دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫[برگرفته از یه داستان حقیقی]
‫قوانین فیزیک دست و پای انسان‌ها رو می‌بنده.
‫اما امروز، شاهد یه معجزه خواهید بود!
‫یه زن زیبا و فرازمینی،
‫بر می‌خیزد و روی هوا می‌رقصد.
‫چون طبیعت هدیه کمیابی رو بهش اعطا کرده.
‫میراندا، ملکه باد،
‫امشب ازت درخواست می‌کنیم پرواز کنی.
‫هوپ!
‫بر فراز همه ما!
‫هوپ.
‫هپ.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫به پرید بگو که تارها رو ببره.
‫تارها!
‫خانم‌ها و آقایون، حالا توجه کنین.
‫میراندا همین تازه بهم خبری محشر داد.
‫فقط برای شما و فقط برای امشب،
‫او برای اولین بار بدون تار پرواز خواهد کرد.
‫هوپ!
‫مردها معمولاً یه جوری راجع به زن‌ها ‫صحبت می‌کنن که انگار از پایه شکننده بودن.
‫اون‌ها ظرفیتشون برای علوم، هوششون،
‫ارتباط اجتماعیشون، سیاستشون، ‫قدرتشون رو نادیده می‌‌گیرن
‫و ببخشید اما من نیستم که این رو میگه.
‫اما خودشون متوجه این شدن، با قوانینشون.
‫اما اگه واقعاً به حرفی ‫که میزنن باور داشتن،
‫انقدر ما زن‌ها براشون تهدید‌آمیز ‫نبودیم دیگه، درسته؟
‫اگه واقعاً شکننده و بی‌کفایت بودیم،
‫پس نیازی نمی‌بود که دائماً ما رو ‫تحت حفاظت اجباری نگه دارن.
‫- بله؟ ‫- دکتر پوئت، لطفاً بهم اجازه بدین.
‫- حرفی که می‌زنین فوق‌العاده‌ست. ‫- اما؟
‫اما البته به نظرم این مثالتون میگه
‫برای این که یه زن بتونه روی آزادی‌خواهیش ‫به طور مداوم کار کنه،
‫نیاز به... به حفاظ یه مرد داره،
‫همون‌طور که شما ‫به برادرتون نیاز دارین وکیل پوئت.
‫من بابت تمام کار‌هایی ‫که برادرم برام انجام داده،
‫ازش سپاسگزارم.
‫اما حقیقت چیز دیگه‌ایه.
‫این که من این‌جا با همه شما ‫توی این اتاقم
‫و یه قانونی که من نوشتم توی پارلمان ‫داره راجع بهش بحث و رای‌گیری میشه،
‫بیشتر به لطف یک زنه.
‫وقتی باهاش آشنا شدم، ‫داشت توی یه کارخونه تنباکو کار می‌کرد.
‫و من تازه از خونه پدرم فرار کرده بودم.
‫من تنها و کاملاً ناآماده برای زندگی بودم.
‫حتی پول غذا هم نداشتم.
‫و اولین دفعه‌ای که باهام ‫صحبت کرد، گفت:
‫«تا حالا تو زندگیت یه روز هم ‫کار نکردی، مگه نه؟»
‫بهم پیشنهاد خونه‌ای برای موندن داد
‫و حتی توی شهریه دانشگاهم هم بهم کمک کرد،
‫بدون این که چیزی جز این که یه دوست ‫کنارش باشه بخواد.
‫ببخشید قربان.
‫بهتون نگفتن ارابه‌هایی که فانوس نفتی دارن،
‫به طور موقت ممنوع شدن؟
‫می‌بینین؟ اون‌جا رو ببینین.
‫توی نبش ویا پو یه تصادف پیش اومد.
‫اگه ارابه شما رو می‌گرفتن، ‫هیچ‌وقت نمی‌تونستم خودم رو ببخشم.
‫- متشکرم. خیلی ممنونم! ‫- بانو! بانو! بانو!
‫خب...
‫شاید حقیقت داشته باشه ‫که هنوز زمانش نرسیده
‫که یه زن به تنهایی ‫و بدون مردهایی که قدرت تغییر رو
‫در دستشون دارن، کاری کنه.
‫ولی فقط به زنی که کنارتون ‫نشسته نگاه کنین
‫و بهش توی همون نبرد ملحق بشین
‫که صدای یه نفر تبدیل ‫به صدای همه‌مون بشه.
‫و مهم‌تر از همه، ‫که صدامون به گوش کسایی
‫که نمی‌خوان گوش کنن برسه.
‫پس...
‫خب... خیلی وقته که منتظری؟
‫فقط نه ساله.
‫تو...
‫- یکم پیرتر شدم؟ ‫- زیبا شدی.
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫من هم همین‌طور.
‫می‌تونیم جدی صحبت کنیم؟ ‫کی من رو معرفی می‌کنی؟
‫- کی؟ ‫- پنهون کاری نکن. دادستان رو میگم.
‫هیس.
‫- رسمی نشده. ‫- نشده؟
‫نه، نمی‌تونیم راجع بهش صحبت کنیم.
‫- همون‌جا وایسا! ‫- می‌دونه که قراره قلبش رو بشکونی؟
‫در واقع خیلی ازش خوشم میاد.
‫- مامانی؟ ‫- بس کن! کارابینیری!
‫ممنون میلا، این‌ها معرکه‌ن.
‫مراقب باش لیدیا!
‫خوک کثیف! من رو ول کن!
‫نه، وایسا. برگرد!
‫متوجه میشین این سوءاستفاده از قدرته؟
‫کنار وایسین خانم. ‫این زن یه دختر رو کشت.
‫- این دلیل نمیشه صورتش رو به زمین بکوبین. ‫- من کاری نکردم.
‫تکون بخور!
‫راه برو.
‫درخواست برای انریکو پوئت بکن. ‫اون یه وکیله.
‫- درسته. حالا وکیل هم می‌خواد. ‫- انریکو پوئت. اون توی پارلمانه!
‫- لیدیا، لباست پاره شده. ‫- این کمترین نگرانیمه.
‫نه، خیلی بد پاره شده.
‫وای، کیر توش. اوه...
‫ببخشید عزیزم. تو هیچ‌وقت ‫نباید از این کلمات استفاده کنی. هیچ‌وقت.
‫حالا بیا، این‌جا چیزی برای دیدن نیست. ‫تکون بخورین.
‫- خونم رو به جوش میارن. ‫- می‌دونم.
‫می‌دونی چند بار مردم رو
‫بدون داشتن کوچک‌ترین مدرکی ‫دستگیر می‌کنن؟
‫بیا، تموم شد.
‫- ممنون. ‫- عالی شد.
‫پس تو امشب باهامون می‌مونی.
‫نه، وسایلمون تو مهمون‌خونه‌ست. ‫امکان نداره بتونیم بمونیم.
‫یه چیزی بهت قرض میدم. ‫ما یه خونه با 16 اتاق در دسترس داریم.
‫بیا ازشون استفاده کنیم.
‫- اول نباید به انریکو خبر بدیم؟ ‫- نه.
‫از این بابت مطمئنی؟
‫فردا با ترسا بر می‌گرده.
‫- و هنوز به سلامتی ننوشیدیم. ‫- من هم می‌تونم بنوشم؟
‫عه... میلا، شاید ده سال دیگه.
‫چرا به دور و اطراف خونه ‫یه نگاهی نمیندازی؟
‫می‌تونی ببینی محل زندگی ‫این رای‌دهندگان چه طوریه.
‫وکیل‌ها حوصله‌سربرن.
‫- خب... ‫- آره، حقیقته.
‫اما دخترهاشون رو به یاد دارم. ‫همه‌شون برای بازی عروسک دارن.
‫و اگه به انتخاب برادرزاده‌م بری، ‫اون‌ها هنوز اون‌جان.
‫الان توی پاریس زندگی می‌کنه ‫پس بهش نمیگیم که تو پیداشون کردی.
‫انتهای راهروی طولانیه.
‫به سلامتی خودمون، دوست من.
‫نیاز دارم یه اعترافی کنم.
‫درواقع برای یه دلیلی به دیدنت اومدم.
‫متاسفانه نیاز به یه وام دارم.
‫باشه.
‫نه، مقدار پول زیادیه.
‫بدهی‌هایی درست کردم ‫که همسرم چیزی راجع بهشون نمی‌دونه و...
‫چه قدر؟
‫2 هزار لیر.
‫می‌دونم. همه‌ش رو پس میدم، خاطرت جمع باشه.
‫مشکل این نیست گرزیا. ‫من این پول رو ندارم.
‫ندارمش.
‫- انریکو نمی‌تونه بهمون کمک کنه؟ ‫- انریکو...
‫می‌تونم سعی کنم باهاش حرف بزنم اما...
‫یه کاریش می‌کنیم.
‫نگران نباش.
‫بهم بگو، تو چه طور... ‫تو چه طور اصلاً...
‫می‌تونم با این بازی کنم؟
‫اوه، البته.
‫اما اول باید با من بیای.
‫می‌خوام یه چیزی بهت نشون بدم.
‫چون می‌فهمی که مادرت... ‫یه رقاص محشره.
‫نه.
‫- و حالا بهت نشون میدیم. ‫- نه.
‫اوه، آره.
‫- و نمی‌تونی درخواستمون رو رد کنی. ‫- نه لیدیا، لطفاً.
‫وای خدا...
‫خیلی خب. این طوری. ‫یه دست این‌جا و اون یکی دست این‌جا.
‫و بچرخون، بچرخون، بچرخون، ‫سریع‌تر، سریع‌تر، سریع‌تر و سریع‌تر...
‫خیلی خب.
‫من هدایت می‌کنم اگه اجازه بدی.
‫- وای خدا، چه باوقاری. ‫- نه، من...
‫تماشاییه!
‫وای نه، نه، نه! نمی‌تونم!
‫وایسا، وایسا! دا... ‫فکر کنم دوباره دامنم پاره شد!
‫- وای. ‫- برای امروز کافیه.
‫- نه. میلا، ادامه بدیم؟ ‫- نه، من دیگه تمومم.
‫- آره! اون گفت آره! ‫- وای خدا!
‫اون گفت آره. سریع‌تر، سریع‌تر!
‫کمک!
‫انریکو.
‫ترسا. مگه قرار نبود فردا برگردی؟
‫می‌تونم بپرسم چرا با لباس زیری لیدیا؟
‫اوه، خب...
‫منظورمون رو اشتباه برداشت نکن لیدیا.
‫خیلی خوشحالیم که دوباره ‫این دوستت رو پیدا کردی.
‫اما از اون جایی که داره تو خونه ما ‫می‌خوابه، فقط دوست داریم بدونیم کیه.
‫انریکو الان توی پارلمانه
‫و نمی‌تونیم بذاریم آدم‌های غریبه ‫تو خونه بیان.
‫درواقع، انریکو به خوبی می‌دونه ‫که اون کیه.
‫- وانمود می‌کنه یادش نمیاد. ‫- تو کل زندگیم ندیدمش.
‫اگه به خاطر اون نبود، هیچ‌وقت ‫دانشگاه رو تموم نمی‌کردم. تو می‌دونی.
‫پس بهش بدهکاری؟
‫نه.
‫به هرحال انریکو، نیاز دارم ‫حقوق‌های بعدیم رو زودتر بگیرم.
‫خیلی خب.
‫حدود 2 هزار لیر.
‫لیدیا، می‌دونی خرج خونه چه قدره؟
‫شاید ندونی چون کمکی توشون نمی‌کنی.
‫حرف انریکو اینه که وکیل بودن ‫هزینه زیادی داره
‫و قطعاً خواسته اون نبوده.
‫حداقل می‌تونم بپرسم ‫که برای چی بهش نیاز داری؟
‫پس یعنی... نه.
‫- فقط یه سوال ساده پرسیدم. ‫- من هم یه جواب دادم.
‫فکر نکن من تو هزینه‌های ‫این خونه کمکی نمی‌کنم.
‫دفعه بعدی که نیاز داشتی ‫یه بیانیه نهایی مرور باشه،
‫بهتره از یکی دیگه بخوای.
‫- صبح به خیر. ‫- صبح به خیر.
‫صبح به خیر.
‫میلا، عزیزم.
‫اون عروسک خیلی شکننده‌ست.
‫- اوه، ببخشید، این... ‫- نگران نباش.
‫- اگه بدیش به من، میذارمش سر جاش. ‫- لطفاً بشینین.
‫ممنون.
‫از خودتون پذیرایی کنین. ‫از همه‌چیز مقداری هست.
‫چای با شیر، کروسان، شکلات داغ.
‫نه، نه، نه، لطفاً.
‫اجازه بده البرتینا. ببخشید.
‫چیزی نیست.
‫- خوب خوابیدی؟ ‫- آره.
‫- تو... باهاش حرف زدی؟ ‫- آره.
‫یکم زمان پیچیده‌ایه.
‫شاید اگه بتونی چند روز صبر کنی...
‫نمی‌تونی؟ در توانت نیست؟
‫نه، به همسرم گفتم امروز بر می‌گردیم، ‫پس خیلی مهمه که ما...
‫نمی‌تونی براش نامه بنویسی؟
‫بهش بگی یکم بیشتر می‌مونیم.
‫که بتونیم یکم با همدیگه وقت بگذرونیم.
‫نمی‌تونم لیدیا.
‫لیدیا!
‫- بعداً راجع بهش حرف می‌زنیم. جایی نرو. ‫- اوهوم. نه.
‫لیدیا، این آقایون مهربون ‫کارت کاری من رو داشتن.
‫برداشتم اینه که کار توـه؟
‫اوهوم.
‫- من پریدم از سیرک لافورت. ‫- سلام.
‫دیروز یکی از هنرمندهای ما ‫دستگیر شد و کتکش زدن.
‫- اسمش لورنا گوری‌ـه. ‫- البته.
‫اما لطفاً راحت باشین. ‫برادرم خیلی خوشحال میشه بهتون کمک کنه.
‫یکشنبه قبلی، اوایل صبح، ‫میراندا لافورت یه بندبازی بدون تار ایمنی
‫اجرا کرد و از ارتفاع نه متری افتاد.
‫اولش به نظر یه تصادف میومد
‫اما بعد پزشکی قانونی فهمید ‫که روی ران قربانی،
‫اثرات تزریق مداوم بوده.
‫و مشخص شد که موکل شما
‫به طور منظم به قربانی ‫ضد درد تزریق می‌کرد.
‫بیاین تو.
‫صبح به خیر عالی‌جناب. ‫بابت تاخیرم عذر می‌خوام.
‫تایپوگرافی تورین واقعاً رمزآلوده.
‫با دادستان سلطنتی جدید ملاقات داشتین؟
‫- جیووانی کنتامسا، مفتخرم. ‫- وکیل مدافع انریکو پوئت. باعث افتخار منه.
‫و بهم بگین، حضور این بانوی زیبا رو ‫مدیون کی هستیم؟
‫ایشون دکتر لیدیا پوئت هستن،
‫دستیار من در مسائل حقوقی و خواهرم.
‫شنیدین که جناب فورنئو ‫به عنوان دادستان عمومی
‫دادگاه آسیزس انتخاب شد؟
‫بله، قطعاً شنیدیم.
‫به لطف جناب کنتامسا، ‫جاش خالی نمی‌مونه.
‫اوه.
‫توی این پرونده به خصوص ‫خیلی دقیق و موشکافانه واقع شد.
‫وظیفه من بود عالی‌جناب.
‫دادم واگن‌های سیرک رو بگردن
‫و از شاهدین بازجویی ‫و بیانه کتبی‌شون رو جمع کنن.
‫و همون‌طور که احتمالاً ‫قاضی از قبل بهتون گفته،
‫سرنگ و ویالی که برای تزریق ‫استفاده شد رو پیدا کردم.
‫و دادم محتوای ویال رو تجزیه و تحلیل کنن
‫و همون‌طور که از گزارش ‫می‌تونین ببینین،
‫نتایج اومد و مشخص شد ‫که این ماده آرام‌بخش،
‫قابلیت بی‌هوش کردن اسب رو داره.
‫چرا احتمال اشتباه رو خط زدین؟
‫درست سوال رو درک نمی‌کنم مشاور.
‫برامون سوال شده که چرا فوراً
‫به یه قتل از قبل برنامه‌ریزی شده ‫فکر کردین و نه این که تصادفی بوده.
‫اه، البته، یه اشتباه همیشه ‫جز احتمالاته. حق با شماست.
‫عجیبه اما این اشتباه ‫توسط خانم لورنا گوری پیش اومده
‫که همسر آقای روبینو گوری هستن
‫که این شخص این‌جاست ‫و همون‌طور که می‌تونین ببینین،
‫توی تمام تبلیغات سیرک همراه مقتوله.
‫و واضحه که... در حالت‌های شهوت‌انگیز بودن.
‫پس به نظرتون انگیزه... حسادته؟
‫خب، همون‌طور که می‌دونیم مشاور، ‫مردم به دو دلیل مرتکب قتل میشن.
‫اگه برای پول نیست، برای عشقه.
‫میراندا وقتی شش سالش بود ‫جفت والدینش رو از دست داد
‫مثل خواهر بود برام.
‫همسر من بهش بندبازی رو یاد داد. ‫و بهم میگی که من حسودیم شد؟
‫اوه، متاسفانه دادستان قانع شده
‫که یه چیز جسمانی‌تری ‫بین همسرت و میراندا بود.
‫و اون از کجا ممکنه بدونه؟
‫اون اهل جنوبه. ‫اون‌ ور هرجا رو نگاه کنن حسادته.
‫حالا، بدون این که بخوایم ‫نتیجه‌گیری کنیم...
‫مشکل این‌جاست که تو از این سرنگ ‫و ویال خاص استفاده کردی.
‫آره، قبل برنامه بهش تزریق کردم. ‫خب که چی؟
‫اون از کمردرد رنج می‌برد. ‫می‌تونین از همسرم بپرسین.
‫بهتون میگه که خود میراندا اصرار کرد. ‫می‌خواست هر طور که شده اجرا کنه.
‫کاملاً مطمئنین داروی اشتباهی رو ‫استفاده نکردین؟
‫چه طور ممکنه اشتباه کنم قربان؟
‫این ویال یه برچسب قرمز داشت. ‫هر روز از همون استفاده می‌کردم.
‫- مطمئنی این بهترینیه که دارین؟ ‫- ببخشید، چه طور جرعت...
‫آره، بهترینه. حرفی اینه که ممکنه ‫یه کسی که راجع به این تزریقات می‌دونسته،
‫به سادگی می‌تونست مسکن رو ‫با آرام‌بخش قوی جابه‌جا کنه.
‫یه کسی که می‌خواست ‫میراندا رو بکشه؟
‫چرا؟
‫نه مشاور.
‫مسئله این‌جاست که از ما ‫بدشون میاد چون کولی‌ـم.
‫دادستان خودش رو توی روزنامه خوب نشون داد.
‫خب، صادقانه امیدوارم ‫که مسئله این نباشه.
‫و اگه هم باشه، به زانو میوفتن ‫و ازتون عذرخواهی می‌کنن.
‫قول میدم.
‫فقط خودمون سه تاـیم و خانم ماریانا.
‫متاسفانه خبری از برادرم نشنیدم.
‫- از شنیدنش متاسفم خانم. ‫- خب، اهمیتی نداره.
‫ببخشید عزیزم.
‫درست نفهمیدم که برنامه دارین ‫چند وقت پیشمون بمونین.
‫اوه، ما میریم...
‫- ما میریم... ‫- اوه، عالیه.
‫چون دخترم روز جمعه نیک میرسه ‫و به اتاق نیاز داره.
‫بیا تو.
‫خانم پوئت.
‫از دیدنتون غافلگیر شدم.
‫ببخشید، من دنبال دادستان عمومی
‫دادگاه آسیزس می‌گشتم.
‫پس باید دو هفته دیگه ‫که رسمی میشه برگردین
‫چون من فقط این‌جام ‫تا قرارهای ملاقاتش رو هماهنگ کنم.
‫داری یکم مضطرب میشی؟
‫می‌تونست بدتر باشه.
‫آره. در نهایت دلم برای ‫تحقیقات میدانی تنگ میشه.
‫اما مشکل پوشیدن یه لباس خیلی مسخره‌ست.
‫آره.
‫اگه به اولین جلسه دادگاه ‫میومدم باعث خجالتت می‌شد؟
‫نه.
‫نه، یعنی... باعث خجالتم نیست.
‫اما فکر می‌کنم که... ‫اگه نیای بهتره.
‫برای این که هیچ... شایعه‌ای به پا نشه.
‫همین.
‫شاید بهتر باشه که کلید در رو بگیری پس.
‫به فرمان شما.
‫دوستت چه طوره؟
‫چیزی که راجع بهش توی اون سخنرانی گفتی ‫باعث شد بخوام ببینمش.
‫بهت معرفیش می‌کنم. ‫اون... اون باید چند روز دیگه بمونه.
‫فقط تا وقتی بتونم چندتا... ‫از مشکلات مالیش رو حل کنم.
‫- کاری از دست من بر میاد؟ ‫- نه.
‫نه.
‫این دیروز رسید.
‫دکتری که عملم کرد فرستادش.
‫و خیلی نازکه پس مشخصه ‫که کتاب نیست.
‫با خودم گفتم اگه کتاب ‫نیست پس یه نامه‌ست.
‫- اما اگه دکتر برات نامه بفرسته... ‫- می‌خوای من بازش کنم؟
‫لطفاً. آره.
‫چی نوشته؟
‫خیلی وخیمه؟
‫لیدیا.
‫تو توی تاریخ درمان قرار گرفتی.
‫ببین.
‫مغزم رو ببین، هوم؟
‫«حقیقت اینه که علائم دیگه مشخص نیستن.»
‫تو زنده‌ای.
‫حالت خوبه.
‫از نظر بعضی‌ها خوشتیپی.
‫بدون تو هیچ‌وقت نمیذاشتم عملم کنن.
‫هیچ‌وقت.
‫تو خیلی رمانتیکی.
‫ورثر جوان من.
‫[بابت همه‌چیز ممنونم. نمی‌تونستم ‫منتظرت بمونم - گرزیا]
‫گرزیا امروز صبح رفت.
‫من خونه نبودم
‫اما مطمئنم ترسا هر کاری از دستش ‫بر میومد انجام داد تا جلوش رو بگیره.
‫منظورت چیه که رفت؟ چرا؟
‫به هرحال، خوبه ‫چون یه بازدیدکننده دیگه داریم.
‫- نه، نه، نه. ‫- نه، نه، یه بازدیدکننده خوب. خیالت جمع.
‫یه غافلگیری خاص و محشر.
‫یه کسی که... هیچ‌وقت خودش رو ‫توی رم نشون نمی‌داد
‫اما تصمیم گرفت خونه به دیدنمون بیاد.
‫یاکاپو.
‫لیدیا.
‫- خوش برگشتی. ‫- ممنون.
‫تبریک میگم. هیچ‌وقت برام نامه ننوشتی.
‫- اوه ولی برای روزنامه‌م می‌نویسم. ‫- اه.
‫توی تورین، ایل مارتلو ندارین؟
‫این‌جا اون رو نمی‌خونیم.
‫تو کانسولو...
‫کانسولو وگا دل کارمن‌ـی. ‫از آشنایی باهات خوش‌وقتم لیدیا.
‫اوه، باعث افتخاره.
‫توی سالن اپرا توی رم ‫با همدیگه آشنا شدیم.
‫بین تماشاچی‌ها بودم و اون نتونست ‫در مقابل جاذبه‌م مقاومت کنه.
‫جاذبه تو.
‫- اون یکی، آره. ‫- حقیقت داره.
‫این مرد خطرناک باعث شد ‫هر درکی از واقعیت رو از دست بدم.
‫لا تراویاتا فردا تو رگیو ‫اجرا می‌کنه و اون ویولتا خواهد بود.
‫برای همین ما بی‌خبر اومدیم.
‫اصلاً مشکلی نداره.
‫و کانسلو، جکاپو باید خودش رو ‫خیلی خوش شانس بدونه.
‫می‌دونم.
‫من رو ببخشین، تازه برگشتم و باید...
‫برم به اتاقم. بعداً می‌بینمتون.
‫امیدوارم برای شام بمونین.
‫- اوه، آره! ‫- نه، نه، نه.
‫اما حداقل می‌تونیم عید پاک رو ‫با همدیگه بگذرونیم، درسته؟
‫ترسا، عید پاک خیلی وقت دیگه‌ست. ‫بعداً بهش فکر می‌کنیم.
‫مرگش فوری بود.
‫شکستگی استخوان ‌پس‌سری.
‫البته همون‌طور که می‌تونین ببینین،
‫این‌جا کبودی‌هایی وجود داره.
‫اون‌ها از چندین تزریق میاد.
‫می‌تونی بهمون بگی که قربانی ‫آرام‌بخش مصرف می‌کرد یا نه؟
‫خب، گفتنش سخته
‫اما سرنگی که پیدا کردیم ‫کمی ردش رو داشت.
‫ببخشید. این چیه؟
‫این یه زخم به شدت تازه‌ست.
‫برای ده روز پیشه شاید.
‫اما خیلی سطحیه. ‫نمی‌تونست باعث سقوط بشه.
‫چی تو فکرته؟
‫تا حالا وقتی بچه بودی یه پیمان خونی بستی؟
‫نه.
‫خب، قسم می‌خورین که تا ابد دوست ‫باشین و همیشه به همدیگه حقیقت رو بگین.
‫- من دوست‌های عادی داشتم لیدیا. ‫- نه تو دوستی نداشتی انریکو.
‫متاسفم.
‫- گیورگیو دوست من بود. ‫- اون باغبون بود. 55 سالش بود.
‫لازم نیست دوباره این بحث رو داشته باشیم.
‫اسمت چیه؟
‫سوسانا.
‫متاسفم اما واقعاً نمی‌تونم.
‫پیش میراندا قسم خوردم که راجع ‫به وسایلش چیزی به کسی نمیگم.
‫سوسانا، یکی تو زندانه
‫و وظیفه توـه که بهمون کمک ‫کنی حقیقت رو در بیاریم.
‫نه، قطعاً ما یه رابطه نامشروع نداشتیم.
‫نمی‌دونم چرا سوسانا همچین ‫چیزی بهتون گفت.
‫دادستان قانع شده که این انگیزه همسرتونه.
‫پس اگه اتفاقی افتاده بود، ‫هر چیزی که به ذهنتون میرسه،
‫ما نیاز داریم بدونیم.
‫متوجهین دیگه، درسته؟
‫می‌دونم یه پیمان چه قدر ‫برای یه دوست اهمیت داره.
‫ما فقط می‌خوایم این احتمال
‫که میراندا و روبینو رابطه عاشقانه ‫داشتن رو خط بزنیم.
‫نمی‌تونیم خطش بزنیم؟
‫نمی‌دونم، شاید میراندا ‫از خودش در آورده باشه، درسته؟
‫من بهش اهمیت می‌دادم. ‫واقعاً اهمیت می‌دادم.
‫اما اون دختری بود که دروغ می‌گفت ‫و کلی راز داشت.
‫اون عجیب و غریب بود.
‫چه جوری عجیب و غریب بود؟
‫هفته قبل وقتی دیدمش،
‫جلوی اون هتل مجلل بزرگ رگیو نشسته بود.
‫سعی کردم ازش دوری کنم.
‫نمی‌خواستم فکر کنه که داشتم ‫دنبالش می‌کردم یا همچین چیزی.
‫اما عجیب بود.
‫آره اما چرا؟
‫خب، چون به نظر می‌رسید ‫که منتظر کسی بود.
‫راستش رو بگم، ‫به هیچ کدومشون اعتماد ندارم.
‫اما مسئله اعتماد نیست انریکو.
‫فقط باید به رگیو بریم ‫و بپرسیم کسی میراندا رو دیده یا نه.
‫حتی اگه دیده باشنش،
‫چه ربطی به حسادت لورنا داشت؟
‫هیچ ربطی بهش نداره ‫اما اگه میراندا رفت اون‌جا
‫و به رفیق صمیمیش نگفت،
‫یعنی یه چیزی بود که ازش خجالت می‌کشید
‫یا می‌تونست اون رو تو دردسر بندازه.
‫- چه خبر شده؟ ‫- برو. من همون جا می‌مونم.
‫می‌تونم توضیح بدم.
‫- انگار یه عمر گذشته. ‫- متوجه شدم.
‫متاسفم لیدیا.
‫فقط می‌خوام درک کنم که چرا ‫صبر نکردی من برگردم.
‫- متاسفم، نمی‌تونستم صبر کنم. ‫- چرا نمی‌تونستی؟
‫بدهی‌ـی نبود. بهت دروغ گفتم.
‫سعی داشتم از دست شوهرم فرار کنم.
‫یکی رو پیدا کردم ‫که من رو از مرز کنه
‫اما وقتی سعی کردم گردنبند رو ‫بهش بدم، قبول نمی‌کرد.
‫چرا فقط همین رو نگفتی؟ چرا؟
‫چون شرمم میومد.
‫گرزیا، لازم نیست احساس شرم کنی.
‫ها؟ منم.
‫من ازش بیزارم لیدیا.
‫اون کنترلم می‌کنه. ‫بهم میگه که چی بپوشم.
‫نمیذاره کسی رو ببینم.
‫یه دفعه، بهش گفتم تو رفتارش ‫با میلا خیلی خشن برخورد می‌کنه...
‫یه جوری کتکم زد نزدیک بود بمیرم.
‫و بعد یه ماه من رو توی خونه ‫نگه داشت و به همه می‌گفت مریضم.
‫- نمی‌تونم برگردم خونه پیش اون. ‫- نه. معلومه که نه.
‫به جدا شدن فکر کردی؟
‫- همچین چیزی هست؟ ‫- آره.
‫البته جفتتون باید توافق کنین.
‫- اون با همچین چیزی موافقت نمی‌کنه. ‫- خب، پس می‌بریمش دادگاه.
‫اشک ریختن بسه.
‫نه.
‫گوش کن.
‫فقط به من فکر کن. خب؟
‫به ما دو تا.
‫به زمانی که با همدیگه ‫تو اون خونه افتضاح زندگی می‌کردیم.
‫ورشکسته کامل.
‫و به این که چه طور زغال ‫می‌دزدیدیم تا خودمون رو گرم نگه داریم.
‫ما هنوز این‌جاـیم، مگه نه؟
‫و به نظرم به یه نوشیدنی قوی نیاز داریم.
‫نوشیدنی بسیار قوی.
‫بیا... باهام بیا.
‫پس...
‫یکی رو انتخاب کن.
‫- باید لباسم رو عوض کنم؟ ‫- برای نوشیدن تو جایی که داریم میریم آره.
‫لباس لیدیا پوئت رو می‌پوشم؟
‫پس پنج دقیقه من رو تنها بذار ‫و بعد میریم بار.
‫- باعث میشه فکر کنن فاحشه‌ای. ‫- آره، تو فکرم همین بود.
‫می‌بینی، همه از فاحشه‌ها ‫خوششون میاد، می‌دونی؟
‫- نه... ‫- آره، قطعاً، واقعاً...
‫متاسفم اما نمی‌تونی این‌جا بمونی.
‫- فقط می‌خواستیم در سکوت یه نوشیدنی بخوریم. ‫- نه.
‫خب، درسته، عه... حداقل می‌تونم بپرسم ‫که این خانم رو دیدین یا نه؟
‫اون یه سوال پرسید. ‫مشکل چیه؟
‫- مشکل کار شماست. ‫- اه.
‫خب، ظاهراً همه هم ‫از فاحشه‌ها خوششون نمیاد.
‫ببین، دوست من که این‌جاست ‫خواهر رای‌دهنده پوئته.
‫- اون توی کل روزنامه‌ست. ‫- لیدیا پوئت.
‫آره و من شاهزاده ویتوریو امانوئل ‫هستم و من تو...
‫معلومه که اصلاً روزنامه ‫نمی‌خونین. این حقیقت داره.
‫- حراست! ‫- وای، صبر کن...
‫- حراست؟ ‫- لازم نیست حراست رو خبر کنین.
‫نمی‌تونم باور کنم! لیدیا پوئت!
‫به دوستانمون ملحق بشین. ‫با بقیه‌شون توی باریم.
‫- اون‌ها با منن، ممنون. ‫- باعث افتخار بود عالی‌جناب.
‫اگه مشکلی نیست...
‫آقایون، همون‌طور که تقدیر خواسته، ‫ببینین کی رو پیدا کردم... لیدیا پوئت!
‫اه.
‫- جالبه. ‫- سلام.
‫ممنون.
‫فاحشه. فاحشه. فاحشه.
‫به نظر جکاپو و دادستان این‌جان.
‫- اه. برات یه نوشیدنی میارم. ‫- ممنون.
‫جکاپو.
‫لیدیا.
‫- دادستان. ‫- خانم پوئت.
‫آقایون و خانم‌ها، لطفاً ساکت باشین!
‫- ساکت. ساکت. ‫- آقایون، بیاین یه بازی کنیم.
‫یه بازی نوشیدن باحال.
‫- جکاپو، قوانین رو توضیح بده لطفاً. ‫- اه، آره، آره، آره.
‫عه... اگه چیزی رو یادم رفت بهم کمک کنین.
‫قوانین ساده اینه که...
‫کسی که نوبتش میشه ‫باید یه چیزی از خودش رو بگه
‫که تا حالا تجربه نکرده، درسته؟
‫- به همه اتاق. ‫- به همه اتاق، آره، با صدای بلند.
‫و اگه بقیه بازیکن‌ها تجربه‌ش کردن،
‫باید یه لیوان کنیاک بخورن!
‫می‌تونیم دروغ بگیم؟
‫خب، این هدف بازی نیست اما... ‫ما کی باشیم که قضاوت کنیم، ها؟
‫نوبت منه!
‫- لیوان. خیلی خب. ‫- ممنون.
‫خب، من هیچ‌وقت...
‫عاشق نشدم.
‫کانسلو... این جوری بهم میگیش؟
‫من با توـم فقط چون خوشتیپی عشقم.
‫عه... خانم، شما متاهلی ‫اما الکل نمی‌نوشی، ها؟
‫شوهر بیچاره‌ت.
‫هیچ‌وقت زنی ندیدم که دلیل ازدواجش رو ‫عشق بیان کرده باشه.
‫خواهرم! خواهرم.
‫که راستی خیلی شخصیت فوق‌العاده‌ای هم داره.
‫نوبت توـه گرزیا.
‫نوبت من؟
‫من هیچ‌وقت...
‫تا حالا مجبور نشدم که کرستی
‫به تنگی کرستی که امشب ‫لیدیا من رو داخلش چپوند، بپوشم.
‫شرمی نداری؟ ‫فقط می‌خوای مست بشی؟
‫چی راجع به کارهایی ‫که تو پاریس کردم می‌دونی عشق عزیزم؟
‫- نوبت منه. ‫- آره، ادامه بده.
‫خب، پس...
‫من هیچ‌وقت...
‫افتخار دیدن یه هنرمند بندبازی رو نداشتم.
‫اما من داشتم. ‫درواقع بیشتر از یکی.
‫آقای کلورت یه مدیر سیرک فرانسوی عالیه.
‫بعد از این لیوان، قطعاً نمی‌تونم ‫روی پاهام دیگه وایسم.
‫- به سلامتی مدیر! ‫- میشه خصوصی باهاتون صحبت کنم؟
‫آره، با افتخار، آره.
‫می‌خواست به شرکتم ملحق بشه.
‫سیرک خانوادگیش براش کافی نبود.
‫اون... تماشاچی‌های بیشتر ‫و سفر دور دنیا و...
‫...معروف شدن می‌خواست.
‫برای همین قول دادم که بیام ‫و نمایش یکشنبه‌ش رو ببینم.
‫همونی که توش اون تصادف پیش اومد.
‫آره. همون.
‫اما من نتونستم برسم.
‫از طریق روزنامه راجع ‫به تصادف فهمیدم.
‫متاسفم خانم.
‫متاسفانه این تمام کمکیه که می‌تونم بکنم.
‫مشکلی نیست. ‫همین الانش هم خیلی کمک کردین.
‫- مرسی. ‫- خواهش می‌کنم.
آ و ا‌ مـ ـو و ی
‫خانم پوئت.
‫از این‌جا دیدنتون خوشحالم شدم.
‫من هم همین‌طور.
‫و براتون یه غافلگیری دارم.
‫داشتم فکر می‌کردم که اگه ‫توی تورین با همدیگه دیده شدن مشکل داره،
‫و این...
‫اوهوم.
‫...می‌تونیم بریم یه جای دیگه.
‫[ایستگاه مرکزی تورین - وین]
‫وین.
‫امروز صبح گرفتمشون، آره.
‫تصورش کن، پنج روز، من و تو
‫توی یه جایی که کسی نمی‌دونه.
‫اوه...
‫نظرت چیه؟
‫این عالی به نظر میرسه.
‫خیلی خب.
‫فقط بهم به اندازه کافی وقت بده ‫که مسئله گرزیا رو حل کنم.
‫باشه.
‫پول کمک بهش رو پیدا کردی؟
‫نه.
‫خوشبختانه این شد، چون به این پول ‫برای فرار از شوهرش...
‫برای همیشه ناپدید شدن ‫می‌خواست استفاده کنه.
‫دارم جدایی قانونی رو پیشنهاد میدم ‫تا ببینم کمکی می‌کنه یا نه.
‫باهاش چی کار کرد؟
‫کتکش زد.
‫و...
‫بهم گفت که یه دفعه نزدیک بود بکشتش.
‫مشکل اینه که توی دادگاه ‫حرف‌های اون کافی نیست.
‫می‌دونم.
‫مراقب باش، مراقب باش.
‫خیلی... خیلی متاسفم.
‫خوبه، همینه.
‫آفرین، آفرین. همینه.
‫بهت که گفتم این روزها توانش رو ندارم.
‫- آره، می‌تونم ببینم. ‫- اوه...
‫خیلی متاسفم.
‫- نگران نباش. ‫- نه، واقعاً، متاسفم.
‫نزدیک بود یه کار وحشتناک بکنم.
‫و فرار یه کار از روی ناچاریه.
‫نمی‌تونم کل زندگیم رو فرار کنم.
‫برای میلا انصاف نیست.
‫برای خودم هم همین‌طور.
‫بیا از این‌جا بریم.
‫حتماً.
‫اون پرها!
‫«ماده 150.»
‫«در صورت اتفاق افتادن تجاوز، سوءاستفاده، تهدید
‫و توهین‌های جدی، درخواست جدایی ‫می‌تونه داده بشه.»
‫بذارین واضح بگم.
‫خشونت خانگی توی سیستم قانونی ما ‫یه جرم نیست
‫و به شدت شک دارم که دادگاه ‫به حرف خالی اتکا کنه.
‫به نظر من، بهتره که ماده 158 رو دنبال کنیم.
‫«جدایی توافقی.»
‫- آره. ‫- دخترم با من می‌مونه؟
‫عه... اگه همسرتون موافقت کنه آره.
‫همچین کاری نمی‌کنه.
‫و اگه ممکنه توی این بازه زمانی، ‫سعی کنین ارتباط خوبی داشته باشین.
‫سعی می‌کنیم باهاش حرف بزنیم.
‫کاری می‌کنیم متوجه بشه ‫که به نفع خودشه که بیخیال بشه
‫چون ما تو موقعیتی هستیم ‫که می‌تونیم پاش رو به دادگاه بکشونیم.
‫- اما من نمی‌خوام برگردم اون‌جا. ‫- در واقع، تو این‌جا می‌مونی.
‫تا هر موقع که بخوای.
‫درسته؟
‫قطعاً.
‫نمی‌دونم چه طور ازتون تشکر کنم. ‫شما به من خیلی محبت داشتین.
‫جدی میگم.
‫ممنونم.
‫الان میرم ببینم که میلا پایه‌ی ‫بیشتر شیطنت کردن هست یا نه.
‫بیا بریم.
‫- ژاکتت رو بپوش. ‫- چرا؟
‫میراندا می‌خواست که از دست ‫خانواده‌ش فرار کنه.
‫اون می‌خواست که به سیرک کلوارت ملحق بشه.
‫برای همین می‌خواست اون شب ‫به هر قیمتی شده اجرا کنه.
‫چون تنها فرصتی بود که برای ‫قانع کردنش داشت.
‫و شاید یکی می‌خواست جلوش رو بگیره.
‫می‌دونی اون ممکنه کی باشه؟
‫فقط پرید به ذهنم میرسه.
‫اون پدربزرگ میرانداـه. ‫عمراً اجازه می‌داد اون بره.
‫البته.
‫امکان نداره اون ویال‌ها رو عوض کرده باشه.
‫نه، قطعاً.
‫ولی باز... خب، چرا نه؟ جور در میاد.
‫چون جور در نمیاد انریکو.
‫اگه پرید می‌دونست که نوه‌ش ‫یه آرامبخش مصرف کرده،
‫هیچ‌وقت اجازه نمی‌داد تو اون حالت ‫روی اون بند بره. نه!
‫- نه. ‫- نه، دقیقاً.
‫اگه می‌خواست، می‌تونست ‫نمایش میراندا رو لغو کنه.
‫لازم نبود خرابش کنه.
‫نه، باید یکی می‌بود که قدرت کمتری،
‫اجازه کمتری می‌داشت و نمی‌تونست ‫فکر این که بدون اون زندگی کنه رو تحمل کنه.
‫یکی بود که می‌دونست
‫اما نمی‌تونست به کسی چیزی بگه.
‫چون یه پیمان خونی بسته بودن.
‫سوسانا!
‫انریکو!
‫- سوسانا! ‫- دور شو!
‫- سوسانا، بیا پایین. ‫- اگه بیای بالا می‌پرم.
‫- این‌جا می‌مونم. ‫- می‌پرم!
‫همین پایین می‌مونم.
‫- سوسانا! ‫- وایسا، وایسا، وایسا...
‫- می‌پرم. برام مهم نیست! ‫- هیچکس نمیاد! هیچکس نمیاد.
‫سوسانا، می‌دونم... ‫که نمی‌خواستی میراندا رو بکشی.
‫تو هیچی نمی‌دونی!
‫بهم اعتماد کن، می‌دونم.
‫می‌دونم داری چی می‌گذرونی.
‫من هم با دوستم یه پیمان خونی بستم.
‫که رازی بینمون نباشه، درسته؟
‫و بعد حامله شد، ازدواج کرد
‫و تا به امروز، هنوز از افکاری ‫که داشتم پشیمونم.
‫چون من نمی‌خواستم که ازدواج کنه. ‫من نمی‌خواستم که یه مادر بشه.
‫اون طوری، من تنها نمی‌موندم.
‫تو نمی‌دونستی که میراندا می‌خواد ‫بدون یه تار ایمنی اجرا کنه.
‫تو فقط نمی‌خواستی که کلورت اون رو ببینه.
‫چون می‌ترسیدی از دستش بدی، درسته؟
‫اکثر مواقع آدم‌ها از روی نفرت ‫مرتکب قتل میشن
‫اما تو مورد هنرمند بندبازی جوون ‫میراندا لافورت،
‫فقط یه حقیقت وجود داره.
‫هیچکس نمی‌خواست بکشتش.
‫یه اشتباه پیش اومد، آره.
‫اما در ریشه اون اشتباه،
‫شریف‌ترین حس انسانی ممکن بود.
‫حس دوستی.
‫و دوستی حقیقی تا ابد باقی می‌مونه.
‫اما گاهی اوقات، دوستی انقدر شدید میشه
‫که تبدیل به چیزی خطرناک میشه
‫و ترس از دست دادن یه دوست
‫می‌تونه باعث بشه ‫خوب‌ترین و احساسی‌ترین آدم هم
‫خودخواهی‌های وحشتناکی ‫از خودش نشون بده.
‫سوسانا گارن نمی‌خواست بکشتش.
‫خلافش بود،
‫اون می‌خواست که دوستش ‫تا ابد باهاش زندگی کنه.
‫هدفش این بود. نه مرگ.
‫و به خاطر همین،
‫حکم قتل عمدی
‫غیرقابل بخششه و این حقیقت روش تاثیری نداره.
‫گذروندن عید پاک با خانواده‌م یکم...
‫بیش از حد نیست؟
‫چرا فقط خودمون دوتا نباشیم؟
‫می‌تونیم ترتیب بدیم برامون ‫گوسفند رست‌شده و شامپاین بیارن...
‫عشقم،
‫اگه لیدیا مشکلی داره، ‫می‌تونی راحت بهم بگی.
‫فکر می‌کنی... ‫هنوز حرارت عشق توش شعله‌وره؟
‫نه، «شعله عشق» اغراقه..
‫تو انتخاب می‌کنی جکاپو.
‫نمی‌خوام به خاطر من عذاب بکشه.
‫اما شش ماه شده.
‫شاید وقتش باشه که می‌دونی... ‫کنار بیاین و بگذرین، درسته؟
‫بیخیال، نخند. می‌دونم حرف‌هام ‫خنده‌دار به نظر میرسه.
‫- نه! نه، نه، نه. ‫- چیه؟
‫عشقم، حرفت خنده‌دار نیست، قدیمیه.
‫حرف‌هات شیکن.
‫عشقم، خالصانه شاعرانه‌ست.
‫آره.
‫بیا این‌جا.
‫بیا این‌جا بشین.
‫اون خیلی باهوشه.
‫و خیلی خیلی مهربون.
‫- و زیبا. ‫- آره.
‫اما هنوز من رو به خوبی نمی‌شناسه.
‫دیر یا زود، متوجه میشه ‫که اشتباه کرده. درسته؟
‫- آره متاسفانه. ‫- آره.
‫- آره.
‫و داستان تو و دادستانت چی؟
‫کدوم دادستان؟
‫خوبه.
‫خیلی خوشحالم.
‫عالیه.
‫من هم همین‌طور.
‫خوبه.
‫فرشته‌های توی بهشت هم در برابر ‫هارمونی طبیعی صدات عددی نیستن.
‫ممنون.
‫- نوش! ‫- تبریک میگم.
‫جکاپو بهم گفت که دخترتون هم ‫از موسیقی خوشش میاد.
‫- اوه آره. ‫- دوست دارم یه روزی ببینمش.
‫متاسفانه گذاشت و رفت.
‫الان به اکول سوپریور تو پاریس میره.
‫اوه، چه عالی! ‫پاریس توی بهار خیلی معرکه‌ست.
‫شاید اما می‌تونست یه هفته ‫برای خانواده‌ش وقت جور کنه.
‫می‌دونم جوون‌ها اهمیت زیادی ‫به رسم و رسوم نمیدن اما...
‫عید پاک یه معنی عرفانی داره... ‫یه معنی خیلی عمیق.
‫اون به چند زبان صحبت می‌کنه. ‫اسپانیایی، فرانسوی، یعنی اون...
‫ببخشید!
‫- بله؟ ‫- یکی دنبال شما می‌گرده.
‫راستش رو بگم، این خیلی نامناسبه. ‫تازه سر میز نشستیم.
‫حق با شماست خانم.
‫- درواقع، از همگی معذرت می‌خوام. ‫- بابایی!
‫سلام شاهدخت.
‫می‌دونی چه قدر دلم ‫برات تنگ شده عزیزم؟
‫اگه این موضوعی ضروری نبود، ‫انقدر نامناسب برخورد نمی‌کردم.
‫لطفاً کاپیتان،
‫اگه دوست دارین ‫به ناهار حقیرانه ما ملحق بشین.
‫نه، زحمت نکشین قربان.
‫اگه میشه، می‌خوام یه دقیقه ‫با همسرم تو تنهایی صحبت کنم.
‫نه، اگه چیزی برای گفتن ‫داری، بگو...
‫نه لیدیا. چیزی نیست.
‫عزیزم، برو پیش جاکپو بشین.
‫بیا بریم.
‫پدرت با یونیفرم کامل خیلی خوشتیپه.
‫می‌دونی قبل ناهار کی باهام تماس گرفت ‫تا برام آرزوی یه عید پاک شاد بکنه لیدیا؟
‫زنردلی.
‫عیب‌جوها اون رو به عنوان ‫یه ساده‌لوح مبتذل نشون میدن
‫اما اون درواقع آدم خوبیه.
‫هنوز نظر واضحی راجع به قانونمون نداده
‫اما قول داد وقتی وزیر بشه،
‫بهم یه موقعیت مهم پیشنهاد بده.
‫اون همین الانش هم دپرتیس رو خاک کرد.
‫گرزیا!
‫نه، بمون عزیزم. ‫همین‌جا بمون. بر می‌گردم.
‫همین الان سعی کرد من رو بکشه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.