دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫به تالیسینِ سفید پیشانی، نگاه کنید.
‫و با صدای اون، پادشاهیِ تابستان، به دنیا میاد.
‫درود، تالیسین. اعتراف میکنم که دوست ندارم...
‫فرصت جنگیدن دوباره همراه تو رو از دست بدم.
‫پس اون رو از دست نمیدی.
‫آه!
‫پدرت به گروه بزرگی از بریتانیایی‌ ها...
‫با لباس‌ های عجیب، فرصت ملاقات داده.
‫پدرِ ما، مورگان.
‫پادشاه الفین آپ گوئیدنو،
‫دخترم رو به شما معرفی میکنم،
‫شاهزاده کریس، ناجی مردم ما.
‫بهای قدرتی که نشون میدی رو میدونم.
‫هیچ وقت برای قدرت خون نمیریزم.
‫تو خنیاگر منی و فرمانروایی‌ من رو...
‫توی دنیای انسان‌ ها فریاد بزنی.
...چیزی که افتاده رو بلند کن
.اون وقت دنیا از آن تو میشه
‫تالیسین.
‫تو پدر منی، که خدایان باید سر روحم بجنگن.
‫این گنجینه، پسر منه، یه خنیاگر با استعداد فوق العاده.
‫♪ هو، ها ♪
‫قصدم این نبود...
‫که به افکارت نفوذ کنم.
‫تو اون رو وارد روح من کردی.
‫میدونم خدای گاو چه پیشنهادی بهت داد،
‫سرنونوس همین پیشنهاد رو به من هم داد.
‫خب؟
‫من همون انتخابی رو کردم که تو کردی.
‫پس لعنت به هر دوی ما.
‫قدرت واقعی یعنی، ‫کشتنِ چیزی که دوستش داری، دختر کوچولو.
‫نه اینکه بذاری اون تو رو بکشه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫مرگ بهتر از بردگیه!
‫الفین، نباید بذاری این اتفاق بیفته
‫الفین، نه، مجبور نیستیم الان این کار رو بکنیم. بیا.
‫مجبور نیستیم این کار رو بکنیم.
‫مجبور نیستیم این کار رو بکنیم!
‫برید عقب، برید عقب، برید عقب!
‫تو قرار بود پادشاه ما باشی!
!پدر، وقتشه
.زمان ما گذشته
.نه. کشتی‌ ها دارن میان
!ما باید به ساحل برسیم
‫نه، آه!
‫آنوبی!
‫کمکم کن.
!ملکه
!ملکه لیلا
!برو! برو به ساحل
.هیس
.دوستت دارم
...تو رو دارم
.مورگان
[ چرخه پندراگون : ظهور مرلین ] [ فصل اول : قسمت دوم ]
[ بصیرت تالیسین ]
‫من با سرورم توی آسمان‌ ها بودم...
‫موقعی که شیطان به اعماق جهنم سقوط کرد.
‫من پرچمدار الکساندر بودم.
‫و هر بار، ستاره ها رو صدا میزدم.
‫از شمال تا جنوب.
‫من معمار برج نمرود بودم.
‫من سه بار توی زندان آریان‌ رود بودم.
‫من شاهد نابودی سدوم و عموره بودم.
‫من به موسی موقع رد شدن از دریا کمک کردم.
‫من با سرورم در آخور گاوها و الاغ‌ ها بودم.
‫من ستاره ها رو از شمال تا جنوب صدا زدم.
‫من معمار برج نمرود بودم.
‫من از پاتیل سریدون، الهام گرفتم.
‫توی دوران تاریکی، ‫انسان ها شاید اون رو پیدا کنن و نور رو ببینن.
‫توی دوران تاریکی، انسان ها.
‫من از پاتیلِ سریدون، الهام گرفتم.
‫تالیسین؟
‫بعضی ها من رو شاعر و آوازخوان میدونن،
‫از این به بعد، من تالیسین پیامبر هستم،
‫و اسم من تا روز قیامت باقی میمونه.
- ‫چیکار کردید؟ - سرورم، ما کاری نکردیم
‫جز اینکه کل شب به حرف های اون گوش دادیم.
‫تالیسین، تالیسین؟
‫اینجایی، هافگان.
‫پدر، من نورِ بزرگ رو دیدم،
‫روحِ متعال، پروردگارِ کل جهان‌.
‫ارواحِ زیادی وجود دارن، تالیسین.
‫با وجود این سرورِ من به همشون حکومت میکرد.
‫میدونم که خدایان برای تو میجنگن، پسرم.
‫خدای من به خاطر من جونش رو فدا کرد.
‫شاید درست میگی، ولی الان بهت نیاز دارم.
‫مسائلِ مهمی داریم.
‫مسائلِ مهم؟
‫پدر، مردمی که هنوز به دنیا نیومدن، ‫باید اون رو بشناسن.
‫بسه!
‫داریم میریم، پسر.
‫چه اتفاقی افتاده؟
‫پادشاه آتلانتیس، میخواد ما رو به بردگی بکشونه.
‫آوالاک از روی ندونستن حرف زد.
‫مردهایی بودن که حتی برای کمتر از این، ‫سرشون بریده شده.
‫بیا. دیگه توی این سرزمین‌ ها جایی برای ما نیست.
‫ناجیِ مردم نباید...
‫توی یه دخمه، زانوی غم بغل بگیره.
‫من رو اینجوری صدا نزن.
‫نباید به خاطر اسمی که به دست آوردی...
‫خجالت بکشی.
‫برادرت بود که کشتی‌ ها رو آماده کرد.
‫فقط چون تو اون رو تحت فشار گذاشتی.
‫هیچکدوم از ما پیشگویی‌ تو رو باور نکردیم.
‫این یه خدای حقیره که خونِ مردمش رو میخواد.
‫و مردمِ حقیری که اون رو بهش میدن.
‫به هر حال،
‫اگه خودم رو تسلیمِ بِل کرده بودم...
‫نه، این خودخواهی بود که...
‫باعث نابودی آتلانتیس شد.
‫خودخواهی من.
‫و میخوای دوباره ما رو سمت نابودی ببری؟
‫چرا قوم کیمری رو از خودت دور کردی؟
‫من بهشون یه هدیه بزرگ، ‫پیشنهاد دادم، یه شروع تازه.
‫سرزمینی برای خودشون.
‫تو بهشون بردگی رو پیشنهاد دادی، پدر.
‫من فقط ازشون خواستم که از مردم ما دفاع کنن.
‫به هر حال، اونا یه قوم جنگجو هستن.
‫و ما چی هستیم؟
‫ما؟ ما به اندازه کافی جنگ دیدیم.
‫چیزی که خواستی، ‫اونا رو به چیزی کمتر از یه ملت تبدیل میکرد،
‫و الفین رو به چیزی کمتر از یه پادشاه.
‫پادشاهِ بدون سرزمین، اصلاً پادشاه نیست.
‫همه اینا یه توهمی بیشتر نیست،
‫پژواک یه صدایی که مرده.
‫و به‌ زودی اون پژواک هم خاموش میشه.
‫ولی هنوز خاموش نشده.
‫پس دوستش داری؟
‫نمیدونم.
‫سرعتت برای سواری زیاده، خواننده.
‫کاریس، باید میدیدمت.
‫خب الان دیدی.
‫موضوع چیه؟
‫مردم من دارن از اینجا میرن و...
‫هیس، هر چیزی که خراب شده رو،
‫میتونیم با هم درستش کنیم.
‫ماکیویا.
‫چرا، مورگان؟
‫تا بهت نشون بدم، عشقم،
‫که من هم قدرت دارم.
‫به این فکر کن که من و تو، ‫کنار هم چی میتونیم باشیم.
‫به کارهایی که میتونیم انجام بدیم.
‫پس کره اسبت کجاست؟
‫همونی که موقع تولد نجاتش دادیم؟
‫صدای اون رو نمیشنوم.
‫خوابیده.
‫میخوام ببینمش. ‫فداکاری من رو مسخره نکن.
‫مردها ضعیفن، تالیسین.
‫حاضر نیستن بهای یه دنیای بهتر رو بپردازن.
‫ولی تو اینجوری نیستی.
‫من هر کاری که لازم باشه رو انجام میدم.
‫ولی تو، استعدادهات، ‫خیلی ساده به دست میاد.
‫فکر نکن که میدونی چه فداکاری هایی کردم.
‫من میخوام بدونم. میخوام تو رو بشناسم.
‫میخوام روش زندگیت رو بدونم.
‫من میخوام همسرت باشم، تالیسین،
‫معشوقه و ملکه تو.
‫ما با هم میتونیم جهانی رو بسازیم که...
‫از خودِ آتلانتیس قدرتمندتره.
‫آتلانتیس ته دریاست، مورگان.
‫یه قدرت جدید توی جهان وجود داره.
‫من اون رو دیدم.
‫خدایی که از ما نمیخواد چیزی که ‫دوست داریم رو فدا کنیم،
‫برعکس، چیزی که دوست داره رو ‫برای ما فدا میکنه.
‫دعا میکنم اون رو پیدا کنی.
‫آه!
‫کاریس؟
‫من قبلاً این مردها رو ندیده بودم.
‫گرگ‌ های دریایی ایرلندی.
‫شک ندارم به خاطر دزدیدن یه چیز گرون، ‫از مور هافرن بالا اومدن.
‫معلومه که پیداش نکردن.
‫اگه من رو توی میدان گاو بازی دیده بودی،
‫اینجوری بهم نگاه نمیکردی.
‫با من ازدواج کن، کاریس.
‫چی؟
‫نمیذارم کسی ازت جدام کنه،
‫نه پدر من و نه پدر تو.
‫پس شنیدی.
‫همین الان هم مردمم آماده رفتن هستن.
‫کاریس، به من نگاه کن.
‫دوستت دارم.
‫با من از عشق حرف نزن.
‫چرا؟ مگه لایقش نیستی؟
‫بهت گفتم، زندگی من همونجا بیرون تموم شد.
‫ولی اینجا، کاریس. اینجا، دوباره شروع میشه.
‫به هر کدوم از ما، ‫فقط یه زندگی دادن، خواننده.
‫نه، زندگی دیگه‌ ای هم به ما داده میشه،
‫اگه اون رو قبول کنیم.
‫حرف‌ های قشنگی هستن، ‫شاید باید اونا رو...
‫توی یکی از آهنگ هات بیاری.
‫کاریس، گوش کن...
‫کاریس، چی شده؟
‫موقع سوارکاری به من حمله شد.
‫کیمری‌ ها، با اینکه تو بهشون لطف داری...
‫علیه تو توطئه میکنن.
‫احمق کسیه که دیگه نمیتونه ‫دوست رو از دشمن تشخیص بده.
‫اونا کیمری نبودن، دزدهای ایرلندی بودن.
‫پدر، میخوام تنها باهات صحبت کنم.
‫اون داره ذهن تو رو مسموم میکنه، پدر.
‫پات رو از گلیمت درازتر کردی.
‫صدمه دیدی؟
‫اگه اون خواننده اونجا نبود...
‫اگه اون خواننده اونجا نبود، ‫من الان اینجا نبودم.
‫میخوای چه پاداشی به اون بدم که...
‫اندازه چیزی که قبلاً ‫به مردمش پیشنهاد دادم باشه؟
‫تالیسین نه دنبال پاداشه ‫و نه پاداشی رو قبول میکنه.
‫پس چی؟
‫باید توی پیشنهادت به کیمری‌ ها تجدید نظر کنی.
‫باید؟
‫زمین رو بدون هیچ قید و شرطی به اونا بده.
‫باید؟
‫ما بدون اونا دووم نمیاریم.
‫بسه!
‫میدونم که تنهایی برات سخته.
‫تالیسین فقط یه متحده. نه چیز بیشتری.
‫قسم میخوری؟
‫اوم.
‫تا وقتی که اونا نرفتن، ‫حق نداری دوباره از قصر بیرون بری.
‫میخوای من رو توی خونه خودم زندانی کنی؟
‫ما مردم نجیب‌ زاده ایم.
‫نژاد ما، یه نژاد اصیله.
‫لازم نیست اینجوری بشه!
‫من دخترم رو به یه بربر نمیدم.
‫اگه میخوای ازدواج کنی،
‫یکی رو از قوم خودمون برات پیدا میکنم.
‫توی خاندان برادرم آدم های زیادی هستن...
‫که با کمال میل با تو ازدواج میکنن.
‫چه خوب گفتی، پدر.
‫شاید اگه یکی از اسب های ماده تو بودم ازت تشکر میکردم
‫قبلاً هم یه بار من رو از خودت دور کردی.
‫یادته؟
‫خواهش میکنم، خواهش میکنم، ‫دوباره من رو از خودت دور نکن.
‫بذار اونطوری که میخوام زندگی کنم،
‫تا بتونم آزادانه برگردم.
‫این برای من از مرگ هم بدتره.
‫نه، نمیتونی با احساسات دروغین، ‫من رو موافق خودت کنی.
‫من اینجا دارم میمیرم، پدر.
‫هر روز یکم بیشتر از قبل میمیرم.
‫و من هم میگم که حق نداری بری.
‫تالیسین، بالاخره اومدی.
‫پدر، باید باهات صحبت کنم.
‫میتونیم توی راه با هم حرف بزنیم.
‫امشب کلی کار داریم که باید انجام بدیم.
‫به این زودی میرید؟
‫نه به این زودی که میگی.
‫هنوز هم میتونیم این مشکل رو حل کنیم.
‫من با کاریس صحبت کردم.
‫شاهدخت؟
‫اون از طرف ما با پدرش حرف میزنه.
‫اون پیرمرد احمق کوتاه نمیاد.
‫این حرف های تو از روی عصبانیته.
‫گوش نمیدم.
‫مردم سرزمین آتش، همینجوری هستن :
‫مردهای ضعیف و بی وجود، ‫که حاضر نیستن برای حقشون بجنگن.
‫رک و پوست‌ کنده حرف بزن.
‫باید زمینی که لازیم داریم رو تصاحب کنیم.
‫ما دزد نیستیم.
‫نه، ما از دزد هم کمتریم.
‫پدر، این مردم جنگی رو تجربه کردن که...
‫بیشتر از هر چیزی که تا حالا دیدیم، بود.
‫اونا ترسوئن.
‫میدونی چرا آوالاک موقع راه رفتن میلنگه؟
‫برادرهای پادشاهش به اون خیانت کردن،
‫اون هم توی یه جنگ داخلی وحشتناک.
‫آوالاک رو، رو به روی جسد پسرش بسته بودن.
‫سه روز کامل، توی اون گرما افتاده بود،
‫و با اون بوی تعفن، منتظر مرگ بود.
‫اون ترسو نیست.
‫تحمل سختی، از کسی آدم خوب نمیسازه.
‫اون همون کسیه که ‫از دزدی و جنگ حرف میزنه؟
‫چرا اون یه ذره خاک که ‫توی چشم برادرته رو می‌بینی،
‫ولی شاه‌ تیری که توی چشم خودته رو نمی‌بینی؟
‫اگه توهین های علنی به مردم‌مون رو نادیده بگیرم...
‫لایق پادشاهی نیستم، تالیسین.
‫وقت رفتنه.
‫یه زن زیبا و اصیل، یه گنجه.
‫لازم نیست کسی جای تالیسین بزرگ باشه...
‫تا متوجه عشقی بشه که از صورتت مشخصه.
‫درسته. من عاشق شاهدخت کاریس هستم.
‫با اون ازدواج میکنم.
‫اون بود که اون معما رو بهت یاد داد؟
‫نه رفیق قدیمی. اون از طرف نور بزرگ بود.
‫اون رو توی یه دنیای دیگه دیدم.
‫پس که اینطور.
‫خودشه، هافگان.
‫هوم. ازش مطمئنم.
‫اون توی شرق، مثل یه مرد عادی زندگی میکرد.
‫بهش فکر کن.
‫یادمه بزرگان از این انسان خدا، بهم میگفتن...
‫که توی شرق زندگی میکرد،
‫ولی خدایان زیادی هستن.
‫بهتر نیست که این یکی رو...
‫کنار بقیه بپرستیم؟
‫چرا وقتی خالق وجود داره، مخلوق رو بپرستیم؟
‫ولی اینجوری باید ‫از خدایانِ پدرهامون سرپیچی کنیم؟
‫من شاهدخت کاریس رو ول نمیکنم.
‫تالیسین، تو همیشه راه خودت رو میرفتی.
‫هیچکس نمیدونه از کجا اومدی.
‫هیچکس نمیتونه بگه کجا میری.
‫ولی دلشون برات تنگ میشه
‫همون کسایی که تا اینجا همراهت بودن.
‫ محض اطلاعت، اصطبل‌ ها ‫قفل شدن و ازشون نگهبانی میشه،
‫اگه خواستی برای فرار از قصر سعی کنی.
‫تو آهنگ خنیاگر رو میخونی.
‫به نظرم آهنگ اون آرام بخشه.
‫مگه نه؟
‫من نمیخوام با تو بجنگم، مورگان،
‫ولی بیا با هم به یه توافق برسیم.
‫توافق؟ برای؟
‫در مورد تالیسین.
‫اون عشقش به من رو اعتراف کرده.
‫و میخواد که با هم ازدواج کنیم.
‫شوکران سمی.
‫اگه اون رو درست نپزی،
‫قربانی‌ اون میشی.
‫جوری که تو رو از درون میخوره.
‫تو توی سواحل ساراس غرق میشدی،
‫اگه به خاطر من نبود.
‫من تو رو توی بغلم گرفتم.
‫توی اون کشتی نکبت‌ زده تو رو آروم کردم.
‫پس باید بابت این زندگی که ‫به لطف تو دارم ازت تشکر کنم،
‫موقعی که نادیده گرفته شدم و فراموشم کردن؟
‫باید مثل بقیه تو رو بپرستم و تو رو ناجی صدا بزنم؟
‫من نمیذارم توی کارهای من دخالت کنی.
‫اوه.
‫ولی پر از شک و تردیدی، مگه نه؟
‫زیادی به خودت اطمینان داری.
‫اینجوری فکر میکنی؟
‫پدر، این کار رو نکن!
‫پدر!
‫چطوری اومدی این بالا؟
‫مگه یه گاو‌باز از ارتفاع میترسه؟
‫سعی کردم بیام پیشت.
‫مردم من فردا صبح حرکت میکنن،
‫و دل پدرم از سنگ شده.
‫ما نمیتونیم اینجا بمونیم.
‫مردم ما امشب سرِ عقل نمیان،
‫ولی اگه بریم، شاید سر عقل بیان.
‫حاضری خونه خودت رو ترک کنی؟
‫اینجا دیگه زندگی‌ ای برای من نمونده، تالیسین.
‫نه بدون تو.
‫صبر میکنم تا موقعی که ازدواج کنیم،
‫به رسم مسیحی ها.
‫مطمئن نیستم که میتونم ‫به خدای دیگه ای هم اعتماد کنم، تالیسین.
‫پس به من اعتماد کن.
.وایسا
‫من گفتم این شمشیر رو برای پدرم بسازن،
‫آهنگر مخصوصِ پادشاهِ بزرگ، این رو ساخت.
‫ مطمئنم شبیهش وجود نداره.
‫حتی بین مردمِ من هم شبیهش وجود نداره.
‫هنری که توی اعماق دریا گم شده،
‫مثل هر چیز دیگه‌ ای که ‫به سرزمین‌مون مربوط میشه.
‫پدرم این هدیه رو قبول نکرد.
‫ما با هم غریبه شده بودیم و...
‫ولی حالا
‫اون رو به همسرم تقدیم میکنم.
‫نوشته‌ روی این میگه :
‫«من رو بگیر.»
‫و اینجا،
‫«من رو رها کن.»
‫من رو رها کن.
‫تو میتونی زبان ما رو بخونی؟
‫شاید بهتر باشه که
‫اون رو اینجا کنار بقیه وسایلت بذاری،
‫تا خیال پدرت بابت برگشت‌مون راحت باشه.
‫من رو ببخش، پدر.
‫برادر، هی.
‫به نام پدر، پسر و روح‌ القدس،
‫آمین.
‫کجایی، عشقم؟
‫جایی که هیچ وقت نبودم.
‫آزاد.
‫وقتی دیشب کنار آب بودم، ‫انگار یه چیزی از وجودم...
‫جدا شد، یه...
‫یه چیز عذاب آور که همیشه همراه من بوده،
‫تا جایی که یادمه.
‫عیسی تو رو از روحِ گذشتت جدا کرده.
‫اون تو رو برای آزادی، آزاد کرده.
‫چجوری انقدر در مورد خدای خوبی ها، میدونی؟
‫از هر جایی که اومدم، برای این بوده،
‫که اون رو بشناسم...
‫و اون رو به همه معرفی کنم.
‫چیزی برای پیشکش ندارم، عشقم.
‫هیچ هدیه‌ عروسی‌ ندارم جز خودم.
‫نه خونه، نه زمین.
‫کل دنیا مال ماست، بانوی من.
‫پس کجا بریم؟
‫کشیش دافید، توی غرب آشنا داره.
‫شاید به خاطر اون ما رو بپذیرن.
‫چی شده؟
‫من... نمی...
‫چی پیدا کردی؟
‫یه شاهین.
‫یه مرلین.
!آروم
‫دارم سعی میکنم بهت کمک کنم.
‫هیس.
‫با تو چیکار کنیم؟
‫بیشتر موجودات وحشی درمان نمیشن، ‫کاریس، اونا میمیرن.
‫من نمردم.
‫لرد پنداران، تالیسینِ خواننده، از الفین و گوئینت.
‫پرنده رو پیشکش میکنی یا دختر رو؟
‫من یه آواز پیشکش میکنم، لرد پنداران،
‫و سلام از طرف اقوامتون، دافید،
‫کشیشِ عیسی، اون والا مقام.
‫دافید یه احمقه.
‫اون خیلی از شما تعریف میکرد.
‫بیا فقط بریم. کسای دیگه‌ ای هستن ‫که از ما استقبال کنن.
‫به نظر میاد لرد پنداران از کمبود ادب و نزاکت رنج می‌بره
‫نگران نباش، با اینکه درمان نداره، ‫ولی معمولاً کشنده نیست.
‫بخون گدا، داری صبر و بخشندگی من رو ‫زیر سوال می‌بری!
‫در واقع این بدترین مشکل ماست،
‫ کاملاً مشخصه که، ‫اون آدم چیزی برای بخشیدن نداره.
‫لرد پنداران، من درباره این...
‫مردان مقدسِ به اصطلاح «دروید» ‫یه چیزهایی میدونم.
‫هر کسی میتونه چنگ بگیره دستش ‫و خودش رو خنیاگر معرفی کنه.
‫اجازه بدید قبل از اینکه آواز بخونه، ‫اون رو امتحان کنیم.
‫اگه میتونی...
‫ویژگی‌ های...
‫اخلاط نه‌ گانه بدن رو بهم بگو.
‫دوست من، این سوالت عادلانه نیست.
‫حکمت درویدها همچین دروغ های ‫تو خالی رو قبول نداره.
‫این مرد، اونا رو دروغ حساب میکنه.
‫چیزهایی که خودش نمیدونه رو.
‫پس به من بگو،
‫قربانیِ مناسب...
‫برای برگردوندن قدرت مردانه، چیه؟
‫و پیشکش به کدام خداست؟
‫تنها یه خدای واقعی وجود داره،
‫و یه خنیاگرِ واقعی برای چیزی که...
‫با گیاه های ساده درمان میشه، قربانی نمیده.
‫گیاه، این مرد میگه گیاه.
‫لرد پنداران، این مرد دروغگوئه.
‫و بدتر از اون، اون یه کفرگوئه!
‫پس دستت رو شد.
‫شلاق میخوری و بیرون انداخته میشی،
‫ولی بانوت همینجا میمونه.
‫اگه میشه مردی رو از دربارت ‫با شلاق بیرون کرد،
‫اون هم برای گفتن حقیقت،
‫پس فکر میکنم زیاد از حد به...
‫این کشیش دروغین گوش کردی.
‫زبونت رو می‌برم، گدا.
‫نه قبل از اینکه من مال تو رو ببرم، ‫ای آدم دروغگو، هیس!
‫هلید رامو فلسک!
‫هلید راسمو فلسک!
‫ملور فلگ این.
‫هلید رامو فلسک!
‫میکو رلومی رلومی!
‫هیس، هیس، هیس، هیس، هیس.
‫رلومی!
‫شاید مجبور بشی دوباره ‫مثل یه آدم حرف زدن رو یاد بگیری،
‫ولی حداقل هنوز زبونت رو داری ‫که با اون این کار رو بکنی،
‫که این خیلی بیشتر از چیزیه که تو به من میدادی.
‫بسه!
‫♪ نور تابستان با گذر زمان رنگ می‌بازه ♪
‫♪ هوای سرد مال خودش میکنه ♪
‫♪ برگ‌ ها رو، برگ‌ ها رو ♪
‫♪ و زنان بسیاری رو ♪
‫♪ که منتظر خبری هستن از ♪
‫♪ بهای فصل جنگ ♪
‫♪ مَث اَپ مَثونوی ♪
‫♪ به سرزمین‌ های غربی فرمان میده ♪
‫♪ گوئینِد، دایفِد و لوگر توی دست های اون بودن ♪
‫♪ هر چیزی که چشمانش میدید، مال اون بود ♪
‫♪ و کل مردم قلمرو اون بودن ♪
‫♪ اون موقع که شبنم آفرینش ♪
‫♪ هنوز روی پهنه زمین تازه بود ♪
‫♪ دوشیزه زیبارویی که اسمش گوئین بود ♪
‫♪ از دون پبین، به سمت غرب اومد ♪
‫♪ انگار که می‌بخشید، می‌بخشید ♪
‫♪ زندگی ابدی رو به پادشاه ♪
‫♪ تا زمانی که اون باکره‌ پاک‌ دامن ♪
‫♪ پاهاش رو توی آغوش داشت و شرمی نداشت ♪
‫♪ نور تابستان با گذر زمان رنگ می‌بازه ♪
‫♪ هوای سرد مال خودش میکنه ♪
‫♪ برگ‌ ها رو، برگ‌ ها رو ♪
‫♪ و زنان بسیاری رو که ♪
‫♪ منتظر خبری از بهای ♪
‫♪ فصل جنگ هستن ♪
‫♪ بهای فصل جنگ ♪
‫♪ مَث از جنگ برگشت و تنها این رو دید ♪
‫♪ که جادوی دوشیزه‌ش موقع جنگ ♪
‫♪ به زور گرفته شده ♪
‫♪ با زور و فریب ♪
‫♪ جادویی که از اون فرزند زیبارو دزدیده شد ♪
‫♪ الان نه پادشاه ♪
‫♪ و نه اون دختر، دیگه قرار نیست ببینن ♪
‫♪ رنگ و بوی روزگاران کهن رو ♪
‫♪ نور تابستان به مرور زمان رنگ می‌بازه ♪
‫♪ هوای سرد به دست میاره ♪
‫♪ برگ‌ ها رو، برگ‌ ها رو ♪
‫♪ و زنان بسیاری که منتظر خبری هستن از ♪
‫♪ بهای فصل جنگ ♪
‫من خدمتگزار شما هستم، لرد پنداران.
‫نه، نه، تو سرور همه مردهایی هستی...
‫که صدات به گوش‌شون میرسه.
‫من مقابلت شرمنده و فروتنم.
‫بدونید که از این به بعد، ‫تالیسین اینجا به عنوان...
‫خواننده من، میمونه.
‫و شما باید از اون پذیرایی کنید ‫و بهش احترام بذارید.
‫به عنوان سرور خودتون.
‫چون که اون واقعاً سرور شماست.
‫مرلین بی قراره.
‫فکر میکنم آماده پروازه
‫باید بهش یه فرصت بدیم ‫تا خودش رو ثابت کنه؟
‫من اون طرف اون کوه‌ ها بزرگ شدم.
‫هیچ وقت نشنیده بودم در مورد خونه چیزی بگی.
‫هنوز اون رو پیدا نکردیم.
‫ولی من اون رو دیدم.
‫سرزمینی رو دیدم که از خوبی میدرخشید،
‫جایی که هر مردی از شرف برادرش محافظت میکرد،
‫همونجوری که از شرف خودش مراقبت میکرد،
‫جایی که جنگ و فقر تموم شده،
‫و همه با یه قانون زندگی میکنن،
‫قانون عشق و شرافت.
‫سرزمینی رو دیدم،
‫پر از حقیقت،
‫جایی که قولِ مرد، پیمان اونه،
‫و دروغ وجود نداره،
‫جایی که بچه ها توی امنیت میخوابن،
‫توی بغل مادرهاشون،
‫و اصلاً نمیدونن ترس چیه،
‫یا درد.
‫من سرزمینی رو دیدم که توی اون پادشاه ها...
‫به جای شمشیر دست گرفتن، ‫دست هاشون رو سمت عدالت دراز میکنن،
‫جایی که بخشش، مهربانی،
‫و رحم مثل آب‌ های عمیق
‫توی اون سرزمین جاریه،
‫و مردم فضیلت رو دوست دارن،
‫حقیقت رو دوست دارن، زیبایی رو دوست دارن،
‫بیشتر از آسایش، لذت یا خودخواهی.
‫سرزمینی که توی قلب های مردم...
‫صلح حاکمه، و ایمان مثل...
‫یه فانوس روی هر تپه شعله میکشه،
‫و عشق مثل یه آتش روی هر اجاق شعله وره.
‫جایی که خدای واقعی...
‫پرستیده میشه و همه راه اون رو میرن.
‫رویای فوق العاده ایه.
‫نه، این یه رویا نیست.
‫این جهانِ واقعیه.
‫ولی جهانِ ما نیست.
‫نه، هنوز نه.
‫این قلمرو تابستانه.
‫پادشاهی‌ که
‫مثل خورشید میدرخشه تا همه بدونن...
‫و ببینن که خداوند نیکی ها، ‫چه تقدیری براشون در نظر گرفته.
‫و من پادشاه اون سرزمین میشم.
‫کاریس، کاریس؟
‫زور بزن، زور بزن دختر.
‫عیسی کمکم کن.
‫خواهش میکنم.
‫هافگان؟
‫دافید؟ اینجا چیکار میکنید؟
‫ما خبر صلح بین مردم خودمون...
‫و پادشاه آوالاک رو آوردیم.
‫صلح؟
‫پادشاه آتلانتیس از گناه هاش توبه کرده...
‫و از عیسی طلب بخشش کرده.
‫و هم از پدرت.
‫اون همین رو از تو و دختر برترش میخواد.
‫اون پادشاهی رو به تو می‌بخشه، تالیسین.
‫تو پادشاه سرزمین‌ های تابستان میشی، تالیسین.
‫پادشاه تابستان؟
‫شاه آوالاک این رو به نشونه صداقتش فرستاد.
‫بانو کاریس، همسرم،
‫حالش خوب نیست.
‫زور بزن، دختر!
‫من اینجام. زور بزن.
‫من همینجام.
‫آه، آه!
‫حالا برو کنار.
‫آه! هافگان؟
‫آه، آه!
‫دافید، دافید، آه!
‫دوباره، دارم می‌بینمش بانو، زور بزن!
‫حالا زور بزن بیاد بیرون.
‫نه.
‫بچه مرده.
‫نه، نه، نه!
‫نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه، نه!
‫نه، نه، نه، نه!
‫نه، نه.
‫نه، نه، نه، نه، نه.
‫نه، تالیسین، تالیسین، نه، نه!
‫تالیسین؟
‫نه، تالیسین! ‫تالیسین؟
!مسیح
‫تالیسین!
‫خدای آسمان‌ ها.
‫چشم های پسرم مثل چشم شاهینه.
‫یه مرلین.
‫نه، نه.
‫نه!
[ هفتاد و پنج سال بعد ]
‫مرلین امریس...
‫به سرزمین زنده ها برگشته.
‫میگن مرلین ترسناکه،
‫پادشاه من، اون رو ابدی و جاودان میدونه
‫مرلین حتی قبل از تولد پدرمون، ‫یه افسانه بود،
‫ولی اون توی این سرزمین یه اسطوره‌ست.
‫اون تقریباً یه موجود ماوراییه.
‫مرلین مدت‌ ها قبل از اینکه...
‫تو و من به دنیا بیایم، مُرد.
‫تاریکی بزرگی روی این سرزمین سایه انداخته.
‫تا موقعی که این جزیره، ‫تحت فرمان یه نفر نباشه،
‫صلحی در کار نیست.
‫این امید تو و امید مردم ماست.
‫پادشاهی میاد تا کل ‫بریتانیا رو دست بگیره.
‫پادشاهی برتر که باعث ‫تعجب جهان میشه.
‫تو.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.