتر بری خوابگاه ‫تا کارهای اداری اونجا رو انجام بدی.
‫درسته. کارهای خوابگاه.
‫آره.
‫خب...
‫می‌تونی بهم بگی ‫اگه این حرکت،
‫خیلی زیادی عجولانه‌ست، باشه؟
‫ولی، خب، ‫بهترین دوست دوران دبیرستان بابام...
‫توی هیئت‌مدیره‌ی وارتونه.
‫آره. بالاخره تونستم ‫با بابام تلفنی حرف بزنم.
‫داشتم باهاش صحبت می‌کردم...
‫و گفت که شما دوتا رو ‫به هم معرفی می‌کنه،
‫- تا درباره‌ی مراحل پذیرش با هم صحبت کنید. ‫- پسر! عجب چیزی.
‫یا حتی، خب، ‫احتمالاً برات توصیه‌نامه هم می‌نویسه.
‫یا بهترین شرایط رو برات جور می‌کنه تا وقتی ‫که می‌خوای درخواست بدی، کارت راحت باشه.
‫و نمی‌خوام این‌طوری حس کنی که... خب...
‫چون بابام به پسر اون کمک کرده بود. ‫براش یه کار...
‫توی شرکت حقوقی رویایی‌ش توی دی‌سی جور کرد، ‫برای همین یه دین بهش داره.
‫خلاصه، خب... آره.
‫می‌دونی، ‫راستش شاید همین‌جا بمونم.
‫که چیکار کنی؟
‫که زندگی کنم.
‫ولی اینجا که کسی ‫زندگی نمی‌کنه.
‫چرا، مردم زندگی می‌کنن.
‫نه، منظورم اینه که... می‌دونم.
‫صبر کن، جدی می‌گی؟
‫به خاطر آلیسه؟
‫ببخشید، من...
‫- نه... ‫- نه، نباید می‌گفتم...
‫اشکال نداره، خوبه. خب...
‫نمی‌دونم چطوری...
‫الان دوروبَرم ‫خیلی شلوغه و درگیرم.
‫آره، می‌دونم.
‫نه، فقط... ‫توی وضعیت یه‌کم...
‫مه‌آلودی‌ام. خب...
‫سلام.
‫خب...
‫ببین رامونا، می‌دونم از دستم عصبانی هستی. فقط...
‫می‌خواستم یه‌کم بهت فرصت بدم، می‌دونی؟
‫فرصت دادن انگار تخصص اصلیته، نه؟
‫می‌خواستم به خواسته‌ی ‫گوردون احترام بذارم.
‫اون تازه دخترش رو ‫از دست داده بود...
‫و تو نزدیک‌ترین کسی بودی که ‫از اون دختر براش مونده بود.
‫اون پدر فوق‌العاده‌ایه. می‌دونستم...
‫- می‌دونستم بهترین زندگی رو برات می‌سازه. ‫- و اگه اون نمی‌مرد چی؟
‫اون‌وقت می‌خواستی چیکار کنی؟
‫برنامه‌مان این بود ‫که من از کیت جدا بشم...
‫و مامانت هم ‫از استیون جدا بشه...
‫و می‌خواستیم با هم...
‫می‌خواستیم همه‌تون رو ‫همین‌جا با هم بزرگ کنیم.
‫بعد کیت و استیون هم ‫با این موضوع کنار می‌اومدن؟
‫پس به جاش، ‫تو و گوردون تصمیم گرفتین...
‫ما رو کل عمرمون ‫از هم دور نگه دارید.
‫- چرا؟ ‫- رامونا، قضیه خیلی پیچیده بود...
‫و اوضاعمون هم خیلی داغون بود، می‌فهمی؟
‫تنها کسی که باید باهاش...
‫حرف می‌زدیم، ‫دیگه اینجا نبود.
‫استیون هم خواسته‌های ‫خودش رو داشت.
‫گوردون نمی‌خواست ‫سنگینی بار...
‫اتفاقی که برای مامانت ‫افتاد رو به دوش بکشی.
‫ما هم، حداقل اوایلش،
‫فکر می‌کردیم این‌طوری ‫همه خوشحال‌تر می‌شن.
‫ولی بعدش،
‫می‌دونی، وقتی به مرور ‫زمان شوک قضیه از بین رفت...
‫نمی‌دونم. واقعاً...
‫داشت من رو نابود می‌کرد.
‫داشت من رو می‌کشت. ‫هر روز خدا،
‫احساس می‌کردم ‫دارم یه‌کم می‌میرم،
‫چون می‌دونستم مامانت ‫هیچ‌وقت این رو نمی‌خواست.
‫و گوردون هم این رو می‌دونست.
‫برای همین تلاش کرد دوباره شماها رو ‫به هم وصل کنه. واقعاً تلاشش رو کرد.
‫اگه گوردون...
‫اگه گوردون به هر دلیلی تصمیم ‫می‌گرفت ویلا رو بفروشه،
‫یا اگه ما هیچ‌وقت به موسکوکا نمی‌اومدیم، تو...
‫تلاشی می‌کردی که پیدام کنی؟
‫حتماً.
‫شوخی می‌کنی؟ ‫حتماً همین‌کار رو می‌کردم.
‫خیلی وقت بود که داشتم به این لحظه ‫و این گفتگو فکر می‌کردم.
‫همیشه برای پیدا کردن کلماتی که بتونم ‫باهاش توضیح بدم، کلنجار می‌رفتم.
‫ولی تنها چیزی که ‫می‌دونم اینه که...
‫همیشه حس می‌کردم پدرت هستم.
‫آره، ولی نیستی.
‫گوردون بابام بود.
‫آره، اونم یه پدر فوق‌العاده.
‫آره.
‫باید این رو امضا کنی.
‫این چی هست؟
‫نمی‌خوام قیم من باشی.
‫ببین رامونا، می‌دونم دلت نمی‌خواد کسی ‫بالاسرت باشه و به کارت کار داشته باشه.
‫بذار این کار رو ‫برات انجام بدم.
‫می‌تونم همه‌ی این کارها رو ‫راست‌وریس کنم...
‫و مطمئن بشم که چک ‫ارثیه‌ی گوردون رو بگیری.
‫حتی لازم نیست من رو ‫ببینی یا باهام حرف بزنی.
‫نه، من این رو نمی‌خوام.
‫نمی‌تونم.
‫- بله؟ ‫- نمی‌تونم.
‫ببین، اگه این رو امضا کنم، ‫واقعاً بزرگ‌ترین اشتباه...
‫زندگیم رو دوباره ‫تکرار کردم.
‫و رامونا، من می‌تونم درستش کنم. ‫بذار درستش کنم.
‫- من نمی‌خوام تو چیزی رو درست کنی! ‫- ببین، درکت می‌کنم.
‫الان از من متنفری، ‫خیلی‌خب؛ ولی جوابم منفیه.
‫گوردون من رو به عنوان ‫قیم تو انتخاب کرده.
‫خواسته‌ی اون این بود.
‫آره، ولی خودش که ‫دیگه اینجا نیست.
‫پس چطور می‌تونی بگی ‫واقعاً خواسته‌ش همین بوده؟
‫شاید تنها گزینه‌ش بودی.
‫پس خودت بهم بگو. ‫فکر می‌کنی خواسته‌ی خودش چی بود؟
‫نمی‌دونم،
‫ولی اگه انتظار داری این قضیه ‫به رابطه‌ای بینمون ختم بشه،
‫مطمئن باش این رابطه فقط ‫در حد ژنتیکی باقی می‌مونه.
‫چون اگه حتی برای ‫یک ثانیه فکر کنی،
‫که قراره ببخشمت، هیچ‌وقت،
‫کاملاً در اشتباهی.
‫من همین‌جام.
‫«رامونای عزیزم، نوشتن ‫این نامه برام خیلی عجیبه،
‫اونم درست بعد از اینکه توی ‫بازی واژه‌سازی من رو بردی.»
‫«گذاشتن حرف «کیو» روی امتیاز سه ‫برابر حروف واقعاً بی‌رحمانه بود،
‫ولی بخشیدمت.»
‫«می‌خواستم... نه، نیاز داشتم بهت ‫بگم که چقدر بهت افتخار می‌کنم.»
‫«تو من رو شگفت‌زده می‌کنی.»
‫«هر روز من رو ‫شگفت‌زده می‌کنی.»
‫«یک‌دندگی‌ت، حس شوخ‌طبعی‌ت، ‫قدرتی که داری.»
‫«تو همیشه دقیقاً ‫خود خودت بودی...
‫و من عاشق این آدم هستم.»
‫«ممنونم که این افتخار رو ‫بهم دادی تا بزرگت کنم.»
‫«این فرصت دوباره‌ای ‫برام بود تا بعد از...
‫از دست دادن مامانت، ‫دوباره دختر داشته باشم.»
‫«کاش شما دوتا می‌تونستین زمان ‫بیشتری رو با هم بگذرونین.»
‫«می‌دونم کلی می‌تونستین ‫همدیگه رو بخندونین.»
‫«متأسفم که چیزهایی ‫بود که بهت نگفتم.»
‫«الان که به گذشته نگاه ‫می‌کنم همه‌چیز واضحه،»
‫ولی می‌خوام بدونی ‫که در اون زمان،
‫این کار درست‌ترین ‫تصمیم به نظر می‌رسید.»
‫«شاید حتی تنها ‫تصمیم ممکن بود.»
‫«ولی حالا می‌دونم که ‫خیلی اشتباه کردم...
‫و از ته دل معذرت می‌خوام، عزیزم.»
‫«ولی تو تنها نیستی.»
‫«تو خانواده داری و امیدوارم ‫همدیگه رو پیدا کرده باشین»
‫«و در کنار هم، ‫زمان‌های ازدست‌رفته رو جبران کنید.»
‫«می‌دونم اون‌ها هم مثل ‫من قدرت رو می‌دونن.»
‫«با عشق همیشگی،
‫گوردون.»
‫رامونا، ‫خیلی ناراحت‌کننده‌ست. متأسفم.
‫آره، ‫ولی راستش اشکالی نداره.
‫خیلی خوشحالم که خوندمش.
‫حالا باید ببینیم، می‌دونی، ‫با جی‌جو چی پیش میاد.
‫آره.
‫خب، من توی تک‌تک ‫این مراحل کنارت هستم.
‫هر... هر چیزی که ‫نیاز داشته باشی.
‫می‌دونی، واقعاً واقعاً ‫بهت افتخار می‌کنم.
‫واقعاً می‌گم.
‫حست درباره‌ی برگشتن ‫به نیویورک چیه؟
‫از بابات چه خبر جدیدی داری؟
‫خب...
‫می‌دونی چیه؟ ‫راستش اصلاً خودم هم نمی‌دونم.
‫امروز صبح رفتم ببینمش، ‫ولی اونجا نبود.
‫- اوه. ‫- آره، برای همین...
‫گذشته از اون، ‫واقعاً داغونم.
‫ترجیح می‌دم بمیرم تا اینکه استرلینگ پوینت، ‫تو و... رو ترک کنم.
‫- خودت که می‌دونی... ‫- و کی؟
‫- نه، هیچی. چیزی نگفتم. ‫- آنی...
‫چیه؟
‫دارم موهام رو شونه می‌کشم... ‫وسط کارمم...
‫- می‌خواستی بگی آلیس.
‫- نه. ‫- آره، می‌خواستی بگی.
‫- نه، نمی‌خواستم بگم. ‫- چرا، می‌خواستی بگی.
‫- نه، نمی‌خواستم. ‫- چی؟
‫همدیگه رو بوسیدیم.
‫می‌دونم.
‫- حرف نزن. ‫- توی کمد.
‫- توی... ‫- کف زمین.
‫- من رو کشید روی زمین. ‫- صبر کن.
‫- خیلی به حس‌وحال خوبی بود. ‫- آره، جای معرکه‌ایه برای بوسیدن.
‫کشیدن، البته ‫به یه شکل رمانتیک.
‫مکان بی‌نظیری ‫برای بوسیدن بود.
‫صبر کن،
‫خیلی خوشحالم که دارم این رو بهت می‌گم. ‫جاش برای بوسیدن فوق‌العاده بود...
‫و بوسه‌مون هم بی‌نظیر بود.
‫- لعنتی! ‫- یه بوسه‌ی بی‌نقص...
‫معلومه! شما دوتا حسابی ‫لفتش دادین تا به اینجا برسین.
‫- آره، دقیقاً. آره. ‫- جونتون بالا اومد تا...
‫- خب، بچرخ. ‫- باشه.
‫ولی الان با خودم می‌گم، ‫آدم‌ها چه‌کار می‌کنن؟
‫یعنی، بقیه چطور ‫این مراحل رو می‌گذرونن؟
‫- چیکار می‌کنن؟ منظورت چیه؟ ‫- اینکه با یکی باشن.
‫البته، ما مسلماً ‫توی رابطه نیستیم.
‫- درسته. ‫- ولی الان تازه به ذهنم رسیده...
‫که واقعاً نمی‌دونم...
‫توی این موقعیت باید ‫چیکار کنم یا چطوری باشم.
‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫احساس می‌کنم تو زمینه‌های ‫دیگه خودم رو خیلی خوب می‌شناسم.
‫دوست دارم این‌طور فکر کنم. ولی تو این مورد، ‫با خودم می‌گم: «وای، من هنوز بچه‌م.»
‫مثل یه بچه‌ی تازه‌متولدشده‌م. ‫یه احمقم.
‫- نیستی، این‌طوری نگو. ‫- چیز بدی هم نیست البته.
‫- فقط، وقتی توی اردوگاه بودیم... ‫- آره.
‫...من پنهان‌ترین و عمیق‌ترین ‫افکارم رو باهاش در میان گذاشتم.
‫- جدی؟ ‫- ببخشید، فقط می‌خوام این رو بردارم...
‫آها. عمیق‌ترین افکارم رو ‫باهاش در میان گذاشتم.
‫- خب. ‫- زشت‌ترین و بدترین بخش‌هاش رو.
‫همه‌چیز رو براش ریختم بیرون، ‫خب؟ دقیقاً پیش خودش.
‫حالا واقعاً قراره جلوی ‫این آدم کاملاً بی‌دفاع باشم؟
‫این‌طوری...
‫- آره. ‫- می‌خوای موهات رو ببافم؟
‫آره، حتماً.
‫- و این همون حسیه که... ‫- چی؟
‫این همون حسیه که همه ‫درباره‌ش حرف می‌زنن،
‫همون حسی که واقعاً دنیا رو ‫دور سر آدم می‌چرخونه.
‫وای خدای من! ‫بذار دیگه درباره‌ش حرف نزنم.
‫حس می‌کنم این کار ‫برات مثل شکنجه‌ست.
‫نه، این‌طور نیست.
‫خب، آره، من...
‫درکت می‌کنم. ‫واقعاً حس تخمیه که انگار...
‫یکی قلبت رو بیرون ‫از بدنت نگه داشته...
‫و هر لحظه ممکنه ‫اون رو له کنه...
‫در هر زمان ‫و به هر دلیلی و خب...
‫آره. آره، درکت می‌کنم.
‫آره.
‫خب، چطوری این کار رو می‌کنی؟ ‫من چطوری باید این کار رو بکنم؟
‫اگه واقعاً می‌خوای بعد ‫از رفتنت باهاش در ارتباط باشی،
‫باید براش اینترنت ردیف کنی.
‫انگار این همون کاریه ‫که باید انجام بدم.
‫لب گرفتن با یه پسر ‫جذاب توی کمد.
‫اوم!
‫و پیدا کردن خودم.
‫- آره. ‫- آره، نه اینکه با یه پسر تو کمدی قرار بذارم...
‫و جوراب‌های بابام رو مرتب ‫کنم تا اون‌ها رو قاطی نکنه.
‫انگار، می‌شه...
‫بذارین زندگی کنم! ‫می‌فهمی چی می‌گم؟
‫صبر کن، چرا جوراب‌های ‫بابات رو براش چک می‌کنی؟
‫چون کوررنگیه، برای همین ‫سرمه‌ای و مشکی رو با هم قاطی می‌کنه.
‫یادت نره روی زبونت رو هم مسواک بکشی. ‫همیشه یادت می‌ره.
‫- سلام. می‌تونم یه لحظه از لپ‌تاپت استفاده کنم؟ ‫- سلام.
‫وسط ثبت یه سفارشم.
‫سعی دارم یه‌کم بیشتر ‫کنسرو ماهی بگیرم.
‫برندی که دوست دارم قراره ‫ماکرل دودی جدیدی بده بازار...
‫- باشه. ‫- ...برای همین می‌خوام... عالی شد.
‫لطفاً مراقب وسیله‌های الکترونیکی‌ام باش، مرسی.
‫داری کلاس زیست‌شناسی تابستونی ‫می‌گذرونی که من خبر ندارم؟
‫چه خبره؟
‫رامونا، چه خبره؟ حالت خوبه؟
‫آره، خوبم.
‫می‌دونی وقتی این کلمه رو ‫می‌گی چه حسی دارم.
‫- خوبم. ‫- باشه.
‫می‌تونم راحت حرف بزنم؟
‫اوهوم.
‫فکر کنم توی قایم شدن ‫واقعاً خیلی خوبی.
‫به طرز ترسناکی ‫توش مهارت داری.
‫وقتی بازی قایم‌موشک می‌کردیم، ‫هیچ‌کس نمی‌تونست پیدات کنه.
‫خیلی‌خب. تو هیچ‌وقت از حرف زدن ‫درباره‌ی کنسرو ماهی دست می‌کشی؟
‫داریم یه لحظه‌ی ‫صمیمی رو می‌گذرونیم.
‫ببخشید.
‫واقعاً نمی‌دونم ‫قضیه از چه قراره،
‫ولی می‌فهمم که موضوع ‫مهمیه و می‌فهمم که واقعیه،
‫پس، چی می‌شه اگه، ‫این‌بار به‌جای فرار کردن ازش،
‫چی می‌شه اگه فقط...
‫بری جلو و باهاش روبه‌رو بشی؟
‫آره، ولی...
‫- نمی‌دونم می‌تونم یا نه. ‫- می‌تونی.
‫من این رو تو وجودت دیدم، ‫رامونا. می‌تونی.
‫تو یکی از قوی‌ترین ‫آدم‌هایی هستی که می‌شناسم.
‫و هیچ‌وقت مجبور نیستی ‫سختی‌ها رو تنهایی تحمل کنی.
‫چرا این‌قدر فوق‌العاده‌ای؟ مسخره‌ست.
‫نمی‌دونم.
‫شاید مادرزادیه، ‫شایدم اثر ماهی ماکرله.
‫آره.
‫بابت این حرفم حتی عذرخواهی هم نمی‌کنم. ‫خیلی خوب بود.
‫- آره. ‫- واقعاً، فوق‌العاده بود.
‫اوهوم.
‫حالت خوب می‌شه.
‫اوه. سلام، رامونا. سلام.
‫سلام.
‫خب، واقعاً خوشحالم که ‫صحیح و سالم به خونه برگشتی.
‫خوبه.
‫راستش، خب، ‫می‌خواستم بزنم بیرون...
‫و برم ببینم می‌تونم ‫با آنی حرف بزنم یا نه.
‫من فقط... ‫می‌خوام با تو حرف بزنم.
‫خیلی‌خب، حتماً. چه خبر؟
‫باید توی یه لوله تف کنی.
‫باشه. خب، می‌تونم بپرسم چرا؟
‫چون...
‫فکر کنم تو احتمالاً ‫بابای من باشی.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.