دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫"همیشه یه وقتی هست که آدمای گمشده
‫به سمت ایده های ساده میرن."
‫"وحشی‌گری عاقلانه ی آدمای قوی."
‫"در ما، یه راه برای خالی کردن ‫عقده هاشون پیدا می‌کنن."
‫"فرار از حس خجالت‌آور ناتوانی خودشون."
‫"امید به اینکه، انگار با یه معجزه،
‫سرنوشت ناخوشایندشون رو تغییر بدن."
‫درود بر دوچه!
‫دوچه! دوچه!
‫"همه ش فقط چندتا کلمه ی درست می‌خواد، ‫کلمه های ساده. مستقیم. نگاه‌ها."
‫"لحن درست."
‫و ایتالیا، زیر سایه ی لیتوریو،
‫به رفاه، قدرت و شکوه می‌رسد!
‫دوچه! دوچه!
‫"و اون‌وقت شما ما رو دوست دارید. ‫شما ما رو می‌پرستید."
‫دیگه هیچ‌وقت، می‌گم هیچ‌وقت!
‫دوچه! دوچه!
‫"شما دیوونه‌وار عاشق من بودید."
‫"برای ۲۰ سال منو پرستیدید و ‫مثل یه خدا ازم ترسیدید."
‫دوچه! دوچه! دوچه!
‫"و بعد از من متنفر شدید، ‫دیوونه‌وار از من متنفر شدید،
‫چون هنوزم منو دوست داشتید."
‫"منو مسخره کردید، ‫بقایای منو تکه تکه کردید،
‫چون از اون عشق دیوونه‌وار می‌ترسیدید...
‫...حتی بعد از مرگ."
‫"ولی بهم بگید، فایده‌ش چی بود؟"
‫"دورتونو نگاه کنید... ‫ما هنوزم بین شماییم."
‫میلان ‫۲۳ مارس ۱۹۱۹
‫هوم...
‫اسم من موسولینی بنیتو آمیلکاره آندریا،
‫از موسولینی آلساندرو و مالتونی رزا ست.
‫من ۳۵ سالمه و یه روزنامه رو که خودم ‫راه انداختم، می‌گردونم.
‫اسممو مدیون اعتقاد سوسیالیستی پدرمم.
‫آندریا مثل آندریا کاستا،
‫مؤسس حزب سوسیالیست انقلابی رومانیا.
‫آمیلکاره، مثل آمیلکاره چیپریانی، ‫میهن‌پرست، ماجراجو،
‫سوسیالیست و آنارشیست معتقد.
‫بنیتو، مثل بنیتو خوارز، اونم یه انقلابی
‫و اولین بومی بود که به مقام ریاست ‫جمهوری مکزیک رسید.
‫بنابراین اسممو مدیون یه بومی‌ام.
‫یه مردی که فقط ۱/۳۷ متر قد داشت.
‫یه مرد کوچولو. اصلا به من نرفته.
‫به جز روحیه ی انقلابی.
‫امروز، ۲۳ مارس ۱۹۱۹، یه تاریخ ‫تاریخیه.
‫من مثل حیوونا، گذشت زمان رو حس می‌کنم،
‫و این "وقت" منه.
‫اینا آدمای گمشده ی منن...
‫...که به آدمای قوی ‫و ایده‌های ساده نیاز دارن.
‫آدمای ناامید، معلول. سربازای جنگ بزرگ.
‫اوه، دومینی، چطوری؟
‫شام می‌بینمت، ولپی.
‫می‌دونی جنگ بزرگ چی بود، درسته؟
‫۱۹۱۴-۱۹۱۸. اروپا تو آتیش!
‫چهار سال جنگ، از روسیه تا ایتالیا.
‫ده میلیون مرده، ۲۱ میلیون زخمی،
‫و یه عالمه سرباز که آواره و ناامید شدن.
‫همونا! که اینجا برای منن.
‫آلبینو ولپی. یه خلافکار دائم. ‫داوطلب. مرداب پیاوه.
‫سربازای شجاع. بهشون قول پاداش، جایزه،
‫افتخار پیروزی رو داده بودن.
‫و به جاش هیچی. حتی یه حقوق بازنشستگی هم نه.
‫فقط تحقیر کسایی که جنگ رو نمی‌خواستن
‫و توش شرکت نکردن.
‫آمریکو دومینی، یه آمریکایی واقعی،
‫ولی جنگیدن برای ایتالیا رو انتخاب کرد.
‫گردان حمله و گروه مرگ.
‫تو این دوره ی صلح گندیده،
‫مردای جنگ که جایی تو دنیا ندارن،
‫همونجا مثل یه خدمتکار اخراج شدن،
‫مردای منن. من خشمشون، ‫نفرت‌شون رو حس می‌کنم.
‫من فقط اونا رو دارم و اونا فقط منو دارن.
‫با جنس بنجل، ‫با ته مونده های انسانیت، آخرین‌ها،
‫تاریخ ساخته می‌شه.
‫خشمشون شعله‌ور می‌شه، تو دستشون بمب
‫و اسلحه می‌ذارن.
‫و با اونا... من انقلاب می‌کنم.
‫ما!
‫ما، که کشور رو به جنگ کشوندیم
‫و به پیروزی رسوندیم.
‫ما، که برای وطن خون دادیم.
‫امروز پایه‌های نبرد رو پِی می‌ریزیم!
‫برای آینده، پیشرو، انقلاب!
‫امروز فاشیسم به دنیا میاد!
‫آره!
‫فاشیسم، یه موجود زیبا،
‫ساخته شده از رویاها، ‫ایده‌آل‌ها، شجاعت، تغییر،
‫که میلیون‌ها ‫و میلیون‌ها قلب رو تسخیر می‌کنه.
‫مطمئنم، قلب شما رو هم.
‫منو دنبال کنید، ‫شما هم منو دوست خواهید داشت.
‫شما هم فاشیست خواهید شد.
‫موسولینی، پسر قرن
‫یه نگاه انداختم، حدود هشتاد نفر بودن.
‫خوب شد اتاق کوچیک رو گرفتن، ‫ما اونجا هم جا داشتیم.
‫اگه هنوز تو جنگ بودیم،
‫به خاطر روحیه ی شکست‌خوریت، ‫سزارینو، بهت شلیک می‌کردم.
‫بابا، بنیتو، خودت قبول کن که بیشتر از
‫اون چهار تا کله ی خالی انتظار داشتی.
‫کله مهم نیست، قلب مهمه.
‫- بنیتو. ‫- عصرتون بخیر، عصرتون بخیر.
‫سزارینو، نمی‌تونی جلوتر رو ببینی،
‫ما یه خونه برای مردممون ساختیم،
‫اگه خیلی جا داشت، چه بهتر، جای بقیه هم بود.
‫سزاره، یه روزی می‌رسه که میدون ‫دوئومو کافی نخواهد بود، درسته یا نه؟
‫۱۰۰، ۲۰۰ تا عضو فاشیو ‫و من دارم کم می‌گم، ها.
‫چون بیرون میلیون‌ها نفر هستن ‫که مثل حیوونا عصبانی‌ان.
‫هوم. اوه، موسولینی اونجاست!
‫- می‌خواست چه غلطی کنه؟ ‫- الان می‌فهمی.
‫"سزاره روسی.
‫سندیکالیست، انقلابی.
‫کوچک‌ترین دستایی که تو عمرم دیدم رو داره."
‫...ما همونایی هستیم که می‌خوایم ‫با قدرتمون جایی رو اشغال کنیم...
‫"جرئت نمی‌کنم اونجاش رو تصور کنم، ‫ولی مغزش، اون که خیلی گنده ست.
‫یه مغز خیلی گنده داره.
‫ولی لازم نیست مثل اون ‫هوش داشته باشی تا بفهمی کی بود."
‫موسولینی، تو جنگ می‌خواستی ‫و بهش رسیدی! خوشحالی؟
‫طفلکی، آسیب دیده.
‫طفلکی، موسولینی.
‫البته موقع تمرین. ‫جنگ رو تو بیمارستان تموم کرد.
‫طفلکی، نمی‌تونست ‫از تخت بیاد پایین، مریض احمق.
‫- خائن! ‫- خائن!
‫سوسیالیست‌ها.
‫سوسیالیست‌ها، بچه های همونایی که ‫دو سال پیش، تو روسیه،
‫باسن تزار رو بیرون کردن.
‫ولادیمیر ایلیچ اولیانوف بزرگ، ‫معروف به لنین.
‫مرگ بر موسولینی خائن!
‫مرگ بر خائن! مرگ بر خائن! مرگ بر خائن!
‫"برادری، برابری، قدرت برای مردم."
‫قبول دارم، آدمای خوب هم هستن.
‫بعضیاشون به فکر کارگرا، ‫آخریا، استثمار شده‌ها هستن.
‫خیلی حرفای قشنگ می‌زنن، ولی عمل...
‫...کمه. و من اینو خوب می‌دونم، ‫خودمم یکیشون بودم.
‫(سرود "پرچم سرخ" ، ‫یه سرود سوسیالیستی رو می‌خونه)
‫هی!
‫هی! هی!
‫خشن و انعطاف پذیر، ضروری.
‫همونطور که خشونت همیشه باید باشه.
‫آه-آه.
‫"پیروز خواهد شد"...
‫عصر بخیر. بفرمایید.
‫بنیتو، یه سوالی ذهنمو مشغول کرده، ‫ما به دنیا اومدیم که انقلاب کنیم
‫یا سوسیالیست‌ها رو بزنیم؟
‫چون به نظر میاد هنوزم یه کم ناراحتی. ‫- وایستا!
‫هیچی ناراحتم نمی‌کنه. ‫اصلا برام سوسیالیست‌ها مهم نیستن.
‫- عصر بخیر. ‫- عصر بخیر، مدیر.
‫من مردم خودمو دارم. ‫مردمی که اعضاشون بیشتر می‌شه.
‫کارگرها، زحمت‌کش‌ها،
‫و با اونا این دموکراسی ‫لیبرال گندیده رو شکست می‌دیم.
‫- داری کجا می‌ری؟ ‫- می‌رم با دنیا جنگ کنم.
‫جنگ تموم نشده، ‫ برای ما تموم نشده. جنگ خود ماییم!
‫شب بخیر، سزارینو.
‫"مارگاریتا. تنها زنی تو دنیا ‫که به حرفش گوش می‌دم.
‫پولدار، با فرهنگ، شریف، و اون مال منه.
‫خب، نظرت چیه؟
‫- می‌دونی از چی بیشتر خوشم میاد؟ ‫- هوم...
‫"ما می‌خوایم، ما می‌خوایم، ما می‌خوایم"...
‫- و چی می‌خوایم؟ ‫- از چیزایی که می‌خوایم خوشت نمیاد؟
‫ملی کردن، سلب مالکیت، ‫تصرف دارایی‌های کلیسا،
‫کارگرها کارخونه‌ها رو می‌گردونن، ‫تو از سوسیالیست‌ها هم چپ‌تری؟
‫به جز اینکه سوسیالیست‌ها ‫هیچ‌وقت این کارو نمی‌کنن.
‫اونا قول می‌دن، ولی جراتشو ندارن.
‫یه انتظار ابدی برای انقلاب.
‫ما می‌خوایم.
‫ما می‌خوایم؟
‫وحشی من درخواست نمی‌کنه، وحشی من می‌گیره.
‫ما می‌خوایم.
‫"ما می‌خوایم، و چیزی که ‫می‌خوایم رو فریاد می‌زنیم.
‫و چیزی که می‌خوایم، ‫تا پای مرگ دنبالش می‌کنیم.
‫بدون هزار تا اگر و اما. ‫اون تمایزات شل و ول بی‌پایان
‫و لکنت زبون‌های تئاتر سوسیالیستی.
‫اینجوری سیاست می‌کنن.
‫و اینجوری یه روزنامه درست می‌شه. ‫روزنامه ی من.
‫ایل پوپولو دی ایتالیا. تیترهای بزرگ، ‫شعارای خشک و خالی،
‫مستقیم، مستقیم به شکم خواننده.
‫نه مثل اون دستمال توالت سوسیالیستی آوانتی.
‫من مدیرش بودم، و بعد..."
‫۲۴ نوامبر ۱۹۱۴
‫شما امروز...
‫...امروز از من متنفرین،
‫چون هنوزم منو دوست دارید!
‫جنگ‌طلب! خائن! برو گمشو!
‫خائن!
‫- برو گمشو! ‫- مرگ بر جنگ!
‫خیلی مسخره ست که داد بزنیم "مرگ بر جنگ"...
‫...وقتی داریم تو سنگرا می‌جنگیم و می‌میریم!
‫سوسیالیسم یه چیزیه که تو خون آدم ریشه داره.
‫- موسولینی! ‫- خائن! جنگ‌طلب!
‫فکر نکنید با پاره کردن کارت عضویتم،
‫می‌تونید ایمان سوسیالیستی رو از من بگیرید.
‫که دیگه نمی‌تونم دوباره برای سوسیالیسم
‫و برای انقلاب کار کنم!
‫- خائن! ‫- از همین لحظه بهتون می‌گم...
‫جنگ‌طلب!
‫...که هیچ بخششی، هیچ رحمتی ‫برای همه اونایی که مردد هستن
‫و برای همه ترسوها نخواهم داشت! ‫- از حزب برو بیرون!
‫خائن! خائن!
‫من ۱۲ سال از زندگیم رو بهتون دادم!
‫۱۲ سال!
‫"هیچ رحمتی برای همه اونایی که مردد هستن ‫و برای همه ترسوها نخواهم داشت!"
‫عصرتون بخیر، خرگوش‌ها!
‫ترسوها!
‫جلو، رفقا، جلو!
‫بریم!
‫حَـرومزاده‌ها!
‫آخرین خبر امشب، آوانتی داره می‌سوزه.
‫نه! نه!
‫آه، آه، آوانتی دیگه نیست!
‫خیلی خوب بود!
‫این اولین حرکت جنگ داخلیه!
‫آره!
‫زنده باد موسولینی! زنده باد موسولینی!
‫برای موسولینی
‫"موسولینی عزیز، تاس انداخته شده ‫من الان می‌رم"
‫"فردا صبح با یه ارتش فیومه رو می‌گیرم."
‫"خدای ایتالیا کمکمون کنه ‫من خیلی عجله دارم
‫ولی دیگه نمی‌شه عقب انداخت
‫یه بار دیگه روح جسم بیچاره رو رام می‌کنه
‫نه، نه و نه! لعنت به خدا!
‫ای کله خر!
‫گابریله دانونزيو، شاعر بزرگ، ‫لذت‌گرا، زيباشناسِ با ذوق،
‫فریبنده پیروز، تک خال آسمون و قهرمان جنگ.
‫مشهورترین ایتالیایی زنده دنیا.
‫مردم من عاشقش هستن. اونو می‌پرستن.
‫و چطور می‌شه اونو تحسین نکرد؟ ‫اون یه سوپرمنه.
‫کسی که وسط جنگ به وین پرواز کرد،
‫و اونجا رو با اعلامیه‌های ‫سه رنگ بمبارون کرد.
‫و حالا این سوپرمن چیکار می‌کنه؟ ‫می‌ره به فیومه.
‫فیومه چیه؟
‫یه قاره ناشناخته؟ آتلانتیس؟ الدورادو؟
‫یه پناهگاه مالیاتی؟
‫نه.
‫یه صخره تو دریای آدریاتیکه.
‫یه پاسگاه بی‌خود تو مرزهای شرقی وطن.
‫یه مشت خونه که هیچکس بهشون اهمیت نمی‌داد،
‫اگه یه نماد نشده بود.
‫قرار بود بعد از جنگ ‫توسط متحدین به ایتالیا داده بشه.
‫و به جاش، هیچی!
‫اونو به یوگسلاوها دادن. ‫و دولت ما چیکار می‌کنه؟
‫هیچی!
‫خب، ما شروع به داد زدن کردیم.
‫جنگیدن، مردن، بردن چه فایده‌ای داشت؟
‫یه عبارت باشکوه برای این ابداع شد،
‫و قلب‌ها رو با وطن‌پرستی شعله‌ور کرد.
‫"پیروزی ناقص".
‫یه پیروزی ناقص.
‫متاسفانه، من اینو اختراع نکردم.
‫اون بود.
‫همیشه اون.
‫و دوباره اون، می‌ره که پسش بگیره.
‫یه حرکت جدید و هیجان‌انگیز دیگه از قهرمانی.
‫نیا تو!
‫دانونزيو به فیومه رفته، ‫می‌خواد شهر رو پس بگیره.
‫چه مرد خارق‌العاده‌ای.
‫شوخی نکن، مارگاریتا.
‫می‌دونی هفت سال پیش چی شد؟ هوم؟
‫من تو رو انتخاب کردم.
‫و اونو رد کردم. وحشی رو نه شاعر رو.
‫و هیچوقت از این بابت پشیمون نشدم. ‫حسود نباش.
‫حسود نیستم. احمق.
‫اون باهام مثل یه بچه رفتار می‌کنه، ‫صحنه رو می‌دزده
‫درست وقتی که من ‫حزب سیاسی خودمو راه انداختم.
‫تو واقعا حسودی، اما نه به من.
‫یا فیومه!
‫یا مرگ!
‫- یا رودخونه! ‫- یا مرگ!
‫اگه اون موفق بشه، برای من یه فاجعه ست.
‫من ۱۰۰ تا آدم ناامید تو یه اتاق کوچیک دارم ‫و اون یه شهر رو می‌گیره.
‫ولی ارتش اونجاست، درسته؟ ‫چطور می‌تونه از سد رد بشه؟
‫اونا جلوشو می‌گیرن. باید جلوشو بگیرن.
‫اونا جلوشو می‌گیرن و پسش می‌زنن.
‫- ژنرال. ‫- فرمانده.
‫مجبورم بهتون دستور بدم برگردین.
‫عشق به وطن مانع از اطاعت از شما می‌شه.
‫شما با احترام به اقتدار دولت ‫به کشورتون خدمت می‌کنید.
‫خب، بفرمایید، شلیک کنید... به این مدال‌ها.
‫اون وارد فیومه شد، ‫همینجوری، بدون شلیک یه گلوله.
‫می‌گن وسط یه جمعیت.
‫و همه‌شون می‌خوان برن.
‫اونجا، مردم من باختن، ‫بیشتر مال اون تا مال من.
‫حسودم؟ معلومه که حسودم.
‫همچنین گفته می‌شه که اون یه...
‫غیر ممکنه.
‫اونجا یه بادمجون گذاشته، به خدا.
‫جایگاه فاشی دی کامباتیمنتو اونجاست،
‫تو فیومه، با دانونزيو.
‫جای من هر جایی هست، ‫به جز اونجا، تو سایه سوپرمن.
‫اگه اون وسط یه جمعیت وارد فیومه شده، ‫همونطور که می‌گن،
‫مطمئناً به مرد نیاز نداره، یا داره؟
‫دولت واکنش نشون می‌ده، و بعد...
‫و بعد اگه اونا اونو له کنن، ‫منم له می‌شم، اگه اونجا باشم.
‫یه تأییدیه.
‫یه تأییدیه تو روزنامه منتشر می‌کنیم،
‫در حمایت از اقدام باشکوه فیومه.
‫درسته، لعنتی. یه تأییدیه خوب.
‫درسته.
‫اولین قانون یه سیاستمدار خوب،
‫اگه نمی‌دونی یه وضعیت ‫چطور تموم می‌شه، حرکت نکن.
‫صبر کن. سزارینو می‌دونه، اون باهوشه.
‫دیر یا زود می‌کشمش.
‫شوخی می‌کنم.
‫کارت خوب بود، سزارینو.
‫و من حتی اونو نشناختم، ‫لاغرتر، ژولیده، با یه سبیل مرتب،
‫همش مشکی پوشیده.
‫کُنت؟ لباس یه مُرده شور رو پوشیده؟
‫نه به عنوان یه مرده شور، ‫به عنوان یه فاشیست.
‫هنوز اینو نشنیده بودم. ‫کُنت، فاشیست؟ می‌فهمی؟
‫حزب شما یه کنت رو تسخیر کرده.
‫موسولینی؟
‫خیلی‌ها رو تسخیر کردیم،
‫ولی فاشی دی کامباتیمنتو یه حزب نیست.
‫پس، شما چی هستین؟
‫ما یه ضد حزبیم.
‫آره، ولی در عمل؟
‫ما ضد سیاست رو تمرین می‌کنیم.
‫پس، اگه قرار باشه به شما رای بدم...
‫ما به مدال انتخاباتی اهمیتی نمی‌دیم.
‫ما مخالف انتخاباتیم.
‫شما مخالف انتخاباتین؟
‫ما مخالف انتخاباتیم، آره. ‫ما مخالف این دولتیم.
‫ما مخالف سلطنت، مخالف کلیسا، مخالف سرمایه،
‫مخالف قدرت‌های بزرگیم.
‫مخالف همه‌چیز.
‫شاید نمی‌خواین منو بفهمین. ‫فاشیسم "همه‌چیز" هست.
‫و برعکس همه‌چیز. هه، هه.
‫کارگردان، یه سامورایی براتون اومده.
‫براتون، از طرف فرمانده.
‫یه نامه از دانونزيو.
‫معذرت می‌خوام.
‫"موسولینی عزیز، من از تو حیرت زده‌ام"
‫"من همه‌چیز رو به خطر انداختم ‫همه‌چیز رو دادم، همه‌چیز رو داشتم"
‫"من ارباب فیومه هستم،
‫سربازهایی که نمی‌خوان ‫اطاعت کنن، مگر از من
‫هیچ کاری نمی‌شه بر ضد من کرد ‫هیچکس نمی‌تونه منو از اینجا بیرون کنه
‫من فیومه رو دارم، تا وقتی زنده باشم ‫فیومه رو نگه می‌دارم
‫"بدون هیچ حرفی"
‫"و تو از ترس می‌لرزى،
‫قادر به انتشار فقط یه تأییدیه بی‌رمق هستی."
‫ببخشید.
‫باید برم.
‫- چیز جدیه؟ ‫- یه ضد نامه؟
‫ضرورت حمایت از فیومه و فرمانده،
‫منو مجبور می‌کنه به روزنامه برگردم. ‫با اجازه شما.
‫شما اجازه می‌دین ‫پای خوک رو روی گردنتون بذارن
‫توسط رذل‌ترین شیادی ‫که تا حالا تاریخ نشون داده
‫تاریخ آدم‌های پست و رذل: کاگویا
‫"منظورش نیتیه. رئیس دولت
‫یه ابزار قدیمی، یه یادگار از قرن گذشته"
‫کاگویا.
‫"هر کشور دیگه‌ای اون مرد رو سرنگون می‌کرد"
‫"و شما اونجا می‌ایستین و حرف می‌زنین
‫حساب‌های قدیمی رو با ‫سوسیالیست‌ها صاف می‌کنین
‫درحالی که ما، هر لحظه ‫بر ضد این دولت پست می‌جنگیم"
‫"فاشیست‌ها، آردیتی‌ها ‫داوطلب‌ها، آینده‌گراها کجا هستن؟"
‫"بیدار شید! و خجالت بکشید، شما هم"
‫"حداقل شکمی که شما رو تحت فشار ‫قرار می‌ده رو سوراخ کنید و خالیش کنید"
‫"وگرنه، من میام، وقتی قدرتم رو تثبیت کردم"
‫"اما دیگه به صورتتون نگاه نمی‌کنم"
‫"اما دیگه به صورتتون نگاه نمی‌کنم."
‫"زود باشید، ناامید شید ‫ ای تنبل‌های خواب ابدی"
‫"زود باشید، ناامید شید، ای مردم تنبل."
‫نقشه ات چیه؟
‫همه فاشیست‌ها با اون هستن، هر کی ‫تو فیومه نیست دلش می‌خواد اونجا باشه.
‫وقتی شاعر بزرگ، تک خال آسمون،
‫قهرمان جنگ، فیومه رو گرفت چی شد؟
‫آیا ایتالیا قیام کرد؟ آیا دولت سقوط کرد؟
‫هیچی، سزارینو، هیچ اتفاقی نیفتاد.
‫اون فقط باعث شد ما نسخه‌های بیشتری بفروشیم.
‫ما هیچوقت ندیدیم یه انقلاب ‫از یه دهکده کوچیک شروع بشه
‫که ۲۰۰۰ کیلومتر از پایتخت کشور ‫فاصله داشته باشه.
‫انگار لنین از سیبری شروع کرده باشه ‫که مسکو رو بگیره.
‫درسته، ولی...
‫...حالا فقط یه کلمه از شاعر،
‫تک خال آسمون و قهرمان جنگ
‫- کافیه و مردم ما، ما رو طرد می‌کنن. ‫- و همه مردم من، منو طرد می‌کنن.
‫هه!
‫- نامه رو فردا منتشر کن. ‫- با همه توهین‌هاش؟
‫بعد از تمیز کردن حسابی.
‫عنوان...
‫..."دانونزيو از موسولینی کمک می‌خواد".
‫"و موسولینی شخصاً به فیومه می‌ره".
‫کمپین انتخاباتی، یه ماه دیگه رای می‌دیم.
‫بنیتو، ما مخالف انتخاباتیم.
‫بودیم. بودیم. می‌بینی که همیشه عقب هستی؟
‫فقط قاطرها و سپرها نظرشون رو عوض نمی‌کنن!
‫خودمون رو از سایه دانونزيو دور می‌کنیم، ‫ورق‌ها رو به هم می‌زنیم،
‫زمین بازی رو عوض می‌کنیم.
‫و برای همین به فیومه می‌ری...
‫فاسس‌ها رو به یه کنگره دعوت کن ‫و ما اینو اعلام می‌کنیم، سزارینو.
‫با دعای شاعر، کسایی که ‫دوسش دارن... به من رای می‌دن.
‫آه-آه، پرواز!
‫فقط یه احمق می‌تونه ‫روح طبیعت الهی رو تو پرواز انکار کنه.
‫دیگه نه سلطه برادرکشانه انسان بر انسان،
‫بلکه سلطه انسان بر طبیعت، بر جهان!
‫خلبان یه موجود برتره، یه کاشف دنیاها.
‫خب؟ اوضاع چطوره؟
‫همه چی خوبه!
‫خوب! خوب.
‫فرمانده، بالاخره...
‫موسولینی...
‫...بالاخره.
‫فرمانده، من پرواز کردم تا هرچه زودتر برسم.
‫به محض اینکه پیک شما نامه رو به من رسوند.
‫رفیق سامورایی، که ‫یه جنگجوی شجاعه و یه مرد فرهنگیه،
‫و خودش یه شاعره، چند روزه که اینجاست.
‫به محض اینکه تونستم، فرمانده،
‫"به محض" اینکه تونستم.
‫اما چیزی که می‌بینم... ‫بی‌صبری که کشیدم رو جبران می‌کنه.
‫به عنوان یه وطن‌پرست، ‫جنگجو، فاشیست، فقط یه کلمه هست...
‫...ممنون.
‫اگه فقط نصف ایتالیا شبیه مردم فیومه بودن،
‫ما دنیا رو تسخیر می‌کردیم.
‫من مصمم هستم هر کاری انجام بدم.
‫اما باید به یه تفاهم برسیم، ‫باید اهداف سیاسی رو مشخص کنیم.
‫همم، "اهداف سیاسی".
‫با کشتی‌هایی که کاگویا نیتی مستقر کرده،
‫که توپ‌هاشون رو به سمت ما نشونه گرفتن؟
‫فیومه نیست، اگه نباشه... ‫یه قله‌ی منزوی از قهرمانی،
‫جایی که مردن توش شیرینه،
‫و آخرین جرعه از آبش رو می‌گیریم.
‫اگه شهر به وطن برنگرده،
‫تا ده روز دیگه، دوباره تاس می‌اندازم.
‫اگه شهر شهید دوباره شهید بشه،
‫من با یه انتقام بزرگ، اونو انتقام می‌گیرم.
‫فرمانده،
‫ما می‌تونیم جلوی دست ‫کاگویا رو تو ۱۶ نوامبر بگیریم.
‫با انتخابات.
‫انتخابات...
‫اون روز یه همه‌پرسی بزرگ ‫برای فیومه برگزار می‌شه.
‫انتخابات؟
‫درحالی که این مردم دوست‌داشتنی ‫فقیر و تحت ستم هستن،
‫شما فقط قادر به تسلیم شدن هستین؟
‫"تسلیم شدن" ؟ برعکس، فرمانده.
‫من می‌گم، بیایید مبارزه، ‫انرژی فیومه رو به مجلس ببریم.
‫لژیونرها اینجا، ‫فاشیست‌ها تو رم. مثل یه انبر!
‫در این مورد...
‫در این مورد، برای تشویق رای دهنده‌ها،
‫لازمه که شما منو با یه پیام برگردونید.
‫می‌دونید، مبارزه عمدتاً ‫به اسم شما انجام می‌شه.
‫شما رئیس گردهمایی‌های ما خواهید بود.
‫شما فداکاری مطلق من رو دارید.
‫غرور نقطه ضعفشه.
‫نه.
‫نه؟
‫نه.
‫شما نمی‌تونید ‫ایتالیایی‌های واقعی رو مجبور کنید
‫که یه ضربدر کثیف روی برگه رای بزنن.
‫آردیتی‌ها جرات دارن، نقشه نمی‌کشن.
‫آردیتی‌ها می‌جنگن، می‌جنگن، ‫رو در رو با دشمن می‌جنگن،
‫چاقو بین دندوناشون.
‫برای وطن، شکوه، شرافت، تا لحظه مرگ.
‫مرگ برای کی؟
‫مرگ برای کی؟! ‫- فرمانده، داری منو می‌بری...
‫برای ما.
‫- مرگ کی؟ ‫- برای ما.
‫- مرگ کی؟! ‫- برای ما!
‫- برگرد بالا! ‫- چی؟
‫برگرد بالا! پلیس اینجاست!
‫- نمی‌تونیم! ‫- پلیس اینجاست، لومباردی!
‫نمی‌تونیم! بنزینمون تموم شده!
‫بدویید، بدویید، سریع‌تر، سریع‌تر!
‫فرود! پایین! پایین! پایین!
‫یا حضرت فیل، لومباردی! یا حضرت فیل!
‫دارن دستگیرمون می‌کنن!
‫این سوء استفاده از قدرته، خیلی واضح و ساده! ‫من فوراً درخواست می‌کنم...
‫ژنرال.
‫ژنرال، من تو فلورانس قرار دارم،
‫تو اولین کنوانسیون ملی فاشی دی کامباتیمنتو.
‫یه لحظه.
‫موسولینی، شما کاملاً می‌دونید ‫که اشغال فیومه غیرقانونیه.
‫خب، اونجا چیکار می‌کردی؟
‫خب، گفتنش راحته، ژنرال.
‫خب؟
‫من رفتم که از عقل سلیم دانونزيو درخواست کنم،
‫که یه راه حل میانه پیدا کنم.
‫که سعی کنم این وضعیت رو درست کنم، ژنرال.
‫گردهمایی فاشی دی کامباتیمنتو فلورانس ‫ ۱۰ اکتبر ۱۹۱۹
‫اون هیچوقت به هتل نرسید،
‫حتی قطار مستقیم ساعت ۰۷:۳۹ رو هم نگرفت.
‫- شروع کنیم. ‫- بدون اون؟
‫معلومه، دیگه چیکار کنیم؟ ‫این مردم رو بفرستیم خونه‌هاشون؟
‫زود باش، منتظر چی هستی؟
‫من چی بگم؟ ‫من بلد نیستم سخنرانی کنم.
‫از کجا بدونم، بداهه بگو.
‫ولی تویی که تو کلمات خوبی.
‫به من چه ربطی داره...
‫ها؟
‫دومینی، اونا تو رو می‌شناسن، ‫تو همون زبون رو صحبت می‌کنی.
‫بهت احترام می‌ذارن.
‫شجاعت جنگجوییت خیلی بیشتر از ‫کلمات من ارزش داره. برو، دومینی.
‫ممنون.
‫از قهرمانانی که مداخله کردن ممنونم.
‫از مردانی مثل کارلو دلکرویکس ممنونم.
‫- براوو دلکرویکس! براوو! ‫- برادران فاشیست!
‫معلولین، با ته مونده دست‌هاشون،
‫خواهند دونست چطور ‫همه‌ی ترسوها رو به اعدام محکوم کنن!
‫براوو! مرگ بر ترسوها!
‫ما...
‫ما که...
‫ما...
‫ما که هل دادیم... لعنت بهش!
‫ما ک-که... که کشور رو به جنگ کشوندیم!
‫ما...
‫- ما که خون... ‫- رفقای فاشیست!
‫برای بنیتو موسولینی، هی! هی!
‫آلالا!
‫هی! هی! ‫آلالا!
‫هی! هی! آلالا! هی! هی! آلالا!
‫ببخشید دیر کردم، تازه فرود اومدم.
‫تازه رسیدم...
‫...از فیومه!
‫زنده باد دانونزيو!
‫دیروز ظهر،
‫ما با هواپیما رفتیم، من...
‫...و ستوان شجاع کارلو لومباردی،
‫یه خلبان قهرمان که ‫ ۱۲ تا هواپیمای ساقط شده داره
‫و سه تا مدال شجاعت به اسمش ثبت شده!
‫زنده باد لومباردی!
‫- زنده باد لومباردی! ‫- براوو!
‫براوو!
‫تو ارتفاع ۴۰۰۰ متری از سطح دریا،
‫یه طوفان وحشتناک درست به ما زد.
‫باد بورا تهدید کرد که ما رو نابود کنه!
‫مرگ بر بورا!
‫زود باش، سزار...
‫آروم باش، سزارینو، آروم باش.
‫بعد از شکستن یه پرده ضخیم از ابرها،
‫به آیلو رسیدیم.
‫غرش موتور توجه
‫همه مردم رو جلب کرد،
‫درحالی که هواپیما تو فرودگاه فرود اومد.
‫خیلی‌ها فریاد زدن: "ایست! ایست!"
‫من پایین اومدم،
‫و شخصاً با رهبران نیروهای مسلحمون روبرو شدم!
‫و می‌دونید بهشون چی گفتم؟
‫- نه. ‫- چی؟
‫می‌دونید بهش چی گفتم؟
‫چی؟
‫که ما کنار فیومه تا لحظه مرگ می‌جنگیم!
‫آره!
‫تاریخ از آخر شروع می‌شه، اینو می‌دونستین؟
‫خشمشون شعله‌ور می‌شه،
‫بمب‌ها و تپانچه‌ها تو دستشون گذاشته می‌شه،
‫و اگه لازم باشه... مدادهای انتخاباتی.
‫ما تو فیومه می‌جنگیم...
‫...و تو مجلس.
‫- نه، نه تو مجلس! ‫- نه تو مجلس!
‫آروم باشید.
‫آروم باشید. آروم باشید!
‫نه! مجلس ما رو منزجر می‌کنه!
‫تو مجلس ما خودمون رو ‫تو رقابت انتخاباتی می‌اندازیم
‫که تو ۱۶ نوامبر به پایان می‌رسه.
‫- نه! ما رای نمی‌دیم! ‫- ما رای نمی‌دیم!
‫ما به رم می‌ریم...
‫ما به رم می‌ریم همونطور که به جنگ رفتیم!
‫و جنگ تموم نمی‌شه، تا وقتی که
‫همه‌ی آت و آشغال‌های گذشته رو جارو کنیم،
‫همه‌ی مومیایی‌هایی که تو مجلس می‌پوسن،
‫و راه‌های آینده رو به روی ایتالیا باز کنیم.
‫دقیقاً!
‫نه! ما می‌خوایم بجنگیم!
‫ما نه سلطنت‌طلبیم، نه جمهوری‌خواه،
‫نه سوسیالیست، نه دموکرات، ‫نه محافظه‌کار، نه مرتجع، نه!
‫- درسته؟ ‫- نه! نه!
‫ما ترکیبی از همه‌ی تأییدها هستیم
‫و همه‌ی انکارها.
‫آره!
‫ما فاشیست‌ها، ما هیچ
‫ایده‌ی از پیش تعیین شده‌ای نداریم!
‫تنها عقیده‌ی ما... واقعیته!
‫آره!
‫آمریکو.
‫- کجا می‌ری؟ من اول اونجا بودم! ‫- به جهنم!
‫برو بیرون.
‫ما مثل جنگ تنهایی به رای می‌ریم!
‫شکوه برای کی؟
‫برای کی؟
‫برای ما!
‫شکوه برای کی؟
‫برای ما!
‫- شکوه برای کی؟ ‫- برای ما!
‫- زنده باد موسولینی! ‫- زنده باد موسولینی!
‫زنده باد موسولینی!
‫بنیتو، آروم باش.
‫همه برید خونه‌هاتون، زود باشید!
‫(سوسیالیست‌ها سرود "بین‌الملل" رو می‌خونن، ‫یه سرود سوسیالیستی)
‫- اونجاست! بگیریدش! ‫- خائن!
‫اونجا!
‫موسولینی!
‫- موسولینی! ‫- بگیریدش!
‫- پیداتون می‌کنیم! ‫- موسولینی!
‫اونجاست، اون اونجاست!
‫موسولینی، خائن!
‫بیا تو، بیا تو، زود باش.
‫هی، موسولینی، بهم گفتن مرده‌ای!
‫موسولینی!
‫پیداتون می‌کنیم!
‫ما ۴۷۹۶ تا رای آوردیم.
‫هیچ کاندید فاشیستی انتخاب نشد، ‫هیچکس، حتی من.
‫ما ۴۷۹۶ تا رای آوردیم، سوسیالیست‌ها ‫یه میلیون و سیصد هزار تا.
‫یه پیروزی!
‫و من اینجا، بین این چهار تا دیوار خفه می‌شم.
‫تنها، با خونواده‌ام.
‫اینجا.
‫- دارن برام مراسم ختم می‌گیرن، راشل. ‫- هیس! - مراسم ختم!
‫- اینطور نگو. ‫- من مردم، من یه جسدم!
‫بچه‌ها رو می‌ترسونی، بسه دیگه.
‫- بابا شوخی می‌کنه. ‫- بابا شوخی می‌کنه.
‫موسولینی!
‫- موسولینی، در رو باز کن! ‫- بسه دیگه، ساکت!
‫در رو باز کن، موسولینی!
‫ساکت باشید، ها.
‫بیا، اینا رو بگیر.
‫موسولینی!
‫دانونزيو تسلیم نمی‌شد. ‫ابرمردها تو جنگ می‌میرن.
‫بگیرشون.
‫برو.
‫مرگ کی؟
‫برای ما.
‫- کی اونجا می‌ره؟ ‫- پلیس. موسولینی، در رو باز کن!
‫چی می‌خوای؟
‫تشکیل باندهای مسلح؟
‫این چیه، یه شوخیه؟
‫قایمشون کن. زود باش.
‫ما هیچ کاری نکردیم، نه من نه خونواده‌ام. ‫این یه اتهام مسخره‌ست.
‫این حرفا رو به قاضی خواهی زد. ‫در رو باز کن، تو بازداشتی!
‫یه ساعت دیگه برمی‌گردم.
‫زنده باد فاشیسم! زنده باد موسولینی!
‫یه قتل عام.
‫اسم من موسولینی بنیتو آمیلکار آندریاست،
‫از موسولینی الساندرو و مالتونی روسا.
‫من ۳۵ سالمه.
‫من مثل حیوونا هستم، ‫زمانه رو حس می‌کنم که داره میاد...
‫...و زمان من دیگه تموم شده.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.