‫[ آنچه گذشت... ]
‫به‌عنوان پزشک قانونی وظیفه دارم ‫زمان مرگ رو مشخص کنم.
‫صحنه‌ی جُرم رو به هم می‌ریزه.
‫برو داخل و سریع تمومش کن.
‫نه!
‫خبرنگارهای محلی اومدن.
‫بین‌المللی‌ها هم توی راهـن.
‫آماندا رفتاری داشت ‫که مِردیت رو اذیت می‌کرد.
‫مَردهای زیادی رو می‌آورد خونه.
‫این پاتریک کیـه توی گوشی‌ش؟
‫پاتریک.
‫وای، آماندا.
‫شبِ یکم نوامبر اون رو دیدی.
‫لحظه‌ی قتل مِردیت یادت اومده؟
‫گوش‌هات رو گرفتی ‫که صدای فریادش رو نشنوی؟
‫کار پاتریک‌ـه!
‫خانوم بازرس!
‫اشتباه گفتم!
‫الان یادم اومد!
‫اظهاریه عوض کنم!
‫کاغذ و قلم می‌دین؟
‫سه مجوز بازداشت داریم ‫و پرونده تقریباً بسته شده.
‫پاتریک دیا لوموموبا...
‫پلیس! دَر رو باز کنین!
‫آماندا ماری ناکس...
‫و یه دانشجوی ایتالیایی
‫به نام رافائله سولچیتو.
‫رسیدم ایتالیا، عزیزم. ‫چرا گوشی‌ت رو برنمی‌داری؟
‫دختر آمریکاییه، انگلیسیه رو کُشته.
‫- اون... نه... ‫- بله. خودش اعتراف کرد.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫من به شهر پروجا باور دارم.
‫مهد تمدن غربی.
‫من از نسل مستقیم ‫قبیله‌ی اِتروسک‌ها هستم.
‫اون‌ها پیش‌کسوت‌های این سرزمین بودن. ‫حتی قبل‌از ورود رومی‌ها.
‫خونه‌ی ما بین ‫کلانتری و زندان زنان بود.
‫بچگی من با دوگانگی ‫بین تقوا و گناه گذشت.
‫جولیانو.
‫ظاهر شیطان همیشه فریبنده‌ست.
‫این رو یادت باشه.
‫حالا شدی آقا.
‫بریم.
‫پدر دوست‌داشتنی‌م توی مسیر ‫رفتن به اُپرا، جونش رو از دست داد.
‫حالا تو مَرد خونه‌ای.
‫این مسئولیت برام زیادی سنگین بود.
‫بدون پدر مجبور بودم بیرون از ‫خونواده دنبال راهنمایی باشم.
‫با تماشای فیلم‌ها، فهمیدم ‫تفاوت قهرمان‌ها و آدم‌بَدها چیـه.
‫چهار ماه بعداز تولد ۱۸سالگی‌م ‫با خود شیطان آشنا شدم.
‫یه قاتل سریالی به کابوس ‫ایتالیایی‌ها تبدیل شد.
‫زوج‌های جَوون در بی‌دفاع‌ترین ‫حالت خودشون به قتل می‌رسیدن.
‫هیولای فلورانس ‫باری دیگر جانی را گرفت.
‫نگران کشورم، شهرم و خواهرم بودم.
‫... یک زوج جوان براثر ‫اصابت چاقو و گلوله در پارکینگ...
‫زندگی‌مون داشت از همه‌جهت ‫به نابودی کشیده می‌شد.
‫مافیا و فساد به شهرم نفوذ کرده بود.
‫باید از پروجا محافظت می‌کردم.
‫ولی چطوری؟
‫این‌طوری شد که کارآگاه شدم.
‫تا معماهای حل‌نشدنی رو حل کنم.
‫یه بازرس عمومی شدم ‫تا از مردم عزیزم محافظت کنم.
‫می‌خواستم نظم رو به شهرم برگردونم.
‫مافیاها، سیاست‌مدارها و ثروتمندها ‫می‌خواستن جرایم‌شون رو لاپوشونی کنن
‫ولی من نمی‌ذاشتم.
‫[ هیولای فلورانس مُرده، مینینی. دنبالش نگرد! ]
‫خبرنگارهای بی‌صفت ‫تلاش من رو بیهوده نشون می‌دادن
‫و داشتم کم‌کم ناامید می‌شدم.
‫ولی با خدا عهد بستم
‫که هرچی مردم با من مخالفت کنن
‫نمی‌ذارم قاتل‌ها ‫آب خوش از گلوشون پایین بره.
‫و خدا بهم سریع جواب داد...
‫بله؟
‫جسدش من رو یاد شهر پروجا انداخت.
‫زیبایی، امید و خلوصی که ‫شیطان نابودش کرده بود.
‫هدف زندگی‌م دوباره برام مشخص شد.
‫باید حق این دختر رو می‌گرفتم.
‫[ روایت پیچیده‌ی آماندا ناکس ]
‫(قسمت سوم: «محافظ پروجا»)
‫نظرت چیـه؟
‫[ ۲۹ اکتبر ۲۰۰۷ - ۹:۳۱ شب ]
‫خیلی قشنگ می‌شه.
‫گوشواره‌م رو می‌گم.
‫- باحالـه یا نه؟ ‫- عع...
‫مثل لائورا بالای گوشم بذارم؟
‫آخه اون خیلی فاز ‫بچه‌باحال‌های اروپایی رو داره.
‫دهن‌سرویس.
‫به نظرت مشکل از ظاهر خودمـه؟
‫شاید واقعاً هست.
‫پس چیز چی... ‫این یکی چی بود؟
‫- سپتوم بینی؟ ‫- عالیـه.
‫مطمئنـم رافائله عاشقش می‌شه.
‫به نظرت بهم می‌آد؟
‫بعله، خیلی جذابـه.
‫- خب کجا بزنم؟ ‫- اینجا.
‫- بده بیاد. ‫- باوشه.
‫- نگاه نکن. ‫- باشه.
‫فکر کنم جاکومو ‫از حلقه‌ی بینی خوشش بیادها.
‫وای!
‫عمراً.
‫توی جشن هالووین ‫با هم هستین یا نه؟
‫عع، فکر کنم سوفی ‫یه برنامه‌هایی داره.
‫می‌خوای با هم بریم له شیک؟
‫آره... عع... فکر کنم خوش بگذره.
‫- ببینیم چی می‌شه. ‫- خیلی هم عالی.
‫عالی شد.
‫گازم بگیر!
‫- وای. ‫- یه‌کم خیس شد.
‫الان زامبی می‌شم!
‫ایش!
‫بیماری خاصی نداری؟
‫[ ۶ نوامبر ۲۰۰۷ - ۱۰:۲۳ صبح - روز اول زندان ]
‫اینجا محل نگهداری از شاهدهاست؟
‫هیشکی بهم چیزی نگفت...
‫دهنت رو باز کن.
‫خب.
‫بلند شو.
‫برو عقب.
‫لباس‌هات رو دربیار.
‫لباس‌هاست...
‫باشه.
‫خب.
‫سینه‌بند.
‫سینه‌بندت.
‫خیلی خوب.
‫شورتت هم دربیار.
‫دست‌هات رو بردار.
‫باز کن.
‫بالا. بالا.
‫ما آماده‌ایـم.
‫خودت رو نباز.
‫نگران نباش.
‫من مسئول زندان کاپان هستم.
‫اسمم بانتی‌ـه.
‫من رئیسـم. می‌فهمی؟
‫من رئیسـم.
‫بله. رئیس. ‫متوجه شدم.
‫ایتالیایی بلدی؟ ‫آفرین، دختر.
‫بیشتر می‌فهمم تا این‌که حرف بزنم.
‫اگه چیزی از پرونده یادت اومد، ‫می‌آی پیش خودم، نه کس دیگه.
‫عع، من... باید با مامانم حرف بزنم.
‫باید با مادر تماس بگیرم.
‫تلفن، لطفاً.
‫باید اول به وکیل‌هات درخواست بدی.
‫نه...
‫من وکیل ندارم.
‫وکیلم کجا بود؟
‫من...
‫خیلی سرگیجه شدم.
‫پلیس فکر می‌کنه من...
‫من شاهدی چیزی بودم، ‫ولی گزارشم رو پس گرفتم...
‫- نه. نه... ‫- پلیس چیزی نگفته؟
‫فقط ایتالیایی حرف بزن.
‫من...
‫نه می‌فهمم چرا اینجائـم.
‫به جُرم قتل اینجایـی.
‫چی؟ منظورتون چیـه؟
‫شما قاتلـی! ‫شیرفهم شد؟
‫- چی؟ نه! نه! ‫- بله!
‫- بله. ‫- نه! نه! درست نیست!
‫- پلیس این رو گفته؟ ‫- بله.
‫این‌طوری فکر می‌کنن؟ ‫نه... درست نیست.
‫آروم باش.
‫به‌زودی می‌ری پیش قاضی ‫و همه‌چی رو توضیح می‌دی.
‫فعلاً من اینجا بهت کمک می‌کنم.
‫وای...
‫- باشه؟ ‫- اینجا چه خبره؟
‫ما دوست همدیگه‌ایـم.
‫دوست. باشه؟
‫تلویزیون رو روشن نکنی.
‫برای تو ممنوعـه.
‫فهمیدی؟
‫حرف‌های توی تلویزیون ‫بهت کمکی نمی‌کنه.
‫اومدم دخترم رو ببینم. ‫آماندا ماری ناکس.
‫پاسپورت.
‫مدارک‌تون مشکل داره. ‫فامیل‌تون تطابق نداره با...
‫نمی‌فهمم چی می‌گین.
‫فامیلِ شما...
‫تطابق ندارد با...
‫زندانی.
‫از کجا بدونیم مادرشـین؟
‫اسم‌تون...
‫آها، اسمم. ‫خب چی شده؟
‫بله.
‫چون این رو آوردم، می‌گین؟
‫به‌خاطر این...
‫فامیل من و دخترم فرق داره.
‫من مِلاس هستم و اون ناکس.
‫من و پدرش طلاق گرفتیم چون...
‫سلام.
‫با مدارک یه زن به مشکل خوردیم. ‫ایتالیایی هم بلد نیست.
‫کیف‌ها رو بدین.
‫اون هم بدین.
‫یعنی این قضیه مشکل داره؟
‫می‌تونم ببینمش دیگه؟
‫بفرمایید بشینید.
‫لطفاً بشینید.
‫باشه.
‫- مامان. ‫- همم؟
‫وقتشـه.
‫بابا.
‫تسلیت می‌گم.
‫من رو ببخشین. ‫الان نمی‌تونم...
‫متوجهـم. ‫من هم دختر دارم.
‫الان نمی‌تونم.
‫بفرمایید.
‫[ پرونده‌ی قتل پروجا بسته شد! ]
‫دکتر مینینی!
‫پرونده بسته شده. ‫می‌تونین بگین انگیزه‌ی قتل چی بوده؟
‫قربان، فکر کنم بهتره بعداز انتشار ‫خبر بعدی، درباره‌ش حرف بزنین.
‫قوانین خبرنگارها ‫روی کار ما تأثیری نداره.
‫هروقت صلاح دونستم، ‫با خبرنگارها صحبت می‌کنم. ممنون.
‫برای همین توی کنفرانس ‫خبری حضور نداشتین؟
‫قاضی شواهد رو پذیرفته؟
‫ممنون.
‫سه‌تا قاتل توی زندانـن. آفرین.
‫نه. نه...
‫با اون کنفرانس خبری‌تون ‫به‌اندازه‌ی کافی تشویق شدین.
‫کنفرانسی که من تأیید نکردم.
‫کنفرانسی که رئیس بی‌کفایت، ‫دِه فلیچه، پرونده رو مختومه اعلام کرد.
‫درستـه که ازشون اعتراف گرفتم، ‫ولی کو مدرک؟
‫تازه برای بستن پرونده ‫جلوی همه از اسم من استفاده می‌کنه!
‫و شما هم کنارش وایستادین ‫و عشوه می‌اومدین...
‫خودم کم استرس دارم؟
‫والدین داغ‌دیده... ‫مردم نگران...
‫خبرنگارهای بین‌المللی که ‫با میکروفون و دوربین به جونم افتادن...
‫تازه سه‌روز دیگه هم باید جلوی ‫قاضی ماتینی حاضر بشم. سه روز!
‫باید یه داستان ‫قانع‌کننده داشته باشم
‫تا لومومبا، ناکس و سولچیتو آزاد نشن.
‫اون‌وقت همه فکر می‌کنن ‫پرونده بسته‌ست.
‫یه‌چیزی بگین حالم عوض بشه.
‫این ویدئو...
‫این ویدئو نزدیک ‫صحنه‌ی جُرم ضبط شده.
‫طرف شبیه ناکس‌ـه. ‫این‌طوری عذرش دیگه موجه نیست.
‫آها. ‫دیگه چی؟
‫پزشکی قانونی داره جاروی تِی ‫و آئودی سولچیتو رو بررسی می‌کنه.
‫ظاهراً کفش‌های نایکی پسره ‫با رد خونی کفشی که
‫توی صحنه‌ی جُرم پیدا شد، تطابق داره. ‫ولی متأسفانه قطعی نیست.
‫چاقوی سولچیتو چی؟
‫کدوم یکی؟ پسره‌ی روانی چندتا چاقو داره. ‫چاقوی آشپزخونی، چاقوی جیبی...
‫همه‌مون چاقوی آشپزخونه داریم، برونو. ‫کدوم یکی با اندازه‌ی زخم یکیـه؟
‫چاقوها دارن بررسی می‌شن، ‫ولی زمان می‌بره.
‫دی‌اِن‌اِی توی صحنه‌ی جُرم هم همین‌طور.
‫دکتر لالی؟
‫کبودی‌های کوچیکی روی ‫چونه‌ی مقتول دیده می‌شه.
‫و یه بُرش هفت‌سانتی هم روی گردنـه.
‫احتمالاً بیشتر از یه مجرم داریم. ‫تجاوز هم نمی‌شه با قطعیت مشخص کرد.
‫تجاوز ثابت نمی‌شه، ولی وقتی جسد ‫به اون شکل دراومده، نشون می‌ده...
‫- فرق زیادی بین «نشون می‌ده» و... ‫- باشه بابا. می‌دونم.
‫- زمان مرگ چی؟ می‌تونی دقیق‌تر بگی؟ ‫- نه، نمی‌تونم.
‫زمانی که گذاشتین وارد صحنه‌ی ‫جُرم بشم، جسد سرد شده بود، دکتر.
‫می‌تونم دوباره مجرای گوارشی رو ‫بررسی کنم، ولی زمان دقیقی نمی‌ده.
‫خیلی خوب.
‫کبودی‌های کوچیک
‫با انگشت‌های یه زن به وجود اومده.
‫ولی زخم عمیق کار یه مَرده.
‫ناکس...
‫می‌ره پیش لومومبا...
‫می‌آرش خونه توی اتاق قشنگش...
‫بعدش سولچیتو وارد صحنه می‌شه.
‫پسری که چاقوی جیبی داره.
‫حس شهوت به خشم تبدیل می‌شه.
‫شروع خوبیـه.
‫ولی بیشتر لازم دارم.
‫[ ۷ نوامبر ۲۰۰۷ - ۷:۱۲ شب - شب دوم در زندان ]
‫ببخشید.
‫عذر می‌خوام!
‫لطفـ... ببخشید!
‫بذارین ما مادرم تماس بگیرم!
‫لطفاً، کمکم کنین. ‫آهای!
‫سلام!
‫می‌شه کمکم کنین؟
‫لطفاً... ‫باید با مامانم حرف بزنم.
‫تو جدید اومدی؟
‫خوش‌وقتـم. ‫من دون سائولو هستم.
‫نه. نه... ‫ممنون...
‫من خداپرست نیستم. ‫دین ندارم. لطفاً...
‫مشکلی نیست. ‫دَرِ من همیشه به روت بازه.
‫به‌جز یکشنبه‌ها. ‫اون روز می‌رم کلیسا.
‫سال پیش با دوست‌پسرم، دی‌جی
‫رفتیم جنگل‌گردی.
‫با خوراکی‌های پروتئینی ‫تونستیم دَووم بیاریم.
‫با کمترین امکانات موفق شدیم ‫و از هرچیزی نهایت استفاده رو بردیم.
‫اینجا هم باید همین کار رو بکنم.
‫نگهبان‌ها می‌گن غذا نمی‌خوری. ‫لاغر شدی.
‫بخور.
‫آها. ممنون.
‫توی اخبار دارن چیزهای ‫جالبی درباره‌ت می‌گن.
‫حواست به قوانین من هست؟
‫بگو ببینم توی ‫پروجا چی‌کارها می‌کردی؟
‫پیشخدمت کافه بودی؟
‫مطمئنـم مَردها همه‌ش دنبالت بودن.
‫مگه نه؟
‫از اون چَموش‌هایـی، نه؟
‫سکس دوست داری؟
‫البته چیز بَدی نیست.
‫طبیعیـه سکس دوست داشته باشی.
‫بگو ببینم.
‫حالا چیزی هم بلدی؟
‫آره؟
‫سکس خشن بلدی؟
‫عع...
‫نمی‌تونم... منظورتون رو نمی‌فهمم...
‫چطوری... نه!
‫بذار ببینمش.
‫آها.
‫زخمت به‌خاطر یه درگیری خشن بوده؟
‫طبیعیـه پلیس این‌طوری فکر کنه.
‫ولی من‌وتو می‌دونیم زخمِ چیـه.
‫خوب می‌دونیم.
‫اولین سکس گروهی‌ت کِی بود؟
‫یکمِ نوامبر؟
‫- ها؟ با توام! ‫- من... لطفاً...
‫سکس گروهی.
‫عع...
‫می‌فهمی؟
‫ببخشید.
‫من خسته.
‫می‌شه بخوابم؟
‫حتماً.
‫بعداًُ حرف می‌زنیم.
‫توی سلول احساس تنهایی نمی‌کنی؟
‫تو دختر اجتماعی‌ای هستی.
‫حتماً تنهایی برات سختـه.
‫نظرت چیـه؟
‫من فقط مامانم رو می‌خوام.
‫- سلام. ‫- سلام!
‫- وای، مامان! ‫- بیا بغلم.
‫مامان! ‫- می‌دونم، عزیزم.
‫می‌دونم ترسیدی.
‫- خیلی. ‫- حالت خوبـه؟
‫وای.
‫خوبـی؟
‫- یا خدا. ‫- دستور دادن بشینیم.
‫- چی؟ باید بشینیم؟ ‫- آره. آره...
‫باید بشینیم. بیا.
‫- چند روزه درخواست دادم... ‫- می‌دونم.
‫- که ببینمت. ‫- می‌دونم...
‫- باهات درست رفتار می‌کنن یا نه؟ ‫- نگهبان‌های زنش خوبـن.
‫پلیس‌هاش خیلی اذیتم کردن. ‫واسه همین اون حرف‌ها رو
‫درباره‌ی پاتریک زدم...
‫آخه رافائله رو هم دستگیر کردن...
‫نمی‌دونم چرا داشتن ‫ازش بازجویی می‌کردن...
‫ولی نظرش رو عوض کرد.
‫پس از اون هم بازجویی کردن
‫و گفته تو اون‌شب...
‫- باهاش نبودی. ‫- آره. آره...
‫- اون‌شب با هم نبودیم... ‫- چرا؟
‫بعدش برگشتن بهم گفتن ‫«می‌دونیم داری دروغ می‌گی».
‫«اگه راستش رو نگی، ‫باید ۳۰ سال آب‌خنک بخوری».
‫«می‌دونیم اونجا بودی ‫و با یکی ملاقات کردی».
‫خب پس... بعدش... ‫چی شد... گفتی پاتریک بوده؟
‫آره، یه‌هو قاطی کردم
‫و نصف حرف‌هاشون رو هم نمی‌فهمیدم.
‫مجبورم کردن تصور کنم ‫با پاتریک رابطه دارم.
‫- چی؟ مجبورت کردن... ‫- حس بَدی دارم...
‫تقصیر منـه که الان افتاده زندان.
‫- نمی‌خواستم این‌طوری بشه. ‫- باشه. باشه...
‫پس واقعاً اونجا نبودی؟
‫نه.
‫و نمی‌دونی قاتل مِردیت کیـه؟
‫نه، مامان. هیچی نمی‌دونم.
‫- پاتریک هم بی‌تقصیره؟ ‫- بله، بی‌تقصیره.
‫- رافائله چی؟ ‫- اون‌شب با هم بودیم.
‫و مواد می‌زدین؟
‫فقط گُل کشیدیم، مامان.
‫- ماریجوانا بود. ‫- خیلی خوب. باشه.
‫= اِشکال نداره. ‫- ولی به پلیس دروغ گفت
‫و هنوز نمی‌فهمم چرا.
‫- احتمالاً اون رو هم کتک زدن. ‫- مگه... تو رو کتک زدن؟
‫- کتکت زدن؟ ‫- چیزی نیست. نگران نباش.
‫اصلاً ریدم دهن اون پلیس‌ها. ‫خیلی مسخره‌ست.
‫فکر می‌کنن دیوونه شدم، ‫ولی فقط اعصابم خُرده...
‫آخه می‌فهمم که دارن ‫وظیفه‌شون رو انجام می‌دن
‫و من هم فقط قصد کمک داشتم، ولی...
‫آخ، ببخشید. ‫پنج روزه که
‫- با هیشکی انگلیسی حرف نزدم. ‫- باشه. عیب نداره.
‫ببین، قضیه رو پیگیری می‌کنیم.
‫- باشه. ‫- می‌آریمت بیرون.
‫- باشه. ‫- برات وکیل گرفتم.
‫کارشون خوبـه. ‫می‌گن چند روز دیگه
‫یه جلسه‌ی دادخواهی هست.
‫- که بعدش آزاد بشم؟ ‫- عع، که بعدش...
‫تصمیم می‌گیرن که ‫دست‌گیری‌ت موجه بوده یا نه.
‫- خب موجه نیست. ‫- باشه. وکیل‌هات...
‫وکیل‌هات می‌گن ‫با توجه به اظهارنامه‌ت
‫دستگیری‌ت درست بوده.
‫- ولی ببین... ‫- این یعنی چی؟
‫- منظورشون چیـه؟ ‫- ببین...
‫خبر خوب اینـه که می‌گن می‌تونیم ‫درخواست حبس خونگی بدیم.
‫یعنی همه‌مون زیر ‫یه سقف زندگی می‌کنیم
‫و پرونده رو حل می‌کنیم. باشه؟
‫سفارت بهمون یه ویلای بزرگ داده.
‫خواهش می‌کنم، آماندا.
‫عرق کردی؟
‫وقتی آزاد بشم، پلیس باید ‫حسابی ازم عذرخواهی کنه.
‫آره.
‫هر مدرکی که
‫علیه من دارن، الکیـه.
‫مطمئنـم...
‫به‌زودی پشیمون می‌شن.
‫آخه زندگی‌م رو به هم ریختن.
‫آخه من...
‫بانتی هستم.
‫بله، بازرس.
‫خیلی خودخواه و مغروره.
‫خیر، هنوز به کِرچر اشاره نکرده.
‫خیر، هیچی به من نگفته.
‫حتی وقتی خصوصی حرف زدیم. ‫ولی مطمئن باشین...
‫واقعاً ناامیدم کردی.
‫خبرنگارها هم پشیمون می‌شن.
‫مگه اون‌ها چی گفتن؟
‫مزاحم خونواده می‌شن ‫و همه‌ش از دوست‌هات سؤال می‌کنن.
‫با دوست‌هام هم حرف زدن؟
‫چرا؟
‫- چیـه؟ ‫- چیـه؟
‫- به این زودی؟ ‫- نه. نه...
‫بابات هم به‌محض این‌که بتونه، می‌آد.
‫- باشه. ‫- کریس هم توی راهـه.
‫راستی نصف چیزهایی که ‫برات آوردم رو ازم گرفتن.
‫- برات یه کاپشن گرم آوردم و... ‫- دوباره کِی می‌بینمت؟
‫نمی‌دونم، عزیزم. ‫نمی‌دونم.
‫مـ...
‫عیب نداره.
‫- درهرصورت زیاد اینجا نمی‌مونم... ‫- دقیقاً.
‫تازه شانس آوردم...
‫به رافائله هم گفتم...
‫اگه اون شب خونه‌ش نبودم، ‫الان مُرده بودم.
‫الان زنده و سالمـی.
‫آره.
‫آخ، این نگهبان‌ها...
‫بهم گیر داده بودن که ‫چرا فامیلم با تو فرق می‌کنه.
‫- چی؟ ‫- حتی نمی‌ذاشتن ببینمت.
‫مسخره‌ها. ‫انگار گناهـه آدم دوباره ازدواج کنه.
‫ای بابا.
‫چون ایتالیایی بلد نبودم، ‫خیلی باهام بَد رفتار کردن.
‫باش پس... از این به بعد این رو بگو.
‫بگو...
‫آماندا ناکس دختر منـه.
‫- آماندا ناکس... ‫- و فامیل‌هامون...
‫نه، دخترم. این خیلی طولانیـه.
‫باشه، پس فقط بگو ‫«آماندا ناکس اِمیلا فیلیا...»
‫آماندا ناکس...
‫اِمیلا فیلیا...
‫آفرین، مامان. ‫خوب گفتی.
‫خیلی دوستت دارم.
‫- من هم دوستت دارم. ‫- می‌بینمت. باشه؟
‫باشه.
‫والدینی که بچه‌هاشون رو از دست می‌دن، ‫داغ‌شون رو با کلمات بیان نمی‌کنن.
‫چون درد غیرقابل‌تصوریـه.
‫بچه‌هایی که با قتل از دنیا می‌رن
‫ازطریق خدا باهام حرف می‌زنن.
‫و خدا هم اغلب ازطریق وسایل ‫باقی‌مونده‌شون باهام حرف می‌زنه.
‫ولی تا برملاشدن حقیقت، ‫وظیفه دارم درباره‌ش صحبت کنم.
‫باید براساس شَم کارآگاهی خودم، ‫داستان احتمالی رو تعریف کنم
‫و شنیده‌هام رو بازگو کنم.
‫لوچانو، یه‌کم به ظاهرت برس لطفاً.
‫اتفاقاً این طوری هم‌رنگ جماعت می‌شم.
‫کراواتت انگار مال بچه‌هاست.
‫توی این دِه‌کوره کسی نمی‌فهمه.
‫اون شهردار نیست؟
‫روز به‌خیر.
‫اون بازرس پرونده‌تـه.
‫ببخشید، شما کی هستین؟
‫ما وکیل‌هاتـیم.
‫راستی امروز قراره ‫خیلی چیزها درباره‌ی خودت بشنوی.
‫- باشه. ‫- هرچی که بود، لب باز نکنی.
‫- باشه؟ هیس. ‫- باشه.
‫خانم‌ها و آقایان.
‫قاضی ماتینی.
‫امروز برای بررسی صلاحیت
‫بازداشت خانم ناکس جمع شدیم.
‫آیا اگه آزادی مشروط ‫بهشون داده بشه، فرار می‌کنن؟
‫به‌عبارت دیگه، ‫آیا می‌شه اطمینان حاصل کرد
‫که ایشون در حبس خونگی بمونن؟ ‫سؤالات امروزِ ما این‌هاست.
‫نمی‌فهم...
‫اما قبلش بیاید اتفاقات ‫اون شب رو بررسی کنیم.
‫نگران نباش.
‫آماندا ناکس که برنامه‌ی ‫اون شب رو با دقت چیده بود
‫دَر رو برای ‫پاتریک دیا لومومبا باز می‌کنه.
‫حاضرن هر کاری بکنن ‫تا نیاز جنسی‌شون برآورده بشه.
‫بعدش رافائله سولچیتو ‫که هوس تفریح جدید کرده بوده
‫تصمیم می‌گیره به ارضای ‫نیازهای آماندا ناکس بپردازه.
‫احساسات‌شون به‌خاطر الکل ‫و ماریجوانا کم‌رنگ شده بود
‫واکنش نشون نده.
‫و تصمیم می‌گیرن مِردیت رو ‫وارد بازی عجیب جنسی‌شون کنن.
‫خانم قاضی، طی فرایند بازداشت، ‫مورد مهمی رعایت نشده.
‫هنوز اظهارنامه‌ی ‫خانم ناکس به دست ما نرسیده.
‫حنوژ اطهارنامه‌ی ‫خانوم ناکش به دسط ما نرصیدح.
‫جناب مشاور، ‫رسماً اعتراض دارین یا خیر؟
‫حرف‌هام رو زدم. ‫عرض دیگه‌ای ندارم.
‫بسیار خوب. تصمیم نهایی رو اعلام می‌کنم. ‫ختم جلسه.
‫جلسه به پایان رسید.
‫عع... الان چی شد؟
‫قاضی قراره تصمیم بگیره.
‫- آها. ‫- مدرک محکمی وجود نداره
‫و آلت قتاله هم نیست.
‫پس امیدت رو از دست نده، باشه؟
‫[ سه روز بعد ]
‫قاتل!
‫نگهبان، چی شده؟
‫فکر کردی مسخره‌ی توام؟
‫آره؟
‫واسه‌م ادای خجالتی‌ها رو درمی‌آری؟
‫اونجا چی نوشته؟
‫اثرانگشتت و دی‌اِن‌اِی مِردیت
‫روی چاقوی سولچیتو بوده.
‫صبر کنین! ‫نه!
‫نه! نه!
‫شکی نیست که گناهکاری.
‫نه. نه...
‫اونجا چی نوشته؟
‫لطفاً.
‫ا.ر.ا.ئـ.ـه از سـ.ـا.یـ.ـتِ سـ.ـی نـ.ـمـ.ـا
‫تـ.ر.جـ.ـمـ.ـه و ز.یـ.ر.نـ.ویـ.ـس از ‫پـ.و.ر.یـ.ـا هـ.ـز.یـ.ـمـ.ـتـ.ـی
‫[ دی‌اِن‌اِی ناکس روی آلت قتاله ‫در خانه‌ی سولچیتو یافت شد ]
‫نمی‌خوای ما رو ‫در جریان بذاری، آماندا؟
‫نه، به خدا چیزی نیست...
‫نمی‌فهمم این چطور ممکنـه.
‫مگه این‌که رافائله نصف‌شب بیدار شده...
‫و یه چاقوی آشپزخونه برداشته ‫و رفته خونه‌ی من...
‫و باهاش مِردیت رو کُشته...
‫و برگشته و انگشت ‫من رو به چاقو مالیده...
‫و بدون این‌که بفهمم، ‫برگشته پیشم خوابیده.
‫آخه این... خیلی عجیبـه.
‫پس رافائله رو متهم می‌کنی؟
‫نه! فقط می‌خوام ‫یه توضیح منطقی پیدا کنم
‫آخه این با عقل جور درنمی‌آد.
‫ببین... اگه با ما روراست نباشی
‫نمی‌تونیم کارمون رو درست انجام بدیم.
‫من بی‌گناهـم.
‫موضوع حساسیـه. اگه بگه ‫گناهکاره، کار سخت می‌شه.
‫اگه توی دادگاه حرف بزنه، ‫شهادت دروغ محسوب می‌شه.
‫خودم می‌دونم، ولی ‫دی‌اِن‌اِی روی چاقو پیدا شده.
‫ببخشید، این پرونده ‫اصلاً براتون اهمیت داره؟
‫مسئله زندگی منـه‌ها.
‫- متوجهـ... ‫- بحث زندگی‌م وسطـه.
‫ما متوجهـیم. ‫درک می‌کنیم...
‫فکر کنم. ‫هنوز حتی اسم‌تون رو نمی‌دونم.
‫فکر کنم آشنایی خوبی با هم نداشتیم.
‫پس دوباره شروع می‌کنیم.
‫من کارلوئـم. ‫کارلو دالا وِدووا.
‫معمولاً توی رُم فعالیت می‌کنم.
‫این هم لوچانوئـه. ‫حوزه‌ی فعالیتش پروجاست.
‫شاید ظاهرش شبیه دست‌وپاچلفتی‌ها باشه
‫ولی با حال‌وهوای این شهر ‫آشناست و بین مردم محبوبـه.
‫درباره‌ی من چی گفتی؟ ‫داری مسخره‌م می‌کنی...؟
‫- ازت تعریف کردم. آروم باش. ‫- «دست‌وپاچلفتی» یعنی چی؟
‫تو برامون مهمـی، آماندا.
‫ما هم بچه داریم و می‌فهمیم.
‫یه خبرهایی هم داریم.
‫قاضی ماتینی گزارش ‫بازرس رو تأیید صلاحیت کرد:
‫سکس گروهی و مصرف مواد. ‫تو هم به‌عنوان سردسته.
‫خب... پس... ‫حبس خونگی چی شد؟
‫قاضی گفت احتمال فرارت هست.
‫- چی؟ ‫- فعلاً قراره
‫- توی زندان کاپان بمونی. ‫- یعنی چی؟
‫- چند وقت بمونم؟ ‫- تا تحقیقات تموم بشه.
‫- خب تا چند وقت؟ ‫- و...
‫- حداکثر یک سال. ‫- یک سال؟
‫یک سال اینجا باشم؟ ‫نه.
‫وای.
‫ای وای.
‫خدایا.
‫خانم ناکس!
‫خانم ناکس، آیا دخترتون اعتراف کرد؟
‫ببخشید.
‫- ببخشید. ‫- خانم ناکس.
‫- دخترتون قراره اعتراف کنه؟ ‫- حرفی ندارم.
‫با مادر مِردیت صحبت کردین؟
‫دی‌اِن‌اِی دخترتون ‫روی آلت قتاله پیدا شده.
‫- نظری ندارین؟ ‫- تا حالا تلاش کردین
‫با خونواده‌ی مقتول که دوستِ ‫دخترتون بوده، تماس بگیرین؟
‫همه دوست دارن قهرمان باشن.
‫طبیعیـه که بخوایم توی سختی‌ها ‫در برابر شرارت، نظم برقرار کنیم.
‫اما اگه نتونین مثل من ‫از حقایق استفاده کنین
‫میل به ایجاد نظم منجر به آشوب می‌شه.
‫چاقو مال یه ایتالیایی سفیدپوستـه!
‫دی‌اِن‌اِی مال یه آمریکایی سفیدپوستـه!
‫ولی کی بازداشت شده؟ لومومبا!
‫- بهمون بگین چرا؟ ‫- چرا؟
‫- توضیح بدین چرا؟ ‫- چرا؟
‫دیا رو آزاد کنین!
‫با چهارتا شاهد حرف زدم ‫و عذرش موجه شده.
‫- سه‌تا مَرد آفریقایی... ‫- خب...
‫معلومـه دوست‌هاش دروغ می‌گن.
‫و یه استاد دانشگاه سوییسی.
‫هر چهارتاشون می‌گن ‫اون شب توی کافه‌ش بوده.
‫ولی اعتراف ناکس چیز دیگه‌ای می‌گه.
‫استاده می‌گه ۸ تا ۱۰ شب توی کافه‌ش بوده.
‫بله.
‫که با زمان‌بندی ما تطابق نداره.
‫ولی شاید لومومبا ‫ساعت ۱۱ شب قتل رو انجام داده.
‫به لالی بگو زمان ‫دقیق مرگ رو لازم داریم.
‫چیـه؟
‫«اثبات تجاوز ممکن نیست؟»
‫چی‌کار کرده؟
‫در ملأعام گفته‌های ‫شما رو زیر سؤال برده.
‫ممنون بابت توضیح. ‫خودم نفهمیدم.
‫دیگه چی؟
‫خبر بَد دیگه‌ای نمونده؟
‫بگین.
‫نتیجه‌ی بررسی جاروی تِی اومد.
‫نه خون بوده ‫و نه اثری از دی‌اِن‌اِی کِرچر.
‫خیلی خوب.
‫جولیانو، بهت قول می‌دم هرچی ‫برای دادگاه لازمه رو گیر می‌آری.
‫نتیجه‌ی آزمایش خونت اومد.
‫متأسفانه شما ایدز داری.
‫ببخشید، چی؟
‫اِچ‌آی‌وی داری.
‫چی؟
‫من؟
‫نه. نه...
‫متأسفـم.
‫عع... نه...
‫اشتباه شده. ‫امکان نداره...
‫فکر کن با کدوم بدبخت‌هایی سکس داشتی
‫تا حداقل بهشون خبر بدیم.
‫نه، نه... من...
‫نشستم فکر کردم ‫که از ۱۸سالگی با کی‌ها بودم...
‫که توی ۲۰سالگی رسیدم به رافائله.
‫دیگه قرار نبود ۲۱سالگی‌م رو ببینم.
‫بالاخره اومدی.
‫نمی‌دونستم پیش کی برم...
‫احساس می‌کنم... دارم دیوونه می‌شم...
‫دارم دیوونه می‌شم...
‫آروم باش.
‫نفس عمیق بِکش.
‫مِردیت مُرده...
‫و حالا من می‌میرم؟
‫مُردن؟
‫دیگه نمی‌تونم...
‫کی داره می‌میره؟
‫زانوهام سُست شده...
‫بیا بشین.
‫- نگران نباش. ‫- آخه من...
‫چیزی نیست. باشه؟
‫آخه این حق منـه؟
‫منظورت چیـه؟
‫مگه کار بَدی کردی؟
‫یه مَرد بی‌گناه رو فرستادم زندان.
‫این کار رو کردم، ‫ولی با مِردیت کاری نداشتم.
‫اون رو نکُشتم. ‫هیشکی باور نمی‌کنه.
‫من بی‌گناهـم. ‫شما باور نمی‌کنین؟
‫باور دارم که تو مطمئنـی.
‫دیگه گریه نکن.
‫گریه نکن.
‫باور من مهم نیست. ‫من قاضی نیستم.
‫مهم اینـه که خودت به خودت باور داری.
‫می‌خوام برم خونه... ‫می‌خوام برم خونه...
‫به خودت ایمان داشته باش.
‫- این‌طوری اراده‌ت قوی می‌شه. ‫- می‌خوام برم خونه.
‫بازرسه... ‫می‌خوام باهاش حرف بزنم.
‫باید باهاش حرف بزنم.
‫خیلی ترسویـی.
‫یواشکی رفتی با خبرنگارها حرف زدی.
‫- بعداً باهات حرف می‌زنم. ‫- چی با خودت فکر کردی؟
‫آخه چی توی کله‌ت می‌گذره؟
‫داستان تو شامل تجاوز هم می‌شد ‫که حالا توی تمام مدارک دادگاه ثبت شده.
‫- ولی مدرکی براش نداریم. ‫- توی صحنه‌ی جُرم منی پیدا شده!
‫درگیر احساسات شدی و داری ‫توی اجرای قانون اختلال ایجاد می‌کنی.
‫اصلاً می‌فهمی؟
‫من مادری رو دیدم که ‫پیشونی دختر مُرده‌ش رو بوسید.
‫لیاقت اون خونواده فقط عدالت نیست. ‫باید حقیقت رو بدونن.
‫عدالت خود حقیقتـه.
‫آماندا اعتراف کرد ‫و اسم پاتریک رو آورد. این حقیقتـه.
‫می‌خوای یه حقیقت دیگه بگم؟
‫اطلاعات خصوصی ‫پرونده رو لو دادی و اخراجـی.
‫جولیانو!
‫عیسی به من یاد داد که حتی ‫با ذره‌ای ایمان می‌تونیم به هدف برسیم.
‫ولی اگه شک داشته باشیم چطور؟
‫حضور لومومبا توی صحنه‌ی جُرم، ‫شک به دلم انداخت
‫و باعث شد ایمانم به ‫نتیجه‌ی پرونده متزلزل بشه.
‫مثل یه بوته شده بود ‫که باید از جا درمی‌آوردمش.
‫اگه جواب سؤال یادت نبود
‫فقط می‌گی «نمی‌دونم».
‫هنوز هم می‌تونه بیخیال بشه.
‫دلیل این‌که دستگیرم کردن
‫اینـه که اسم پاتریک رو آوردم.
‫این یارو مینینی واسه‌ی من ‫و رافائله داستان سرهم کرده
‫و باید بهش ثابت کنم بی‌گناهـم.
‫هم عذر موجه دارم ‫و هم می‌دونم پاتریک بی‌گناهـه.
‫راستی می‌خوام انگلیسی صحبت کنم. ‫مترجم دارم دیگه؟
‫آره بابا.
‫نمی‌خوام مثل دفعه‌ی قبل استرس بگیرم.
‫شروع کنیم؟
‫اسم‌تون چیـه؟
‫آماندا ماری ناکس.
‫ایتالیایی حرف می‌زنین؟ ‫متوجه می‌شین؟
‫بله، ولی ترجیح می‌دن ‫انگلیسی حرف بزنن.
‫آها. بسیار خوب.
‫شما به جُرم هم‌دستی در قتل ‫و تجاوز به مِردیت کِرچر متهم شدین.
‫در قبال این اتهامات چه نظری دارین؟
‫من بی‌گناهـم.
‫مواد مصرف می‌کنین؟
‫عع... ماریجوانا.
‫دیگه چی؟
‫هیچی.
‫آخرین بار کِی مصرف کردین؟
‫- یکمِ نوامبر؟ ‫- بله.
‫با سولچیتو؟
‫بله.
‫- چقدر مصرف کردین؟ ‫- یه نخ اشتراکی زدیم.
‫شب یکمِ نوامبر
‫داشتین چی‌کار می‌کردین؟
‫آها، اون‌شب خونه‌ی رافائله موندم.
‫با هم ترجمه‌ی آلمانی ‫«هری پاتر» رو خوندیم.
‫و بعدش فیلم «آملی» رو دیدیم.
‫نه. ببخشید. اجازه بدین.
‫به پلیس گفتین ‫توی ویا دلا پرگولا بودین
‫و حالا می‌گین خونه‌ی ‫سولچیتو خوابیدین؟
‫بله... من... گیج شده بودم...
‫دفعه‌ی قبل گیج شده بودین یا الان؟
‫اون‌موقع اشتباه گفتم ‫و الان حواسم جمعـه.
‫آفرین.
‫اگه کل شب خونه‌ی سولچیتو بودین
‫چطوری دی‌اِن‌اِی شما ‫روی آلت قتاله پیدا شده؟
‫من...
‫به پلیس گفتین زمان مرگ مِردیت
‫خونه بودین، یعنی توی ویا دلا پرگولا.
‫اگه اشتباه کردین، ‫چرا همچین حرفی زدین؟
‫آخه ترسیده بودم و گیج شده بودم.
‫چند ساعت با پلیس بودم
‫و اولش فکر کردم قراره ازم محافظت کنن
‫ولی در اصل داشتن تهدیدم می‌کردن ‫و بهم فشار می‌آوردن.
‫ببینین، من اونجا حضور داشتم ‫و اسم پاتریک رو شنیدم.
‫شنیدم گفتین صدای فریاد شنیدین.
‫اگه واقعیت نداشته، ‫چرا این حرف‌ها رو زدین؟
‫خودتون این حرف‌ها رو ‫توی دهنم گذاشتین.
‫چرا پاتریک قاطی ماجرا شد؟
‫به‌خاطر گوشی‌م.
‫بهش پیامک داده بودم ‫که «بعداً می‌بینمت».
‫این توی زبان انگلیسی ‫به‌معنای قرار ملاقات نیست.
‫مثل «چاو» (خداحافظی) می‌مونه.
‫چرا پیام پاتریک رو پاک کردین؟
‫بعضی‌وقت‌ها پیام‌هام رو پاک می‌کنم.
‫چرا گفتین یادتون نیست ‫که بهش پیامک دادین؟
‫آها، چون اون‌لحظه یادم نبود.
‫چرا اسم پاتریک رو آوردین؟
‫پلیس‌ها داشتن اسمش رو ‫جلوم فریاد می‌زدن
‫و می‌خواستن بگن کار اون بوده.
‫نه! نه! پلیس از این کارها نمی‌کنه. ‫کسی رو الکی متهم نمی‌کنه.
‫چرا اسم کس دیگه‌ای رو نیاوردین؟
‫چرا بین این‌همه آدم ‫اسم پاتریک رو آوردین؟
‫به‌خاطر پیامک.
‫چرا پاتریک؟
‫چون خیلی ترسیده بودم.
‫نه! باز دلیل چرایی‌ش نمی‌شه.
‫یه‌لحظه اجازه بدین.
‫عع... ببخشید.
‫گریه می‌کنه؟
‫می‌خواستین گریه نکنه؟
‫بنویسین مظنون داره گریه می‌کنه.
‫پلیس‌ها اصرار می‌کردن که یادم بیاد.
‫می‌شه استراحت کنیم؟
‫اصرار می‌کردن که...
‫نه. پلیس‌ها داشتن ‫به وظیفه‌شون عمل می‌کردن.
‫خواهش می‌کنم... ‫می‌شه بذارین توضیح بدم؟
‫چرا اول یکی رو گناهکار نشون می‌دین ‫و بعدش می‌گین بی‌گناهـه؟
‫یه‌لحظه من رو نگاه کنین.
‫می‌شه یه‌کم استراحت کنیم؟
‫چرا اسم پاتریک رو آوردین؟
‫چون فکر کردم کار اون باشه!
‫دیگه بسـه!
‫لطفاً.
‫- نه... هنوز تموم نشده. ‫- نگران نباش.
‫چیزی نیست.
‫بهم گوش نمی‌ده.
‫بعداز این، ایمانم برگشت.
‫دیگه شکی نداشتم.
‫تقدیرم این بود که به حقیقت برسم.
‫و به دنیا نشون بدم.
‫سلولم چی شده؟
‫ناراحت نباش.
‫نتیجه‌ی آزمایشت اشتباه بود.
‫آهای!
‫دفترهای خاطراتم کدوم گوری‌ان؟
‫این چه وضعیـه؟
‫مدارک کشف‌شده‌ی جدید
‫حقایق عجیبی از ناکس نشان می‌دهد.
‫حال آدم رو به هم می‌زنه، نه؟
‫من که حالم بَد شد.
‫طبق این دفترچه، ناکس ‫در دوران کوتاه اقامتش در ایتالیا
‫هفت شریک جنسی داشته است.
‫محتوای حساب کاربری او در ‫مای‌اِسپیس نیز حاکی از ذهنی مریض است.
‫تصاویر و مطالب منتشرشده ‫نشان می‌دهد که از گذشته میل شدیدی
‫به خشونت و رابطه‌ی جنسی داشته.
‫خوش‌حالـی که قراره دیوید رو ببینی؟
‫دیوید؟ دیوید کیـه؟
‫- مجسمه‌ی دیوید (داوود). ‫- آها.
‫ولی اولین بار نیست ‫که یه دیوید لخت می‌بینم.
‫«ناکسی‌شیطونه»، ساحره‌ای آمریکایی.
‫اگه قصد مهاجرت تحصیلی دارید، ‫تجدیدنظر کنید.
‫دانشجوی آمریکایی روان‌پریش ‫ملقب به «ناکسی‌شیطونه»
‫مراسم سکس گروهی به راه انداخت که ‫منجر به مرگ مِردیت کِرچر در پروجای ایتالیا شد.
‫رفتار پرخاشگرایانه‌ی ناکسی‌شیطونه...
‫خبر بَدی دارم.
‫نتایج بررسی صحنه‌ی جُرم اومد.
‫اثرانگشت خونی توی ‫اتاق مِردیت، مال ناکس
‫سولچیتو یا لومومبا نیست.
‫مال یکی دیگه‌ست.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.