دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫خوردیش؟
‫دامنت رو می‌گی؟
‫شاید.
‫پس مجبورم این‌ها رو بپوشم.
‫یه شب دیگه بمون.
‫یه هفته‌ی دیگه.
‫- اصلاً تا ابد. ‫- نمی‌تونم.
‫نرو.
‫به عروسی‌م نرم؟
‫فکر نکنم بتونی بری.
‫آخه شلوار من رو پوشیدی.
‫پس درش می‌آرم.
‫این رفتار مناسبـه؟
‫رفتار یه بانو این‌طوریه؟
‫فکر کنم دارم عاشقت می‌شم.
‫ببخشید.
‫باهاش ازدواج نکن.
‫آهای!
‫نَن.
‫کسی اینجا نیست؟
‫تِئو؟
‫کفش‌هام رو بردار... ‫کجا برم؟
‫قایم شو، لیزی.
‫تِئو؟
‫اینجا چی‌کار می‌کنی، نَن؟
‫ببخشین. کسی خونه نبود.
‫مادرت و خدمتکارها کجائـن؟
‫گفتم چند روز برن.
‫اینجا استراحت می‌کنم.
‫اومدم ازت عذرخواهی کنم و بگم...
‫ترجیح می‌دم برای این بحث ‫لباس مناسب تنم باشه. لطفاً.
‫توی قصر منتظرم باش.
‫بی‌خبر اومدی. امیدوارم ‫حداقل بذاری دکمه‌هام رو ببندم.
‫حتماً.
‫لیزی.
‫لیزی؟
‫رفت.
‫لیزی.
‫صبر کن، لیزی.
‫[ بوکانیرها ]
‫توی ایتالیا دریا نیست؟
‫نباید باهات ازدواج می‌کردم.
‫موافقـم.
‫و بابت همه‌چی معذرت می‌خوام.
‫بابت گای.
‫نباید وارد کلیسا می‌شدم. ‫تقصیر تو نبود که تقاص پس بدی.
‫مادرم هم برات چاره‌ای نذاشت.
‫پس بهت گفته.
‫و حالا رفته.
‫یه پیشنهاد دارم.
‫من و تو نمی‌تونیم طلاق بگیریم
‫ولی هکتور می‌گه ‫لایحه تا پاییز امسال تصویب می‌شه.
‫می‌خوام تا اون‌موقع
‫اینجا بمونم.
‫اگه متحد بشیم، ‫جینی می‌تونه با خیال راحت برگرده.
‫و وقتی برگشت و مشکل قانونی نداشت
‫من برای همیشه از قصر می‌رم.
‫همیشه در ظاهر دوک‌بانو می‌مونم
‫ولی زندگی‌مون جدا می‌شه. ‫این رو بهت مدیونـم.
‫حسی که این لباس ‫بهم می‌ده رو با هیچی عوض نمی‌کنم.
‫شوهرم توی ماه‌عسل‌مون برام خرید.
‫وقتی می‌پوشمش، ‫احساس زیبایی و مهم‌بودن می‌کنم.
‫ببین، اون‌روز گای رو دیدم...
‫همیشه حس می‌کردم ‫این لباس مناسب من نیست
‫ولی سعی می‌کنم عوض بشم.
‫الان... احساس می‌کنم ‫خود واقعی‌م هستم.
‫خود واقعی‌ت بهترین نسخه‌ست.
‫معذرت می‌خوام، مِیبل.
‫نباید ماجرای مادرت ‫و پول رو مخفی می‌کردم.
‫نقشه ریخته بودین ‫که این دختر ناخلف رو اصلاح کنین؟
‫اگه می‌خواستم با یه لُرد ازدواج کنم، ‫می‌اومدم سراغ خودت.
‫نه مادرم.
‫اون از وقتی این‌قدر بودم، ‫می‌خواست من رو اصلاح کنه.
‫آرزوی من مثل دخترهای دیگه نیست.
‫فکر کنم اصلاً دنبال ازدواج نیستم.
‫عیبی نداره. ‫هیچ اِشکالی نداره.
‫کُنچیتا...
‫ممنون که درک می‌کنی.
‫این چه حرفیـه.
‫شاید یه‌روز مَردی رو دیدی ‫که نظرت رو عوض کنه.
‫همیشه فکر می‌کردم ‫هونوریا اهل عاشقی نیست
‫ولی دیدی تازگی چقدر فرق کرده؟
‫همیشه سربه‌زیر بود
‫و حالا مشتاق رابطه شده.
‫چی‌کار کنم که دوباره بهم اعتماد کنی؟
‫نمی‌دونم. من...
‫نمی‌تونم برگردم.
‫راست می‌گی.
‫درک می‌کنم.
‫آروم پیش می‌ریم.
‫فقط می‌خوام تو و فرِدی ‫جایی باشین که لیاقتش رو دارین.
‫اینجا حس خونه نداره.
‫ولی بَد نیست.
‫هرجا فرِدی باشه، خونه‌مـه.
‫و نَن.
‫بهت خیلی سخت گذشته، جینی.
‫و تا ابد مدیون گای هستم
‫که زندگی‌ش رو فدای تو کرد.
‫البته نمی‌دونم نظر خودت چیـه.
‫مطمئنـم آدم خودخواهی نیستی.
‫ولی خوش‌حالـم که یاد گرفتی ‫خوشبختی خودت رو توی اولویت بذاری.
‫بابا.
‫چند روز شده، لیزی. ‫بالاخره خوشگل کردی؟
‫چی شده؟
‫قضیه تِئوئـه؟
‫چی؟
‫از ۱۲سالگی‌ت، قیافه‌ی ‫لاس‌زدنت برام تابلو بود.
‫قیافه‌ی عذاب‌وجدانت هم تابلوتر.
‫فقط یه‌بار بود؟
‫مثل مریضی می‌مونه.
‫یه مریضی قشنگـه که... ‫نمی‌تونم از شرش خلاص بشم.
‫مثل تب‌کردنـه؟
‫آره.
‫بعداز سیدون...
‫فکر کردم دیگه احساس سرزندگی نمی‌کنم.
‫ظاهراً اون سرزندگی همین بیماریـه.
‫ولی تِئو بهم حس آزادی می‌ده.
‫احساس خجالت نمی‌کنم، ‫بیشتر انگار آدم بَدی‌ام.
‫هکتور همون همسریـه که می‌خواستی...
‫وقتی با تِئو هستم، ‫نمی‌تونم جلوی خودم رو بگیرم.
‫مثل خواب‌گردی می‌مونه. ‫دست خودم نیست.
‫اگه ۲۰ سال دیگه بشه و ببینم
‫مَرد اشتباهی کنارم خوابیده چی؟
‫ببین. من شیطونی زیاد کردم ‫و می‌دونم خیلی حال می‌ده
‫ولی همه‌ش خیالـه.
‫و زود می‌گذره.
‫و ضمناً... تِئو مزدوجـه...
‫با نَن.
‫هیچ‌وقت من رو نمی‌بخشه. ‫من هم باشم، نمی‌بخشم.
‫نَن الان ایتالیاست.
‫خودش خواست بره. ‫پس نباید...
‫برگشته.
‫نَن برگشته.
‫بله، بهم گفته بود ‫که دیگه تِئو رو دوست نداره.
‫فکر کردم کلاً رفته، ‫وگرنه معلومـه که نمی‌رفتم اونجا.
‫وای، لیزی.
‫تِئو، فردا صبح زود می‌رم لندن.
‫کُنچیتا برای لیزی جشن شب عروسی گرفته.
‫- همه‌مون جمع می‌شیم که... ‫- پس من هم می‌آم.
‫باید جلوی همه متحد باشیم.
‫اونجا می‌بینمت.
‫مطمئنـم دخترها خوش‌حال می‌شن ببیننت.
‫سلام. خیلی خوش اومدین.
‫خوش اومدین.
‫ازدواج نکن.
‫ببخشید؟
‫بذار این مَرد بی‌نظیر برای ما بمونه.
‫اگه هرروز با این چهره ‫روبه‌رو بشی، در حق ما جفا شده.
‫چقدر خوش‌شانسـی که قراره ‫تا آخر عمر با همچین چهره‌ای روبه‌رو بشی.
‫سلام. ‫خوش اومدین.
‫- «بی‌نظیر». ‫- آقای بی‌نظیر.
‫معروف شدم.
‫ببین، فردا هم یه‌روز معمولیـه.
‫جشن عروسی مال مهمون‌هاست.
‫ولی ازدواجش برای ماست.
‫یکی از اعضای کابینه اونجاست ‫که می‌خوام خودم رو بهش معرفی کنم.
‫- باشه. ‫- بریم؟ باشه.
‫سلام.
‫چقدر خوشگل شدی.
‫قربونت برم.
‫بفرمایید.
‫به حرف‌هات فکر کردم
‫و قبول می‌کنم.
‫این‌که برگردی انگلیس ‫و با نَن زندگی کنی.
‫قایق پنجشنبه راه می‌افته.
‫من نگفتم که...
‫فرِدی باید با خونواده‌ش آشنا بشه.
‫احساس اضطراب داری، عشقم؟
‫بله، دارم.
‫من هم از وقتی رفتی، اضطراب داشتم.
‫همه‌ش از روی نگرانی و ترسـه.
‫هر دو حسش می‌کنیم، ‫ولی می‌تونیم بهش غلبه کنیم.
‫قایق منتظرمون نمی‌مونه‌ها.
‫بعدش مردم چی می‌گن؟
‫می‌گن ازدواج ما موفق بوده.
‫من تو رو انتخاب کردم، ویرجینیا. ‫یادتـه؟
‫می‌تونستم یکی دیگه رو انتخاب کنم.
‫مثلاً لیزی؟
‫همیشه انتخابم تو بودی.
‫ممنون که هنوز بهم امید داری.
‫- فرِدی هنوز نخوابیده... ‫- جینی.
‫- باید برم... ‫- آخه...
‫بریم خونه، عزیزم.
‫به‌به. خوش می‌گذره؟
‫الان کار دارم.
‫مشخصـه. ‫سرت خیلی شلوغـه.
‫این‌ها رو برای جینی آوردم. ‫توی اتاقشـه؟
‫فکر کردم با توئـه.
‫من هم فکر کردم با توئـه.
‫جینی!
‫چیزی نشده، گای. ‫می‌ذارمشون اینجا.
‫- جینی! ‫- گای!
‫نگفت کجا می‌ره؟
‫جینی!
‫چرا همه‌ش کنجکاوی که کجاست؟
‫- چی؟ ‫- تو که آزادی.
‫چی داری می‌گی؟
‫اون روز با اون دختره ‫چشم‌درشته دیدمت.
‫می‌خواستم به جینی بگم، ‫ولی گفتم ناراحت می‌شه.
‫آره، به تو ربطی نداره. ‫ولی حالا که کنجکاو شدی...
‫باید بگم جینی زن من نیست، پالوما.
‫ما با هم نیستیم. هیچ‌وقت نبودیم.
‫به‌خاطر شوهرشـه که الان اینجایـیم.
‫از انگلستان اومدیم
‫و زندگی‌مون رو ‫به‌خاطر شوهرش ول کردیم.
‫برای همین باید مراقب باشیم.
‫برای همینـه که کنجکاوم کجاست.
‫شوهرش مَرد خطرناکیـه ‫و حالا نمی‌دونم جینی کجاست.
‫ممنون بابت اظهارنظرت.
‫- ولی بهتره... ‫- آهای!
‫من برگشتم.
‫نگران شدم. کجا رفتی؟
‫رفتم پیاده‌روی. ‫اجازه ندارم؟
‫این چه حرفیـه.
‫باید بهت می‌گفتم.
‫حالم خوب نیست. ‫می‌رم دراز بِکشم.
‫یه کاخ داره که جلوش رودخونه‌ست. ‫آفتاب هم هرروز می‌تابه.
‫(صحبت به زبان فرانسوی)
‫مدرسه‌ی اونجا معلم ‫زبان انگلیسی هم استخدام می‌کنه.
‫بیشتر دنبال اساتید باتجربه‌ان. ‫اگه بخوای، پیشنهادت می‌دم...
‫هکتور می‌خواد حرف بزنه.
‫برای کجا می‌خواین پیشنهادش بدین؟
‫بانو هونوریا قراره بره ‫پرووانس درس بده...
‫قهوه‌ی تلخ بخوره ‫و با روستایی‌ها حسابی برقصه.
‫می‌گن قهوه‌ی تلخ
‫برای هضم غذا خوب نیست.
‫خانم‌ها و آقایان. ‫ممنون که تشریف آوردید.
‫و همچنین مهمان‌های محترم ‫و... نامحترم.
‫می‌خوام...
‫جام‌ها رو برای زنی بالا ببرید ‫که قراره مهم‌ترین فرد زندگی‌م بشه.
‫خانم اِمزوُرت.
‫و البته لیزی.
‫من خوش‌شانس‌ترین مَرد دنیائـم.
‫مبارکـه!
‫- نَن! وای خدا! ‫- سلام!
‫سرورم.
‫ببخشید. عذر می‌خوام.
‫لیزی!
‫ببخشین که حواس همه رو پرت کردم.
‫این چه حرفیـه. ‫خوش‌حالـم که اومدی.
‫حرف برای گفتن زیاده، بانوی من.
‫زود برمی‌گردم.
‫وزیر امور داخلی فعلاً طرف ماست...
‫یه خبر دارم.
‫ساعت چهار بیا پارک.
‫نمی‌تونم. ‫نباید بیام.
‫کُنچیتا قراره خبر بده.
‫آخه قبلاً به این ‫پیشنهادها بله نمی‌گفتی.
‫یعنی می‌گی عوض شدم؟
‫آره و برات خوش‌حالـم.
‫قبلاً هم بَدم نمی‌اومد، ‫فقط درک نمی‌کردم.
‫وقتی با مایلز نامزد کردم، ‫تو دیوونه شدی.
‫ولی حالا کُنچیتا ‫لُردها رو جلوم می‌ندازه
‫و تو فقط می‌خندی.
‫مکالمه‌ت با پدر هکتور...
‫پیشنهادش زیادی رؤیایی بود...
‫بی‌ادبی کردم.
‫دلیل نمی‌شه چون ‫از روستاها خوشم نمی‌آد...
‫و فرانسوی بلد نیستم ‫و پاته دوست ندارم...
‫من هم فکر نکنم پاته بخورم.
‫نکته همینـه.
‫من ماجراجویی‌های خودم رو داشتم ‫و همه‌جا رو دیدم.
‫آدم‌های مختلف رو دیدم ‫و دخترهای زیادی رو بوسیدم.
‫- و تو... ‫- من هم تو رو دیدم.
‫آخه من یه‌نفرم.
‫فقط یه دخترم.
‫باید بیشتر تجربه کنی.
‫شاید واقعاً از فرانسه ‫و رقص محلی خوشت بیاد.
‫آماده‌ایـن؟
‫همین رو می‌خوای؟ ‫آره؟
‫خواهر محترم عروس‌خانم ‫می‌خوان صحبت کنن.
‫مِیـ...
‫مِیبل.
‫هیچ‌وقت تلاش نکردم ‫با لیزی رقابت کنم، چون...
‫اصلاً کی می‌تونه؟
‫البته این رو بدون که ‫صبح‌ها خیلی پُرانرژیـه، هکتور.
‫هرروز آواز می‌خونه و سرسام می‌گیری.
‫توی تولد شیش‌سالگی‌ش ‫سه‌تا آرزو داشت.
‫اول این‌که دَه‌تا بچه داشته باشه
‫- تا باهاش مسابقه بدن. ‫- دَه‌تا؟
‫دوم این‌که شوهرش ‫براش هرروز شیرینی بیاره.
‫شیرینی؟ ‫به روی چشم.
‫و سومین آرزوش یه گربه‌ی آبی بود ‫که توپ‌بازی بلد باشه.
‫خب هکتور، امشب شب بزرگ‌شدن خواهرمـه
‫و شیرینی‌ها و بچه‌ها رو به تو می‌سپرم.
‫ولی همه می‌دونیم
‫آبجی‌بزرگه‌ی عزیزم ‫لیاقت همه‌چی رو داره.
‫تو لایق بهترین‌هایـی، لیزی.
‫هرچی برات خوبـه، انتخاب کن.
‫فکر کنم جز تو کسی نباشه
‫که بگه یه گربه‌ی آبی ‫براش توپ‌بازی کرده.
‫خواهر بزرگ‌تر داشتن هم این‌طوریـه.
‫نباید ناراحت بشم ‫که داره ازم جدا می‌شه
‫و به‌جاش باید خوش‌حال باشم ‫که همچین کسی رو داشتم.
‫حتی اگه کوتاه بوده.
‫با آرزوی بهترین‌ها برای خواهرم.
‫- به سلامتی! ‫- به سلامتی!
‫خیلی شرمنده‌ام.
‫فکرم درست کار نمی‌کرد.
‫آخه خیلی عاشقانه ‫به دختره نگاه می‌کردی...
‫من مَردهای زیادی رو دیدم.
‫خیلی‌هاشون ادای عاشقی درمی‌آرن، ‫ولی نگاهی که به زن دارن...
‫مثل یه وسیله‌ی تزئینیـه... ‫مثل میز و صندلی...
‫الان داری عذرخواهی می‌کنی؟
‫خب.
‫بگو داستان چیـه.
‫دختره کیـه؟ با توئـه؟
‫نه. با من نیست.
‫قضیه پیچیده‌ست.
‫اون دوک‌بانوئـه.
‫عجب.
‫پس باید سلام می‌کردم.
‫- حالا چی شد؟ ‫- بیخیال شو، پالوما.
‫می‌شه؟ ‫قضیه تمومـه. دیگه رفت.
‫الان اصلاً نمی‌خوام بهش فکر کنم.
‫پس یه کار دیگه می‌کنیم.
‫درست نیست بیای اینجا.
‫حالا که نَن برگشته، برو پیش اون.
‫اون برنگشته.
‫فقط تظاهره تا بتونه جینی رو برگردونه.
‫بعدش از قصر می‌ره ‫و ما می‌تونیم با هم باشیم.
‫باهاش ازدواج نکن.
‫همیشه فکر می‌کردم
‫زنی می‌خوام که منِ واقعی رو نشناسه.
‫ولی در اصل زنی می‌خواستم ‫که دقیقاً بدونه چجور آدمی‌ام.
‫نمی‌خوام بشنوم. ببخشین.
‫هیچ‌وقت توی زندگی‌م ‫همچین حسی نداشتم.
‫تا قبل‌از تو همه‌چی تظاهر بود، لیزی.
‫احساس آزادی می‌کنم.
‫دوستت دارم.
‫تو متأهل می‌مونی.
‫ولی من چی؟
‫می‌شم معشوقه‌ی مخفی‌ت؟
‫ولی با هکتور مجبوری همه‌ش تظاهر کنی.
‫هکتور داره بهم ‫یه زندگی راحت و امن می‌ده.
‫دیگه نمی‌خوام ‫راز خجالت‌آوری داشته باشم.
‫با قایق بابام می‌رفتیم دریانوردی
‫و من هربار می‌افتادم توی آب.
‫ولی عمداً می‌افتادم چون ‫می‌خواستم قایق‌مون رو از دور ببینم.
‫داد می‌زد «پـالـومـا!».
‫من هم می‌گفتم «نگران نباش، بابا!».
‫«می‌رم دور دنیا شنا می‌کنم ‫و بعدش برمی‌گردم!»
‫نه!
‫اصلاً شبیه من نیست.
‫خب. نوبت توئـه.
‫نه. پالوما.
‫باید مبارزه کنی.
‫- زود باش. همین‌الان. ‫- نه، گای.
‫- زورم زیاده. یه چیزیت می‌شه. ‫- بزن اینجا. چیزی نمی‌شه.
‫اون رو بذار زمین. ‫بذارش زمین.
‫- مطمئنـی؟ ‫- آره. آره.
‫- جدی می‌زنم‌ها. ‫- بزن.
‫ثابت کـن!
‫- بینی‌م رو شکوندی. ‫- لوس نشو.
‫چرا قبلاً این کار رو نکرده بودیم؟
‫مُشت‌زنی؟
‫بگو ببینم جینی چطوره؟ ‫زندگی اونجا چجوریـه؟
‫یه خونه‌ی قشنگ ‫که مسیرش مستقیم به دریا وصله.
‫جدی می‌گی؟
‫تازه آشپزی هم یاد گرفته.
‫- واقعاً؟ ‫- آره.
‫پس فقط نون تُست می‌خورن؟
‫- بهش گفتی چقدر دل‌تنگشـیم؟ ‫- هزاربار گفتم.
‫اون هم به‌شدت دل‌تنگ شماهاست.
‫حتماً می‌آرمش خونه.
‫می‌شه درباره‌ی چیز بپرسیم...؟
‫من می‌پرسم. ‫گای چی شد؟
‫یه‌هو نظرت عوض شد؟
‫نه، لحظات خوشی با هم داشتیم.
‫ولی واقعی نبود.
‫احساس می‌کردم یه زندگی مصنوعی دارم.
‫زندگی خوش ولی احمقانه.
‫فکر کنم الان ازم متنفره.
‫اون و جینی نقش خودشون رو دارن ‫و من هم نقش خودم رو.
‫دارم تلاش می‌کنم ‫یه تصمیم عاقلانه بگیرم.
‫همه‌مون اشتباهاتی داشتیم.
‫مال من خیلی بوده.
‫ای بابا.
‫هیجان‌زده‌ای؟
‫آره.
‫و می‌ترسم.
‫ازدواج موضوع مهمیـه، ‫ولی هکتور عالیـه.
‫من رو ببخش.
‫بابت نامه ‫و این‌که کاری کردم بری ایتالیا.
‫بابت همه‌ش.
‫نه. نه. ‫اصلاً تقصیر تو نیست.
‫خیلی خوش‌حالـم که اینجایـی.
‫من هم همین‌طور.
‫- شب به‌خیر، عزیزم. ‫- شب به‌خیر.
‫ساعت چنده؟
‫فکر کنم فرداست.
‫دیشب رفتیم توی فواره‌ی وسط شهر؟
‫- ای وای. ‫- خودت گفتی حوصله‌ت سر رفته.
‫تازه فهمیدم جَوونی چه حسی داره.
‫خیلی هم عالی.
‫خوش‌حالـم که تو نبودی.
‫همونی که جینی می‌گفت ‫کار زیرلحافی بلد نیست.
‫آخه دیشب متضادش بودی.
‫من می‌رم. ‫ممنون.
‫چی‌کار می‌کنی؟
‫ما آدم‌بزرگـیم. نه پشیمونی‌ای داریم ‫و نه عذاب‌وجدان.
‫صبر کن. صبر کن...
‫صبر کن.
‫پالوما.
‫داری چی‌کار می‌کنی؟
‫به من خیلی خوش گذشت ‫و دوست دارم باز هم ببینمت.
‫حالا شاید دوباره دیدیم.
‫بیدار شو، لیزی. ‫روز موعوده.
‫بلند شین، دخترها.
‫روز موعوده.
‫باور کن.
‫با این سخنرانی‌ش درباره‌ی بودجه ‫گور خودش رو کَند.
‫می‌شه حداقل اجازه بدی
‫پدر داماد پسرش رو ببینه؟
‫زن فوق‌العاده‌ایـه.
‫و خوش‌شانسـه.
‫بهت افتخار می‌کنم.
‫باید زن‌وشوهر هوای ‫همدیگه رو داشته باشیم.
‫ازدواج همینـه دیگه، نه؟
‫تقریباً همینـه. آره.
‫مهمون داری.
‫مزاحمت هم شدم.
‫توی مسیر همه‌ش دنبال یه بهونه
‫برای مزاحمتم بودم.
‫شاید اومدی که...
‫من رو ببینی.
‫این رو مطمئنـم.
‫نَن برگشته. ‫برگشته.
‫و مطمئنـم به همه‌چی رسیدگی می‌کنه.
‫پس این یعنی...
‫وقتت آزاده؟
‫فکر کنم وقت هر دومون آزاده.
‫می‌خوام یادی از جَوونی‌مون بکنیم.
‫مگه همین‌الان چه مشکلی داریم؟
‫آخه با اون زانوهات؟
‫لیزی نمی‌دونه چه مدل مویی بزنه.
‫مِیبل؟
‫لیزی آخرین نفر بود، نه؟
‫فقط منـم که مجرد موندم...
‫فکر کنم برگردم خونه توی نیویورک.
‫یعنی منصرف می‌شی؟
‫این‌طوری راحت‌تره.
‫مونترآل.
‫چی؟
‫جَوون که بودم، رفتم مونترآل.
‫با خودم گفتم ‫دیگه از این بهتر نمی‌شه.
‫ساختمون‌ها و آدم‌ها مسحورم کردن.
‫گفتم تا آخر عمر همین‌جا می‌مونم.
‫جَوونی هرکسی این طوریـه.
‫مطمئنـم اینجا هم ‫یه خونه برای خودت پیدا می‌کنی.
‫طوری که فکر می‌کنی ‫از اول اونجا بودی.
‫شاید یکی پیدا بشه
‫ و بگه «آهای خانم موخرمایی ‫که مُچ پای کلفتی داری...
‫می‌شه باهام بیای بریم نیویورک؟»
‫«یا کُنی آیلند؟ یا لندن؟»
‫و تو بهش می‌گی
‫«نه، می‌خوام برگردم به مونترآل».
‫بالاخره متوجه می‌شی ‫که دنیا جای قشنگیـه
‫و به‌شدت بزرگـه و پُر از عجایبـه.
‫و مونترآل هم تنها جای قشنگش نیست.
‫فقط اولین خونه‌ای بوده که عاشقش شدی.
‫نباید از روی ناامیدی، ‫زندگی رو بیخیال بشی، مِیبل.
‫تسلیم نشو.
‫زندگی سرسخت و زیباست.
‫عین خودت.
‫برای ژوئیه هم برنامه زیاد دارم.
‫نمی‌تونم همه‌ش دنبال تو بدوم
‫و ببینم افسردگی گرفتی ‫و توی اتاقت حبس شدی.
‫- لیزی! ‫- چقدر خوشگل شدی.
‫عالی شدی، لیزی.
‫خیلی خوشگل شدی.
‫لیزی؟
‫یه‌لحظه اجازه بدین.
‫چی‌کار می‌کنی، تِئو؟
‫- معذرت می‌خوام که اومدم. ‫- عروسی داره شروع می‌شه.
‫دارم ازدواج می‌کنم.
‫ازدواج نکن.
‫- حرفت منصفانه نیست. ‫- می‌دونم. معذرت می‌خوام...
‫راستی فوق‌العاده شدی.
‫فقط اومدم بگم ‫اگه شک داری، ازدواج نکن.
‫اگه هکتور مثل من عاشقت می‌شه
‫برو داخل و باهاش ازدواج کن.
‫من هم می‌آم اونجا و تشویقت می‌کنم.
‫ولی اگه اون مثل من ‫دیوونه‌ت نمی‌کنه...
‫پس نباید با من باشی.
‫چی؟
‫آخه حق با توئـه. ‫رابطه‌مون فقط مخفیانه جواب می‌ده.
‫تو لیاقت کسی رو داری ‫که بهت عشق بورزه
‫و حس امنیت بده.
‫یه عشق کامل.
‫باهات بگه و بخنده
‫و آدم‌حسابی باشه
‫و هوات رو داشته باشه.
‫پس برو دنبالش، لیزی.
‫تو لیاقت هر دو رو داری.
‫یه عشق بزرگ منتظرتـه.
‫باید داستان خودت رو بنویسی.
‫پس من رو انتخاب نکن.
‫ولی اولین مَردی رو هم انتخاب نکن
‫که فقط نصفش رو بهت تعارف می‌کنه. ‫همه‌ش مال توئـه.
‫پس خودت رو انتخاب کن.
‫هرکی باشه، تو رو انتخاب می‌کنه.
‫چیزی شده؟
‫- اومد. ‫- چی شده، لیزی؟
‫لیزی؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.