...آنچه گذشت
‫ورتیگرن مُرده.
‫شکی نیست اورِلیوس ‫تاج‌وتخت رو برای خودش می‌خواد.
‫تا وقتی پادشاهان بریتانیا ‫حقش رو به رسمیت نشناسن، ‫جون اورِلیوس در خطره.
‫داوطلب هم که ‫از سر و کول‌مون بالا نمی‌ره.
‫تنهایی از پسِ اون ‫بربر برنمیای.
‫هفتصد نفر ‫برای روبه‌رو شدن با هِنگیست، ‫زیاد نیست.
‫قبل از تموم شدن تابستون ‫قصد داره تاج رو بگیره… ‫و می‌گیره.
‫اگه اون‌قدر درگیر دعوای ‫بین خودمون باشیم که
‫نتونیم علیه‌ش سلاح برداریم، ‫تو می‌تونی بهترین متحدِ هِنگیست باشی.
‫اون ساکسونه.
‫می‌گن مرلین همین‌جا، ‫پشت همین دروازه‌ها، ‫هفتاد نفر رو با دست خودش کشت.
‫تو کَتای، ‫پونصد نفر رو.
‫می‌گن دنیا سوخت ‫و زمین از خشمش لرزید.
‫هیچ آدمی قادر به چنین کاری نیست.
‫هیچ انسان فانی‌ای.
‫اون تقریباً ‫موجودی فراجهانیه.
‫مورکَد!
‫بدون پادشاهان بریتانیا ‫کنارمون، ‫پیروزی‌ای در کار نیست.
‫بدون مرلین کنارمون.
‫من و پیوس ‫به سمت شمال، گوتای، می‌ریم.
‫کَستانِن هنوز ‫کیل ات هون رو اداره می‌کنه؟
‫خون آتلانتیسیش قویه، اما ما… ‫اینجا بهمون خوشامد نمیگن.
‫اگه برگردی شمال، ‫کَستانِن می‌کُشِتت.
‫راه دیگه‌ای نیست.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫نگاهشون کن… ‫درخشان، سرافراز.
‫می‌گن تو از همه نیرومندتری.
‫چرا دستور دادی ‫یکی از سنگ‌های مقدس‌شون فرو بریزه؟
‫خودت قراره ‫دوباره برافراشتش کنی؟
‫هاوک.
‫برادرانم، ‫در نام نورِ بزرگ به شما سلام می‌کنم،
‫نوری که آمدنش ‫در این حلقه‌ی مقدس پیش‌گویی شده بود.
‫از سلامم دلخورید.
‫چرا؟
‫اگه برادرانم خاموشن، ‫شاید به این خاطره که دیگه مطمئن نیستن
‫چه کسی با عنوان ‫آرک، دروئیدِ بیشه‌ی مقدس، ‫باهاشون حرف می‌زنه.
‫کی این حرفا رو می‌زنه؟
‫شنیدیم که راه‌های کهن رو رها کردی ‫و پیرو خدایی تازه شدی،
‫یه خدای بیگانه.
‫از روزگار باستان، ‫ما در پی دانش بودیم
‫تا حقیقتِ همه‌چیز رو بشناسیم.
‫درست نیست؟
‫هست.
‫پس چرا وقتی حقیقت ‫روبروی ما اعلام می‌شه، ‫در گرفتنش کُند باشیم؟
‫ما حقیقت‌های زیادی می‌دونیم، استاد.
‫امروز کدوم حقیقت اعلام شده؟
‫حقیقت نهایی!
‫پس تو پیرو این «یِزو» شدی.
‫او همان نور بزرگی‌ست ‫که نیاکان‌مان از آن سخن گفتند.
‫همان که همیشه در پی یافتنش بودیم ‫و نادانسته پرستیدیمش.
‫و همین کاهنانِ او بودند ‫که بیشه‌های ما را بریدند، ‫مکان‌های کهن‌مان را سرنگون کردند.
‫آدم‌ها از نادانی دست به کار می‌زنند، ‫اما حقیقت باقی می‌ماند.
‫همه می‌دانیم ‫این افکار از کجا آمدند.
‫همه می‌دانیم چه کسی ‫نیمه‌خدای بزرگ را گمراه کرد.
‫تالیسین بزرگ‌ترین نقال ‫تمام دوران بود.
‫او به برادری‌مان خیانت کرد.
‫او بزرگ‌ترین رؤیای ‫برادری‌مان را به ما بخشید.
‫دروغ!
‫تو شایسته‌ی حقیقت نیستی!
‫کفرگویی!
‫این دیگر چیست؟
‫خیانت!
‫هیچ‌کس حق ندارد ‫پا بر جایگاه مقدس بگذارد.
‫حتی کاهنِ اعظم هم نه.
‫خادمانِ حقیقت، صدایم را بشنوید!
‫چرا تعجب می‌کنید که خردمندترینِ شما ‫به نام یِزو با شما سخن می‌گوید؟
‫آن‌که خود را ‫راه و حقیقت نامید.
‫چطور شما که حقیقت را در همه‌چیز می‌جویید، ‫اکنون نسبت به آن کور شده‌اید؟
‫باور دارید این بیشه مقدس است؟
‫این سنگ‌ها؟
‫راه‌های نو؟
‫راه‌های کهن؟
‫من می‌گویم آن‌که سنگ‌ها و درختان را آفرید ‫برتر است، ‫و راه‌هایش نیز چنین‌اند.
‫کافیه، میلتان!
‫میلتان!
‫کافیه!
‫مرلین!
«چرخه‌ی پندراگون: ظهور مرلین»
«قسمت چهارم: بهای شکست »
‫قیمِ شاه تالدرگ ‫قبل از رفتن، ‫یه نگاهی به آشپزخونه بهم داد.
‫یه مشت پیاز خام داریم، ‫شلغم خام، ‫تره‌ی خام.
‫پنیر.
‫هویج.
‫اونم خام.
‫نانِ جو.
‫و کلی آلو ‫برای این‌که هضمشون راحت‌تر بشه.
‫قبلاً اینجا بودی.
‫یه بار.
‫خیلی وقت پیش.
‫باید خبر بدیم ‫نزدیک مرزِ کوستانین شدیم.
‫تو بهتر از هر آدم زنده‌ای می‌دونی ‫غم با آدم چه کار می‌کنه.
‫آره… فکر کنم می‌دونم.
«ساحل ساکسون»
‫این‌که خدا گرفتت، ‫واقعاً همون چیزی بود که کُشتت.
‫با این شمردن، ‫فکر کنم کل ارتش ساکسون ‫می‌تونست یواشکی بیاد بالا سرت.
.نباید به کون شاهانه‌ت میخوابوندمت
‫دیدی؟
‫پای پری ‫منو برگردوند.
‫رنگ‌پریده، ‫سالم، ‫و بی‌هیچ افسون.
‫آره.
‫چندن؟
‫بیش از ده هزار.
‫ولی اون میانجیِ تو ‫کارشو کرد.
‫مردانِ غرب با ما هستن.
‫امروز صبح تو اردو دیدمشون.
‫همه‌شون دلیر.
‫امیدم بیشتر بود.
‫اونا با کوه‌ها می‌جنگن.
‫هر جنگجوشون ‫حداقل به اندازه‌ی سه ساکسون پیاده می‌ارزه.
‫پس وضع ما چطوره؟
‫امیدم بیشتر بود.
‫ما از طرف شاه لاثِ اورکنی اومدیم، ‫متحدِ هِنگیستِ بزرگ.
‫اراده‌ی خدایانه ‫که برای ما بجنگن.
‫خوش‌شانسی توئه ‫که تو هم خداهاتو داری.
‫سرورم، هِنگیست.
‫اون لُرد نیست.
‫اون برِتوالدره.
‫سرورِ همه‌ی سروران.
‫برِتوالدر.
‫با خودم هدیه آوردم.
‫از طرف پدرم، ‫شاه لاث.
‫و همسرش.
‫سپاس از پدر و مادرت.
‫بانو مورگیان ‫مادر من نیست.
‫نه از گوشت و خونِ آن جادوگر.
‫مواظب باش، پسر.
‫نمی‌خوای ‫قبل از تموم شدنِ کارت، ‫عمر کنی.
‫نه برای او… ‫نه برای من.
‫به زئوس و خون تازه، ‫برگشتی داداش.
‫نگه داشتن این حروم‌زاده‌ها ‫از جون هم افتادن، ‫کارِ تیتان‌هاست.
‫پاگان‌های دِمِتری داریم،
‫پرستندگان میترا،
‫مسیحی‌ها.
‫به‌زودی ‫کشتار کم نخواهیم داشت.
‫فقط تصور کن ‫چه شکوهی نصیب‌مون می‌شه.
‫هر شکوهی که ‫در سلاخی باشه.
‫من سهمم رو برمیدارم میرم.
‫این حرفِ کیه؟
‫تو آنیس-آوالاک ‫چیزهای زیادی یاد گرفتم.
‫حتماً همین‌طوره.
‫با شاه ماهیگیر صحبت کردم.
‫از سرزمین غرب برام گفت، ‫از وقتی مردم پری اومدن.
‫از قلمروش گفت ‫و هزار سال صلح،
‫و این‌که جنگ بین پادشاهان‌شون ‫نزدیک بود قوم‌شون رو نابود کنه.
‫داستان می‌بافن، ‫مثل پیرزن‌هایی که نخ می‌ریسن، برادر.
‫شاه‌سازی ‫خون و عرق می‌خواد.
‫این رو خوب می‌دونی.
‫اونجا چیزهای بیشتری یاد گرفتم.
‫یاد گرفتم پیرو مسیح باشم.
‫و پیروش شدم.
‫چه اهمیتی داره؟
‫یه خدای تازه بگیر.
‫ده‌تا هم بگیر، به درک.
‫شانس‌مون بیشتر می‌شه.
‫بیشتر از این حرف‌هاست، اوتر.
‫من دیدم شاه ماهیگیر ‫و مردمش
‫توی این مدت با رنج بقیه چی کار کردن.
‫رحمشون رو دیدم، ‫از قدرت هر ارتشی هم قوی‌تره.
‫این آینده بریتانیاس، ‫و باید آینده ما هم باشه.
‫دیوانه شدی؟
‫اوتر، برادر آرون رو ‫از اینیس اِوِلاخ آوردم.
‫اومده تعالیم کلیسا رو ‫بهت یاد بده
‫و به نام خداوند یِسو ‫تعمیدت بده.
‫تعمید؟
‫هر کاری بخوای می‌کنم.
‫فرماندهی سپاهت با من.
‫دشمن‌هات رو می‌کشم.
‫زانو می‌زنم و صدات می‌کنم شاه.
‫فقط خواهش می‌کنم، ‫این یکی رو ازم نخواه.
‫نگاهشون کن.
‫بچه‌هایی که دارن ‫بازی پادشاهی می‌کنن.
‫بد هم بازی نکردن، ‫ورتیگرن خودش شاهدشه.
‫شاید اون غاصب رو از میون برداشتن ‫و بدهی خونشون رو صاف کردن،
‫اما این، آئورلیوس رو ‫شاه بزرگ من نمی‌کنه.
‫مواظب حرفت باش، رفیق.
‫بعضی‌ها ممکنه بد برداشت کنن ‫و این حرف‌ها رو خیانت بدونن،
‫به‌خصوص حالا که ‫سپاه ساکسون داره نزدیک می‌شه.
‫می‌دونم شما دوتا، مورکمب، ‫دوست دارین فکر کنین
‫برای هر کسی حاضرید ‫زانو بزنین.
‫یا اوروبز، ‫تو داری تو ذهن اون عنکبوت تار می‌تنی؟
‫برادرها ورتیگرن رو ‫با کمک سپاه فامیلشون شکست دادن.
‫سپاهی که همین الان ‫راهی آرموریکاست.
‫چند نفر براشون مونده ‫که صداشون کنن؟
‫دویست نفر.
‫و می‌خوای علناً ‫جلوشون بایستی؟
‫با ساکسون‌هایی که دارن ‫سمت ما می‌آن، منو احمق فرض کردی؟
‫اما کی می‌تونه بگه ‫روز نبرد،
‫این‌ها همونایی نیستن ‫که ما رو به پیروزی و افتخار می‌رسونن؟
‫می‌گن اِمِران باهاشونن.
‫من، ماگنوس ماکسیموس، ‫تالیسین، خودِ برنِ مقدس.
‫من این به اصطلاح اِمِران رو دیدم.
‫مرلین هم خیلی قبل از تولد من و تو مرده، ‫اگه اصلاً وجود داشته باشه.
‫الان، اون پسرها ‫تنها هستن.
«سرزمین‌های شمالیِ کهن» (سرزمین‌های بریتونیکِ شمال بریتانیا بعد از سقوط روم)
‫خوبم.
‫-واقعاً مادر ‫-باید یه چیزی بخوری جون بگیری.
‫مدت‌هاست دلش دو تیکه‌ست.
‫فکر کنم حالا که تموم شده، ‫بالاخره حس آزادی داره.
‫دو تیکه؟
‫بین یِسو و خدایان قدیمی.
‫پس چطور خوشحاله؟
‫برادری حتی بعدش هم ‫باور نکرد.
‫همه قرار نیست ایمان بیارن ‫و دنبال نور برن، شاهین کوچولوم.
‫مرده‌ها بلند می‌شن ‫و سنگ‌ها تو هوا می‌رقصن.
‫و هیچ‌کس نمی‌تونه ‫این رو عوض کنه.
‫هوا داره تاریک می‌شه، مرلین.
‫برو.
‫این چه جور آدمیه؟
‫کی می‌تونه جلو ‫این قدرت وایسه؟
‫ببین!
من فرزند تالیسین هستم
‫بزرگ‌ترین دروئیدی‌ام ‫که تا حالا زندگی کرده.
‫شاهزاده جین‌های آوالاخ ‫و قهرمان تابستون!
‫مادر!
!هافگان
‫مادر!
!هافگان
‫زود باش.
‫نمی‌خوام بترسونمت.
‫حتی یه شب.
‫ایشمائیل.
‫این رو بگیر.
‫بیا بریم غذا بخوریم.
‫ولم کن!
‫حتی اگه تو سایه‌های جادو قدم بزنم،
‫خدا نجات‌دهنده منه.
‫پناه و دلخوشی منه.
‫و منو تا اینجا آورده.
‫ای خداوند بزرگ!
‫نوبت توئه!
‫شش زمستون با ‫مردم تپه‌های معبد شاهین بودم.
‫راه و رسم ‫فرزندان اول زمین رو یاد گرفتم.
‫وقتی زبانشون رو یاد گرفتم، ‫برام تعریف کردن
‫از ابری شبیه دست ‫که تیغه رو نگه داشت.
‫اولش فقط می‌خواستم فرار کنم.
‫اما کم‌کم حس کردم ‫یه هدفی داره منو اونجا نگه می‌داره.
‫هدفی که آخرش ‫خودشو نشون داد.
‫باید یه فرستاده به شرق بفرستیم.
‫فقط لژیون‌ها می‌تونن ‫این نیرو رو شکست بدن.
‫لژیونی در کار نیست.
‫این فقط یه یورش غارتیه.
‫ورتیگرن خودش ‫این بلا رو سرمون آورد.
‫با این حال، ساکسون‌ها ‫تو سرزمین خودشون موندن
‫تا وقتی که کشته شد.
‫ساکسون تا وقتی پای پیمونه ‫که به نفعش باشه.
‫چه ورتیگرن زنده می‌موند چه نه،
‫بالاخره چشمشون ‫به ما می‌افتاد.
‫شاه گولاس.
‫ورتیگرن رفته.
‫روم رفته.
‫ساکسون اینجاست.
‫چی بیشتر از جنگ ‫برای گفتن می‌مونه؟
‫باشه، اما کی جنگ رو رهبری می‌کنه؟
‫برادرم شاه بزرگه.
‫برادرت سپاه خودش رو نداره.
‫ما مردای غرب، ‫آئورلیوس رو شاه قانونی می‌دونیم.
‫و سپاه‌هامون رو ‫در اختیارش می‌ذاریم.
‫هر اسب، هر نیزه‌دار، هر کماندار.
‫همه ادعاش رو قبول دارن.
‫شاه بزرگ هست، ‫شاید.
‫شاید؟
‫اما فرماندهی سپاه ‫آموزش می‌خواد.
‫مهارت می‌خواد.
‫حرام‌زاده.
‫من برادرم رو منصوب کردم.
‫دوکس بریتانیاروم.
‫فرمانده کل همه سپاه‌های جزیره.
‫از زمان ماکسیموس ‫دیگه چنین مقامی نبوده،
‫وقتی که به روم لشکر کشید.
‫اما الان هست.
‫اوتر تو میدان نبرد کم نمیاره.
‫و مغز نظامی تیزی داره.
‫خودت هم خوب می‌دونی.
‫کارنووی‌ها هیچ‌وقت ‫بهت به‌عنوان شاه بزرگ سوگند نخوردن.
‫تو به پدر ما سوگند خوردی.
‫پدرت مرده.
‫نظرم رو خواستی، ‫الان می‌گم.
‫پدرت هیچ کاری نکرد ‫ما قوی‌تر بشیم.
‫بیشتر از هر ساکسونی ‫محصول ازمون گرفت.
‫و ورتیگرن، ‫ما رو فروخت به بربرها.
‫و توی خیانتِ چاقوهای بلند، ‫برادرامون رو لو داد.
‫یا تو پشت دیوارها قایم شدی.
‫من توهینِ ‫یه حرام‌زاده نیمه‌ساکسون رو تحمل نمی‌کنم،
‫فرقی نمی‌کنه پدرت کی بوده.
‫با بربرها می‌جنگم.
‫اما از شاهِ بزرگ ‫حالم به هم می‌خوره.
‫خیلی حرف رو از سرِ عجله زدی.
‫بعضیاش ‫به این راحتی جمع نمی‌شه.
‫و تو معلم من نیستی ‫بخوای درس بدی.
‫می‌فهمی چه گندی زدی؟
‫می‌فهمی اون افعی‌ها ‫دارن علنی علیهت حرکت می‌کنن؟
‫اگه حق انتخاب رو بدی دستشون،
‫عملاً تاجت رو هم دادی دستشون.
‫من تاجی ندارم.
‫پادشاهی هم ندارم.
‫و آلفرد، ‫تو جلوی ساکسون رو نمی‌گیری.
‫حتی مردمی هم برام نمی‌مونه.
‫اسکوالور چند نفر زیر دستش بود؟
‫چهارصد و بیست نفر ‫از دامنونیا.
‫یک‌چهارم نیرو.
‫ممنونم.
‫قبل‌تر گفتی هر کار دیگه‌ای هم بگی می‌کنم، نه؟
‫اینکه دشمن‌هامو بکشی.
‫زانو بزنی.
‫کافیه فقط بگی.
‫می‌خوام همه‌مونو متحد کنی.
‫بهت گفتم چی باید انجام بشه.
‫پیتر، مجبورم این کارو بکنم.
‫گولاس!
‫سرورم، اجازه‌ی ورود ندارید.
‫گولاس!
‫می‌شه فقط یه کلمه حرف بزنی؟
‫بهت خوش‌آمد می‌گم، سرورم.
‫اوتر.
‫شاه گولاس اینجاست؟
‫الان برمی‌گرده.
‫شاید بخواید تا اون موقع بشینید.
‫نوشیدنی هم میل دارید، لرد اوتر؟
.بله
‫کورنُویا به شرابش معروف نیست، ‫ولی امیدوارم خوشتون بیاد.
‫باید از افراد لرد آئورلیوس باشی.
‫پس اهل آموریکایی.
‫شنیدم سرزمین قشنگیه، ‫پر از درخت‌های سیب و صخره‌های سفید.
‫آره، همینطوره.
‫جنگل‌هاش بزرگن و پر از شکار.
‫زمین‌هاش عالیه برای کشت.
‫ولی هیچ جا به زیبایی این سرزمین نیست.
‫ببخشید، اسمتونو نپرسیدم.
‫ایگرِنا.
‫به مسیح و قدیس‌هاش قسم.
‫پدر!
‫بی‌احترامی‌ت حد و مرز نداره؟
‫شاید اون‌ور دریا، تو اردوگاه‌های رومی،
‫یادت دادن به جوون‌ها و ساده‌دل‌ها طعمه بندازی.
‫لرد اوتر دنبالت می‌گشت، پدر.
‫فقط داشتم تا برگشتنت، ‫میزبانیشو انجام می‌دادم.
‫خب حرف بزن، پسر.
‫چی می‌خوای بگی؟
«گودئو»
‫سفرت طولانی بوده.
‫از یونیس آویلاخ اومدم.
‫این جاده مدت‌هاست متروکه شده.
‫منظورم مسیر نبود.
‫تالارت تو این پنجاه سال خیلی تغییر نکرده.
‫فکر می‌کردی فرق کرده باشه؟
‫میردین ویلت.
‫ما یادمون نمی‌ره کی هستیم.
‫یا چه بلایی سرمون اومده.
‫وُرتیگِرن مرده.
‫ساکسون‌ها سواحل شرقی رو گرفتن، ‫و شاهان بریتانیا جمع شدن جلوشون وایسن.
‫شاهان جنوب چاق و تنبلن.
‫اگه اون‌سوی دیوار زندگی می‌کردن ‫و هر تابستون با پیکت‌ها و ایرلندی‌ها می‌جنگیدن،
‫هیچ‌وقت نمی‌ذاشتن ‫این بربرها پا تو این سرزمین بذارن.
‫ولی هرچی بربرها گرفتن، ‫می‌شه پسش گرفت.
‫قراره شاهِ والای جدیدی باشه، ‫پسرِ کانستنس.
‫یا بهتر بگم، دو پسر.
‫یکی برای حکومت، ‫یکی برای رهبری سپاه در جنگ.
‫اونا بودن که شاهان جنوب و غرب رو متحد کردن.
‫اونا هستن که حالا جلوی ساکسون‌ها می‌ایستن.
‫اومدم از لردهای شمال بخوام بهشون ملحق شن.
‫دوباره پا تو خونه‌م می‌ذاری،
‫و اولین حرفی که می‌زنی
‫این خواسته‌ست؟
‫برادرها منو مشاور ارشدشون کردن.
‫ازم خواستن ارتش جمع کنم.
‫خودت می‌دونی دارم از چی حرف می‌زنم.
‫پنجاه سال، حتی یه کلمه هم نه.
‫پنجاه سال، ‫حتی یه فکر هم نه.
‫اگه این‌قدر نیازه، ‫چرا خودت نمی‌ری؟
‫به جنگ بپیوند!
‫برو به دل بربرها بزن ‫و شاه والات رو به پیروزی برسون.
‫نمی‌تونم.
‫نمی‌تونی؟
‫چی جلوتو گرفته؟
‫به اندازه‌ی کافی قوی نیستی؟
‫مگه تو مرلینِ قدرتمند نیستی؟
‫همونی که روبه‌رو شدن باهاش تو نبرد وحشتناکه؟
‫می‌دونی که نمی‌تونم.
‫من دیدم چه کارایی می‌تونی بکنی.
‫پس چرا جنگ رو احضار نمی‌کنی؟
‫اون‌وقت می‌تونی تنهایی ‫کل سپاه
‫ساکسون‌ها رو قتل‌عام کنی ‫تا زمین غرق خون بشه.
‫می‌دونی که نمی‌تونم.
‫چیزی که من می‌دونم اینه:
‫خودتو مثل یه پیامبر نشون می‌دی.
‫یه شاعرِ جنگجو.
‫قهرمانِ نور.
‫اما وقتی روز مصیبت می‌رسه، ‫حتی نمی‌تونی اونایی رو نجات بدی که بیشتر از همه بهت اعتماد دارن.
‫امشب خدایان هواتونو دارن، پسرها.
‫بدشانسی آوردید.
‫امیدوارم ساکسون‌ها بخشنده باشن.
‫تو رو می‌فرستم به‌جای من حرف بزنی.
‫آنا، می‌بینم اینجایی و بازی می‌کنی.
‫پسرها، شنیدم تو دره‌ی بعدی ‫نصفه‌نعل پیدا می‌شه؟
‫یکی دو تا بیارید، باشه؟
‫واو.
‫پس درباره‌ی جنگ خیلی یاد گرفتی، برادر.
‫و اربابت ازت یه سؤال پرسید.
‫و ارباب من باید عاقل‌تر باشه.
‫اون‌جا چی می‌بینی، برادر؟
‫نصف این پرچم‌ها از هم متنفرن.
‫ولی امشب فکر می‌کنن برادرن.
‫و همشون پشت تو متحد ایستادن.
‫پس خوش اومدی.
‫و گولاس پشت منه؟
‫سخنرانی‌ رو همون‌طور که گفتی پیش بردم.
‫و؟
‫و خوب پیش نرفت.
‫به استخوان‌های پدرمون قسم، ‫فقط یه وظیفه بهت می‌دم.
‫اون یه احمقِ پیرِ متکبره!
‫همین احمقِ پیر، ‫محترم‌ترین جنگجوی این اردوئه.
‫قبلاً با ساکسون‌ها جنگیده و برده.
‫یورش‌های پراکنده.
‫که باز هم از تو بیشتره.
‫من مهارت و شجاعتت رو زیر سؤال نمی‌برم.
‫برخلاف بقیه‌ی شاه‌ها.
‫و اگه گولاس سپاهش رو کنار بکشه، ‫بقیه هم قطعاً دنبالش می‌رن.
‫نمی‌تونیم بذاریم نیروهامون از هم جدا بشن.
‫حتی به‌خاطر یه نفر.
‫اگه این کارو بکنیم، دشمن پیروز می‌شه.
‫و بریتانیا از دست می‌ره.
‫بی‌اینکه حتی بجنگیم.
‫اون‌جور استقبالی نبود که انتظارشو داشتی.
‫دقیقاً همونی بود که انتظارشو داشتم.
‫ببخشید سرورم، ‫پس چرا اصلاً اومدیم این‌جا؟
‫باید برگردم از همون راهی که اومدم.
‫تا خودِ نقطه‌ی شروع.
‫بدون شمال، ‫شاهان بریتانیا قدرت کافی برای عقب راندن مهاجما رو ندارن.
‫حتی تو هم به‌سختی می‌تونی ‫شاهی رو قانع کنی که ازت متنفره،
‫که تقصیر رو گردن تو می‌ندازه.
‫می‌دونم بابت چی سرزنشم می‌کنه.
‫پس می‌دونی این کار چقدر سخته.
‫و شاید متوجه نشده باشی، ‫ولی الان توی یه سیاهچال زندانی‌ایم.
‫متوجه شده بودم.
‫خشمِ کاستینین شدیده، ‫ولی می‌گذره.
‫ما یه زمانی به هم وصل بودیم.
‫اون پیوند از بین نمی‌ره.
‫اون هنوز همون آدمیه که می‌شناختم.
‫مطمئنی؟
فرزند آتلانتیس
،سالها میگذرند
.همانند بقیه مردان فانی تغییر نکن
،ولی دور ما میچرخند
.مانند آب جویباری که دور تخته سنگی می‌چرخد
‫و به نام شاهِ دریا.
‫این هدیه‌ی ماست،
‫و نفرین ما.
‫همه عوض می‌شن، سرورم.
‫حتی ما.
‫این توهین به همه‌ی ماست.
‫فرقی نمی‌کنه پدرش کی باشه.
‫اون پسره باید قبل از اینکه برادرشو به‌عنوان دوکس معرفی کنه، با ما مشورت می‌کرد.
‫شاید تو آموریکا یه شاه ‫هرجور دلش بخواد به شاه دیگه دستور بده.
‫اما این‌جا اوضاع این‌طوری نیست.
‫همیشه زبونت حساب‌شده بوده.
‫بالاخره بگو تهش چی می‌خوای.
‫فقط این‌که من به آئورلیوس قسم خوردم، ‫نه به برادر احمقش.
‫ما به یه فرمانده‌ی جنگ نیاز داریم ‫که بتونه ما رو به پیروزی برسونه.
‫و دانلوپ راست می‌گه.
‫اگه قراره دوکس بریتانیا انتخاب بشه، ‫باید تو شورا تصمیم بگیریم.
‫مگه همه‌مون شاه نیستیم؟
‫مگه هرکدوممون سپاه خودمونو ‫تأمین و آموزش نمی‌دیم؟
‫پس نباید حق نظر داشته باشیم ‫که کی رهبریشونو به‌عهده بگیره؟
‫و اگه آئورلیوس حاضر نشه ‫به توصیه ما گوش بده؟
‫اون‌وقت باید به چالش کشیده بشه.
‫خودت گفتی، ‫به اون پسر قسم خوردی.
‫و همون‌طور که گفتی، ‫به این یکی قسم نخوردی.
‫این دوتا مثل مار می‌خزن.
‫می‌دونم.
‫پس چرا تحویلشون می‌گیری؟
‫چون شاهان بریتانیا هستن ‫و چون راست می‌گن.
‫اون دو برادر آدم‌های شریفی‌ان.
‫حداقل آئورلیوس.
‫اما جوونه، هنوز آزموده نشده.
‫تو جنگ با ساکسون‌ها، ‫جای یاد گرفتن رهبری نیست.
‫خودت تو جنگ یاد گرفتی.
‫چقدر شبیه مادرتی.
‫هر وقت اخلاقش تند می‌شد، ‫همین‌طوری باهام حرف می‌زد.
‫لحنته، پدر، می‌بینمش.
‫بعضی وقت‌ها شرافت ‫چیزهایی از ما می‌خواد که انجامش احمقانه‌ست.
‫این راهِ پادشاهه.
‫اما راهِ تو نیست.
‫سیاهچال‌های من ‫بهت وقت فکر کردن دادن، مرلین؟
‫دادن.
‫وقتی که خیلی لازم داشتم.
‫به من هم همین‌طور.
‫راستش رو بخوای، ‫فکر نمی‌کردم دیگه هیچ‌وقت ببینمت.
‫یه زمانی،
‫خیلی چیزا بود که می‌خواستم بهت بگم.
‫خیلی چیزا.
‫اما حالا، بعد از همه‌ی این سال‌ها،
‫می‌بینم توی دلم ‫چیزی جز عدالت نمونده.
‫تو برام مثل پدر بودی.
‫و تو مثل پسر.
‫سعی کردم.
‫شکست خوردی!
‫و حالا بهای شکستت رو ‫به قیمتِ پدرت ازت می‌گیرم!
‫و با نهایت تأسف، ‫در این ساعتِ مصیبت، ‫فاصله‌ی قلمروهایمان بسیار زیاد است.
‫و با افزایش یورش‌های ایرلندی... ‫بسه!
‫اون کمک نمیاد.
‫از بقیه‌ی نامه‌هامون جوابی اومده؟
‫هر دو عذر خواستن ‫و گفتن نمی‌تونن نیروی کمکی بفرستن.
‫و از لوت و قبیله‌ش ‫هیچ خبری نداریم.
‫بزدل‌ها و خائن‌ها!
‫باید همشونو دار بزنم.
‫ممنونم.
‫جواب می‌فرستیم ‫و بابت پاسخ‌شون تشکر می‌کنیم.
‫حتی با همه‌ی این سپاه‌ها، ‫قدرت‌مون به نصف یه لژیون هم نمی‌رسه.
‫دشمن‌مون بی‌نظم و پراکنده‌ست.
‫ببخشید لرد آئورلیوس، ‫اما دشمن هر ساعت قوی‌تر می‌شه.
‫هر روز کشتی‌های بیشتری از دریا می‌گذرن ‫و ساکسون، انگل و یوت میارن.
‫پنج برابر ما نیرو دارن.
‫اِمریس داره شاهان شمال رو جمع می‌کنه.
‫ممکنه همین حالا هم ‫سپاه‌ها به راه افتاده باشن.
‫ممکنه.
‫شمالی‌ها براشون فرقی نداره ‫ما در صلح زندگی کنیم یا تو آتش بسوزیم.
‫بیاید با هم صادق باشیم، برادرها.
‫از زمان لژیون‌ها، ‫این‌همه دشمن تو جزیره‌ی نیرومندان جمع نشده بود.
‫اگه قراره امیدی به پیروزی داشته باشیم، ‫نباید چیزی رو به شانس بسپریم.
‫پیشنهاد می‌کنم ‫شاه گولاس رو به‌عنوان دوکس بریتانیا انتخاب کنیم.
‫حرومزاده.
‫منم این پیشنهاد رو تأیید می‌کنم.
‫این خیانته.
‫برادرت هنوز شاه نشده.
‫و کی ادعاشو به چالش می‌کشه؟
‫من.
‫قبل از اینکه بازی پادشاه‌سازی راه بندازیم، ‫یه جنگ هست که باید برده بشه.
‫انتخاب دوکس می‌تونه ‫فرق بین پیروزی و شکست باشه.
‫از تو و برادرت می‌خوام ‫کنار بکشید و بذارید یکی دیگه رهبری کنه.
‫حرومزاده!
‫دنبال تو رفتن ‫نه‌تنها مرگ خیلی‌ها رو رقم می‌زنه، ‫بلکه مرگ بریتانیا رو.
‫اگه مرگی در کار باشه، ‫اول سراغ تو میاد.
‫بسه!
‫آروم باش، برادر.
‫نمی‌تونیم حتی یه نفر رو هم از دست بدیم.
‫حاضری دنبالم تو جنگ بیای؟
‫من پسران لردها رو ‫پشت سر دو تا پسر بی‌نظم و آموزش‌ندیده ‫به کشتن نمی‌دم.
‫پس اینو به روش قدیمی حل می‌کنیم.
‫چاره‌ای نیست.
‫زره و سپرم رو بیار ‫قبل از اینکه این گاو پیر پشیمون بشه.
‫نه، نه، نه.
‫اونا دارن منو برای تاج‌وتخت به چالش می‌کشن.
‫اگه قراره شاه والا بشم، ‫این نبردیه که خودم باید ببرم.
‫می‌دونی تو آتلانتیس ‫مجازات خیانت به شاه چی بود؟
‫می‌دونی؟
‫غم‌تو می‌فهمم، سرورم.
‫غم خودمه.
‫هرچند مثل تو به دوش نمی‌کشمش.
‫اصلاً به دوش نمی‌کشی.
‫اما خواهی کشید.
‫داری چی کار می‌کنی؟
‫پلز هیچ ربطی به اون روز نداشت.
‫دنبال اربابش رفت.
‫و بچه‌ی منو ناامید کرد.
‫کاستینوس، بس کن این دیوونگی رو.
‫مشکلت با منه.
‫نه.
‫تماشا کن و رنج بکش، ‫همون‌طور که من رنج کشیدم.
‫نگاهت کن.
‫می‌خوای بذاری بمیره، نه؟
‫همون‌طور که گذاشتی اون بمیره.
‫کاستینوم، خواهش می‌کنم.
‫کافیه منو بکشی.
‫و اونو نجات بدی.
‫درست مثل وقتی که می‌تونستی اونو نجات بدی.
‫نشانم بده که می‌تونستی نجاتش بدی!
‫تمومش کن.
‫بجنب!
‫تمومش کن!
‫این دومین باره ‫که زیر تیغه‌ی من گیر می‌افتی، شاه کاستانن.
‫سومی در کار نخواهد بود.
‫قدرتت رو پای این سگه هدر نده.
‫من فرمانده‌ی جنگت هستم.
‫بذار قهرمانت باشم.
‫نمی‌تونم.
‫این نقشه‌ی اوناست، برادر.
‫می‌خواد فریبت بده.
‫تسلیمشون نشو.
‫خواهش می‌کنم، برادر، بذار من بجنگم.
‫اون یه جنگجوی بزرگه.
‫یه جنگجوی کارکشته.
‫می‌کشتت.
‫باید همین‌طور باشه.
‫روح دست خداست.
‫خدا دمدمیه، برادر.
‫نه خدای من.
‫این شمشیر، بریتانیاییه.
‫نمی‌ذارم این تیغه‌ی شریف ‫با خون بریتانیایی آلوده بشه.
‫بیا، شمشیرت رو بده به من.
‫قویه، ولی کُنده.
‫سنگینش کن و ‫بی‌رحمانه ضربه بزن.
‫این رو یک بار دیگه، ‫جلوی همه می‌گم.
‫از ادعات دست بکش.
‫خیلی حرف‌ها از روی خشم زده شد.
‫همه‌چیز می‌تونه تموم بشه.
‫اگر قبول کنی زانو بزنی، ‫هنوز می‌بخشمت.
‫پس همون‌طور باشه!
‫خونت پای خودته!
کافیه پادشاه، برد و باختی وجود نداره
.نه، ولش کن
درش نیار
آروم برادر
آروم
تخم بچه
!آئورلیوس
!آئورلیوس، آئورلیوس، آئورلیوس، آئورلیوس
‫نباید منو حمل کنن.
‫اون هیچ‌وقت دختری نبود ‫که دل به چیزای نرم ببنده.
‫مثل روبان و گل.
‫تو این تغییر رو دادی، می‌دونی.
‫تو اونو نیاوردی اینجا.
‫نه.
‫درست به نظر می‌رسید.
‫اینکه آرامشش رو اینجا پیدا کنه.
‫سعی کردم نجاتش بدم.
‫با تمام توانم، با تمام قدرتم، ‫با هر چی که داشتم.
‫درباره اون برادرایی که حالا ‫بهشون خدمت می‌کنی بگو.
‫رائلیوس از تبار اصیله.
‫خون رومی و بریتانیایی ‫هر دو تو رگ‌هاشه.
‫با اینکه جوونه، خردی ‫فراتر از سنش داره.
‫آینده‌ش رو در آتش دیدم.
‫دیدمش که فرماندهیِ ارتش می‌کنه.
‫شجاعتش رو در نبرد دیدم.
‫دیدمش که هم عدالت رو اجرا می‌کنه ‫و هم بخشش رو.
‫باور دارم شاه والاییه ‫که این سرزمین بهش نیاز داره.
‫و اون یکی؟
‫تاریکی بزرگی داره ‫بر این سرزمین فرو می‌افته.
‫درست یا غلط، این دو برادر ‫تنها امید ما برای ایستادن در برابرشن.
‫تنها امید ما نیستن.
‫شاهان شمال ‫به کمکشون خواهند اومد.
‫قول میدم.
‫این رو بنوش.
‫آروم.
‫بخور.
‫شاهان...
‫شاهان رو دیدی؟
‫پیروت میشن؟
‫خدایان شاهان رو می‌برن، رائلیوس.
‫مردها.
‫مردها، برادر.
‫بعد از اونچه دیدن، ‫حتی تا خود هادس هم حملت کردن.
‫نذار صدای جیغم رو بشنون.
‫بمون.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
...در قسمت بعد خواهید دید
‫من کِستِنین هستم، ‫شاه گوتای و کِلیتون.
‫با دخترم، گانیادا، آشنا شدی.
‫گانیادا؟
‫بی‌نهایت کنجکاوم بدونم ‫تو کی هستی، مرلین.
‫از این بدم میاد که ‫راز‌هات رو رو نمی‌کنی.
‫ازت می‌خوام زمستون رو ‫پیش ما بمونی.
‫یادت رفته پدرت رو می‌شناختم.
‫حضورش تو وجودته.
‫بمون.
‫بوی خطر رو تو اینجا حس می‌کنم.
‫گانیدا؟
«چرخه‌ی پندراگون: ظهور مرلین»