‫[ آنچه گذشت,,, ]
‫رافائله سولچیتو و آماندا ماری ناکس
‫در این پرونده
‫گناهکارند!
‫ناکس به ۲۶ سال حبس در زندان
‫و سولچیتو به ۲۵ سال ‫حبس محکوم می‌شوند,
‫توی دادگاه بعدی موفق می‌شیم,
‫یه دادگاه کاملاً جدیده,
‫من هم به اینجا انتقالی گرفتم,
‫آره، همیشه یه‌نفر نزدیکت هست,
‫مینینی گفته حکم‌مون سبک بوده
‫و این دفعه می‌خواد ‫درخواست حبس ابد بده,
‫دی‌اِن‌اِی ناکس روی دسته‌ی چاقوئـه,
‫اما دی‌اِن‌اِی مِردیت که ‫ظاهراً روی تیغه بوده
‫اعتبار نداره، چون دکتر ایپولیتو
‫برای بررسی مقدار ناچیزی ماده‌ی ژنتیکی، ‫قوانین بین‌المللی رو زیر پا گذاشتن,
‫من اون آدمی که می‌گن، نیستم,
‫می‌خوام برم خونه,
‫می‌خوام به زندگی‌م برگردم,
‫چون من بی‌گناهـم,
‫حکم اومده,
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
[ زجر می‌کشید و فریاد می‌زد,,, ]
[ روی قسمت‌های مختلف بدنت,,, ]
[ با یه چاقوی کُند,,, ]
[ اول گلوت رو پاره کنم,,, ]
[ مِردیت بود، ولی,,, ]
[ تو خواهی مُرد, ]
[ آماندا ناکس ]
[ روایت پیچیده‌ی آماندا ناکس ]
‫(قسمت هفتم: «تو اونجا بودی»)
‫تا دقایقی دیگر، جهان از حکم
‫دادگاه آماندا ناکس مطلع می‌شه,
‫اگر گناهکار شناخته بشه، ‫این دختر ۲۴ساله
‫و دوست‌پسر موقت ایتالیایی‌ش ‫به حبس ابد محکوم می‌شن,
[ ۳ اکتبر ۲۰۱۱ - ۸:۳۶ شب ]
[ ۱۴۲۷ روز در زندان ]
‫بعداز چهار سال و دو دادگاه,,,
‫نتیجه‌ی نهایی مشخص می‌شه,
‫آماندا، حالت خوبـه؟
‫به نام ملت ایتالیا,
‫پیروی بررسی مجدد گزارش دادگاه اول
‫به احتساب افترا به پاتریک لومومبا,,,
‫دادگاه تجدیدنظر شهر پروجا
‫آماندا ماری ناکس را
‫گناهکار می‌شناسد,
‫و او را به سه سال حبس محکوم می‌کند ‫که در گذشته سپری شده,
‫به احتساب جُرم قتل، ‫تجاوز، حمل سلاح,,,
‫آماندا ماری ناکس و رافائله سولچیتو
‫تبرئه می‌شوند,
‫سکوت!
‫خدا رو شکر!
‫سکوت!
‫لطفاً سکوت رو رعایت کنید!
‫و به احتساب آخرین جُرم، ‫یعنی صحنه‌سازی,,,
‫متهم تبرئه می‌شود
‫چراکه چنین جُرمی صورت نگرفته,
‫دادگاه دستور آزادی فوری ‫متهمان را صادر می‌کند,
‫ختم جلسه,
‫رافا! رافا!
‫رافا!
‫با هم در تماس باشیم,
‫باشه؟
‫آره؟
‫خدافظ، رافا,
‫خدافظ، آماندا,
‫اومد,
‫خجالت بِکش!
‫شرم کن!
‫هنوز تموم نشده!
‫هنوز دادگاه عالی مونده! شرم کن!
‫خجالت بِکش!
‫شرم کن!
‫قاتل!
‫شرم کن!
‫آماندا، می‌دونم لحظه‌ی حساسیـه
‫ولی باید سریع از اینجا بریم,
‫ایتالیا الان برات جای امنی نیست,
‫- آماندا! ‫- خبرنگارها دنبالتـن
‫و اگه مردم پیدات کنن
‫- معلوم نیست باهات چی‌کار می‌کنن, ‫- ببخشین، شما؟
‫من ازطرف خونواده‌ت اینجائـم, ‫برنامه چیدیم
‫که در اسرع وقت از کشور خارجت کنیم,
‫- سریع وسایلت رو جمع کن, ‫- باشه,
‫بهتره فرار کنی,
‫آماندا!
‫موفق شدی!
‫آزادی! آزادی!
‫دیدی گفتم؟
‫وای!
‫- دارم می‌رم خونه, ‫- پس برو,
‫- باشه, باشه, ‫- برو!
‫۳۴۲۴۸ ساعت,
‫این‌قدر از عمرم ‫توی این مکان هدر رفت,
‫بااین‌که خیلی هیجان‌زده بودم
‫ولی رسم همیشگی زندان رو فراموش نکردم
‫و آزادی‌م رو به نفر ‫بعدی انتقال دادم,
‫آزادی! آزادی!
‫آماندا، باید بری,
‫نگران نباش, راننده ‫می‌برت پیش خونواده‌ت,
‫پس لطفاً ازطرف من ‫از دون سائولو خداحافظی کنین,
‫- باشه, برو, ‫- باشه,
‫آزادی! آزادی!
‫- واویلا! ‫- چی شده؟
‫دارن می‌آن دنبالمون!
‫من رو کجا می‌بری؟
‫کجا می‌ریم؟
‫چی شده؟ ما کجایـیم؟
‫اینجا,,, اینجا چه خبره؟
‫چی شده؟
‫اون دیگه کیـه؟
‫- چی شده؟ ‫- آماندا! من اِستیو مور هستم,
‫- افسر سابق اِف‌بی‌آی, ‫- خب,
‫چی شده؟ ‫بگین چی شده؟
‫کجاست؟
‫- مامان! ‫- می‌دونم، عزیزم!
‫می‌دونم, ‫دیگه تموم شد,
‫همه‌چی تموم شد,
‫برای رسیدن بهت از جهنم رد شدیم,
‫دادگاه دیوونه‌خونه شده بود, ‫اینجا جامون امنـه,
‫- خیلی خوب, ‫- باشه؟
‫- شما اینجا باشین, ‫- باشه,
‫من می‌رم داخل رو بررسی کنم,
‫باشه,
‫چقدر بَده تفنگ ندارم,
‫- افسر سابق اِف‌بی‌آی‌ـه, ‫- خوبـه,
‫قراره محافظ‌مون باشه ‫که روانی‌ها بهمون حمله نکنن,
‫- باورم نمی‌شه, ‫- می‌دونم, می‌دونم,
‫- این چه وضعیـه؟ ‫- خبرنگارهای لاشخور,,,
‫دیگه رسماً دیوونه شدن,
‫توی مسیر یکی‌شون می‌خواست ‫با ماشینش بکوبه بهمون,
‫- خودت خوبـی؟ بقیه خوبـن؟ ‫- آره بابا,
‫- خیلی خوب, ‫- تو چی؟
‫اِستیو، چیزی شده؟
‫- نه, ‫- اِستـ
‫پام گیر کرده بود,
‫امشب اینجا جاتون امنـه، خانوم‌ها,
‫فردا هم می‌رین خونه,
‫درحال‌حاضر در خیابان ‫۹۸۲۱ کرِین ایستادیم,
‫منتظریـم تا آماندا ‫و خانواده‌ش از راه برسن,
‫- دارن می‌آن, ‫- آره,
‫هنوز مشخص نیست,,,
‫فکر کنم خودشـه,
‫آماندا!
‫آماندا، چه احساسی داری ‫که برگشتی خونه؟
‫برین کنار!
‫نزدیک ما باش,
‫زود باش بریم,
‫یکی پرده‌ها رو بِکشه,
‫ای بابا,
‫این چه وضعیـه؟
‫بعداز ۱۵ ساعت سفر توی هواپیما ‫و دو شب بی‌خوابی
‫رسیدم به سیاتل,
‫از اونجا دور شو، آماندا,
‫تنها چیزی که می‌خواستم، ‫سکوت خونه بود,
‫سورپرایز!
‫وای، آماندا!
‫سلام!
‫همه‌ی دوست‌هات و خونواده‌ت اومدن,
‫همون‌طور که می‌خواستی,
‫- وای، بالاخره برگشتی! ‫- همه بگین سیب!
‫سـیـب!
[ ۱۲ اکتبر ۲۰۱۱ - ۸:۲۲ صبح ]
[ روز هفتم در خانه ]
‫توی زندان هربار فقط ‫سه‌تا کتاب بهم می‌دادن
‫و این کتابخونه در مقایسه ‫با اون برام زیادی بود,
‫عع!
‫روزهای اول آزادی‌م، ‫همه‌چی برام عجیب بود,
‫مثلاً این‌که می‌تونستم ‫بدون اجازه‌ی نگهبان
‫برم یه اتاق دیگه,
‫و گزینه‌های مختلفی که داشتم,
‫هیچی اون‌طور که تصور می‌کردم، نبود, ‫حتی خودم,
‫می‌شناسیش دیگه، اوما, ‫توی مراسم وی‌اِم‌اِی لباس گوشتی پوشید,
‫چقدر حیف کرد! ‫اون گوشت‌ها یه‌هفته غذا می‌شد!
‫آره، ولی نکته‌ش همین بود دیگه,
‫روغن زیتون داریم؟ ‫(به ایتالیایی)
‫- باز گفتی که, ‫- چی گفتم؟
‫می‌گم، من نگرانـم,
‫ها؟
‫بعضی‌وقت‌ها یه کارهایی می‌کنه ‫که انگار هنوز توی زندانـه,
‫- مثلاً چه کاری؟ ‫- مثلاً,,,
‫اون روز لباس‌زیرش رو ‫توی سینک می‌شست,
‫- عجب, ‫- یکی از حامی‌های گروه فیس‌بوک گفت
‫احتمالاً اختلال پس‌از سانحه داره,
‫به نظرت نباید ببریمش مشاوره؟
‫چرا ببریم؟ می‌خوای ‫پول بیشتری خرج کنی
‫تا همه‌ی خاطرات ‫بَدش رو دوباره مرور کنه؟
‫- نه، ولی,,, ‫- یه زندگی معمولی لازم داره تا خوب بشه,
‫همه‌مون لازم داریم,
‫به مَدیسون می‌گم بیاد اینجا,
‫شاید یه دوست قدیمی ‫بتونه هویتش رو برگردونه,
‫آره, آفرین,
‫آره,
‫من خسته‌ام, بریم بخوابیم؟
‫من یه‌کم دیگه تماشا می‌کنم, ‫هنوز حس‌وحال پرواز توی تنمـه,
‫پس اینجا خوابت نبره,
‫نه,
‫- حالا شد, ‫- آره,
‫سلام, اوضاع خونه چطوره؟
‫عالیـه,
‫چه حسی داره که برگشته خونه؟
‫کِی قراره ماجرا رو ‫از زبون آماندا بشنویم؟
‫فعلاً روی بهبودش تمرکز کردیم,
‫حتماً مشکل مالی هم دارین, ‫مخصوصاً هزینه‌های دادگاه,
‫هرچی بیشتر معطل کنین، ‫ارزش داستانش کمتر می‌شه,
‫اون‌وقت دیگه توی ‫مصاحبه‌ها نقل مجلس نیست,
‫دخترمون «نقل مجلس» کسی نیست,
‫یعنی سایت مای‌اِسپیس تعطیل؟
‫- تموم شد؟ ‫- آره بابا,
‫منقرض شد,
‫خب، محل سکونت,
‫سیاتل رو عشقـه,
‫چه عکسی برای پروفایلم بذارم؟ ‫عکس‌های جدید همه‌ش مال خبرنگارهاست,
‫خودم یه عکس ازت می‌گیرم,
‫خب، میزان تحصیلات؟
‫یه نیم‌دوره بورسیه شدم ‫و بعدش رفتم زندان,
‫مسخره!
‫- دانشگاه ناکسی پوست‌کلفت, ‫- ایش,
‫درست گفتی، ولی ننویسش,
‫- صبر کن بینم! ‫ چی شد؟
‫- لیز رفت مقطع ارشد؟ ای نامرد, ‫- آها,
‫دوست داشتی بری ‫رشته‌ی معماری پسااستعماری؟
‫حالا یه رشته‌ای می‌رفتم, ‫چهار سال از زندگی‌م هدر رفت,
‫اِدا، نامه‌هات رو از چنگ ‫اون جماعت نجات دادم,
‫آخ‌جون, ‫قبض‌های جدید,
‫اِستیوی داره امنیت ‫خونه رو بالا می‌بره,
‫نه بابا؟
‫نظارت کامل به اطراف خونه,
‫دزدگیر جدید، نورافکن، ‫حسگرهای حرکتی,,,
‫- به‌به, ‫- همه‌چی تکمیلـه,
‫این عالیـه,
‫دیگه روانی‌ها نزدیک‌تون نمی‌شن,
‫- آره, ‫- داداش!
‫- سلام، رفیق, ‫- شام هستی؟
‫- اگه کباب می‌زنی، آره, ‫- حتماً,
‫راستی، اِدا,
‫این‌ها دارن آشغال‌هاتون رو می‌گردن,
‫واقعاً هم مثل سوسکـن, ‫یکی‌شون رو می‌کُشی، دوتا پیدا می‌شن,
‫اون روز اوپرا زنگ زد,
(اوپرا وینفری: مجری معروف تلویزیون آمریکا)
‫آماندا مصاحبه نمی‌خواد,
‫از کجا معلوم برای من زنگ نزده؟
‫شاید همه دوست دارن ‫بدونن خواهر بیچاره‌ش چطوره,
‫اِدا، این فرصت خوبیـه که با شخص ‫محترمی مثل اوپرا مصاحبه کنه
‫و این مزخرفات رو بشوره و ببره,
‫- دایان سایر هم زن جذابیـه, ‫- می‌شه دخترم,,,
‫یه‌کم نفس بِکشه؟
‫چند هفته‌ست که اومده,
‫هنوز حکم برائتش هم تأیید نشده,
‫تأیید نشده؟ ‫منظورت چیـه؟
‫عع، چیزه,,,
‫دادگاه عالی ایتالیا هم باید بگه
‫که با حکم آزادی‌ت موافقـه,
‫اگه نگه چی؟
‫نگران این چیزها نباش، آماندا,
‫کارلو گفت مطمئنـه که
‫حکم نهایی هم به نفع ماست,
‫خب اگه نباشه چی؟
‫پرونده رو می‌دن ‫به دادگاه‌های پایین‌رتبه
‫و روز از نو، روزی از نو,
‫یعنی چی؟ ‫دوباره دادگاه؟
‫- نه, نه,,, ‫- آماندا، وکیل‌هات می‌گن
‫- این اتفاق نمی‌افته, ‫- ولی ممکنـه,
‫- نه,,, ‫- مطمئنـن که,,,
‫- ختم به خیر می‌شه, ‫- قانع‌کننده بود، دوستان,
‫چیزه,,, بهشون بگو چه ایده‌ای داری,
‫- همونی که بهم گفتی, ‫- آها، برنامه‌م برای آینده‌ای
‫که احتمالاً قرار نیست داشته باشم؟
‫- می‌خواستی بهشون بگی, ‫- بگو، عزیزم,
‫- بهمون بگو, ‫- مثبت فکر کن,
‫بگو دیگه,
‫خب اگه برنگردم دادگاه یا زندان,,,
‫می‌خوام برم دانشگاه,
‫آره, ‫و این‌که,,,
‫می‌خوام با مَدیسون زندگی کنم,
‫آره, من یه خونه‌ی باحال
‫توی منطقه‌ی اینترنشنال دارم,
‫- آره,,, ‫- آها,
‫- و ,,, ‫- و قراره,,,
‫به کسی که باهات ‫زندگی می‌کنه، چی می‌گن؟
‫- هم‌خونه؟ ‫- آره، هم‌خونه,
‫- خودش هم می‌آد اونجا,,, ‫- آخه چیزه,,,
‫به نظرت یه‌کم زود نیست؟
‫آره, آخه تازه برگشتی پیشم، عزیزم,
‫به این‌راحتی‌ها ولت نمی‌کنم,
‫۱۵ دقیقه از هم فاصله داریم، مامان,
‫- ایتالیا که نمی‌رم, ‫- خب من,,,
‫کریس، می‌شه بهشون بگی سخت نگیرن؟
‫اگه بری، گزارشگرها ‫برات زندگی نمی‌ذارن
‫و اون‌قدر سؤال‌پیچت می‌کنن که
‫- حتی از شام دیشبت هم تعریف کنی, ‫- آماندا، عزیزم,
‫یه‌کم دندون روی جیگر بذار, ‫باشه؟
‫بالاخره خبرنگارها ‫خسته می‌شن و می‌رن
‫و بعدش برمی‌گردی به زندگی معمولی‌ت,
‫- درست نمی‌گم، اِستیو؟ ‫- کاملاً,
‫ممنون، اِستیو,
[ ۳۱ اکتبر ۲۰۱۱ - ۲۶ روز در خانه ]
‫وای!
‫لاشخورها ندیدنت؟
‫از دَر پشتی اومدم,
‫این دفعه به حرف خودم گوش دادم,
‫- آفرین, ‫- آره,
‫این لباس کدوم شخصیتـه؟
‫وای، واقعاً از دنیا عقبـی‌ها, ‫جیگرتو,
‫بریم,
‫باید برات یه لباس جور کنیم,
‫آره, خط‌چشم داری؟
‫آره، فکر کنم, ‫سلام,
‫کریس؟ ‫یکی‌تون بیاد اینجا!
‫- چی شده؟ ‫- خواهرت کجاست؟
‫نمی‌دونم,
‫چطوری؟
‫دنبالت می‌گشتم,
‫سلام‌علیکم,
‫این هم از جشن,
‫- این هم از جشن, ‫- ای بابا,
‫نمی‌دونم یه‌هو چی شد,
‫همه بهم خیره شده بودن
‫و حس عجیبی بهم دست داد,,,
‫- نه، این چه حرفیـه, ‫- آره دیگه,
‫ببین,
‫تو زندان بودی,
‫آره, واقعاً عجیبـه,
‫تو می‌تونی تا حداقل ‫یه سال عجیب باشی,
‫جدی می‌گم,
‫این‌ها همه‌شون من رو قبلاً می‌شناختن
‫و فکر کردم من رو مثل ‫همون دختر سابق می‌بینن,
‫نمی‌فهمم درباره‌م چی فکر می‌کنن,,,
‫و انگار هیچی سر جاش نیست,
‫انگار متعلق به اینجا نیستم,
‫حتی نتونستم با سارا ‫یه مکالمه‌ی معمولی داشته باشم,
‫کسی که از کلاس دوم دبستان می‌شناسم,
‫اون‌وقت اوپرا به بابام زنگ زده ‫که باهام مصاحبه کنه,
‫- و من هم,,, ‫- شوخی نکن!
‫می‌دونم,
‫من هم تعجب کردم,
‫فکر کن بیاد مصاحبه رو
‫همین‌جا برگزار کنه,
‫مثل اون‌دفعه که رفت سر صحنه‌ی ‫فیلم‌برداری سریال «دوستان»,
‫اتفاقاً ایده‌ی خوبیـه,
‫- پول خوبی هم داره, ‫- آره,
‫فکر کنم مامان‌بابام مشکل مالی دارن,
‫می‌دونم,
‫می‌دونی؟ ‫چی می‌دونی؟
‫جِنی گفت بابات به باباش گفته که
‫- می‌خواد خونه رو دوباره وثیقه بذاره, ‫- چی؟
‫برای هزینه‌ی وکیل‌ها و این چیزها,
‫خونه‌ش رو؟
‫آره,
‫و خونه‌ی مامان‌بزرگت,
‫نگی من گفتم,
‫وای، از اون‌موقع این روی صورتم بوده؟
‫آره، خیلی گوگولی شدی,
‫نه‌خیر، اصلاً هم,,,
‫- یه دستمال بهم می‌دی لطفاً؟ ‫- باشه,
‫ولی به نظرم بهت می‌آدها,
‫واسه همین همه بهم خیره شده بودن,
‫ای ریدم,
‫اینجاست، مامان,
‫رمزش چیـه؟
‫- چرا گوشی‌ت رو جواب نمی‌دی؟ ‫- با مَدیسون بودم, وا,
‫- اومد خونه، اِستیو, الان اینجاست, ‫- باید گوشی‌ت رو جواب بدی!
‫ناسلامتی ۲۴ سالمـه!
‫می‌شه وقتی از خونه می‌رم بیرون,,,
‫- ممنون, ‫- مامان و بابام,,,
‫به اِف‌بی‌آی زنگ نزنن؟
‫واقعاً که,
‫شوخی‌تون گرفته؟
‫نشونش بده دیگه، مامان,
‫چی رو نشون بده؟
‫چیـه؟
‫- چی,,, ‫- هر هفته,,,
‫یکی‌دوتا از این‌ها می‌آد, ‫این بَدتره,
‫اون بیرون روانی زیاده,
‫اِستیو قراره یه گزارش اِف‌بی‌آی بنویسه
‫ولی گفت چون مدرک ‫موثقی برای تهدید نداریم
‫کار خاصی نمی‌تونه بکنه,
‫یعنی وقتی طرف دخترم رو دزدید، ‫می‌خواد گزارش بنویسه؟
‫می‌شه یه‌جوری صحبت نکنین ‫انگار من اینجا نیستم؟
‫داریم ازت مراقبت می‌کنیم، دیوونه,
‫من دیوونه نیستم، کریس,
‫باشه، حداقل قبلاً,,,
‫شوخی سرت می‌شد,
‫می‌دونم,
‫خودم می‌دونم,
‫شما توی زندان پیشم نبودین,
‫چهار سال کنارم نبودین
‫که مراقبم باشین,
‫فقط خودم بودم و خودم,
‫باید مراقب خودم می‌بودم ‫که چیزیم نشه,,,
‫که درگیر خشونت نشم,,,
‫و از نگهبان‌ها دوری کنم,,,
‫و به کدوم زندانی‌ها اعتماد کنم!
‫هرروز فکروذکرم همین بود!
‫من دیگه بچه نیستم!
‫ای کاش بودم!
‫من از پس خودم برمی‌آم,
‫بابا، چقدر پول بدهکاری؟
‫چی؟ بدهکار؟ ‫منظورت چیـه,,,؟
‫خونه‌ت رو دوباره وثیقه گذاشتی ‫و می‌خوام بهت برگردونم,
‫فقط یه عدد بگو,
‫عزیزم، من,,,
‫نمی‌دونم چقدره,
‫می‌دونی,
‫فقط نمی‌خوای بگی,
‫«قبلاً شوخی سرت می‌شد»؟
‫چه مرگتـه، کریس؟
‫آماندا، حالت خوبـه؟
‫- ویدئو رو دیدی؟ ‫- می‌شه بیام داخل؟
‫گور باباشون, ‫اون‌ها که نمی‌شناسنت,
‫نظرات زیرش رو خوندی؟ ‫همه ازم متنفرن,
‫حتی کسایی که فکر می‌کنن بی‌گناهـم
‫می‌گن حقمـه عذاب بِکشم، چون آزاد شدم,
‫خبرنگارها جلوی خونه‌م بودن,,,
‫دادگاه عالی هم منتظر بود,,, ‫نظرات منفی اینترنت هم کم نبود,,,
‫و یه روانی با نامه‌های قرمز هم بود, ‫همه‌شون می‌خواستن کسی باشم که نیستم,
‫عزیزم، می‌شه بیام داخل؟
‫چقدر به وکیل‌ها بدهکاریـم، مامان؟
‫وقتش رسیده بود ‫من هم حرف‌هام رو بزنم,
[ فصل اول ]
‫اون‌طرف دنیا، ‫وکیل‌هام توی دادگاه عالی
‫برای پرونده‌م تلاش می‌کردن
‫و من سعی می‌کردم ‫یه آماندا ناکس جدید بسازم,
‫چیزی به انتشار ‫زندگی‌نامه‌م نمونده بود,
‫از غار تنهایی بیرون اومده بودم ‫تا از کتابم تبلیغ کنم,
‫امیدوار بودم کتابم ‫بتونه تأثیری داشته باشه,
‫از ته دل امیدوار بودم,
‫- ای وای, ‫- ببخشین, خیلی ببخشین,
‫تو,,, خودتـی,
‫واقعاً کُشتیش؟
‫سلام، کارلو, ‫چی شده؟
‫سلام، آماندا, ‫الان با لوچانو هستم,
‫از جلسه‌ی دادگاه عالی برگشتیم,
‫خب؟
‫متأسفانه طبق برنامه پیش نرفت,
‫حکم برائت تو رو رد کردن,
‫چی؟
‫با صحبت‌های مینینی موافقت کردن,
‫ای وای,
‫خب,
‫الان,,, الان چی‌کار کنیم؟
‫پرونده‌ت رو فرستادن شهر ‫فلورانس برای دادگاه جدید,
‫یه دادگاه دیگه؟
‫آره، ولی حداقل ‫این‌بار نیازی نیست بیای,
‫می‌تونیم بدون حضورت هم دفاع کنیم,
‫اگه نیازی به استرداد تو باشه، ‫با وکیلت توی آمریکا هماهنگ کردیم,
‫استرداد؟ یعنی چی؟
‫نه, نه,
‫نمی‌شه برگردم زندان,
‫نه ,نه,
‫نگران نباش, ‫به اونجاها نمی‌رسه,
‫فقط سعی کن جایی دیده نشی, ‫کلاً نامرئی شو,
‫یه اشتباه کوچیک کافیـه ‫تا نظر دادگاه عوض بشه, متوجهـی؟
‫کتابم قراره منتشر بشه,
‫چندتا قرار مصاحبه دارم، کارلو,
‫قرارداد امضا کردم,
‫اگه سر مصاحبه‌ها حاضر نشم
‫من رو بیچاره می‌کنن,
‫پس باید حسابی حواست جمع باشه,
‫کلمه‌به‌کلمه‌ای که می‌گی، ممکنـه ‫توی دادگاه علیهت استفاده بشه,
‫باید بی‌نقص باشی، آماندا,
‫ممنون,
‫دوربین تنظیمـه، دوستان,
‫چه آرایش غلیظی,
‫با من هم همین کار رو می‌کنن,
‫ببین، می‌خوام حسابی حواست جمع باشه,
‫چندتا سؤال سخت می‌پرسم
‫و تو هم باید ‫بااعتمادبه‌نفس جواب بدی,
‫- باشه, ‫- این‌طوری شک‌وشبهه‌ها برطرف می‌شه,
‫مخصوصاً با دادگاه ‫جدیدی که در پیش داری,
‫این مصاحبه برات خوبـه,
‫- قول می‌دم, ‫- آماده باشین,
‫خیلی خوب,
‫آماده‌ی ضبط,
‫ببین,
‫حواست به من باشه,
‫شروع می‌کنیم,
‫- برین! ‫- برو!
‫پنج، چهار,,,
‫خوش اومدی، آماندا ناکس,
‫داستان خودت رو توی کتابت گفتی: ‫«در انتظار شنیده‌شدن»,
‫کتابت واکنش‌ها ‫و شبهه‌هایی به دنبال داشته,
‫چه توضیحی براش داری؟
‫عع، خیلی سختـه,
‫اثبات بی‌گناهی خودت کار سختیـه,
‫اثبات این‌که کاری نکردی,
‫بازرس‌ها جواب قانع‌کننده‌ای ندادن
‫و آخرش من مقصر شدم,
‫چرا یه مَرد مقصر نشد؟
‫چرا بازرس‌ها روی تو تمرکز کردن؟
‫رفتار من با خیلی‌ها فرق می‌کرد,
‫من اصولاً آدمی‌ام که,,,
‫وقتی بهم فشار وارد می‌شه، ‫درجا خشکم می‌زنه,
‫یعنی ترجیح می‌دم ‫احساساتم رو سرکوب کنم
‫تا این‌که ادا دربیارم,
‫بازرس‌ها می‌گن این رفتارت متأثر از ‫اینـه که یه بیمار جنسی هستی,
‫این نظریه‌شونـه,
‫می‌گن اون‌شب قصد انجام ‫یه فعالیت عجیب جنسی داشتی
‫ولی درست پیش نرفت ‫و هم‌خونه‌ای‌ت مُرد,
‫- درستـه؟ ‫- این حرف اون‌هاست,
‫واقعیت همینـه, ‫تیتر خبرها رو ول کن,
‫واقعیت پرونده همینـه، درستـه؟
‫آیا این نظریه حقیقت داره؟ ‫واقعاً اختلال جنسی داری؟
‫شاید سؤال حساسی باشه، ‫ولی هدف‌مون رسیدن به حقیقتـه,
‫- وگرنه شک‌وشبهه بیشتر می‌شه, ‫- نه,
‫مِردیت فکر می‌کرد اختلال جنسی داری؟
‫- نه, ‫- و تو ازش متنفر بودی,,,
‫چون قضاوتت می‌کرد؟ ‫قضیه این نبود؟
‫نه، به‌هیچ‌وجه,
‫و,,,
‫هیچ مدرکی هم وجود نداره,
‫- ولی نظریه‌شون همینـه, ‫- در حد نظریه‌ست,
‫«ناکس به فعالیت‌های ‫عجیب جنسی علاقه داره»,
‫چطور به این نظریه رسیدن؟
‫توی کتابم درباره‌ی ‫تجربه‌های جنسی‌م نوشتم,
‫نیازی نبوده به جزئیاتش بپردازم، ‫چون اختلال جنسی ندارم,
‫هیچ‌وقت لباس براق و تنگ چرمی ‫نپوشیدم و شلاق به دستم بگیرم,
‫از این کارها نکردم,
‫فعالیت گروهی چطور؟
‫- این چه سؤالیـه؟ ‫- هیچ‌وقت سکس گروهی نداشتم,
‫شاید هم‌خونه‌ای‌هات ‫این‌ها رو به بازرس‌ها گفتن,
‫یا شاید تو حقیقت رو نمی‌گی
‫و از یه مسیر دیگه ‫به این نتیجه رسیدن,
‫اون‌ها خودشون از بازرس‌ها شنیدن,
‫همه‌ش ساختگیـه,
‫- از کجا بهش رسیدن؟ ‫- از من که نبوده
‫و از شاهدها هم نبوده,
‫نمی‌دونم,,, شاید به‌خاطر این بوده
‫که یه زن جَوون بودم,,,
‫یه‌عالمه زن جَوون دیگه هم هست,
‫ولی چرا مردم ‫این برداشت رو از تو دارن؟
‫من با زن‌های دیگه‌ی ‫اون خونه فرقی نداشتم,
‫پس از نظر خودت,,,
‫تو چهار سال حبس کشیدی
‫چون بازرس پرونده منحرف جنسی بوده؟
‫- حتماً خیلی عصبانی شدی, ‫- خیلی زیاد,
‫و این دادگاه مجدد غافل‌گیرت کرد؟
‫بله,
‫- چرا؟ ‫- چون مدرکی وجود نداره,
‫من هیچ ارتباطی به اون قتل ندارم,
‫اصلاً توی صحنه‌ی جُرم حضور نداشتم,,,
‫مردم هرچقدر بخوان، می‌تونن رفتارم
‫و زندگی جنسی‌م رو نقد کنن، ‫ولی هیچ ارتباطی نداره,
‫همه‌ش تأکید می‌کنی که کار تو نبوده
‫ولی اثباتش هم نمی‌تونی بکنی,
‫متوجهـی این چقدر شک‌برانگیزه؟
‫من از روز اول می‌گفتم,
‫گفتم کار من نیست و کسی باور نکرد,
‫انگار حرف‌زدنم برای ‫اثبات بی‌گناهی‌م کافی نبود,
‫حتماً ترسیدی که شاید ‫آمریکا استردادت رو قبول کنه,
‫همین دو روز پیش ‫بهم حمله‌ی عصبی دست داد,
‫مشاوره هم می‌ری؟
‫عع,,,
‫همه‌ش فکر می‌کنم ‫خودم باهاش کنار می‌آم,
‫فکر می‌کنم می‌تونم ‫به زندگی‌م ادامه بدم,
‫ولی بعضی‌وقت‌ها واقعاً کم می‌آرم,
‫خدا رو شکر تو از جات تکون نخوردی,
‫حداقل خیالم از تو راحتـه,
‫- خوب پیش نرفت؟ ‫- نه، خوب پیش نرفت,
‫مرتیکه بهش دروغ گفت,
‫گفت این مصاحبه به نفعشـه ‫و نشوندش روی صندلی
‫و جلوی میلیون‌ها آدم ‫با حرف‌هاش بهش تعرض کرد,
‫من هم داشتم تماشا می‌کردم,
‫- ناامیدش کردم, ‫- نه، نکردی,
‫- چرا، کردم, ‫- نه,
‫لطفاً نگو نکردم,
‫اون زمان آبروش رو بردم, ‫الان هم آبروش رو بردم,
‫گذاشتم مَردها هرچی می‌خوان، بارش کنن,
‫«این کار رو بکن، برات بهتره»,
‫«قول می‌دم این طوری بهتر می‌شه»,
‫دیگه خسته شدم,
‫بُریدم,
‫منظورت به من بود؟
‫من هم جزو اون مَردهائـم؟
‫من زندگی‌م رو به‌خاطرش جابه‌جا کردم,
‫نه که از ایتالیا بَدت می‌اومد!
‫می‌رم به بقیه‌ی کارهام برسم,
‫کریس,
‫خدایا,
‫بله، آخرش همون شد,
‫روز سی‌ام ژانویه‌ی ۲۰۱۴، ‫یه قاضی از دادگاه عالی فلورانس
‫من و رافائله رو گناهکار در نظر گرفت
‫و حکم پنج سال پیش رو تأیید کرد,
‫دوباره بهمون اَنگ قاتل زدن,
‫انگارکه تلاش و موفقیت‌مون ‫هیچ معنایی نداشت,
‫حالا چی می‌شه؟
‫پرونده برمی‌گرده
‫به دادگاه عالی,,,
‫که باز این حکم رو تأیید یا رد کنن,
‫اگه تأیید نشه، آماندا اینجا می‌مونه,
‫قبلاً هم توی این وضع بودیم ‫و می‌دونیم چی‌کار کنیم,
‫بعضی از حامی‌ها گفتن کمک می‌کنن,
‫یه پناهگاه توی کانادا هست,,,
‫از کشور فرار کنه؟ ‫اون که جُرمـه,
‫خودم هم به فرار فکر کرده بودم,
‫اسمم رو عوض کنم ‫و برم یه جای ساکت تنها زندگی کنم,
‫هزاران کیلومتر دورتر از عزیزهام,
‫و هیچ کاری نکنم ‫به‌جز خوردن و کتاب‌خوندن,,,
‫یه زندگی آروم و بی‌سروصدا,
‫نه! نه!
‫آماندا، حالت خوبـه؟
‫آماندا؟
‫عزیزم، خوبـی؟
‫شاید قسمت نیست آزاد باشم,
[ ۳۱ ژانویه‌ی ۲۰۱۴ ]
‫سلام، عزیزم, ‫خونه‌ی جدید چطوره؟
[ ۱ فوریه‌ی ۲۰۱۴ ,,, ]
‫آماندا, عزیزم, ‫چرا تلفن رو برنمی‌داری؟
‫عزیزم، دارم نگران می‌شم, ‫گوشی رو بردار,
‫آماندا، بیام داخل؟
‫آماندا!
‫وای,
‫خدای من,
‫- حالا شد, ‫- چی‌کار می‌کنی؟
‫- زود باش, بلند شو, ‫- مامان,
‫- می‌ریم دوردور, ‫- نمی‌خوام جایی برم,
‫غلط کردی, ‫چند هفته‌ست که
‫اینجا خودت رو حبس کردی,
‫زود باش, بلند شو,
‫ماشین رو جای بَدی گذاشتم,
‫این دیگه چیـه، مامان؟
‫یه دورهمی برای آدم‌هایی مثل توئـه,
‫- کسایی که تبرئه شدن, ‫- برو بابا,
‫نه، به نظرم برات خوبـه,,,
‫- مامان! ‫- که با یکی حرف بزنی,,,
‫من که تبرئه نشدم, ‫هنوز وضعیتم معلوم نیست,
‫- اینجا جای من نیست, ‫- اتفاقاً هست,
‫- تو بی‌گناهـی, ‫- دیگه خسته شدم
‫ازبس توضیح دادم,
‫می‌شه فقط ۲۰ دقیقه بشینی؟
‫لطفاً,
‫بیا,
‫نیازی نیست توضیح بدی، خواهر,
‫ما می‌فهمیم,
‫سلام, به «مجموعه‌ی بی‌گناهان» خوش اومدین,
‫من آنتوان دِی هستم
‫و مثل خیلی از شما ‫بهم تهمت ناحق زده شد
‫و به کار ناکرده محکوم شدم,
‫دَه سال از زندگی‌م رو به جُرم قتل
‫توی زندان گذروندم,,,
‫حداقل ۱۰۰نفر توی این سالن بودن
‫که مثل من زندگی‌شون ‫توی زندان تباه شده بود,,,
‫اون هم به جرُمی که مرتکب نشده بودن,
‫خودشون داستانم رو می‌دونستن، ‫چون تجربه‌ش کرده بودن,,,
‫تازه با حبسی طولانی‌تر
‫و البته توجه کمتر,
‫مجموع مدت حبس این آدم‌ها
‫۱۷۴۹ سال توی زندان بود,
‫مهم بود که چه اتفاقی براشون افتاده, ‫حقیقت مهم بود,
‫آزادی من مهم بود,
‫و می‌خواستم تا روزی که آزادم، ‫از زندگی‌م نهایت بهره رو ببرم,
‫خوش‌وقتـم,
‫ممنون,
[ یک سال بعد ]
‫تا این‌که واقعیت ‫دوباره خودش رو نشون داد,,,
[ ۲۷ مارس ۲۰۱۵ - ۴:۰۱ بعدازظهر ]
[ روز تعیین حکم دادگاه عالی ]
‫و می‌خواست زندگی‌م رو زیرورو کنه,
‫ساعت‌هاست که دادگاه عالی کاساسیون
‫دَرهای خود را به روی همه بسته,
‫هیجان و اضطراب زیادی ‫برای شنیدن حکم نهایی ایجاد شده,
‫با گزارش زنده‌ی یکی از ‫همکاران همراه باشید,
‫پلیس در وضعیت ‫آماده‌باش برای دستگیری,,,
‫- جولی؟ ‫- خبری نشد؟
‫- نه, ‫- بله، بیل,
‫درحال‌حاضر جلوی خونه‌ی رافائله هستم
‫- و آماده‌ان که دستگیرش کنن, ‫- خدایا,
‫منتظرن رافائله رو دستگیر کنن,
‫اینجا پلیس نیست, ‫فقط خبرنگارهای لاشخورن,
‫پایان گزارش,
‫دادگاه عالی، امروز ‫حکم نهایی رو صادر می‌کنه
‫و مشخص می‌شه که آیا,,,
‫آماندا ناکس و رافائله ‫سولچیتو گناهکارند یا خیر,
‫در صورت تأیید حکم، ‫ممکنـه ناکس استرداد بشه,
‫و در صورت تأیید حکم برائت,,,
‫پرونده‌ی ناکس و سولچیتو
‫به دادگاه دیگه‌ای سپرده می‌شه,
‫خواسته‌ی خانواده‌ی ‫مِردیت کِرچر مشخصـه,
‫اون‌ها از مجرم‌بودن آماندا مطمئنـن
‫و می‌خوان فوراً به زندان ایتالیا برگرده,
‫آیا رأی دادگاه عالی ‫به نفع مِردیت خواهد بود؟
‫چیزی تا اعلام حکم نهایی باقی نمونده,
‫گوشی‌های داخل سالن دادگاه خاموش شدن,
‫بعداز اعلام حکم، مجدداً روشن می‌شن,
‫و از حکم مطلع می‌شیم,
‫خبر رسیده که حکم داره اعلام می‌شه,
‫در چند ساعت اخیر دَرها بسته بوده,
‫ورود دوربین به سالن ‫دادگاه ممنوع شده,
‫یعنی لحظه‌ی اعلام حکم رو نمی‌بینیم,,,
‫گور باباشون,
‫کجا می‌ری؟
‫اخبار ایتالیا سریع‌تره,
‫چی‌کار می‌کنه؟
‫این پرونده مدت زیادی ‫در رفت‌وآمد بوده,
‫حکم به دست‌مون رسید,
‫رافائله سولچیتو و آماندا ناکس,,,
‫- چی شد؟ ‫- آسولتی,
‫«آسولتی» یعنی,,, «تبرئه»,
‫- تبرئه؟ ‫- آسولتی,,,
‫- مطمئنـی؟ ‫- آزاد شدم,
‫- مطمئنـی، آماندا؟ ‫- آره، فکر کنم تمومـه,
‫مطمئنـی دیگه؟
‫دیدی گفتم! دیدی گفتم!
‫وای خدا!
‫تموم شد,
‫خدایا!
‫باید,,, باید به رافائله زنگ بزنم,
‫- رافائله! ‫- آماندا,
‫- باورم نمی‌شه! ‫- من هم همین‌طور!
‫دیگه آزاد شدیم، رافائله!
‫آزاد شدیم! ببین!
‫مبارکـه!
‫دوستت دارم, ‫بعداً حرف می‌زنیم,
‫باشه، بعداق حرف می‌زنیم، آماندا,
‫چاو,
‫ای وای,,, الو؟
‫کارلوئـه, ‫کارلو,
‫- کارلوئـه؟ ‫- آره,
‫کارلو؟ این واقعیـه دیگه؟ ‫واقعاً آزادم؟
‫- دیگه تموم شد؟ ‫- تا حالا سابقه نداشته,
‫- جدی می‌گی؟ ‫- دارم می‌لرزم,
‫حتی نفرستادن به یه ‫دادگاه دیگه که بررسی بشه,
‫- تمام شد, تمام, ‫- مبارکـه، آماندا,
‫ما بُردیم,
‫وای خدا!
‫دادگاه گفت مدارک ژنتیکی معتبر نیستن
‫و بازرسی مینینی ‫پُر از ایرادات بزرگـه,
‫بهترین نتیجه رو گرفتی,
‫وای! ازتون ممنونـم,
‫فقط مسئله اینـه که ‫این احتمال رو دادن
‫که تو اون شب توی خونه بودی,
‫یعنی به‌عنوان شاهد,
‫چی؟
‫هنوز می‌گن اونجا بودم؟
‫مهم نیست,
‫دیگه هیچ‌وقت هیچ دادگاهی نداری,
‫هیچ‌وقت, ‫متوجهـی؟
‫این یه پیروزی بزرگـه، آماندا! ‫خوش‌حالـی؟ به انگلیسی چی می‌شه؟
‫- الان خوش‌حالـی؟ ‫- آره,
‫ولی مهم بود، ‫بااین‌که نمی‌خواستم باشه,
‫این‌که روی دروغ‌شون پافشاری می‌کردن
‫باعث می‌شد من ‫یه دروغ‌گو و هم‌دست باشم,
‫این یعنی در حقم بَدی نشده ‫و هرچی سرم اومد، حقم بوده,
‫مردم هم دوست داشتن عذاب بِکشم,
‫داستان‌هایی که برام می‌ساختن، ‫قرار بود به زندانم تبدیل بشه,
‫روایت‌هایی نشئت‌گرفته ‫از اولین داستانی که
‫توی نوامبر ۲۰۰۷ نوشته شد,
‫باید اون داستان رو ‫از بین می‌بردم تا آزاد بشم,
‫داستانی که من رو به هیولا تبدیل کرد,
‫تا این‌که فهمیدم اصلاً چرا ‫چنین داستانی نوشته شد,
‫فقط یه راه چاره به ذهنم می‌رسید,
‫باید می‌رفتم سراغ نویسنده‌ش,
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.