[ آنچه گذشت,,, ]
‫رافائله سولچیتو,
‫پسر پُرروییـه ولی ‫از دختره حرف‌شنوی داره,
‫خواهرم پلیسـه, ‫می‌دونه چی‌کار کنه,
‫پلیس می‌گوید طبق شواهد
‫رودی گیده در صحنه‌ی جُرم حضور داشته,
‫رودی فقط به جُرم خودش اعتراف کرد
‫و درخواست محاکمه‌ی فوری داد
‫که باعث شد زودتر از ما دادگاهی بشه,
‫بعدش بازرس‌ها با خیال راحت ‫روی هدف اصلی‌شون تمرکز کردن,
‫یعنی من و رافائله,
‫دی‌اِن‌اِی ناکس روی چاقوئـه,,,
‫چاقوی سولچیتو,
‫نمی‌فهمم چطور همچین چیزی ممکنـه,
‫رافائله گفت اون‌روز خونه‌ش نبودی
‫و ازش خواستی دروغ بگه,
‫- دیگه هیچ شاهدی نداری, ‫- چی؟
‫خیلی,,, خیلی اذیتم کردن,,,
‫و من هم ترسیده بودم و گیج شدم,,,
‫ولی,,,
‫الان دیگه کنارتـم,
[ ۵ نوامبر ۲۰۰۷ - ۱۱:۵۹ شب ]
[ ۴ روز از مرگ مِردیت گذشته ]
‫اون‌وقت چرا رافائله ‫گوشی‌ش رو خاموش کرد؟
‫عع,,, چون باباش ‫هرشب بهش زنگ می‌زنه,,,
‫من,,, ما می‌خواستیم ‫کسی مزاحم‌مون نشه,
‫نباید یه وکیل داشته باشم؟
‫جناب بازرس، فراموش کردین,,,؟
‫نیازی نیست ضبط کنیم,
‫آره، دقیقاً,,,
‫- شارژ باتری بیشتر می‌مونه,,, ‫- خب,
‫داری دروغ می‌گی! ‫چند ساعتـه که اینجایـیم!
‫دیگه تحمل ندارم, ‫دارم دیوونه می‌شم,
‫- همه‌ش دروغ می‌گی! ‫- کِی آدم می‌شی؟
‫دروغ نمی‌گم!
‫می‌دونیم دختره از خونه‌ت رفته,,,
‫- و اون شب باهات نبوده, ‫- اون شب جایی نرفت,
‫- کل شب رو با هم بودیم, ‫- ما مدرک داریم,
‫باشه, از اول بگو,
‫ما شام خوردیم,,, ‫نه,,,
‫اول فیلم آمِلی رو دیدیم ‫و بعدش شام خوردیم,
‫ادامه بده,
‫با هم گُل کشیدیم، سکس کردیم ‫و گوشی‌هامون رو خاموش کردیم,,,
‫دختره الان چیز دیگه‌ای گفت,
‫گفت پدرت زنگ زده,
‫نه,
‫نه,,, اون,,,
‫شاید تاریخ رو اشتباه کردم,,,
‫زود باش حرف بزن,
‫- عید قدیس‌ها می‌شد پنجشنبه؟ ‫- خودت نمی‌دونی؟
‫اگه اون روز بوده، ‫حتماً رفته سر کار، ولی فکر نکنم,,,
‫- ما خونه موندیم, ‫- آها,
‫بریم، نریم، بریم، نریم,,,
‫خودت می‌فهمی ‫چه داستان مزخرفی سرهم کردی؟
‫ازش می‌ترسی؟ مگه خایه نداری؟
‫می‌تونیم ۳۰ سال واسه‌ت حکم ببُریم,
‫واسه چی؟
‫چون یه کُسکشـی که ‫با خودش چاقو حمل می‌کنه,
‫گفتم که سرگرمی‌م ‫اینـه که چاقو جمع می‌کنم,
‫کفش‌هاش!
‫چیـه؟ ‫چی شده؟
‫چی,,,
‫کفش‌ها رو دربیار,,,
‫- چرا؟ ‫- لازم داریم,
‫می‌خوام به بابام زنگ بزنم,
‫نمی‌شه,
‫یه‌لحظه اجازه بدین,,,
‫کفش‌های لامصب رو دربیار!
‫سریع باش دیگه!
‫زود باش!
‫مستقیم برو آزمایشگاه,
‫دوباره شروع کنیم؟
‫آماندا شب قتل با تو بود؟
‫کل شب باهات بود؟
‫موقع خواب هم بود؟
‫نه,
‫شاید رفته سر کار,
‫خب؟
‫شاید رفته بیرون و برگشته,,,
‫آره، فکر کنم,,,
‫فکر کنم قضیه اینـه,
[ روایت پیچیده‌ی آماندا ناکس ]
‫(قسمت پنجم: «آقای هیچ‌کس»)
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫هر داستانی یه شخصیت قهرمان داره,
‫توی بچگی به جادو ‫و جادوگری باور داری,,,
‫به اَبَرانسان‌هایی که پرواز می‌کنن ‫و آدم‌هایی که برای عدالت می‌جنگن,
‫من هم دارم تلاش می‌کنم,
‫با این گُل‌های پژمرده ‫داری تلاش می‌کنی؟
‫- وقتی لازمت دارم، اینجا نیستی,,, ‫- ناسلامتی کریسمس شده، زن,
‫کم‌کم می‌فهمی ‫قهرمان‌های زیادی وجود نداره,
‫صبر کن، بابایی!
‫و وقتی کسی کمک لازم داره
‫باید خودت دست‌به‌کار بشی,
[ ۲۷ مارس ۲۰۰۹ - ۲:۵۸ بعدازظهر ]
[ هفتادویکمین روز محاکمه ]
‫به‌خاطر دختره‌ست,
‫شاید توی کار قاچاق اعضا باشه,
‫نه بابا, ببینش,
‫تخم این کارها رو نداره,
‫بیا,
‫بگیر,
‫ممنون,
‫حالت خوبـه؟
‫آره,
‫- امروز خیلی سخت گذشت, ‫- آره,
‫همه‌ش جروبحث,
‫چرا وکیل‌هامون ناراحت بودن؟
‫قرار بود مینینی بهشون ‫گزارش دی‌اِن‌اِی رو بده
‫تا بتونن دفاعیه‌شون رو آماده کنن,,,
‫ولی عمداً وقت تلف می‌کنن,
‫نگران نباش, ‫هرطورشده ادامه می‌دن
‫و موفق می‌شن,
‫می‌گم,,,
‫چیـه؟
‫وقتی آزاد شدیم
‫می‌ریم یه شام خوش‌مزه بزنیم,
‫نظرت چیـه؟
‫هنوز برام قارچ هم نخریدی,
‫آره,
‫- می‌ریم گوبیو, ‫- هم ناهار می‌خوام و هم شام,
‫- صبحونه چی؟ ‫- اون هم می‌خوام,
‫این‌قدر انگلیسی حرف نزنین,
‫کاسه‌لیس,
‫«کاسه‌لیس»,,, ‫«بَرده»,,,
‫این صفت‌های اشتباه رو
‫کسایی بهم می‌دادن ‫که من رو نمی‌شناختن,
‫ولی آماندا من رو می‌شناخت,
‫البته این قضیه توی زندان کمکی نکرد,
‫بخش ویژه‌ی زندان تِرمی
‫مثل حلقه‌ی نهم دوزخِ دانته بود,
(نُه حلقه‌ی دوزخ به داستان «کمدی الهی»، نوشته‌ی دانته آلیگیری، اشاره داره, ‫هر حلقه نمادی از یه طبقه در جهنمـه, حلقه‌ی نُهم آخرین طبقه‌ست,)
‫جایی که متجاوزها,,,
‫کودک‌آزارها، مجرم‌های بی‌رحم ‫و البته من حبس شده بودن,
‫اوایل دوران حبسم
[ ۱۰ ژوئن ۲۰۰۸ - ۳:۴۲ بعدازظهر ]
[ ۶۵ روز زندانی ]
‫هم‌سلولی‌م خبرچین بود,
‫به مأمورها گزارش می‌داد ‫تا از حبسش کم بشه,
‫شاید دختره داشته ‫ازت استفاده می‌کرده,
‫شاید دیده ساده‌لوحـی ‫و گزینه‌ی خوبی هستی,
‫اون‌همه خون ریخته بود
‫و تو حتی فرار نکردی,
‫ادا درنیار, ‫عکس‌های روزنامه رو دیدم,
‫این خون نیست!
‫ولی شبیه خونـه, ‫صبر کن,
‫نه، این فنولفتالئین‌ـه!
‫- بابا تحقیق کرده,,, گوشی دستت,,, ‫- فنولفتالئین!
‫گوش کن، رافائله,,,
‫فنولفتالئین یه ماده‌ی شیمیاییـه,
‫معمولاً سریع با مولکول هِم ‫توی خون ترکیب می‌شه,
‫بعدش رنگ صورتی می‌گیره,
‫ولی خودش هم کم‌کم صورتی می‌شه,
‫چه با خون ترکیب بشه و چه نشه,,,
‫فهمیدیم، انیشتین, ‫رافا؟
‫اصلاً کی این عکس رو لو داده؟
‫کی کفش‌هات رو ازت گرفت؟
‫به نظرت کی؟ ‫پلیس‌ها دیگه!
‫می‌خوان نشون بدن آماندا اومده خونه ‫و وسط دریای خون حموم کرده,
‫رافائله,,,
‫وَنسا قراره هفته‌ی دیگه بیاد دادگاه,
‫- بابا، این‌طوری شغلش به خطر می‌افته! ‫- نمی‌تونم,
‫فرانکو، وکیل گفت نمی‌شه,
‫وقتی همچین وکیلی استخدام کردی، ‫باید به حرفش گوش بدی,
‫به حرف زنت گوش بده,
‫سلام برسون,
‫مارا سلام می‌رسونه، رافا,
‫سلام برسون,
‫پسرم، باید با خبرنگارها حرف بزنی,
‫پلیس‌ها,,,
‫می‌خوان آماندا رو با این ‫افشای مدارک گیر بندازن,
‫دختره داره نابودت می‌کنه,,,
‫مگه بهت نگفتم؟
‫این‌قدر بهش گیر نده,,,
‫وقت رفتنـه,
‫کلاً هشت روزه می‌شناسش,
‫هشت روز از رابطه‌شون گذشته بود,
‫همیشه این کار رو می‌کنه,
‫با مامان هم همین‌طوری بود,
‫کار زیاد دارم,
‫چی‌کار؟
‫- می‌خواد چی‌کار کنه؟ ‫- رد کفش‌ها,
‫شباهت رد کفش‌های من
‫با رد خونی کفش‌های صحنه‌ی جُرم
‫تنها عاملی بود که به‌خاطرش ‫پلیس‌ها من رو مجرم نشون دادن,
‫وقتی بابام فهمید پلیس‌ها ‫به ردپای مشابه رودی گیده توجه نکردن
‫یافته‌های خودش رو به مردم نشون داد,
‫کفش رافائله اون کفش نیست,
‫شماره‌ی کفش پسرم ۴۲/۵ـه
‫نسبت به کفش رودی که شماره‌ی ۴۵ـه
‫دایره‌های کمتری داره, ‫کفش رودی شباهتش بیشتره,
‫تازه,,,
‫به نظرتون این طرح عجیب
‫که پلیس بهش دقت نکرد,,,
‫دقیقاً چیـه؟
‫یه تیکه شیشه‌ست,
‫یعنی ورود به خونه صحنه‌سازی نبوده؟
‫چرا به من گوش نمی‌دی؟
‫دیروز رفتی توی تلویزیون ‫و امروز این رو منتشر کردن,
‫تو چتـه، بابا؟ ‫چرا جدی نمی‌گیری؟
‫آروم باش، وَنسا,
‫نه,
‫تا حالا به خود مِردیت دست نزدم
‫چه برسه به سینه‌بندش!
‫مگه نگفتین دی‌اِن‌اِی من ‫جای دیگه‌ای پیدا نشده؟
‫هنوز متوجه وخامت اوضاع نیستی,
‫الان نگاه مردم جهان به ایتالیاست,
‫تحقیر در سطح بین‌المللی ‫داره نظام کشور رو به هم می‌ریزه,
‫بالاخره باید یکی رو مقصر نشون بدن,
‫خب رودی گیده مقصره,
‫الان مشکل بزرگ‌تره!
‫پدرت با کارهاش اوضاع رو بَدتر کرده,
‫حالا دیگه می‌دونیم ‫دی‌اِن‌اِی تو روی سینه‌بندش هست,
‫آلت قتاله هم که توی خونه‌ت بوده,
‫ببین,
‫تو همه‌ش می‌گی شب قتل با هم بودین,,,
‫- درستـه؟ ‫- بله، بودیم,
‫من پیشنهاد می‌کنم
‫از آماندا فاصله بگیری,
‫به نفعت نیست که ‫به هر دوتون یه‌جور نگاه کنن,
‫آخه,,,
‫نمی‌تونم همین‌طوری ولش کنم,
‫با احساسات نمی‌تونی پرونده رو ببری,
‫چقدر وقت دارم تصمیم بگیرم؟
‫هرچی طول بِکشه
‫کارمون سخت‌تر می‌شه,
‫به‌اندازه‌ی کافی سخت بوده,
‫مامان,
‫عع، رافا,
‫اومدی,
‫خرید کردی,
‫آره، چندتا چیز خریدم,
‫ببخشین، عزیزم,می‌خواستم ‫خودم برم، ولی خسته بودم,,,
‫نقاشی جدید کشیدی؟
‫آره، اسمش شینجی‌ـه,
‫اون‌وقت شینجی چی‌کار می‌کنه؟
‫محافظـه,
‫چقدر بااستعدادی، عزیزم,
‫و چه دل مهربونی داری,
‫همیشه پیشم می‌مونی، مگه نه؟
[ ۱۷ آوریل ۲۰۰۹ - ۱۰:۱۹ صبح ]
[ نودویکمین روز محاکمه ]
‫همه‌ش می‌گن آماندا داره ‫زندگی‌م رو نابود می‌کنه
‫پس چرا هروقت می‌بینمش
‫انگار دارم پرواز می‌کنم؟
‫امروز به همچین حسی نیاز داشتم,
‫قرار بود مدرک علمی‌ای که ‫علیه من داشتن رو ارائه بدن
‫و بازرس‌ها هنوز گزارش رو به وکیل‌ها
‫تحویل نداده بودن,
‫یعنی نذاشتن برای ‫دادگاه کامل آماده بشیم,
‫به نظرم دستیار مینینی ‫برای این اومده بود
‫که یه نمایش توی دادگاه راه بندازه,
‫نمایشی که حتی از ‫دغل‌بازی مثل مینینی بعید بود,
‫دکتر ایپولیتو,
‫لطفاً بفرمایید تخصص‌تون چیـه,
‫من مدیر بخش فنی تحقیقات
‫سازمان پزشکی قانونی رُم هستم,
‫تخصصم بررسی دی‌اِن‌اِی هست,
‫حالا لطفاً از یافته‌هاتون بگین,
‫حتماً,
‫دررابطه‌با متهم‌ها باید عرض کنم
‫یه چاقوی آشپزخونه در منزل ‫رافائله سولچیتو پیدا شد,
‫دی‌اِن‌اِی قربانی روی تیغه بود ‫و دی‌اِن‌اِی ناکس روی دسته‌ی چاقو,
‫داخل حمام، خون قربانی روی کف‌پوش
‫و دستمال توالت بود,,, ‫به‌همراه دی‌اِن‌اِی رودی گیده,
‫داخل اتاق قربانی، دی‌اِن‌اِی ‫گیده و سولچیتو بود,
‫نزدیک پای قربانی یه تکه پارچه ‫و دو قلاب فلزی پیدا شده
‫که دی‌اِن‌اِی سولچیتو ‫و قربانی روش بود,
‫- خم شده؟ ‫- بله,
‫بند‌های سینه‌بند پاره شده بودن ‫و خود سینه‌بند هم بُرش خورده بود,
‫یعنی عمداً بُریده شده بود,
‫یکی از قلاب‌هاش کج شده بود,
‫همون‌طور که می‌بینید، ‫این نشون می‌ده که,,,
‫تجاوز بوده؟
‫بله,
‫منظورشون به من بود,
‫سینه‌بند خودم رو آوردم,
‫نتونستم از این کوچیک‌تر پیدا کنم,
‫آخه مال من از مِردیت بزرگ‌تره,
‫کومودی من رو مثل ‫یه حیوون نشون داد,,,
‫یه حیوون وحشی,
[ ۶ نوامبر ۲۰۰۷ - ۹:۵۸ صبح ]
[ پنج روز از قتل مِردیت گذشته ]
‫درحالی‌که اولش من هیچ‌کاره بودم
‫و حتی ارتباطی به پرونده نداشتم,
‫کفش‌هام بود که بهشون ‫یه مدرک جعلی از درگیری من داد
‫و باعث شد به قاتل تبدیلم کنن,
‫دنبال چی می‌گردین؟
‫این دیگه چیـه؟
‫هدیه‌ست, ‫هنوز حتی بازش نکردم,
‫حالم رو به هم می‌زنی,
‫برونو، بیا اینجا!
‫این چطوره؟
‫چی باعث شد به اون چاقو توجه کنین؟
‫گفته بودن قربانی ‫زخم‌های بزرگی داشته,
‫و منطقی بود که چاقو هم پهن باشه,
‫حس شیشم بازرس‌ها ‫این‌جور مواقع خیلی قویـه,
‫اون‌لحظه من هم این‌طور بودم
‫و برداشتمش,
‫مدرک رو گذاشتین توی کیف‌تون؟
‫بله,
‫اون کیف؟
‫که هرروز ازش استفاده می‌کنین؟
‫بله,
‫جناب اِسپوزیتو,
‫شما مسئول ارسال چاقو
‫به آزمایشگاه دکتر ‫ایپولیتو در رُم بودین,
‫درستـه,
‫پس چاقو به چه صورت حمل شد؟
‫جناب قاضی، نیروی به‌وضوح بیان کرد ‫که مدرک به‌درستی حمل نشده,
‫جناب گیرگا!
‫علاوه‌بر این، ما داریم ‫فی‌البداهه دفاع می‌کنیم,,,
‫جناب گیرگا!
‫و کار راحتی نیست، ‫چون هیچی نمی‌دونیم,
‫دکتر مینینی باید گزارش رو به ما بدن!
‫ما طبق برنامه پیش می‌ریم!
‫عدالت داشت ازم فرار می‌کرد ‫و من به آماندا پناه برده بودم,
‫همین‌که تو و آماندا توی دادگاه ‫حضور داشتین، خودش بَده,
‫اون‌وقت به هم نامه می‌نویسین؟
‫- جلوی مردم مثل بانی و کلاید شدین, ‫- مهم نیست شبیه چی شدیم,
(بانی و کلاید: زوج تبهکار معروف آمریکایی)
‫آخه بهت چی بگم؟
‫باید بیخیال دختره بشی,
‫به‌خاطر اون افتادی زندان,
‫اون به‌خاطر من افتاده زندان!
‫چون توی بازجویی بهش خیانت کردم,
‫می‌خواد عذاب‌وجدان داشته باشی
‫تا بتونه نگهت داره,
‫اگه براش شهادت نمی‌دادی، ‫الان راحت بودی,
‫داره ازت استفاده می‌کنه,
‫تو نمی‌شناسیش,
‫نه، تو نمی‌شناسیش!
‫هشت روز با هم بودین؟ پنج روز؟
‫توی این اوضاع تنهاش نمی‌ذارم,
‫نمی‌تونی درک کنی,
‫راست می‌گی,
‫آدم‌بَده منـم,
‫خودخواهی کردم که تنهاش گذاشتم,
‫کاش تو هم همین‌طوری بودی,
‫مامان هنوز از تخت بلند نشده؟
‫کِی اومدی؟
‫چی‌کار می‌کنی، رافائله؟
‫غذا می‌خورم,
‫منظورم اینـه آخرین باری که,,,
‫با رفقات رفتی بیرون ‫یا خوش‌گذرونی کردی، کِی بوده؟
‫این کار یعنی چی؟ مگه پرستارشـی؟
‫بابا بهم گفت می‌خواد بفرستت,,,
‫- کجا؟ ‫- به دانشگاه اوناسی توی پروجا,
‫نه بابا؟ برم پیش اون بچه‌دکترها؟
‫- رافائله,,, ‫- نه، ممنون, همین‌جا خوبـه,
‫نمی‌شه که تا ابد پرستار اون باشی,
‫مامان حالش خوب نیست,
‫اون مادرتـه و تو بچه‌شـی,
‫مسئولیت زندگی‌ش با خودشـه,
‫بیخیال,,,
‫خودت هم دوست داری بری,
‫برو زندگی کن!
‫آره؟
‫برو هرکار دوست داری، بکن,,,
‫همون کارهای کامپیوتری‌ت,,,
‫اصلاً برو از این دخترهای ‫سینه‌گنده‌ی مانگاها پیدا کن
(مانگا: کمیک‌بوک‌های ژاپنی)
‫و عشق‌وحال کن!
‫خوشت اومد، آره؟
‫قیافه‌ت یه‌جوری شد,
‫ای ناقلا,
‫آره؟ می‌خوای؟
‫بعداز ۶۳۰ روز حبس,,,
‫توی ژوئیه‌ی ۲۰۰۹ ‫دادگاه به تعویق افتاد,
‫سه ماه دیگه هم ‫با فکروخیال و عذاب گذشت,
‫نامه‌های آماندا کمتر و کمتر شد
‫تا این‌که اصلاً نامه‌ای نیومد,
‫توی تابستون، گزارش دی‌اِن‌اِی ‫دکتر ایپولیتو منتشر شد,
‫چهار ماه تأخیر داشت و ناقص بود، ‫ولی وکیل‌ها امیدوار بودن,
‫اول می‌خوام بدونم,,,
‫گواهی کیفیت ایزو ۱۷۰۲۵ چیـه؟
‫فعالیت آزمایشگاه ما ‫با هدف رسیدن به این گواهیـه,
‫امیدوارم بهش برسین,
‫ولی درحال‌حاضر این گواهی رو ندارین ‫و قبلاً هم نداشتین,
‫حالا برگردیم به چاقو,
‫موقع بررسی مواد ژنتیکی روی تیغه
‫آزمایش خون هم گرفتین؟
‫بله,
‫آزمایش خون منفی بود، ‫ولی با توجه با حجم کم,,,
‫- ماده‌ی ژنتیکی قربانی,,, ‫- بله، قربانی,
‫ممکنـه منفی نباشه,
‫پس نمی‌شه با قطعیت گفت ‫که خون روی تیغه نبوده,
‫بعداز این آزمایش، ‫مجدداً آزمایش گرفتین؟
‫خیر,
‫مگه تکرار مکررات یکی از لازمه‌های
‫تعیین اعتبار آزمایش نیست؟
‫این جمله‌ی خودتونـه,
‫همه‌ی نمونه‌ها توی ‫یه آزمایش استفاده شد
‫چون دستگاه نمونه‌گیری ‫از یه حدی پایین‌تر قبول نمی‌کنه,
‫بله، پس طبق گزارش خودتون,,,
‫شما به‌صورت دستی دستگاه رو ‫مجبور کردین نمونه بگیره,
‫حالا سؤالم اینـه که,,,
‫اگه به دستگاه فشار نمی‌آوردین
‫چاقو در نهایت ردی از ‫دی‌اِن‌اِی قربانی نشون می‌داد؟
‫به احتمال زیاد، خیر,
‫دکتر، توی شهادت قبلی‌تون
‫گفتین سینه‌بند قربانی پاره شده بود,
‫- یعنی فوراً متوجه این موضوع شدین؟ ‫- بله,
‫و وقتی فهمیدین ‫بخشی از سینه‌بند گم شده
‫محیط رو بررسی کردین تا پیدا بشه؟
‫بله، ولی اون زمان نمی‌دونستیم ‫اهمیت داره و همون‌جا موند,
‫که این‌طور,
‫کجا موند؟
‫زیر بالش قربانی,
‫و آیا خبر دارین که تیکه‌ی گم‌شده
‫توی قسمت دیگه‌ای از اتاق پیدا شده؟
‫و بفرمایید کجا بوده؟
‫توی بازرسی دوم نزدیک میز پیدا شد,
‫پس، از ۲ نوامبر تا ۱۸ سپتامبر
‫این تیکه پارچه ‫یک‌ونیم متر جابه‌جا شده,
‫چطوری؟
‫تکون خورده دیگه,
‫گفتین یکی از قلاب‌هاش کج شده,
‫به نظرتون می‌شه بگیم
‫قلاب له شده و به‌خاطر تجاوز نبوده؟
‫نه، ممکن نیست چون,,,
‫بر چه اساسی می‌گین؟
‫شاید من پام رو روش گذاشتم ‫و جابه‌جاش کردم,,,
‫آخه اتاق هم کوچیکـه,
‫- جناب قاضی، این فقط فرضیه‌ست, ‫- بذارین حرفم تموم بشه,,,
‫لطفاً,
‫خیلی خوب,
‫بذار این‌طوری بگم,
‫فرض کنین,,,
‫من مأمور پلیسـم و یا عضو پزشکی قانونی‌ام
‫و پاپوش محافظ هم پوشیدم,,,
‫و روی پاپوش‌ها سلول‌های ‫ریز پوستی وجود داره,,,
‫امکانش هست این سلول‌ها منتقل بشه؟
‫مثلاً از پاپوش به سینه‌بند؟
‫منظورم توی ۴۶ روز فاصله بین پیداشدن ‫و آزمایش‌گرفتن از قلاب سینه بنده,
‫دی‌اِن‌اِی که پرواز نمی‌کنه,
‫اونجا بود که فهمیدم هرچقدر ‫حرف وکیل‌ها منطقی باشه,,,
‫به‌خاطر تأخیر گزارش دی‌اِن‌اِی,,,
‫چهار ماه دیرتر به استدلال ‫رسیدیم و بی‌فایده بود,
‫نفرت و تعصب ریشه زده بود ‫و کار از گار گذشته بود,
‫دکتر ایپولیتو طی چند ‫مرحله قانون‌شکنی کردن,,,
‫«طی چند مرحله»؟
‫و چون گزارش‌ها به ما تحویل داده نشد
‫هیئت منصفه هم چهارماه
‫عملاً معطل شدن,
‫درخواست اختتام پرونده رو داریم,
‫- من هم موافقـم! ‫- من هم همین‌طور,
‫درخواست وکلا وارد نیست,
‫پس درخواست بررسی ‫مستقل دی‌اِن‌اِی داریم,
‫بعداز استراحت کوتاه، ‫نتیجه اعلام می‌شه,
‫در اصل همون‌جا تصمیم ‫نهایی رو گرفته بود,
‫قرار نبود دی‌اِن‌اِی ‫جداگانه بررسی بشه,
‫این هم یه شکست دیگه توی پرونده بود,
‫آماندا، از این‌طرف!
‫داشتیم می‌باختیم,
‫یه‌چیزی تغییر کرده بود,
‫آماندا!
‫آماندا هم داشت ازم دور می‌شد,
‫رافائله‌ی عزیز,
‫بابت نقاشی‌ها ممنون,
‫ولی متأسفانه دوستیِ من رو ‫با چیز دیگه‌ای اشتباه گرفتی,
‫درستـه که می‌تونستیم ‫رابطه‌ی جدی‌ای داشته باشیم
‫ولی فعلاً باید روی آزادی‌م تمرکز کنم,
‫امیدوارم این نامه ناراحتت نکنه,
‫این رو بخون,
‫رافا,
‫با توام,
‫چرا قیافه‌ت این‌قدر داغونـه؟
‫استرس دارم, ‫اخراج شدم,
‫مهم نیست,,, ‫این رو بخون,
‫پایینش,
[ آماندا ناکس به‌همراه متهمی دیگر ]
‫خب,
‫خب؟
‫توی دادگاهِ خودت به‌عنوان ‫همراهیِ دختره می‌شناسنت,
‫متهم به قتلـی, ‫اون‌وقت می‌گی «خب»؟
‫بزرگ شو، رافا,
‫خودت رو قاضی کن,
‫از خودت بپرس چرا می‌خوای ‫هنوز با دختره باشی؟
‫چرا این رو نشون می‌دی؟ ‫به‌اندازه‌ی کافی عذاب نکشیدم؟
‫می‌شه فقط,,,
‫رافا,
‫می‌شه,,,
‫می‌شه فقط یه‌لحظه بیخیال آماندا بشی؟
‫تو,,,
‫اومدی پروجا که درس بخونی,
‫درستـه؟
‫با دخترها عشق‌وحال کنی و شاغل بشی,
‫مگه نه؟
‫پس چی شد؟
‫قراره گناهکار شناخته بشی,
‫لیاقت آزادی رو ندارم,
‫یعنی چی؟
‫پس لیاقتت چیـه؟
‫نمی‌خوای زندگی گنی؟ ‫زندگی رو دوست نداری؟
‫من,,,
‫هیچی نیستم,
‫آره,
‫من هیچ‌کس نیستم,
‫- نه, ‫- چرا,
‫حتی دوستم نداره,
‫من رو نمی‌خواد,
‫و احساس می‌کنم,,,
‫انگار,,,
‫دارم,,,
‫ناپدید می‌شم,
‫عع,,,
‫چطوری کارم به اینجا کشید؟
‫نمی‌دونم چی‌کار کنم,
‫شماها همین‌طور قفلی می‌زنین,,,
‫ولی من,,,
‫احساس می‌کنم,,,
‫پوچ شدم,
‫یه پوسته‌ی توخالی‌ام,
‫همه می‌گن «پسره هم‌دستشـه»,
‫«پسره فلانـه,,, پسره بهمانـه,,,»
‫وقتی خودم نمی‌دونم کی‌ام,,,
‫اون‌ها چطوری قضاوتم می‌کنن؟
‫تو داداش منـی,
‫«هیچ‌کس» نیستی,
‫تو همه‌کس منـی,
‫تنها کاری که باید بکنی
‫اینـه که توی دادگاه بگی نمی‌دونی ‫شب قتل دختره چی‌کار می‌کرده,
‫تو خواب بودی, ‫پس دروغ حساب نمی‌شه,
‫شاید یواشکی رفته بیرون,
‫فقط این‌جوری می‌تونی ‫خودت رو آزاد کنی,
‫ولی اون آزاد نمی‌شه,
‫با عذاب‌وجدان چجوری زندگی کنم؟
‫حداقل تو آزاد می‌شی,
‫یوتو,
‫به بیرون توجه نکن,
‫درونت رو نگاه کن,
‫باید خودت تصمیم بگیری,
‫فقط خودت می‌تونی سرنوشتت رو عوض کنی,
‫الو، بابا؟
‫آروم‌تر بگو, ‫چی شده؟
‫تلاشم رو کردم,
‫مامان، من رو ببخش,
‫من تلاشم رو کردم,
‫می‌خوام باهاش تنها باشم,
‫من رو با مامان تنها بذارین,
‫بابا,,, بریم,
‫نباید تنهات می‌ذاشتم,
‫من رو ببخش,
‫به‌موقع نرسیدم,
[ ۴ دسامبر ۲۰۰۹ - ۹:۱۷ صبح ]
[ آخرین روز دفاعیه ]
‫درستش نکن,
‫اگه مرتبش کنی، بَدشانسی می‌آره,
‫از زمان مرگ مادرم,,,
‫یه دعای مخصوص هست ‫که برای عزیزانم می‌خونم,
‫برای کسایی که خیلی برام مهمـن,
‫اون روز صبح برای آماندا دعا کردم,,,
‫برای خونواده‌ش,,,
‫و برای خونواده‌ی خودم,
‫برای مِردیت و کسایی که دوستش داشتن,
‫برای بازرس‌ها دعا کردم,
‫برای قاضی‌ها,,,
‫هیئت منصفه,,,
‫و برای خودم,,,
‫که جرئت انجام این کار رو پیدا کردم,
‫می‌خوام یه‌چیزی بگم,
‫باشه,
‫اولش، آماندا و مِردیت ‫با هم دوست بودن,
‫هر دو به یه زبان صحبت می‌کردن ‫و از فرهنگ مشابهی بودن,
‫ولی کم‌کم رابطه سرد شد
‫و هرکدوم وارد مسیر متفاوتی شدن,
‫آماندا نظافت و قوانین ‫داخل خونه رو رعایت نمی‌کرد,
‫برخلاف مِردیت، آماندا پسرهای ‫مختلف رو می‌آورد به خونه,
‫آماندا مواد مصرف می‌کرد، ‫اما مِردیت خیر,
‫آماندا کاندوم و ویبراتور داشت,
‫شب قتل,,,
‫آماندا می‌ره به دیدن رودی گیده,
‫شاید مکان ملاقات همون خونه بوده,
‫رودی می‌تونسته به آماندا مواد بده,
‫شاید حتی باهاش هم‌خواب شده,
‫شاید می‌خواستن درباره‌ی ‫معاملات موادشون حرف بزنن,
‫رافائله,,,
‫طبق معمول تعقیبش می‌کنه,
‫هر قدمی که برمی‌داشت، ‫رافائله پشت‌سرش بود,
‫آماندا سلطه‌گر بود و پسره رو ‫توی مُشت خودش گرفته بود,
‫به نظرتون مشخص نیست ‫که موقع ورود به خونه
‫سه‌تایی می‌خواستن چی‌کار کنن؟
‫ولی ممکنـه این وسط یه مشاجره ‫بین آماندا و مِردیت شکل گرفته باشه,
‫مثلاً سر اجاره‌ی عقب‌مونده‌ی خونه,,,
‫یا سر حضور رودی توی خونه,
‫و همچنین ممکنـه
‫بعداز مشاجره,,, ‫و تحت‌تأثیر مواد و الکل,,,
‫تصمیم گرفتن با مِردیت ‫یه بازی جنسی وحشیانه راه بندازن,
‫فراموش نکنید,,,
‫اون شب تنها شبی بود
‫که آماندا و مِردیت با هم تنها بودن
‫و خبری از هم‌خونه‌ها نبود,
‫حتی پسرهای طبقه‌ی ‫پایین هم اون شب نبودن,
‫آماندا مدت‌ها از مِردیت ‫کینه به دل گرفته بود,
‫و وقتش رسیده بود که از ‫اون دختر خودخواه انتقام بگیره,
‫حتماً همچین فکری توی سرش بوده,
‫و طی سلسله اتفاقات خشونت‌آمیز
‫شکنجه‌ی مِردیت آغاز می‌شه,
‫هر سه بهش حمله کردن,
‫رافائله با چاقو زدش,
‫رودی بهش تجاوز کرد,
‫و آماندا,,,
‫عمیق‌ترین زخم رو بهش وارد کرد,
‫ما فرایند رو تصویرسازی کردیم,,,
‫تا بتونید بهتر تصمیم‌گیری کنید,
‫ساعت ۱۱:۳۰ شب,,,
‫آماندا ناکس، رافائله سولچیتو,,,
‫و رودی گیده به ویلای ‫ویا دلا پرگولا رسیدن,
‫آماندا دَر رو با کلیدش باز می‌کنه,,,
‫ساعت ۱۱:۳۵,,,
‫بعداز آغاز درگیری، ‫مِردیت به دیوار کوبیده می‌شه,,,
‫جناب قاضی، این کار زیاده‌رویـه!
‫و الان دیگه زمان ‫ارائه‌ی مدرک جدید نیست,,,
‫جناب گیرگا,
‫ادامه بدید، خانم کومودی,
‫اینجا بخش دوم حمله‌ست که ‫از زوایای مختلف نشون داده شده,,,
‫مهاجمین تلاش می‌کنن ‫مِردیت رو مهار کنن,,,
‫لباسش رو درمی‌آرن ‫و با چاقو تهدیدش می‌کنن,,,
‫و این زخم,,,
‫براثر ضربه‌ی چاقوی ‫سولچیتو به وجود می‌آد,
‫ای بابا, هنوز داری ‫به سوراخ سینک فکر می‌کنی؟
‫- نه, ‫- دروغ نگو,
‫- نمی‌گم, ‫- دیوونه,
‫- نه‌خیر, ‫- مشخصـه,
‫داشتم به خوشگلیِ تو فکر می‌کردم,
‫باشه پس, ‫من داشتم فکر می‌کردم,,,
‫که چقدر با هم فرق داریم,
‫عع؟
‫چطور؟
‫خب,,,
‫تو خیلی تمیز و مرتبـی,,,
‫آها,
‫حتی وقتی آب می‌ریزه، عصبانی می‌شی,
‫ولی من,,,
‫چجوری می‌گین,,,
‫خیلی «بی‌خیال»ـم,
‫«نامرتب»ـی,
‫- نه‌خیر, ‫- بعله!
‫- حالا شاید یه‌ذره, ‫- ولی کاش,,,
‫توی دبیرستان باهات آشنا می‌شدم,
‫- نه, ‫- یعنی چی نه؟
‫اون‌موقع,,,
‫اصلاً باحال نبودم,
‫- امکان نداره, ‫- جدی می‌گم,
‫- برو بابا, ‫- والا,
‫- موهای من مثل ناروتو سیخ‌سیخی بود, ‫- وای,
(ناروتو: یکی از شخصیت‌های داستانی معروف در دنیای انیمه)
‫- جون تو, ‫- آخ آخ,
‫اون‌جوری تصورم کن,
‫عکس ناروتو رو به مامانم ‫نشون می‌دادم و التماسش می‌کردم,
‫«مامان، تو رو خدا,,, جون من,,,»
‫تا این‌که بالاخره,,, موفق شدم,
‫- تونستی؟ ‫- آره,
‫عجب, پس حسابی مامان‌دوستـی‌ها,
‫آره,
‫- آره, ‫- بودم,
‫عع,,, دو سال پیش فوت کرد,
‫متأسفـم,
‫چطوری؟
‫چطوری فوت کرد؟
‫ایست قلبی,
‫چون,,,
‫- بابام داشت دوباره ازدواج می‌کرد,,, ‫- آها,,,
‫و قلب مامانم,,,
‫مامانم خیلی افسرده و ناراحت بود,,,
‫هرروز صبح‌تاشب بهم زنگ می‌زد,,,
‫باهام درددل می‌کرد,
‫بهم می‌گفت,,,
‫«چیزی برای زندگی‌کردن ندارم»,,,
‫یا «می‌خوام بمیرم»,,,
‫می‌گفت «چرا تنهام گذاشتی؟»,,,
‫بعضی‌وقت‌ها حتی نمی‌خواستم ‫تلفن رو جواب بدم,
‫- و,,, ‫- تقصیر تو نبود,
‫- نه، منظورم,,, ‫- نه، ببین,,,
‫- تقصیر تو نبود, ‫- منظورم اینـه که,,,
‫ناراحت نباش,
‫خوب کاری کردی که رفتی دانشگاه,
‫جدی می‌گم! ‫زندگی به همین چیزهاست,
‫باید تلاشت رو بکنی ‫و با خودت روراست باشی,
‫درستـه؟
‫صداقت با خود,,,
‫درست گفتی,
‫من هم,,,
‫همه بهم می‌گن شبیه آمِلی‌ام، ‫چون خیلی عجیبـم,
‫خب که چی؟ ‫یعنی باید عوض بشم؟
‫که بقیه ازم راضی باشن؟ ‫نه، ممنون,
‫عع,,,
‫می‌دونی,,,
‫من همه‌چیز مادرم بودم,
‫پس برای خودت چی هستی؟
‫عع,,,
‫جناب قاضی و اعضای محترم هیئت‌منصفه,
‫عع,,,
‫حقیقتش صحبت درباره‌ی ‫این موضوع برام خیلی سختـه,
‫من وارد ماجرایی شدم که ‫خودم هیچی ازش نمی‌دونم,
‫هیچ دلیلی وجود نداره ‫که باعث بشه آدم بُکشم,
‫حتی بازرس‌ها می‌گن من ‫یه سگ دست‌آموزم که هار شده,
‫من با آماندا چند روز ‫قبل‌از جنایت آشنا شدم,
‫ولی اگه ازم می‌خواست,,,
‫که اون کار رو,,,
‫اون کار رو بکنم، قطعاً می‌گفتم «نه»,
‫ولی حقیقت اینـه که اون ‫هیچ‌وقت چنین چیزی ازم نخواست,
‫من مِردیت رو نکُشتم,
‫و شب قتل توی اون خونه نبودم,
‫من آدم خشنی نیستم,
‫خواهش من از شما اینـه که,,,
‫زندگی‌م رو بهم برگردونین, ‫چیزی که الان دارم، اسمش زندگی نیست,
‫خیلی ممنون,
‫نصف‌شب قراره حکم بدن؟
‫چه عجیب,
‫فکر کنم نکته‌ش همینـه,
‫رافائله! رافائله!
‫رافائله، اینجا رو ببین!
‫آماندا!
‫آماندا، اینجا رو ببین!
‫شجاع باش، آماندا, ‫نگران نباش,
‫به نام مردم ایتالیا,
‫دادگاه آسیزه‌ی شهر پروجا ‫حکم متهمان را صادر می‌کند:
‫ناکس، آماندا ماری, ‫متولد سیاتلِ آمریکا در ۹ ژوئیه‌ی ۱۹۸۷,
‫هم‌اکنون تحت‌بازداشت در زندان پروجا,
‫سولچیتو، رافائله, ‫متولد باری در ۲۶ مارس ۱۹۸۴,
‫هم‌اکنون تحت‌بازداشت در زندان تِرنی,
‫به احتساب تهمت به پاتریک لومومبا,,,
‫آماندا ماری ناکس,,,
‫در این پرونده
‫گناهکار است,
‫به احتساب قتل، ‫حمل سلاح، تجاوز، دزدی,,,
‫و صحنه‌سازی,,, ‫متهمان,,,
‫رافائله سولچیتو ‫و آماندا ماری ناکس,,,
‫در این پرونده,,,
‫گناهکارند,
‫۲۶ سال حبس برای آماندا ناکس
‫و ۲۵ سال برای سولچیتو تعیین شد,
‫و هرکدام باید هزینه‌ی ‫دادگاه خود را نیز پرداخت کنند,
‫درخواست تجدیدنظر می‌دیم, ‫نگران نباش,
‫- آماندا! آماندا! ‫- آماندا! نه!
‫نه! نبرینش!
‫نبرینش! ‫آماندا!
‫بهش دست نزن!
‫آماندا!
‫رافائله، قوی باش!
‫از حکم دادگاه راضی هستید؟
‫به‌طور کلی، بله راضی هستیم,
‫اما اینجا جمع شدیم تا در سوگ ‫خواهر به‌قتل‌رسیده‌مون باشیم,
‫دو انسان جَوون قراره به زندان برن
‫و مدتی طولانی اونجا باشن,
‫قطعاً نباید بابتش جشن گرفت,
[ دو سال قبل ]
[ ۲ نوامبر ۲۰۰۷ - ۳:۱۰ بعدازظهر ]
‫اینجا لکه‌های خونـه,
‫توی این اتاق خبری نبوده,
‫از همه‌لحاظ بی‌انضباطی صورت گرفته,
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.