دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫عذر می‌خوام.
‫بانو، باید برم جایی. ‫کار برام پیش اومده.
‫- قرار شد من رو با خودت ببری. ‫- نمی‌شه.
‫- قول دادی. ‫- دَرِ دهن مردم رو نمی‌شه بست.
‫درست نیست ببرمت کاخ سلطنتی.
‫مردم پاریس عاشق اینـن که غیبت کنن.
‫مخصوصاً توی شرایط فعلی.
‫لطفاً ناراحت نباش.
‫فکر کن چقدر دوستت دارم که ‫این چیزها رو تحمل می‌کنم.
‫[ اغـوا ]
‫دلم برات تنگ شده بود.
‫نه بریساک و نه سوبیز ‫از عمق فاجعه خبر ندارن!
‫می‌دونم چطوری بریتانیایی‌ها رو ‫توی خاک آمریکا شکست بدم.
‫برنامه‌ش رو چیدم.
‫البته فرمانده‌هامون دوست دارن ‫درگیر بگومگوهای دربار بشن.
‫جواب نامه‌تون رو داد.
‫می‌دونم ناامیدتون کردم، خانم.
‫بزرگ‌ترین ناراحتی‌م ‫اینـه که ازم متنفر شدین
‫درحالی‌که به کمک‌تون نیاز دارم.
‫به کمک من؟
‫اون‌وقت چرا باید کمکت کنم؟
‫آبروی من رو جلوی ژرکور بردی.
‫- جلوی مردم پاریس سکه‌ی یه پول شدم. ‫- ولی باز اومدین دیدنم.
‫چون با نامه‌هات دیوونه‌م کردی.
‫بهتون قول می‌دم، خانم.
‫تا ورق ماجرا رو برنگردونم، ‫حتی یه روز آروم نمی‌گیرم.
‫حالا که پاریس ما رو پس می‌زنه، ‫ما می‌آریمش به خونه‌مون.
‫می‌خوام یه جشن برگزار کنم.
‫- چه ایده‌ی قشنگی. ‫- هم اسم‌ورسم دارم و هم یه کاخ.
‫ولی چیزی از جامعه نمی‌دونم.
‫کمک کنین با طبقه‌ی اشرافی آشنا بشم ‫و احترام‌شون رو به دست بیارم.
‫این بار کاری می‌کنم که ‫در نظر همه بدرخشین.
‫ولی یه نکته‌ی مهم رو فراموش کردی.
‫همسرت.
‫شما به ژرکور ‫و خاندان اشرافی رسیدگی کنین.
‫همسرم رو بسپرین به خودم.
‫اگه یه جشن به افتخار سربازهامون ‫توی خاک آمریکا بگیریم چطور؟
‫براشون بودجه جمع‌آوری کنیم.
‫می‌تونیم توی صومعه‌ی ‫قدیمی‌ت ۱۰۰نفر رو دعوت کنیم.
‫اونجا رو به یه سالن ‫رقص مجلل تبدیل می‌کنیم.
‫خواهش می‌کنم، عزیزم.
‫از بی‌حوصلگی دیوونه شدم.
‫خیلی خوبـه که دوست داری ‫دستِ پیش بگیری.
‫و بااین‌که ایده‌ی ‫خیلی خوبی ارائه دادی
‫ولی به‌لحاظ فنی پُر از ایراده.
‫جشن با موضوع جنگ بی‌فایده‌ست. ‫فرانسه سرباز می‌خواد، نه مهمونی.
‫دیوونگیِ محضـه که بخوایم بابتش
‫۱۰۰نفر از خاندان اشرافی رو ‫به رقص و صرف نوشیدنی دعوت کنیم.
‫شاید از روی سادگی‌م باشه، عزیزم، ‫ولی نیت من از این دورهمی خیره.
‫می‌خوام توی چشم مردم پاریس
‫تو رو به‌عنوان یه قهرمان ‫شکست‌ناپذیر جنگی نشون بدم.
‫البته همه‌ش ظاهرسازیـه، ولی...
‫توی شرایط فعلی ضروریـه.
‫بسیار خوب. ‫پس بیا بزرگ فکر کنیم، عزیزم.
‫آقا و خانم کورتیلیِر.
‫وی‌کُنت پرساله و خانم پاکو دو فوشه.
‫پنلوپ مِزون‌کورون.
‫کُنت ژرکور.
‫[ خرسندیـم که شما را به میهمانی‌مان دعوت کنیم ]
‫[ با هدف حمایت از دلاورمردان‌مان در فرانسه‌ی جدید ]
‫خاله‌ی عزیز، شنیدم ‫مراسم رقص در پیش داری.
‫خدا رو شکر که دوباره ‫با هم دوست شدین.
‫- زیاد می‌بینیش؟ ‫- بس کن، سباستین.
‫هنوز همون‌طور خوشگلـه؟
‫از من چیزی نمی‌گه؟
‫داری خسته‌م می‌کنی، عزیزم.
‫عشق من بهش خالصانه‌ست، ‫ولی تو فقط به فکر سودی.
‫راستی دعوت‌نامه واسه من نیومد. ‫دست توئـه؟
‫- تو دعوت نشدی. ‫- یعنی چی؟
‫یادت رفته توی مراسم ‫ژرکور چی‌کار کردی؟
‫ولی اون مردک رو دعوت کردین، آره؟
‫ژرکور مُهره‌ی اصلی ماجراست.
‫یه‌بار هم که فرصت کُشتنش رو داشتی، ‫پات گیر کرد و افتادی.
‫حالا باید آبروی رفته‌ی خودم ‫و ایزابل عزیزت رو برگردونم.
‫باید هرطورشده دعوتش کنم.
‫برات متأسفـم.
‫خدات رو شکر کن که اشتباهات تو ‫روی ثروت و آبروت تأثیر نمی‌ذاره.
‫اگه حرف دیگه‌ای نداری، به سلامت.
‫خانم رُزموند، دوست عزیزم.
‫ظاهراً ژرکور از نفوذ ‫خودش استفاده کرده
‫و اجازه نداده که میهمان‌ها ‫در مراسم رقص شرکت کنند.
‫همه بدون استثنا دعوتم را رد کردند.
‫نمی‌توانم خدمت برسم. ‫کُنت بارته.
‫ژرکور می‌خواهد ‫با تحقیر ما انتقام بگیرد.
‫متأسفانه نمی‌توانیم شب بیست‌ویکم ‫در مراسم شرکت کنیم. ایمار مونتِسکیو.
‫الان بیشتر از همیشه ‫به کمک‌تان نیاز دارم.
‫اگر همسرم از این آبروریزی بویی ببرد
‫فاجعه خواهد شد.
‫نامه برای خانم مارکیز.
‫ممنون.
‫چی نوشته؟
‫- ازطرف قوم شماست: دوک کوسه. ‫- خب؟
‫[ بدون ما ]
‫- می‌گه می‌آد. ‫- خیلی هم عالی.
‫حالا بخون چی نوشته.
‫«خانم مارکیز. پسرعموی عزیزم.»
‫«این دورهمی نشان‌دهنده‌ی وفاداری ‫بی‌حدوحصر شما به کشور است.»
‫«مجدداً بهم یادآوری شد که چقدر ‫به ارتباط خانوادگی‌مان افتخار می‌کنم.»
‫فکر می‌کردم ‫با ازدواج من و تو مخالفـه.
‫وقتی نیت‌مون خیر باشه، ‫چنین فرصتی رو از دست نمی‌ده.
‫به سلامتی پسرعموم ‫و ازدواج بی‌نقص ما.
‫♪ این شراب، شراب نابـه ♪
‫♪ چون با خون برادرهام ریخته شده ♪
‫من حتی فرماندار رو شکست دادم، ‫ولی تو رو فراموش نمی‌کنم.
‫آخرین بار کِی باهات ‫عشق‌بازی کردم، مارکیز عزیزم؟
‫- امروز صبح. ‫- امروز صبح؟
‫ولی انگار یه قرن گذشته.
‫من و تو واسه همدیگه ساخته شدیم.
‫- به خودت بیا، مارکیز. ‫- دارم همین کار رو می‌کنم.
‫صبر کن.
‫الان نشونت می‌دم.
‫نشونت می‌دم.
‫دندون روی جیگر بذار...
‫ایزابل‌کوچولوی من.
‫هرزه‌... ‫الان نشونت می‌دم...
‫می‌خندی؟
‫حالم به هم خورد.
‫زود باش لباست رو بپوش.
‫خاله جان، خوش‌حالـم دوباره می‌بینمت.
‫- به کمکت نیاز دارم، سباستین. ‫- بَدموقع اومدی.
‫داریم می‌ریم عروسی دختر یه قناد ‫تا سکس گروهی راه بندازیم.
‫اگه کمکم کنی، ‫با ایزابل روبه‌روت می‌کنم.
‫واقعاً این کار رو می‌کنی؟
‫کاری می‌کنم ببخشت.
‫می‌خوام خودم برنده‌ی چالش بشم. ‫کمک تو مزه‌ی پیروزی رو ازم می‌گیره.
‫ولی این فرصت خوبیـه که ‫انتقامت رو از ژرکور بگیری.
‫عع... مهمون ویژه‌تون ‫بهتون سخت گرفته؟
‫شرکت توی مراسم مارکیز رو ‫برای همه ممنوع کرده.
‫می‌دونی که نفوذ بالایی داره.
‫و مرحله‌ی دوم دوئل ما هنوز مونده.
‫جلوی مردم پاریس و ایزابل
‫آبروش رو می‌برم.
‫این خانم مارکیز‌ـه.
‫این ژرکور‌ـه.
‫و این سلاح مخفی‌مونـه.
‫یه مهمون بسیار ویژه که ‫نفوذش از ژرکور بیشتر باشه.
‫و چه انسان شریفی ‫این جای خالی رو پُر می‌کنه؟
‫کُنت آنتروش، قهرمان فونت‌نوی.
‫اون وبا گرفته و می‌گن داره می‌میره.
‫- چه حیف. ‫- افسوس.
‫دوک رویان چطوره؟
‫ثروتمندترین مَرد این سرزمین. ‫فقط با حضورش توی مراسم
‫تقریباً همه‌ی فراری‌ها رو برمی‌گردونه.
‫همه بهش پول یا امتیاز بدهکارن.
‫اطرافش همیشه یه‌مُشت زالو ‫پرسه می‌زنن که آزاداندیش هم هستن.
‫همون‌ها واسه مراسم کافی‌ان.
‫- ولی هیچ‌وقت از قصرش بیرون نمی‌آد. ‫- چجوری می‌خوای راضیش کنی؟
‫می‌ریم سراغ دخترش.
‫ژولیت رویان. ‫واسه‌ش دربه‌در دنبال شوهر می‌گرده.
‫دخترش رو اغوا می‌کنی که ‫به پدرش فشار بیاری؟
‫اگه بتونم بکارتش رو بگیرم، آره.
‫ژولیت مناسب ازدواج نیست.
‫ولی به دوک قول می‌دم ‫صداش رو درنیارم.
‫و بعدش دیگه پیشنهادم رو رد نمی‌کنه.
‫پس اسم رویان هم به فهرست ‫دستاوردهات اضافه می‌شه.
‫ولی دوک من رو می‌شناسه. ‫هرچی باشه، آدم معروفی‌ام.
‫نمی‌ذاره نزدیک دخترش بشم.
‫پس باید یکی رو استخدام کنیم.
‫از دختره چی می‌دونی؟
‫رفتار دخترش شبیه بانوها نیست، ‫واسه همین براش کلاس خصوصی آواز گرفته.
‫می‌خواد دخترش حداقل ‫خواننده‌ی خوبی بشه.
‫پس یه موسیقی‌دان می‌خوایم.
‫یه مَرد جَوون، خوش‌تیپ و اغواگر.
‫یه فرشته‌ی خیره‌کننده.
‫زیبا، باوقار و مؤدب.
‫خودم پیداش می‌کنم.
‫تو، بیا جلو.
‫بانو.
‫- اسمت چیـه؟ ‫- دانسنی.
‫شوالیه دانسنی.
‫(«شوالیه»: یکی از پایین‌ترین مقام‌ها)
‫لباست رو دربیار.
‫زود باش.
‫دنبالم بیا.
‫بانو.
‫حرفم رو خلاصه می‌کنم.
‫از شدت شرمساری نمی‌تونم
‫توی چشم‌هات نگاه کنم.
‫می‌ترسم توی نگاهت ‫مَرد دیشبی رو ببینم.
‫می‌دونم که با عذرخواهی و کلمات
‫نمی‌تونم اشتباهم رو جبران کنم.
‫ولی امیدوارم بتونم با کارهام ‫دوباره اعتمادت رو جلب کنم.
‫دارم می‌رم آمریکا ‫تا به سربازهامون ملحق بشم
‫و با افتخار برمی‌گردم
‫تا بلکه بتونم عشقت رو
‫دوباره به دست بیارم.
‫همین‌الان راه می‌افتم. ‫به امید دیدار و خدا نگهدارت.
‫- بانو ‫- سلام.
‫فوراً برگرد توی کالسکه!
‫چرا این رو با خودتون آوردین؟
‫- به حرف‌هاش گوش کن. ‫- نمی‌خوام!
‫اون می‌دونه با ژرکور چی‌کار کنه. ‫بدون کمکش نمی‌تونی.
‫هدف من فقط خدمت به شماست.
‫هر کمکی هم بکنی، ‫توی مهمونی راهت نمی‌دم.
‫- اون دیگه... ‫- منتظر کسی بودی؟
‫این بانو وولانژ‌ـه. ‫خواهرِ همسرم.
‫بانو.
‫همسر عزیزم. می‌دانم در شرف آغاز سفر هستی. ‫برایت نامه نوشته‌ام
‫تا بابت توجه بی‌دریغت ‫از تو تشکر کنم.
‫به‌لطف تو دیگر تنها نیستم.
‫بانو وولانژ که به کاخ دعوتش کردی
‫زنی مهربان است ‫و با یکدیگر اوقات خوشی را می‌گذرانیم.
‫درباره‌ی تشریفات مراسم صحبت می‌کنیم.
‫به‌لطف ایشان و دخترشان، علاقه‌ی ‫تازه‌ای به بازی و سرگرمی پیدا کرده‌ام.
‫علاقه‌ای که به من یادآوری می‌کند ‫هنوز جوان هستم.
‫شک ندارم که خواهرتان نیز
‫از حال‌وهوای خوش کاخ ‫برایت تعریف کرده است.
‫حضور سِسیل به‌طور ویژه ‫بسیار ارزشمند است
‫و متوجه شدم که موسیقی‌دان قهاری‌ست.
‫دوست من، بانو رُزموند پیشنهاد داد
‫موسیقی‌دان‌هایی را به قصر دعوت کنیم ‫تا سسیل را همراهی کنند.
‫استادی جوان به نام «شوالیه دانسنی»
‫و ژولیت، دختر دوک رویان...
‫که اجازه داد دخترش در اجرای ‫مراسم‌مان شرکت داشته باشد.
‫سسیل و ژولیت به‌سرعت ‫با یکدیگر دوست شدند.
‫ژولیت شخصیتی دوست‌داشتنی دارد.
‫اعتماد او به ما ‫بدون شک برایمان مفید است.
‫اگر پدرش تصمیم بگیرد که ‫در مراسم شرکت کند
‫ثروت و اعتبار او
‫تاحدی کافی‌ست که ‫آمریکا را وادار به مذاکره می‌کند.
‫در تنهایی‌ام تو را ‫شمشیربه‌دست تصور می‌کنم
‫و چیزی جز احساس غرور ‫و افتخار به سراغم نمی‌آید.
‫قربان، باد با سرعت ‫۲۵ کیلومتر بر ساعت می‌وزه.
‫- اگه امروز راه بیُفتیم، خطرناکـه. ‫- اون‌وقت کِی باید راه بیُفتیم؟
‫وقتی هیچی از فرانسه‌ی جدید باقی نمونده ‫و به تاریخ سپرده شده؟
‫ایالت میسیسیپی فقط مال کساییـه که
‫جرئت به خرج می‌دن. ‫پس سریع راه بیُفتین.
‫ژولیت احساسی به دانسنی نداره.
‫ولی ظاهراً سسیل و دانسنی ‫با هم جور شدن.
‫نقشه‌مون به هم ریخت.
‫دانسنی زیادی خجالتیـه.
‫بعضی زن‌ها فقط دنبال زیبایی نیستن. ‫چیز بیشتری می‌خوان.
‫- مثلاً یه مَرد بدجنس؟ ‫- یه‌چیزی توی همون مایه‌ها.
‫پس خودت دست‌به‌کار شو.
‫اگه دانسنی خجالتیـه
‫پس خودت برو ژولیت رو گول بزن.
‫البته اگه این بانوی ‫جوان باب میل‌تون هست.
‫- ای وای، یادم رفت. تو کارِت همینـه. ‫- خوشبختی تو بیشتر از این‌ها می‌ارزه.
‫پس امشب ژولیت رو ببر خونه‌ت.
‫یه‌کم تغییر کردی.
‫چطور؟
‫- نکنه بارداری؟ ‫- نه‌خیر!
‫- من از روی تجربه می‌گم... ‫- برای همون تجربه‌ت اینجایـی.
‫امیدوارم تجربه‌ت ‫روی ژولیت تأثیری داشته باشه.
‫توی بهار سال ۱۷۳۱، ‫ونیز در اوج خودش بود.
‫از هر خونه‌ای صدای ‫موسیقی و آواز شنیده می‌شد.
‫همه‌جا سروصدای خوش‌حالی می‌اومد...
‫مثل صدای لرزش ساز ماندولین.
‫- شاعر می‌گه موسیقی... ‫- لطفاً بس کن.
‫خب...
‫جای این حرف‌ها، برو سر اصل مطلب.
‫متوجه نمی‌شم.
‫وایستین لطفاً.
‫لطفاً چندتا قارچ برام جمع کنین.
‫قارچ توی این فصل؟
‫چَشم، خانم.
‫خب، حالا قراره باهام ‫چی‌کار کنی که باعث بشه
‫دیوونه‌ی تو بشم ‫و برات نامه‌ی عاشقانه بنویسم.
‫نامه‌ای که باهاش پدرم رو تهدید کنی
‫و مجبور بشه دعوت ‫دوستت مارکیز رو بپذیره.
‫نکنه می‌خوای شوالیه دانسنی ‫بیچاره رو مجبور کنی به پام بیُفته؟
‫البته از خانم مارکیز خوشم می‌آد
‫و تو هم آدم رو سرگرم می‌کنی، وی‌کُنت.
‫می‌تونم خودم از پدرم ‫بخوام که به مراسم بیاد.
‫واقعاً؟
‫اگه اول جذابیت تو رو تجربه کنم، ‫شاید احتمالش بیشتر بشه.
‫خیلی خوش‌مزه‌ست، خانم. ‫چجوری زحمات‌تون رو جبران کنیم؟
‫از این حرف‌ها نزن.
‫امروز صبح از مارکیز ‫نامه‌ای به دستم رسید.
‫خبر داری که برادرم ‫قرار بوده دیروز راه بیُفته؟
‫بله و چه سفر باشکوهی.
‫ظاهراً طوفان شدیدی اومده ‫و مجبور شدن کشتی رو به اسکله برگردونن.
‫گفتم بهت اطلاع بدم که قراره
‫شوهر عزیزت زودتر از اونچه که ‫فکر کنی، پیشت برگرده.
‫استاد موسیقی‌ت چطوره؟ ‫شوالیه دانسنی.
‫- اون خیلی... ‫- خیلی؟
‫- جدیـه؟ ‫- بله.
‫خودت هم مصمم به نظر می‌آی.
‫به همدیگه می‌آین.
‫بله؟
‫وی‌کُنت عزیز. ‫امیدوارم خبر خوبی داشته باشی.
‫نظر خیلی‌ها مثبت شده ‫و یه نامه هم از دوک رویان دارم.
‫فکر نکنم بخواد بیاد.
‫ایزابل؟
‫چی‌کار کردی؟
‫ایزابل.
‫من کنارتـم.
‫برو بیرون! ‫می‌گم برو بیرون!
‫برو!
‫تموم شد.
‫بیا فراموشش کنیم ‫و برگردیم به کار خودمون.
‫بیا داخل.
‫برادر عزیزم.
‫وخامت اوضاع ایجاب می‌کند ‫که برایت نامه بنویسم.
‫به‌تازگی متوجه شدم ارتباط مهمی ‫میان همسرت و وی‌کُنت والمون وجود دارد.
‫ممکن است رابطه‌ی بی‌شرمانه‌شان ‫به آبروی تو آسیب بزرگی بزند.
‫توی نامه‌ی رویان چی نوشته؟
‫بازار بورس آمستردام ریزش داشته ‫و دوک نمی‌تونه توی مراسم شرکت کنه.
‫- قول داده که می‌آد، پس می‌آد. ‫- ولی ژولیت می‌آد.
‫باید کاری کنیم ‫دخترش رو به کارش ترجیح بده.
‫تو فعلاً استراحت کن.
‫این‌که این قدر مصمم هستی، ‫جای تحسین داره، ولی حتی یه سرباز هم
‫بعداز زخمی‌شدن، استراحت می‌کنه.
‫فکر کردی زن‌ها ‫از سربازی که می‌گی، کمترن؟
‫زن‌ها همه‌شون از سن کم ‫با خون‌ریزی و درد آشنا می‌شن.
‫لازم نکرده یه‌هو ‫تحت‌تأثیر قرار بگیری.
‫از اول مرور می‌کنیم. ‫باید عشق پدرانه‌ش رو تحریک کنیم.
‫منظورت چیـه؟
‫رویان تا حالا مثل ما ‫آواز بچه‌ش رو نشنیده.
‫درستـه.
‫نقطه‌ی اوج مراسم
‫باید یه اجرای موسیقی باشه.
‫اجرایی که یه پدر رو به وجد بیاره.
‫ولی ژولیت...
‫ژولیت...
‫فکر کنم خودش می‌دونه که ‫استعداد خاصی نداره.
‫مهم ظاهرسازیـه...
‫صحنه‌سازی کنیم...
‫و اجرا.
‫ایزابل؟
‫شب‌تون به‌خیر.
‫بانو فورسی. ‫خوش‌حالـم می‌بینمتون. حال‌تون خوبـه؟
‫خوبـم. ممنون.
‫پسر محترم‌تون هنوز در سفرن؟
‫بله.
‫همه رو یادت موند؟
‫حقیقتاً اسامی زیادی بهم دادین.
‫حواست باشه هیچ اشتباهی ازت سر نزنه.
‫رویان داره می‌آد. ‫همه‌چی باید بی‌نقص باشه.
‫خانم‌ها و آقایان!
‫لطفاً بفرمایید بشینید ‫تا کنسرت شروع بشه.
‫قطعه‌ای از شوالیه دانسنی نواخته می‌شه.
‫جناب دوک رویان تشریف آوردند!
‫بلده آواز بخونه؟
‫خیلی ممنون!
‫و همچنین ممنونـم از ‫جناب شوالیه و بانو مارکیز.
‫واقعاً سپاسگزارم.
‫امشب عالی بود.
‫کی فکرش رو می‌کرد ‫صداش این‌قدر خوب باشه؟
‫آروم‌تر. ‫می‌شنوه.
‫- ممنون، وی‌کُنت. ‫- بابتِ؟
‫خودت می‌دونی بابت چی.
‫حقیقتاً نمی‌دونم، بانو.
‫آدم هیچ‌وقت نباید به بچه‌ش شک کنه.
‫اگه کمکی ازم برمی‌آد، بانو...
‫حقیقتش همسرم توی ‫اسکله‌ی سَنت آرگون گیر افتاده
‫و منتظره فرصتـه که به آمریکا بره.
‫پس می‌خواین مارکیز ‫هرچه زودتر به آمریکا بره؟
‫فردا نامه می‌زنم.
‫می‌شه امشب بزنین؟
‫به افتخار بانو مارکیزِ شجاع.
‫ممنونـم!
‫عذر می‌خوام.
‫- کُنت ژرکور هستم. ‫- سسیل وولانژ.
‫عزیزم، کجا بودی؟
‫دخترتون از آسمون افتاد جلوی من ‫و یه فرشته‌ی دیگه هم کنارش ظاهر شد.
‫امشب خوش‌شانس‌ترین مَرد دنیائـم.
‫کُنت عزیزم.
‫- تشریف آوردی. ‫- در واقع برام چاره‌ای نذاشتی.
‫آخه مراسم زیباییـه ‫و با هدف زیباتری برگزار شده.
‫دوتسان نزدیک اینجا هستن. ‫دوک رویان... شما...
‫ولی شنیده بودم نمی‌آی.
‫خودت خوب می‌دونی که ‫نباید به شایعه‌ها توجه کنی.
‫من که توجه نمی‌کنم، ‫ولی از شرشون خلاصی ندارم.
‫ولی با حضور شما ‫همه‌ی شایعه‌ها از بین می‌ره.
‫- بانو. ‫- کُنت عزیز.
‫- واقعاً شرمسارم. ‫- چطور مگه، بانو؟
‫- آخه دیر اومدم به استقبال‌تون. ‫- خب من هم زود نرسیدم.
‫یعنی شما خجالت نمی‌کِشی؟
‫نه، بانو. بیشتر از این‌ها لازمـه ‫که باعث بشه خجالت بِکشم.
‫ملاقات اول‌مون چطور؟
‫اون هم کافی نیست.
‫ضمناً...
‫لذتی وجود داره که همیشه ‫به‌طور ویژه دنبالشـم.
‫این‌که ببینم وقتی ‫کسی رو دست‌کم می‌گیرم
‫قراره بعدش چطوری غافل‌گیرم کنه.
‫و امروز که می‌بینم این‌قدر ‫خیره‌کننده شدی، حقیقتاً لذت می‌برم.
‫قراره همدیگه رو زیاد ببینیم.
‫به جهنم زیبای جامعه‌ی ‫اشرافی خوش اومدی.
‫با اجازه، خانم‌ها.
‫قدم اول رو برداشتیم.
‫کاری کردم دشمن‌هام دستم رو ببوسن.
‫دیروز منفورِ همه بودیم.
‫قدر امروز رو بدون، ایزابل. ‫فردا دوباره هدف حمله‌شون می‌شیم.
‫[ مهارت شما در میهمانداری، ‫به ظرافت گفت‌وگوهایمان جلوه می‌بخشد ]
‫این دسته‌گُل امروز صبح ‫به دستور کُنت ژرکور چیده شد.
‫می‌دونستم!
‫چه مَرد شریفی. ‫دختر خوشگلم!
‫بهت افتخار می‌کنم!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.