‫نیکی؟
‫نیکولا؟
‫آلچا؟
‫- چی شده؟ ‫- نیکولا رو ندیدی؟
‫- نیکی؟ ‫- نیکولا؟
‫نیکولا؟
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- نیکولای ما رو ندیدی؟ ‫- نه.
‫نیکی؟
‫جایی رفته؟
‫نمی‌دونم. داشت تو حیاط بازی می‌کرد. ‫ولی الان نیست.
‫میرم ببینم، شاید خونۀ ونسا پیشتک رفته.
‫اگه یه وقت دیدیش، بیارش خونه. باشه؟
‫- باشه. تو راهم نگاه می‌کنم. ‫- باشه.
‫نیکی؟
‫نیکولا؟
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫پوستینا
‫همشهریان محترم،
‫لطفاً توجه کنید.
‫از شما می‌خواهیم که در جستجوی ‫دخترکی ۶ساله به نام نیکولا آبراهامُوا، به ما کمک کنید.
‫او آخرین بار ساعت ۲ ظهر، در نزدیکی خانۀ پدرش، ‫پاول آبراهام دیده ش‍...
‫لطفاً هر کسی خواهان شرکت در این جستجوست،
‫خود را به مرکز شهر برساند.
‫تکرار می‌کنم...
‫داشت تو حیاط بازی می‌کرد که غیبش زد.
‫همه جا رو گشتم. خونۀ ونسا پیشتک هم نبود.
‫- چی شده؟ ‫- دخترش نیکولا گم شده.
‫استخر هم نرفته بود. کسی ندیدتش.
‫- آروم باش، پیدا میشه. ‫- پاول...
‫چطوری گم شد؟
‫داشت تو حیاط بازی می‌کرد، بعد غیبش زد.
‫- به پلیس زنگ زدین؟ ‫- آره. تو راهن.
‫ای خدا.
‫- یاکوب، میشه بارا رو تا خونۀ ما برسونی؟ ‫- باشه.
‫بارا، با یاکوب برو. مامان خونه‌ست.
‫راه بیفتین، بریم.
‫همین‌جا بمون.
‫بیا پشت میکروفون حرف بزن. ‫شاید صداتو بشنوه و راضی بشه برگرده. بیا.
‫اشکال نداره برم؟
‫- نه. بعداً حرف می‌زنیم. ‫- باشه.
‫نیکولا... نی‍...
‫- باید اینو نگه داری. ‫- باشه.
‫نیکولا...
‫من و بابا خیلی نگرانتیم.
‫اگه حالت خوبه و صدام رو می‌شنوی، ‫خواهش می‌کنم برگرد.
‫هانکا؟
‫می‌تونی بیای پیش من، توی شهرداری.
‫مرکز شهر، توی شهرداری.
‫یا هم که می‌تونی بری پیش خاله ایتکا.
‫باشه نیکولا؟ ‫اگه صدامو می‌شنوی، برگرد.
‫باشه نیکولا؟
‫برگرد.
‫هانکا، چند دقه پیش [سگمون،] «مشکی» رو برده بودم بیرون.
‫دور و بر رودخونه که بودم، کارله رو هم دیدم.
‫نزدیک‌های خونۀ پاول آبراهام.
‫- مطمئنی؟ ‫- یه هفته پیش هم اونجا دیدمش.
‫- من رو ندید. یه راست برگشت توی جنگل. ‫- یه لحظه...
‫- به کسی چیزی نگو. ‫- هانکا!
‫بعداً بهت زنگ می‌زنم.
‫کارله؟
‫هانکا.
‫- کجا بودی؟ ‫- رفته بودم شنا کنم.
‫کی برگشتی؟
‫همین الان.
‫- نزدیک پوستینا نرفتی؟ ‫- چطور مگه؟
‫خبر نداری چی شده؟
‫- نزدیک خونۀ پاول آبراهام دیدنت. ‫- می‌خواستم میونبر بزنم.
‫واسه همین از وسط جنگل اومدم.
‫هفتۀ پیش هم اونجا دیدنت.
‫- کی دیده؟ ‫- مهم نیست.
‫اونجا چی کار می‌کردی کارله؟
‫این چیه؟
‫این دیگه چیه؟
‫۶۷ روز گذشته، هانکا.
‫همه‌ش منتظرم که یه روز رینار، ‫یا یکی از زیردست‌هاش...
‫خبر گرفتن قاتلو بدن.
‫هر روز منتظر اون روزم.
‫مردم رو زیر نظر گرفتی؟!
‫به نظرت کسی که همچین کاری رو می‌کنه، ‫چجور آدمی می‌تونه باشه؟
‫تا به حال بهش فکر کردی؟
‫نمیشه بهش فکر نکرد.
‫شاید یه آدمِ قاطیِ جمع باشه.
‫یکی مثل... [پاول] آبراهام.
‫- شایدم [پتره] کروشینا. ‫- داشتی پاول آبراهام رو تعقیب می‌کردی؟
‫واسه همین امروز اونجا بودی؟
‫هانکا، من تا نفهمم دست برنمی‌دارم.
‫دخترشون گم شده.
‫ساعت ۲ ظهر.
‫داشته تو حیاط بازی می‌کرده که یهو غیبش می‌زنه. ‫همه دارن دنبالش می‌گردن.
‫توندا تو رو کنار خونۀ آبراهام دیده.
‫باید کمکشون کنیم.
‫باید بریم کمکشون.
‫کارله.
‫هنوز پیدا نشده؟
‫- نیکولا کجاست؟ نیکولا کجاست؟! ‫- پاول!
‫- نمی‌دونم. ‫- دروغ نگو!
‫کنار خونۀ ما دیدنت. ‫اونجا چی کار می‌کردی، مرتیکۀ مریض؟
‫اومده بود خونۀ ما.
‫بعدشم از راه وسط جنگل برگشت به کلبه‌ش. ‫جرمی که نکرده.
‫کارله با دخترت، نیکولا، کاری نکرده.
‫چه ساعتی نزدیک خونه‌شون بودی؟
‫فکر کنم... نزدیک‌های ۲ بود.
‫- متوجه چیز خاصی نشدی؟ ‫- نیکولا؟
‫- نیکولا! نیکولا! ‫- نیکی! نیکی!
‫نیکولا، حالت خوبه؟ ‫چیزیت نشده؟
‫- نیکولا. ‫- کجا رفته بودی بابا؟
‫حالت خوبه؟ چی شد که رفتی؟
‫حالت خوبه؟ چیزیت نشده؟
‫رفته بود پارک. ‫داشت با این پیشی کوچولو بازی می‌کرد.
‫گشت شمارۀ ۲۱۳ صحبت می‌کنه. ‫عملیات جستجو به پایان رسیده.
‫فرد گم‌شده رو صحیح و سالم توی پوستینا پیدا کردیم.
‫بهتره بیشتر مواظبش باشین. ‫شاید یه وقت کار دست خودش داد.
‫چی؟
‫ببرش خونه.
‫- چی؟ ‫- گفتم ببرش خونه!
‫آقای آبراهام، شما و خانومتون باید یه سر بیاین ادارۀ پلیس.
‫- فقط یه کم کاغذبازیه. ‫- باشه.
‫میشه یه لحظه با شما صحبت کنم؟ ‫باید اطلاعات تماستون رو بگیرم.
‫- باشه. ‫- دنبالم بیاین.
‫ممنون که اومدین. ‫خدا رو شکر به خیر و خوشی تموم شد.
‫مطمئنی که همه چیز به خیر و خوشی تموم شده؟!
‫دختره پیدا شد. دیگه باید چی کار کنیم؟
‫همین که دختره پیدا شد، دیگه می‌ذارین و میرین؟!
‫هنوز که هنوزه معلوم نیست کار کیه.
‫- زیاد سخت نگیر، مارکتا. ‫- چی رو سخت نگیرم؟!
‫تحقیقات اون پرونده به عهدۀ پلیس جناییه.
‫باید با خودشون صحبت کنین.
‫فکر کردی به حرف ما گوش میدن؟
‫دیگه حتی جرئت نمی‌کنیم بچه‌هامونو از خونه بفرستیم بیرون.
‫چرا تا الان توی شهر، گشت راه ننداختین؟
‫حتماً باید یه کس دیگه‌ای بمیره؟
‫واقعاً متأسفم. ‫ولی در حال حاضر کاری از دست ما بر نمیاد.
‫آره! راهتو بکش و برو!
‫خدانگهدار.
‫سلام.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- بابا اینجاست؟ ‫- اینجا می‌بینیش؟!
‫- بیشتر از دو ماه گذشته. ‫- دی‌ان‌ای اون حرومزاده رو که دارن؛
‫پس چرا نمیان از همه تست بگیرن؟ ‫اون موقع می‌فهمیم کار اهالی شهر بوده یا نه.
‫دقیقاً. خیالمون هم راحت می‌شد.
‫حتماً اینقدرها هم آسون نیست.
‫نگران نیستی که چرا شرکت تورکوو، ‫خرید خونه‌ها رو به تعویق انداخته؟
‫قیمت‌ها سر جاشه. ‫فرقی نکرده.
‫- درسته، ولی... ‫- نگران نباش.
‫ولی آخه کِی دیگه؟ ‫۶ ماه بعد؟
‫گفتن تا وقتی اون حرومزاده پیداش نشه، ‫از هیچکس خونه نمی‌خرن.
‫چرا نمیان از ما هم مثل بچه‌های کانون، تست بگیرن؟
‫- بد میگم؟ ‫- نه.
‫سلام.
‫میشه بشینم؟
‫چی می‌خوری؟
‫- آب. ‫- آب معدنی؟
‫نه، معمولی.
‫نگرانیتون بابت امنیت بچه‌هاتون رو درک می‌کنم.
‫مطمئن باشین که ما با تمام تلاشمون ‫دنبال گرفتن اون قاتلیم.
‫به نظرتون قاتل از اهالی شهره؟
‫ما سعی می‌کنیم تمام احتمالات رو در نظر بگیریم. ‫پس امکانش هست که از اهالی پوستینا باشه.
‫- پس چرا دست رو دست گذاشتین؟ ‫- اگه یکی دیگه رو بکشه، چی؟
‫همونطور که سربازرس گفت، هنوز چیزی دقیقاً مشخص نیست. ‫قاتل می‌تونه هم از اهالی شهر باشه، هم نه.
‫چه فرقی می‌کنه؟
‫اگه امکانش هست که از خودمون باشه، ‫پس باید یه کاری بکنین.
‫- بچه‌هامون مدرسه میرن! ‫- من کاملاً نگرانیتون رو درک می‌کنم.
‫اما در حال حاضر اطمینان داریم که هیچ خطری، ‫امنیت شما و بچه‌هاتون رو تهدید نمی‌کنه.
‫- از کجا اینقدر مطمئنی؟ ‫- از کدوم امنیت حرف می‌زنی؟
‫خواهش می‌کنم. لطفاً آروم باشین.
‫- بذارین سربازرس حرفشو ادامه بده. ‫- ساکت!
‫ممنون.
‫تصمیم گرفتیم که از امروز...
‫تا روزی که قاتل رو پیدا می‌کنیم، ‫گشت ۲۴ساعته توی شهر راه بندازیم.
‫مطمئن باشین امنیت شما در اولویته.
‫چرا از همه‌مون تست نمی‌گیرین؟
‫شما که دی‌ان‌ای قاتل رو دارین!
‫اگه قاتل از اهالی شهر باشه، راحت پیدا میشه.
‫در حال حاضر تصمیمی برای گرفتن تست دی‌ان‌ای ‫از کل اهالی شهر نداریم.
‫هر تحقیقاتی، قواعد خاص خودشو داره.
‫- مطمئنی دلیل دیگه‌ای نداره؟ ‫- ببخشید، منظورتونو نمی‌فهمم.
‫شاید دلتون نمیاد واسه تست گرفتن یه کم خرج کنین.
‫لطفاً هر چیزی که توی روزنامه نوشته شده رو باور نکنین.
‫- پس حقیقت نداره؟ ‫- نه.
‫به قیافه‌ش خوب توجه کردی؟
‫دیدی چجوری نگاه می‌کرد؟
‫از یه چیزی می‌ترسه، هانکا. ترسیده!
‫چند ساعت قبل، دخترش گم شده بود. ‫احتمالاً به خاطر همین عصبی بوده.
‫کی بود که دخترشو پیدا کرد؟
‫یه کم عجیب نیست که یهو وسط ماجرا، ‫دخترش با اون پسرۀ نخاله از کانون پیداش میشه؟
‫به نظر من که عجیبه.
‫یعنی همینجوری پیداش میشه؟ یهویی؟
‫پسره اومده بوده که یکی از رفیق‌های کانونشو ببینه.
‫نه، نه. اون و پاول آبراهام همدیگه رو می‌شناسن. ‫متوجه نشدی؟
‫متوجه چی بشم؟
‫متوجه نگاهشون؛ وقتی پسره، دختر پاول رو اورد.
‫- معلوم بود همدیگه رو می‌شناسن. ‫- کارله...
‫به نظرت عجیب نیست که بین این همه آدم، ‫اون پسره میاد دختر پاول رو پیدا می‌کنه؟
‫این دیگه کجاش عجیبه؟
‫کجای این که یه پسری بعد از دو ماه برمی‌گرده کانون، ‫تا رفیق‌های قدیمیش رو ببینه، واسه تو عجیبه؟
‫کجاش عجیبه که آبراهام بعد از گم شدن دخترش ‫یه کم عصبی باشه.
‫خود رینار گفت که احتمالاً کار یکی از اهالی شهره.
‫خب که چی؟
‫فکر کردی دیگه کارآگاه شدی؟ ‫می‌خوای خودت سر در بیاری کار کی بوده؟
‫یه کم به خودت نگاه کن که داری چی کار می‌کنی.
‫همه فکر می‌کردن کار منه.
‫- کل شهر. ‫- آره.
‫تو هم رفتی توی اون سوراخت قایم شدی.
‫بیا این جنست. ‫هیچکی با این قیمت نمی‌خره.
‫با ۸۰۰ کرونا باید کلاهشونم بالا بندازن.
‫- کیفیتش عالیه. ‫- این آشغالو میگی؟
‫فکر کردی می‌تونی همینجوری توی یه انباری مواد بسازی، ‫بعدش هم یه شبه پولدار بشی؟
‫مشکلی نیست. خودم می‌فروشم. ‫برو رد کارت.
‫گِرَمی ۵۰۰ کرونا. ‫نمی‌تونم بیشتر بدم.
‫- ۵۰۰ کرونا؟ واسه این «آشغال»!؟ ‫- بفروشش، بعد بزن به چاک.
‫نرَم چی؟ می‌خوای بزنیم؟
‫می‌خوای بزنیم کسکش؟ جواب بده نه؟
‫می‌زنم همینجا ناقصت می‌کنم. فهمیدی؟
‫می‌تونی بری.
‫کفشتو بده ببینم.
‫خر گیر اوردی؟
‫چیه!؟ حتماً کسی اونجا گذاشتتش.
‫این دفعه، بار آخرته که بیرون میری. فهمیدی؟
‫اوه! ‫حالا زبون باز کردی؟
‫فکر کردی همه رو اینجا روی انگشتت می‌چرخونی؟
‫می‌خوای چی کار کنی؟! ‫نذاری دیگه برم بیرون؟
‫می‌دونی چیه؟ اینو ببر پیش پلیس.
‫من هم یه حرف‌هایی باهاشون دارم.
‫بیشترش در مورد داداشته.
‫منظورت چیه کثافت؟
‫می‌دونی از چی تعجب می‌کنم؟
‫این که این همه مدت پشت داداشتو گرفتی، ‫ولی الان یاد مقررات افتادی. عجیب نیست؟!
‫پس تو بودی که لوش دادی؟
‫ببخشید آدام. یه کسی اومده دیدنت.
‫باشه.
‫الان میام.
‫کفشو پس نمیدی؟
‫سلام.
‫باید تا ۵ دقه دیگه همراه بچه‌ها باشم.
‫چی شده؟
‫خبر داری دوشنبه نزدیک خونۀ آبراهام چی شده؟
‫گم شدن دخترشو میگم.
‫- آره. ‫- می‌دونی کی دختره رو پیدا کرد؟
‫یکی از بچه‌های اینجا.
‫دو سه ماه پیش مرخصش کردین.
‫چند دفعه همراهت دیده بودمش.
‫قیافش چه شکلیه؟
‫لاغر و قدبلنده. مدل موهاش بوکسوریه. ‫روی بازوش هم خالکوبی داره.
‫تیبور؟
‫این پسره کیه؟
‫چطور مگه؟
‫واسه چی اینجا بود؟
‫ببین کارله. اگه یه وقت فکر کردی اون...
‫پلیس از اون هم نمونۀ دی‌ان‌ای گرفت.
‫وقتی اینجا تست می‌گرفتن نبود، ‫ولی بعداً پیداش کردن و ازش تست گرفتن.
‫از کجا می‌تونم پیداش کنم؟
‫واسه چی می‌خوای ببینیش؟
‫فقط چندتا سؤال ازش دارم.
‫اجازه ندارم اطلاعات تماس بچه‌ها رو به کسی بدم.
‫ممکنه توی دردسر بیفتم. ‫شرمنده‌م. خداحافظ.
‫آقایون! راه بیفتین.
‫- نوش جون. ‫- چی می‌خوای؟
‫دو سه ماه پیش، یه پسره‌ای اینجا بوده. ‫اسمش تیبوره.
‫به نظرت با اینقدر میشه آدرسشو گیر اورد؟
‫بیا تو.
‫سلام.
‫- بفرما بشین. ‫- ممنون.
‫- چیزی نمی‌خوری؟ ‫- نه، ممنون.
‫به خاطر لوکاش اومدم.
‫هفتۀ بعد نوبت دادگاهشه.
‫چهارشنبه، نهم.
‫امروز با وکیلش صحبت کردم.
‫گفت که باید امیدوار باشیم.
‫احتمالش بالاست که بذارن بیاد بیرون.
‫یعنی تحقیقات ادامه پیدا می‌کنه، ‫ولی اون زندان نمیره.
‫زندانش خیلی جای بدیه، هانکا.
‫۵ نفر توی یه سلولن. جرم‌هاشون خیلی سنگین‌تره.
‫لوکاش از همه‌شون جوون‌تره.
‫می‌گفت که باهاش کارهای بدی کردن.
‫نمی‌تونست توی چشم‌هام نگاه کنه.
‫از ما چه توقعی داری؟
‫وکیلش گفت که اگه تو و کلارا، ‫موقع دادرسی به دادگاه بیاین،
‫خیلی به سرنوشت پروندۀ لوکاش کمک می‌کنه.
‫اگه لطف کنین، بیاین دادگاه و ‫در مورد رفتار خوبش صحبت ک‍...
‫کنین...
‫هانیه، تو که پسرم رو از بچگی می‌شناختی.
‫می‌دونم کار اشتباهی کرده. قبول دارم.
‫تا آخر عمر این گناه روی دوشش سنگینی می‌کنه.
‫ولی اون کاری با میشا نکرده.
‫عمراً همچین کاری کرده باشه.
‫آزارش به کسی نمی‌رسید. ‫تو که بهتر از من می‌شناسیش!
‫- آزارش به کسی نمی‌رسید؟ ‫- نه.
‫پس اون آشغالی که درست می‌کرد رو به کی‌ها می‌فروخت؟
‫معتادها. ولی اگه لوکاش هم درست نمی‌کرد، ‫بالاخره از یه جایی گیر می‌اوردن.
‫می‌دونی ما واسه لوکاش چی کار می‌کنیم؟
‫بهش لطف می‌کنیم و من و کلارا به دادگاه نمیایم.
‫بهشون نمیگیم که این چند ماهه،
‫لوکاش توی صورتمون زل زده و دروغ گفته.
‫بهشون نمیگم که احتمالاً اون کثافتی که ‫توی بدن میشا پیدا کردن رو اون درست کرده.
‫این تمام لطفیه که در حقش می‌کنم، ایتکا.
‫هانیه...
‫من این همه مدت کنارت بودم و کمکت کردم...
‫- ایتکا؟ دادگاه لوکاش چه ساعتیه؟ ‫- یک و نیم.
‫همراهت میام.
‫به مامان چیزی نگو.
‫[بالُگ]
‫وایسا!
‫یالا! برو تو.
‫ییژین، چی بهت گفتم!؟ ‫مواظبش باش.
‫چی می‌خوای؟
‫سلام خانم بالُگُوا. ‫من از طرف کانون اصلاح و تربیت اومدم.
‫- یه مسئله‌ای در مورد پسرتونه. ‫- اینجا نیست.
‫نمی‌دونید کجاست؟ باید ببینمش.
‫برو بگیر بخواب که مریضی.
‫اگه پیداش نکنم، مجبورم با پلیس تماس بگیرم.
‫برو به پلیس زنگ بزن. به من ربطی نداره.
‫هر کاری داری، برو به خودش بگو. ‫اگه نری، میگم بیان با تیپّا بندازن‍...
‫خانم بالگوا...
‫پسرتون درست قبل از این که از کانون مرخص بشه، ‫گوشی چندتا از دوست‌هاش رو دزدیده.
‫ارزششون روی هم ۱۵٬۰۰۰ کرونا میشه.
‫این اتفاق قبل از ۱۸ سالگی و مرخص شدنش افتاده، ‫پس می‌تونیم خسارتش رو از شما هم بگیریم.
‫منتظر تماس پلیس باشین!
‫وایسا.
‫واقعاً نمی‌دونم کجاست.
‫یه کم پول به هونزا، دوست‌پسرم، بدهکاره. ‫واسه همین اینجا نمیاد.
‫اینو بخور، بعد استراحت کن.
‫اگه استراحت نکنی، خوب نمیشی.
‫- آخرین بار کی دیدیش؟ ‫- دو هفته پیش.
‫بهت چی گفتم!؟ ‫مواظبش باش که نره.
‫سگ پررو! ‫مواظب باش که گاز می‌گیره.
‫چیزی نیست.
‫با من آشتیه. ‫گردنش چی شده؟
‫داداشی بهم گفت که کار آدم‌های بدجنسه.
‫کار یه مشت آدم مریضه. ‫دور گردنش سیم خاردار بستن که بره توی پوستش.
‫- سیم خاردار؟ ‫- آره.
‫پاتوق تیبور کجاست؟
‫ببین! داره نگاهم می‌کنه!
‫سانی، ببین. ‫ماهیه داره نگاهم می‌کنه.
‫- حتماً عشقو توی چشم‌هات پیدا کرده! ‫- جدی میگم. داره نگاهم می‌کنه.
‫آقا معلم! آقا معلم! ‫چطوری؟
‫- سلام. ‫- خوبی؟
‫- تو چطوری؟ ‫- با بچه‌ها اومدیم، خوش می‌گذرونیم. بیا پیشمون بشین.
‫- کجا؟ ‫- این وَر.
‫- بچه‌ها! ببینین کی اومده. ‫- آقا معلم! از این وَرا!
‫- سانی! سانی! اونجا رو ببین. ‫- چی شده؟
‫- آقای سیکوراست. ‫- همه‌مون خیلی ناراحت شدیم. هنوز پیداش نکردن؟
‫نه.
‫بیاین اینجا. کنارمون بشینین.
‫می‌خوری؟
‫- این چیه؟ ‫- چایی گیاهی!
‫جشن فارغ‌التحصیلی رو یادتونه؟
‫یه کم بخور!
‫بالگ! بالگ! بیا اینجا.
‫سلام. شرمنده صداتو خوب نشنیدم. ‫آهنگش خیلی بلنده.
‫گرم کردیم و دمیدیم و سرد کردیم، تا بالاخره لیوان شد. ‫ولی هنوز همونه که بود و سرخپوست‌ها اینو می‌دونن!
‫چشم، بزرگترین شعبده‌باز دنیاست!
‫- چرا حقیقت رو نمی‌بینید؟! ‫- چون کوریم.
‫تو که می‌بینی؟!
‫- بیا. ‫- کجا؟
‫- از من می‌ترسی؟ ‫- نه، چه ترسی؟!
‫بیا تو بغل آقا معلم!
‫حالت خوبه؟ بلند شو.
‫تیبور، منو می‌شناسی؟
‫باید باهات حرف بزنم.
‫- در مورد چی؟ ‫- فلیپه پاسکوفسکی.
‫- چرا؟ ‫- فقط تویی که می‌تونی کمکم کنی.
‫تو فلیپه رو خوب می‌شناسی. ‫توی کانون با هم بودین.
‫خب که چی؟
‫پلیس‌ها گند زدن.
‫گذاشتن که بره.
‫مطمئنم که یه چیزی در مورد قتل میشا می‌دونه.
‫پلیس‌ها به تخمشونم نیست. فقط می‌خوان که ‫هر چه سریع‌تر مهر مختومه رو روی پرونده بزنن.
‫ولی من نمی‌تونم دست رو دست بذارم.
‫میشا، جگرگوشه‌م بود.
‫ببین... بهت پول میدم؛
‫ولی باید کمکم کنی.
‫از دست قانون فرار کرده و ‫داره به ریش هر دوتامون می‌خنده.
‫باید هر چی در مورد فلیپه می‌دونی رو بهم بگی.
‫واسه چی تو کانونه؟
‫آقا معلم! ما میریم یه چرخی بزنیم. ‫تو هم میای؟
‫پیدات نبود!
‫همدیگه رو می‌شناسین؟
‫تیبور، هونزا. ‫یکی از شاگردهای قدیمیم. شاگرد اول کلاس!
‫می‌خوری؟
‫- چیه؟ ‫- چایی گیاهی.
‫چیز خوبیه.
‫زود باش که الان میان.
‫- خوب شنگول شده، نه؟ ‫- آره.
‫مستِ مسته.
‫نوش جون.
‫امروز چند شنبه‌ست؟
‫بچه‌ها، اومدن!
‫- ترکوندین! ‫- این که چیزی نیست.
‫تو بحرِ چی رفتی، آقا معلم؟ ‫نکنه تو هم می‌خوای یه دور بزنی؟
‫به کلاسِت نمی‌خوره، نه؟
‫هی.
‫فقط نگاه کن!
‫- داره شوخی می‌کنه. ‫- وایسا، وایسا... الان می‌بینی.
‫راه رو باز کن!
‫نه بابا!
‫راه بیفت!
‫ما که رفتیم!
‫گاز بده!
‫گاز بده دیگه!
‫گاز بده!
‫بیشتر!
‫گاز بده!
‫خوبه، همینجوری!
‫همینجوری!
‫«و خط پایان رو رد می‌کنه»!
‫قهرمان!
‫- زدی ترکوندی! ‫- هنوز ترکوندن ندیدین! نگاه کنین.
‫لشتو بکش اون وَر.
‫این دفعه رو خوب گاز بده، فهمیدی؟
‫- اعتماد به نفست بالاست. ‫- این دکمه رو بزنی، فیلم می‌گیره.
‫اگه نگفته بودی، نمی‌فهمیدم!
‫به امید دیدار.
‫خوب نگاه کنین. همه‌تون!
‫به سرش زده.
‫این پسره رو از کجا می‌شناسی؟
‫یه لحظه بده...
‫دنبال چی می‌گردی؟
‫این دیگه چیه؟!
‫گوش کن چی میگم... ‫این شماره رو واسه‌م بگیر.
‫- چی؟ ‫- این شماره رو بگیر.
‫این شماره. با گوشی خودت بهش زنگ بزن.
‫اینی که اسمش تاکسیه.
‫گرفتی؟
‫تاکسی تلفنی آبراهام. بفرمایید؟
‫- رسید. فیلم بگیر. ‫- الو؟
‫- زود باش گوشی رو بیار. ازش فیلم بگیر. ‫- داری کجا میری؟
‫زود باش دیگه. فیلم بگیر که رسید.
‫ترکوندی پسر. ‫دمت گرم.
‫شماره تلفن آبراهام رو داشت.
‫روز گم شدن دختر آبراهام، به هم زنگ زده بودن.
‫این‌ها دیگه اتفاقی نیست، هانکا. ‫همه چیز داره رو میشه!
‫رفته بودم خونۀ پسره. ‫یه سگی داشتن که دور گردنش جای سیم خاردار بود.
‫حتماً پسره مشکل روانی داره. ‫با این چیزها حال می‌کنه.
‫- باید به پلیس بگیم. ‫- نه، صبر کن.
‫این قضیه، فکر خود پسره نیست.
‫آبراهام داره بهش خط میده.
‫ولی آخه چرا؟
‫حتماً پای پول وسطه.
کارتون چقدر زمان می‌بره؟
‫یکی دو روز.
‫خیلی دوست دارم بهتون کمک کنم، ‫ولی این مسئله به پلیس مربوط میشه.
‫به نظر من تو تمام روابط لازم ‫برای متقاعد کردن پلیس رو در اختیار داری.
‫می‌خواین بریم از کل شهر تست بگیریم، خانم سیکوروا؟!
‫فکر کردین پلیس به همین راحتی می‌ذاره که ‫یه شرکت خصوصی توی روند پرونده‌شون دخالت کنه؟‫
‫به نظرم می‌ذارن.
‫چندتا عکس دیگه هم هست.
‫در ضمن یه مدرکی دارم که ثابت می‌کنه این پسره، ‫تیبور بالگ، با پاول آبراهام در ارتباط بوده.
‫می‌دونم که با حرف پاول رفته اون الاغه رو کشته.
‫موی دماغ شدن، عواقب خودشو داره.
‫ببخشید؟!
‫منظورتو نمی‌فهمم.
‫نمی‌دونم که کار تو بوده یا نه. ‫اهمیتی هم نمیدم.
‫ولی اینو بدون که از تحویل دادن این عکس‌ها و اطلاعات ‫به پلیس و مطبوعات، هیچ ابایی ندارم.
‫فکر نکنم خیلی طول بکشه که ‫تیبور بالگ اصل داستان رو بگه.
‫به نظرم آبراهام هم...
‫زیاد طولش نمیده.
‫به نظرت بخش روابط عمومی‌تون می‌تونه اینو ماست‌مالی کنه؟
‫میشه لطف کنی و بگی این چیه؟
‫طرز درست کردن یه همبرگر رو هم نمی‌تونی حفظ کنی؟
‫- مشکلش چیه؟ ‫- یالا. یکی دیگه درست کن، ببینم.
‫اول خیارشور می‌ذارن، بعد پیاز؟!
‫- مگه اصلاً مهمه؟ ‫- معلومه که مهمه. از اول بذار.
‫چی کار می‌کنی؟ یه نون دیگه بردار.
‫از این به بعد اینجوری درست می‌کنی.
‫اگه بفهمم یه بار دیگه گند زدی، اخراجی.
‫ما اینجا سر گنج ننشستیم.
‫تو عکس‌های اون الاغه رو به سیکورا دادی؟
‫گوشیمو دزدیده.
‫چرا اصلاً رفتی عکس گرفتی؟!
‫- اون پوله که می‌گفتیم چی شد؟ ‫- یه بار پولتو گرفتی. دیگه خبری از پول نیست.
‫جدی؟
‫پس میرم همه چیزو به پلیس میگم. ‫فکر کردی برام مهمه؟
‫چه گهی می‌خوای بهشون بگی؟
‫فکر کردی توی کانون چهارتا بچه‌کونی کیرخورت شدن، ‫دیگه همۀ دنیا زیر خایه‌هاتن؟
‫اگه دخترکوچولوت کیرخورم بشه، چی؟
‫خوب گوش بده، پدرسگ...
‫اگه ببینم نزدیک دخترم شدی، ‫کیرتو می‌برم و می‌چپونم توی کونت، فهمیدی؟
‫اگه پول رو بدی، گم و گور میشم.
‫- آره! مثل این دفعه که گم و گور شدی! ‫- راست میگم. دیگه نمی‌بینیم.
‫گوش کن...
‫وقتی داری اونجا ظرف‌ها رو می‌سابی، به من فکر کن؛ ‫چون این خراب‌شده، ته خطیه که توی زندگیت میری.
‫- اینو تو گوشت فرو کن. ‫- حله.
‫فهمیدی؟
‫حالا گورتو گم کن.
‫کمک نمی‌خوای؟
‫نه، ممنون.
‫هانکا...
‫می‌دونم این چند وقته خیلی حرف‌ها زدم و ‫خیلی وقت‌ها شده که ناراحتت کردم...
‫ولی هیچوقت از ته دل نبوده.
‫ممنون، مارکتا.
‫خیلی متأسفم...
‫بابت همه چیز.
‫خانم سیکوروا؟
‫- یه لحظه وقت دارین؟ ‫- چی شده؟
‫میشه ما رو تا بالا همراهی کنین؟
‫باید یه اعلامیه‌ای رو پشت میکروفون بخونیم.
‫خانم شهردار داخله. ‫می‌تونه راهنماییتون کنه.
‫سلام. چی شده؟
‫میشه ما رو تا بالا همراهی کنین؟ ‫باید یه اعلامیه‌ای رو پشت میکروفون بخونیم.
‫باشه، بیاین تو.
‫همشهریان محترم،
‫لطفاً با دقت به این اعلامیه توجه کنید.
‫ادارۀ پلیس منطقه، اعلامیۀ مهمی را...
‫برای شما تدارک دیده.
‫من سربازرس رینار هستم.
‫از تمامی ساکنین مذکر پوستینا، ‫که ۱۵ سال یا بیشتر سن دارند، خواهشمندم که...
‫در روز جمعه، شانزدهم مِی، ‫از ساعت ۴ عصر به بعد...
‫در ساختمان شهرداری پوستینا، ‫حضور به هم برسانند.
‫چی داره میگه؟
‫این احضاریه با تحقیقات پروندۀ میشا سیکوروا مرتبط است.
‫از افراد نمونۀ دی‌ان‌ای گرفته خواهد شد.
‫شهروندانی که به هر دلیل، ‫امکان حضور در زمان معین را ندارند،
‫هر چه سریع‌تر، عدم حضور خود را ‫به اطلاع شورای شهر برسانند.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.