دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫- همه بیرون! ‫- پای آدمـه!
‫جسدش من رو یاد خود پروجا انداخت,
‫می‌خواستم حقش رو بگیرم,
‫گناهکار است!
‫نه! نه! التماس‌تون می‌کنم!
‫دفترچه‌ی خاطراتم کجاست؟
‫ناکسی‌شیطونه، ساحره‌ی آمریکایی,
‫مَردی به نام رودی گیده می‌شناسی؟
‫اثرانگشت و دی‌اِن‌اِی ‫اون همه‌جا پیدا شده,
‫قاتل رو پیدا کردن؟
‫طرف سابقه‌ی مصرف مواد ‫و تعرض به زنان داره,
‫پس چرا هنوز دنبال دختر منـن؟
‫وکیل‌هام بهم گفتن,,,
‫رودی گیده پنج روز قبل‌از قتل، ‫از یه مهدکودک دزدی کرده,
‫چی؟ پس چرا نیُفتاده زندان؟
‫- اگه دستگیر شده بود,,, ‫- الان مِردیت زنده بود,
‫اون‌ها اشتباه فهمیدن,
‫آماندا اونجا نبود,
‫اصلاً ربطی به ماجرا نداره,
‫شاید هیچ‌وقت آزاد نشم,
‫باید با زندگی بدون من کنار بیای,
‫- دخترم خودش رو باخته, ‫- نگران نباش, چیزی نمی‌شه,
‫اگه درهرصورت از دستش می‌دم، ‫پس چه فایده داره؟
‫از امیدواری می‌ترسم,
‫دارم دیوونه می‌شم,
‫می‌دونی که بی‌گناهـه,
‫کار من اینـه که جُرم‌شون رو تشخیص بدم
‫و برای همه فاش کنم,
‫از اینجا که رفتیم، می‌ریم گوبیو,
‫هم ناهار می‌خوام و هم شام,
‫آزادی! آزادی!
‫آماندا، چه حسی داری که برگشتی خونه؟
‫همه‌ش فکر می‌کنم ‫می‌تونم به زندگی ادامه بدم
‫ولی هرازگاهی پیش می‌آد ‫که امیدی نمی‌بینم,
‫همه ازم متنفرن، حتی ‫کسایی که فکر می‌کنن بی‌گناهـم,
‫زندان من می‌شه داستان‌های ‫دروغی که درباره‌م گفتن
‫و به یه هیولا تبدیلم کردن,
‫فقط یه راه‌حل به ذهنم می‌رسید,
‫باید می‌رفتم سراغ نویسنده,
[ ۲۰ آوریل ۲۰۱۹ - ۶:۲۲ عصر ]
‫این یعنی چی؟ ‫خیلی کار زشتیـه,
‫می‌خواد باهات حرف بزنه,
‫که چی بشه؟
‫این,,, نه, ‫اصلاً شدنی نیست,
‫بردارش لطفاً,
‫آلوده که نیست, ‫بخونش,
‫می‌دونم از دختره خوشت می‌آد,
‫این باعث شده فریبش رو بخوری,
‫ولی من گول نمی‌خورم,
‫آخه از جون من چی می‌خواد؟
‫چی نوشته؟
‫وقتی باز کنی، می‌فهمی,
‫جناب مینینی، سال‌هاست ‫تلاش می‌کنم باهاتون صحبت کنم,
‫دنبال فرصتی می‌گشتم ‫که بیرون از اتاق بازجویی
‫بتونیم با هم مکالمه‌ای داشته باشیم,
‫اتاق بازجویی به ما ‫نقش‌های مشخصی می‌داد
‫و مجبور به ادای وظیفه می‌کرد,
‫نقش بازرس پرونده و متهم,
‫به نظرم همین باعث شد هیچ‌وقت
‫نتونیم با هم درست حرف بزنیم,
‫توی ۲۰سالگی‌م که ‫درگیر زندان و دادگاه بودم
‫شما برام یه مَرد قدرتمند ‫و ترسناک به نظر می‌اومدین
‫که می‌خواستین زندگی‌م رو نابود کنین,
‫ولی وقتی مصاحبه‌هاتون رو دیدم، ‫فهمیدم اشتباه قضاوت‌تون کردم,
‫رسانه شما رو هم مثل من ‫یه شخصیت تک‌بُعدی کرده بود,
‫من شما رو یه مَرد در نظر گرفتم، ‫نه یه بازرس,
‫پدرِ چند دختر که نیت خیر داره,
‫من شما رو یه مَرد خوب دیدم
‫و فهمیدم خودم هم یه هیولا نیستم,
‫وضعیت عجیبیـه, ‫هرروز به این فکر می‌کنم
‫که ماجرای ایتالیا ‫دیگه گذشته و تموم شده,
‫ولی یه‌هو حس می‌کنم ‫برگشتم اونجا و باز شروع می‌شه,
‫انگار هنوز درگیر زندان و دادگاهـم,
‫حتی توی شیرین‌ترین لحظات زندگی‌م,,,
‫که غرق در خوش‌حالی‌ام
‫و عزیزانم کنارم هستن,,,
‫یه‌هو خاطرات تلخ گذشته ‫بهم یادآوری می‌شه,,,
‫خاطراتی از تنهایی، ناامیدی و ترس,
‫حتی وقتی امید به زندگی دارم
‫همه‌ش این سؤال توی ذهنم شکل می‌گیره:
‫«چرا این بلا سر من اومد؟»
‫امیدوارم با حرف‌زدن با شما، ‫به جواب برسم,
‫وای، کریس, ‫جوابم رو داد,
‫چی نوشته؟
‫آماندا,
‫بعداز نامه‌ی سومت، ‫نمی‌شد جوابت رو ندم,
‫تا حالا کسی من رو ‫«بازرس من» خطاب نکرده,
‫هیچ‌کدوم از متهم‌هام ‫تا حالا این‌طور ازم تعریف نکردن,
‫هر دو می‌دونیم که ‫نمی‌شه به گذشته برگشت,
‫ولی من همیشه بهش فکر می‌کنم,
‫ممنون که صادقانه حرف‌هات رو زدی,
‫ولی هیچ‌وقت اجازه نمی‌دم ‫رفتار حرفه‌ای‌م توی پرونده زیر سؤال بره,
‫حتی اگه صرفاً برای رفع سوءتفاهم باشه,
‫موفق باشی, ‫دکتر جولیانو مینینی,
‫- وای، کریس! ‫- چی شده؟
‫نوشته درباره‌ی پرونده حرفی نمی‌زنه
‫ولی این فیلم رو داده که تماشا کنم,
‫ماگرت توی فیلم عذاب‌وجدان داره ‫چون یه بی‌گناه رو انداخته زندان,
‫گوش کن چی می‌گه,
‫مینینی گفته این رو تماشا کنم,
‫«وقتی متوجه می‌شی که
‫نمی‌تونی به جواب معما برسی
‫وسوسه می‌شی که عامدانه
‫یه‌نفر رو گناهکار اعلام کنی,»
‫«و وقتی دوباره حقایق رو بررسی می‌کنی
‫می‌فهمی اشتباه کردی,»
‫پشمام,
[ روایت پیچیده‌ی آماندا ناکس ]
‫(قسمت هشتم: «آزادی»)
‫قاتل هم‌خونه‌ی آماندا ناکس
‫امروز از زندان آزاد شد,
‫این متهم سوم به جُرم,,,
‫تیتر اخبار جهانی,,,
‫گیده به وکلای خود گفته ‫که می‌خواهد فراموش بشود,
‫به ۳۰ سال حبس برای قتل درجه‌یک,,,
‫گیده ۴۵ روز زودتر از ‫زمان حبس آزاد شد,,,
‫همچنان می‌گوید بی‌گناه است ‫و آماندا ناکس,,,
‫- آماندا ناکس,,, ‫- آماندا ناکس,,,
‫- آماندا ناکس, ‫- آماندا ناکس,
‫آماندا ناکس,
‫- قراره چیزی بگی؟ ‫- چی؟
[ ۲۴ نوامبر ۲۰۲۱ - ۵:۰۲ عصر ]
‫آخه مامان‌بابا رو دعوت کردی,
‫پس یه خبریـه,
‫- دوباره حامله شدی, ‫- چی؟ واقعاً؟
‫- نه، من,,, ‫- عزیزم,
‫نه بابا,
‫عع,,,
‫عع,,, می‌خوام برگردم ایتالیا,
‫- چی؟ ‫- چرا؟
‫منظورت چیـه؟
‫چند وقتـه با جولیانو ‫نامه ردوبدل می‌کنم,
‫- جولیانو؟ ‫- مرتیکه خوک‌صفت,
‫- از کِی؟ ‫- چند وقتی می‌شه,
‫کسخل شدی، آماندا؟
‫- آخه چرا,,, ‫- این چه حرفیـه، کریس؟
‫آخه,,, بگو چرا؟
‫چون با تنفر از اون، ‫به هیچ درکی نمی‌رسم,
‫- چی رو می‌خوای درک کنی؟ ‫- خودش رو,
‫چرا افتاد دنبال من؟ ‫چرا ازم متنفر بود؟
‫چرا شواهد رو در نظر نگرفت؟
‫- خب,,, ‫- چون شیطان‌صفتـه,
‫- چون لاشیـه, ‫- دقیقاً,
‫حالا چی بهت می‌گفته؟
‫خیلی حرف زدیم, ‫درباره‌ی خونواده‌مون حرف زدیم,
‫درباره‌ی ما به اون گفتی؟
‫- قراره همدیگه رو ببینیم, ‫- ای خدا,
‫- چی؟ ‫- قراره ببینت؟
‫کجا قراره ببینیش؟ پروجا؟
‫- نمی‌تونی برگردی اونجا، آماندا, ‫- می‌دونم,
‫مردم اونجا هنوز به خونت تشنه‌ان,
‫یواشکی می‌رم, ‫کسی پیدام نمی‌کنه,
‫ولی اون پیدات می‌کنه!
‫همون آدمی که بدون ‫مدرک انداختت زندان,
‫حداقل دَه سالـه که آزاد شدی,
‫چرا باهاش کنار نمی‌آی؟
‫گفتنش برای تو راحتـه، کریس,
‫روی پیشونی تو ننوشتن «قاتل»,
‫تبرئه شدی، عزیزم, ‫دیگه تموم شد,
‫- آره, ‫- تموم نشده,
‫خبر دارین امروز صبح ‫رودی گیده آزاد شده؟
‫چی؟ چرا بهمون نگفتی؟
‫می‌دونین اولین خبری ‫که خوندیم، چی بود؟
‫«قاتل هم‌خونه‌ی آماندا ناکس آزاد شد»,
‫ننوشتن «قاتل مِردیت کِرچر آزاد شد» ‫یا «رودی گیده آزاد شد»,
‫قتل مِردیت همیشه ‫یه‌جوری به آماندا وصلـه,
‫مردم روی آماندا قفلی زدن
‫و شخصیت‌های دیگه براشون مهم نیستن,
‫البته آماندا هم توی اینترنت ‫حسابی عصبانی‌شون می‌کنه,
‫ثابت شد که بی‌گناهـه,
‫ولی مردم فکرِ دیگه‌ای می‌کنن، اِدا,
‫باور نمی‌کنین چند ساعت
‫باهاشون آنلاین حرف زدم,,,
‫عع؟ باهاشون آنلاین حرف زدی؟
‫قراره به حرف یه‌مُشت احمق ‫توی اینترنت گوش بدیم؟
‫اگه میلیون‌ها آدم بهت ‫می‌گفتن «قاتل»، برات مهم نبود؟
‫نظرشون رو عوض نمی‌کردی؟
‫- از کِی تا حالا متخصص این چیزها شدی؟ ‫- کریس,
‫- تو که اون زمان نبودی, ‫- بس کن لطفاً,
‫آره، ولی الان در خدمتـم، داداش,
‫عجب,
‫براش خوبـه که بره,
‫ناراحت نشی، پسرم,,,
‫ولی از کجا می‌دونی براش خوبـه؟
‫طرف خطرناکـه و کینه‌ی شتری داره,
‫- لطفاً, ‫- آماندا,,, تو که زندگی‌ت خوبـه,,,
‫- همه‌چی داری, ‫- الان مادر شدی,
‫یه دختر خوشگل داری,
‫نمی‌شه روی اون تمرکز کنی؟
‫می‌خوام همین کار رو بکنم,
‫وقتی یوریکا به دنیا اومد، ‫می‌دونین بهش چی گفتم؟
‫گفتم «من رو ببخش»,
‫«ببخش که مادرت منـم»,
‫عزیزم,
‫از ۲۰سالگی دارم ‫توی تاریکی زندگی می‌کنم,
‫نمی‌خوام دخترم هم ‫همین زندگی رو داشته باشه,
‫نمی‌خوام وقتی بزرگ شد، ‫اون اخبار رو درباره‌ی من بخونه,
‫اون‌همه بَدگویی‌ای که ‫درباره‌ی من کردن,
‫یه‌روز که داره توی پارک بازی می‌کنه
‫یه مامان خاله‌زنک پیدا می‌شه ‫که به بچه‌ش درباره‌ی من می‌گه
‫و اون‌وقت برای دخترم ‫یه‌عالمه سؤال پیش می‌آد
‫که هیچ جوابی براشون ندارم,
‫شاید مینینی بتونه بهم جوابی بده,
‫و اگه فرصتی برای ملاقات‌مون باشه
‫تا بتونم بی‌گناهی‌م رو ثابت کنم
‫قطعاً ارزش داره,
‫می‌شه باهات حرف بزنم؟
‫ما رو مسخره کردی؟
‫توقع ندارم درک کنین,,,
‫چرا این کار رو با ما می‌کنی؟
‫بعداز این‌همه بدبختی، دلت می‌آد ‫با مامان این کار رو بکنی؟
‫می‌فهمی چقدر بهش سخت گذشت؟
‫برای آزادی‌ت نزدیک بود حتی کُشته بشه,
‫فکر کنم واقعاً توان فهمیدن نداری
‫که تا یک‌سال بعداز آزادی‌ت
‫مامان و کریس توی یه تخت نخوابیدن,
‫چی؟ ‫من نمی‌دونستم,
‫به عقلت نرسید چرا اون‌طوری‌ان؟
‫یعنی ۱۵ ماه فقط خسته‌ی پرواز بوده؟
‫کریس تقریباً سه سال ‫توی ایتالیا دورکار شده بود
‫تا بتونه کنارت باشه ‫و از تنهایی دربیای,
‫بعدش نمی‌دونستن چجوری ‫دوباره با هم زندگی کنن,
‫این تقصیر من نیست، دیانا,
‫نه، اصلاً هیچی تقصیر تو نیست,
‫همه‌چی تقصیر بنده‌هاتـه,
‫خیلی نامردی, ‫بی‌انصاف نباش,
‫بی‌انصافی اینـه که مجبور شدم ‫مدرسه رو بذارم کنار,,,
‫اَشلی به‌خاطرت با ‫هم‌کلاسی‌هاش دعوا می‌کرد,,,
‫دِلینی همه‌ش حمله‌ی عصبی داشت,
‫رفتنِ تو به ایتالیا ‫همه رو دگرگون کرد,
‫ببین، من معذرت می‌خوام ‫که بهتون سخت گذشت,
‫ولی من بودم که رفتم زندان,
‫و هنوز هم توی زندانـم,
‫برو بابا,
‫درهرصورت می‌خوای ‫کار خودت رو بکنی، نه؟
‫نه، پلیس به کسی تلقین نمی‌کنه,
‫یه‌لحظه اجازه بدین,
‫داره گریه می‌کنه؟
‫می‌شه لطفاً,,,
‫می‌شه حرف بزنم؟
‫یه‌لحظه من رو نگاه کنین,
‫عع، هنوز اینجایـی,
‫آره، داشتم توی تمیزکاری ‫به مامانت کمک می‌کردم,
‫- واقعاً؟ ‫- آره,
‫کریس داره بازی کامپیوتری می‌کنه,
‫- می‌خوای بعداً حرف بزنیم؟ ‫- نه، نه,
‫دیگه خوابید,
‫این‌روزها خوب می‌خوابی؟
‫- یاد اون سال‌ها می‌افتم, ‫- آره,
‫خیلی سخت گذشت,
‫تو به کسی عذرخواهی بدهکار نیستی,
‫ولی حرفی که به یوریکا زدی، ‫دلم رو شکست,
‫تو یه مادر فوق‌العاده‌ای,
‫بااراده‌ترین آدمی هستی که می‌شناسم,
‫- بابا, ‫- و به همه‌مون نشون دادی
‫که از پس خودت برمی‌آی,
‫ولی حالا که تصمیم گرفتی بری ایتالیا
‫باید بگم قضاوت درستی نکردی,,,
‫آخه من به مینینی اعتماد ندارم,
‫مینینی رو ول کن, ‫به من اعتماد کن,
‫آخرین باری که ‫به یه کشور دیگه فرستادمت
‫نتیجه‌ش خوب نشد,
‫باید برم,
‫پس من هم باهات می‌آم,
‫عمراً نمی‌ذارم بدون من ‫پات رو بذاری توی اون کشور,
[ ۱۶ ژوئن ۲۰۲۲ - ۶:۵۱ صبح ]
‫این وضع رو دوست ندارم، آماندا,
‫دیگه برنامه همینـه, ‫پس لطفاً,,,
‫به خدا اگه بگی «آروم باش»,,,
‫باشه, نمی‌گم,
‫کاش آروم می‌شدی، ولی نمی‌گم,
‫خب دیگه,
‫برنامه رو یادت نره,
‫نه تکون می‌خوری و نه صدا می‌دی,
‫اگه ببیننت، سریع زنگ می‌زنن,
‫و تا دَه دقیقه بعدش می‌افتن دنبالت,
‫اون همین‌الان دنبالشـه,
‫هیچ‌وقت بیخیالش نشده بود و نمی‌شه,
‫حالا هم اومدیم توی دهن شیر,
‫- مامان، می‌شه بس کنی؟ ‫- مطمئنـم تله گذاشته,
‫- نه‌خیر, ‫- اون هیولا واسه‌ت تله گذاشته
‫و داری راحت واردش می‌شی,
‫بیا برگردیم، آماندا,
‫عمراً برنمی‌گردیم,
[ رُم - پروجا ]
‫- چی شده؟ ‫- ناکس!
‫یعنی چی؟ نه! نه!
‫- اینجا چه خبره؟ ‫- نه، کریس!
‫- نه، نبرینش,,, ‫- کریس، تو رو خدا!
‫- آماندا! ‫- مامان؟
‫- عزیزم؟ عزیزم, ‫- چه خبره؟
‫- چیزی نیست, ‫- من کجائـم؟ الان کجایـیم؟
‫جامون امنه, ‫توی ایتالیایـیم,
‫ببخشین، عزیزم,
‫- نه، عذرخواهی نکن, ‫- ببخشین,
‫چیزی نمی‌شه,
‫فردا حسابی می‌ترکونی,
‫من اینجا چی‌کار می‌کنم؟
‫نکنه زیادی مثبت فکر کردم؟
‫نکنه برگشتنم بَدتر از اومدنم باشه؟
‫- این حرف رو نزن، عزیزم, ‫- من چی,,,
‫چرا نزنم؟ ‫می‌خوام جولیانو مینینی
‫ازم عذرخواهی کنه,
‫می‌خوام اعتراف کنه ‫که باهام چی‌کار کرده,,,
‫اگه توقع داری فردا برات کاری بکنه
‫موفق نمی‌شی,
‫می‌دونم,,, ‫باید موفق بشم,
‫- آماندا, ‫- دون سائولو,
‫بالاخره اومدی!
‫نگاهش کن!
‫دنبالت نیومدن؟
‫نه، فکر نکنم,
‫به‌به، کوچولو رو ببین,
‫جونم,
‫سلام، خانم مِلاس,
‫خوش اومدین,
‫باید بریم, ‫وقت زیادی نداریم,
‫- اومده؟ ‫- نه هنوز,
‫من همین‌جا می‌مونم,,, ‫روی نیمکت می‌شینم,,,
‫نمی‌خوام دوباره قیافه‌ش رو ببینم,
‫کریستوفر، تو اینجا منتظر باش,
‫من همین‌جائـم,
‫- باشه؟ ‫- باشه,
‫- آره, ‫- دوستت دارم,
‫من هم دوستت دارم,
‫دوستت دارم، عشقم,
‫خب,
‫از این‌طرف,
‫باشه,
‫می‌خوام اول اون حرف‌هاش رو بزنه,
‫می‌خوام هر حرفی داره، بزنه
‫و بعدش من حرف می‌زنم,
‫- باشه, ‫- آره,
‫وای، خیلی استرس دارم,
‫سلام، آماندا,
‫بازرس من,
‫واقعاً اومدین,
‫تو هم به‌خاطر من ‫از اون‌ور دنیا اومدی,
‫الان چطوری؟
‫بله؟
‫الان خوش‌حالـی؟
‫بله,,, فکر کنم خوش‌حالـم,
‫عع,
‫کوچولو رو هم آوردی,
‫دوست ندارم ازش دور باشم,
‫آره, متوجهـم,
‫بیاین بشینیم,
‫بیا، آماندا,
‫عع,,,
‫چیزه,,,
‫اگه می‌خواین، شما شروع کنین,,,
‫هر حرفی دارین، بزنین,,,
‫خانم‌ها مقدم‌ترن,
‫آخ، ببخشید, ‫حواسم نبود,
‫یه‌سری چیزها نوشتم,,,
‫شما اشتباه بزرگی کردین,
‫و به‌خاطرش، من و خیلی‌های دیگه ‫بی‌جهت عذاب کشیدیم,
‫نذاشتین خونواده‌ی مِردیت ‫به قاتل واقعی برسه,
‫آدم‌های بی‌گناه رو ‫به زندان انداختین,
‫و جلوم مردم، من رو یه مریض جنسی
‫و قاتل نشون دادین,
‫گریه نکن، آماندا, ‫چیزی نیست,
‫ولی از اون ماجرا یه درس مهم گرفتم,
‫فهمیدم آدم چقدر راحت ‫تسلیم تعصبات خودش می‌شه
‫و دیگران رو طبق میل ‫خودش قضاوت می‌کنه,,,
‫یکی‌شون رو شیطان می‌دونه,,,
‫و یکی رو فرشته,
‫من هم توی این قضیه مقصرم,
‫توی دوران دادگاه,,,
‫شما برام یه مَرد ترسناک بودین
‫که تنها هدف‌تون
‫نابودیِ زندگی‌م بود,
‫ولی می‌دونم اشتباه قضاوت کردم,
‫درست مثل قضاوتی که مردم ‫از «ناکسی‌شیطونه» داشتن,
‫این‌ها رو که گفتی,
‫بله؟
‫این‌ها رو توی نامه‌ی اولت بهم گفتی,
‫دوست داری دوباره بگی؟
‫من نیومدم که بگم اشتباه می‌کردین,
‫اتفاقاً به نظرم نیت‌تون خیر بوده,,,
‫بااین‌که خیلی بهم آسیب زدین,
‫به نظرم می‌خواستین عدالت رو ‫برای یه خونواده‌ی داغ‌دیده رعایت کنین,
‫و می‌خوام بدونین ‫که ازتون متنفر نیستم,
‫جرئت به خرج دادی که اومدی,
‫- من هم همین‌طور, ‫- جداً؟
‫فکر کردی عاقلانه‌ست که ‫بیام باهات ارتباط برقرار کنم؟
‫مخصوصاً وقتی گروه پشتیبانی ناکس
‫همه‌جوره بهم حمله کردن؟
‫توی ۴۱ سال خدمتم ‫به کشور، یه‌بار نشده
‫که همچین حرف‌های زشتی درباره‌م بزنن,
‫می‌دونم که رسانه‌های آمریکا ‫شما رو آدم بَدی نشون دادن,
‫من شدم یه بازجوی بی‌رحم و فاسد,
‫همه‌چی رو انداختن گردن من,
‫تا حالا اون‌قدر توی زندگی‌م ‫عصبانی نشده بودم,
‫داشتن از تخریب ‫اسم من پول درمی‌آوردن,
‫متوجهـم چقدر براتون سخت بوده,
‫و بعدش تو بهم نامه می‌دی
‫و خیلی بااحساس ‫می‌نویسی «بازرس من»,,,
‫عع,,,
‫حقیقتاً اون حرفت روم تأثیر گذاشت,
‫اون یه برداشت اشتباه بود,
‫بله؟
‫یه‌جور نقطه‌ضعف زبانیـه,
‫توی زبان انگلیسی,,,
‫می‌گیم «بازرس من»، ‫ولی منظورمون احساسی نیست,
‫معناش می‌شه همون ‫«بازرس پرونده‌ی من»,
‫و خودتون می‌دونین جملاتی ‫توی زبان انگلیسی هست
‫که توی زبان ایتالیایی ‫معادل دقیقی ندارن,
‫مثل «بعداً می‌بینمت»,
(اشاره به پرونده‌ی خودش و ماجرای دستگیری لومومبا)
‫واقعاً جرئت داری,
‫یه‌لحظه اجازه بدین,
‫چی شده؟
‫- نمی‌دونم, ‫- به کی زنگ زد؟
‫نمی‌دونم,
‫خیلی می‌ترسم,,,
‫- نگران نباش, ‫- مطمئنـین؟
‫هروقت ناراحت بودی، آزادی که بری,
‫- باشه, ‫- آروم باش، آماندا,
‫- باشه؟ ‫- سعی می‌کنم آروم باشم,
‫عذر می‌خوام,
‫عع,,,
‫باید سروقت به زنم یادآوری کنم
‫که قرص‌هاش رو بخوره,
‫لطفاً راستش رو بگین, ‫پلیس داره می‌آد؟
‫چی؟
‫فکر کردی اینجا چه خبره؟
‫خودت خواستی همدیگه رو ببینیم، دخترم,
‫فکر کردی از فرصت استفاده می‌کنم
‫- که گیرت بندازم؟ ‫- نه، این‌طور نیست,
‫ولی خونوداه‌م,,, ‫همه‌شون فکر می‌کنن,,,
‫دیدی؟ ‫من هم همین رو می‌گم,
‫ما کسی رو بی‌دلیل دستگیر نمی‌کنیم,
‫- بیاین بشینیم, ‫- این پرونده بهم نشون داد
‫آمریکا چقدر پلیده,,,
‫و چقدر نادون و ازخودراضیـه,
‫این رو بدون، آماندا,
‫من باهات خصومتی نداشتم,
‫وقتی درخواست حبس ابد دادین
‫به نظرم خصومت داشتین,
‫اون درخواستم
‫نشون‌دهنده‌ی ذات متهم نیست,
‫شدت جُرم همچین حکمی ایجاب می‌کرد,
‫قتل مِردیت جُرم سنگینی بود,
‫- ولی من نکُشتمش, ‫- ببین، آماندا,
‫من با وجدان کاری‌م مشکلی ندارم
‫چون با شواهد و مدارک پیش رفتم,
‫و حالا هم,,,
‫دیگه آزادی,
‫- تموم شد و رفت, ‫- چرا اومدین اینجا، دکتر مینینی؟
‫- منظورت چیـه؟ ‫- چرا امروز اومدین اینجا؟
‫چون این ملاقات جالبیـه, ‫تا حالا سابقه نداشته,
‫یعنی فقط کنجکاو شدین؟ ‫می‌خواستین ببینین به کجا رسیدم؟
‫نامه‌هات باعث شدن درکت کنم,
‫چرا فیلم ماگرت رو فرستادین؟
‫که تو هم من رو درک کنی,
‫برای اعتراف به اشتباه‌تون نبود؟
‫ای بابا,
‫آماندا، قبل‌از این‌که ‫اقدام به دستگیری‌ت کنم
‫پلیس به یه‌سری نتایج قطعی رسیده بود,
‫منظورتون نتایج اشتباهـه دیگه؟
‫اون‌ها به همچین پرونده‌ی ‫بزرگی عادت نداشتن,
‫- فشار رسانه و مردم,,, ‫- من هم عادت نداشتم,
‫می‌دونم که بهت سخت گذشت,
‫مردم فکر می‌کنن یه هیولائـم,
‫- من همچین حرفی نزدم, ‫- ناکسی‌شیطونه,,,,
‫زن اغواگر,,, زناکار,,, شیطان‌سفت,,,
‫هیچ‌وقت بهت نگفتم «شیطان‌صفت»,
‫- پاچلی گفت, ‫- لازم نبود حتماً بگین,
‫به‌جاش من رو گذاشتین وسط صحنه‌ی جُرم
‫و توضیح دادین که ‫چجوری مِردیت رو کُشتم,
‫آماندا، اون برداشت من از جُرم بود,
‫یه بازرس مجبوره وقایع ‫دردناک گذشته رو تصور کنه
‫چون خودش اونجا حضور نداشته,
‫بله، ولی با مدرک,
‫خب همین رو متوجه نیستی دیگه,
‫یه بازرس با منطق خودش پیش می‌ره
‫ولی همچنین باید طبق ‫چیزی که می‌بینه، فرضیه‌سازی کنه,
‫و اگه حدس‌وگمانش اشتباهـه
‫مجبوره اون فرضیه رو دنبال کنه
‫تا به یه نتیجه‌ی ساختگی نرسه,
‫خب فرضیه‌تون هم ساختگی بود,
‫- من طبق مدارک پیش رفتم, ‫- کدوم مدارک؟
‫مدارک زیادی وجود داشت، آماندا,
‫قلاب سینه‌بند,,, ‫صحنه‌سازیِ دزدی,,,
‫من صحنه‌سازی نکردم,
‫- لطفاً آروم باش و گوش کن,,, ‫- نه,,,
‫همین ماجرای صحنه‌سازی بود
‫که باعث شد اون داستان‌های ‫عجیب رو درباره‌ی من تعریف کنین,
‫- شما تعصب داشتین, ‫- ای بابا,
‫دی‌اِن‌اِی من توی صحنه‌ی جُرم نبود,
‫گفتین من رد دی‌اِن‌اِی خودم ‫که وجود نداشته رو پاک کردم,,,
‫ولی دی‌اِن‌اِی گیده دست نخورده بود؟
‫این غیرممکنـه, ‫این یعنی تعصب,
‫نبودِ اون مدرک ‫دلیل بر این نمی‌شه که اونجا نبودی,
‫بدون هیچ مدرکی گفتین ‫من توی یه مثلث عشقی با رودی بودم,
‫شماره‌تلفنش رو هم نداشتم, ‫حتی اسمش رو نمی‌دونستم,
‫توی مصاحبه‌هاش، رودی گفته بود ‫که ازت خوشش می‌اومده,
‫و گفتین من مِردیت سر چی کُشتم؟
‫حسادت؟ رعایت بهداشت؟
‫مِردیت توی جشن هالووین
‫تو رو دعوت نکرد که ‫با دوست‌های انگلیسی‌ش برین,
‫یعنی من دوستم رو کُشتم
‫چون به جشن دعوتم نکرد؟
‫با دخترهای انگلیسی حرف زدم,
‫همه‌شون باهات خصومت داشتن,
‫ولی آره,,, دادگاه ‫گفت این انگیزه‌ی قتل
‫توی پرونده چندان معتبر نیست,
‫تنها چیزی که می‌تونستین اثبات کنین
‫این بود که من هم‌خونه‌ی مِردیت بودم
‫- ولی اون‌شب اونجا نبودم, ‫- این جای بحث نداره,
‫حکم نهایی می‌گه اونجا بودی,
‫خب من بهتون می‌گم اونجا نبودم,
‫حکم دادگاه جای بحث نداره,
‫قطعیـه,
‫حکم می‌گه که تو بی‌گناهـی، آماندا,
‫حکم دادگاه برام مهم نیست, ‫حقیقت برام مهمـه,
‫دارم,,, دارم حقیقت رو می‌گم!
‫حالا می‌خوای چی‌کار کنم؟
‫برم همه‌ی حرف‌هام رو پس بگیرم؟
‫اومدم دیدنت, ‫دیگه ازم چی می‌خوای؟
‫چرا وقتی به دخترهاتون ‫نگاه می‌کردین، من رو ندیدین؟
‫چندبار بهم گفتین وقتی ‫دخترهاتون رو می‌دیدین
‫مِردیت بیچاره می‌اومد جلوی چشم‌تون,
‫دخترهاتون رو می‌ذاشتین جای اون, ‫خب من هم یه دختر معمولی بودم,
‫یه دختر جَوون بودم,
‫آخه,,,
‫من ازت متنفر نبودم، آماندا,
‫پس چرا من رو متهم کردین؟
‫چون اون‌موقع مثل الان نمی‌شناختمت,
‫یعنی منِ الان رو دستگیر نمی‌کردین؟
‫اگه الان ازم می‌خواستن بازرس ‫این پرونده بشم، قبول نمی‌کردم
‫چون دیگه می‌شناسمت,
‫پس متوجهـین که بی‌گناهـم؟
‫جولیانو,
‫می‌دونی که من بی‌گناهـم,
‫نقشی که به‌عنوان بازرس ‫پرونده داشتم رو قبول می‌کنم,
‫من طبق شواهد تصمیم گرفتم,
‫ببین، آماندا,
‫هر آدمی توی زندگی‌ش اشتباه می‌کنه,
‫و ممکنـه درباره‌ی بعضی ‫چیزها اشتباه کرده باشم,
‫و قبول دارم که گاهی حقیقت دادگاه
‫با حقیقت واقعی فرق می‌کنه,
‫وظیفه‌ی ما اینـه که,,,
‫کاری کنیم این دو حقیقت به هم برسن,
‫دو حقیقت؟
‫فقط یکی هست: من بی‌گناهـم,
‫امروز سالگرد فوت پدرمـه,
‫اون عاشق اجرای اُپرا بود,
‫نمایش موردعلاقه‌ش ‫«دختری از باختر» بود,
‫قرار بود توی فلورانس اجرا بشه,
‫ماشین رفیقش رو قرض گرفت ‫که بره اجرا رو ببینه,
‫دوتا موتورسوار داشتن خلاف جاده ‫مسابقه می‌دادن و اون از جاده خارج شد,
‫به‌خاطر بی‌قانونی مُرد,
‫و من بدون پدر بزرگ شدم,
‫این بزرگ‌ترین زخم زندگی‌مـه,
‫و حالا من و تو,,,
‫با این پرونده به هم گره خوردیم,
‫من محکومت می‌کنم ‫و بعدش درخواست ملاقات می‌دی,
‫واقعاً خارق‌العاده‌ست,
‫شبیه داستان‌های فانتزیـه,
‫به نظرم تصادفی نیست ‫که توی همچین روزی
‫«دختری از باخترِ» من هم پیداش شده,,,
‫خدا می‌دونه که,,, هر دو در عذابـیم,
‫می‌فهمم چه دردی دارین,
‫شما هم به دو شخصیت تبدیل شدین,
‫حقیقت واقعی,,,
‫یا حقیقت دادگاه,
‫بازرس پرونده,,, یا یه مَرد؟
‫این‌که با خودتون در تناقض باشین
‫و دنیا رو دوجور ببینین
‫عذاب سختیـه,
‫من توی همچین دنیایی دَووم نمی‌آرم,
‫اون‌وقت روحم متلاشی می‌شه,
‫دوستان,,,
‫ببخشین مزاحم می‌شم,
‫شیر تموم کردیم,
‫باشه,,, الان می‌آم,
‫ببخشین,
‫باید بهش غذا بدم,
‫حتماً,
‫مادربودن مقدس‌ترین وظیفه‌ست,
‫عع,,,
‫من هم باید برم,
‫برنامه دارم,
‫خب,
‫یوریکا خیلی خوشگلـه,
‫هدیه‌ای از بهشتـه,
‫دخترت تو رو عوض کرده,
‫مادربودن با آدم همچین کاری می‌کنه,
‫نه,
‫من رو عوض نکرده,
‫من همونی‌ام که قبلاً بودم,
‫همم,
‫باهات تا بیرون می‌آم,
‫وای، خدا رو شکر,
‫آماندا؟ حالت خوبـه؟
‫- چیزی شده؟ ‫- نه، داره فکر می‌کنه,
‫خب,,, چی گفت؟
‫خیلی چیزها,
‫دستم رو گرفت، مامان,
‫- خدا مرگم, ‫- آره,
‫عذرخواهی هم کرد؟
‫نه,,, هنوز سر حرفش هست,
‫پس همون هیولای سابقـه,
‫- نه، حرفم رو باور کرد, ‫- دقیقاً چی رو باور کرد؟
‫به زبون آورد که تو بی‌گناهـی؟
‫مستقیماً نگفت,,,
‫- ولی مهم نیست, ‫- پس جرئتش رو نداره,
‫گفت منِ الان رو باور می‌کنه,
‫گفت اون کار ‫از کسی مثل من برنمی‌اومد,
‫خب,,, قراره این رو ‫به مردم بگه یا نه؟
‫خودش یه‌عالمه درگیری داره, ‫داره تلاش می‌کنه,
‫- تلاش می‌کنه؟ ‫- بله,
‫آخه,,,
‫توی این سال‌ها که گذشت,,,
‫همه‌ش دوست داشتم جای تو باشم
‫تا بفهمم چی کشیدی,
‫ولی این کار خطرناکی که کردیم,,, ‫نی‌تونست به ضرر تو، بچه‌ت,,,
‫کریس و البته من بشه, ‫اون‌وقت واسه چی؟
‫تهش چی شد؟
‫هیچی,
‫- مامان, ‫- توی ماشین منتظرم,
‫نگفت کِی می‌رسه؟
‫پنج دقیقه پیش پیامک داد, ‫داره پارک می‌کنه,
‫آها,
‫فکر کنم خودشـه,
‫رافا,
‫چاو,
‫- چاو, ‫- آماندا,
‫آره، من هم خوبـم,
‫- سلام، اِدا, ‫- رافا,
‫نگاهش کن, ‫خوش‌تیپ شدی,
‫نه بابا, ‫این‌ها لباس کارمـه,
‫ای بابا,
‫- حالت چطوره؟ ‫- خوبـم,
‫سلام, من,,,
‫- وای، ببخشین، عزیزم, ‫- من کریس‌ـم,
‫ایشون کریس‌ـه,
‫همسرم,
‫- خوش‌حالـم بالاخره می‌بینمت, ‫- من هم همین‌طور,
‫و ایشون هم یوریکاست,
‫بچه‌م,
‫- خیلی خوشگلـه, ‫- فدات,
‫یه‌کم قدم بزنیم؟
‫آره, حتماً,
‫- آره؟ ‫- آره,
‫باشه,
‫بریم,
‫- ما برمی‌گردیم, ‫- چاو,
‫چیـه؟
‫هیچی,,, هیچی,
‫خیلی خوش‌تیپ شدی, ‫مَردونه شدی,
‫تو هم همین‌طور,
(منظور اصلی: «تو تغییر نکردی»)
‫من هم مَردونه شدم؟
‫نه، منظورم,,,
‫دروغ نگو, ‫خیلی پیر شدم,
‫اینجاهام چروک افتاده, ‫وقتی می‌خندم، دیده می‌شه,
‫- مثل پای مرغ, ‫- نزدیک گفتی,
‫- پای کلاغ, ‫- آها,
(اصطلاح انگلیسی «پای کلاغ» برای اشاره به ‫چین‌وچروک اطراف چشم استفاده می‌شه,)
‫این نشون می‌ده توی سال‌های ‫گذشته همه‌ش خندیدی و شاد بودی,
‫چی بگم,,,
‫- حالا تو چیـه؟ ‫- هیچی,,,
‫- بگو دیگه؟ ‫- هیچی,
‫چیزه,,,
‫بالاخره اومدیم گوبیو,
‫بالاخره رسیدیم,
‫آره,
‫رسیدیم گوبیو,
‫دیگه وقتش رسیده بود,
‫آره,
‫به‌به,
‫حالا به چیزی که می‌خواستی، رسیدی؟
‫منظورم مینینی‌ـه,
‫- نمی‌دونم, ‫- همم,
‫شاید,
‫شاید هم من دیوونه شدم,
‫نه، دیوونه نیستی,
‫وقتی کسی تو رو ‫اون‌طور که باید، نمی‌بینه,,,
‫وقتی بهت رحم نمی‌کنه,,,
‫نمی‌ذاری چیزی مانعت بشه ‫و دنبالش رو می‌گیری,
‫پس,,,
‫عجب,
‫نه، اتفاقاً رفتارت طبیعیـه, ‫خیلی‌ها هستن,,,
‫که می‌خوان با کسی که ‫بهشون آسیب زده، آشتی کنن,
‫زندگی تو چطوره، رافائله؟
‫چه خبرها؟
‫- دوست‌دختر پیدا نمی‌شه, ‫- آره, درک می‌کنم,
‫وقتی زن‌ها می‌فهمن کی‌ام، ‫دیگه ادامه نمی‌دن,
‫یا بَدتر از اون، به دلایل ناجوری ‫رابطه رو ادامه می‌دن,
‫آره، متوجهـم,
‫شغل پیداکردن هم,,,
‫یه فرصت کاری ‫بیرون از ایتالیا گیر آوردم
‫که توی یه شرکت فناوری کار کنم,
‫- جداً؟ ‫- هیجان‌زده بودم و رفتم پاریس,
‫- بعدش چی شد؟ ‫- رئیسم اسمم رو توی گوگل زد
‫و گفت «شرمنده، پسر, تو اخراجـی»,
‫«برو خونه‌تون»,
‫- می‌دونی بعضی‌وقت‌ها به چی فکر می‌کنم؟ ‫- به چی؟
‫یه شب مِردیت رو به‌زور بردم کنسرت,
‫- از اون کنسرت‌ها که هیشکی نمی‌ره, ‫- آها، اون کنسرت,
‫داشت آهنگ «گران تانگو» ‫از آستور پیازولا اجرا می‌شد,
‫ما جَوون‌ترین عضو جمع بودیم,
‫حداقل ۳۰ سال جَوون‌تر,
‫یادمـه یه‌جوری کله می‌زدم ‫انگار کنسرت راک بود
‫و مِردیت داشت از بی‌حوصلگی می‌مُرد,
‫وقتی اجرا تموم شد، ‫سریع از کنسرت رفت,
‫من روم رو برگردوندم
‫و یه بچه‌درس‌خون با عینک دیدم
‫که این‌طوری بهم خیره شده بود,
‫بچه‌درس‌خون؟ ‫نه، واسه خودم مَردی بودم,
‫- بر منکرش لعنت, ‫- بله,
‫مَردونه، خوش‌تیپ,,,
‫- آره, ‫- آره
‫و بچه‌درس‌خون,
‫بعدش این مَرد درس‌خون و خوش‌تیپ
‫به اون دختر خوشگل ‫چشم‌آبی نزدیک شد,,,
‫وای، مرسی,
‫و بهش گفت «ببخشین، ‫می‌شه کنارتون بشینم؟»
‫دختره هم خندید و گفت «بله», ‫انگلیسی مَرده افتضاح بود,
‫- افتضاح, ‫- ایتالیایی دختره هم افتضاح بود,
‫- افتضاح, ‫- آره,
‫ولی باز هم درباره‌ی موسیقی حرف زدن,
‫و درباره‌ی سیاتل,
‫و حسابی از هم خوششون اومد,
‫پشیمونـی که باهام آشنا شدی؟
‫از رابطه‌مون پشیمونـی، رافا؟
‫می‌خوام راستش رو بهت بگم,
‫- باشه, ‫- آره,
‫بعضی‌وقت‌ها حس پشیمونی داشتم,
‫آره,
‫ولی الان نه,
‫- نه؟ ‫- نه,
‫تو هم حسش می‌کنی، مگه نه؟
‫اون دردی که قلبت تحمل می‌کنه,
‫- آره, ‫- فکر می‌کنی قراره نابودت کنه
‫ولی باز هم,,,
‫تحملش می‌کنی، چون بخشی از وجودتـه,
‫- آخ، رافا, ‫- این مهم‌ترین قسمتشـه,,,
‫چیزی که هنوز ازش پشیمونـم,,,
‫اینـه که اون‌روز ‫برگشتی خونه که بری حموم,
‫وای نگو,
‫آره، من هم پشیمونـم,
‫وای، اگه نرفته بودم,,,
‫آره,,, «اگه»,,,
‫اگه,,, اگه,,,
‫می‌دونی چرا رفتم؟
‫چرا اون‌روز صبح رفتم خونه؟
‫می‌خواستم دامن بپوشم,
‫آخه برامون یه برنامه‌ی عاشقانه ‫توی گوبیو چیده بودی,
‫فکر می‌کردم توی این ‫فیلم‌های عاشقانه‌ام,
‫می‌خواستم لباس مناسب بپوشم,
‫پس بریم برات قارچ بگیرم,
‫یه‌کم دیگه اینجا بمونیم,
‫- باشه؟ ‫- باشه,
‫سلام,
‫موقعی که می‌اومدم زندان ملاقاتت
‫و توی پروجا موندگار می‌شدم,,,
‫فاصله‌ی بین ملاقات‌هامون زیاد بود,
‫هر سه‌شنبه فقط یک ساعت
‫- می‌دیدمت, ‫- سه‌شنبه‌ها یک ساعت,
‫همه‌ش دنبال راهی بودم ‫که بتونم بهت کمک کنم,,,
‫ولی گاهی پیش می‌اومد,,,
‫که مثلاً دوستم ‫ازم می‌خواست بریم ناهار
‫یا بریم یه دوری بزنیم,
‫می‌تونستم برم شراب بخورم
‫و به همچین منظره‌ای خیره بشم,
‫و مثلاً یکی یه جوکی می‌گفت,,,
‫و من,,, می‌زدم زیر خنده,
‫الهی بمیرم، مامان,
‫ولی اون طوری عذاب‌وجدان می‌گرفتم,
‫- عیب نداره, ‫- آخه,,,
‫آخه یه مادر چطور خوش‌حال باشه، ‫وقتی دخترش,,,
‫می‌دونم اوضاع تو از من بَدتر بود, ‫می‌دونم,
‫ولی,,,
‫نمی‌دونم چطوری طاقت آوردی,
‫الان که یوریکا رو دارم,,,
‫اگه کوچیک‌ترین بلایی سرش بیاد
‫من که از غصه دق می‌کنم,
‫دیگه خوش‌حالـی که اومدی اینجا؟
‫توی این ۱۵ سال,,,
‫به گناهِ نکرده محکوم شدم,
‫و از ۲۰سالگی‌م تا الان,,,
‫تازه احساس می‌کنم یه کار مفید کردم
‫و زندگی‌م رو پس گرفتم,
‫می‌خواستم ازم عذرخواهی کنه,
‫واقعاً می‌خواستم,
‫ولی بعدش فهمیدم,,,
‫فقط می‌خواستم من رو درک کنه
‫تا بتونم به حال سابق برگردم، ‫ولی همین‌طوریش هم حالم خوبـه,
‫من خیلی خوبـم,
‫باهاش رفتار درستی داشتم,
‫به خودم افتخار می‌کنم ‫که همچین آدمی‌ام,
‫البته از این بیشتر هم ازم برنمی‌آد,
‫فکر کردم بعدش تو هم ‫بهم افتخار می‌کنی,
‫ببین,
‫من خیلی‌خیلی بهت افتخار می‌کنم,
‫حالا می‌شه گورمون رو از اینجا گم کنیم؟
‫آره,
‫فقط یه کار مونده,
‫- عزیزم، خوبـی؟ ‫- آره,
‫می‌شه تنها برم؟
‫- آخه,,, ‫- برو برو,
‫ممنون,
‫سرنوشت این‌طور بود که اون‌شب ‫به‌جای من، مِردیت خونه باشه,
‫من شانس آوردم,
‫بعضی‌ها تا ابد ما دوتا رو ‫با هم مقایسه می‌کنن,
‫ولی حقیقت اینـه که ما ‫فقط دوتا دختر معمولی بودیم
‫که تازه زندگی‌مون شروع شده بود,
‫با هم می‌رفتیم حراجی‌ها، ‫کیک درست می‌کردیم، پیتزا می‌خوردیم,,,
‫همین کارهای معمولی,
‫متنفرم از این‌که برای ‫به یاد آوردن خاطراتش
‫باید اول از دَه سال آسیب روحی بگذرم,
‫مِردیت زیبا و باهوش,
‫مِردیت جدی و سرخوش,
‫مِردیت مهربون و باشعور,
‫هیچ‌وقت فرصت نشد ‫براش درست سوگواری کنم,
‫ولی با برگشتنم به اونجا,,,
‫بالاخره برای هر دومون سوگواری کردم,
‫می‌تونستیم چه زندگی‌ای داشته باشیم,
‫فکر نمی‌کردم روایت من ‫این‌قدر پیچیده بشه,
‫بعضی‌هاتون باور دارین من بی‌گناهـم,
‫بعضی‌هاتون هم ‫هنوز فکر می‌کنین گناهکارم,
‫درهرصورت اِشکال نداره,
‫آدم هیچ‌وقت ‫از قضاوت بقیه در امان نیست,
‫آدم نظر خودش رو به‌سختی عوض می‌کنه,,,
‫چه برسه به نظر دیگران,
‫تغییر حتمی نیست، ولی قطعاً ممکنـه,
‫من هم همینی‌ام که هستم,
‫و همچنان امیدوار می‌مونم,
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.