‫آنچه گذشت در استرلینگ پوینت…
‫تو پدرشی.
‫متأسفم. هیچ‌وقت نمی‌خواستم ‫این‌طوری لو بره.
‫پس نقشه‌ات چی بود؟ ‫اصلاً نقشه‌ای داشتی؟
‫خدایا، متنفرم از اینکه برگشتم اینجا.
‫چطور ازش نمی‌ترسی؟
‫چون دوستت دارم.
‫-وای، خدای من! ‫-واو!
‫رفتم بَری ‫با وکیل گوردون حرف بزنم.
‫باید اینو امضا کنی.
‫این چیه؟
‫نمی‌خوام قیم من باشی.
‫وقتی برگردیم شهر، ‫دوباره خودت می‌شی.
‫راستش شاید همین‌جا بمونم.
‫که چی کار کنی؟
‫زندگی کنم.
‫به بچه‌هام بگم کانادایی نیستن
‫و راضیشون کنم برگردن خونه، ‫خیلی خوب می‌شه.
‫ترجیح می‌دم بمیرم تا استرلینگ پوینت ‫و تو و… رو ترک کنم.
‫داشتی می‌گفتی الیس.
‫-نه. ‫-چرا، داشتی می‌گفتی.
‫- ما همدیگه رو بوسیدیم.
‫می‌دونم.
‫- خفه شو. ‫-توی کمد.
‫چرا جوراب‌های بابات رو براش چک می‌کنی؟
‫چون کوررنگه و سرمه‌ای رو با مشکی ‫اشتباه می‌گیره.
‫فکر می‌کنم تو ‫خیلی خوب قایم می‌شی.
‫اما اگه همین‌طوری جلو بری ‫و باهاش روبه رو بشی، چی؟
‫باید توی یه لوله تف کنی.
‫می‌تونم بپرسم چرا؟
‫چون فکر می‌کنم شاید تو پدرم باشی.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫باورم نمی‌شه ‫باید اینجا رو ترک کنم.
‫آخه این دقیقاً ‫همون جاییه که باید باشم.
‫-می‌فهمی چی می‌گم؟ ‫-آره.
‫-کنار دقیقاً همون کسی که باید باشم. ‫-آخی.
‫ببخشید. ‫باید جدی‌تر می‌گفتمش.
‫می‌تونیم برای هم نامه بنویسیم. ‫تا حالا نامه نوشتی؟
‫-همیشه دلم می‌خواست یه چیزی مثل… ‫-چی؟
‫…ماجرای هنری هشتم و آن بولین،
‫البته نه دقیقاً. سرش رو بریدن.
‫پس خیلی هم ایدئال نیست.
‫خب…
‫می‌خوای توی این چند روز آخرت ‫چه کار کنی؟
‫هوم…
‫خب، معلومه دیگه، همین کار.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫-خوبی؟ ‫-هوم‌هوم.
‫آره، فقط یکم استرس دارم.
‫اگه چیزی شده می‌تونی بهم بگی.
‫می‌دونم.
‫باشه.
‫-به سلامتی. ‫-به سلامتی.
‫-سلام. ‫-سلام.
‫صبح بخیر.
‫-چی؟ ‫-بلند شدی دندون‌هات رو مسواک بزنی؟
‫-نه.
‫حقیقت آدم رو آزاد می‌کنه. ‫آرایشت رو کردی. اشکالی نداره.
‫-نباید آرایش صبحگاهی رو فراموش کرد. ‫-هیچ‌کس همین‌جوری این شکلی نیست.
‫این خوبه؟
‫آره.
‫نه، ‫علاقه‌ای ندارم، ممنون.
‫نه.
‫باشه.
‫اوه.
‫لعنتی.
‫-حداقل آلَتت کار می‌کنه.
‫من... باشه.
‫پس اون صددرصد بچهٔ بیولوژیکی تو و مامانه؟
‫یعنی، راستش رو بخوای، ‫اصلاً فکر نمی‌کردم همچین احتمالی وجود داشته باشه.
‫ضمناً آنی، این موضوع...
‫این هیچ چیزی رو ‫بین ما عوض نمی‌کنه یا...
‫چرا همون لحظه‌ای که فکر کردی ممکنه حقیقت داشته باشه، ‫به من نگفتی؟
‫نمی‌خواستم اگه حقیقت نداشت، ‫بی‌خودی نگرانت کنم.
‫نمی‌خواستم بی‌دلیل ‫چند روز آخرت اینجا رو خراب کنم.
‫تازه، من نمی‌خواستم... ‫نمی‌خواستم حقیقت داشته باشه.
‫این‌طور نبود که از قبل چنین نقشه‌ای داشته باشم.
‫برم آزمایش پدر بودن بدم؟ ‫شاید مثلاً بابای مخفی یه نفر باشم.
‫باشه، خواهش می‌کنم.
‫از دستم عصبانی‌ای؟
‫نه، از دستت عصبانی نیستم، رامونا.
‫فقط...
‫از دستت عصبانی نیستم. ‫فقط دارم هضمش می‌کنم.
‫فقط دارم سعی می‌کنم بفهمم...
‫که اونا واقعاً پدر و مادرت هستن.
‫ولی مگه تو نگفتی پدر و مادر آدم، ‫کسانی هستن که بزرگش کردن؟
‫فکر کنم همه‌مون باید
‫تا جایی که می‌تونیم، ‫همدیگه رو در این مورد درک کنیم.
‫می‌تونیم بیرون حرف بزنیم؟
‫آره، باشه.
‫فکر کنم برم دستشویی.
‫آره، برو.
‫هی، اِم...
‫نه، این... آره، اشکالی نداره.
‫راستش بابت این موضوع باهات همدردی می‌کنم. ‫خبر خیلی شوکه‌کننده‌ایه.
‫آره، می‌شه این‌جوری هم گفت.
‫فقط نمی‌خوام دربارهٔ چیزی که ممکنه ازم بخوای، ‫پیش‌فرضی داشته باشم.
‫فقط می‌تونم بگم اگه یه روزی خواستی ‫بیای نیویورک...
‫-لطف داری. نمی‌خوام، ولی ممنون.
‫اِم، ولی می‌خوام تأیید کنی ‫که دیگه سرپرست قانونی من نباشی.
‫کی می‌خواد ازت مراقبت کنه؟
‫خودم.
‫نه، نه. غم‌انگیز نیست. فقط...
‫این‌طوری نیست. ‫لازم نیست این کارو بکنی.
‫جدی می‌گم، واقعاً این‌طوری نیست. ‫من به این وضعیت عادت دارم.
‫یه مدتیه همین‌طوریه ‫و می‌خوام همین‌طور بمونه.
‫این‌طوری همه‌مون می‌تونیم به زندگی‌مون ادامه بدیم و...
‫یعنی فکر می‌کنی ‫همین‌جوری می‌تونیم ادامه بدیم؟
‫آره.
‫-باشه. من می‌خوام... ‫-آره.
‫هی.
‫اِم...
‫دوستت دارم.
‫تو دختر منی.
‫هیچی اینو عوض نمی‌کنه، باشه؟
‫برمی‌گردی طرفم؟ می‌تونیم حرف بزنیم یا...
‫باشه. ولی دیگه نگو ‫که هیچ‌چیزی عوض نشده.
‫واقعاً همه‌چیز عوض شده.
‫دیگه حتی حس نمی‌کنم ‫اون خواهرم باشه.
‫حس می‌کنم اون دختر توئه ‫و منم بچه‌خوانده‌ام.
‫انگار من خواهر قلابی‌ام ‫و دختر قلابی‌اتم،
‫و اون همونیه که ‫همیشه واقعاً می‌خواستی.
‫اون واقعاً بچه‌ی معجزه‌ست.
‫اَنی، بی‌خیال. ‫هیچ‌کدوم از اینا واقعیت نداره.
‫تعجب می‌کنم که این‌طوری واکنش نشون می‌دی.
‫ببخشید که دارم به یه موقعیت پیچیده
‫و واقعاً به‌هم‌ریخته، ‫واکنش پیچیده‌ای نشون می‌دم،
‫پس فقط ازت می‌خوام بفهمی که من...
‫الان نمی‌تونم کاملاً خوب باشم. ‫نمی‌تونم با یه بشکن یهو حالم خوب بشه.
‫منم خوب نیستم. ‫تمام زندگی رامونا رو از دست دادم.
‫وای خدایا! دقیقاً منظورم همینه!
‫-چی؟ ‫-وقتی تو ناراحتی، منم خیلی ناراحت می‌شم.
‫واقعاً نمی‌تونم تحملش کنم.
‫داغونم می‌کنه. برای همین... بعدش درستش می‌کنم.
‫ولی الان نمی‌تونم ‫برای تو درستش کنم.
‫نمی‌تونم اینو برات درست کنم.
‫معلومه که می‌خوام اوضاع رو بهتر کنم،
‫و وانمود کنم حالم خوبه، ولی نیست، ‫چون من بچه‌ام.
‫می‌فهمی؟
‫من بچه‌ام.
‫حق با توئه.
‫معذرت می‌خوام.
‫خیلی معذرت می‌خوام.
‫من نمی‌خواستم...
‫می‌دونم تو این کار خیلی خوب نیستم. من... ‫ولی واقعاً سعی کردم...
‫فقط سعی می‌کردم ازت محافظت کنم ‫و بهترین زندگی رو برات بسازم، ولی می‌دونم.
‫می‌دونم، می‌دونم، ‫ولی فقط حس می‌کنم...
‫شاید، نمی‌دونم، ‫زندگی من اینجا برام بهتره.
‫زندگی‌ات اینجا؟ جدی؟
‫تو که اینجا زندگی‌ای نداری.
‫این زندگی خیلی واقعی‌تر از اون زندگی مزخرفیه
‫-که تو نیویورک دارم. واقعاً همین‌طوره. ‫-این فقط یه چیز تابستونیه.
‫تو فقط یه سؤال ازم پرسیدی.
‫تو چه کوفتی از تابستون من می‌دونی؟ ‫تابستون من.
‫فکر نمی‌کنم چیزی رو که دنبالش هستی پیدا کنی.
‫فقط فکر نمی‌کنم پا گذاشتن جای پای مادرت
‫و تلاش برای زندگی کردنِ زندگی‌ای که فکر می‌کرد می‌خواد
‫چیزی رو که می‌خوای بهت بده.
‫مادرت رو برنمی‌گردونه.
‫باعث نمی‌شه...
‫هیچ‌چیزی رو درست نمی‌کنه.
‫کی می‌خوای به‌خاطر مردنش ببخشیش؟
‫واسه همینه که نمی‌تونی به رامونا نگاه کنی؟
‫چون خیلی شبیه اونه؟
‫می‌دونی، کانر، من یه جورایی نقش مادر رو برات دارم.
‫منم، دنیس.
‫می‌تونی درباره چیزایی که داره می‌گذره باهام حرف بزنی.
‫آخی.
‫مرسی، بیگ دی.
‫و... اگه بخوام کاملاً صادق باشم،
‫یه مقدار از قارچ‌هات رو که توی کشوی کنار تختت نگه می‌داری برداشتم.
‫-راستش، حسابی پرواز می‌کنم.
‫چیزی هم برای من گذاشتی؟
‫نه.
‫یه‌کم خنده‌داره.
‫یعنی بابام و مادرِ مُرده‌م یه بچه واقعی دارن؟
‫یعنی چه شوخی روان‌پریشانه‌ای.
‫اون راکونه خیلی مهربون به نظر میاد.
‫کانر عزیزم، فکر نمی‌کنم واقعاً به نظرت خنده‌دار بیاد.
‫می‌دونی، احتمالاً تو از همه...
‫از نظر عاطفی باهوش‌ترین آدمِ خانواده‌تی.
‫و می‌دونی، تحمل این بار می‌تونه خیلی سنگین باشه.
‫ممنون.
‫ولی من می‌فهممت، رفیق.
‫فکر می‌کنی اون راکونه دیستمپر داره؟
‫اون صندوق پسته.
‫باشه، خوبه. خوشحالم حالش خوبه.
‫انی؟
‫-سلام. ‫-سلام.
‫دنبالت می‌گشتم.
‫خوبی؟
‫فکر کنم انی فقط یه کم زمان می‌خواد.
‫آره. نمی‌دونم، فقط حس می‌کنم... ‫الان همه‌چیز خیلی فرق کرده.
‫اوهوم.
‫حس می‌کنم اگه بخوام
‫نمی‌دونم، یه روزی بخوام بشناسمش یا مثلاً
‫برم نیویورک،
‫احتمالاً دیگه نمی‌تونم این کارو بکنم
‫چون واقعاً حس می‌کنم اون با این قضیه مشکل پیدا می‌کنه.
‫انگار دارم باباشو ازش می‌دزدم.
‫چی؟ یعنی، مثلاً...
‫فکر می‌کنی بری اونجا و باهاش رابطه داشته باشی؟
‫نمی‌دونم.
‫آها.
‫چی؟
‫نه، هیچی.
‫نه، معلومه یه چیزی هست.
‫-چی-- ‫-نه، نه، نه، فقط...
‫نمی‌دونستم اصلاً به این فکر می‌کنی که، مثلاً،
‫-شاید توی نیویورک زندگی کنی. ‫-من نگفتم دارم اسباب‌کشی می‌کنم.
‫اگه می‌خوای باهاش رابطه داشته باشی، ‫باید یه مدتی اونجا زندگی کنی.
‫مگه نه؟
‫باشه، ببخشید. ‫الان چه خبره؟
‫نه، خبری نیست.
‫-به نظر میاد که-- ‫-عزیزم، فقط دارم سعی می‌کنم بفهمم چی شده.
‫-ببخشید. ‫-باشه، آره.
‫پنج دقیقه پیش این‌قدر مطمئن بودی ‫که نمی‌خوای هیچ کاری با اون مرد داشته باشی.
‫کلاً شدیداً مخالفش بودی.
‫داشتی درباره این حرف می‌زدی که ‫زمستون بیام پیشت زندگی کنم.
‫-هنوز می‌خوای این کارو بکنم؟ ‫-آره، فقط...
‫رفیق، تازه فهمیدم ‫پدر بیولوژیکیم استیونه.
‫-هوم. ‫-استیون. یعنی...
‫-فقط دارم بلندبلند فکر می‌کنم. من نمی‌- ‫-آره، می‌دونم.
‫-باشه. ‫-آره، منم دارم بلندبلند فکر می‌کنم.
‫می‌دونم آخرش چی می‌شه.
‫-می‌دونی آخرش چی می‌شه؟ ‫-آره.
‫-باشه، بگو. ‫-تو می‌ری نیویورک.
‫اونجا رو بیشتر از اینجا دوست خواهی داشت، ‫چون نیویورکه،
‫هیجان‌انگیز و باحاله، ‫و پول هم دستت میاد.
‫سفر می‌کنی، هر کاری دلت بخواد می‌کنی،
‫همه این چیزهای خفن و دیوونه‌وار رو تجربه می‌کنی
‫و منو فراموش می‌کنی.
‫دیگه برنمی‌گردی. اشکالی هم نداره.
‫مونا، باشه، فهمیدم.
‫به‌خاطرش هم نمی‌تونم سرزنشت کنم.
‫صددرصد. خیلی هم عالی.
‫فکر می‌کردم منو ‫یه کم بهتر از اینا می‌شناسی.
‫اونا، نگام کن، من هیچ‌وقت همچین کاری نمی‌کنم.
‫-آره، باشه. ‫-عمراً همچین کاری بکنم.
‫الان اینو می‌گی.
‫خوبه که می‌دونم این‌قدر منو پست می‌دونی. عالیه.
‫-نه، بابا، منظورم این نیست. ‫-چه عالی. آره، آره، من دیگه می‌رم.
‫نه، نرو. رامونا، قرار گذاشته بودیم ‫که این بدترین کار ممکنه.
‫-برام مهم نیست. ‫-بیا فقط درباره‌ش حرف بزنیم.
‫-برات مهم نیست؟ ‫-نه، مهم نیست.
‫الان کاملاً برام روشنه که ‫برات مهم نیست من دارم چی می‌کشم.
‫این‌همه بی‌تفاوتی واقعاً باورنکردنیه.
‫فقط برات مهمه که این قضیه ‫چه تأثیری روی تو می‌ذاره
‫و روی زندگی و خوشبختی ‫و حال خوبت، و...
‫هیچ‌کدوم از اینا واقعاً درباره من نیست.
‫همه‌ش درباره خودته.
‫درباره توئه ‫و عقده‌های لعنتی‌ات با مادرت.
‫چون فکر می‌کنی منم مثل اون ترکت می‌کنم.
‫من هیچ‌وقت هیچ دلیلی بهت ندادم که همچین فکری کنی.
‫- عاشقشم. ‫- من واقعاً هیچ‌وقت حتی ترکت نکردم.
‫آفرین. آفرین. تا جایی که می‌تونستی منو از خودت روندی.
‫خوشت اومد؟ حس خوبی داشت؟
‫- من خوشم اومد؟ ‫- عالی بود.
‫دقیقاً همون چیزی بود که می‌خواستم، عزیزم. ‫مرسی. خیلی خوب.
‫اونا، من... من نمی‌خواستم...
‫نه، اشکالی نداره. خوبه.
‫- بهتره همین‌جا تمومش کنیم. ‫- متأسفم.
‫باید قبل از اینکه بیشتر به هم آسیب بزنیم، تمومش کنیم. اشکالی نداره.
‫این دیگه یعنی چی؟ ‫تو که به من آسیب نمی‌زنی. نمی‌دونم...
‫نمی‌دونم، فقط حس می‌کنم الان وقتِ ما نیست، و اشکالی هم نداره.
‫- الان وقت ما نیست؟ ‫- نه، نیست.
‫واضحه که این رابطه دیگه جواب نمی‌ده.
‫- پس همین‌طوری از هم جدا می‌شیم؟ ‫- آره، فکر می‌کنم باید همین کارو بکنیم.
‫فکر می‌کنم این به نفع هردومونه.
‫تو فکر می‌کنی این به نفعمونه...
‫پس الان تویی که یک‌طرفه درباره وضعیت رابطه‌مون تصمیم می‌گیری؟
‫- باید بری دنیا رو ببینی. ‫- نمی‌خوام برم دنیا رو ببینم.
‫می‌خوای. برو.
‫بهم بگو چه‌جوریه.
‫خوش بگذره.
‫خیلی عذاب وجدان دارم که با رامونا چطور برخورد کردم.
‫همه‌چی... همه‌چی درست می‌شه.
‫واقعاً؟
‫آره.
‫ما این تابستون حسابی سختی کشیدیم، مگه نه؟
‫- نمی‌دونم داری درباره چی حرف می‌زنی.
‫تابستون من که خیلی بی‌حادثه بود.
‫آره. نه، کاملاً. آره.
‫خدایا. کاش فقط یه اتفاقی افتاده بود.
‫خب، کدومش خسته‌کننده‌تر بود؟ وقتی فهمیدی بابات
‫ممکنه بابای بهترین دوستت هم باشه،
‫یا وقتی فهمیدیم پدر و مادرهامون با هم رابطه داشتن؟
‫- آره، اون یه‌کم خسته‌کننده بود. ‫- چون اون یکی واقعاً افتضاح بود.
‫- آره. ‫- اوم...
‫درواقع هیچ‌کدوم. ‫فکر کنم خسته‌کننده‌ترین قسمتش
‫تماشای ازدواج پدر و مادرم بود که...
‫- کاملاً. ‫- ...از هم پاشید.
‫- که واقعاً خیلی دردناکه. ‫- بی‌رحمانه‌ست.
‫- ولی خنده‌داره. نه، واقعاً خنده‌داره. ‫- خنده‌دار نیست. واسه همینه که نمی‌خندم.
‫نه، خواهش می‌کنم بخند. ‫تنها کاریه که ازمون برمیاد.
‫- اشکالی نداره. ‫- راست می‌گی. راست می‌گی.
‫راست می‌گی.
‫این صورت رو ببین.
‫- می‌خوام تا ابد بهش خیره بشم. چیه؟ ‫- الیس، نه، نه.
‫چیه؟
‫نه، لازم نیست...
‫لازم نیست کار رو برای خودمون سخت‌تر کنیم. اوم...
‫برای هم نامه می‌نویسیم
‫با هم حرف می‌زنیم و به هم سر می‌زنیم. خوبه.
‫آنی.
‫چیه؟
‫الیس، نه.
‫خیلی دلم برات تنگ می‌شه.
‫خواهش می‌کنم نذار این جدایی ‫بیشتر از چیزی که باید درد داشته باشه.
‫خواهش می‌کنم.
‫فکر کنم ما...
‫فکر کنم باید بذاریم این دردش رو داشته باشه.
‫باشه؟
‫آره.
‫نه.
‫نمی‌خوام برم.
‫باشه. می‌دونم گفتی
‫می‌خوای چند جور قارچ مختلف رو امتحان کنی،
‫برای همین یه‌کم قارچ شاهی و انوکی گرفتم،
‫یه‌کم قارچ لابستر هم گرفتم.
‫کدوم‌یکی از اینا باعث می‌شه ‫دوباره راکون ببینم؟
‫-چی؟ راکون؟
‫-تموم شد. ‫-چی؟
‫چی... چی تموم شد؟
‫اونا باهام به هم زد.
‫-نه! وای خدای من، عزیزم. ‫-صبر کن، نه!
‫چی شد؟ شما دوتا محشر بودین، ‫مثل برت و ارنی.
‫باشه، بیا بشین. الان برمی‌گردم، باشه؟
‫سالی، برام غذا نیار.
‫هرقدر دلم بخواد بهت غذا می‌دم، ‫چون همیشه حالت رو بهتر می‌کنه.
‫-الان بالا میارم. ‫-الان برمی‌گردم.
‫من باید چی‌کار کنم؟
‫آنی ازم عصبانیه و اونا ازم متنفره.
‫باورم نمی‌شه دارم اینو می‌گم، ولی...
‫من از اینجا متنفرم، لعنتی.
‫انگار همه‌چی فقط درد داره.
‫می‌دونی می‌تونی چی‌کار کنی؟
‫چی‌کار؟
‫اون خراب‌شده رو بفروش.
‫یعنی اگه بفروشیش، می‌تونی بری ‫و تا آخر عمر هر کاری دلت خواست بکنی.
‫دنِیز که از قبل یه پیشنهاد جور کرده.
‫توی یه پوشه کوچولوی شیک بهم تحویلش داد، ‫پس معلومه کاملاً رسمیه.
‫فقط به آنی بگو می‌خوای چی‌کار کنی.
‫قول داده هر تصمیمی بگیری، ‫همون رو قبول کنه.
‫با اینکه خودم رو از کل این معامله کشیدم کنار، ‫ولی واقعاً دوستت دارم.
‫تازه این قبل از این بود که بفهمم ‫بابام اهداکننده اسپرم تو بوده،
‫پس الان علاقه‌م دوبرابره.
‫-فکر کنم منم دوستت دارم. ‫-تعجبی نداره.
‫-لزبین‌ها معمولاً ازم خوششون میاد. ‫-باشه.
‫یعنی، ‫نمی‌خوای سفر کنی؟
‫نمی‌دونم، ‫مثلاً یه جای باحال مثل ایتالیا درس بخونی.
‫باهوشی. یعنی کتاب می‌خونی، ‫نه از اون مدل مردهایی که فقط می‌خوان خودی نشون بدن.
‫یه‌جورایی هم قیافه‌ت ایتالیاییه. ‫احتمالاً اونجا خیلی بهت خوش می‌گذره.
‫تازه، منظورم اینه که
‫دیگه چی برای از دست دادن داری؟ ‫تقریباً همه‌چی رو از قبل از دست دادی.
‫آره. باشه. لعنتی.
‫ببخشید. این دیگه… زیاده‌روی بود.
‫باشه، پس فقط
‫فرضاً اگه بخوام این کارو بکنم…
‫هیچ اتفاقی برای الیس نمی‌افته
‫یا برای اسکله.
‫فرضاً، می‌تونی هر چیزی رو که می‌خوای ‫از این معامله حذف کنی.
‫سلام.
‫فقط می‌خوام دربارهٔ یه چیزی ‫باهات حرف بزنم.
‫اگه می‌خوای بشینی.
‫باشه.
‫همه‌چی خوبه؟
‫آره.
‫می‌خوام بفروشمش.
‫-بفروشی… ‫-جزیره رو بفروشم.
‫چی؟
‫ببخشید، من، ام…
‫گیج شدم. چی… از کی تا حالا؟
‫فهمیدم دیگه چیزی اینجا برام نمونده، ‫می‌فهمی؟
‫-چی؟ ‫-گوردون مرده،
‫جو عملاً دیگه برام مرده، ‫من و اونا هم از هم جدا شدیم.
‫-تو جدا شدی… ‫-تو واقعاً نمی‌خوای خواهرم باشی.
‫در حد تئوری برات جالب بود، ‫ولی حالا که واقعیه، دیگه نمی‌خوایش.
‫داری از کوره درمی‌ری.
‫باشه. هیچ‌کدومش درست نیست.
‫فقط حس می‌کنم بابای من ‫حالا بیشتر بابای توئه تا من.
‫پس ببخشید که واکنشم به این موضوع ‫کاملاً ایدئال نیست.
‫این خونه‌ته، رامونا. ‫اینجا رو دوست داری.
‫اگه فقط به این خاطر دوستش داشته باشم ‫که چیز دیگه‌ای نمی‌شناسم چی؟
‫اینجا بهترین جای دنیاست. ‫خودت همیشه اینو می‌گی.
‫تو همه‌جای دنیا رو دیدی، آنی.
‫و گوردون، اون
‫از مرگ دخترش ضربهٔ روحی خورده بود، ‫بعد هم…
‫اینجا گیر افتاده بود. ‫نمی‌تونست بره،
‫و این‌همه اصول اخلاقی ‫و ارزش رو توی وجودم نهادینه کرد،
‫ولی نمی‌دونم واقعاً ‫برای خودم مهم بودن یا نه.
‫راستش، تهِ وجودم، ‫نمی‌دونم واقعاً بهشون باور دارم یا نه.
‫و فروختن اینجا فقط…
‫زندگیم رو… عوض می‌کنه.
‫آره. آره.
‫کاملاً درکت می‌کنم.
‫ببخشید.
‫من فقط… من، ام…
‫نمی‌دونم پولش ارزش اینو داشته باشه ‫که خونه‌ت رو بفروشی
‫-چون گزینه‌های زیادی هست، رامونا. ‫-تو که همه‌چی داشتی!
‫تو که همه‌چی داشتی!
‫کرم‌های صورتت رو که می‌بینم، بابا.
‫تو هیچ‌وقت نگران هیچی نبودی.
‫بد نیست که منم برای خودم ‫یه زندگی بزرگ‌تر بخوام.
‫اصلاً بد نیست.
‫ولی زندگی بزرگ‌تر، ‫راستش می‌تونه خیلی سخت‌تر باشه.
‫کوچیکه‌ش هم می‌تونه سخت باشه!
‫اگه به نیویورک فکر می‌کنی،
‫نمی‌دونم چقدر ازش خوشت میاد، ‫رامونا.
‫حتی برای من هم جای راحتی ‫برای زندگی نیست.
‫برای همینه که شاید بخوام همین‌جا بمونم.
‫اینجا خونهٔ مامان بود و اون می‌خواست--
‫مامان مرده. مامان مرده.
‫نمی‌تونیم ازش بپرسیم چی می‌خواسته. ‫من نمی‌دونم. تو هم نمی‌دونی.
‫آنی، اون اینجا بزرگ شد ‫و بعد رفت.
‫و بعد برگشت.
‫می‌دونی چیه؟ من... بیا، اِم...
‫چرا یه شب بهش فکر نکنیم و بخوابیم؟
‫-نه. نه، ببخشید. نه. ‫-فقط...
‫فردا صبح نظرم عوض نمی‌شه.
‫رامونا، نمی‌تونی برای همچین تصمیم بزرگی ‫همون یه روزه تصمیم بگیری.
‫فقط یه لحظه... یه لحظه صبر کن.
‫چون فقط چیزی که تو می‌خوای مهمه.
‫نمی‌خوای بفروشم، ولی لعنتی اصلاً هم ‫نمی‌خوای برم نیویورک.
‫قول داده بودی، لعنتی.
‫باشه.
‫باشه؟
‫آره، قول داده بودم.
‫آره، قول داده بودم. گفتم ‫هر کاری بخوای می‌کنم، پس می‌کنم.
‫باشه.
‫-ممنون. ‫-هوم.
‫رامونا؟
‫بله؟
‫تو... تو اونجایی خوابت برده؟
‫آره.
‫هیچی یادت نمیاد؟
‫یعنی، یه چیزایی یادمه، ‫ولی انگار...
‫واقعاً نمی‌دونم این ‫یه خاطرهٔ واقعیه
‫یا فقط یه عکس ‫یا داستانیه که یکی برام تعریف کرده،
‫پس احتمالاً واقعی نیست.
‫توی تخت دراز کشیده بودیم ‫و اون پشتم رو می‌خاروند،
‫همون‌جوری که آدم پشت یکی رو آروم می‌خارونه، می‌دونی؟
‫و نفس کشیدنش رو حس می‌کردم، ‫و انگار...
‫فقط احساس گرما می‌کردم، ‫انگار کاملاً امن بودم و بغلم کرده بودن.
‫بفرما.
‫ممنون.
‫مامان؟
‫اشکالی نداره.
‫...در رودخونهٔ تنبل رو پایین می‌ریم.
‫خوبه.
‫بعدش می‌تونیم بریم...
‫آره!
‫سلام.
‫عزیزم، بیا اینجا. بیا دیگه.
‫خیلی متأسفم.
‫اشکالی نداره.
‫- رامونا؟ ‫-هوم؟
‫نمی‌تونم این کارو بکنم. ببخشید.
‫چه کاری رو نمی‌تونی بکنی؟
‫نمی‌شه فقط یه سال صبر کنیم؟
‫خواهش می‌کنم. حس می‌کنم تازه دارم مامان رو می‌شناسم.
‫نمی‌فهمیدم چقدر به اینجا نیاز دارم. ولی واقعاً دارم.
‫باورم نمی‌شه.
‫فقط دارم ازت یه سال وقت می‌خوام.
‫حس می‌کنم اگه یه سال دیگه اینجا بمونم، می‌میرم.
‫می‌دونم الان خیلی ناراحتی و بابتش واقعاً متأسفم.
‫ولی تو فقط ۱۶ سالته، رامونا، و اگه اینجا رو بفروشی،
‫بزرگ‌ترین اشتباه زندگی‌ت رو می‌کنی.
‫به خدا قسم. خواهش می‌کنم درست و حسابی بهش فکر کن.
‫دارم کاملاً منطقی فکر می‌کنم. خیلی هم واضح.
‫منم همین‌طور.
‫واقعاً حس می‌کنم مامان می‌خواست هردومون با هم اینجا باشیم.
‫واقعاً؟ تو این‌طور فکر می‌کنی؟ واقعاً فکر می‌کنی مامان اینو می‌خواست؟
‫یا شاید هم مثل من فکر می‌کنی؟
‫یعنی تازه دارم می‌فهمم زندگی‌م، لعنتی، انگار...
‫یه مشت مزخرفه و می‌خوام یه چیز جدید ببینم.
‫ولی حالا چون تو نمی‌خوای بفروشی، من اینجا گیر افتادم؟
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم. ببخشید.
‫باشه. باشه. باشه.
‫رامونا، من امروز می‌رم...
‫الو؟
‫سلام. با کانر جیکوبسون صحبت می‌کنم؟
‫بله.
‫سلام، کانر. من داون فیشر هستم، از مؤسسه فرزندخواندگی اوپن هارتس.
‫در مورد درخواستت از مادر بیولوژیکی‌ت جواب گرفتیم.
‫و اون خیلی دوست داره باهات تماس بگیره.
‫سلام، میپل.
‫سلام.
‫اینجاست؟ می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫نه.
‫می‌دونی کی برمی‌گرده؟
‫باشه. خب...
‫اگه دیدیش، بهش بگو من برای همیشه اینجا گیر افتادم،
‫اگه یه وقت خواست باهام حرف بزنه.
‫ممنون.
‫ببخشید.
‫چی؟
‫ببخشید.
‫آره.
‫آره، منم همین‌طور.
‫می‌دونی مجبور کردن یه بچه به دروغ گفتن ‫چقدر کار مزخرفیه؟
‫آره، می‌دونم.
‫ببخشید. و ممنونم.
‫چرا نمی‌خواستی باهاش حرف بزنی؟
‫اگه می‌فهمید من اینجام، ‫کاری رو که باید انجام بده نمی‌کرد.
‫خب، باید چی کار کنه؟
‫باید کاری رو بکنه که به نفع خودشه.
‫خوبی؟
‫آره.
‫ـ مطمئنی؟ ‫ـ آره، خوبم.
‫سلام.
‫فکر کنم الیس بیرونه و داره ‫هواپیما رو برات آماده می‌کنه.
‫ـ باشه. ممنون. عالیه. ‫ـ به‌زودی برمی‌گرده.
‫عالیه.
‫دیشب خواب مادرم رو دیدم.
‫جدی؟
‫فکر می‌کنی از به‌هم ریختن زندگی‌اش ‫پشیمون شده بود؟
‫نه، فکر کنم شاید بعضی کارها رو ‫یه کم متفاوت انجام می‌داد، ولی نه.
‫اون...
‫بالاخره خوشحال بود.
‫راستش بهم گفت ‫کاش زودتر این کار رو کرده بود.
‫پس بین وقتی که بابام ما رو برد ‫تا وقتی که مامانم مرد، چی شد؟
‫ـ قرار بود برگرده؟ ‫ـ معلومه که قرار بود برگرده.
‫دو روز بعد از رفتنتون ‫برای نیویورک بلیت داشت.
‫اولین بلیتی بود که تونسته بود گیر بیاره.
‫ـ واقعاً؟ ‫ـ آره.
‫پس استرس اینکه بابام ما رو برده بود
‫باعث شد زودتر از موعد ‫درد زایمانش شروع بشه یا...
‫نه.
‫ـ خب، مگه می‌شه علتش نبوده باشه؟ ‫ـ نه، نه، نه.
‫دکتر گفت نه.
‫باشه؟
‫اون مشکل قلبی داشت.
‫یعنی، هیچ‌کس خبر نداشت.
‫پس، یعنی... ‫دقیقاً اون شب چی شد؟
‫انی، اِم...
‫ببخشید، من...
‫باشه.
‫اون...
‫درد داشت.
‫نمی‌دونست درد زایمانه یا نه، ‫برای همین...
‫با عجله بردمش بیمارستان.
‫یادمه با خودم فکر می‌کردم...
‫دیگه محال بود این قایق ‫بتونه سریع‌تر حرکت کنه، می‌دونی،
‫ولی داشتیم با سرعت از روی دریاچه رد می‌شدیم.
‫همین‌طور فشار می‌دادم و می‌رفتم.
‫واقعاً دسته‌گاز رو خم کردم.
‫و رسیدیم اونجا.
‫فقط یادمه پر بود از دکتر و پرستار.
‫خیلی شلوغ بود.
‫هی منو هل می‌دادن بیرون.
‫برای همین توی چارچوب در ایستاده بودم،
‫که یه‌دفعه صدای یه تصادف اومد.
‫یادمه به راهرو نگاه کردم،
‫و یه دکتر، که از همه مسن‌تر بود،
‫با عجله از سرِ راهرو پیچید،
‫و خورد به یه ترالی پزشکی و همه‌چی پخش‌وپلا شد.
‫و با تمام سرعت از کنارم رد شد و رفت توی اتاق،
‫و یادمه همون‌جا بود که فهمیدم
‫اوضاع خیلی خراب بود، می‌فهمی؟
‫و اونا بردنش اتاق عمل.
‫اتاق عمل؟ چی… چه عملـ… نمی‌دونستم عملش کردن.
‫سزارین اورژانسی شد.
‫نمی‌دونستم سزارین شده.
‫ترسیده بود؟
‫می‌دونی، مادرت
‫شجاع‌ترین و نترس‌ترین آدمی بود
‫که تا حالا می‌شناختم.
‫وقتی داشتن می‌بردنش بیرون اتاق، چشم‌مون به هم افتاد،
‫و یادمه بهم لبخند زد،
‫انگار می‌خواست خیالم رو راحت کنه.
‫بعدش چی شد؟
‫خب، دیگه هیچ‌وقت ندیدمش.
‫از اتاق عمل بیرون نیومد.
‫پس هیچ‌وقت رامونا رو ندید؟
‫بغلش نکرد؟ هیچ‌کدوم از این کارها؟
‫نه.
‫سلام.
‫خیلی خوشحالم که اومدی. داشتم…
‫می‌دونی، امیدوار بودم قبل از رفتنم بتونم ببینمت.
‫-اوم… ‫-آره.
‫نمی‌دونم تو چه حالی هستی یا اصلاً…
‫شاید توی یه دنیایی بشه…
‫من و تو یه‌کم با هم وقت بگذرونیم. چون واقعاً می‌خوام…
‫رامونا؟
‫تو تمام عمرت دخترِ مامان‌مرده بودی.
‫باشه.
‫و همیشه اینجا رو داشتی و اون رو…
‫همه خاطراتش رو، گوردون رو و… منظورم اینه…
‫هر تابستون توی تخت اون می‌خوابیدی. یعنی، این…
‫واقعاً فوق‌العاده‌ست.
‫منم اینو می‌خوام.
‫منم نیاز دارم دخترِ مامان‌مرده باشم.
‫و تو هیچ‌وقت فرصت نداشتی دخترِ یه پدرِ زنده باشی.
‫ولی من این فرصت رو داشتم.
‫من ۱۸ ساله که اینو دارم.
‫هو...
‫و راستش، اون واقعاً پدر خوبیه.
‫و می‌خوام تو هم اینو داشته باشی.
‫واقعاً می‌خوام تو هم اینو داشته باشی.
‫تو لیاقت اینو داری که یکی مراقبت باشه.
‫آره. نه، می‌دونم لیاقتش رو دارم.
‫فقط... نمی‌دونم واقعاً می‌خوامش یا نه.
‫خب، به‌نظرم...
‫فکر می‌کنم بهش نیاز داری.
‫تو از کجا می‌دونی من به چی نیاز دارم؟
‫چون من خواهرتم.
‫پس باید چیکار کنیم؟
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.