دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫آنچه گذشت...
‫نظرت درباره تحول بزرگ چیه؟
‫اینکه خون‌آشام‌ها دنیا رو تصاحب کنن؟
‫حماقت محضه.
‫کلودیا رو تو نیویورک دیدم، کسی که شبیه‌ش بود.
‫ممنونم، رجینا.
‫گور بابای این. گور بابای تو. ‫ما دیگه نیستیم.
‫حدس می‌زنم خبری از خالقم نداری.
‫متاسفم که از سر کینه ‫باری به دوشت گذاشته شد.
‫این چرندیات از کجا شروع میشه؟
‫آرماند؟ آمادئو؟
‫اسم من آرون ‌ـه.
‫- سلام، آرون. ‫- من یه معتادم.
‫دوستت دارم، لستات.
‫تو این جعبه فضای کافی ‫برای بیچارگیِ تو وجود نداره.
‫یه اتفاق عجیب برام می‌افته.
‫یهو، همه دور و برم غیب میشن و من حسش می‌کنم.
‫بس کن. آرماند.
‫گابریلا وچه، اولین کسی که به خون‌آشام تبدیل کردم.
‫- اون مُرد. ‫- یعنی چی؟
‫داشت اشک خونی لعنتی می‌ریخت.
‫کسی ندید؟
‫این دَن بیچاره رو به زانو درآورد
‫و بذر نفرت از من رو تو دلش کاشت.
‫چقدر قراره بمونی؟
‫قرن پیش دو بار دیدمت.
‫سوال نامعقولی نیست.
‫همه خواننده‌های راک درباره جاده می‌خونن.
‫انگار که از پیش تعیین شده.
‫سیگر صفحه رو ورق زد. ‫براون بار و بندیلش رو جمع کرد.
‫جان بون تا پای جون جنگید
‫چون کلی تردید داشت.
‫منظورم اینه که ترانه‌ش این نیست،
‫ولی باید می‌بود.
‫و فیل ایکس از ریچی سامبورا ‫گیتاریست بهتری بود.
‫بفرما، گفتم که شما مجبور نشید.
‫دارم پرت و پلا میگم. می‌خواستم چی بگم؟
‫کلیشه‌ها درباره جاده می‌تونن گیج‌کننده باشن،
‫ولی به معنی قطعی بودن‌شون نیست.
‫بیاید اون پیرمرده رو بیاریم ردیف جلو
‫که نگاه کنه چطور خفه‌ام می‌کنی.
‫می‌تونه خُردت کنه یا برسونتت خونه.
‫و برای تور معمایی حاشیه‌ای ما
‫تو آغوش ۵۰ ایالت شگفت‌انگیز آمریکا چی پیش میاد؟
‫از نظر دیجیتالی، ‫یه جور خوش‌بینی وجود داشت،
‫چون یه جایی بین پی دیدلر
‫و سس جدید آدوبو رنچ چیپوتله،
‫لستات خون‌آشام برای لحظاتی ترند شد.
‫فیلم موبایلی از بنده‌‌تون وایرال شد،
‫هم به عنوان مدرک غیرقابل‌انکارِ ‫موهبت ابری
‫و یه ضد مسیح دیپ‌فیک.
‫سوژه‌ی بیشتری برای ردیت.
‫ولی یه انرژی تازه برای خواننده‌تون،
‫که درگیر یه الهه‌ی موندگار و ناپدید شدن ناگهانی
‫سوفیای خون‌آشام بود.
‫[کجا رفتی؟]
‫بعداً فهمیدم که بازدیدها
‫عمدتاً بات‌هایی بودن که
‫از صندوق اختیاری تالاماسکا پولشون پرداخت شده بود.
‫اگه کیسه‌ی پول اعیونی‌تون
‫علاقه داره حقیقت واقعی
‫مصیبت‌های آخرالزمانی اخیر ما رو دنبال کنه،
‫نگاهتون رو فراتر از اون فرقه‌ی ناظر
‫جریان پول‌های بی‌نام‌ونشون که به سمت تاریکی میرن، نبرید.
‫با این حال، من تو فاز بچه‌ننه بزرگم بودم،
‫با کنسرت‌های بیشتری که پشت سر گذاشتم ‫تا اونایی که پیش رو دارم.
‫و اتوبوس ما هیچ‌وقت برای بنزین زدن متوقف نشد.
‫ما با ربات‌ها و رها شدگی چرخمون می‌چرخید.
‫این کوفتی رو بگیر. بریزش دور. مراقب باش.
‫نریزیش رو زمین.
‫فقط بریزش دور. فقط بریزش بره.
‫- اَه. اَه! ‫- این کوفتی رو می‌خوای؟
‫می‌تونم این یکی رو هم بخورم؟
‫بذار حدس بزنم، سرعت ۷۱ توی جاده ۶۵؟
‫می‌خوای بگی تو کاسه چیه؟
‫- کوکائینه. ‫- اون داره از حقش...
‫برای سکوت استفاده می‌کنه.
‫میشه اونو برای دوربین لباس تکرار کنی؟
‫دوربین لباس، آینه‌ی جیبی دموکراسی،
‫که جالبه، چون اون یه شوخی بود،
‫چون این در واقع پودر آرایشیه.
‫دلایلا به لوازم آرایش پارس نمی‌کنه.
‫حالا می‌خوام همگی بیاید بیرون.
‫حکم قاضی لازم داری، پس...
‫چرا نمی‌شینی؟
‫بیا دلایلا. بشین.
‫دلایلا درست می‌گفت.
‫کوکائینه.
‫ما یه گروه راک هستیم.
‫و برای درست انجام دادن کارمون بهش نیاز داریم،
‫درست همون‌طور که تو ‫برای درست انجام دادن کارت
‫به سلاح گرمت و تفسیر گسترده‌ت
‫از متمم چهارم نیاز داری.
‫- لستات، این... ‫- این دیالوگ اونه.
‫ازش دزدیدمش. وکیل خیلی خوبیه.
‫حالا، تو
‫یکی از سخت‌ترین شغل‌های جامعه رو داری.
‫تو هر شیفتی که کار می‌کنی، ‫بشریت رو در بدترین حالتش می‌بینی.
‫و فقط می‌تونم تصور کنم که این چطور
‫روی قضاوت و زندگی شخصیت تاثیر می‌ذاره.
‫تاثیر می‌ذاره.
‫اگه دست من بود، اجازه نمی‌دادم
‫کسی که لباس فرم می‌پوشه،
‫بیشتر از ۳۵ ساعت در هفته کار کنه.
‫ممنونم.
‫این دستگیری بدی از آب درمیاد.
‫آزمایش‌های خونی که ازم می‌گیری
‫عجیب غریب میشه.
‫دوربینو بردار.
‫و کلانتریتون به دردسر می‌افته.
‫- حالا خیلی خوشگل شدی. ‫- آره.
‫برو همون مرد خشن باش،
‫که آماده‌ست به نمایندگی از ما خشونت کنه.
‫افسر گیلولی یه هفته مرخصی گرفت.
‫تی‌سی برای اولین بار فکر کرد ‫شاید اونم بتونه یه خون‌آشام باشه.
‫لری آرزو کرد که ای کاش برادرش هم اونجا بود.
‫و روی هارد دیسک یه کامپیوتر تو یه کتابخونه عمومی
‫یه جایی تو سواحل شرقی،
‫یه بیانیه صبورانه منتظر بود.
‫ما حالا تو جاده‌ی شیطان بودیم،
‫با سرعت به سمت آخرالزمان می‌تاختیم.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫می‌شنویش، آرماند؟
‫دارید به شکست‌خورده‌ها گوش میدید،
‫آلبوم ۳۳، روی دوم.
‫ایستگاه‌های خدمات. مجتمع‌های بین‌راهی.
‫توی اتوبان بهشون میگن راست‌اشتاته.
‫تو جاده‌ی شیطان، این فضاهای مابین
‫هیچ اسمی ندارن،
‫چون ساکنینش خبر ندارن
‫که به استراحت یا خدمات نیاز دارن.
‫چی براتون بیارم؟
‫سلام. چی براتون بیارم؟
‫منو؟ قهوه؟
‫چیزی برای نوشیدن؟
‫لویی دو لاک یا توماس پیت
‫یا اون کسی که شب رو ‫اجاره میده و نمایندگیش رو می‌فروشه
‫الان بیشتر از اینکه خواستنی باشه، ترسناک بود.
‫و اون می‌تونست کارش رو هر جا که می‌خواست انجام بده.
‫و بودن تو یه فضا با اون دختر
‫به‌طرز عجیبی رضایت‌بخش بود،
‫چیزی که در مورد نابودی بروس خون‌آشام نبود.
‫به خودش می‌گفت که کنترل اوضاع دستشه.
‫همه‌مون اون سال این کار رو می‌کردیم.
‫برگر ما رو باید اینطور بخوری
‫که بذاری خنک شه تا چربیش کاملاً جذب شه، ‫نونش هم خیس خیس بشه.
‫- دارم انجامش میدم. ‫- خیلی خب.
‫خب، سرآشپز وقتی بشقاب‌ها ‫دست‌نخورده برمی‌گرده، قاطی می‌کنه.
‫این بهتره.
‫حالا خودت می‌دونی که نباید اینجا غذا بخوری.
‫رجینا!
‫بتنال گرین؟
‫- هکنی؟ ‫- گمشو. هکنی؟
‫هومرتون؟
‫از شرق چی میدونی؟
‫من یه خونه تو مریل‌بون دارم.
‫دقیقاً، پسر قرتی.
‫هکنی رو از رو نقشه مترو پاک کردی، مگه نه؟
‫تا حالا اصلاً پات به منطقه دو رسیده؟
‫خانم، فکر کنم این مال منه.
‫مال منه تا وقتی که به تو بدمش.
‫اگه الان بخوریش دهنت می‌سوزه.
‫تو بروکلین چیکار می‌کنی؟
‫تو پنج شب سه بار اینجایی،
‫مریل‌بون، با اون لباس راحتی کشمیریت.
‫دانشجویی؟
‫پیشخدمتم.
‫و کونم توی منو نیست،
‫ولی قیمت داره، پس انعام بیشتر بده.
‫- مایه‌داری. ‫- نه.
‫نه، نه. اشتباه گرفتی.
‫من، متعلق به کسی‌ام.
‫گی هستی.
‫گی، گی، گی.
‫بدجور سوختم. گی هستی.
‫برگر سفارش میدی. برگر دوست نداری.
‫تو مرموزی، توماس پیت، یا فقط یه پولدار خسیس.
‫و میدونی، تقریباً انگار، ‫[کجا غیبت زد؟]
‫تشویق دوران راهنماییه که دست‌زدن‌های بلند جمعیت
‫روی رولند برای ضرب اصلیه.
‫- شعر؟ ‫- دارم روش کار می‌کنم.
‫این خون‌آشام پیتزایی کوچولوی منه.
‫فقط نشون... یه آهنگ براش بخون.
‫خیلی خب.
‫- از... از بند اول؟ ‫- نه، نه، از بخش اصلی.
‫- از اونجا بخون... ‫- عجیبه.
‫- دیوانه‌کننده‌ست، مرد. ‫- یک، دو، یک، دو، سه!
‫♪ اتوبوس بزرگ ♪
‫♪ یه کم بنوش ♪
‫♪ اتوبوس بزرگ ♪
‫♪ بهتره مراقب باشی ♪
‫♪ چون اون گرسنه‌ست ♪
‫♪ و اسمش لستاته ♪ ‫قافیه‌ش بهتر میشه.
‫یعنی همش کنسرت و بنزین و تجهیزات و
‫شریک شدن تو دستشویی با سالاماندره.
‫ولی، میدونی...
‫♪ اسنپ، لا، لا، لا، لا، لا، لا ♪
‫صبر کن، واقعاً؟ ‫جدی میگی؟
‫- معنی‌دارتر میشه. ‫- نه، نه، نه، نه.
‫صبر کن، نگهش دار. ‫- رفیق، آره.
‫مثل... ♪ لا، لا، لا، لا، لا ♪
‫وکال‌های پس‌زمینه تو کورس‌ها.
‫واقعاً، اونا انگار... ‫♪ ۱، ۷، ۳، ۴ ♪
‫♪ یا ۱، ۳، ۴، ۶ ♪
‫آکورد هفتم بهتره.
‫اون‌وقت شاید بتونی با یه آکورد لا ‫روی شعرِ ترانه تنظیمش کنی.
‫تمامِ بندهای شعر روی آکورد لا، ‫با برگشت روی سل،
‫انگار قبل هر خط دارن دُم‌اسبی‌شون رو تکون میدن.
‫بس کن! ‫این خیلی بامزه‌ست.
‫داریم با دو تا از شرکت‌های بزرگ حرف می‌زنیم.
‫چرا باید اون رو بهت بگم؟
‫دلبر.
‫سونی؟ وارنر؟
‫فوربادی.
‫کی؟
‫فیکس‌بارل، رایلو پای، د بثانیز.
‫رایلو کارش درسته.
‫من از پیشنهادها خوشم میاد.
‫از د بثانیز خوشش نمیاد؟
‫♪ ممه‌هاتونو نشون بدید! ♪
‫خواننده‌ت.
‫لعنتی. خدای من.
‫گندش بزنه، و تو می‌میری.
‫اگه خون‌آشام‌ها می‌کشن و عیسی نجات میده،
‫مسیح خون‌آشام به دنیا چی بدهکاره؟
‫یه کیف‌دستی شیطون، و یه دروغِ قشنگ.
‫سوفیا کجاست؟
‫نمی‌دونم. ‫دلت براش تنگ شده؟
‫داشتم یه حرکتی می‌زدم، ولی چک‌ستات پرید وسط.
‫از وقتی اون اسب کوچولو رو برگردوندی
‫و کریستین انداختتش توی اون شورولت مالیبو، ‫حالش گرفته‌ست.
‫چرا از هدیه‌ی ذهنی استفاده نمی‌کنی؟ ‫[کجای شرق؟]
‫همون‌طور که می‌دونی دَن، تله‌پاتی انرژی می‌بره، ‫[زود بر می‌گردم]
‫و من همه‌ی انرژی‌ام رو برای ‫وورچستر، ماساچوست نگه داشتم.
‫- ووستر. ‫- وورچستر.
‫ووستر. ‫[زود یعنی تو آلبانی می‌بینمت یا یه زود دیگه؟]
‫وور-چست-ستر.
‫ووستر، ماساچوست.
‫مضحکه. ‫[دارم چمنامو می‌سوزونم تو بار هاربر. تو یه سالن ‫لیزرم که یه میکماک اداره‌ش می‌کنه.]
‫ببین، اون داره اونجاشو
‫بدست یه میکماک تو بار هاربر لیزر می‌کنه.
‫اون میکماوئه.
‫میکماک به کل مردم اون قوم میگن.
‫ممنونم، فرید.
‫- داری ضبطش می‌کنی؟ ‫- حله، خوبه.
‫قراره تو آلبانی ما رو ببینه.
‫یه لقمه‌ی دست‌چندم برای آنتونی بوردین خون‌آشام.
‫بیا در مورد مادرت حرف بزنیم.
‫مادرم؟
‫گابریلا؟
‫چرا بذاریم گذشته، گذشته بمونه؟
‫من از مُرده‌ها استقبال می‌کنم.
‫بسیار خب.
‫ببینیم چه شکست‌هایی رو می‌تونیم ‫بندازیم گردن مامان‌جان عزیز.
‫متأسفانه دیگه چیزی برای گفتن نمونده.
‫اون مثل نیکی بود.
‫یه عشق بزرگ.
‫نه اولین عشقت.
‫تئاتر رو برای خالقت گذاشتیم
‫و با کالسکه فرار کردیم.
‫تقریباً بلافاصله دیگه حرف نزد.
‫وقتی به اونجا برسیم، هر کجا که باشه،
‫ما نجیب‌زاده‌های فرانسوی ورشکسته‌ایم.
‫یه خانواده‌ی رده‌پایین، با یه اسم ناشناس.
‫کولینی، کورسیون.
‫کسایی که با فرار به...
‫جمهوری هلند، از گیوتین فرار کردن.
‫که به چی معروفه؟
‫به هیچی.
‫ما می‌تونیم هر جا بخوایم بریم.
‫می‌تونیم هر کسی بخوایم باشیم.
‫یه شب نامه‌رسون‌های ترسو
‫و شب بعد راهزن‌های جذاب.
‫یه چیز رو فراموش کردیم.
‫چی؟
‫سقف کالسکه و اون دو تا تابوت که روش بستیم.
‫مردم کنجکاو میشن.
‫می‌تونیم بگیم مامور کفن و دفنیم.
‫بعد اونا سوال‌ و جواب می‌کنن،
‫و ریسک لو رفتن داریم.
‫مجبور میشیم بکشیمشون.
‫نه، نه، نه. فهمیدم.
‫می‌گیم اون عمو ماریوس عزیز مرحوممونه،
‫که از دست برادرزاده‌ی عوضی‌مون، ‫آرماند، از خستگی مُرد.
‫و اون یکی تابوت چی، خانم؟
‫اون‌وقت مجبور میشیم اون‌ها رو هم بکشیم.
‫مادر فانی من پرشور بود.
‫به عنوان یه خون‌آشام، گوشه‌گیر بود.
‫نمی‌تونست دوام بیاره.
‫منظورت از «دوام آوردن» چیه؟
‫شکار نمی‌کرد.
‫مجبور بودم تا تابوت کولش کنم.
‫آخرین انرژی‌اش رو صرف نوشتن ‫یه یادداشت برام کرد.
‫«منو توی یه فضای باز بذار. منو بسپار به روز.»
‫همیشه هر چی مادرم می‌خواست رو انجام می‌دادم.
‫سوگلی مامانی بودی.
‫تو به مادرت نزدیکی، فرید؟
‫فوت کرده.
‫وقتی مُرد اونجا بودی؟
‫توی هواپیما بودم و داشتم می‌رفتم ببینمش.
‫وقتی پیاده شدم خواهرم بهم گفت.
‫و وقتی بابات تو رو تو هواپیما کشت
‫کجا بودی، دَن؟
‫داشتی می‌رفتی دخترات رو ببینی، آلیس‌ت،
‫یا فقط داشتی می‌رفتی پیش مدیر برنامه‌ت؟
‫هندونه‌اش رو خوردی؟
‫عمراً!
‫- هی. ‫- خوشحالم دیدمت.
‫خوبه.
‫بیا، بیا.
‫نمی‌خواستم باور کنم.
‫خدای من.
‫- مار خوش‌خط و خال. ‫- سلام، خواننده.
‫دیگه قراره از غر زدن دست برداری؟
‫دلمون برات تنگ شده بود.
‫اون دو تا برادر عوضی برگشتن.
‫شما دارید به شکست‌خورده‌ها گوش می‌دید،
‫آلبوم ۳۷، روی اول.
‫رزنتال!
‫آپوزو!
‫فارو!
‫یالا. بجنب.
‫گرینوالد!
‫سلام، دنیل.
‫منم.
‫سلام، بابا.
‫می‌تونم حدس بزنم چقدر عصبانی هستی...
‫بس کن!
‫برگرد.
‫برو جهت مخالف
‫تا برسی اون سر دنیا.
‫وقتی رسیدی، یه انبار زباله‌های رادیواکتیو پیدا کن
‫و مثل همیشه، با پررویی برو توش
‫و ببین کارگرها حاضرن یه چندتا
‫میله سوخت مصرف‌شده بدن که بمکی.
‫این کار رو تا هر وقت که لازمه ادامه بده
‫تا چشمهات شروع کنن
‫به گود افتادن و کیرت بیفته.
‫بعدش، شماره‌م رو پاک کن.
‫بعدش هم گمشو برو پی کارت!
‫یه گفتگوی سنگین با خودم داشتم.
‫و به عنوان بخشی از این سفر، می‌خوام چیزی که
‫از اعماق وجودم نوشتم رو برات بخونم.
‫دنیل عزیز، از بین تمام موجوداتی که توی این باغ راه می‌رن،
‫تو کسی هستی که من بیشترین آسیب رو بهش زدم،
‫و تو کسی هستی که من...
‫صبر کن، صبر کن.
‫داری قدم‌های روانشناسی رو انجام میدی؟
‫خدای من.
‫می‌دونم ۵۲ سال دیره...
‫یه دقیقه وایسا. کدوم گروهی تو رو راه میده؟
‫چی؟ پیرمردهای دروغگوی هرزه‌ی هوشیار؟
‫- می‌دونم وقتی اولین بار همدیگه رو دیدیم... ‫- صبر کن، صبر کن، صبر کن.
‫بس کن، بس کن، بس کن، بس کن.
‫من خودم یه بار این کار رو کردم.
‫بذار من امتحان کنم.
‫سلام پسر. بابا اینجاست.
‫شرمنده بابت اینکه باعث شدم حس کنی
‫دو سال اخیر پدر بی‌مسئولیت بدون نفقه هستم.
‫شرمنده بابت اینکه تو هواپیمای شخصی کشتمت.
‫احتمالاً می‌تونستم صبر کنم تا از پل رد شی،
‫ولی نه، گواهی تولد خون‌آشامی تو
‫لعنتی توی نیوارک ثبت شده.
‫و یه چیز دیگه،
‫قرار نیست هیچ‌کدوم از مهارت‌های خاص خون‌آشامی منو
‫به ارث ببری چون خون من گَنده‌ست.
‫و راستی،
‫من یه جامعه‌ستیز باتم نازک‌نارنجی بی‌رفیقم.
‫شرمنده بابت دوبی.
‫شرمنده بابت سان‌فرانسیسکو.
‫و هی، یه معذرت‌خواهی گنده
‫بابت هر ثانیه‌ی زندگیت تو اون فواصل...
‫اون دو تا طلاق،
‫اون سال‌های سیاه توی نایت‌ریدر،
‫اون پنج بار بستری شدن تو کمپ،
‫اون یه سالی که آهنگ‌های فیش رو گوش می‌دادی.
‫آره، همه‌ش تقصیر منه.
‫ولی هی پسرجون، باید اعتراف کنی
‫که همه‌ چی واقعاً برمی‌گرده
‫به خیابون کاسترو
‫و اون آخر هفته‌ت پیش منگله، نه؟
‫واقعاً بابت اون متاسفم، دنی.
‫وظیفه‌م بود که راحتت کنم.
‫ولی خب، وقتی یه سطل ‫مرغ سوخاری لوئیزیانا میاد
‫تو اتاق و میگه بس کن، دیگه چی می‌تونم بگم؟
‫من فقط یه ترسو ۵۰۰ ساله‌ام.
‫اوپس!
‫صورتحساب رو حساب کن، می‌کنی بابا؟
‫یکم گوگل کردم.
‫طبق فلان سایت، تو حدوداً پانصد و شصت و ششمین
‫آدم ثروتمند دنیایی.
‫واقعاً؟
‫پس اون مریل‌بون پز خاکی بودن میاد؟
‫حساب بانکیت چطوره، منطقه ۲؟
‫اینجوری بهت بگم.
‫کاشیای سقف خونه‌م ریخت پایین
‫و یه عالمه موش از توش افتاد بیرون.
‫شانس آوردی موش ساده بودن، نه موش فاضلابی.
‫سیم‌ها هم از سقف آویزون شدن تو هال.
‫مجبور شدم وسایل برقی رو با چسب بچسبونم به دیوار.
‫کلی امیدهای مد روز واسه نیویورک داشتم،
‫ولی تا الان، ته تهش شش تا ‫هم‌خونه بوده و یه دستشویی.
‫بعد آدم می‌مونه،
‫جلوی پادکستری که از سه‌شنبه با ماست ‫تامپونم رو در بیارم؟
‫اون‌وقت یارو طبقه آخر دومینو اسکوئر زندگی می‌کنه
‫و کلی هتل‌های دراکولایی چیپ
‫با کاغذدیواری تابوتی داره.
‫من یه مجموعه‌ی متنوع از دارایی‌ها دارم.
‫مشتری‌های متنوعی هم دارم،
‫ولی تو تنها کسی هستی ‫که جوری نگاهم می‌کنی انگار نتفلیکسم.
‫اگه دارم اذیتت می‌کنم...
‫رجینا.
‫فقط اینکه، تو داشتی به من کمک می‌کردی،
‫فقط... فقط با خودت بودن.
‫تو منو تو یه ساعت تنهایی گیر انداختی.
‫و نمی‌خوام این بار رو بندازم گردن تو.
‫معلومه که می‌خوای.
‫دقیقاً اونجاست، توی فکت.
‫چیه؟
‫تو رو یاد خواهرت می‌ندازم؟
‫باید یه فکری به حال مشکل موش‌هات بکنیم.
‫بیا در مورد اون حرف بزنیم.
‫یا اینکه، معلم کلاس سومت
‫توی مدرسه خودشو دار زد، ‫و تو پیداش کردی
‫با پاهایی که کاملاً خشک شده بودن؟
‫توی یه میلیون حدس هم، نمی‌تونی بفهمی.
‫داری می‌پرسی؟
‫دارم می‌پرسم.
‫رجینا!
‫این کتاب رو می‌شناسی؟
‫فکر کنم دیدمش.
‫کتاب ترسناکه؟
‫نه، واقعیه.
‫یه دختر توشه.
‫چه بلایی سرش اومد؟
‫ببخشید.
‫صدای زنگ‌های کلیسا رو
‫بالای سر قلب‌های مست از شراب‌شون ‫که از دیوارها برمی‌گرده، می‌شنویم؟
‫درس‌های راهبت رو فراموش کردی، استاد؟
‫زنگ‌ها توی شنبه مقدس خاموشن.
‫شلاق‌زنی از سر لطف و بدون سوپ.
‫انگار اون درس اثری نداشت.
‫صدای چند تا قلب رو تو این خونه می‌شنوی؟
‫۳۰ تا.
‫۳۲ تا.
‫این شلوغی جمعیت باعث میشه ‫نتونی آمار دقیق رو داشته باشی.
‫۳۲ تا قلب و فقط ۲۷ تا بدن.
‫طبقه بالا دارن ورق‌بازی می‌کنن.
‫سه تای دیگه اونجان.
‫و دو تا هم توی زیرزمین.
‫در حین ارتکاب جرم.
‫اونم توی شنبه مقدس!
‫وقتی دختر بودی اومدی اینجا؟
‫هرگز.
‫توی کالسکه‌م از کنارش رد شدم
‫از سر تا پا توی توری سیاه بودم،
‫روبنده رو چشمام و انجیل به دست.
‫ماریوس نزدیک میشه.
‫- ببخشید، خانم. ‫- بله؟
‫من دیگه یه وچه نیستم.
‫نه یه مارکیز، نه یه همسر،
‫نه یه مادر، نه یه زن.
‫پس چی هستی؟
‫من یه تبی هستم که تو شب میاد
‫و تا صبح می‌کُشه.
‫مسیح تشنه‌شه.
‫پس وقتی داشتی براش ساک می‌زدی ‫به عیسی چسبیده بود؟
‫فکر کنم اون مسیح گچی رو
‫گذاشتیم اون گوشه رو به دیوار.
‫به هر حال شنبه مقدس بود.
‫عالیه.
‫فکر کنم دیگه کاملاً متقاعد شدیم که جنسیتت سیاله.
‫دَن هنوز بابت کلک کوچیکی
‫که اون شب سرش درآوردم عصبانیه، اندرو.
‫اندرو دیگه، مگه نه؟ هان؟
‫اندرو میلیکن، از فُربادی رکوردز.
‫من که بعدش یه ماشین ۵۰ هزار دلاری رو داغون نکردم.
‫شاید هنوز عصبانی‌ای.
‫یه هدیه بود دَن، ‫از طرف یه خون‌آشام به یکی دیگه.
‫برای فیلممون نبود.
‫من نیازی به هدیه‌ی تو ندارم.
‫دلت برای سایکودرامای دوبی تنگ شده؟
‫می‌خوای مثل خالقت خودمو به خنگی بزنم
‫و وانمود کنم که تو دو قدم از من جلوتری؟
‫خب که چی، این یارو حامیته؟
‫راستش من از این کلمه استفاده نمی‌کنم، می‌دونی؟
‫باهاش حرف می‌زنم، تقریباً هر یه شب در میون.
‫و اون...
‫شاید این حرفم خیلی کلیشه‌ای به نظر بیاد.
‫از کلیشه خوشم میاد.
‫اون مثل خداست.
‫خداها و قراردادهای موسیقی،
‫همین الان دارن مثل قارچ سبز میشن.
‫فکر نکنم مال من بتونه راه بره.
‫ولی همه‌ی اون بار لعنتی که حمل می‌کردم،
‫می‌انداختم گردن بقیه، گردن تو،
‫این یارو همه‌ش رو پاک کرد، برادر.
‫خب، اسم این خدا چیه؟
‫این یکی رو... ‫این رو باید برای خودم نگه دارم.
‫این فکر هیچ‌وقت به سرت نزد، دَن؟
‫- نه. ‫- نه؟
‫گفتی دلیلش چی بود؟ ‫عشق؟
‫آرماند نمی‌تونست ذهنت رو بخونه ‫گفتی دلیلش چی بود؟ ‫عشق؟
‫آرماند نمی‌تونست ذهنت رو بخونه
‫چون دو قدمی لویی نشسته بود.
‫تو پنج‌هزار پا از لویی دور بودی ‫بعد از اینکه رهاش کردی.
‫اونم از روی عشق بود، مگه نه؟
‫بگو ببینم اندرو، ‫چرا مردگان متحرک به آنتی‌بادی نیاز دارن؟
‫- کات، کات، کات. ‫- باشه، خیلی خب.
‫عالیه. بدون مزخرف‌بازی.
‫من تا سه روز پیش نمی‌دونستم تو زنده‌ای.
‫من ۲۶۵ ساله که زنده نیستم.
‫من اون ویدیو رو دیدم.
‫ویدیوی معلق شدن رو دید.
‫حسابی درباره‌ی گروه ‫بیوتیفول آنول تحقیق کردم،
‫پرواز کردم اومدم آلبانی، ‫و آهنگ‌های عبوس،
‫شیفتگانِ پلاستیک و تنهایی رو
‫پشت سر هم تو هدفون بیتس‌ـم گوش دادم.
‫نمایش رو دیدم.
‫این غیرممکنه.
‫طرفدارها رو دیدم که ‫بیرون هتل منتظر بودن.
‫غیرممکنه.
‫معترض‌ها رو دیدم ‫که بیرون هتل بودن.
‫تبلیغات واقعی ‫و نفوذ واقعی تو بازار.
‫اگه دی بگه بله، ‫پس جواب بله‌ست.
‫مشترک مورد نظر در دسترس نیست.
‫- لطفاً پیام بگذارید. ‫- الو؟
‫منم.
‫امیدوارم تو یه آلاچیقِ دنج و خلوت باشی،
‫رو به دکل ‫مخابراتی‌ای که خودت آتیشش زدی.
‫ظاهراً قرار نیست بیای آلبانی.
‫یه کم داره...
‫عمدی به نظر می‌رسه.
‫صدات رو ‫از پشت دیوارها می‌شنیدم.
‫و؟
‫و رو اعصابم بود!
‫و اون اعصاب‌خردی
‫تو رو از اتاقت کشوند بیرون،
‫از میون حیاط رد کرد، ‫و آورد تو اتاق من؟
‫وقتی گرگ‌ها رو کشتم
‫و تو زخم‌هام رو مداوا کردی...
‫ما
‫مادر و پسر بودیم.
‫و؟
‫دوستت دارم.
‫می‌بینم هنوز هم سحرخیزی.
‫دارید به شکست‌خورده‌ها گوش می‌دید،
‫آلبوم ۴۰، روی دوم.
‫چطور اومدی تو؟ ‫گروهم کجاست؟
‫آرماند آواره،
‫با مُهرهای پاسپورت از هند، ونیز،
‫پاریس، سان‌فرانسیسکو، دوبی، ‫وارد تور ما شد
‫در لباسی کوچک و مبدل، ‫مثل کاغذدیواری رنگ‌ورورفته،
‫منتظر اینکه نور چراغ‌ها کم بشن ‫تا بتونه از دیوار جدا بشه
‫و تو تاریکی خفه‌ات کنه.
‫اینجا چه کار می‌کنی، آرماند؟
‫اون از هر کاری که ملکه کرد، ‫آسیب بیشتری می‌زنه.
‫مدتیه گفتگوی ذهنی شدیدی با خودم دارم.
‫هوم.
‫و به عنوان بخشی از این سفر، ‫می‌خوام برات چیزی بخونم
‫که از عمیق‌ترین بخش‌های روحم نوشتم.
‫تو روحی نداری.
‫میشه فقط بخونمش؟
‫وقتی برای اولین بار ‫تو پاریس دیدمت،
‫شخصیت پویای تو مبهوتم کرد.
‫طبیعیه.
‫با شناختن خلق‌وخوی خالقت،
‫باید با صبر و همدلی پیش می‌رفتم.
‫در عوض، از معشوقم ‫به عنوان طعمه استفاده کردی
‫تا من و مادرم رو ‫به عیاشی مرگبار زیرزمینیت بکشونی.
‫بله.
‫می‌رم دوش بگیرم. ‫ادامه بده.
‫سیری، لیست پخش دوش رو پخش کن.
‫وقتی کمک کردی با اون تصور خلاقانه‌ت
‫از تئاتر خون‌آشام‌ها محفل پاریس رو بازسازی کنم
‫در حالی که بدنت و خونت رو ‫به اشتراک می‌ذاشتی...
‫من ساده‌لوحانه گمان به همراهی بردم،
‫که با نگاهی به گذشته،
‫توهمی برآورده‌کننده بود ‫که ریشه در تعارضات کودکی داشت.
‫رفتنت از پاریس ‫و اون موهبت سخاوتمندانه‌ای
‫که برامون به جا گذاشتی ‫خردمندانه و ظریف بود...
‫خردمندانه و ظریف.
‫و من شرم‌آورانه مادر تو رو ‫مقصر دونستم.
‫وقتی فرصتش رو داشتم
‫که حقیقت رو به لویی بگم
‫در مورد دست داشتنم ‫در اجرای ماتینه‌ی...
‫اجرا نبود، ‫یک محاکمه‌ی واقعی
‫با احکام قطعی مرگ بود.
‫من به بزدلی پناه بردم
‫و از سکوتت تو برج مخروبه خالق قبلیت ‫مات و مبهوت موندم.
‫من بقیه‌ی قرن رو ‫روی فرشی از پوسته‌ی تخم‌مرغ راه رفتم،
‫دانستن اینکه هر لحظه
‫می‌تونستی به لویی دسترسی پیدا کنی ‫و او رو آگاه‌تر کنی.
‫در ابتدا، احساس کردم ‫که تو داشتی من رو شکنجه می‌کردی.
‫همین‌طور بود.
‫حالا دیگه می‌دونم که ‫اون از غنای شخصیتش بود.
‫نه.
‫شکنجه بود.
‫می‌دونستم که زنده‌زنده می‌خورتت
‫و به طور جانبی، ‫لویی رو بدبخت می‌کنه.
‫و انتخاب کردم
‫نیمه‌ی دوم قرن بیستم رو اینطور بگذرونم.
‫حالا دارم خوش می‌گذرونم.
‫اما تو رو می‌بینم، ‫و این بهم القا می‌کنه
‫که اون زمان تموم شده.
‫چون تو یه روانی تمام عیاری، آرماند.
‫این طبیعت توئه.
‫همون باش که هستی.
‫اما یه طرف دیگه باش،
‫یا خودت رو بکش.
‫سیری، بسه.
‫این برگه‌ها رو اینجا می‌ذارم.
‫بسیار خب.
‫و یک چیز دیگه، لستات.
‫می‌خوای دیگه موسیقی کار نکنم؟
‫آره.
‫خون‌آشام‌ها دارن ‫به آهنگ‌هایم گوش می‌دن.
‫اونا باور دارن که می‌تونن ‫مثل من زندگی کنن.
‫دارن زیادی خون‌آشام درست می‌کنن. ‫فانی‌ها اجازه نمی‌دن.
‫- زمین تحملش رو نداره. ‫- آره.
‫پنج تا اجرای دیگه دارم.
‫دارم خسته می‌شم، مثل همیشه.
‫قبل از اینکه تموم بشه، ‫باید بیای یه سر بزنی.
‫خیلی هم جذابم.
‫می‌خوای اخراج بشی؟
‫قرار بود کلاً دو ساعت دیر کنی؟
‫اومدم دیگه. شرمنده. ‫دیگه تکرار نمی‌شه...
‫- آره، دوباره تکرار می‌شه. ‫می‌دونم.
‫هفته‌ای یه بار اتفاق می‌افته، رجینا.
‫تو خط جی‌ام‌زی گیر کردم. بیخیال. ‫ از حقوقم کم کن.
‫این بار آخر بود.
‫قطار بین دو ایستگاه خراب شد.
‫انعام‌هام رو برات زل می‌کنم. ‫متاسفم.
‫سلام.
‫خوبی؟
‫یه چندتا شیفت رو نبودی. ‫نگرانت بودم.
‫تو همونی هستی که تو کتابه؟
‫می‌تونم کمکت کنم.
‫می‌تونم توضیح بدم.
‫آره، کلودیا.شبیه‌ش هستم.
‫آره.
‫این دیوونگیه.
‫می‌دونم.
‫هضمش خیلی سنگینه.
‫یعنی خیلی خیلی سنگینه.
‫باید برم شیفت صبحانه.
‫به هر حال نمی‌تونم بمونم.
‫چون داره صبح می‌شه؟
‫این دیوونگیه.
‫من از ۱:۳۰ اینجام.
‫از ۱:۳۰ اینجام.
‫فقط می‌خواستم مطمئن بشم ‫که حالت خوبه.
‫برای سرویس‌دهی.
‫برو بیرون.
‫برو.
‫- آره. ‫- برو بیرون.
‫این دیگه چیه؟
‫تو می‌تونی یه زندگی ‫متفاوت داشته باشی.
‫می‌دونم که می‌تونم. ‫برای این کار نیازی به تو ندارم.
‫تو اینترنت در موردت جست‌وجو کردم.
‫کامل داری تعقیبم می‌کنی.
‫اونلی‌فنزت رو پیدا کردم، ‫سوءپیشینه‌ت،
‫کلاه‌برداری‌های کارت اعتباری، ‫ولگردی تو اروپا،
‫ماشین دزدی تو آمستردام.
‫- می‌تونم کمکت کنم. ‫- گمشو...
‫- می‌تونم برات تمیزش کنم. ‫- چقدر باکلاس.
‫می‌تونم بدهی‌هات رو بدم. ‫می‌تونم برات خونه بگیرم.
‫یه لباس زرد بپوشم ‫و بشینم رو پات؟
‫- نه، نه، هیچی از اون کارها. ‫- آره، دقیقاً همون کارها رو می‌خوای.
‫«بیا اینم پول. ‫سوار ماشین من شو.
‫دختر مرده‌ی من باش.»
‫آره.
‫برو تبدیل به خفاش شو ‫یا هر کوفت دیگه‌ای که هست.
‫به‌اندازه‌ی کافی بدبختی ‫تو زندگیم دارم.
‫بیشتر از این لازم ندارم.
‫امشب کسی تو سالن هست ‫که اهل مطالعه باشه؟
‫به این رمان عاشقانه‌ی ‫آب‌دوغ‌خیاری سال ۲۰۲۳ برخوردی؟
‫که ونیتی فر بهش لقب ‫یه حقه بازی اعصاب‌خردکن،
‫که قراره یه جرقه‌ی زودگذر باشه داد،
‫و اوت مگزین هم اونو ‫یه کتاب سکسی و آبکی لب ساحل
‫واسه آدم‌های
‫فایر آیلند دونست؟
‫خب، ما اون گروه بازخوانی هستیم
‫که از اون قله‌ی ادبی به وجود اومدیم.
‫مگه اینکه لویی دو پوینت دو لاک
‫توسط یه فانی برنده‌ی دو جایزه‌ی
‫پولیتزر تو دبی مصاحبه شده باشه،
‫و من در واقع همون عوضی سمی،
‫اون اسب نمایشی مضطرب و وابسته ‫با اختلال شخصیتی
‫به اسم لستات باشم!
‫حقیقت‌جوهای خون‌آشام اینجان؟
‫طرفدارهای آی‌دبلیو‌تی‌وی،
‫ما امشب یه مهمان ‫خیلی ویژه داریم.
‫لطفاً انگشت من رو دنبال کنید
‫به سمت اون جذاب فرانسوی-بنگالی.
‫می‌تونیم یه مشعل داشته باشیم؟
‫استاد پاریس.
‫عمیق به اون چشم‌های ‫انیمه‌ایش نگاه کنید
‫وقتی با ذهنش پرتت می‌کنه ته دره.
‫تغییرشکل‌دهنده، ‫اون آدم باکلاس،
‫خون‌آشام آرماند!
‫با وجود چیزهایی که به خوردتون دادن،
‫ما دوستیم، من و اون.
‫اون یه بار کار شجاعانه‌ای برام انجام داد.
‫و من یاد گرفتم که به آرماند
‫و به دفاع سرسختانه‌ش ‫از پنج قانون بزرگ احترام بذارم.
‫هیچ خون‌آشامی نباید هرگز
‫ماهیت حقیقی خودش رو فاش کنه ‫و اون فانی رو زنده بذاره!
‫آرماند حقیقت رو گفت!
‫ما یه آهنگ برات نوشتیم، آرماند.
‫و این اولین باریه که داریم ‫زنده‌ اجراش می‌کنیم.
‫♪ هی، رئیس بزرگ تو شانزه‌لیزه ♪
‫♪ نه ♪
‫♪ امروز موهات بد وایساده؟ ♪
‫♪ هی، رئیس بزرگ ‫با اون راه رفتن غمگینت ♪
‫♪ عصبانی‌ای یا همیشه ‫این شکلی به نظر میای؟ ♪
‫♪ می‌دونم که زندگی ظالمانه‌ست ♪
‫♪ ولی خدای من، اون ناخن‌ها ♪
‫♪ گدای یه تیکه نونی؟ ♪
‫♪ یا یه عروسک کهنه‌ی حراجی؟ ♪
‫♪ می‌دونم که زندگی ظالمانه‌ست ♪
‫♪ ولی باید به صورتت برسی ♪
‫♪ تو برای یه بچه‌ی تئاتری ‫قانون‌های زیادی داری ♪
‫♪ بزن بریم ♪ ‫♪ یک ♪
‫♪ فقط رئیس بزرگ ‫می‌تونه خوش بگذرونه ♪
‫- ♪ دو ‫- ♪ اگه یه احمق باشی ♪
‫♪ اون وقت دیگه تو رو نمی‌خواد ♪
‫♪ سه ♪
‫♪ مبادا تاریخچه‌ش رو بنویسی ♪
‫- ♪ چهار ‫- ♪ اگه بشناسیش ♪
‫♪ اون وقت دیگه چیز بیشتری ‫نمی‌فهمی ♪
‫- ♪ پنج ‫- ♪ فقط رئیس بزرگ
‫♪ حق داره تصمیم بگیره ♪
‫♪ کی بمیره و کی زنده بمونه ♪
‫♪ رئیس بزرگ کله‌ش خیلی خیلی گنده‌ست ♪
‫♪ رئیس بزرگ می‌خواد ‫ببرتت تو رختخواب ♪
‫♪ رئیس بزرگ کلاً مرخرف محضه ♪
‫♪ بوسه‌هاش منو به کما می‌بره ♪
‫♪ ها، ها، ها، ها ♪
‫♪ رئیس بزرگ تو سایه‌های امشب ♪
‫♪ رئیس بزرگ داره ‫تو خیابونا دور دور می‌کنه، آره ♪
‫♪ رئیس بزرگ یه نق‌نقوی کامله ♪
‫♪ ازم پرسید، خوب بود؟ ♪
‫♪ گفتم، فرازو‌فرود داشت ♪
‫♪ هی، رئیس بزرگ ♪
‫بس کن.
‫- بس کن. ‫- چی؟
‫خودت می‌دونی چی.
‫همه رفتن.
‫صداشون رو می‌شنوی، ‫ولی نمی‌تونی ببینیشون.
‫آره.
‫بس کن!
‫نمی‌تونم.
‫برای منم پیش میاد.
‫همین الان داره پیش میاد.
‫چرت نگو. ‫از کله‌م برو بیرون.
‫من خالقت هستم.
‫دیگه نمی‌تونم وارد کله‌ت بشم!
‫اون چیه؟ ‫این چیه؟
‫فکر کنم پیوند خون‌آشامی ماست.
‫وضع داغونیه.
‫آره، هست.
‫چرا اینجایی؟
‫داری با لستات ‫با خطر بزرگی بازی می‌کنی.
‫اون؟ ‫اون فقط یه عوضیه.
‫الان دیگه تقریباً ‫به اندازه‌ی کافی هستیم،
‫هر شب یه جسد، ‫هر هفته یکی رو تبدیل می‌کنیم.
‫مرگ‌ها بیشتر از تولدهاست.
‫تحول بزرگ.
‫داره اتفاق می‌افته، دنیل.
‫و اون قراره رهبریش کنه ‫و باعث شه همه‌مون کشته شیم.
‫دبی مزخرف بود؟
‫چی؟
‫اینکه منو خرد کردی.
‫تو کل این مدت همه چی رو می‌دونستی، نه؟
‫- فقط یه نمایش بود. ‫- نه.
‫نه.
‫قسم می‌خورم.
‫عشق بود.
‫من الان یه خون‌آشامم.
‫عاشق لویی بودن ‫خاموشش نمی‌کنه.
‫اون عشق من برای لویی نبود، دنیل.
‫ولی عشق بود.
‫خب حالا که اون اینجا نیست ‫و اون یکی هم اینجا نیست،
‫من نفر سومم تو صف؟
‫آنتوانت رو شکست دادم؟
‫مشترک مورد نظر...
‫اون فقط یه انگشت بهت داد.
‫لطفاً پیام بگذارید.
‫سلام گبز، منم.
‫فقط می‌خواستم این رو بشنوی.
‫این صدای هزار تا آدم بلند،
‫نالان، گریان، ‫نوک‌سینه سفت‌کن،
‫سیخ‌کننده، ‫پرستشگر آتیش سفیده.
‫و من ۱۲ دقیقه پیش ‫صحنه رو ترک کردم.
‫مرسی بابت سر زدن.
‫قرن بعدی می‌بینمت.
‫در واقع، کون لقت.
‫بیخیالش شو.
‫کلم، کلم، کلم.
‫دی دی و جوئی خوندن، ‫تور رفتن هیچ‌وقت خسته‌کننده نبود.
‫پری، شاون و کین ‫قطار نیمه‌شب رو سوار شدن.
‫♪ چرخ‌های لستات ♪
‫♪ میرن می، می، می ♪
‫♪ می، می، می ♪
‫♪ چرخ‌های لستات ♪
‫♪ میرن می، می، می ♪
‫♪ همه... ♪
‫♪ بیا پیشم ♪
‫هی، دوست.
‫اون نمی‌تونه اینطوری بمیره! ‫اون یه خون‌آشامه!
‫بیدار شید، مردم! ‫اونا همه‌جا هستن!
‫اونا همه‌جا هستن، ‫دور و بر ما! بیدار شید!
‫کمک کنید!
‫باریک، کاملاً مجهز.
‫تقریباً می‌تونم محموله‌ش رو ببینم.
‫یه کشتی تندروی تریاکه.
‫نگهبان، واقعاً باید ‫الان اون لامپ رو روشن کنی.
‫نگهبان حالش خوب نیست.
‫یه دهه‌ برگرد عقب، ‫ما داریم زندگی‌های فانی می‌کنیم.
‫سال‌های کلم.
‫و بعد...
‫جاده‌ی شیطان...
‫پرسه زدن، تغذیه کردن، ‫شریک شدن در یه تابوت.
‫اما ۵۰ سال دیگه کجا؟
‫۱۰۰ سال دیگه کجا؟
‫یه شهر دورافتاده،
‫شاید همه با بالن سفر کنن.
‫این یه باغ بی‌پایانه.
‫تو مخلوقات آرماند رو ‫آوردی رو صحنه.
‫حدس می‌زنم اونم چیزی بود.
‫اما شرارت نبود.
‫پس شرارت چیه؟
‫جهنم دانته.
‫اما نه توی دهن کشیش‌ها.
‫بیرون توی دنیا، ‫تغذیه کردن تو خیابون‌ها،
‫شرارتی که جواب نیکی رو میده.
‫انجامش بدیم؟
‫دنیای فانی‌ها رو به آتیش بکشیم؟
‫تارومارش کنیم... ‫برادرانی که برادرانشون رو به سیخ می‌کشن،
‫مادرانی که بچه‌هاشون رو خفه می‌کنن،
‫همه دارن روی زمین به خودشون می‌پیچن،
‫تا وقتی که هیچ نوری باقی نمونه، ‫هیچ امیدی به نور نباشه،
‫و ما، شیاطین، حکومت کنیم.
‫با هم، به عنوان پادشاهان تاریکی،
‫در هم تنیده برای تمام ابدیت.
‫شام.
‫تو محله‌ای؟
‫نه.
‫نمی‌تونی دور بمونی؟
‫آره.
‫سرآشپز چیکن پارمزان رو پیشنهاد می‌کنه.
‫باشه.
‫دفعه‌ی پیش سرت داد زدم.
‫نه، تقصیر خودم بود.
‫هزار دلار؟
‫این برای تو پول بلیت اتوبوسه. ‫چی پول بلیت اتوبوس نیست؟
‫۱۰۰ هزار دلار؟
‫پنج برابر اون.
‫حالا چی، بابا لو؟
‫خون‌آشام‌ها به صورت همزیستی ‫با انسانیت زندگی نمی‌کنن.
‫اونا تو کشمکش روزمره‌ی ‫زندگی انسانی شریک نمی‌شن.
‫در عوض، اونا تغذیه می‌کنن، ‫سرزندگی ما رو می‌مکن
‫تا وجود غیرطبیعی ‫خودشون رو تمدید کنن.
‫اما اگه ما سوخت اوناییم، ‫آیا قدرت اون‌ها هم نیستیم؟
‫♪ برادر بزرگم ♪
‫♪ سعی کرد با مشتش به من یاد بده ♪
‫♪ هرگز اون درس رو یاد نگرفتم ♪
‫♪ اعترافمون رو رها کردم ♪
‫♪ با نور شمع ♪
‫♪ تو یادم می‌دادی چطور ببوسم ♪
‫♪ فکر کردم ازش خلاص شدیم ♪
‫♪ و می‌دونم قضاوتت رو داشتی ♪
‫♪ چرا نمی‌ذاری برات گل بیارم ♪
‫♪ مثل قدیما که شادت می‌کردم؟ ♪
‫♪ مثل قدیما که شادت می‌کردم ♪
‫تو صدا زدی. من اومدم.
‫من بارها صدات کردم، نوپا.
‫داریم برای خودمون ‫دلسوزی می‌کنیم، مگه نه؟
‫در واقع کاملاً در آرامشم. ‫دارم میرم خونه‌م، مونترال.
‫اتوبوس رو توی رودخانه‌ی سن‌لوران ‫غرق کنم،
‫جایی که نهنگ‌ها ‫می‌تونن باهاش عشق‌بازی کنن،
‫در حالی که من میرم سراغ ‫کاردستی یا برنامه‌نویسی
‫یا هر چیزی که بتونه منو از دوران
‫آخرالزمان ربات‌ها نجات بده.
‫آرماند سر اون آهنگ دیس تند و تیزت
‫در هم شکست و گریه کرد؟
‫قاتلت اسم تو رو توی ‫مانیفستش غلط نوشت؟
‫شوخ طبعیم رو توی فیلادلفیا جا گذاشتم.
‫راننده‌م رو آزاد کن. برو پی کارت.
‫استعفا دادی؟
‫همه استعفا دادن.
‫تیراندازی‌های دسته‌جمعی می‌تونن ‫خیلی متقاعدکننده باشن، گبز.
‫طرفدارهات چی؟
‫اونا کلیپ‌ها و تتوهاشون رو دارن ‫و یه چیز
‫جدید و تحریک‌آمیز دیگه ‫پشت گوششون هست
‫که به اون حال نزارشون برسن، مطمئنم.
‫منظورم اون نیست.
‫همه چی تموم شد!
‫تو منو ترک کردی!
‫برای یه هفته.
‫برای نه روز!
‫و اون اصلاً حس نه روز رو نداشت!
‫بزرگ شو!
‫کجا بودی؟
‫و نگو که داشتی توی ‫ریو پاسکوا آب‌تنی می‌کردی.
‫من با صداها بودم.
‫کدوم صداها؟
‫بیا گوش بدیم.
‫جوری حرف نزن که مرده، نمُرده.
‫چرا برمی‌گردی؟
‫چرا نمی‌ذاری ازت متنفر باشم؟
‫[اون براشون خوند و اونا براش تفنگ در آوردن. ‫حقش بود]
‫[داشت یادمون می‌داد چطور خودمون باشیم، ‫چطور آزاد باشیم.]
‫داری می‌شنویشون. ‫[زیبا بود]
‫[تنها نسوز. اون برای ماست]
‫آره.
‫باهاشون ارتباط بر قرار کردی. ‫[کنسرت خیابون پنجم رو چند بار اینجا اجرا کردیم.]
‫آره.
‫و من نمی‌خوام باهاشون ارتباط بر قرار کنم.
‫اونا گم‌شدن و عصبانی‌ان ‫و از تحمل کردن خسته‌ان.
‫موسیقی تو با اونا حرف می‌زنه. ‫[منتظرت می‌مونیم، لستات]
‫اونا تشنه‌ی یه ارتباطن. ‫[وقتی آماده بودی برگرد، لستات]
‫نه، من آهنگ می‌خونم، مادر. ‫[بیشتر بساز]
‫هشت تا گرگ.
‫یه تابلوی تأثیرگذار،
‫مادری توطئه‌گر ‫که به پسری پریشان نصیحت می‌کنه.
‫و تو اینجا هیچ مخالفتی نداری
‫اگه بخوای حرف رو قطع کنی و بگی، ‫لستات،
‫زمان عالی‌ای برای تموم کردنشه.
‫می‌پرسی چه کلماتی اونو احضار کرد
‫تا من و اون اتوبوس رو برگردونه؟
‫هیچ‌وقت نمی‌تونم حق مطلب رو ادا کنم.
‫در عوض، بذارید یه خون‌آشام برجسته‌تر رو
‫که تو موقعیت مشابهی گیر کرده بود رو ‫یه جور دیگه بیان کنم.
‫سخته توضیح بدم که چطور ‫کلماتش خلع سلاحم کرد،
‫چقدر استدلالش مؤثر، مختصر
‫و نفوذناپذیر بود.
‫حدس می‌زنم باید اونجا می‌بودید.
‫♪ یه مامان بد، بد می‌خوام ♪
‫♪ یه ملکه‌ی حریص می‌خوام ♪
‫♪ اون مرگ طولانی و سیاه رو بهم بده ♪
‫♪ تا ماشین آینده رو تغذیه کنم ♪
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫- ۱، ۲، ۳، ۴! ‫- آماده‌ایم؟
‫آماده‌ایم؟ آماده‌ایم؟
‫♪ دروغگو، دروغگو ♪
‫♪ پوستت داره می‌سوزه ♪
‫♪ چطور می‌تونم عاشقت باشم ‫اگه خودت رو دوست نداری؟ ♪
‫بیا.
‫آرماند گفت که تو نابود شدی.
‫دلم برات تنگ شده بود، برادر.
‫منم دلم برات تنگ شده بود، آبجی.
‫دوباره.
‫لستات و سوفیا.
‫من اونو به اسم گابریل می‌شناختم.
‫چرا ترکم کردی؟