دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫« سندمن »
« قسمت دوازدهم » ‫« مرگ: بهای گزاف زندگانی »
‫سیلوی عزیزم
‫وقتی این نامه رو می‌خونی،
‫من دیگه مُردم
‫من دیگه نیستم
‫می‌دونم
‫گفتی بهتره چند وقتی ‫از هم فاصله بگیریم، ولی...
‫دلم نمی‌خواست فکر کنی ‫تو یا رابطه‌مون مسبب مرگم هستید
‫حقیقتاً سیاره‌مون که رو به موتـه، ‫دموکراسی هم از بین رفته و
حالا نوبت به نسل بشر رسیده
‫اما تا پدرِ این سیاره و ‫هم‌نوع‌های خودمون رو در نیاریم،
دست‌بردار نیستیم
‫سلام!
‫نرفتی دفتر که
‫خودت هم همینطور
‫آره، خب، من امروز رو پیچوندم. ‫آمیلیا هم اومده کمکم.
‫- ولی اگه کار داری، سکستون، ما میریم ‫- نه، مگه... قصدِ رفتن نداشتی؟
بری همون کافهه که بعضی‌اوقات میری و کارهاتو انجام میدی؟
‫چرا، چرا، اتفاقاً می‌خواستم برم
‫فقط... ایمیل آخرم رو بزنم و تموم
وای، مقاله‌ات رو توی گاردین خوندم
‫همونی که درباره‌ی بحران آب‌وهواست؟
‫- کلاً در مورد بحران آب‌وهوا می‌نویسه ‫- به نظرم خیلی دلگرم‌کننده‌ست
‫- جدی؟ ‫- جدی؟
‫خب، دیگه مزاحمت نمی‌شیم،
‫ولی شب رو باهامون میای بیرون دیگه، نه؟
‫- والا... ‫- مگه امشبـه؟
‫- قول دادی ها ‫- نمی‌خوای شب خونه بمونیم؟
‫ما که همیشه خونه‌ایم. ‫نکنه از دوست‌هام خوشت نمیاد؟
‫چرا، ولی از تو بیشتر خوشم میاد
‫وای خدا، منو بگو ‫رفتم به جکی گفتم حتماً میریم
‫- من و تو و سکستون ‫- جکی که بچه نیست
عمراً بهش بگم برنامه منتفیـه
‫- اشکال داره می‌خوام باهات تنها باشم؟ ‫- سوزنت گیر کرده بابا
‫آره، ولی مگه من مقصرم؟
‫نمیشه که همیشه‌ی خدا ‫فقط خودت باشی و خودم
‫فقط خودم و خودت نیستیم که
‫سلام، سیلوی
‫چطوری، سیلوی؟
‫سلام، سیلوی
‫منم
‫می‌دونم خواستی چند وقت ‫از همدیگه دور باشیم
‫اما می‌خوام بدونی ‫کاری که قراره بکنم...
‫حتی یک درصد هم تقصیر تو نیست
« رمان «روز تریفیدها» اثر جان ویندهام »
‫عجبا!
‫کی دلش اومده تو رو بندازه دور؟!
‫دهنتو!
‫آهای؟
‫کسی اونجاست؟
‫آره
اینجام
‫- روبراهی؟ ‫- آره
‫فقط انگار گیر کردم
‫آها، آره، مشخصـه چرا
‫به نظرت بتونی...
‫چی بگم والا
‫تا حالا که یخچال جابجا نکردم
‫شاید
‫اگه زورم برسه...
‫بله
‫اینجا رو باش!
‫فکرشم نمی‌کردم امروز این کار رو بکنم
‫بیا
‫- ممنونم ‫- وای، نه!
‫ببخشید. شرمنده، ‫حواسم نبود امروز روزِ تعطیلمـه.
باریکلا
‫حالت خوبـه؟
‫عجیبـه، اونجا چیکار می‌کردی؟
‫هیچی... یهو افتادم
‫آم...
‫- دنبال اینها می‌گردی؟ ‫- آها، آره. چیزه...
‫واسه آلرژیمـه
‫زخمی شدی که
‫ای بابا. پس بیا بریم خونه‌ی من
‫چی؟
‫خونه‌ام همین بغلـه
‫هم زخمت رو می‌بندیم. ‫هم اینکه شاید بتونم کاپشنت رو بدوزم.
‫ولی بعدش دیگه خودتی و خودت
‫بیا
‫آخ که چه روز قشنگیـه
‫گوش کن. می‌شنوی؟
‫صدای...
‫- ترافیک رو میگی؟ ‫- آره، آفرین
‫صدای ترافیک رو دوست داری؟
‫مگه ملت ‫واسه همین نمیان لندن زندگی کنن؟
‫- آت‌وآشغال‌های اونجا مال تو بود؟ ‫- چی؟
‫- داشتی از شرّ آشغال‌هات خلاص می‌شدی؟ ‫- نه، چی؟
‫این کار خلاف قانونـه. ‫این کارها به من نمیاد.
‫پس اونجا چیکار می‌کردی؟
‫البته اگه دوست داری جواب بده
‫خیرِ سرم داشتم فکر می‌کردم
‫به چی؟
‫اینکه چطور این سیاره‌ی عین دسته‌ی‌گل رو
‫کردیم زباله‌دونی و بهش رحم نمی‌کنیم
‫چی بگم والا. من که خیلی ازش خوشم میاد
‫رسیدیم
‫بیا که یه فکری به حالت بکنیم
‫لطف بزرگی در حقم کردی
‫خب، لطف‌کردن و جفاکردن جفتش بی‌دردسره
ولی این یکی باحال‌تره
‫ممنونم
‫خیلی بهتر شد
‫ماهی‌قرمزها رو دیدی؟
آخی
‫بزرگ‌نارنجیه، اسمش اسلیمـه و
‫زردفسقلیه هم واندزورثـه
‫اسمت رو بهم نگفتی هنوز، ‫وگرنه تو رو هم معرفی می‌کردم
‫ببخشید، سکستون فرنیوال‌
‫هنرنماییِ ننه‌بابامـه
‫قشنگـه
‫سکستون فرنیوال
‫شما چی؟
‫من...
‫خیاطیم حرف نداره
‫- بفرما ‫- راست میگی ها
‫قربون شما
‫تخصصتـه؟ ‫توی صنعت مُد کار می‌کنی؟
‫نه
‫پس شغلت چیـه؟
‫من...
‫خبرنگارها رو از محل‌ دفع ‫غیرقانونی زباله نجات میدم
‫سه قاشق شکر؟
‫آره. از... از کجا فهمیدی خبرنگارم؟
‫خیال کردی چندتا سکستون فرنیوال ‫تو دنیا وجود داره؟
‫آثارم رو دنبال می‌کنی؟
‫روزهای تعطیلم، آره
کارت چیـه حالا؟
‫ببین، بهت میگم، ‫اما بعیده باور کنی
‫چرا خب؟
‫چون...
‫من مرگ هستم
‫مرگ؟
‫آره
باشه
‫ولی خیالت جمعِ جمع، ‫امروز روز تعطیلمـه
‫آهان
‫مگه فرشته‌ی مرگ هم روز تعطیل داره؟
‫فقط هر صد سال یک‌ بار
‫صرفاً برای اینکه بتونم آدمیت رو تجربه کنم
‫یعنی فرشته‌ی مرگ ‫توی شوردیچ زندگی می‌کنه؟
‫نه. نه، اینجا صرفاً جاییـه که کائنات ‫در اختیارم گذاشته، بلکه معذب نباشم
‫عملاً من الان عین بچه‌ای هستم که ‫تازه چند ساعتـه متولد شده
‫که اینطور
دیگه ‫بهتره...
‫من برم
‫بابت کاپشن و چایی ممنون
‫بابت همه چی
‫خواهش می‌کنم
‫خب، پس بعداً می‌بینمت
‫بعداً؟
‫دیر یا زود، سراغ همه میرم
‫درستـه. خیلی‌خب، خداحافظ
باشه، خداحافظ
‫سلام، شاخ شمشاد
‫پیش اون بودی، نه؟ ‫عطرش رو تنت نشسته
‫- پاشو پاشو ‫- فکر کنم سوءتفاهم شده
‫تا جایی‌که من می‌دونم، ‫بطریِ شکسته به‌قدری تیز هست که
‫این دک‌وپُز رو بیاره پایین، شاخ شمشاد
‫خیلی‌خب، ببین، اگه پول می‌خوای...
‫دهنتو گِل بگیر و ببند
‫تشریفت رو ببر داخل، ‫درِ خونه‌اش رو بزن و
‫بگو که تویی
‫خب؟
هستی؟ منم... سکستون. فرنیوال؟
‫سکستون!
‫برگشتی که
‫چقدر زود
‫عه، تویی که
‫درستـه، منم
‫برو تو، شاخ شمشاد
‫- پای سکستون رو نکش وسط، متی دیوانه ‫- چرا نکشم وسط؟!
‫برگ برنده‌ی منـه. ‫می‌خوام برام یه کاری بکنی.
‫باشه. چیکار؟
بگیر ‫بشین، شاخ شمشاد
‫می‌خوام روحم رو پیدا کنی
‫روحت رو؟
‫نمی‌دونی کجا گمش کردی؟
‫گمش نکردم
خیر سرم ‫وامونده رو یه جای امن قایم کردم
‫یه جا که دست کسی بهش نرسه
‫علی‌الخصوص تو
‫اگه روحت رو از دستِ مرگ قایم کنی، ‫هیچوقت نمی‌میری
‫خب، اگه ایشون نتونه پیداش کنه، قبض روحی هم در کار نیست دیگه، نه؟
‫بذار ببینم درست فهمیدم یا نه
‫روحت رو از من مخفی کردی، بعد ‫الان می‌خوای برات پیداش کنم؟
‫می‌کنی این کار رو؟
‫زمین و زمان رو زیر و رو کردم
‫تنهایی از پسش بر نمیام
‫به نظرت ممکنه کجا قایمش کرده باشی؟
‫شاید چپوندمش توی یه تخم اردک، ‫یا که توی یه اردک،
‫یا تهِ یه چاه،
‫یا توی یه قلعه وسط جزیره‌ای که ‫دورتادورش دریاچه‌ای از آتیشـه و
‫صدتا اژدها ازش چشم برنمی‌دارن
‫اژدهاهایی که یکی از یکی ‫گنده‌تر و وحشی‌ترن
‫شاید هم هیچ‌کدومشون
‫این قضیه مال خیلی وقت پیشـه، عروسک
‫گاه به گاه هم این مغزم گیرپاچ می‌کنه
‫باشه
پیگیرش میشم
‫برو سرِ یخچال ببین چی دوست داری بخوری. ‫چایی و بیسکوئیت هم توی کابینتـه.
‫ممنون، عروسک
‫- نمی‌خوای پلیس رو خبر کنی؟ ‫- واسه‌ی چی؟
‫چون یه روانیِ آدمکش تو خونه‌اتـه
‫تو هم اگه روحت رو گم می‌کردی، ‫دیوونه می‌شدی
‫تو چیزی نمی‌خوای؟ ‫به‌قدری سرم شلوغ بود که یادم رفت غذا بخورم
‫- آخ‌جون ‫- نه، مرسی
‫سلام. یه‌دونه لطفاً
‫- مرغ، بره یا سبزیجات؟ ‫- سبزیجات
‫مخلفات؟
‫هر چی که دارید. به انتخاب سرآشپز
‫خیلی‌خب. ساندویچ سبزیجات با همه‌ی مخلفات
یه راهب بودایی میره ساندویچی که
سفارش بده. می‌دونید چی میگه؟
‫- «یه چی برام بزن که برسم به اعلی؟» ‫- شنیدی پس؟
‫من که نه
‫وای، خوشمزگی ازش می‌باره. ‫چقدر تقدیم کنم؟
‫هیچی. مهمون مایی
‫چی؟ نه
‫یه خانم زیبای خوش‌اشتها
‫بهم حس زندگی میدی. ‫برو نوش جونت.
‫یحتمل این بهترین چیزیـه که تا حالا خوردم
‫- سکستون، یه گاز بزن ‫- نه، مرسی
یه امتحان بکن حالا
‫گمونم دیگه به اندازه‌ی کافی زمان گذشتـه که ‫بتونم برگردم خونه
‫منظورت چیـه؟
‫هم‌خونه‌ام با دوست‌دخترش ‫ازم خواستن برم بیرون تا...
‫سکس کنن؟
‫چقدر تو مهربونی آخه
‫هرچند اصلاً نمی‌دونم چقدر طول می‌کشه
‫- چند وقتـه با همن؟ ‫- سه‌هفته اینها
‫پس یکم دیگه تحمل کن
‫- تاکسی! ‫- چیکار می‌کنی؟
‫یه لیست بلندوبالا دارم از ‫کارهایی که می‌خوام اینجا انجام بدم
‫مثلاً؟
‫مثلاً برم اُپرا یا مؤسسه فیلم بریتانیا
‫یا تو صف رستوران دیشوم وایسم چایی ماسالا بگیرم
‫بعدش برم مهمونی و ‫شاید هم بعدش واسه دورهمی بمونم
‫بعد برم کافه‌ی ریجنسی ‫یه پرس کامل صبحونه‌ی انگلیسی بزنم
‫ضمناً، به هتی دیوانه هم قول دادم که ‫روحش رو پیدا کنم
‫چطوره؟
‫یه شب که سهلـه، ‫یه هفته‌ای هم نمیشه این کارها رو کرد
‫بریم ببینیم چی میشه!
‫بیا!
‫نه!
‫- چرا آخه؟ ‫- چون... غریبه‌ای
‫اگه سوار تاکسی نشی، ‫تا ابد غریبه می‌مونم
‫کجا میرید، زیبا؟
‫سکستون، میگی کجا بریم؟
‫خونه
‫کجا میشه اون‌وقت؟
‫خونه نمی‌تونه بره. ‫هم‌اتاقی‌هاش دارن سکس می‌کنن.
‫- به‌به ‫- آره
‫خب، دیگه کجا می‌خواید برید؟
‫خودم هم... نمی‌دونم
‫وضعیت بشر رو می‌بینی؟
‫- شما دوست داری ما رو کجا ببری؟ ‫- من؟
‫آره، اولین جایی که ‫به ذهنت خطور می‌کنه
‫خب، من کلاً با فضای سبز حال می‌کنم. ‫بریم یه چرخی تو پارک بزنیم؟
‫محشره
‫بپرید بالا
‫اُپرا چی میشه پس؟ دیشوم؟
‫حالا اونجا هم میریم
‫به قول داداش بزرگه‌ام: ‫«برخی مقاصد را گریزی نیست»
‫اول شما بفرما
‫یه سؤال بپرسم؟
‫شخصیـه؟
‫خیلی
‫خوبـه. آره، پس بپرس
‫به نظرت قشنگیِ زندگی به چیشـه؟
‫خب...
‫به قول خواهرم، مگی، ‫زندگی تو آقایون خلاصه میشه
‫اما به چشم من،
‫قشنگیش لحظه‌ایـه که شیفت‌ شبم تمومـه و ‫خورشید تازه داره طلوع می‌کنه و
‫لندن دربست در اختیارمـه
‫توی اون لحظه، ‫انگار دنیا تو مُشتمـه
‫آره
‫خوشم اومد
‫تو چی، سکستون؟
‫قشنگیِ زندگی به چیـه؟
‫اون لحظه‌ای که هم‌اتاقیت بیخیالِ ‫سکس میشه و می‌تونی برگردی خونه
‫- جدی پرسیدم ها ‫- من هم جدی جواب دادم
‫جفتتون باید امشب رو عشق‌وحال کنید
‫این شد حرفِ حساب
‫کجا می‌خوای ما رو ببری؟
‫کلوب آندرکات که تهِ همین خیابونـه
‫کلوب آندرکات. رفتی تا حالا؟
‫نه، تا حالا قسمت نشده
‫باور کن، نری بُرد کردی
‫تو رفتی مگه؟
‫دوست‌دختر سابقم من رو به عشقِ ‫مهمونی‌های دهه‌ی هشتادی می‌کشوند اونجا
‫با مهمونی‌های دهه‌ی دوهزار
‫پس دهه‌ی نود چی؟
‫خوش می‌گذره؟
‫- اگه پایه‌ی این چیزها باشی، آره ‫- منظورت پایه‌ی عشق‌وحالـه؟
‫اگه پایه‌ی شلوغی و نوشیدنی‌های گرون و ‫یه مُشت آدم عجق‌وجقِ چِت باشی که
‫انگار از وسط یه فیلم آشغال فرار کردن
‫خیلی‌خب، دیگه واقعاً داری ترغیبم می‌کنی
من که قانع شدم. حاضر بودم برم
دوست داری بیای؟
‫خیلی دلم می‌خواد، ولی سرِ کارم
‫پس جفتتون رو همون جا پیاده کنم دیگه؟
‫آره، بی‌زحمت
‫چقدر تقدیمت کنم؟
‫هیچی. مهمون من باش
‫جدی؟
‫ممنونم
‫- تشکر کن، سکستون ‫- آره
‫دست شما درد نکنه، ولی...
‫مشکلی هست؟
‫آخه تا حالا ندیدم راننده‌تاکسی‌های لندن ‫ملت رو مجانی تو اوج ترافیک
‫داخل پارک دور بدن
‫بله، در جریانم
‫ولی این خانم یه چیزی داره که ‫چشمم رو گرفته
‫ولی اگه خیلی ناراحتی، ‫میشه ۶۰ پوند
‫- خب... ‫- قربون دستت
‫موقع پو‌ل‌دادن که میشه، ‫خوب بلدی قِسر در بری ها
‫مفتکی زندگی‌کردن چه حسی داره؟
‫هیچکس مفتکی زندگی نمی‌کنه، سکستون
‫علی‌الخصوص من
‫من ۲۰ پوند و ۲ پنی دارم. ‫به نظرت با این راهمون میدن؟
‫تو رو آره. من که نمیام
‫چرا خب؟ ‫ترسیدی نکنه سیلوی سر راهت سبز بشه؟
‫- سیلوی؟ ‫- دوست‌دختر سابقت دیگه
‫تو از کجا می‌دونی اسمش سیلویـه؟
‫چون من همه رو می‌شناسم
‫شغلمـه دیگه، یادت که نرفته؟
‫فقط نمی‌فهمم چرا باهام نمیای بریم تو
‫چون من اهل اینجور جاها نیستم
‫- با این جماعت دم‌خور نمیشم ‫- سکستون!
‫اینجا چیکار می‌کنی؟
‫خیال می‌کردم با آمیلیا خلوت کردید
‫جروبحث‌مون شد. بهت که پیام دادم
‫- گوشیم خاموش شد ‫- بحث‌تون سرِ چی بود؟
‫ببخشید، شما با سکستونی؟
‫- آره ‫- نه
‫- من، آم... ‫- دی‌دی
‫بیلی، ایشون دی‌دیـه. ‫دی‌دی، ایشون هم‌خونه‌ام، بیلیـه.
‫خوشبختم. چطوری با هم آشنا شدید حالا؟
‫نیشِت رو ببند. قضیه فرق داره
‫- توی یه زباله‌دونی پیداش کردم ‫- پاتوقش همین‌جور جاهاست
‫بحث‌تون با آمیلیا سرِ چی بود؟
‫سکس. دوست‌دخترم علناً ‫بهم انگِ اعتیاد به سکس زد
‫- راست میگه؟ ‫- چی؟
‫میگه فقط می‌خوام ‫شبانه‌روزی باهاش خلوت کنم و
‫حوصله‌ی دوست‌موست‌هاش رو ندارم
‫همشون داخل منتظرمن
‫خیلی ذوق می‌کنه ببینه اومدی
‫- حتی ممکنه من رو ببخشه ‫- من نمی‌مونم
‫ترسیده نکنه سیلوی رو ببینه
جونش رو میده، بلکه سیلوی رو ببینه
‫نخیر!
‫مگه اینجاست؟
‫بریم ببینیم هست یا نیست
‫تازه، نگهبان دم در آشنای آمیلیاست، ‫مجانی میریم تو
‫مجانی؟ شنیدی؟
‫بیا دیگه، سکستون. امروز روزِ شانس منـه و
خودت
‫سلام، من اومدم
‫ببین کی رو آوردم
‫- سکستون، اومدی که! ‫- سلام
‫سلام
‫دیدی؟ چه قشنگـه؟
‫دسته‌جمعی یه شب اومدیم بیرون
‫ایشون دی‌دیـه، دوستِ سکستون
‫ایشون آمیلیاست و ایشون هم جکیـه
بزنم به تخته، جفتتون می‌درخشید
‫عجب دستکش‌های خوشگلی
‫ممنون. کلاسیک‌ان
‫سکستون، تو هم کلکسیون چیزمیزهای ‫کلاسیک داشتی دیگه، نه؟
‫واقعاً؟ چی‌ها داری؟
‫جلد کاغذی، ماشین تحریر
‫- اسباب‌بازی ‫- اسباب‌بازی؟
‫اسباب‌بازی موشک و ماشین مسابقه
‫کلکسیون اسباب‌بازی‌هام خیلی کوچیکـه
‫چه حیف
‫آره، بریم مشروب بزنیم
‫دور اول با من
‫- من هم باهات میام ‫- نه، تو بمون. من میرم
‫انگار سکستون حال‌وروز خوشی نداره
‫واقعاً هم حال‌وروز خوشی نداره
‫حتی نمی‌تونم این وضعش رو ‫بندازم گردنِ سیلوی
‫الان سکستون بدجور از دنیا سیره و ‫همه چی رو تیره‌وتار می‌بینه
‫که با توجه به وضع و روزِ الان دنیا، ‫چندان هم بی‌مورد نیست
‫امثال سکستون تو دنیا کم نیست
‫ولی تو اینطوری نیستی
‫خب، بودم
‫اما بعدش آمیلیا اومد تو زندگیم
‫منظورم این نیست که اون ‫راه‌حل تموم بدبختی‌ها و مشکلاتـه
‫اون هم یکیـه، عینِ بقیه
‫اما...
‫هر از گاهی یه نفر میاد تو زندگیت و
‫می‌تونه حالت رو ‫از این رو به اون رو بکنه، می‌فهمی؟
‫به نظرم آدم‌ها شگفت‌انگیزن
‫واقعاً بی‌نظیرن
‫- دنبالِ کسی می‌گردی؟ ‫- سیلوی هم اومده؟
‫کجاست؟
‫- نه، سؤال پرسیدم. ببخشید ‫- آهان
‫سیلوی کیه؟
‫- دوست‌دختر سابقِ سکستون ‫- دوستمـه
‫خب دوست موندن با عشقِ قدیمیت
‫خیلی چیزها رو راجع به جفت‌تون میگه
‫بعید می‌دونم اونم منو دوستِ خودش بدونه
‫چرا؟ تو باهاش کات کردی؟
‫نه
‫آهان... ببخشید
‫من میرم کمک بدم نوشیدنی‌ها رو ردیف کنیم
میایم پیشتون
‫خوشحالم که اومدی
‫بابت اون قضیه هم معذرت می‌خوام. ‫بیلی حق نداشت بیرونت کنه
‫اتفاقاً حق داشت. ‫می‌خواست با تو خلوت کنه
‫آره. تنها چیزی که می‌خواد سکسـه
‫آمیلیا، من بیلی رو از ‫دوران دانشگاه می‌شناسم
‫تا قبل از تو، هیچ‌وقت دنبال سکس نبود
‫- خودش گفته این حرفا رو بهم بگی؟ ‫- اگه بفهمه که فاتحه‌م خونده‌ست
‫بهش نگی‌ها!
‫برات جین و تونیک گرفتم. ‫امیدوارم دوست داشته باشی
‫- فکر کردم قهریم ‫- نه. سکستون ردیفش کرد
‫- نوشیدنی‌ها چقدر میشه؟ ‫- مهمونِ من هستین
‫خیلی لطف داری
‫رفیق‌های سکستون، ‫عین رفیق‌های خودمن
‫سلام تئو
‫سکستون
‫- اسمِ شما چیه؟ ‫- ایشون دوستمـه... دی‌دی
‫تئو... مدیرِ اینجا بودی دیگه؟
‫تئو دوستِ سیلویـه
‫گرفتم. مرسی تئو
‫آره، مرسی تئو
‫مرسی
‫سکستون
‫چند وقته با دی‌دی دوستی؟
‫همین چند ساعت پیش باهاش آشنا شدم
‫دختری که همین چند ساعت پیش دیدی رو ‫آوردی کلوب؟
‫این کارها از تو بعیده، سکستون
‫تئو، تو اصلاً منو نمی‌شناسی
‫دقیقاً همون چیزی که سیلوی بهم گفت
‫البته چیزِ بدی نگفت. نگران نباش. ‫فقط گفت اون اهل خوش‌گذرونیه و تو نه
‫نه اون خوش‌گذرونی‌ای که تو اهلشی
‫من اهل اون کثافت‌کاریا نیستم
‫جدی؟
‫پس فقط بقیه رو ترغیب می‌کنی ‫و این‌جوری سود می‌کنی
‫سیلوی خوشحال میشه بشنوه ‫تو رابطه‌ای
‫آم، نه. نه... نه. ‫من و دی‌دی باهم نیستیم
‫خب اگه این‌جوریه...
‫دوست‌دخترت چی؟
‫ناتالی چی؟
‫- شما دوتا که هنوز... ‫- آره. ولی ناتالی کارِ خودشو می‌کنه
‫منم کارِ خودمو
‫شاید به خاطر همینه که هنوز باهمیم
‫عاشقِ اینجام. دمت گرم
‫روبراهی؟
‫ببخشید، آم...
‫گردنبند اَنخ‌ـت چشمم رو گرفته
‫مربوط به مصر باستانه، درسته؟
‫نمادِ مرگـه
‫در واقع، برعکس
‫- نمادِ جاودانگیه ‫- آهان
‫چون فرعون‌ها همه‌شون می‌خواستن ‫جاودانه باشن، درسته؟
‫بعضی‌هاشون آره. بقیه‌ عاقل‌تر بودن
‫جاودانگی اونقدرا هم چیزِ خوبی نیست
‫باهات موافق نیستم
‫اگه بدونی جاودانه‌ای، ‫هیچی جلودارت نیست
‫دیگه از چیزی نمی‌ترسی
‫از هیچ‌کس
‫ولی برای این چیزها ‫لزوماً نباید جاودانه باشی، درست میگم؟
‫سکستون بهت گفته بود اینجا ‫قبلاً مرکز خرید بوده؟
‫- کلوب؟ ‫- آره
‫روتختی. مبلمان باغی. اسباب‌بازی فروشی
‫همه‌شون هنوز طبقه بالان
‫بالا برای دورهمی‌های خصوصی‌مونه
‫اگه بخوای می‌تونم نشونت بدم
‫آره. باشه واسه بعد
‫می‌خوای برقصی؟
‫دلم می‌خواد ولی... من با سکستون اومدم پس...
‫سکستون اهل رقصیدن نیست
‫حداقل سیلوی که این‌جوری میگه
‫بریم وسط؟
‫برو بریم!
‫چه مرگتـه؟
‫دختره ازت خوشش میاد
‫از همه خوشش میاد
‫نمی‌فهمم داره شوخی می‌کنه یا نه
‫ولی بهم گفت...
‫خیال می‌کنه مرگـه
‫چی؟
‫خیال می‌کنه تجسم زنده‌ی مرگه
‫خودش اینو گفت؟
‫تو هم ازش بپرسی، همینو بهت میگه. ‫رودروایسی نداره
‫شاید بپرسم
‫فعلاً یکی باید از دستِ تئو نجاتش بده
‫- بیا باهامون برقص ‫- نه
‫به قول سیلوی من اهل رقصیدن نیستم
‫پس خلافش رو ثابت کن
‫♪ این خودِ خوشبختیه ♪
‫♪ همه‌چیز روبراه میشه ♪
‫♪ امشب و تا همیشه ♪
‫پس خیلی اهل مهمونی نیستی؟
‫نه، هیچ‌وقت اهلش نبودم
‫تمرین می‌خواد
‫فکر کنم مشکل از منه
‫ظاهراً هیچ‌کس اینجا حواسش نیست ‫یا براش مهم نیست که
‫دنیا داره به‌پایان می‌رسه
‫یا شاید هم واسه همینه که اینجان
‫باعث میشه بخوام بیخیالِ همه‌چی بشم
‫جدی که نمیگی
‫نه، احتمالاً حق با توئه
‫میشه کمکت کنم از یه زاویه‌ی دیگه ‫به قضیه نگاه کنی؟
‫می‌خوای دلداریم بدی؟
‫به‌هیچ‌وجه. کاملاً برعکس
‫پس گوشم با توئه
‫یه دوستی داشتم که
‫پدر و دوستانِ پدرش
‫بهش تعرض کرده بودن
‫- یا خدا! ‫- آره
‫خانواده‌ش به دروغ می‌گفتن ‫دوستم عاشق شکار و ماهیگیری بوده
‫و برای همینم پدرش آخرهفته‌ها
‫با رفیق‌هاش می‌بردش سفر
‫پدرش وکیلِ متشخصی بود
‫و یکی از دوست‌هاش هم ‫بازرس پلیس بود
‫کسی رو نداشت که دردش رو ‫بهش بگه
‫خلاصه یه روز یکی از چاقوهای شکاریِ پدرش رو ‫برداشت
‫رفت توی دستشویی و در رو قفل کرد
‫و شروع کرد به بُریدن
‫می‌دونم دلخراشه. متأسفم
‫فقط واسه این تعریف کردم که بدونی ‫وقتی توی بیمارستان به‌هوش اومد
‫با اینکه دست‌هاش کامل باندپیچی شده بود
‫و پدرش فقط یه گوشه نشسته بود ‫و می‌ترسید چیزی رو لو بده،
‫هنوز خوشحال بود که زنده‌ست
‫از تئو شنیدم اینجا قبلاً مرکز خرید بوده
‫گفت می‌خواد بالا رو نشون‌مون بده
‫نشون‌مون بده یا به تو نشون بده؟
‫به من. ولی شما هم بیایین
‫یارو دوست‌دختر داره‌ها. اسمش ناتالیـه
‫شما برین. من میرم برقصم
‫بیا دیگه، تئو منتظره
‫تئو آدمِ خوبی نیست
‫وای سکستون، واقعاً فکر ‫کردی توی این دنیا آدم خوب
‫و آدمِ ناجور داریم؟
‫من خبرنگارم. ‫پس با اطمینان میگم که آره
‫- تازه یه حرف‌هایی هم راجع به تئو شنیدم ‫- جدی؟ مثلاً چی؟
‫بریم بالا رو ببینیم؟
‫آره. اشکال نداره سکستون هم بیاد؟
‫نه، چه اشکالی؟!
‫از این‌طرف
‫خب اینجا که شبیه انباره
‫پس دورهمی‌های خصوصیت ‫رو اینجا برگزار می‌کنی؟
‫همین الان وسط یکی از اون مهمونی‌هاییم
‫- آخ! ‫- تئو! پسش بده
‫برو عقب
‫سلاح نیست‌ها! صرفاً یه نماده
‫یه نشانه. نشانِ توئه
‫از الان به بعد، ‫مرگ و زندگیِ آدما دستِ منه
‫روالش این‌جوری نیست، تئو
‫بهتره همین‌جوری باشه
‫تئو! هوی! آهای! تئو!
‫تئو، در رو باز کن! تئو!
‫- کمک! ‫- کسی صدات رو نمی‌شنوه سکستون
‫نکنه به اینم گفتی تو مرگی؟
‫نیازی نبود بگم
‫خودش منو احضار کرد
‫کلِ دنیا عقل‌شون رو از دست دادن؟
‫واقعاً متأسفم، سکستون
‫تقصیرِ تو که نیست
‫چرا هست
‫تو بهم هشدار دادی ولی ‫خودم رو دست بالا گرفتم
‫فکر می‌کردم مهم نیست ‫بلایی سرم بیاد
‫هدفِ امروز همینـه
‫ولی فکر نمی‌کردم به بقیه هم آسیب برسونم
‫تو که به کسی آسیب نزدی
‫هِتی دیوانه چی؟ ‫دیگه امیدی به پیدا کردن روحش نیست
‫ولی فکر می‌کردم داری الکی ‫دلش رو خوش می‌کنی
‫نه، معلومه که نه
‫من تنها امیدشم
‫و فقط چند ساعت وقت دارم
‫تا کِی؟
‫تا پایانِ یک روزی که هر صد سال نصیبم میشه
‫ایول! خودشـه!
‫در رو باز نمی‌کنه ‫ولی جمجمه‌ی تئو رو چرا
‫سکستون، بذارش زمین
‫ممکنه بلایی سرش بیاری
‫مطمئنی تو مرگـی؟
‫دلیل نمیشه راه بیفتم ‫آدما رو بکشم
‫نمیشه؟
‫نه
‫آدما اراده و اختیار دارن
‫آدما خودشون انتخاب می‌کنن
‫ولی کسی مرگ رو انتخاب نمی‌کنه
‫نه توی شرایط عادی
‫آدم‌ها قربانیِ جنگ و قحطی...
و بیماری میشن
‫نمی‌خوام بگم زندگی همیشه راحتـه
‫ولی...
‫لحظاتِ خوش هم داره
‫درست میگم؟
‫درسته
‫راستش بعضی وقتا اینقدر همه‌چیز خوبه
‫که یادت میره خیلیا هنوز دارن ‫زجر می‌کشن
‫همیشه‌ی خدا
‫آدمایی که هیچی ندارن و ‫جون می‌کَنن برای زنده موندن خودشون
‫و خانواده‌شون
‫این وضعیت هیچ پایانی نداره
‫هر چی بگم و بنویسم و هر کاری هم بکنم، ‫فرق نداره
‫هر چقدر هم بخوام تغییری ایجاد کنم، ‫نمیشه. نمی‌تونم
‫واسه همین میگم اصلاً به من چه؟
‫میگم اصلاً تهش چی؟
‫همه‌ش باید به خودم یادآوری کنم ‫تو صرفاً یه انسانی
‫واسه همین نمی‌دونی چه حالی داره
‫که نتونی این چیزها رو حس کنی
‫نمی‌دونی اختیار نداشتن یعنی چی
‫تو اختیار نداری؟
‫من و خواهر و برادرهام ‫یه سری وظایف داریم
‫و بهشون عمل می‌کنیم
‫به جز یک روز
‫اونم توی هر صد سال
‫روزی که مرگ میره مرخصی؟
‫و تمام اون روز رو توی انباری حبس میشه
‫خودم مقصرم که اصلاً ‫تصمیم گرفتم برنامه بریزم
‫و انتظار داشتم همه‌چی طبق نقشه‌م پیش بره
‫و همین باعث میشه نتونم
‫از چیزی که اون روز واقعاً پیش میاد، ‫لذت ببرم
‫احتمالاً پیش خودت میگی دیگه باید ‫سرم به سنگ خورده باشه
‫چیه؟
‫تیله
‫وقتی تئو برگرده، پاش ‫میره روی اینا و لیز می‌خوره
‫بعد می‌خوره زمین ولی نمی‌میره ‫و می‌تونیم فرار کنیم
‫با این تیله‌ها می‌خوای جون ‫خودت رو نجات بدی؟ یا منو؟
‫درحالت ایدئال... جون جفت‌مون رو
‫توی یه روز چه چیزها که عوض نمیشه!
‫منظورت چیه؟
‫قرص‌های خوابت رو میگم
‫همونا که توی جیبتـه
‫قضاوتت نمی‌کنم
‫آدما واقعاً اختیار دارن
‫و امروز رو می‌خوای زنده بمونی؟
‫چه غلطی می‌کنی؟
‫می‌خواستی باهاشون منو کله‌پا کنی؟
‫گردنبند من کجاست؟
‫ته رودِ تیمز. به هیچ دردی نمی‌خوره
‫اون‌جوری که تو می‌خواستی نه
‫حالا دیگه مهم نیست
‫چون تو رو دارم
‫- و الان همراهم میای ‫- تئو، اون مرگ نیست
‫بهش گفتم ولی باور نمی‌کنه
‫حتی اگه باشه هم بهش نیاز نداری. ‫تو خودت قدرت کشتن رو داری
‫- دستِ خودته ‫- نمی‌خوام کسی رو برام بکشه
‫می‌خوام یه نفر رو زنده کنه
‫ناتالی
‫حاضری اون رو برام زنده کنی؟
‫- نمی‌تونم ‫- اون...
‫مرگش تقصیرِ من بود
‫نه، این‌جوری نبود
‫ناتالی یه شب زیاده‌روی کرد
‫تئو، هر کاری از دستت ‫برمیومد برای نجاتش کردی
‫حتی دست به دامن منم شدی
‫ولی کسی باور نمی‌کنه
‫همه فکر می‌کنن من کُشتمش ‫و حق هم دارن
‫باقی عمرم رو پشت میله‌های زندون ‫می‌گذرونم
‫- مگه اینکه... ‫- تئو
‫- میشه من رو هم مثل اون با خودت ببری؟ ‫- نه، تئو، گوش کن...
‫تئو، اسلحه رو بذار زمین
‫دهنت رو ببند سکستون. ‫تو هم فکر می‌کنی من کشتمش
‫نه. به‌خدا نه. ‫تئو، اسلحه رو بذار زمین
‫سکستون، جلو نیا!
‫تئو!
‫سرش ضربه خورده
‫برو کمک بیار
‫آمبولانس خبر کن
‫تو رو خدا برش گردون
‫وقتی بمیرن، دیگه کاری از دست من ساخته نیست
‫الان نوبتِ منه؟
‫امروز نه
‫امروز مرخصی‌ام
‫باشه ممنون. مرسی
‫گفتن حالش خوب میشه
‫ولی ممکنه ضربه مغزی شده ‫باشه پس شب باید تحت نظر باشه
‫اگه خواستی فردا بریم ملاقاتش
‫فردا دیگه نیستم
‫درسته
‫مرگ فقط یه روز مرخصی داره
‫خب، اون‌جوری که می‌خواستم پیش نرفت، ولی...
‫احتمالاً همون روزی بود که بهش نیاز داشتم
‫و اینم نشونه‌ش
‫- چشمت رو گرفته؟ ‫- عالیه
‫چنده؟
‫برای شما؟
ای بابا! بده بره. مقاومت بی‌فایده‌ست
‫برای شما؟
‫۳۰ پوند خوبه؟
‫۳۰ پوند
‫واقعاً نقره‌ست؟
‫عزیزم، با ۳۰ پوند شانس بیاری ‫واقعاً فلز باشه!
‫خب این یکی چند؟
‫چقدر داری؟
‫۲۰ پوند و دو پنی
‫۲۰ پوند رو بده. بقیه‌ش مال خودت
‫مرسی
‫امروز خیلی بهم خوش گذشت
‫خوشت اومد که گروگانت ‫گرفتن و اسلحه سمتت گرفتن؟
‫نه
‫ولی اونم بخشی از ماجرا بود...
‫و نمی‌خواستم لحظه‌ای رو از دست بدم
‫حالا که بحثش شد...
‫اینا برای تو
‫فقط همین برام مونده
‫خدا رو چه دیدی، شاید یه روز به دردت خوردن
‫آها. راستی....
‫این برای هتی دیوانه‌ست
‫ممنون
‫روز خوبی بود
‫فقط خیلی زود می‌گذره
‫نمی‌خوای حتی یه ثانیه هم از دستت بره
‫حاضری واسه یه لحظه بیشتر هر کاری بکنی
‫لطفاً
‫دی‌دی!
‫مُرده عزیزم. دیگه رفته
‫نمی‌تونی برش گردونی
‫دو پنی رو بهت داد؟
‫بده ببینم
‫این بهای زندگیه
‫طفلکی
‫هر صد سال فقط یه روز نصیبش میشه
‫هیچ‌وقت هم آسون‌تر نمیشه
‫قبل از مُردنش، چیزی بهت نداد؟
‫آم...
‫خودشـه!
‫می‌دونستم پیداش می‌کنه
‫روحـم
‫این کوردلیا بود
‫دخترم
‫البته اون موقع اسمم هتیِ دیوانه نبود
‫اسمم هنریتا بود
‫خونه‌ی قشنگی داشتم
‫ولی دیگه سال‌ها از اون زمان می‌گذره
‫همه‌چی تموم شده
‫گمونم وقتشه دوباره قایمت کنم
‫اگه هنوز اینجا بود
‫ازش می‌پرسیدم که کجا قایمش کنم ‫که به ذهنِ هیچ‌کس نرسه
‫ولی بهش وقت بده، شاخ شمشاد
‫صد سالِ دیگه دوباره برمی‌گرده
‫چند دقیقه بعد اورژانس اومد ‫و با خودشون بُردنش
‫فکر می‌کردن سکته‌ی قلبی باشه اما...
‫اگه واقعاً خودِ مرگ بوده باشه چی؟
‫قشنگ‌تر نبود اگه مرگ فقط یه «شخص» بود؟
‫نه صرفاً درد و پوچی؟
‫یه آدم مهربون،
‫که واقعاً آدم‌ها رو دوست داره
‫و مهربون و بامزه باشه
‫نمی‌دونم کیه
‫سلام
‫گفتیم حالا که بیرونیم، یه سر بزنیم
‫- حالِ سکستون خوبه؟ ‫- از خودش بپرسین
‫آم، نگرانت بودیم
‫و بیلی هم گفت دیشب خونه نرفتی
‫فقط می‌خواستم مطمئن بشم بعد از حرف‌هامون ‫حالت خوب باشه
‫آره. ببخشید که فرصت نشد...
‫نه، نه، نه. ردیفه
‫خیلی شلوغ بود
‫خب مطمئنم الان سرت شلوغه
‫نه، من...
‫چایی می‌خوری؟
‫آره. آره، اگه وقت داشته باشی
‫شیر و شکر؟
‫سه قاشق شکر
‫خب تموم شد؟
‫آره
‫چطور بود؟
‫فوق‌العاده
‫پُر از آدم
‫فرصت داشتم نفس بکشم، غذا بخورم و برقصم
‫فقط کاش این‌جوری تموم نمی‌شد
‫همیشه بالاخره تموم میشه
‫ارزشش به همینـه
‫همین که فرصت یه روز ‫زندگی رو داشته باشی، غنیمته
‫و واقعاً فقط یه راه برای تموم شدن زندگی وجود داره
‫گمونم همین‌طوره
‫ارزشش رو داشت؟
‫دلم می‌خواست تا ابد ادامه داشته باشه
‫دستم رو بگیر
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.