‫- کی متوجه شدی که نبود؟ ‫- همین صبح. نزدیک‌های ۶:۳۰.
‫- تا حالا فرار کرده بود؟ ‫- نه.
‫ این دور و برها، متوجه چیز مشکوکی نشدی؟ ‫رد پایی، چیزی...
‫نه. چیزی نبود.
‫لطفاً اگه بچه‌ها سراغشو گرفتن، چیزی بهشون نگو. ‫فعلاً بهشون گفتیم که با دوستش رفته مسافرت.
‫می‌فهمم. من خودم هم بچه دارم.
‫- اینجا سردشون نمیشه؟ ‫- خونه‌ت توی محلۀ آپارتمانیه، نه؟
‫(مهدکودک مِلوزینا)
‫همیشه شب‌ها می‌بستیمش و صبح‌ها می‌ذاشتیم بیاد بیرون.
‫حیوون خیلی آشتی‌ایه. با همه بازی می‌کنه.
‫- شانسی هست که پیداش کنین؟ ‫- اگه زنده باشه، آره، امکانش هست.
‫ولی اگه به خاطر گوشتش دزدیده شده باشه...
‫- احتمالش کمه، اگه بخوام روراست باشم. ‫- گندش بزنه.
‫- خاله! خاله! ‫- چی شده یاخیم؟
‫- چه خبره؟ ‫- اونجا... اونجا بودش.
‫اون وَره.
‫- ببرش اون طرف. ‫- بیا.
‫یاخیم، یه لحظه همین‌جا بمون، باشه؟ ‫جایی نرو.
‫باورم نمیشه.
‫نمی‌خوایم بیاریمش پایین؟
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫پوستینا
‫کیر توش.
‫کون لقت.
‫جنده‌مادر.
‫چی گفتی، تخم حروم؟
‫- تو مدرسه باهات بود؟ ‫- آره.
‫تموم‌مدت؟
‫جدی؟
‫ظهری از مدرسه رفته، برادر جان! ‫جا خوردی؟
‫فکر کردی داری کمکش می‌کنی، داویده؟ ‫به خیال خودت هواشو داری.
‫باز یه گندی می‌زنه و ‫شیش ماه دیگه اینجا خاک می‌خوره.
‫یه کاری داشت، باید می‌رفت.
‫چه کاری؟
‫- هی، کجا بودی تا الان؟ ‫- اتوبوس زودتر رفته بود.
‫چطوره که کس دیگه‌ای از سرویس جا نمونده؟
‫واسه چی زودتر از مدرسه رفتی؟
‫معلمت زنگ زد. خب؟
‫چه کار مهمی بود که باید می‌رفتی؟
‫فروشگاه ورزشی، سوئیشرت‌های جدید اُوُرده بود. ‫می‌خواستم یکی بخرم.
‫نمی‌تونستی تو وقت آزادت این کارو بکنی؟
‫لباس کارت رو بپوش. ‫یه ربع دیگه تو حیاط باش.
‫- پس وقت آزادم چی؟ ‫- لغو شد. چون دیر اومدی.
‫تو هم دیگه، داویده. ‫تا یه وقت فکر نکنی جا موندی!
‫لاشی.
‫شرمنده، دِیوه. ‫(مخفف داویده)
‫مطمئنی نمی‌خوای نظرتو عوض کنی؟
‫پاولینکا خیلی از اینجا خوشش میاد.
‫از این به بعد مامان می‌مونه خونه، ‫ازش مراقبت می‌کنه.
‫می‌دونی چقدر طول کشید تا خودشو وفق بده؟
‫یه سال بعد، باید باز همین‌ها رو ‫توی مدرسه از سر بگذرونه.
‫اگه دفعۀ بعد یه بلایی سر بچه‌ها بیارن، چی؟
‫اگه به خاطر اتفاقی که برای فرودو افتاد می‌ترسی،
‫بدون که ما همیشه اینجا مراقبشونیم. ‫هیچ چی‌شون نمیشه.
‫پلیسه چی بهت گفت؟
‫هنوز چیزی پیدا نکردن.
‫- جلسۀ شورا امروزه، مگه نه؟ ‫- آره.
‫به ذهنت خطور نکرد که شاید ‫این‌ها به هم مرتبط باشن؟
‫چیزی به گوشِت خورده؟
‫می‌دونستی که خیلی‌ها ازت دل خوشی ندارن؟
‫تو رو خدا، مارتینا. ‫اگه بخوان به کسی صدمه بزنن، اون منم.
‫لازم نیست نگران پاولینکا باشی.
‫- چی شده؟ ‫- داشتن تقلب می‌کردن.
‫بازی‌شون بهتر بود، بردن. ‫دفعۀ بعد تو می‌بری.
‫اشکالی نداره، بازیه.
‫من میرم توپ‌بازی...
‫می‌دونم دلت می‌خواست ببری، ‫ولی نمی‌تونی همین‌جوری بگی تقلب می‌کردن.
‫بازی‌شون بهتر بود، بردن. ‫من از پنجره دیدمتون.
‫- ولی جدی‌جدی داشتن تقلب می‌کردن. ‫- نه.
‫با هم تمرین می‌کنیم، دفعۀ بعد ‫بهشون نشون می‌دیم، باشه؟
‫باشه.
‫- زود باش. ‫- چیزی نمونده دیگه!
‫- چی گرفتی؟ خرگوش؟ ‫- آره.
‫کرم نریز.
‫هی، اونجا رو نگاه.
‫تیبور بالُگه.
‫[کانون اصلاح و تربیت پوستینا]
‫- میشه زنگ رو بزنی؟ ‫- باشه.
‫دفعۀ بعد که فرار کنی، می‌برمت یه دوری می‌زنیم، ‫بعدش فکر فرار از سرت می‌پره.
‫پس دفعۀ بعد ببین من سر کار هستم یا نه.
‫- حتماً. ‫- آفرین.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- کجا پیداش کردین؟ ‫- بچه‌های شهرک اوسترُو اوردنش.
‫- دردسری درست نکرده؟ ‫- هنوز چیزی پیدا نکردیم.
‫یه لحظه وقت داری؟
‫- آره. ‫- دستت رو بیار.
‫خبر داری نزدیک‌های مهدکودکِ بیرون شهر چی شده؟
‫آره. همکارهات اینجا بودن. ‫از بچه‌ها پرس‌وجو می‌کردن.
‫سابقۀ آزار رسوندن به حیوون‌ها رو داره، مگه نه؟
‫منظورت اون سگیه که می‌خواست گازش بگیره؟
‫صاحب سگ جور دیگه‌ای تعریف کرده.
‫نه، صاحب سگ، خودش اقرار کرد که سگش وحشی بوده. ‫قبلاً به آدم‌های دیگه‌ای هم حمله کرده.
‫ببین، به نفع همه‌مونه که دوباره فرار نکنه.
‫به نفع خودشه.
‫خداحافظ.
‫- خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫تکون بخور.
‫- مشروب نخوردی؟ ‫- نه.
‫کیر توش.
‫- علف، مواد؟ ‫- نه.
‫- ببخشید... ‫- خدا لعنتت کنه تیبور.
‫دست‌هاتو بیار.
‫بگیر بالا.
‫این دفعه درگیر دعوایی نشدی؟
‫داریم پیر می‌شیم، مگه نه؟
‫بیا اینجا. ‫شورتت رو بده پایین، خم شو جلو.
‫گم شو بیرون، کثافت.
‫گم شو!
‫- کلارا، نیم‌ساعت شد. ‫- می‌خوای سریع‌تر بشاشم؟
‫اگه نرسیم، بدون من شروع می‌کنن.
‫الان میام. کلاهت رو برداشتی؟
‫راست میگی. کلاهم.
‫لعنت بهش.
‫- خدافظ. ‫- جایی میرین؟
‫- مسابقۀ رالی. ‫- بهت گفته بودم.
‫- فکر کردم فرداست. ‫- نه.
‫- میشا خونه‌ست؟ ‫- نه، شاهزاده خانوم هنوز نیومدن.
‫- مگه امروز ۲:۳۰ مرخص نشده؟ ‫- آره.
‫می‌کشمش! قول داد امروز درس بخونه. ‫فردا امتحان داره.
‫- تلفنش خاموشه. ‫- تعجبی نداره.
‫بعداً باز بهش زنگ بزن، ‫بگو فوراً بیاد خونه.
‫فکر می‌کنی به حرفم گوش میده؟
‫تو زنگ رو بهش بزن. من باید برم جلسه.
‫- کی برمی‌گردین؟ ‫- فوقِ فوقش ساعت ۱۰.
‫ایتکا؟
‫چی؟
‫صبر کن، صبر کن، آروم‌تر، خب. ‫الان میام اونجا. خدافظ.
‫از این بهتر نمیشه...
‫توندا...
‫- چی گفتی؟ ‫- ایتکا چه‌ش شده؟
‫از دیشب اینجوریه.
‫- داخله؟ ‫- جای دیگه‌ای هم داره؟
‫ایتکا؟
‫- ایتکا. ‫- یه لحظه.
شارکول خوردی؟
‫آره. یه مشتی خوردم تا الان. ‫(داروییست برای رفع مسمومیت گوارشی)
‫خیلی مهمه که به این جلسه بیای.
‫به رأی‌ات نیاز دارم، ‫وگرنه نمی‌تونیم جلوی همه‌پرسی رو بگیریم.
‫تنها چیزی که می‌خوام جلوش رو بگیرم، این اسهاله.
‫کنار خونۀ ما وایمیسیم. ایندیارون دارم. ‫(نوعی قرص ضداسهال)
‫بذار ببینم، شاید منم همین‌جا داشته باشم.
‫صبر کن. یه جایی همین‌جاها هست.
‫این در کوفتی هم...
‫- نیم‌ساعت دیگه جلسه شروع میشه، ایتکا. ‫- خب من باید چی کار کنم؟
‫همین که زنده‌م، خوشحالم. ‫بیا، قرص رو هم انداختم.
‫تو فقط میای رأی میدی، ‫بعدشم برمی‌گردونمت خونه.
‫ولی مطمئن نیستم که می‌خوام به همه‌پرسی رأی مخالف بدم.
‫به تو هم پیشنهادی رسیده؟
‫- چه رویی داری. ‫- اگه نه، پس قضیه چیه؟
‫هانیه، تو مهدکودکت رو داری، ‫ولی ما چی؟
‫تموم پول من خرج اون مِی‌خونه میشه. ‫توندا هم ۹ ماهه که بی‌کاره.
‫به خیالت معدنچی‌ها می‌خوان دوباره همه‌چی رو سر و سامون بدن؟
‫قول دادن مردم بومی رو استخدام کنن.
‫و سقف خونه‌ت رو هم زیر بیارن. ‫چقدر برا خونه‌ت زحمت کشیدی؟
‫توندا هنوز هم می‌خواد به عنوان ‫کاردان فنی تو شهرداری استخدام بشه؟
‫آره، می‌خواد.
‫اسم افرادِ استخدامی بعد از ‫تعطیلات تابستون اعلام میشه.
‫اگه امروز موافق ما رأی بدی، ‫بهت قول میدم که توندا کار رو بگیره.
‫و چطوری همچین کاری می‌کنی؟
‫یه راهی پیدا می‌کنم. نگران اونش نباش.
‫می‌خوای همینو بپوشی؟
‫خوب نیست، نه؟
‫نه.
‫سریع لباسم رو عوض می‌کنم. ‫توی ماشین منتظرم بمون.
‫♪ Waldemar Matuška - Sbohem lásko ♪
‫یادمه اون وقت‌ها شونزده سالمون بود
‫دنیا با ما دو تا چه مهربون بود
‫چشم‌های آبی آسمونیت دلم رو می‌برد
‫ولی ته دلم... می‌دونستم... ‫من آدمی نیستم که پیشت بمونم
‫خدا نگه دارت اولین عشق
‫اولین عشق، خدا به همراه
‫رفتنم دست خودم نیست
‫کار این پاهای دنیاندیده‌ست
‫خدا می‌دونه که دوسِت داشتم
‫ولی ازم چه توقعی داشتی؟
‫من اونی که می‌خواستی نبودم
‫باید رختمو از این خونه می‌بستم
‫زمونه گذشت و من هنوز حیرونم
‫هر خونه‌ای که بودم، انگار نبودم
‫شعرهایی که این دل سرود، ‫مرهمی بودن...
‫کل شب خوابتو می‌دیدم!
‫ساک ۵۰۰، کلاسیک ۸۰۰. ‫دربست ۱۰۰۰ کرونا.
‫بیا تو ماشین خودتو گرم کن. ‫هر چی اینجاست، مال تو.
‫خیلی خوشگلی.
‫چقدر خوشگلی تو.
‫اشکال نداره اسمتو حدس بزنم؟ ‫کاترینا؟
‫درست گفتم، نه؟ ‫کاترینا!
‫- وایسا، کجا میری؟ ‫- مکان من. اینجا نمی‌مونیم.
‫نگه دار. بزن کنار. ‫هر کاری می‌کنیم، همین‌جا می‌کنیم.
‫بهم اعتماد نداری؟
‫ازم ترسیدی پس. ‫خب، نگاه کن...
‫۲۰۰۰ کرونا بهت میدم. ‫کلبه‌م ۵ کیلومتر دورتر، توی محلۀ بابیلونه.
‫یه ساعت دیگه برمی‌گردیم.
‫باشه، سریع برو.
‫معلومه دیگه. ما که برات مهم نیستیم.
‫میگی به من چه ربطی داره!؟ ‫خونه و زندگیم اینجاست، زبل‌خان.
‫آره دیگه، چون یه خونۀ ییلاقی اینجا داری، ‫خودتو بومی می‌دونی.
‫- بده من اینو. ‫- مرتیکۀ نفهم.
‫چی کار می‌کنی لویزا، ولش کن.
‫لویزا، ولش کن. ‫بس کنین دیگه.
‫برو کونتو تمیز کن با اون کاغذه، ‫اینجوری بهتره.
‫اون هم حق داره نظرشو بگه.
‫- آره، تا وقتی که به نفع تو باشه. ‫- دقیقاً.
‫مایکا، بسه. دیوونه شدی؟ ‫[پوستینا را نجات دهید! نه به ویران‌سازی]
‫- تو بشین دستمالتو بکش. ‫- بیا.
‫آخرش به خاطر همۀ این چیزها دیوونه میشم. ‫اینقدر این در و اون در می‌زنم، ولی هیچی به هیچی.
‫یه قلپ از اون آبجو بده.
‫گندش بزنه، کارم می‌کنه این؟
‫خب، دوستان، بالاخره به آخرین رقابت از مرحلۀ مقدماتیِ...
‫ هفتمین «مسابقات سالانۀ ماشین‌سواری» رسیدیم.
‫واسه این یکی که شروع نشده، تموم شد.
‫مواظب خودت باش.
‫خیالت راحت.
‫اینطور که معلومه، امروز کل رنگ‌های رنگین‌کمون رو داریم.
‫از زرد بگیر تا آبی و سبز و قرمز.
‫سه، دو، یک، حرکت.
‫و شروع میشه. راه می‌افتن. ‫پشت سر هم و کنار هم.
‫از به هم کوبیدن ترسی نداشته باشید آقایون.
‫بگیرش، بگیر، بگیر! ‫نذار رد شه جاکشو!
‫عجب حرکتی. درست توی پلاکش زد، ‫از اون حرکت‌هاست، مگه نه؟
‫امروز مارِک رو دوره. عالی بود.
‫عمراً رد شی لاشی، همون‌جا بمون!
‫[آبجی]
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫مرده‌شورتو ببرن.
‫عالیه، عالی. ‫آبی داره سبقت می‌گیره،
‫به قول معروف مصممه برای بردن. ‫این جوری می‌رونن، عالی بود آبی.
‫این همون‌چیزیه که برای دیدنش اومدیم. عالیه.
‫این تیکه‌ش‌ دربارۀ توئه.
‫رسیدیم.
‫- این دیگه چه کوفتیه؟ ‫- بیا اینجا.
‫گوش بده.
‫کجایی؟
‫- تو هم شنیدی. این دیگه چی‍... ‫- بیا، بیا، بیا.
‫- چه گهی داری می‌خوری؟ ‫- بیا، راه بیا، وول نخور.
‫- صبر کن. ‫- وایسا، تکون نخور.
‫نیازی به نگرانی نیست. ‫ما سه نفریم.
‫- نمی‌ذاریم همه‌پرسی رأی بیاره. ‫- می‌دونی که اینو به دادگاه می‌کشونن.
‫اونجوری براشون زمانگیره، پتره.
‫- فرصت پیدا می‌کنیم که مردم رو متقاعد کنیم. ‫- منو ببخشید.
‫- چه‌ش شده؟ ‫- دل‌پیچه داره.
‫اینو امروز توی صندوق پست انداخته بودن.
‫دارن پیشنهاد خرید خونه‌ها رو ‫دو برابر قیمت معین میدن.
‫ضرب‌الاجلش تا سی روزه.
‫این‌ها حتماً برای تورکوو کار می‌کنن. ‫دارن خونه‌ها رو واسه اون‌ها می‌خرن، حرومزاده‌ها.
‫شک نکن.
‫ولی من می‌تونم ازشون پول بگیرم و ‫این شهرو باز روی پاهاش برگردونم.
‫فقط یه کم بیشتر زمان می‌خوام.
‫می‌دونم.
‫اون موقع‌ها هنوز جوون بودم.
‫توندا، لطفاً چراغ‌ها رو روشن کن.
‫قطعش کن.
‫عکس‌ها، گذشته هستن...
‫و این که آینده‌ای داشته باشن، به ما بستگی داره.
‫همه‌مون خوب می‌دونیم که اوضاع بعد از بسته شدنِ ‫کارخونه‌های کاغذسازی چجوری بوده.
‫هر کاری از دستت بر بیاد می‌کنی، ‫ولی هیچ شغلی وجود نداره.
‫اون پیشنهاد از طرف شرکت تورکوو، ‫یهو مثل یه نعمت الهی می‌مونه.
‫من بهتون اطمینان میدم که ‫هیچ کدوم از ما، نه حتی من،
‫نمی‌خواد جلوی انتخاب آزاد شما رو بگیره.
ما ‫حق نداریم همچین کاری بکنیم.
‫اگه همه‌پرسی رو به تعویق بندازیم،
‫خیلی بیشتر از چیزی که الان شرکت استخراج معادن ‫بهمون پیشنهاد میده، گیرمون میاد.
‫- اگه کاسۀ صبر شرکت تورکوو لبریز بشه، چی؟ ‫- منظورت چیه؟
‫خب، از کجا مطمئنی که اون‌ها نظرشونو عوض نمی‌کنن؟
‫این که جای دیگه‌ای نمیرن؟
‫اگه آخرش هیچکدوممون پشیزی هم گیرش نیومد،
‫اون موقع چی میگی؟ ‫«متأسفم، اشتباه می‌کردیم»؟
‫همه‌پرسی، همه‌پرسی!
‫مارکِتا، اون‌ها به ما نیاز دارن، نه ما به اون‌ها.
‫شاید؛ ولی ما تنها جایی نیستیم که ‫اون‌ها می‌تونن حفاری کنن.
‫تموم پژوهش‌ها نشون داده معدن زغال‌سنگی که ‫زیر پوستینا رسوب کرده، با اختلاف بزرگ‌ترینه.
‫ولی آخرش، همۀ این‌ها می‌تونه بی‌معنا باشه. نه؟
‫هانکا، ما اینجا همه از جیک و پوک هم باخبریم. ‫(خودمانیِ نام هانیه در زبان چکی)
‫برنامه و سخنرانیت خیلی بااحساس بود،
‫ولی احتمالاً دلیل مخالفتت با همه‌پرسی، ‫مصلحت شهر پوستینا نیست.
‫- چه دلیل دیگه‌ای می‌تونم داشته باشم؟ ‫- خودت بهمون بگو.
‫نمی‌دونم چی بگم. ‫خودتون خیلی خوب منو می‌شناسین.
‫تو همیشه پیش همه ‫ از مردم‌سالار بودنت دم می‎زنی،
‫ولی الان، وقتی که مردم باید ‫طبق اصول مردم‌سالاری انتخاب کنن،
‫یهو باهاش مخالفی.
‫- به خاطر اینه که می‌ترسه. ‫- درسته.
‫می‌دونه آخرش چی میشه.
‫به گمونم نمی‌تونی متوجه بشی که ‫همه به خوبی تو سر نمی‌کنن.
‫برای مثال، اتحادیۀ اروپا به من ‫واسه مغازه‌م یارانه‌ای نمیده.
‫- راست میگه. ‫- کی به داد ما می‌رسه؟
‫تو فقط سنگ خودتو به سینه می‌زنی.
‫مگه همه‌تون اون مهدکودکو نمی‌خواستین؟
‫بچه‌هاتون اونجا میرن.
‫ولی هانکا تنها کسیه که ‫پولی ازش، عایدش میشه.
‫من یه قِرون هم از خرجی‌های شهرو برنمی‌دارم.
‫پس توضیح بده بهمون، ‫چرا با همه‌پرسی مخالفی؟
‫- چیه که اینقدر ازش می‌ترسی؟ ‫- همه‌پرسی، همه‌پرسی!
‫توندا، لطفاً چراغ‌ها رو خاموش کن.
‫احتمالاً خیلی‌هاتون از اتفاقی که ‫دو روز پیش توی مهدکودکمون افتاده، باخبرین.
‫الاغمون، فرودو، که همبازی بچه‌ها بود، ‫از آغولش بیرون کشیده شده بود،
‫از یه درختی آویزون...
‫و با سیم خاردار خفه شده بود.
‫دلیلش...
‫چون متعلق به شهرداری بوده که ‫داشته مشکل‌ساز می‌شده.
‫دفعۀ بعد، چه کسی یا حیوونی ‫از اون درخت حلق‌آویز میشه؟
‫سریع بیا دنبالم. ‫همون محلۀ... محلۀ بابیلون.
‫نمی‌دونم، فقط عجله کن. ‫یارو آدم پاپیچیه. سریع بیا.
‫دنبال چیزی می‌گردی، عزیزم؟ ‫چی شده؟ داری لباس می‌پوشی؟
‫باید برم.
‫کجا؟ بیا یه کم دیگه...
‫- همین الانشم سه بار اومدی! ‫- پول بیشتری میدم.
‫- دیگه نمی‌خوام. ‫- پولشو دارم.
‫- نه! ‫- نمی‌خوایش؟ بیا اینجا.
‫تو مریضی پسر.
‫- دیوه. ‫- ها؟
‫- امشب باید از اینجا بزنم بیرون. ‫- می‌خوای فرار کنی؟
‫برمی‌گردم. ‫فوقش دو ساعته.
‫چجوری می‌خوای برگردی؟ ‫می‌بیننت.
‫نگرانش نباش، فقط یه کمک‌دست برا کوتوله لازم دارم.
‫- می‌تونی مشغولش کنی؟ ‫- آره.
‫ممنون.
‫دیگه به ما سلامم نمی‌کنی، پاسِک. ‫دلت برام تنگ نشده؟
‫تو نبودی؟ ‫روحمم خبر نداشت.
‫می‌تونستم بیشتر از این‌ها نباشم، ‫ولی یه کسکش دهن‌لقی لوم داد.
‫- از کوچا چیزی نپرسیدی؟ ‫- جاکش! صورتتو به گا میدما!
‫زانو بزن.
‫چیه، نشنیدی؟ گفتم زانو بزن حرومزاده.
‫- برو درتو بذار. ‫- بِپّا که کوتوله اومد.
‫- وسایل‌ها رو سر جاش گذاشتین؟ ‫- آره.
‫پس برین خودتونو تمیز کنین. ‫نشست گروهی الان شروع میشه.
‫این چیه گذاشتین؟ جمعش کنین.
‫از دست شما بچه‌ها...
‫سریع‌تر.
‫- بیا اینجا، حرومزاده. ‫- چیه؟ تو کی هستی؟
‫می‌خوای بکنی، مادرجنده؟
‫- حالت خوبه؟ ‫- بیا بکنیم دیگه عوضی!
‫وقتی احمق باشی، این چیزها هم گیرت میاد.
‫سرخود میای خونۀ همچین آدم پیله‌ای.
‫بیا بکن دیگه! بکن نه! چی شد؟
‫- چرا این همه دیر کردی؟ ‫- لباستو بپوش.
‫یه بار دیگه نزدیکش بشی...
‫ببخشید.
‫خب، حالا می‌تونیم رأی‌گیری برای ‫برگزاری همه‌پرسی رو از سر بگیریم.
‫همه‌پرسی‌ای که در خصوص گسترشِ ‫عملیات استخراج شرکت تورکوو در شهر پوستیناست.
‫همه‌پرسی، این پرسش رو مطرح می‌کنه:
‫«آیا شما با گسترش عملیات استخراج زغال‌سنگ در شهر پوستینا...
‫که سبب نقض محدودیت‌های زیست‌محیطیِ وضع‌شده ‫در مصوبۀ شمارۀ ۴۴۴/۱۹۹۱ از سوی دولت می‌شود، موافقید؟»
‫[کلارا: میشا بهت زنگ نزد؟ نمی‌تونم بگیرمش]
‫بنابراین از نمایندگان می‌پرسم:
‫چه کسانی با برگزاری همه‌پرسی موافقند؟
‫و چه کس‍...
‫و چه کسانی مخالفند؟
‫این بارِ دومیه که اینجوری از جاده خارجت می‌کنه.
‫آره، خیلی آب‌زیرکاهه. ‫همیشه رو اعصابمه.
‫مطمئنی چیزیت نشده؟
‫وقتی می‌خواستم ازش در برم، گیر افتادم. ‫چیزیم نیست. خوب میشم.
‫قیافه‌ش رو دیدی چجوری بود؟
‫دختر جدید تو تورش افتاده دیگه، ‫اینجا همینجوریه.
‫تو جلوتر برو. ‫من یه بار دیگه به میشا زنگ می‌زنم.
‫- واسه تو هم آبجو بگیرم؟ ‫- آره، بگیر.
‫سلام.
‫- مشترک مورد نظر... ‫- شورشو در اورده.
‫سلام، امروز که از مدرسه می‌اومدین، خواهرمم بود؟
‫چی؟
‫با سرویس مدرسه که اومدین، خواهرمم بود؟
‫امروز نرفتم. مریض بودم.
‫- سفلیس داره. ‫- جذام داره.
‫خنده‌داره. ‫اصلاً ندیدینش؟
‫ممنون.
‫هانیه، به پلیس‌ها دربارۀ اون الاغه گفتی؟
‫آره، هنوز چیزی پیدا نکردن.
‫این چه کاری بود کردی؟
‫لطفاً آروم باش، باشه؟ ‫خونه که رفتیم، حرف می‌زنیم.
‫- دقیقاً کجا پیداش کردین؟ ‫- پشت مهدکودک، توی جنگل.
‫هانکا... خیلی شرمنده‌م. ‫اصلاً خبر نداشتم.
‫می‌دونم، اشکالی نداره.
‫بالاخره دیر یا زود، راهشونو برای همه‌پرسی پیدا می‌کردن.
‫کلارا.
‫- چطور پیش رفت؟ ‫- خوب نبود. همه‌پرسی رأی اورد.
‫میشا چی شد؟ ‫هنوز خونه نیومده؟
‫نه، اونجا نبود.
‫تلفنشم هنوز خاموشه.
‫مشترک مورد نظر در دسترس نمی‌باشد.
‫قبل رفتن چیزی نگفت؟
‫- این که کجا میره. ‫- انگار به منم میگه!
‫لویزا؟ لویزا... یه لحظه.
‫- دیگه چی شده؟ ‫- امروز تو راننده سرویس بودی؟
‫- آره. ‫- میشا رو هم رسوندی؟
‫آره.
‫- چه ساعتی؟ ‫- خب، بعد مدرسه. ۳:۳۰.
‫تا دم خونه‌ اومد؟
‫نه، زودتر نزدیک خوکداری پیاده شد.
‫که اینطور.
‫ممنون.
‫- شاید رفته باباشو ببینه. ‫- بابا رو ببینه؟
‫خداحافظ.
[بابیلون]
داره چی کار می‌کنه؟
‫کارله؟
‫خدایا، چی شده؟
‫میشا اینجاست؟
‫از مدرسه برنگشته خونه. ‫اینجا نیومده؟
‫کارله، آخرین بار کی باهاش حرف زدی؟
‫اینجا نیست.
‫گفتن که نزدیک خوکداری پیاده شده.
‫نمی‌دونی کجا رفته؟
‫بریم یه نگاهی به خوکداری بندازیم.
‫بریم.
‫موکا، یه کلمه بگی کارت ساخته‌ست.
‫- آقا؟ ‫- چیه؟
‫گلوم درد می‌کنه. ‫فکر کنم تب هم دارم.
‫بیا اینجا.
‫بذار ببینم.
‫گم شو.
‫ای داد بی‌داد.
‫- چراغ‌قوه رو بیار. ‫- باشه.
‫میشا!
‫من اون طرفو می‌گردم.
‫میشا!
‫خودمون تنهایی چیزی پیدا نمی‌کنیم.
‫- احتمالش هست خونۀ دوست‌هاش باشه؟ ‫- مثلاً کی؟ به همه‌شون زنگ زدم.
‫همکلاسی‌هاش، دوست‌هاش، ‫هیچکی چیزی نمی‌دونه.
‫با پای پیاده هم که تا خونه نمیاد.
‫- به کی زنگ می‌زنی؟ ‫- پلیس.
‫- ادارۀ پلیس، بفرمایید. ‫- سلام، سیکورُوا هستم.
‫می‌خوام گم شدن دختر ۱۴ساله‌م رو گزارش کنم.
‫- تا آخر پر کن براش. ‫- باشه، الان.
‫یالا، بیشتر، بیشتر. ‫اینم از این.
‫- همینقدر بسه. آماده؟ ‫- آره، آره.
‫پس شروع می‌کنیم. ‫سه، دو، یک، شروع.
‫سریع، لویزا! ‫بخور، بخور! آفرین.
‫- چندتا ظرف سوپ مونده؟ ‫- سه‌تا.
‫پس این سه‌تا رو نبر. ‫دیگه همه‌شون مست شدن.
‫کی بهم پول میدی؟
‫بذار امروز یه کم بیشتر بمونیم، باشه؟
‫آها، خانوم بازیگر اومدن. ‫توندا، یه پیاله برا شهردار بیار. به سلامتی تورکوو!
‫دخترم، میشا گم شده. ‫آخرین بار نزدیک خوکداری دیدنش.
‫ممکنه هنوز اونجا باشه؛ ‫یا که چیزیش شده باشه.
‫ازتون می‌خوام که کمکم کنید تا پیداش کنم.
‫ممنون.
‫ببخشید که اینقدر دیروقت زنگ می‌زنم، ولی...
‫- چی شده؟ ‫- دختر کوچیکۀ سیکوروا گم شده.
‫- کدوم یکی؟ میشائلا؟ ‫- آره.
‫- ته و توشو در بیار، بعد خبرم کن. ‫- باشه.
‫- منتظر تماست هستم، خداحافظ. ‫- خداحافظ.
‫گندش بزنن.
‫- الان چی کار کردی؟ ‫- فقط کپی کردم، همین.
‫- چی کردی؟ ‫- کپی‌ش کردم.
‫عمراً ازش سر در بیارم.
[شهرداری پوستینا]
‫سلام.
‫چیزی شده؟
‫دخترم، میشا گم شده.
‫چی؟
‫یعنی چی گم شده؟
‫همشهریان محترم،
‫بابت چنین اعلامیۀ دیرهنگامی معذرت می‌خواهم.
‫میشائلا سیکوروا، دختری ۱۴ساله، مفقود شده است.
‫او آخرین بار، حول و حوش ساعت ۳:۳۰ بعد از ظهر، ‫نزدیک خوکداریِ قدیمی دیده شده است.
‫لطفاً اگر هرگونه اطلاعی از مکان تقریبی او دارید،
‫سریعاً شهرداری را مطلع سازید.
‫ما همچنین خواستار کمک شما در جستجو هستیم.
‫هر کسی خواهان شرکت در این جستجوست،
‫تا نیم‌ساعت دیگر خود را ‫به خوکداری قدیمی برساند.
‫متشکرم.
‫آخرین بار کی اتاق‌ها رو چک کردی؟
‫- قبل از ساعت خوابشون. ‫- برو یه بار دیگه چکشون کن.
‫- من توی دفترم منتظرم. ‫- باشه.
‫بردار گوشی رو.
‫لعنت بهش.
‫بلند شو!
‫- چی؟ چی شده؟ ‫- کجاست؟
‫- کی؟ ‫- کِی فرار کرد؟
‫- چی؟ ‫- فیلم بسه. جوابمو بده!
‫نمی‌دونم.
‫- باید دیده باشیش. ‫- خواب بودم.
‫کجا رفته؟
‫گندش بزنن.
‫- مال توئه؟ ‫- نه.
‫الو؟
‫- هنوز کانونی؟ ‫- آره.
‫فلیپه، فعلاً جایی نرو. ‫میشا گم شده.
‫می‌شنوی؟
‫فلیپه؟
‫کیر توش.
‫چی شده؟
‫همونجور که گفتیم، ‫گروه شما از این وَر میره دنبال فرانتیشِک،
‫بقیه هم دنبال من میان.
‫لطفاً حواستون جمع باشه که ‫یه وقت چیزی‌تون نشه، باشه؟
‫[شاری: بسته‌ها رو دریاب. ‫فلیپه: میام. فردا ساعت ۴. ‫حله همه‌چی.]
‫[حذف مکالمه]
‫میشا!
‫چراغ کوفتی!
‫- بیا، اینو بگیر. ‫- ممنون.
‫یه چیزی پیدا کردیم!
‫بیاین اینجا! ‫یه چیزی پیدا کردیم!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.