دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫کل، باید باهات حرف بزنم.
‫- ساعت ۶ صبحه. ‫- آره، می‌دونم.
‫پائولا رئیسم، مجبورم کرده ‫کل هفته رو زود بیام سر کار
‫تا متن کنوانسیون ملی دموکرات‌ها ‫در سال ۱۹۸۸ رو کتبی کنم.
‫خداروشکر که جمعه‌ست، نه؟
‫منو بیدار کردی که گپ بزنیم؟
‫نه، من...
‫با اِی‌جِی خوابیدم.
‫- دیشب؟ چطوری؟ ‫- نه، توی دانشگاه.
‫- بازم می‌پرسم، چطوری؟ ‫- چطوری؟
‫همونطوری که مخ همه داف‌های دانشگاه رو می‌زدم.
‫توی مسابقات شبیه‌سازی سازمان ملل، ‫یه حال اساسی بهش دادم.
‫ای بابا، اِی‌جِی هم ‫از این کارای نِردی می‌کرده؟
‫نِردی نیست. باکلاس و باحاله.
‫ساموئل ال جکسون هم ‫توی شبیه‌سازی سازمان ملل بوده.
‫باشه، جای بحث نداره.
‫آره، بحث مال آدم‌های بازنده بود.
‫باشه، بسه. به اِی‌جِی حسی داری؟
‫نه، هیچوقت بهش حسی نداشتم.
‫تا خودش بهم یادآوری نکرد، ‫حتی یادم نبود که باهم رابطه داشتیم.
‫- خب، پس چیزی نیست. ‫- آره موافقم، برای همین باید به دیویس بگم.
‫چی... نه! اصلاً و ابداً.
‫- خیلی ازش خوشش میاد. ‫- از پنهان‌کاری خوشم نمیاد.
‫- ذات خبرنگارها کلاً فرق می‌کنه پسر. ‫- نه، نه.
‫یادت نیست مگه؟ دیویس رو به دورهمی ‫تجدید دیدار دبیرستان دعوت نکردیم.
‫الان حتی وقتی بدون اون ‫میریم بیرون هم بدش میاد
‫کل، من باید به دنیایی باور داشته باشم
‫که توش آدم‌ها می‌تونن تغییر کنن و پخته بشن.
‫جمعه‌ست لاشی‌ها!
‫از چی حرف می‌زنین؟
‫« نامناسب برای کار »
‫- سلام. ‫- سلام.
‫واسه شام فردا شب هیجان دارم.
‫دارم یه دستور پخت از بُن‌اَپِتی درست می‌کنم.
‫اشتراکش رو ندارم، واسه همین بعد از مواد لازم
‫تار می‌شه، ولی یه جوری می‌فهمم چی‌کار کنم.
‫خیلی داری زحمت می‌کشی.
‫ممنون.
‫- من چی بیارم؟ ‫- هیچی.
‫این یه تشکر واسه اینه که خودتی.
‫فقط خودت بیا. همون کافیه.
‫- من کافی‌ام. ‫- چی؟
‫- هوم؟ ‫- به چیزی حساسیت نداری؟
‫نه، نه اصلاًً.
‫داداشمون فقط به انرژی منفی حساسیت داره.
‫خوبه. متنفرم از مردهایی که حساسیت دارن.
‫خیلی رو مخـن.
‫کاملاً. حساسیت داشتن یه انتخابه.
‫درسته.
‫- شام ساعت ۷. ‫- کلاسیک، هان؟
‫نه خیلی زود، نه خیلی دیر.
‫هی، کی فایل ارائه یارن بارن، ‫بخش ارزش‌گذاری رقبا رو دست‌کاری کرده؟
‫من.
‫دیدم مایکلز و اتسی رو حساب نکردن، ‫در حالی که رقبای بهتریـن
‫و باعث می‌شن پیشنهاد استنسون محتاطانه‌تر به نظر بیاد.
‫باشه، ولی قبل از آپدیت کردن یه پروژه فعال باید به من بگی.
‫تمام صبح داشتم توی اسلک بهت پیام می‌دادم.
‫من همونجا توی دفترمم.
‫خودت گفتی اگه یه کسکشی مزاحمت بشه،
‫جِرمون میدی.
‫باشه. بگذریم. خوب متوجه شدی.
‫آهای؟
‫بیل گیبسون؟
‫- بیل گیبسون کجاست؟ ‫- سلام، کاترین؟
‫هی، تو اینجا چی‌کار می‌کنی؟
‫- من اینجا چی کار می‌کنم؟ ‫- آره.
‫تو اینجا چی کار می‌کنی؟ امروز سالگردمونه،
‫و بدون خداحافظی رفتی.
‫باید کار کنم، کاترین.
‫من مثل دوست‌پسر قبلیت ‫یه شاهزاده رومانیایی نیستم.
‫بس کن این حرفای کار مسخرت رو. ‫من از ساعت ۴ بیدارم.
‫می‌فهمی؟ داشتم واسه یه صبح مفصل ‫برنامه‌ریزی می‌کردم
‫قرار بود چیلاکیولز بخوریم ‫و سکس کنیم و...
‫اه...
‫خب، فکر کنم همین بود، ولی ‫هر دوش قرار بود معرکه باشه.
‫واقعاً.
‫ممنون.
‫هی، واقعاً معذرت می‌خوام، ولی می‌شه ‫لطفاً توی دفترم درباره‌اش حرف بزنیم؟
‫نه راستش. دیگه تموم شد.
‫قلب من نمی‌تونه فقط با سفرهای لوکس
‫و کیف‌های برند و ارگاسم زنده بمونه.
‫بیا. مال تو.
‫وای.
‫باشه ببین، من... وقتی اینطوری
‫غیرمنطقی رفتار می‌کنی، ‫نمی‌تونم باهات حرف بزنم.
‫- غیرمنطقی؟ ‫- آره.
‫غیرمنطقی می‌خوای؟
‫هی هی هی.
‫وای! هی!
‫راستش این رو می‌برم ‫و توی ای‌بِی می‌فروشمش.
‫برید سر کارتون.
‫وای.
‫صبح بخیر.
‫نه، من اون کفش‌های اِل‌وی ‫که دیروز پای آستین کردیم رو
‫هرچه زودتر می‌خوام.
‫بله، حواسم هست. کجان؟
‫آستین اجازه خواست که اون‌ها رو توی تولد کید کادی بپوشه.
‫نمی‌دونم. منم گفتم باشه. ‫باید بری پس‌شون بگیری.
‫اون کفش‌ها باید فردا ساعت ۷ صبح ‫توی هواپیما به مقصد میلان باشن
‫واسه عکاسی با فارل.
‫باشه باشه.
‫درست می‌شه. همین الان به آستین پیام میدم.
‫چی می‌نویسی؟ نباید ریدمان بزنی.
‫سلام، اون کفش‌های اِل‌وی رو ‫فوراً لازم داریم! خوبه؟
‫افتضاحه، ولی وقت نداریم.
‫باید این مسئله رو حل کنی، اَبی.
‫باشه.
‫خب؟ چی گفت؟
‫- اَبی، چی گفت؟ ‫- مشکلی نیست.
‫میارم‌شون دم خونه ونسا، ‫چون می‌خوام به دوستی‌مون احترام بذارم.
‫با این حال، پیشنهاد رابطه هنوز سر جاشه.
‫- چرا داری لبخند می‌زنی؟ ‫- هوم؟
‫- چی گفت؟ ‫- ببخشید.
‫گفت باشه.
‫می‌دونستم قبول می‌کنه.
‫چرا هنوز اینجا وایسادی؟
‫باشه.
‫تریسا، آره، کاترین داره ‫وسایلش رو از آپارتمان می‌بره،
‫پس یه هتل پنج‌ستاره ‫نزدیک محل کارم برام پیدا کن.
‫نه، بائوری که نه.
‫لازم نیست جرد لتو رو ‫دم دستگاه یخ‌ساز ببینم.
‫گرینویچ؟
‫آره، خوبه.
‫راستش فکر کنم فقط تیم خودمون
‫ماجرای چیلاکیولز رو دیدن،
‫و شاید چند نفر از بخش ادغام و تملک.
‫ای خدا.
‫نصیحت می‌خوای؟
‫بله. بذار اپلیکیشن نوتم رو باز کنم.
‫هیچوقت توی رابطه نرو.
‫- باشه. ‫- آره، هیچکس سبک زندگی ما رو درک نمی‌کنه.
‫مزایاش رو می‌خوان... شام‌های شیک،
‫سفرهای همپتونز، صندلی‌های ویژه.
‫ولی از تمام فداکاری‌هایی که واسه ‫به دست آوردن‌شون می‌کنیم، متنفرن.
‫می‌فهمم. خیلی هوشمندانه‌ست.
‫- توی رابطه نرو. ‫- بگذریم.
‫فکر کنم آخر هفته رو باید
‫توی یه مرکز تجاری هتل شراب بخورم.
‫امیدوارم تو برنامه بهتری داشته باشی.
‫راستش فردا شب یه مهمونی شام کوچیک دارم.
‫اگه دوست داشتی می‌تونی یه سری بزنی.
‫آره، شاید. جزئیاتش رو برام بفرست.
‫باشه، می‌فرستم.
‫وای خدای من.
‫سلام، کجایی؟ کل روز رو اینجا منتظر بودم.
‫ببخشید! دارم با نوآ بامباک ‫پوکر بازی می‌کنم.
‫اگه الان برم، بهش برمی‌خوره.
‫چند دور دیگه بازی کنیم، میام. قول میدم!
‫این اصلاً بهانه خوبی نیست!
‫اینجا خوابیدی؟
‫کفش‌ها کجان؟
‫آستین گفت می‌فرستتشون، ولی نفرستاد.
‫آستین واسه من کار نمی‌کنه، تو می‌کنی.
‫و به خاطر این حقیقت تلخ، ‫کفش‌ها به دست فارل نرسید،
‫و عکاسیش اونطوری که می‌خواست پیش نرفت.
‫خیلی معذرت می‌خوام. کاملاً تقصیر منه.
‫از فارل عذرخواهی می‌کنم.
‫فکر کردی فارل منتظر ایمیل توئه؟ نه.
‫یه عذرخواهی مناسب و یه کادو ‫از طرف من براش جور می‌کنی،
‫و تا امشب می‌رسونی دستش.
‫امیدوارم روی اون لباس‌ها آب دهن نریخته باشه.
‫نیستش.
‫جاش!
‫آره، بیا تو.
‫سلام، داری چی کار می‌کنی؟
‫شنبه‌ست.
‫- دارم کفش‌های اسکواشم رو تمیز می‌کنم. ‫- باشه.
‫هی، گوش کن ببین این ایمیلی ‫که تازه برام اومده چی میگه.
‫تبریک میگیم، کل واشینگتن.
‫ما از چهره‌ات خوشمون اومده. ‫از بین هزاران نفری که ثبت‌نام کردن،
‫شرکت لایک‌نِسِتی سِلوشنز ‫تو رو به عنوان چهره جدید
‫برنامه آزمایشی جهانی‌مون انتخاب کرده.
‫- چی؟ عالیه که! ‫- آره.
‫- یعنی چی؟ ‫- یعنی همین الان تمرینم تموم شده
‫و باید برای عکاسی امروزم دوش بگیرم.
‫می‌فهمم، ولی من تا یک ساعت دیگه ‫با بابام بازی اسکواش دارم،
‫و باید کار بخار دادن به چروک‌های
‫لباس‌های سفید و نوی اسکواشم رو تموم کنم،
‫وگرنه مسخره‌ام می‌کنه.
‫اون که خیلی بی‌اهمیت‌تره.
‫نه، نیست.
‫گندترین هفته کاری عمرم رو گذروندم.
‫پس امروز فقط باید استراحت کنم،
‫که با یه دست بازی اسکواش با بابام شروع می‌شه.
‫هیچی مثل دیدن بازی اون مرد ‫حالم رو خوب نمی‌کنه.
‫هیچوقت قدیمی نمیشه.
‫عجیبه که اینقدر بابات رو دوست داری.
‫ببخشید مامان، ولی من خودم رو ‫درگیر این موج منفی نمی‌کنم.
‫امروز هدف خوش‌گذرونیـه.
‫اسکواش با بابا، بعدش هم ‫ناهار توی رستوران کتز.
‫ولی کُل پاسترامی داغم رو همونجا می‌خورم؟
‫نه. نصفش رو میارم خونه
‫و موقع تماشای بهترین فیلم تمام دوران می‌خورمش،
‫اخبار تلویزیون.
‫هی! خیلی‌خب بچه‌ها، ساکت شید.
‫من... یه موضوع خیلی جدی دارم ‫که باید باهاتون در میون بذارم.
‫من نباید امشب بعد از اولین قرارمون با اِی‌جِی بخوابم.
‫- مگه قراره؟ ‫- نه، داره برام یه شام اعیونی درست می‌کنه
‫چون اصلاً دلش نمی‌خواد ‫بپره رو پام و دَه‌تا بچه بیاره.
‫گفت همینطوری که هستم براش کافیم، جاشوا.
‫باشه، پس وقتی شب تموم شد، فقط برو خونه.
‫احمق نباش. با مهارتی که توی بوس کردن دارم،
‫خودش التماس می‌کنه. بدجوری هوس کیر می‌کنه.
‫خب، پس اصلاً نبوسش.
‫معلومه که می‌بوسمش! قانونش همینه.
‫قرار اول برای اینه که همدیگه رو بشناسیم.
‫یه ذره از ترومای دوران بچگیم براش ‫تعریف می‌کنم و بعدش هم رو می‌بوسیم.
‫قرار دوم، دیگه وقت سکسه.
‫- حالا چرا این موضوع مهمه؟ ‫- چون اگه بوسه‌مون خیلی داغ بشه،
‫سریع میریم سر سکس.
‫کی اهمیت میده؟ اگه اونم پایه‌ست، چه بهتر!
‫بده! این رابطه باید آروم پیش بره.
‫این عشقه، هوس نیست.
‫آره، نمی‌خوام تو نظرش ‫فقط یه پارتنر جنسی خوب باشم، می‌خوام...
‫می‌خوام شاید شوهرش بشم.
‫اون خبری که می‌خواستی بگی چی بود؟
‫باشه، برای اینکه مطمئن بشم ‫هیچ احتمالی وجود نداره
‫که شب رو اونجا بمونم، قراره بهش بگم
‫فردا صبح زود برنامه دارم ‫که تویی که جاش هستی رو...
‫ببرم پیش دکتر اسهال.
‫عالیه، به نظر من که خوبه. لطفاً برید بیرون.
‫نه، عالی نیست. این رو بهش نگو.
‫حرف نداره. هم چندشه، ‫هم یه جورایی واقعیت داره،
‫چون واقعاً معده‌ات مشکل داره.
‫یعنی میگم همین الان ‫یه ساعت توی دستشویی بودی.
‫داشتم لباس‌های سفیدم رو اتو می‌زدم. بهش نگو
‫که دارم می‌برم پیش دکتر اسهال.
‫اگه بگی واقعاً عصبانی می‌شم.
‫باشه، نمیگم.
‫- بهش میگم که باهاش خوابیدم. ‫- نه.
‫- آره. ‫- نه!
‫اگه نتونم این کفش‌ها رو پس بگیرم، ‫اخراج می‌شم!
‫حس می‌کنم داری زیادی بهش فکر می‌کنی.
‫شرط می‌بندم فارل از اون ‫سطل‌های پاپ‌کورن کاراملی خوشش بیاد.
‫من برای فارل ویلیامز ‫پاپ‌کورن کاراملی نمی‌فرستم.
‫پنیر چدار چی؟
‫هی، برات یه تخته‌سیاه کوچیک خریدم ‫تا اسم پنیرها رو روش بنویسی،
‫پس می‌شه تمیزکاری رو ول کنی ‫و الان بهم توجه کنی، لطفاً؟
‫ببخشید، آخه بیل امشب برای شام میاد اینجا.
‫رئیست، بیل؟ چطور؟
‫بی‌هوا دعوتش کردم و حالا ممکنه بیاد.
‫نمی‌شه فقط ما سه نفر باشیم. ‫تو هم باید بیای،
‫و دوستای باکلاس و هنریت رو هم دعوت کنی.
‫می‌دونم وقت‌شون آزاده. ‫هیچ‌کدومشون سر کار نمیرن.
‫خواهش می‌کنم؟ خواهش خواهش خواهش؟
‫رسماً دارم سعی می‌کنم ‫گلیمم رو از آب بکشم بیرون.
‫دوستای خودت رو دعوت کن.
‫من که دوستی ندارم. تو دوستمی.
‫من از اون آدماییـم که ‫فقط یه دونه دوست دارن.
‫- باشه؟ خیالت راحت شد؟ ‫- باشه باشه.
‫- یه پیام اضطراری می‌فرستم. ‫- ممنون.
‫محض اطلاعت هم بگم،
‫شراب موردعلاقه بیل خیلی گرونه،
‫و منم کلی ازش خریدم.
‫وایسا. وایسا وایسا وایسا.
‫در حد جیب تو گرون؟ یا در حد فارل گرون؟
‫- من؟ ‫- به درد نمی‌خوره.
‫در ضمن، زیاد عمیق نفس نکش.
‫کلی جرم‌گیر فر استفاده کردم. ‫هوای اینجا سمیـه.
‫آره، برام مهم نیست چند بار ‫در هفته روی پاهات کار می‌کنی،
‫توی ست‌های پیاپی داغونت می‌کنم، بابا.
‫امضا، لطفاً.
‫آره حتما، خفن.
‫چرا به جای ادعا، سر ماهیچه‌های پات ‫شرط‌بندی نمی‌کنی؟
‫نظرت چیه؟
‫کل، به اتاق موشن کپچر هوش مصنوعی خوش اومدی.
‫خیلی کوچیکه، نه؟
‫عالیه. عاشق اون پوزخندتم، کل.
‫این قیافه گیر نمیاد. باور کن، امتحان کردیم.
‫لعنتی، من... متاسفم.
‫نه بابا، راحت باش. می‌تونی جواب بدی.
‫یه لبخند دیگه، بعدش میریم سراغ
‫اخم کردن و حالت‌های سردرگمی.
‫امشب چی کاره‌ای؟ ‫می‌خوای ساعت ۷ بیای پیشم؟
‫بله. نه، بله! اون لبخند عالیـه.
‫تو همه ما رو پولدار می‌کنی، کل.
‫خب، من واقعاً خوشحالم که اینجام.
‫این برام مثل شروع یه دوران کاملاً جدیده.
‫هوش مصنوعی؟ ‫یه دوران جدید برای همه ماست.
‫ماه آینده، رسماً داریم روی یه فیلم ‫کار می‌کنیم که... شوخی نمی‌کنم...
‫هیچ بازیگر انسانی‌ای نداره.
‫صبر کن، بدون بازیگر؟ چرا؟
‫تا حالا باهاشون برخورد داشتی؟ ‫آدم رو می‌کشن.
‫اوه!
‫وای!
‫دمت گرم بابا، خوب بازی کردی. ‫چیزی نمونده بود ببرم.
‫نیلز، مربی سوئیسیم، ‫بازیم رو خیلی پخته کرده.
‫البته، الان دیگه گرین‌کارت می‌خواد.
‫در حالی که من برای زندگی ‫توی گشتاد سر و دست می‌شکونم.
‫منم همینطور، بابا.
‫- خب، کار چطوره؟ ‫- کار بد نیست.
‫اونا زیاد من رو جدی نمی‌گیرن.
‫می‌تونم چندتا زنگ بزنم.
‫لب تر کنی، نایب‌رئیس بخش خبری می‌شی.
‫دیگه سودی توش نیست.
‫نه، نمی‌خوام اون پسری باشم ‫که همیشه از باباش می‌خواد
‫اوضاع رو براش درست کنه. ‫همکارام از من متنفرن.
‫نه، اونا فقط بهت حسودی می‌کنن.
‫ببین، اینکه سعی می‌کنی همرنگ ‫جماعت بشی تحسین‌برانگیزه،
‫ولی اینکه فکر کنی با اونا فرقی نداری، ‫خودفریبیـه.
‫وقتی این رو بپذیری، ‫زندگی برات خیلی راحت‌تر می‌شه.
‫این حرفت یه جورایی اشرافی‌گریـه.
‫خب، من با کمال میل حاضرم ارث و میراثت رو بگیرم ‫و به موسسه دختران اهدا کنم.
‫یه سرویس سریع.
‫آخ! لعنت... بهش!
‫تمرکز کن، باید تمرکز داشته باشی.
‫می‌دونم دهنت داره بهم میگه شرابم رسیده،
‫ولی چشمام دارن میگن که نرسیده.
‫ببخشید، کی رسید رو امضا کرده؟
‫شراب من کجاست، دیوث؟
‫اِی‌جِی؟ در مورد چی حرف می‌زنی؟
‫من شراب نمی‌خورم. مسکال می‌خورم.
‫بی‌خیال بابا. تو رسید شاتو نویی کووه من رو ‫امضا کردی،
‫ای دزد، الانم غیبش زده.
‫من فقط به این خاطر امضاش کردم چون رسم‌مونه
‫تو ساختمون هوای هم رو داشته باشیم.
‫ما یه جمع همسایگی هستیم که مراقب همدیگه‌ست.
‫این یه جور ذهنیت قدیمی مهاجرتیـه.
‫خب، یه عوضی توی همین جمع ما دزدیدتش.
‫و حالا، تا ساعت ۷ عصر، ۶ بطری ‫جنس حسابی بهم بدهکاری،
‫و بهتره تو جعبه نباشه، پفیوز تنبل.
‫اولاً من هیچوقت شراب پاکتی نمی‌خرم.
‫دوماً ساعت ۷ در شراب رو باز می‌کنی؟
‫- نمی‌خوای بذاری یکم هوا بخوره؟ ‫- وای خدا.
‫الو؟
‫هی. هی، دیویس؟
‫فرصت کردی نگاهی به اون قرارداد لایک‌نِسِتی ‫که برات فرستادم بندازی؟
‫- دارم همین الان انجامش میدم، رفیق. ‫- باشه مرسی.
‫نمی‌دونستم یه شرکت هوش‌مصنوعی خبیثـه.
‫فکر می‌کنی بتونم از زیرش در برم؟
‫وای خدا، نه!
‫- جدی؟ ‫- نه.
‫- یعنی همیشگیـه؟ ‫- لعنتی.
‫آخه چجوری این قانونیـه؟
‫خب، آینده شغلیم نجات پیدا کرد!
‫همین الان ۲۰تا ایده کادو برای فـارل ‫برای ونسا فرستادم.
‫یه پتوی ارمس هست، ‫با اشتراک ماهانه دیپتیک.
‫منظورم اینـه که همه‌شون خیلی گرونن، ‫بالاخره یکی‌شون باید عالی باشه.
‫من که نمی‌دونم چی هستن، ‫پس حتماً عالی‌ان.
‫وای. آرایشت فوق‌العاده شده.
‫مرسی. راستش رو بخوای، ‫یه بچه ۱۴ساله توی یوتیوب
‫- برای کشیدن خط‌چشم گربه‌ای کمکم کرد. ‫- اینا برای دیویسـه؟
‫همون پسره که تو مراسم سینکو د مایو ‫از پله‌ها افتاد؟
‫چی؟ نه.
‫صبر کن!
‫نکنه برای رئیستـه؟ رئیست جذابه؟
‫والا نمی‌دونم. اون توی کارش خیلی وارده،
‫و خیلی هم کاریزماتیکـه.
‫وای خدا. ‫اسمش رو گوگل نکن، گوگل نکن.
‫وای خدای من!
‫چقدر جذابه.
‫خوشتیپه، حتی توی عکس پرسنلیش.
‫ای دروغگوی لاشی! ‫چطور تونستی این رو ازم پنهان کنی؟
‫مطمئنم توی دفتر خیلی به خودش می‌رسه.
‫هیچوقت این کار رو نمی‌کنه!
‫نه، اصلاً چنین شهرتی نداره. ‫بالاتر از این حرف‌هاست.
‫ازش خوشت اومده.
‫نخیرم. فقط واقعاً تحسینش می‌کنم.
‫اما آره، واقعاً خوش‌قیافه‌ست.
‫خب، محض احتیاط، ‫بیا آرایش چشمت رو درست کنیم.
‫- گفتی خوب شده که. ‫- در حد بیل گیبسون خوب نیست.
‫فقط کل داره میاد، ‫پس جایی برای قایم شدن نیست.
‫چی؟ فقط کل میاد؟
‫- متاسفم. ‫- نه!
‫ببخشید آقا پسر. ‫می‌تونم کارت شناساییت رو ببینم؟
‫صبر کن، ویوین؟ از دیدنت خوشحالم.
‫منم همینطور، جاش!
‫حالت خوبه؟
‫چیزی نیست. ‫فقط یه جراحت کوچیک در ناحیه آلت.
‫منظورم جراحت آلت کوچیک نیست.
‫یه جراحت کوچیک روی آلت گنده‌ام.
‫فهمیدم.
‫حالت چطوره؟ عالی به نظر میای.
‫چی باعث شده برگردی به موری هیل؟
‫فقط اومدم برای کلاس ‫طراحی و نوشیدنی شراب بگیرم.
‫امیدوارم اگه حسابی مست کنم،
‫بفهمم که یه هنرمند فوق‌العاده‌ام.
‫خب اوضاع با اریک، ‫اون پسر املاکیه چطوره؟
‫فوت کرد.
‫- چی؟! ‫- نه.
‫کاش می‌مرد. خیلی آشغال بود،
‫و باهام بهم زد. یعنی حق با تو بود.
‫خیلی ضایعه که خام ‫اولین آدم معروفی شدم که دیدم، من...
‫درکت می‌کنم. منم یه بار جان استوارت رو
‫توی متروی خط اف بغل کردم.
‫خب، من... متاسفم.
‫هی عزیزم؟ شراب طبیعی مدنظرت رو دارن.
‫باید اونقدری بگیریم که به بقیه هم برسه؟
‫- نه. فقط برای خودمونه، بی. ‫- عالیه.
‫جاش، برت همکارم رو که یادته، نه؟
‫صبر کن، با برت همکارت قرار می‌ذاری؟
‫مچم رو گرفتی.
‫همون برت که همیشه دعوتت می‌کرد به باشگاه دو،
‫و تو می‌گفتی لازم نیست نگران باشم ‫چون خیلی آدم بازنده‌ایه.
‫- معرکه‌ست. ‫- هی.
‫لازم نیست جبهه بگیری، مرد.
‫لازم نیست بهم دست بزنی، مرد.
‫از دیدنت خیلی خوشحال شدم، ویوین.
‫هی.
‫- همه چیز ردیفه؟ ‫- آره. برام آرزوی موفقیت کن.
‫- پشت سرتم. ‫- درسته. ببخشید.
‫داری تا خونه اِی‌جِی همراهیم می‌کنی؟ ‫چقدر مهربونی.
‫می‌دونی، واقعاً باید بیشتر همدیگه رو ‫تا جاهای مختلف برسونیم.
‫نه، راستش اَبی دعوتم کرده اونجا.
‫فکر کنم می‌خواد باهام رابطه داشته باشه.
‫وسط شام من؟
‫فکر... فکر کنم.
‫نمی‌دونم، پیامش مرموز بود.
‫خودت که می‌دونی معنیش چیه.
‫کی ساعت ۷ عصر سکس می‌کنه؟
‫عصر بخیر، آقایان.
‫بفرمایید داخل. شام‌تون منتظره.
‫- سلام. ممنون. ‫- سلام.
‫سلام، عالی شدی. ‫می‌تونم یه لحظه باهات حرف بزنم؟
‫اوهوم.
‫خب، متوجه شدم که کل هم توی شام تشکر منه.
‫- به اون هم یه تشکر بدهکاری، یا چی؟ ‫- نه.
‫فقط فکر کردم اگه آدم‌های بیشتری باشن ‫باحال‌تر می‌شه.
‫آخه فکر می‌کردم ‫یه دورهمی دونفره صمیمی باشه.
‫آمادگی رو کردن جذابیت‌های مهمونی رو نداشتم.
‫ولی مطمئنم از پسش برمیای. ‫دیویس، تو خیلی با‌نمکی.
‫خب آره، اون که درسته.
‫می‌دونی چیه؟ مشکل پیش نمیاد.
‫فقط یه لحظه بهم اجازه بده برم خودم رو بکشم.
‫- چی؟ ‫- نه، دارم... شوخی می‌کنم.
‫همون شوخ‌طبعی معروفمه، این...
‫دستشویی؟ آره.
‫اوه.
‫قرار رمانتیکم تبدیل شده به یه مهمونی شام.
‫من یه احمقم. باید برم؟
‫شاید بهتره مسواکش رو دست‌کاری کنم؟
‫ببین، همین الان اتفاقی ویوین ‫و دوست‌پسر جدیدش رو دیدم.
‫آره، الان اصلاً حوصله شنیدن اراجیف تو رو ندارم، جاش.
‫به موضوع ربط داره.
‫این پسره برت، همیشه از اون خوشش می‌اومده،
‫و با دوست موندن، ‫یه نقشه طولانی‌مدت رو پیش برده.
‫پس کاکولدت کرد؟
‫نه. منظورم اینه که یه درس بزرگتر پشتشه.
‫- اینکه نمی‌تونی ویوین رو راضی نگه داری؟ ‫- فقط خفه شو و گوش بده.
‫نکته‌اش اینجاست که...
‫خیلی از رابطه‌های عالی از دوستی شروع می‌شن.
‫پس، منم باید فقط دوست اِی‌جِی باشم.
‫آره.
‫و شاید یه روزی، دلش رو به دست بیارم...
‫و یه هالو رو کاکولد کنم. ‫ارزش امتحان کردن رو داره.
‫باشه. دیگه قطع می‌کنم.
‫متاسفانه تنها چیزی که الان برای نوشیدن دارم
‫لیکور نعنای اَبیـه
‫که مال کریسمس قبلیـه، ‫چون هم‌خونه احمق‌تون جاش
‫گذاشته یکی همه شراب‌های من رو بدزده.
‫اون... مشکلی نیست. ‫ولی قراره زود شام بخوریم؟
‫یه جورایی ایده دیگه‌ای داشتم ‫برای اینکه امشب چطور بگذره،
‫و الان دیگه برام مهم نیست اگه نفخ کنم.
‫باشه خب، در واقع یه مهمون ویژه دیگه هم داریم ‫که داره میاد.
‫- یه مهمون دیگه؟ ‫- اوهوم.
‫- عالیه. من عاشق جمع‌های شلوغم. ‫- مشکلی نیست.
‫می‌تونیم با صدف‌ها شروع کنیم.
‫خودم پوستشون رو کندم ‫و سس مینیونت رو درست کردم.
‫چی؟ لیکور نعنا و صدف.
‫چه باطراوت. سلامتی.
‫- خوبه؟ ‫- شوخی می‌کنی؟
‫از خوب هم بهتره، ‫انگار یه زبون کوچیک و خیس توی دهنمه.
‫حالا اون نوشیدنی کجاست؟
‫- یه لحظه. ‫- بذار کمکت کنم.
‫پسر، مگه تو به صدف آلرژی شدید نداری؟
‫یه دونه کوچیک طوری نیست. ‫دیدی چقدر به خودش افتخار می‌کرد.
‫الان برمی‌گردم.
‫بنادریل! بنادریل! بنادریل!
آ و ا‌ مـ ـو و ی
‫لعنتی!
‫مجبور نیستی اون رو بخوری.
‫نه نه، واقعاً خوبه.
‫- با شیرکاکائو خیلی می‌چسبه. ‫- عالیه!
‫یعنی الان یه کوکتل جدید اختراع کردیم؟
‫ما؟ تو چی کار کردی؟
‫- اَبی، می‌تونی این رو امتحان کنی؟ ‫- آره، حتماً.
‫ونساست.
‫یه ثانیه بهم وقت بده.
‫سلام ونسا. لیستم به دستت رسید؟
‫رسید و از اینکه چقدر افتضاح بود شوکه شدم.
‫فارل یه آدم پیشروئه، نه یه مامان مدرسه‌غیرانتفاعی ‫که تازه به دوران رسیده.
‫بله، کاملاً درک می‌کنم.
‫در واقع هزارتا ایده خیلی بهتر داره
‫- به مغزم هجوم میاره. ‫- یکیش رو بگو.
‫خیلی کندی.
‫خدایا، اخراج می‌شم.
‫هی. لباس عوض کردی؟
‫- آره. ‫- این یقه اسکی منه؟
‫آروم باش. ما وسایل‌مون رو باهم شریک می‌شیم.
‫در ضمن از مام تو هم زدم.
‫- دیویس، می‌تونی این رو امتحان کنی؟ ‫- بله.
‫- چی هست؟ ‫- یه چیزی مثل سوپ غلیظ دریاییـه.
‫به‌به! برو تو شکمم.
‫بیا، یکم خرچنگ بخور.
‫خوبه؟
‫خیلی خوبه. آره.
‫- یکم دیگه می‌خوای؟ ‫- نه، چون می‌خوام منتظر شام بمونم.
‫مطمئنی؟ چون اصلاً از تیکه‌های خوبش نخوردی.
‫- اوهوم، آره، یکی دیگه. ‫- این تیکه کوچیک رو بخور.
‫هوم!
‫می‌دونی، خیلیا از هوش مصنوعی خوششون نمیاد،
‫ولی به نظر من ابزار خوبیه که بازیگرها ‫باهاش وارد صنعت سینما بشن.
‫لعنت بهش!
‫می‌دونم، خیلی مشکوکه. من چی کار کردم؟
‫این ممکنه باعث فروپاشی ‫کامل هنر بازیگری بشه.
‫ادریس البا ازم متنفر می‌شه.
‫نه، ببخشید.
‫برند کارتیه قبول نمی‌کنه ‫یه کلاه کریستالی مینیاتوری برای فارل بسازه.
‫کلاه دوست داره!
‫اگه جور نشه، نمی‌دونم باید چی کار کنم.
‫دیویس، برگشتی. بیا غذا بخوریم.
‫مگه منتظر یه مهمون دیگه نیستیم؟ ‫می‌دونی، نمی‌خوام بی‌ادبی بشه.
‫من فکر نمی‌کنم اون بیاد.
‫باشه، ولی هنوز برای غذا خوردن ‫زود به نظر می‌رسه، نه؟
‫آخه هنوز توی مرحله گپ‌ و گفتِ شب هستیم.
‫مثلاً، مثلاً...
‫مثلاً بگو درس خوندن توی دانشگاه پن چطوری بود.
‫آره، من... اونجا رو دوست دارم.
‫- اونجا بودی؟ ‫- مگه می‌شه نرفته باشم!
‫یه بار. با جاش رفتم.
‫- سال دوم؟ ‫- آره، دقیقاً.
‫برای مسابقات لاکراس اونجا بودم و جاش هم
‫با گروه نِردیِ شبیه‌سازی ‫سازمان مللـش اونجا بود.
‫- گندش بزنن. ‫- فقط همین رو بگم که یه آخرهفته دیوونه‌وار بود.
‫بعد چی شد؟
‫خب، باشه، سوت شروع رو زدن، ‫من بازی رو شروع کردم.
‫- توپ رو بردم کنار زمین... ‫- نه، لطفاً برو سراغ وقایع اون شب.
‫باشه خب، من بالا آوردم ‫و زیر یه میز بیلیارد خوابم برد.
‫ولی جاش ما، یه حال اساسی به سالارش داد.
‫دیویس، این داستان واقعاً خسته‌کننده‌ست.
‫شاید بهتره برگردیم سراغ همون بازی لاکراس.
‫- دیویس داره حرف می‌زنه، کل. ‫- بله، ادامه بده.
‫باشه، یکی از دخترهای تیم شبیه‌سازی سازمان ملل
‫خودش رو پرت کرد به جاش.
‫- چی؟ ‫- چی بگم؟ رفیق‌مون کاربلده.
‫نه اینکه اون شب ‫نیازی به کاربلدی داشته باشه.
‫من خودم رو پرت نکردم بهش!
‫چی؟
‫تو...
‫تو همون هیولای تشنه فیلادلفیا هستی؟
‫هیولای تشنه فیلادلفیا؟!
‫آهای؟
‫شراب مسخره‌تون رو آوردم.
‫تو به من گفتی هیولای تشنه فیلادلفیا؟!
‫تو با اِی‌جِی خوابیدی و هیچوقت به من نگفتی!
‫نه، من... آخ!
‫لعنتی!
‫چطور تونستی به من بگی ‫هیولای تشنه فیلادلفیا؟
‫آره، چطور تونستی بهش این رو بگی
‫و به من نگی که منظورت از اون حرف، این بوده؟
‫ببخشید، ولی حالت خوبه؟
‫انگار خیلی عرق کردی.
‫آره داداش. چون بهم خیانت شده.
‫تنها کسی که بهش خیانت شده، منم.
‫من نه تشنه بودم و نه هیولا.
‫باشه.
‫خب، به قول کاخ باکینگهام، ‫برداشت‌ها ممکنه متفاوت باشه.
‫این دیگه یعنی چی؟
‫توی مهمونی بعد از مسابقه، ‫بیرون دستشویی منتظر موندی
‫تا خودت رو معرفی کنی.
‫من هنوز زیپم رو کامل نبسته بودم.
‫- واقعاً؟ ‫- معنیش این نیست که من تشنه بودم.
‫داشتم دوستانه رفتار می‌کردم.
‫بهم گفتی اتاق خوابگاهت بزرگه؟
‫می‌تونم ببینمش؟ ‫از این تابلوتر هم می‌شد؟
‫کنجکاو بودم.
‫ببخشید که به معماری پردیس دانشگاه علا‌قمند بودم.
‫بنجامین فرانکلین اون خراب‌شده رو ساخته.
‫- خدای من. ‫- متاسفم که بهت علاقمند بودم.
‫وقتی بیدار شدم، اون رفته بود.
‫بعد از اینکه سکس کردیم، کلاً غیبش زد،
‫و حتی جواب پیامم رو هم نداد.
‫پسر، باید یه یادداشتی چیزی می‌ذاشتی. ‫رسم معرفت اینـه.
‫آره، این کاریـه که همه دخترها با من می‌کنن.
‫بیخیال بابا.
‫- چیه؟ ‫- انگار نمی‌دونی چرا غیبم زد.
‫واقعاً نمی‌دونم.
‫باشه.
‫دلیلش این بود که به محض اینکه کارمون تموم شد،
‫بهم گفت، همین بود؟
‫آره.
‫من نگفتم. یادم نمیاد...
‫اوه!
‫قطعاً اون حرف رو زدم، شک ندارم.
‫- متاسفم. ‫- این غیرقابل‌توجیهـه.
‫آره، چون معنیش اینـه که یا کیرت کوچیکه
‫یا اینکه خیلی زود ارضا شدی.
‫- یا حتی بدتر، کلاً ارضا نشدی. ‫- منظور رو فهمیدیم.
‫اَبی، اونقدرها هم بد نیست، نه؟
‫دختر، من همیشه همین فکر رو می‌کنم، ‫ولی به روی خودم نمیارم.
‫باشه، نمی‌خواستم این رو بگم...
‫ولی تنها دلیلی که اون حرف رو زدم ‫این بود که یه سوال واقعی بود...
‫چون قبل از اون هیچوقت انجامش نداده بودم.
‫- تو اولین نفر اِی‌جِی بودی؟ ‫- و تو ولش کردی؟
‫و توی سکس هم افتضاح بودی؟
‫من از کجا باید می‌دونستم بار اولته؟
‫تو فقط فرض می‌کنی ‫همه دخترهای دانشگاه پن خرابن.
‫جاش، همین الان از اِی‌جِی معذرت‌خواهی کن.
‫- دیگه از اونا نخور! ‫- دارم از دوستم حمایت می‌کنم.
‫ظاهراً تنها دوستم، کل.
‫حق با دیویسـه. ازم معذرت‌خواهی کن.
‫نه، نمی‌کنم.
‫امکان نداشت بفهمم که اون باکره‌ست.
‫پس، من دیگه میرم.
‫این رو هم با خودم می‌برم.
‫سلام.
‫آستین بلانشت.
‫وای خدای من!
‫دیویس! هی!
‫نه.
‫خب، یه واکنش آلرژیک حاد به صدف داشتی
‫و همچنین مسمومیت آدرنالین
‫به خاطر استفاده از چندتا آمپول اپی‌نفرین. ‫چرا این کار رو کردی؟
‫به خاطر عشق و شکست عشقی.
‫خب، هیچکدوم از اینا مشکل پزشکی نیستن، ‫پس من دیگه میرم.
‫ممنون دکتر، دمت گرم.
‫- و شماها هم که افتضاحید. ‫- ما متاسفیم.
‫جاش می‌خواست بهت بگه، من گفتم نه،
‫به دلایلی که امشب به وضوح دیدیم.
‫ولی واقعاً، اگه بهت می‌گفتیم حالت بهتر میشد؟
‫فکر کنم هیچوقت نفهمیم، مگه نه؟
‫بی‌خیال دیگه.
‫باشه.
‫ولی بهم قول بدید که دیگه هیچوقت ‫بهم دروغ نمیگید،
‫مگر اینکه برای یه چیزی مثل ‫مهمونی تولد غافلگیرکننده باشه.
‫- حتماً. آره، قول میدیم. ‫- خب، پس این اولین امتحان.
‫هنوز حسی به اِی‌جِی داری؟
‫- ابداً. بکُشید منـو. بالا آوردم. ‫- باشه.
‫این دفعه رو پاس شدی.
‫هی، توی بیمارستان گوشی ممنوعه، مرد.
‫الکترومغناطیس شوخی‌بردار نیست.
‫- وای خدای من. ‫- چی؟
‫- دخترا دارن سراغ من رو می‌گیرن؟ ‫- نه.
‫پسر، همین الان ده هزار دلار ‫برای پروژه عکاسیم بهم دادن.
‫دارید به یه بازیگر حرفه‌ای نگاه می‌کنید.
‫- وای خدای من! ‫- پشمام!
‫لعنتی، سرمم دراومد.
‫- خیلی معذرت می‌خوام. ‫- پرستار!
‫- تو دانشجوی پزشکی هستی. ‫- پرستار!
‫ببین، بابت کفش‌ها متاسفم، ‫ولی می‌تونم از دلت دربیارم.
‫امشب میریم برنامه اس‌ان‌ال و زندایا مجریـه.
‫جدی میگی؟
‫نه، نه، نه، نمی‌تونی با رشوه دادن
‫و بُردن من به اس‌ان‌ال ‫قضیه رو ماست‌مالی کنی.
‫- می‌تونی من رو ببری. ‫- برو پی کارت.
‫اگه نتونم برای فارل ‫یه هدیه پیدا کنم، کارم تمومه،
‫اونم به خاطر کاری که تو کردی.
‫- صبر کن، اینا برای فارلـه؟ ‫- آره.
‫هفته پیش با اون و سالی رونی ‫توی تاپ‌گلف بودم.
‫- می‌تونم یه زنگی بهش بزنم. ‫- صبر کن.
‫می‌دونم باید چی کار کنی.
‫- تو من رو می‌بری اس‌ان‌ال. ‫- عالیه.
‫- باید زندگی کنی. ‫- نه.
‫من از سر تا پا لباس تنت می‌کنم
‫از کالکشن جدید تفریحی فارل.
‫و وقتی رسیدیم به اس‌ان‌ال،
‫جلوی پاپاراتزی‌ها فیگور می‌گیری ‫و پستش می‌کنی.
‫آره، نه، من واقعاً از خودم ‫توی اینستاگرام عکس نمی‌ذارم.
‫- خیلی خزه. ‫- نه.
‫هم توی پستت می‌ذاری و هم توی استوری‌هات،
‫و از ونسا هم تشکر می‌کنی.
‫باشه. منصفانه به نظر می‌رسه.
‫معلومه که منصفانه‌ست. همه‌اش تقصیر توئه.
‫ولی ممنون.
‫هی! فقط محض اطمینان،
‫قضیه رفتن من به اس‌ان‌ال به کجا رسید؟
‫تو اصلاً از کمدی خوشت میاد؟
‫نه. حق با توئه، نه واقعاً.
‫خوش بگذره، آستین بلانشت.
‫چرا؟
‫من اون... پشت‌صحنه‌های ‫ضبطشده مصاحبه با اون دختره رو دیدم.
‫می‌دونم که ری‌اکشن بعد از مصاحبه‌ات بازیگری بود.
‫- سلام. ‫- من برمی‌گردم تو.
‫نه، نرو. مشکلی نیست.
‫متاسفم. ‫نباید بهت می‌گفتم هیولای تشنه فیلادلفیا.
‫فقط چون خیلی تحقیر شده بودم اون رو گفتم.
‫واقعاً انقدر بده که یکی بگه همین بود؟
‫می‌دونم، آخه مسئله اینجاست که...
‫چیه؟
‫اولین بار منم بود.
‫وای خدای من.
‫پس، من برای همیشه روحت رو زخمی کردم.
‫نه برای همیشه.
‫ولی قطعاً اعتماد‌به‌نفسم رو داغون کرد.
‫واسه همینم گذاشتم رفتم.
‫- متاسفم. ‫- نه، درکت می‌کنم.
‫منم متاسفم.
‫ممنون.
‫می‌شه به کسی نگی؟ حتی پسرا هم نمی‌دونن.
‫حتماً. این می‌شه راز کوچیک بین ما.
‫می‌دونی، انگار
‫هوای این بیرون خیلی سردتر ‫از اونیـه که فکر می‌کردم،
‫پس من برمی‌گردم تو.
‫فردا برای دکتر اسهالت موفق باشی.
‫مطمئنی ساختمون درسته؟
‫آره.
‫نه. دارم... چی کار می‌کنم؟
‫می‌دونی چیه، من رو برگردون به گرینویچ.
‫این بدترین روز زندگی منه.
‫حالا دیگه هیچوقت من رو به عنوان یه بازیگر ‫جدی نمی‌گیرن.
‫معروف شدی.
‫اسمت ورد زبون‌هاست، ‫مثل فلو توی تبلیغات پروگرسیو.
‫می‌دونی، اولین خواب جنسیـم رو درباره فلو دیدم.
‫تمام مدت پیش‌بندش تـنش بود.
‫- اوضاع با اِی‌جِی چطوره؟ ‫- خوبه! رفیقـمون داره قضیه رو عادی جلوه میده.
‫عالیـه پسر.
‫رابطه‌های کاری خیلی دردسرسازن.
‫- می‌خوای بعداً باهم وقت بگذرونیم؟ ‫- آره، حتماً.
‫ولی فکر کنم از یکی از ‫همکارهام خوشـم اومده.
‫نمی‌خوام خرابـش کنم.
‫رازت پیش من محفوظه.
‫و روبرتو. آرایشگر قبلیم.
‫هیچ رازی نداریم.
‫- می‌خوام تیپـم رو تو درست کنی. ‫- من؟
‫خسته شدم از بس بهم گفتن ‫هری استایلز اقتصادی.
‫فیگورهات رو ساده بگیر.
‫نه، نه، نه، با دستت ادای تفنگ درنیار.
‫داری چی کار می‌کنی؟ ‫انگار پرتقال گرفتی دستت؟
‫پدر و مادرم هنوز فکر می‌کنن ‫می‌خوام دکتر بشم.
‫- این چیه؟ ‫- دانشکده پزشکی رو ول کردم.
‫وقتی بازیگری می‌کنم، حس می‌کنم زنده‌ام.
‫می‌دونی کی حس می‌کنه زنده‌ا‌ست؟ ‫مریض‌های دکترها.
‫اِجِی بهم گفته که از یه پسره ‫توی محل کار خوشـش میاد.
‫وای. وقتـشه که حرکتم رو بزنم.
‫رفیقـمون یه نقشه داره. طوفان دیویس...
‫داره به خشکی می‌رسه.
‫خب، خیلی طولـش دادی. دی...
‫- دیویس. ‫- سلام.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.