‫مامان؟
‫- چه خبره، کجا میری؟ ‫- میشا توی پناهگاهِ نزدیک میکولکاست.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫پوستینا
‫نمیشه تا بالا رفت.
‫ مامان، ماشینو همین‌جا بذار.
‫قراضه.
‫گندش بزنن.
‫- حالت خوبه؟ ‫- آره.
‫میشا!
‫میش‍...
‫میشا، میشا.
‫چی می‌خوای؟ ‫چراغو بگیر اون وَر!
‫- دنبال دخترم می‌گردم. ‫- به من چه ربطی داره؟
‫۱۴سالشه، موهاش سیاهه.
‫ این اطراف ندیدیش؟
‫یه نخ سیگار داری؟
‫نه.
‫- من دارم. ‫- چی؟
‫- چندتایی هست. ‫- بیا.
‫همه‌ش واسه خودت.
‫یه هفته‌ست کسی این طرف‌ها نیومده.
‫- صبر کن... ‫- چی شده؟
‫چی شده؟
‫«میشا توی ایستگاه قطار شهر والب‌ژیخ دیده شده.»
‫- چی؟ کی فرستاده؟ ‫- نمی‌دونم.
‫از طریق اینترنت فرستادن.
‫یه کسی داره ما رو دست می‌ندازه.
‫باید اینو به پلیس نشون بدیم.
‫از کی سیگار می‌کشی؟
‫خیلی وقت نیست.
‫از کی؟
‫۱۴سالگی.
‫شرمنده شاری، یه کم دیر شد.
‫- کجاست؟ ‫- مخت تاب برداشته، رِدْسکین؟
‫- چجوری اومده تو، ها؟ ‫- حتماً کلیدهامو برداشته.
‫خودش تنهایی اومده؟
‫- آره دیگه. کی ممکنه باهاش بیاد؟ ‫- پس برو تن لششو جمع کن!
‫حله شاری.
‫کریستی! بیدار شو، تکون بخور. ‫بلند شو بریم، یالا!
‫کریستی. بسه کریستی، بلند شو بریم!
‫- بلند شو! گفتم وایسا دیگه! ‫- ولم کن...
‫شاری، شیشه چیزی نداری؟
‫تا شب جور میشه.
‫ایندرا، داویده، ‫یه لحظه برین تو راهرو.
‫منو می‌شناسی؟
‫تو اینو کشیدی؟
‫قشنگه.
‫هنوز میشا رو پیدا نکردیم.
‫شاید چیزی هست که ‫به پلیس و آدام و بقیه نگفتی،
‫ولی می‌تونی به من بگی.
‫- آدام، میشه بیرون وایسی؟ ‫- باشه.
‫باشه.
‫فلیپه، آدام گفت که شماها رو با هم دیده.
‫من نمیگم که با میشا کاری کردی،
‫ولی حتماً یه چیزی می‌دونی.
‫فلیپه...
‫- جون میشا در خطره. ‫- ولی من نمی‌دونم کجاست.
‫کجا ممکنه رفته باشه؟
تو ‫می‌دونی که کجاها میره، ‫دوست‌هاشو می‌شناسی...
‫گفت باید بره باباشو ببینه.
‫کِی بهت گفت؟
‫پَریروز.
‫روزی که گم شد، همراهش بودی؟
‫یه خونۀ متروکه تو حاشیۀ شهر هست...
‫هوبِرتکا؟
‫خب...
‫یه مدتی همون‌جا بودیم، ‫تا نزدیک‌های... سه و نیم...
‫بعد گفت باید بره پیش باباش.
‫نگفت چرا؟
‫نه.
‫اون روز، اتفاقی چیزی نیفتاد؟
‫با هم بحثی نداشتین؟
‫نه.
‫چه خبره، این بیرون چی کار می‌کنین؟
‫- چطورید؟ ‫- سلام.
‫فلیپه، اگه چیزی شده، باید بهم بگی.
‫هانکا، شرمنده‌م. ‫الانه که مدیر کانون بیاد.
‫- زنه چی می‌خواد؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- کوتوله چیزی نگفت؟ ‫- نه. ما رو بیرون انداخت.
‫سیگار می‌کشی؟
‫آره، ممنون.
‫میشا.
‫خواهرت پبداش میشه، می‌بینی حالا.
‫خاطرت جمع. ‫اگه چیزیش شده بود، تا الان فهمیده بودیم.
‫کل جنگلو زیر و رو کردیم.
‫شنیدم یه روز قبلِ گم شدنش، ‫توی «بارِ کا» دیدیش.
‫- آره، خیلی اونجا می‌اومد. ‫- با کی؟
‫بچه‌های مدرسه‌شون. ‫اسمشونو نمی‌دونم.
‫از لوکاش بپرس، می‌دونه. ‫اونجا با هم بودن.
‫- با خواهرم بود؟ ‫- آره.
‫کِی اونجا دیدیشون؟
‫سه‌شنبۀ هفتۀ قبل... ‫که کلاس ورزشمون لغو شد؟
‫دیروز هم لوکاش اونجا بود.
‫- چه ساعتی؟ ‫- شب بودش.
‫ممنون.
‫ای بابا.
‫- بسه دیگه. ‫- آدامس داری؟
‫نه، دومینو. ندارم. ‫هیچی ندارم.
‫- چطوری شاری؟ بیا یه پیک بزن. ‫- دمت گرم دوشان، ولی...
‫مسخره‌بازی در نیار.
‫- می‌خوام رانندگی کنم، شرمنده. ‫- شاری، سوسول نباش...
‫- نمی‌تونم. ‫- شاری!
‫- شاری، سفیدی چیزی نداری؟ ‫- یه بار بهت گفتم!
‫- یه کم فقط... ‫- واسه خودمم ندارم!
‫تموم شبو داشتی می‌پختی!
‫چی واسه خودت میگی؟ چی پختم؟
‫- دیدمت... ‫- چی رو دیدی؟
‫باز تو هپروت زدی؟
‫این چه وضعشه رِدْسکین، ‫مگه ما با هم قرار نذاشتیم؟
من ‫واسه این که جنده‌خانومت داستانِ پختنم رو ‫توی خیابون جار بزنه، شارژت نمی‌کنم!
‫شرمنده. دیگه حواسم بهش هست.
‫چارچشمی مواظبش باش. ‫شوخی ندارم.
‫غمِت نباشه.
‫حواست همین‌جا باشه. ‫نگاهشون نکن.
‫- صبر کن تا بشینه. ‫- خیالت تخت.
‫مطمئن باش میره کنار هویج می‌شینه.
‫- به نظرت براش می‌خوره؟ ‫- شک نکن.
‫ای بابا...
‫دیوه، اشکالی نداره؟
‫نه.
‫ممنون.
‫برو داداش. یه کاری کن که ‫خوب از شیرکاکائوش لذت ببره.
‫اوه! شرمنده به خدا.
‫- چیزیت نشد؟ ‫- نه، خوبم.
‫فکر کردی داری چی کار می‌کنی؟
‫- جای بدی نشسته. اتفاقه دیگه. ‫- پام گیر کرد.
‫زود باش، پاکش کن.
‫حواست جمع باشه. دیوارها پر موش شده. ‫شاید یکی‌شون زیرآبتو زد.
‫گل گفتی دادا. تا سرتو بچرخونی، ‫این دهن‌لق‌های کسکش زیرآبتو زدن.
‫منظورت چیه، ها؟
‫ولش کن. ‫من میرم لباسمو عوض می‌کنم.
‫خودم بهش میگم، باشه؟
‫خانم سیکوروا...
‫چرا نگفتید که میشا، ‫فلیپه پاسکوفسکی رو می‌دیده؟
‫هنوز نمی‌دونیم که ‫با گم شدن میشا در ارتباطه یا نه.
‫پریروز با هم بودن.
‫از کجا می‌دونید؟
‫باهاش حرف زدم.
‫ما هم همین کارو کردیم.
‫ولی این رو فهمیدیم که دخترتون ‫کمی بعد از برگشتن فلیپه به کانون،
‫با یکی از دوست‌هاش تلفنی صحبت کرده.
‫بعدشم تلفنش خاموش شده. ‫پس اگه فلیپه کاری کرده باشه، با زمانش همخونی نداره.
‫خانم سیکوروا...
‫این کلیدها رو می‌شناسید؟
‫کجا پیداش کردین؟
‫آخرین باری که میشا خونه بود، ‫این کلیدها هم همراهش بود؟
‫- آره، فکر کنم. ‫- توی محل حفاری پیدا شده.
‫همین صبح، یه کم دورتر از جادۀ اصلی.
‫نمی‌دونیم چرا کلیدها از اونجا سر در اوردن. ‫فعلاً فقط کلیدها رو پیدا کردیم.
‫کارگرها ادعا کردن که بچه‌ها ‫با وجود ممنوعیت، باز هم اونجا میرن.
‫خبر دارید که میشا... ‫خانم سیکوروا! خانم سیکوروا!
‫- چیزی پیدا نشده؟ ‫- خبر نداریم.
‫خانم سیکوروا، هنوز چیزی پیدا نشده.
‫فعلاً کارها رو متوقف کردیم.
‫بچه‌های شیفت عصر هم دارن میرن که ‫به پلیس توی جستجو کمک کنن.
‫می‌خوام نگاه کنم.
‫نه، به خاطر مسائل ایمنی امکانش نیست.
‫اگه چیز جدیدی پیدا کردیم، ‫فوراً بهتون خبر میدیم.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫دفعۀ قبلی رو به خاطر تو ریدم. ‫این دفعه رو نگاه کن.
‫خوب نگاه کن. ‫نکن، دارم رکورد می‌زنم.
‫- سلام. ‫- هی.
‫چی شد؟
‫این همه‌ش نیست. ‫موادِ پخت کم داشتم.
‫[کلارا]
‫۲۰‌هزار کرونا لازم دارم.
‫باید مواد بیشتری جور کنم. ‫می‌تونی جنس رو زیر قیمت ازم بخری.
‫چه گهی تنگِش زدی؟
‫خب، لوکی...
‫بگو بینَم با چی زدی حاصلخیزش کردی؟ ‫(لوکی. خودمانیِ لوکاش)
‫کود NPK زدی که زودتر قد بکشیم، نه؟
‫خیالاتی نشو.
‫می‌دونی دیروز کی اومد پیشمون؟ ‫عمراً بدونی.
‫پدرزن آینده‌ت.
‫شاید دوست داشته باشه بدونه... ‫که داماد آینده‌ش چجوری پول در میاره.
‫شاید عزیز دُردونه‌ت هم بخواد بدونه. ‫نظرت چیه؟
‫تا نیمه‌شب جنس رو برات میارم.
‫این گهی که اوردی هم ببر.
‫بله، کلارا.
‫من تو جاده‌م، یه تصادفی شده. ‫بعداً بهت زنگ می‌زنم، باشه؟
‫نه، نه، نه، نه. ‫حالم خوبه، نگران نباش.
‫افسر پلیس داره میاد. ‫باید برم. خدافظ.
‫تف به این شانس.
‫تف به این شانس! ‫تف بهش! تف بهش! تف بهش! تف بهش!
‫به چی زل زدی؟
‫باید به رینار بگیم بیاد اینجا.
‫کارله، مطمئنی که چهارشنبه میشا رو ندیدی؟
‫یه بار بهت گفتم.
‫اون پسره، فلیپه، ‫میگه میشا می‌خواسته بیاد پیش تو.
‫- تو بهش گفتی نیاد. ‫- نه.
‫- براش قدغن کردی که بیاد منو ببینه. ‫- نه، نه، نه.
‫فقط می‌خواستم که ما همزمان همدیگه رو ببینیم؛
‫تا که همه‌مون... دور هم جمع باشیم.
‫ولی میشا مثل تو نیست، هانکا.
‫اصلاً به ذهنت می‌رسید که واسه دیدن کسی، ‫همچین جایی بیای؟
‫میشا حتماً عاشق اینجا بوده.
‫راستشو بگو، دماغت چی شده؟
‫- نمی‌دونم. ‫- حتماً یه چیزهایی یادته.
‫توی کلبه‌ت بودی...
‫- می‌دونی که وقتی حمله بهم دست میده، چیزی یادم نمیاد. ‫- پس چرا اون قرص‌های کوفتیتو نمی‌خوری؟
‫به رینار زنگ بزن، ‫بگو بیان اینجا رو بگردن.
‫من هم فعلاً بیرون رو می‌گردم.
‫تو به این میگی تمیز؟
‫برو درست بشورشون، ‫بعداً باز نگاه می‌کنم.
‫- عقده‌ای. ‫- چیزی گفتی؟
‫مسئولتون کجاست؟
‫سلام. برو نگهبونی بده.
‫بیارش.
‫- دیگه نداری؟ ‫- نه.
‫کمک نمی‌کنی این مرغ‌ها رو تیکه کنم؟
‫- دارم سیب‌زمینی‌ها رو پوست می‌کنم. ‫- بیا بابا، تنهایی نمی‌تونم.
‫تو رو هم حشری می‌کنه؟
‫- چی؟ ‫- چاقو. جوری که داخلش میره.
‫لامصب منو که هر دفعه راست می‌کنه. ‫نگاه کن، نگاه... هی.
‫فکر کنم حسش رو نمی‌فهمی.
‫من هم اگه همچین دوست‌دخترِ ‫زشتی داشتم، راست نمی‌کردم.
‫خدا کنه نکرده باشیش، پاسک.
‫- اگه کردی، باید بهت نشان افتخار بدن. ‫- خفه شو.
‫تویی که باید خفه شی، دهن‌لق.
‫- امروز صبح چی می‌گفتین؟ ‫- به تو چه.
‫جواب بده! ‫چی گفتی به اون زنیکه؟
‫هنوز تموم نکردی؟ ‫خونۀ خاله اومدی؟
‫چرا باز کلاه سرت نیست؟ ‫کجا میری؟
‫یه ساعت دیگه برمی‌گردم.
‫آره... گوشم با توئه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- میز ۳ صورت‌حسابشو می‌خواد. ‫- باشه، الان.
‫تیبور، می‌دونی کی اینجاست؟
‫همون پلیسه که دیروز اومد ما رو گشت!
‫- همون کیرخورده؟ ‫- ایول...
‫مرغ با سیب‌زمینی می‌خورم.
‫سوپ بُرْشِتون با خامه سرو میشه؟
‫آره، با خامه‌ست.
‫- میشه لطفاً خامه‌ش زیاد باشه؟ ‫- باشه.
‫سفارشمون مرغ با سوپ بُرْشه!
‫بازرس قراره انگشت‌هاشم بخوره! ‫رون مرغو بده بیاد.
‫یه کاسۀ لبریز از سوپ!
‫کمی نمک...
‫صبر کن دادا.
‫- این که چیزی نیست، بده بینَم. ‫- کجا میری؟
‫حواست باشه!
‫می‌خواد چی کار کنه؟
‫- دهنش سرویس. ‫- این کیه دیگه.
‫کسخله.
‫- داره جلق می‌زنه؟ ‫- کیرخورده می‌فهمه.
‫گوشیتو بده. ‫باید فیلم بگیرم.
‫- بفرمایید، آقا. ‫- ممنون.
‫نوش جون.
‫وایسا.
‫چیه؟
‫نمک؟
‫باشه، الان.
‫چرا وقتی هنوز مزه‌ش نکرده، نمک می‌ریزه؟
‫پلیسن دیگه.
‫لامصب فهمیده!
‫- حتی یه قاشقم نخورد. ‫- فلنگو ببند.
‫- ببخشید؟ ‫- بله؟
‫مو.
‫خیلی شرمنده‌م. ‫الان یکی دیگه براتون میارم.
‫- نه، ممنون. همون مرغه رو می‌خورم. ‫- باشه.
‫بگیر.
‫چند بار باید بگم کلاهتونو بپوشید؟ ‫با همه‌تونم!
‫از سر من یکی چی می‌ریزه؟
‫به بازرس بهداشت هم همینو میگی؟
‫- آره. ‫- آره؟
‫همه‌تون فقط مایۀ دردسرین.
‫بهتون یه فرصتی میدم، ‫ولی ازش سوءاستفاده می‌کنین.
‫آخه کی میاد اینجا کار کنه؟
‫واسه ساعتی ۳۰ کرونا، ‫تویی که باید ممنون باشی.
‫فکر کردی اون بیرون ‫واسه آدم‌هایی مثل شما کار ریخته؟
‫چی گفتی؟
‫اینجا آشپزخونه‌ست.
‫همه‌مون باید قوانین بهداشت رو رعایت کنیم.
‫جدی؟
‫می‌خوای ببینی چجوری رعایتشون می‌کنم؟
‫- چی کار می‌کنی؟ ‫- چی شد؟
‫مامان؟
‫- چی شده مامان؟ ‫- هیچی.
‫- داشت اذیتت می‌کرد؟ ‫- نه. بیا.
‫به نفعته مراقب باشی.
‫مراقب چی؟ تو، شاری؟
‫چرا دست‌به‌یقه نمیشی؟
‫باشه بعداً.
‫الان واسه تو وقت ندارم.
‫خوبی مامان؟ ‫کاری باهات نکردن؟
‫دیگه نمی‌خوام این حرومزاده‌ها رو اینجا ببینم.
‫همون اول نباید می‌ذاشتم راضیم کنن.
‫کار آدامِ خودمونه دیگه.
‫- بهت که گفتم کار اشتباهیه. ‫- ولش کن.
‫میشا چی شد؟ ‫با کلارا حرف زدی؟
‫هنوز خبری نشده.
‫- مامان... ‫- چیه؟
‫- تو هچل افتادم. ‫- چی شده؟
‫یادم رفت یکی از پاروها رو محکم ببندم. ‫از بالا افتاد کف فروشگاه.
‫خرجش یه ۲۰٬۰۰۰ کرونایی میشه. ‫صابکارم پولشو می‌خواد.
‫- ولی تقصیر تو که نیست... ‫- درست میگی، ولی...
‫خودت می‌دونی که چجور آدمیه.
‫- تازه دورۀ کارآموزیم هم هست. ‫- آره.
‫ولی من نمی‌تونم پولی بهت قرض بدم لوکی. ‫پول بار قبلی رو هنوز ندادم.
‫اشکال نداره. می‌دونم. ببخشید... ‫خودم یه کاریش می‌کنم.
‫خدافظ.
‫وایسا، بیا.
‫بگیر. یه چیزی تهش هست.
‫بیا رمزشو بهت بگم.
‫۱۹۸۸.
‫- پولِ بار چی میشه؟ ‫- نگرانش نباش.
‫یه جوری باهاشون راه میام. ‫به بابات چیزی نگو.
‫باشه. ممنون مامان.
‫مراقب خودت باش.
‫خدافظ.
‫ای خدا...
‫(مسافرت «بین» کشورهای عضو پیمان شینگن، بدون گذرنامه و آزاد است)
برای این‌ها هم باید پول بدم؟
‫بله، ۴ زلوته. ‫(واحد پول لهستان)
‫ولی دکتر گفت نمی‌خواد براش پول بدم.
‫متأسفانه باید بدید. ‫۲۰تا قرص توشه.
‫فقط ۲۰تا؟
‫- چی کار کنم دیگه، می‌گیرم. ‫- می‌گیرین؟ ۴ زلوته میشه.
‫بذارین این‌ها رو بردارم.
‫ممنون خانوم.
‫- ممنون، خدافظ. ‫- خداحافظ.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫می‌خواستم ۲۰۰ بسته سودافد ازتون بگیرم.
‫- ۲۰۰تا؟ ‫- بله.
‫الان.
‫بفرمایید آقا.
[داروخانه]
[فروشگاه]
‫چه خانوم خوشگلی بودی!
‫هنوزم هستی.
‫حتماً پسرها واسه خاطرت همدیگه رو می‌کشتن.
‫همدیگه رو نکشتن، ‫ولی یکی‌شون خواست خودشو چیزخور کنه.
‫- اوه بس کن... ‫- تو که نبودی؟
‫نه، من ترسوتر از این حرف‌هام که خودمو بکشم.
‫خوش به حالت. ممنون.
‫- یه ذره فقط. بسه. ‫- باشه.
‫خب، به سلامتی.
‫- خیلی خوبه. ‫- از طرف مارتینِ خودمونه.
‫- جدی؟ ‫- آره.
‫چی کار می‌کنه حالا؟
‫چند وقتی میشه اینجا نیومده.
‫الان‌ها دیگه خیلی سرشون شلوغه.
‫چی شده که اینجا اومدی؟
‫واسه یه مسئله‌ای... مزاحمتون شدم.
‫شرکت استخراج معادن مایله که باهاتون معامله کنه.
‫یه پیشنهادی رو براتون نوشتن. ببین.
‫هیچکس دیگه‌ای همچین پیشنهادی نگرفته.
‫چرا واسه اون‌ها کار می‌کنی، پاوِل؟ ‫ تو که همین‌جا به دنیا اومدی.
‫زندگی رو باید یه جوری گذروند، آقای تُوارِژ.
‫از تاکسی روندن خسته شدی؟
‫لااقل من یه کاری می‌کنم، خانم توارژُوا. ‫(در زبان چکی، به نام خانوادگی زنان، پسوند «ُﻮا» یا «ﺎ» اضافه می‌شود)
‫برعکس پسرتون مارتین.
‫من و مارتین، از بچگی همو می‌شناسیم.
‫می‌دونم ۶ ماهه که بیکاره...
‫و با حقوق [همسرش،] پترا، زندگی می‌کنن.
‫دخترها چند سالشونه؟ ‫شونزده، هیفده؟
‫یه سال دیگه می‌خوان برن دانشگاه. ‫اون وقت چی؟
‫مارتین چجوری خرجشونو میده؟
‫خب؟
‫با اون چندرغازی که دولت میده؟ بی‌خیال!
‫ببینین.
‫با پولی که...
‫از این پیشنهاد عایدتون میشه،
‫می‌تونین بهشون کمک کنین.
‫تمام مشکلاتتون رو حل می‌کنه.
‫- ما تموم عمرمون رو اینجا بودیم. ‫- ولی من نبودم؟
‫چه توقعی دارین؟ ‫که به نون خشک راضی باشم؟
‫مثل مارتین؟
‫ای بابا...
‫تف به این شانس.
‫خونسردیت رو حفظ کن.
‫تف به این شانس تخمی.
‫گندش بزنن.
‫چیزی نیست. حله.
‫- سلام. شما مسئول جستجوی منطقه برای میشا سیکوروایین؟ ‫- بله. چی شده؟
‫اطلاعات تازه‌ای دارم. ‫ممکنه خیلی مهم باشه.
‫- کدومتون مسئولین؟ ‫- بی‌سیم بزن.
‫- از ایستگاه ۲۱۴ به پاسگاه. ‫- پاسگاه، به گوشم.
‫اینجا یه پسر جوون داریم که ادعا می‌کنه ‫اطلاعات مهمی دربارۀ میشا سیکوروا داره.
‫دریافت شد. ‫با اداره تماس می‌گیرم. منتظر باش.
‫دریافت شد.
‫منتظر بمون.
‫از پاسگاه به ایستگاه ۲۱۴.
‫ایستگاه ۲۱۴، به گوشم.
‫مسئول پرونده دستور داده که...
‫هر چه سریع‌تر اون شخص رو پیشِ ‫سربازرس رینار توی هرادِتس ببرین.
‫پیام دریافت شد. تمام.
‫- اونم بذار. این جنسه لهستانیه؟ ‫- آره.
‫کیفیتش عالیه. خودمم استفاده می‌کنم.
‫قیمتش چقدره؟
‫- ۵۳ کرونا. ‫- یه دونه حساب کن.
‫باقی پولت.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫نون نیست؟
‫اگه اون پشت نیست، ‫پس تموم کردیم.
‫- اگه می‌گفتی، یه دونه می‌ذاشتم. ‫- مهم نیست.
‫۳۴...
‫- خبری نشده؟ ‫- نه.
‫شنیدم یکی از بچه‌های کانون فرار کرده.
‫- آره، ولی الان برگشته. ‫- همزمانیش عجیب نیست؟
‫پلیس بررسیش کرده. ‫به میشا ربطی نداره.
‫- چقدر میشه؟ ‫- الان...
‫۶۶ اینجا، اینم ۹...
‫۱۳۱ کرونا.
‫- پلاستیک می‌خوای؟ ‫- آره.
‫- بیا. ‫- ممنون.
‫۱۳۱...
‫با ۶۹ میشه ۲۰۰.
‫۶۹ کرونا باقی پولتونه.
‫خدافظ.
‫کلارا؟
‫گفتم شاید... چیزی رو از قلم انداختیم.
‫چیزی پیدا نکردن؟
‫کلارا...
‫یادته قبلاً گفتی... ‫میشا فکر می‌کنه... که خوشگل نیست؟
‫آره.
‫- احتمالش هست واسه این خودکشی کرده باشه؟ ‫- نه، اصلاً.
‫میشا همچین کاری نمی‌کنه.
‫می‌دونم، ببخشید.
‫من میرم شام رو آماده کنم.
‫کلارا، می‌دونم از دستم عصبانی هستی.
‫- دلایل خودتو داری، ولی الا... ‫- الان چی؟
‫الان پیدا کردن میشا مهم‌تره.
‫که اینطور.
‫حالا دیگه می‌خوای برگردی پیشمون،
‫انگار هیچی نشده و همه چی روبراهه؟
‫- واقعاً همچین فکری می‌کنی؟ ‫- می‌دونی واقعاً چی فکر می‌کنم؟
‫این که اگه تو به همه چیز گند نزده بودی، ‫توی اون آلونک زندگی نمی‌کردی و میشا هم الان پیشمون بود.
‫ولی در اون صورت مجبور بودی واسه یه بار هم که شده، ‫ به کسی جز خودت فکر کنی.
‫بسته‌ها رو که چیدی، این‌ها رو ببر خونه.
‫این دفعه دیگه زود ببر.
‫- باشه. ‫- دست‌هاتو نشون بده.
‫تو رو خدا دیگه ناخون‌هاتو نجو، ‫خیلی کار زشتیه.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫سلام آقا وویتا.
‫- سلام. ‫- کوه خوش گذشت؟
‫- آره، خوب بود. ‫- اسکی چی؟ نرفتین؟
‫- نه، خیلی برف نیومده بود. ‫- برو یه دونه چسب بردار.
‫پاوِل اومده بود. ‫گفت تُوارژوا هم بالاخره کوتاه اومده.
‫یادمه توارژوا می‌گفت ‫باید اول از رو جنازه‌ش رد بشن!
‫فکر کنم نظرشو عوض کرده. ‫پیش میاد دیگه، نه؟
‫خیلی براشون بهتره که برن ‫یه شهری بزرگتر زندگی کنن.
‫اینجا تا اتوبوس هم ‫به زور خودشونو می‌رسونن.
‫رفته بودی جنگل، یاکوب؟
‫آره، پایینِ جنگل رو گشتیم.
‫۴۹ کرونا.
‫- بفرما. ‫- ممنون.
‫- وایسا، کمکت می‌کنم. ‫- چیزی نیست بابا، می‌تونم.
‫- ممنون. خدافظ. ‫- خدافظ.
‫ولش کن.
‫- خدافظ وویتا. ‫- خدافظ.
‫- باشه، حتماً. ‫- خیلی ممنون.
‫- در خدمتتونه. ‫- ممنون.
‫- سلام داداش. ‫- سلام.
‫- سلام.
‫میگن اطلاعاتی دربارۀ میشا داری.
‫امیدوارم همین‌جور باشه.
‫ممنونم. ‫چیزی شد حتماً خبرتون می‌کنم.
‫باشه. ‫ممنون ازت.
‫- خدانگهدار. ‫- خدانگهدار.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫بیا تو.
‫باشه.
‫اگه چیز محرمانه‌ای نیست، ‫میشه بگی چرا برادرم اینجا بود؟
‫به خاطر مسئلۀ میشا باهاشون در ارتباطیم.
‫فکر می‌کنی کار یکی از بچه‌های کانونه؟
‫چه اطلاعاتی داری؟
‫یکی دو ساعت پیش لهستان بودم،
‫سر راه برگشتنم، یه دختره‌ای رو سوار کردم.
‫سر صحبت که باز شد، ‫دختره گفت عکس میشا رو از تلویزیون دیده.
‫گفت که آخرین بار چهارشنبه دیدتش. ‫همون روزی که میشا گم شد.
‫نزدیک‌های مرز، طرفِ خودمون، ‫منتظر ماشین وایساده بود.
‫شماره تلفنشو گرفتی؟
‫آره، می‌خواستم بگیرم...
‫ولی تا اسم پلیسو اوردم،
‫دست و پاشو گم کرد و هول شد، ‫کیفشو برداشت و...
‫گفت که ماشینو بزنم کنار. ‫بعدش هم فرار کرد و رفت.
‫دختره چه شکلی بود؟
‫لاغر،
‫به گمونم...
‫۲۵ سالی داشت،
‫موهای قهوه‌ای روشن،
‫ساپورت سیاه پاش بود.
‫ساپورت؟
‫- جوراب‌شلواری؟ ‫- آره.
‫مطمئنی دختره مسافر بوده؟
‫یعنی... میگی روسپی بوده؟
‫خب، اینجور که گفتی،
‫آره، فکر کنم بود.
‫می‌تونی با جزئیات بیشتری توصیفش کنی؟
‫آره، حتماً. می‌تونم.
‫سلام بچه‌ها...
‫- بابا، بابا. یه کسی اومده... ‫- چیزی نیست. داد نزنین...
‫چی شده؟ واسه چی داد می‌زنین؟
‫سلام، خوبین؟
‫- واسه چی اینجا اومدی؟ ‫- اومدم کسی رو ببینم.
‫- کسی رو ببینی؟ کی رو؟ ‫- کی؟ هوروات.
‫پالو، یه کسی اومده دیدنت.
‫این کیه؟
‫- چه خبره گاجو؟ ‫- سلام.
‫سلام.
‫- اشتباه شده. ‫- چه اشتباهی؟
‫- ببخشید. ‫- چه اشتباهی؟ واسه چی ببخشید؟
‫- جوابشو بده دیگه... ‫- واسه چی سرتو انداختی اومدی تو؟
‫گورتو گم کن. تکون بخور!
‫- گفتم گورتو گم کن. ‫- باشه. بسه.
‫منظورت چیه بسه؟ چی بسه؟ ها؟
‫خودم میرم.
‫دستتو بکش! ‫ولم کن...
‫چی کار می‌کنین؟!
‫بسشه.
‫بلندش کن، ببرش.
‫این بیرون چی کار می‌کنین؟ ‫زود باشین برین تو.
‫دیگه این طرف‌ها نبینمت!
‫بیا.
‫- ممنون. ‫- واس داداشمه.
‫برو، برو، برو، برو، برو!
‫داداش... ‫بده بهم!
‫تکون نخور!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.