دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫از اول می‌دونستم آخر و عاقبتت خوب نمی‌شه.
‫بابا؟
‫لیدیا پوئت،
‫عامدانه ماهیت قانون رو زیر پا گذاشتی،
‫اعتبار سازمان‌مون و نظم عمومی رو مختل کردی.
‫عنوان مشاور حقوقی رو تصاحب کردی
‫و حضور زنانه‌ات رو در دادگاه‌ها تحمیل کردی.
‫به این خاطر، بدین‌وسیله محکومت می‌کنیم.
‫آماده!
‫هدف!
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫شلیک!
‫« قانون به گفته‌ی لیدیا پوئت »
‫چیزی نیاز داری خانم؟
‫ممنون آلبرتینا.
‫صبح بخیر.
‫صبح بخیر لیدیا.
‫خوب خوابیدی؟
‫آره، بد نبود.
‫من و تریسا می‌خوایم یه بار دیگه ‫حمایت کامل‌مون رو بهت اعلام کنیم.
‫حمله‌ی ناشایستی بود.
‫ویراستار روزنامه قبلاً عذرخواهی شخصی کرده
‫و قول داده فوراً جمعش کنه،
‫البته تو فکرم که ازش غرامت جدی بگیرم
‫با توجه به لحن افتراآمیز شنیع ‫و ابتذال مفهوم.
‫هیچ... نه.
‫حرف اشتباهی زدم؟
‫فقط...
‫چیزی که نوشتن کاملاً اشتباه نیست.
‫- به این خاطر. ‫- جان؟
‫من و دادستان فورنو،
‫قبل از شروع این محاکمه،
‫می‌شه گفت یه رابطه دوستانه داشتیم.
‫لطفاً
‫دوستانه رو توضیح بده.
‫رمانتیک.
‫قاعدتاً خیلی محتاط بودیم،
‫این مسئله هم هیچ تاثیری روی روند دادگاه نذاشت.
‫کاملاً برعکس.
‫ولی ببینید، بوسه‌ای که ‫روزنامه‌ها ازش نوشتن...
‫اتفاق افتاده؟
‫آره، اتفاق افتاده.
‫- بهتره تنهاتون بذارم. ‫- نه تریسا، بمون.
‫بمون. چیز مخفی‌ای بین ما نیست.
‫و راستش، چیزی نیست که باید ازش خجالت بکشم.
‫مسئله خجالت کشیدن یا نکشیدن نیست، لیدیا.
‫برام مهم نیست. ‫مهم نیست چطوری عاشق می‌شی،
‫قید عشق رو می‌زنی، ‫ازدواج می‌کنی یا نمی‌کنی.
‫دیگه از تلاش واسه درک کردنت خسته شدم.
‫ولی این واقعیت که منـو توی دادگاه جنایی
‫درگیر یه محاکمه کردی
‫در حالی که با دادستان رابطه داشتی، نابخشودنیه.
‫چیش نابخشودنیه، انریکو؟
‫که آزادانه زندگیم رو کردم؟
‫آزادیت، اعمالت، ‫روی زندگی دیگران تاثیر می‌ذارن.
‫مثل بابا حرف نزن. سخنرانی...
‫- نه. اجازه نمیدم. ‫- باید بهت می‌گفتم. ببخشید.
‫- دیگه نمی‌دونم چی بگم. ‫- نه! بمون و گوش کن.
‫این چهار سال هر کاری گفتی کردم.
‫«تو دادگاه جنایی واسه استیناف کمکم کن.»
‫«حتماً!» ‫«درخواست تصویب قانون من رو ببر دادگاه.»
‫«چشم، خانم!»
‫«می‌شه وکیل دوستم گراتزیا بشی؟» ‫«البته! مجانی انجامش میدم!»
‫به خاطرت خواب شبم رو از خودم دریغ کردم.
‫هرکاری برات کردم!
‫تو چی؟
‫تو چی کار کردی؟
‫فقط به فکر خودتی.
‫وسایلت رو جمع کن و از این خونه برو.
‫دیگه کاری باهم نداریم.
‫متاسفم تریسا.
‫بفرمایید، اینجا اتاق شماست.
‫- ممنون. ‫- راحت باش.
‫یاکوپوی عزیزم، برات نامه می‌نویسم ‫چون تنها دوستی هستی که برام مونده
‫نمی‌خوام بگم داداشم درست میگه یا نه،
‫بلکه می‌خوام به تنها مشکلی که واقعاً برام مهمه ‫اشاره کنم،
‫که اونـم سرنوشت دوستم گراتزیاست.
‫پس از آینده میگم، نه گذشته، ‫که آماده نیستم درباره‌اش صحبت کنم.
‫گرچه، می‌خوام انریکو از نبردی که
‫باهمدیگه شروع کردیم غفلت نکنه ‫با وجود
‫از گذشته‌ی فونتانا تحقیق کن.
‫باورم نمی‌شه.
‫لیدیا پوئت.
‫منـو یادت میاد؟
‫ژولیو بونومو.
‫سال ۸۱ باهمدیگه فارغ‌التحصیل شدیم. ‫هنوز یادمه چقدر تشویق شدی.
‫ژولیو، البته.
‫ببخشید، داشتم نامه می‌نوشتم اگه اجازه بدی.
‫- البته، عجله‌ای نیست. ‫- ممنون.
‫ببین، مقاله‌ای که درباره‌ات نوشتن ‫واقعاً بزدلانه بود. امیدوارم که...
‫- می‌شه برامون دو لیوان گراپا بیارید؟ ‫- ژولیو!
‫راستش نمی‌دونم...
‫نمی‌شناسیم، آره می‌فهمم.
‫به مشیت الهی اعتقاد داری؟
‫منم ندارم.
‫ولی وقتی اینجا دیدمت، ‫گفتم شاید بهتره نظرم رو عوض کنم.
‫پرونده‌ای بهم دادن که واقعاً خواب شبم رو ازم گرفته...
‫ژولیو.
‫دوران سختی دارم. ‫کلی کار دارم.
‫درباره بچه‌ایه که به اشتباه ‫به قتل متهم شده.
‫چهارده سالشه. از بچگی آزارش می‌دادن.
‫می‌تونم ادامه بدم؟
‫می‌تونم بگم نه؟
‫مدیر مدرسته به فاصله ۲ متر
‫از جسد معلم پیداش می‌کنه ‫و دستـاش کاملاً خونی بوده.
‫دادستان میگه همین مدرک کافیه ‫که جرم رو گردن اون بندازن،
‫ولی من می‌دونم کار اون نبوده.
‫اسمش برتو تونلی‌ـه.
‫می‌خوام کمکش کنم، ولی حرف نمی‌زنه.
‫یه نگاهی توی چشمـاش داره... ‫گوش میدی؟
‫بله.
‫فکر می‌کنم کمکت خیلی فرق ایجاد کنه. ‫هیچوقت...
‫باشه، ولی اگه کمکت کنم، ‫می‌شه ۵ ثانیه حرف نزنی؟
‫اینـو هم برام تحویل بده.
‫آدرس روش نوشته شده. ‫ممنون بونومو.
‫عقل داداشت سر جاش نیست.
‫کامل هم اشتباه نمیگه.
‫شاید.
‫ولی داشتم فکر می‌کردم،
‫اگه رابطه ما
‫نرمال بود،
‫اعلامش کرده بودیم...
‫باهمدیگه تصمیم گرفتیم.
‫فردا، روزنامه قراره رسماً تکذیب کنه.
‫- فکر کردن بهش فایده نداره. ‫- دقیقاً نکته همینه.
‫شاید حرفم دیوانگی باشه،
‫ولی فرض بگیر تکذیبش نکنیم.
‫تکذیب نکنیم و اعلام کنیم، جلوی همه عزیزان‌مون.
‫و اینکه قصد داریم ازدواج کنیم.
‫نمیگم واسه حفظ ظاهر. ‫میگم چون جدی هستم.
‫چون می‌خوامش.
‫از اولین بوسه‌مون.
‫بگو فقط تخیل من نبوده، که...
‫- همه‌اش تو ذهن من نبوده... ‫- پیر.
‫من نمی‌خوام ازدواج کنم.
‫بهت اهمیت میدم، خودت می‌دونی.
‫منـم عاشقتم.
‫متاسفم.
‫هم‌کلاسی‌های برتو میگن
‫معلم جلوی همه شدیداً تنبیهش کرده بود.
‫همین هم برای دادستان کانتامسا دلیل کافی‌ایه ‫که سرش رو لِه کرده.
‫با یه رز صحرایی، ‫یه سنگ از کلکسیون معلم.
‫می‌بینی کارهاش رو؟ ‫هیچی نمیگه.
‫چون چیزی ازش نپرسیدی.
‫باشه، خب...
‫سلام، من لیدیا هستم.
‫اومدم کمکت کنم.
‫شنیدم اسمت برتوئه، درسته؟
‫خوشبختم برتو.
‫می‌خوای من سعی کنم ‫که به خونه برت گردونم؟
‫فکرش رو می‌کردم.
‫واسه رفتن از اینجا، ‫باید قبلش چندتا سوال ازت بپرسم.
‫مشکلی نیست؟
‫واقعیت داره که معلم جلوی همه تنبیهت کرده؟
‫زیاد این کار رو می‌کرد؟
‫کتکت می‌زد؟
‫آقای بورومی کسی رو کتک نمی‌زد.
‫بقیه معلم‌ها با خط‌کش می‌زدن.
‫ولی اون نمی‌زد.
‫فقط سرم داد می‌زد.
‫وقتی رفتم داخل، دیدم روی زمین افتاده.
‫کلی خون ازش رفته بود. ‫بعد گفتن مُرده.
‫درسته، متاسفانه.
‫ولی حالا ما اینجاییم
‫که بفهمیم چه بلایی سرش اومده.
‫اگه بخوای کمک‌مون کنی.
‫به نظرت می‌تونم برم خونه؟
‫برتو، افرادی که آوردنت اینجا،
‫فکر می‌کنن تو معلم رو کشتی.
‫متوجهی؟
‫ولی اگه چیزی که بهم گفتی درست باشه، ‫نظرشون رو عوض می‌کنیم.
‫باشه؟
‫جزئیات واضح نیستن.
‫ولی فکر می‌کنم انریکو هم بوده.
‫با یه پمپ مکانیکی هم ور می‌رفته،
‫مثل همونی که سه‌چرخه‌ات داشت.
‫اون که داشت با پمپ ور می‌رفت، من یهو باد کردم.
‫ولی سبک بودم و رفتم تو هوا، ‫از سوپرگا بالاتر رفتم.
‫مثل یه بالون هوای گرم؟
‫دقیقاً.
‫گِرد بودم مثل یه بالون هوای گرم.
‫یا مثل زنی که تو ماه آخر حاملگیشـه.
‫عزیزم، فقط یه خوابه.
‫عزیزم،
‫خواب دیدم حامله شدم.
‫آره، خواب خیلی چیزها رو می‌بینیم.
‫آره، ولی خواب‌های هشداردهنده هم داریم. ‫شوپنهاور هم میگه.
‫فلسفه‌ی آلمان رو نکش وسط تریسا، لطفاً.
‫به کارت افتخار می‌کنی؟
‫لیدیا توی بد مخمصه‌ای گیرم انداخت. ‫محاکمه از دست رفته.
‫اشتباهت اینجاست.
‫روزنامه‌های بورژوازی همه علیهت شدن. ‫درسته.
‫ولی یکی‌شون حاضره ازت حمایت کنه.
‫یعنی روزنامه خودت؟
‫بحث لیدیا که باشه،
‫روزنامه یاکوپو همیشه خیلی جسور می‌شه.
‫این داره وسواست می‌شه، عزیزم؟
‫می‌فهمم. مزاحمت نمی‌شم. ببخشید.
‫یاکوپو.
‫با اجازه، عزیزم.
‫انریکو، واسه یه بارم که شده، ‫خوب به حرفم گوش کن.
‫داستانی که مطبوعات دارن به خورد مردم میدن ساده‌ست.
‫یه طرف، یه قهرمان جنگی پرافتخار رو داریم.
‫یه ور دیگه، زنش،
‫خیانت‌کار،
‫که دوستی با اخلاقیات بحث‌برانگیز ازش دفاع کرده.
‫برو سر اصل مطلب.
‫بیا از کاپیتان نیروی دریایی گویدو فونتانا صحبت کنیم.
‫انریکو، ما عملاً هیچی ازش نمی‌دونیم.
‫نمی‌دونیم کِی وارد ارتش شده.
‫نمی‌دونیم چطوری مدال افتخارش رو گرفته.
‫انریکو، حتی نمی‌دونیم که واقعاً توی جنگ بوده یا نه.
‫هنوز یکم وقار برام مونده، یاکوپو،
‫و به صورت اساسی حاضر نیستم ‫یه قربانی رو محاکمه کنم.
‫صبرکن. هدف همینه.
‫اگه بگی کاپیتان فونتانا قربانیه،
‫فرض رو بر این گذاشتی که گراتزیا ‫قانوناً از خودش دفاع نکرده.
‫بهش میگن مصادره به مطلوب.
‫انریکو، اگه می‌خوای بگی دفاع از خود بوده،
‫باید ثابت کنی که گراتزیا تنها قربانی واقعیه.
‫از اونجایی که شاهد دیگه‌ای نداریم،
‫تنها امیدت اینه که کاپیتان فونتانا
‫اون آدم درستی که بهمون گفتن نیست.
‫امید خیلی کمی داره.
‫پس کنجکاو نیستی بفهمی
‫کاپیتان فونتانا قبل از ازدواجش چی کار می‌کرده؟
‫چیزی که می‌دونم اینه که، تو دهه ۷۰، ‫که روباتینو
‫خلیج عصب رو از طرف دولت ایتالیا ‫در اریتره خرید،
‫نیروی دریایی یه کشتی به نام وِدِتا فرستاد،
‫که شوهرم افسر فرمانده‌اش بود.
‫چند ماهی اونجا موند.
‫فکر کنم اون زمان زخمی می‌شه،
‫ولی وقتی باهم آشنا شدیم، ‫دیگه مرخص شده بود.
‫هیچوقت از گذشته‌اش نمی‌گفت. ‫حتی نمی‌دونم کجا زندگی می‌کرده.
‫معمولاً توی ارتش، روابط دوستانه خیلی نزدیکی شکل می‌گیره.
‫با هیچکدوم از هم‌خدمتی‌هاش در تماس نبود؟
‫حتی دوستان زیادی نداشت.
‫آدم سخت‌گیری بود.
‫این شاید کمک کنه.
‫اگه کسی بتونه شهادت بده.
‫این ایده لیدیاست؟
‫ببخشید، چی؟
‫این ایده لیدیاست؟
‫نه، ایده لیدیا نیست. ‫یه ایده خالیه.
‫شاید ایده درستی نباشه، ‫ولی بازم یه ایده‌ست.
‫گراتزیا، ایده خیلی خوبیه.
‫و مطمئنم لیدیا هم موافقه.
‫براش یه نامه نوشتم.
‫اگه ممکنه بهش برسونش.
‫فکر می‌کنی بالاخره بیاد دیدنم؟
‫رک میگم.
‫لیدیا دیگه به قدر کافی صدمه وارد کرده.
‫من الان اینجام،
‫و به شرفم قسم قصد ندارم این محاکمه رو ببازم.
‫آقای بورومی اینجا آزمایشگاه علوم ساخته بود، می‌بینید؟
‫اونجا روی زمین پیداش کردم. ‫هنوز یکم لکه خون هست.
‫کلکسیونی که می‌گفتی اینه، درسته؟
‫آره. دادستان میگه برتو سنگ رو از اونجا برداشته ‫و باهاش زدتش...
‫یه لحظه بیا اینجا. مراقب خون باش.
‫باشه، خب
‫من و تو اینجا هستیم.
‫- آره. ‫- داریم حرف می‌زنیم، بعد محکم هلت میدم.
‫سرت ممکنه به اونجا بخوره،
‫بیفتی روی زمین و زمین رو خونی کنی.
‫ولی اگه بچه باشم،
‫قدم ازت کوتاه‌تره،
‫باید با سنگ از پشت بزنمت، ‫که یعنی باید نشسته باشی.
‫معلم کجا نشسته بوده، به گفته دادستان؟
‫پشت میز.
‫شما هم می‌بینید دیگه.
‫اگه اونجا نشسته بوده، ‫نمی‌تونسته بیفته اونجا.
‫پس میگی نمی‌خواسته بکشتش.
‫- فقط خواسته هلش بده. ‫- نه، برتو فقط یه پسربچه‌ست.
‫فکر نکنم می‌تونسته اونقدر محکم هلش بده.
‫پس کار کی بوده؟
‫جناب مدیر، تا جایی که شما می‌دونید،
‫دانش‌آموز بزرگسال یا معلمی نبوده ‫که با آقای بورومی بحث کرده باشه؟
‫فقط چند ماه اینجا بود، ‫پس دوست زیادی پیدا نکرده بود.
‫ولی ما رابطه‌ی صمیمی‌ای داشتیم.
‫- می‌تونید از هرکسی بپرسید. ‫- البته.
‫ولی بقیه همکارهاش، ‫فکر می‌کردن یکم آدم عجیبیه.
‫بود؟
‫من ازش خوشم می‌اومد. ‫آرمان‌گرا بود.
‫گاهی، اگه والدین بچه‌هاشون رو نمی‌آوردن مدرسه،
‫می‌رفت خونه دنبالـشون.
‫دادستان اینـا رو دیده؟
‫بله.
‫خب؟
‫نه، ندیده.
‫اینـا پرتره‌های معلمه. ‫بچه‌ها واسه ایستر بهش دادن.
‫بچه‌ها هم همه‌چیز رو می‌فهمن، درسته؟
‫«فراروتی دانته.»
‫«خیابان ریوارولو، پلاک ۹.»
‫سلام. دیر کردی‌ها.
‫شاید، ولی خبرهای مهم دارم.
‫اول، این رو گراتزیا داد.
‫خبررسون رو هم مقصر نکن.
‫بعدش کاری که خواستی رو کردم،
‫نتیجه این شد که انریکو رو ‫بردم فرماندهی نیروی دریایی.
‫حالا اینـش رو گوش کن، ‫لیست ملوان‌هایی رو بهمون دادن
‫که تو دهه ۱۸۷۰، با کاپیتان فونتانا ‫سوار وِدِتا بودن.
‫ماموریت‌شون محافظت از اولین کلنی ایتالیایی،
‫در خلیج عصب بود.
‫پس فونتانا در اریتره بوده.
‫اونجا پاش تیر خورده.
‫ولی اطلاعات بیشتری بهت میدم ‫چون یکی از ملوان‌ها در تورین ساکنه.
‫داداشت می‌خواد گیرش بیاره.
‫باشه.
‫حالا می‌شه لبخند بزنی؟ فقط یه بار.
‫فقط اگه بتونی انریکو رو قانع کنی ‫که برم گردونه روی پرونده.
‫با شناختی که ازش دارم،
‫فکر نکنم به خاطر رابطه‌ات با فورنو دیگه ببخشتت.
‫پس بهش بگو رابطه‌ام با فورنو تموم شده.
‫نمی‌تونست ادامه پیدا کنه.
‫بگذریم، ترجیح میدم ازش حرف نزنم.
‫خیلی متاسفم.
‫« دادستان فورنو: جلوی شایعات رو بگیر »
‫صبح بخیر آقای دادستان.
‫صبح بخیر جناب قاضی.
‫همونطور که برات قابل‌تصوره، ‫از محاکمه اختصاری خوشم نمیاد.
‫خصوصاً اونـایی که مطبوعات بزرگش کنن.
‫از شنیدنش خوشحالم، جناب قاضی.
‫ولی انتظاری که ازت دارم ‫شفاف‌سازی قاطعه.
‫باید چه فکری درباره رابطه‌ات با خانم پوئت داشته باشم؟
‫مطلقاً هیچی.
‫همه‌اش دروغه، جناب قاضی.
‫ولی دقیق یادمه که باهمدیگه تو پارک ولنتینو دیدمـتون.
‫منظورتون چیه؟
‫اگه قول بدی، همین برام کافیه.
‫قول میدم.
‫انتظارم همین بود.
‫امیدوارم دیگه سوپرایزی نباشه.
‫لیدیای عزیز،
‫حتی نمی‌دونم از کجا شروع کنم،
‫ولی حس می‌کنم لازمه با تمام وجودم ‫این نامه رو برات بنویسم.
‫عذر می‌خوام
‫که این همه مدت ‫یه چیز به این مهمی رو مخفی کردم.
‫توجیهی به جز این واقعیت ندارم
‫که گاهی به اسم دوستی
‫کارهای احمقانه یا حتی زشت انجام میدیم.
‫می‌ترسیدم بری.
‫تو تنها دوستم بودی، ‫و نمی‌خواستم تنها باشم.
‫امیدوارم بتونی منـو ببخشی.
‫دوستت دارم.
‫با عمیق‌ترین علاقه، گراتزیا.
‫صبح بخیر.
‫آقای فراروتی؟
‫سلام. باید با پسرتون دانته صحبت کنم، اگه خونه‌ست.
‫- چرا؟ تو دردسر افتاده؟ ‫- نه.
‫به هیچ وجه. ‫باید چندتا سوال ازش بپرسم.
‫همونطور که می‌دونید، معلم دانته ‫به طرز غم‌انگیزی به قتل رسیده...
‫بازم ماجرای این معلمه؟
‫آره، ببینید، مدیر مدرسه ازم خواسته
‫ببینم بچه‌ها ازش چی یادشون میاد، پس...
‫رزا!
‫دانته رو بفرست اینجا!
‫زودباش!
‫تازه از کارخونه ریسندگی برگشته. ‫شیفتش تا ساعت ۵ عصر بود.
‫از اول می‌دونستیم برتو پسر عجیبیه، می‌دونی؟
‫یه بار نزدیک بود بیرون کارخونه ‫کله‌ی دانته رو بشکافه.
‫اینه‌هاش!
‫پسر کوچولوم. ‫زخم روی سرت رو به خانم نشون بده.
‫- نه. ‫- زودباش، نشونش بده.
‫تو بگو که آیا این رفتار درستیه یا نه.
‫سلام دانته.
‫تو این نقاشی رو کشیدی، درسته؟
‫آره، واسه معلم.
‫نقاشیت خیلی خوبه.
‫این معلمه، درسته؟
‫آره، ولی خیلی شبیهش نیست.
‫این یکی چی، این غوله؟
‫وقتی کشیدیش ‫منظورت آدم خاصی بود؟
‫جواب خانم رو بده. ‫پسر خوبی باش.
‫داشتم به آقای کالکانیو
‫فکر می‌کردم.
‫اون کیه؟
‫مالک کارخونه ریسندگی.
‫ولی اون غول نیست.
‫به حرفش گوش نده. ‫همیشه چرند میگه.
‫حتماً بعد از ۱۰ ساعت کار خسته شده.
‫- بذاریم استراحت کنه. ‫- برو.
‫ممنون دانته.
‫دانته به خاطر مرگ معلمش خیلی ناراحت بوده.
‫همه خیلی دوستش داشتیم.
‫می‌فهمم.
‫بهم گفتن آدم خاصیه.
‫ممنون. خدافظ.
‫حقیقت اینه که آقای بورومی ‫خیلی اعصاب‌خردکن بود.
‫کل روستا رو بهم می‌ریخت، ‫می‌گفت بچه‌هاشون نباید کار کنن
‫نه، قانون اینـو میگه، آقای کالکانیو.
‫واسه خانواده‌شون پول در میارن.
‫واسه تو هم پول در میارن، نه؟
‫بعدش این آدم اعصاب‌خردکن پیداش می‌شه ‫و کارگر ارزونت رو ازت می‌گیره.
‫البته. همیشه رئیس‌ها قتل رو انجام میدن.
‫هیچوقت این حرف رو نزدم.
‫من احمق نیستم، خانم پوئت.
‫شاید یکی بهت گفته ‫که با معلمه بحث‌های خاصی داشتم،
‫تو هم شلوغش کردی.
‫پس اعتراف می‌کنی که بحث کردین.
‫گوش کن، دیگه بسه.
‫هیچ توضیحی بهت مدیون نیستم، ‫ولی نمی‌خوام وقتت رو هدر بدم.
‫روز قتل، رفته بودم کومو ‫که بار ابریشم بخرم.
‫در مسافرخونه‌ی لاریو اقامت داشتم.
‫براشون نامه بنویس که تایید کنن.
‫حالا با اجازه‌ات، من کار دارم.
‫داره میاد.
‫اگه کمکم کنی، زمانی که می‌خواد نصف می‌شه.
‫باشه، بعدش چی؟
‫فرار هم بکنیم، میلا رو چی کار کنم؟
‫مگه نگفتی باهوشه؟
‫اگه تو بتونی فرار کنی، ‫شاید اونـم بتونه از عموش فرار کنه.
‫بهش بگو کجایی تا بیاد پیشت.
‫ولی اگه بمونی و محکوم بشی...
‫چون می‌دونی که محکومت می‌کنن، درسته؟
‫متاسفانه آره.
‫بعدش چی؟
‫بعد از حکم، می‌فرستنت زندان فوق‌امنیتی.
‫دیگه دخترت رو نمی‌بینی.
‫دادرسی نهایی یک هفته دیگه‌ست. ‫موفق نمی‌شیم.
‫شاید نه.
‫ولی حداقل می‌تونی بگی تلاشت رو کردی.
‫من خراب‌شده‌های زیادی رو دیدم، ‫ولی خلیج عصب...
‫خورشید چشمـات رو می‌سوزونه. ‫آب نیست.
‫شن و خاک همه‌جا میرن.
‫بعدش فونتانا بود که زندگی‌مون رو جهنم کرده بود.
‫- ولی اون یه قهرمان باافتخار بوده، درسته؟ ‫- خب...
‫فقط می‌دونم با من مشکل داشت.
‫یه بار ۷ روز زندانیم کرد
‫چون پوتینم برق نمی‌زد.
‫در عصب.
‫بگو چه زمانی توی جنگ زخمی شد.
‫کدوم جنگ؟
‫خودش رو زخمی کرد. ‫اشتباهی به پاش شلیک کرد.
‫به جز اون، اکثر زمانش رو ‫با دخترهای جوون محلی می‌گذروند.
‫ببخشید؟
‫آره، می‌گفت از دخترهای سفیدپوست ‫بیشتر تحویلش می‌گیرن.
‫هرچی کوچیکتر بودن، ‫بیشتر دوستـشون داشت.
‫کوچیک از نظر جثه؟
‫آقا، توی کدوم سیاره زندگی می‌کنی؟
‫ببخشید. ادامه بدید. ‫من الان برمی‌گردم.
‫بگو. ادامه بده لطفاً.
‫تریسا، چی کار می‌کنی؟
‫دختربچه‌مون یه تخت جدید نیاز داره. ‫ماریانا مناسب نیست.
‫از همین الان می‌دونی که دختره؟
‫می‌تونم حسش کنم.
‫شوهرم، آقای پوئت.
‫قربان، صبح بخیر.
‫صمیمانه تبریک میگم.
‫ممنون.
‫- عزیزم؟ ‫- بله؟
‫نمی‌خوام انتقاد کنم،
‫ولی به نظرت یکم زود نیست؟
‫امروز صبح سه بار بالا آوردم.
‫- خب، در این صورت... ‫- آره.
‫- ادامه بدید. ‫- ممنون.
‫لطفاً ادامه بدید.
‫این یارو ادواردو گورینو، ‫ملوان روی کشتی ودتا،
‫ادعا می‌کنه کاپیتان فونتانا ‫یه دختر اریتره‌ای زیرسن‌قانونی
‫به نام امیرا رو خریده و به ایتالیا آورده.
‫گراتزیا هیچوقت بهم نگفته.
‫درسته، دقیقاً. نمی‌دونم اصلاً داستانش چقدر واقعیه.
‫در ضمن، البته این برداشت منه،
‫ظاهراً از کاپیتان فونتانا کینه شخصی داره.
‫ولی حتی اگه واقعیت هم داشت، ‫مدرکی واسه اثباتش نیست.
‫هیچ رد مدرکی نداره.
‫می‌دونیم وقتی کاپیتان از آفریقا برگشته ‫کجا مستقر شده؟
‫می‌دونیم زاده تورین بوده،
‫به آکادمی لا اسپتزیا رفته،
‫بعد از عروسی هم یه واحد در جنوا خریده.
‫متاسفانه، قبل از اون هیچ ردی ازش نیست.
‫- عالیه. ‫- آره.
‫- ثبت احوال رفتی؟ ‫- ثبت احوال؟ واسه چی؟
‫فونتانا با زخم پا برگشته، درسته؟
‫وقتی شما آقایون هم زخمی می‌شید، ‫همیشه میرید پیش مامان‌تون گریه کنید.
‫دنبال زنه بگرد تا شاید خودش رو پیدا کنیم.
‫کافیه! شما دوتا، برید!
‫درست بازی کنید، فهمیدین؟ ‫توپ رو بنداز وسط، زودباش.
‫من باید برم.
‫چی شد؟
‫هیچی. ممنون، عالی بودی.
‫ولی...
‫می‌خوای از دوستـات بهم بگی؟
‫- زیاد دوست ندارم. ‫- نداری؟
‫چطور؟
‫می‌دونیم با یکی از هم‌کلاسی‌هات دعوات شده
‫و سرش رو زخمی کردی.
‫چطوره تو دهنت رو ببندی؟
‫- ببخشید. ‫- گفتی می‌بریم خونه.
‫می‌خوام، ولی اول باید مطمئن بشم ‫که کل حقیقت رو بهم گفتی.
‫زیاد درگیر می‌شی؟
‫آره، گاهی پیش میاد.
‫ولی من کاری با معلمه نکردم.
‫باشه، ولی چرا با دانته دعوات شد؟
‫چون معلم براش کلاس خصوصی می‌ذاشت.
‫می‌گفت باهوشه، ‫که باید بیشتر درس بخونه.
‫می‌خواست ببرتش مدرسه غیرانتفاعی پولدارها.
‫اون چه حسی بهت داد؟
‫نمی‌دونم.
‫بد.
‫ولی آخرش، پدر دانته ‫نخواست جایی بفرستتش.
‫گفت باید کار کنه.
‫مثل خودش، مثل همه.
‫درسته.
‫منظورت از درسته چیه؟
‫اول، می‌خوای ببریم خونه. ‫حالا فکر می‌کنی کار من بوده؟
‫برعکس، برتو.
‫یادمه چه قولی بهت دادم.
‫الان هم اطلاعات خیلی مهمی بهم دادی.
‫چی؟
آ.و.ا‌.مـ.ـو.و.ی
‫می‌شه بیام تو؟
‫شوهرم خونه نیست.
‫دنبال شوهرت نبودم.
‫با تو کار داشتم.
‫رزا.
‫این تصویر شوهرته، درسته؟
‫معلمه می‌خواسته قانعش کنه ‫که بذاره پسرتون درس بخونه.
‫و فکر کنم واسه همین دعواشون شده.
‫و دانته اونـا رو دیده.
‫و در ماه‌های بعد، ‫معلمه اصرار کرده،
‫شوهرت هم صبرش تموم شده،
‫و یه روز حتماً زیادی هلش داده،
‫که معلمه مُرده.
‫شاید تصادفی بوده، شاید نه. ‫ولی اتفاقی که افتاده اینه و تو...
‫خانم، می‌دونیم با وکیل برتو تونلی کار می‌کنی.
‫ما حرفی نداریم بهمدیگه بزنیم.
‫رزا، نمی‌تونم وادارت کنم.
‫هیچکس نمی‌تونه.
‫ولی می‌خوام
‫بهت شجاعتش رو بدم
‫که اتفاقی که افتاده رو برملا کنی
‫چون می‌دونی در حق پسرت منصفانه نیست.
‫منصفانه نیست که یه بچه ‫توی کارخونه عرق بریزه.
‫منصفانه نیست وسط خشونت زندگی کنه
‫و نتونه آینده‌ای جز آینده‌ی پدرش رو تصور کنه. ‫منصفانه نیست.
‫یه بچه دیگه هم الان توی زندانه
‫به خاطر شوهرت و اون هم منصفانه نیست.
‫نمی‌خوای واسه خودت انجامش بدی؟ ‫باشه.
‫واسه اونـا انجامش بده.
‫واسه پسرت انجامش بده، رزا. ‫می‌تونم کمکت کنم.
‫برگشتی به خونه من؟
‫خانم داشت می‌رفت، ارنستو.
‫خب؟ میری یا نه؟
‫وگرنه مثل معلمه من رو هم می‌کشی؟
‫بس کن ارنستو! بسه!
‫خفه شو!
‫برو!
‫دیگه نمی‌تونم ازت دفاع کنم.
‫متاسفم.
‫مامان!
‫دیدی مشیت الهی بود که ما رو بهم رسوند؟
‫یا شانس.
‫ممنون.
‫خواهش می‌کنم.
‫توی دانشگاه هم بهترین بودی.
‫حالا که شایعات تموم شده، ‫میری که محاکمه دوستت هم...
‫بد شانسی میاره.
‫- ببخشید. ‫- آره.
‫نامه‌ام به دستت رسید؟
‫لازم نیست درباره‌اش حرف بزنیم، گراتزیا.
‫چرا، لازمه.
‫خواستم عذرخواهی کنم. ‫خودخواهی کردم.
‫چند شب پیش خواب دیدم.
‫راستش کابوس بود.
‫یه جوخه آتش
‫آماده بود بهم شلیک کنه.
‫دستـام بسته بود.
‫پدرم هم داشت جرمم رو می‌خوند.
‫افتضاحه.
‫واقع‌گرایانه‌ست.
‫من و تو مثل همـیم، گراتزیا.
‫همیشه تو سمت اشتباهی بودیم.
‫کاری که کردی رو هم می‌تونم درک کنم.
‫خودخواهانه باشه یا نه، درک می‌کنم.
‫چون وقتی ازدواج کردی، ‫اگه منـم بودم هرکاری می‌کردم که نشه.
‫باید این کار رو می‌کردی.
‫درسته.
‫پس باز دوست شدیم؟
‫ما همیشه دوست می‌مونیم.
‫متاسفم.
‫حیف شد قراره با تیر خلاصم کنن.
‫نه، دست بردار.
‫نهایتاً حبس ابد می‌خوری.
‫ها؟ یکم کار اجباری.
‫۲۰ ساله که کسی رو اعدام نکردن.
‫اتفاق نمی‌افته.
‫حرفت رو باور می‌کنن.
‫امیدوارم.
‫قول میدم.
‫« مسافرخانه استلا »
‫شب بخیر. اتاق ۱۶ لطفاً.
‫نامه دارید. براتون گرفتمش.
‫خوبه.
‫تهدید. تهدید. توهین.
‫« برای لیدیا پوئت از طرف برتو »
‫این یکی رو نگه می‌دارم.
‫خانم. یه نفر توی اون یکی اتاق سراغ‌تون رو می‌گرفت.
‫والدین کاپیتان فونتانا ‫اینجا در تورین، توی پورتا نووا زندگی می‌کنن.
‫ولی خونه به ارث برده شده.
‫بعدش فوری فروختنش، ‫پس اون به جایی نمی‌رسه.
‫ولی یه وصیت دست‌نویس رو پیدا کردم،
‫که میگه یه ملک بزرگ ‫توی لیک گرانده در آویلیانا وجود داره.
‫می‌بینی؟
‫یه ویلای ۸۰۰ متر مربعی ‫به عنوان ارثیه به جا مونده.
‫فردا صبح با انریکو میرم اونجا.
‫برای پسرم گویدو فونتانا، ‫که از قبل اونجا اقامت دائم داره.
‫زیاد نیست، می‌دونم. ‫اطلاعات خاصی نیست.
‫ولی اگه کسی یه دختر اریتره‌ای رو به یاد بیاره...
‫می‌تونم ازش یه مقاله در بیارم.
‫به نظرت هیئت منصفه ‫لحاظش می‌کنه؟
‫خب، اگه بتونیم خود امیرا رو پیدا کنیم، ‫ماجرا فرق می‌کنه، آره.
‫اگه هنوز توی ویلا ساکن باشه، ‫نباید سخت باشه.
‫آره، ولی مراقب باش. ‫خوش‌بینی برای سیاستمدارهاست.
‫شنیدم کانسوئلا رفته میلان بخونه.
‫که چی؟
‫- هیچی. کلی گفتم. ‫- نه، چی...
‫کانسوئلو چه ربطی به ماجرا داره؟
‫هیچی. فقط خواستم یه چیزی گفته باشم.
‫لیدیا، فقط داریم حرف می‌زنیم.
‫می‌خوایم یه مسئله جدی رو حل کنیم. ‫کانسوئلو چه ربطی به داستان داره؟
‫- فقط خواستم بپرسم. ‫- نپرس!
‫- باشه. هیس. حله. ‫- نپرس.
‫ببخشید. شلوغش کردم. متاسفم.
‫نه، من متاسفم. ‫قصد نداشتم...
‫لیدیا، کانسوئلو فوق‌العاده‌ست.
‫شگفت‌انگیزه.
‫فقط با اون، احساس ناکافی بودن دارم چون اون عاشقمه.
‫ولی من نیستم.
‫می‌دونی کِی فهمیدم؟
‫وقتی بهم گفتی از دادستان جدا شدی.
‫چون همونطور که شاید حدس زده باشی،
‫وقتی بهم گفتی، خوشحال شدم چون...
‫- بسه. بهتره بری. ‫- چی؟ چرا؟
‫چون حرفت مسخره‌ست و خودتم می‌دونی.
‫وایسا! می‌دونی چی مسخره‌ست، لیدیا؟ ‫می‌دونی چی مسخره‌ست؟
‫که من و تو اینجاییم
‫و نمی‌تونیم حرف دلـمون رو بزنیم.
‫و نمی‌دونم چرا.
‫چون نمی‌خوایم کسی رو ناراحت کنیم؟ ‫چون خودمون نمی‌خوایم عذاب بکشیم!
‫ولی حتی اگه تظاهر کنیم خبری نیست، معلومه ما...
‫چی؟
‫تو بگو.
‫لعنتی.
‫فکر کنم تو هم باید به آویلیانا بیای.
‫فکر نکنم انریکو از دیدنم خوشحال بشه.
‫جواب میده، لیدیا.
‫خدافظ.
‫فردا صبح ساعت ۸. آماده باش.
‫آره. خدافظ.
‫فردا می‌بینمت.
‫« برای لیدیا پوئت از طرف برتو »
‫« ممنون »
‫« برای لیدیا »
‫« از طرف تریسا - ضروری »
‫لیدیای عزیز، امیدوارم این نامه ناراحتت نکنه.
‫دارم از یه سوتفاهم وحشتناک مطلعت می‌کنم
‫که ممکنه خوشبختی برادرم یاکوپو رو به خطر بندازه.
‫کانسوئلو ازش حامله‌ست،
‫ولی جرات نداره بهش بگه
‫به خاطر این ترس احمقانه که هنوز عاشق توئه.
‫لطفاً این رو بهش نگو، ‫ولی اگه ممکنه تلاش کن،
‫که باهاش ارتباطی نداشته باشی.
‫می‌خوام واضح بگم که نبخشیدمت.
‫باشه، متوجهم.
‫خوبه.
‫نمی‌خوام امیدوار بشی.
‫خودشه.
‫امیراست.
‫لیدیا.
‫کار اشتباهی کردم؟
‫بیاید اینجا. ببینید.
‫اشتباه کردیم یاکوپو.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.