‫- سلام. ‫- سلام.
‫- میشه بیام تو؟ ‫- آره.
‫بیا تو.
‫حواست به این ظرفه باشه.
‫- یاکوب، یه لحظه برو کار دارم. ‫- باشه.
‫- سلام. ‫- سلام علیک.
‫- قهوه می‌خوری؟ ‫- رفته بودم شرکت، پیش [یانوش] کوآتکوفسکی.
‫همه‌شون زهره‌ترکن.
‫- منظورت چیه «زهره‌ترکن»؟ ‫- ترسیدن.
‫ترسیدن که نکنه همه چیز به هانکا ربط داشته و ‫هر کی این کار رو کرده، دشمن هانکا بوده.
‫کوآتکوفسکی چیزی نگفت؟
‫می‌دونی اگه روزنامه‌ها بنویسن که ‫شرکت تورکوو آتیش‌بیار معرکه بوده، چی میشه؟
‫فکر کن بنویسن میشا فقط واسه یه مشت زغال مُرده!
‫یعنی چی؟
‫دیگه خونه‌ها رو نمی‌خرن؟
‫- نمی‌دونم. ‫- مگه دیوونه شدن؟ می‌دونی چقدر خرج کردن؟!
‫- الان پا پس نمی‌کشن. ‫- اینشو دیگه من نمی‌دونم.
‫ولی حتماً دست نگه می‌دارن. ‫از خرید خونه‌ها بگیر تا کارهای استخراج.
‫فعلاً که تصمیم گرفتن تا آروم شدن اوضاع، صبر کنن.
‫تا کِی؟
‫- دو ماه دیگه، سه ماه؟! ‫- نمی‌دونم.
‫خودِ کوآتکوفسکی گفت؟
‫ریناره.
‫بفرمایید، ماسورُوا هستم.
‫باشه حتماً. الان میام.
‫تا ۵ دقه دیگه اونجام. ‫باشه.
‫ممنون.
‫اومدن دم در شهرداری. ‫باید برم درو براشون باز کنم.
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫پوستینا
‫- سلام. ‫- بفرمایین تو.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- اگه یه وقت لازم شد، اینم کلید دستشوییه. ‫- ممنون.
‫اگه باز هم پیداش نشه، چی؟ ‫اون وقت چی کار می‌کنین؟
‫اینقدر می‌گردیم تا پیداش کنیم.
‫می‌دونی...
‫اگه این اتفاق نیفتاده بود، ‫خیلی وقت پیش مردم از اینجا رفته بودن.
‫- واسه همین این سؤالو پرسیدم. ‫- می‌دونم. در جریانم.
‫ولی کاری از دست کسی بر نمیاد. ‫وضعیت خیلی پیچیده‌ایه.
‫درسته.
‫ممنون.
‫- من همین اتاق کناریم. اگه چیزی بود، صدا بزنین. ‫- ممنون.
‫بیا تو.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫- واسه تست دادن، اومدم. ‫- باشه. اسمت چیه؟
‫یوزف تُوارژ.
‫- بفرما بشین. ‫- ممنون.
‫- کارت شناسایی همراهته؟ ‫- آره.
‫- نمی‌خواد لباسمو در بیارم؟ ‫- نه.
‫دهنتو باز کن.
‫- بالاخره یه کاری کردن. ‫- آخرشم هیچکی رو نمی‌گیرن. می‌بینی.
‫چرا؟
‫- اگه تو قاتل بودی و می‌دونستی که ازت دی‌ان‌ای دارن... ‫- خب...
‫- می‌رفتی تست بدی؟ ‫- معلومه که نه!
‫- دقیقاً. فرار می‌کردی. ‫- بعدش کجا می‌رفتی، فرانتی؟
‫به محض این که می‌دونستن فرار کردی، ‫دستت رو می‌شد و پلیس می‌اومد می‌گرفتت.
‫تا بخوای به خودت بیای، کارت تمومه.
‫مخصوصاً تو که نمی‌تونی بدوی!
‫پاول آبراهام
‫▓ول آبراهام
‫▓▓ آبراهام
‫▓▓▓براهام
‫▓▓▓▓اهام
‫▓▓▓▓هام
‫▓▓▓▓▓م
‫م▓▓▓▓▓
‫▓▓▓▓▓▓
‫دیگه هیچوقت مثل قبل نمیشه.
‫چی؟ منظورت چیه؟
‫ما دیگه هیچوقت اون آدم‌های قبلی نمیشیم.
‫نه.
‫زندگی همینه.
‫لویزا میکولیک.
‫۷۵۳-۸۴۲-۲۵۱.
‫همه اومدن.
‫- حتی آبراهام؟ ‫- اول از همه‌شون.
‫- با رینار حرف زدی؟ ‫- آره.
‫تا چند روز دیگه خبر میدن.
‫گفت که بهت زنگ می‌زنه.
‫ممنون که واسه دادرسی اومدی.
‫اگه نیومده بودی، ولم نمی‌کردن.
‫فقط به خاطر مادرت این کارو کردم.
‫اومده بود خونه‌مون.
‫نمی‌خواستم توی پوستینا دیده بشم. ‫همین که پدر و مادرم اونجان، بسه.
‫دارم میرم لیبِرِتس.
‫فردا راه می‌افتم.
‫یکی از رفیق‌های مارتین استرانسکی ‫اونجا شرکت زده. مارتین سفارشمو کرده.
‫اصلاً نمی‌خواستم اینجوری بشه کلارا.
‫گفتم... کارِ یه باره، دیگه سمتش نمیرم.
‫«گِرِدی» هِی تو گوشم می‌خوند که ‫اگه برم لهستان و چهارتا قرص واسه‌ش بیارم،
‫خرده‌حساب ماشینو برام صاف می‌کنه.
‫ولی بعد بوی پول به دماغم خورد و...
‫- گرفتارش شدم. ‫- همۀ حرف‌هاتو توی دادگاه شنیدم.
‫به خدا راسته، کلارا. دروغ نمیگم.
‫اگه دستت رو نمی‌شد، همین‌جور ادامه می‌دادی لوکاش.
‫می‌دونی، وضع ما هیچوقت مثل خونوادۀ شما خوب نبود.
‫درسته بابات یه کم پرته،
‫ولی مادرت به اندازۀ کافی پول در می‌اورد.
‫نمی‌خوام آخرش مثل بابام...
‫مسخرۀ این و اون بشم.
‫هیچکی باباتو مسخره نمی‌کنه.
‫خیلی هم آدم خوبیه، همه دوسِش دارن.
‫همه‌ش توی ذهن خودته.
‫برات آرزوی موفقیت می‌کنم.
‫خدافظ.
‫وویتا کروشینا؟
‫- این پسره که به زور راه میره! ‫- بهش دستبند زده بودن، داشتن می‌بردنش.
‫چرا اونو دستگیر کردن؟ ‫اون که اصلاً تست دی‌ان‌ای نداده.
‫- هنوز ۱۵ سالش نشده. ‫- به رینار زنگ بزن.
‫- زدم، جواب نداد. ‫- یه بار دیگه بزن.
‫وویتا...
‫می‌دونم خیلی گذشته، ولی سعی کن یادت بیاری.
‫اون روز که میشا گم شد، داشتی ‫چی کار می‌کردی؟
‫چهارشنبه بود،
‫وسط هفته،
‫بیست و سوم فِوریه.
‫چهارشنبه‌ها چی کار می‌کنی؟
‫چه ساعتی از مدرسه مرخص میشی؟
‫- یه ربع به دو. ‫- با سرویس مدرسه میای؟
‫صبر کن...
‫- گفتی بیست و سوم فوریه؟ ‫- آره.
‫اون روز که اصلاً وویتا اینجا نبوده.
‫با بچه‌های کلاستون رفته بودی کوه، یادته؟
‫از طرف مدرسه رفته بودن اشپیندلروف.
‫تا جمعه اونجا بودن.
‫- اردوی مدرسه؟ ‫- آره.
‫خودم وقتی برگشتن، رفتم دنبالش.
‫همه جا پر پلیس بود، ‫داشتن دنبال میشا می‌گشتن.
‫تموم‌مدت اونجا بودی؟ جایی نرفتی؟
‫نه.
‫خب... آدرس مدرسۀ وویتا رو می‌خوایم.
‫چندتا از همکلاسی‌ها و معلم‌هاش باید حرفشو تأیید کنن.
‫کاری نداره. می‌تونم شمارۀ معلمش رو بهت بدم.
‫ممنون. یه لحظه صبر کنین.
‫همه توی شهر دیدن. ‫چرا وویتا رو دستگیر کردین؟
‫چون بین دی‌ان‌ای پدر وویتا کروشینا و اونی که...
‫ توی کالبدشکافی پیدا کرده بودیم، ‫شباهتی جزئی وجود داشت.
‫معنیش چیه؟
‫یعنی که قاتل میشا...
‫از بستگان نزدیک پتره کروشیناست.
‫- پدر، برادر یا پسرش. ‫- چی؟
‫آقای پتره کروشینا برادری نداره، پدرش هم مُرده، ‫به خاطر همین فرض کردیم که کار پسرشه.
‫کار وویتاست؟!
‫اون تا کلبه هم نمی‌تونه بیاد.
‫حتماً توی آزمایشگاه اشتباه کردن.
‫چون وقتی میشا گم شده بود، ‫وویتا ۱۰۰ کیلومتر اون طرف‌تر وسط کوه بوده.
‫معلم و همکلاسی‌هاش، حرفشو تأیید کردن.
‫خب... حالا چی کار می‌کنین؟
‫تکلیف چیه؟
‫باید دوباره از همه تست بگیریم.
‫ما یه مدرکی داریم که ثابت می‌کنه ‫کشتنِ اون الاغه، زیر سر آبراهام بوده.
‫یکی از بچه‌های کانون واسه‌ش انجام داده. ‫تیبور بالگ.
‫شاید اون‌ها چیزی بدونن.
‫چی؟
‫پسره چندتا عکس گرفته. توی گوشیش هست.
‫این گوشی رو از کجا اوردین؟
‫چه فرقی داره؟ ‫باید الان از اون پسره و آبراهام بازجویی کنی.
‫خانم سیکوروا، هیچ مدرکی وجود نداره که...
‫قتل میشا رو به کشتن اون الاغه مرتبط کنه.
‫ما از بالگ تست گرفتیم و مشخص شد که قاتل نیست.
‫تیبور بالگ با آبراهام دیده شده.
‫شمارۀ آبراهام رو گوشیشه. ‫به هم زنگ زدن.
‫این چی رو ثابت می‌کنه؟ ‫که به تاکسی تلفنی زنگ زده؟
‫خانم سیکوروا...
‫یه بار ازتون خواستم توی تحقیقات دخالت نکنین.
‫دیگه حرفمو تکرار نمی‌کنم. ‫خدانگهدار.
‫اگه هیچوقت نفهمیم، چی؟
‫پوستینا رو صاف می‌کنن.
‫همۀ آدم‌ها گم و گور میشن.
‫هر چی بوده، نابود میشه.
‫پیداش می‌کنیم.
‫اگه پلیس نکرد، خودمون پیداش می‌کنیم.
‫چجوری پیدا می‌کنی؟
‫تو که آدرس خونه‌های جدیدشون رو نمی‌دونی.
‫فکر کردی این‌ها برمی‌گردن و ‫پشت سرشونو نگاه می‌کنن؟
‫آبراهام... ماساروا...
‫بچۀ اون‌ها که توی قبر نیست.
‫آبراهام بازم تاکسیش رو می‌رونه ‫و مسافرها رو می‌چاپه.
‫ماساروا هم هر صبح، کرکرۀ مغازه رو بالا میده.
‫زندگی واسه اون‌ها هیچ فرقی نمی‌کنه.
‫کارله...
‫باید برم خونه.
‫- خدافظ. ‫- خدافظ.
‫کمک!
‫- ولم کن! ‫- یه کم تکونش بده!
‫- ول کن! ‫- بگیرش!
‫ولم کن! دیگه بسه.
‫- ولم کن! ‫- برو تو کارش!
‫بخوابونش!
‫عکس‌ها رو بعداً بهم بفرست.
‫پتره؟
‫کروشینا اینجا نیست؟
‫- نه، دیگه نیست. ‫- واسه چی؟
‫توی شرکت استخراج معادنه. ‫دیگه اونجا کار می‌کنه.
‫اگه الان بری، شاید خونه‌ش باشه.
‫- تو هم داری میری؟ ‫- آره.
‫بچه‌ها رو کجا می‌ذاری؟
‫همین دور و بر. ‫هر جایی واسه‌شون جا بود.
‫اون پسرۀ اهل هرادِتس رو یادته که...
‫یه پیرزنی رو توی خونه‌های سازمانی کشته بود؟ ‫با قیچی زده بودتش. قبلاً اینجا بود.
‫- اون موقع تو هم اینجا بودی؟ ‫- آره.
‫نمی‌دونی الان چی کار می‌کنه؟
‫چطور مگه؟
‫خبری ازش نداری؟
‫خبر خاصی ندارم. ‫فقط شنیدم که رفته پراگ.
‫- آزاد شده؟ ‫- آره.
‫وقتی پیرزنه رو کشت، ۱۴ سالش بود. ‫هنوز مسئولیت کیفری نداشت.
‫- ۱۸ سالش که شد، آزادش کردن. ‫- کسی رو سرش هست که کارشو تکرار نکنه؟
‫نه... فکر نکنم، نیست.
‫به خاطر همین اومدی؟
‫تو چی؟
‫تو چی کار می‌کنی؟
‫میری یه کانونِ دیگه مشغول میشی؟
‫هنوز نمی‌دونم.
‫شای‍...
‫وویتا!
‫پتره...
‫یه لحظه وقت داری؟
‫چی شده؟
‫توی کانون دنبالت می‌گشتم.
‫نمی‌دونستم دیگه اونجا کار نمی‌کنی.
‫با پلیس در مورد قضیۀ وویتا و ‫اون تست اشتباهی صحبت کردم.
‫آره، به من هم گفتن توی آزمایشگاه اشتباه شده.
‫وقتی میشا گم شد، اصلاً وویتا اینجا نبوده.
‫وویتا آزارش به مورچه هم نمی‌رسه.
‫اگه یه وقت فکر کردی کار منه،
‫بدون که اون موقع جلسۀ شورای شهر بودم. ‫همۀ مردم شاهدن.
‫همیشه بهت حسودیم می‌شد.
‫- واسه چی؟ ‫- همۀ دخترها خاطرخواهت بودن.
‫همیشه می‌گفتم: «این پسره چی داره؟»
‫هر چی بود...
‫- هانکا رو هم خاطرخواهت کرده بود. جدی میگم. ‫- این چه حرفیه!؟
‫رویِ هم چند نفر بودن؟ ‫گابینا رو که خبر دارم،
‫رادسا میکولیکُوا و مارکتا هم بودن. ‫ولی فقط این‌ها نیستن.
‫یه وقت‌هایی به سرم می‌زنه که با هانکا هم بودی.
‫مگه دیوونه شدی؟
‫می‌دونم که چه حسی داری، پتره.
‫دلت نمی‌خواد به زنت خیانت کنی، ‫دوست نداری دلشو بشکنی،
‫ولی دست خودت نیست.
‫توی خونِته.
‫همینجوری به دنیا اومدی. ‫کاری از دستت بر نمیاد. توی ژنته.
‫منظورت چیه، کارله؟
‫این ژن‌ها هم چیز عجیبی‌ان.
‫یه مشت ذرۀ ریزه‌پیزه‌ن، ‫ولی آخرِ سر، همۀ تصمیماتو می‌گیرن؛
‫این که کی باشی،
‫چی کارها بکنی،
‫چه شکلی باشی.
‫می‌خوام وویتا رو ببرم مدرسه. ‫دیگه به اندازۀ کافی کشیده.
‫واسۀ همین وویتا رو گرفتن، نه؟
‫پلیس از همۀ مردهای بالای ۱۵ سال تست گرفت، ‫ولی فقط با نمونۀ تو شباهت داشت. پس اومدن وویتا رو گرفتن.
‫هیچکس به ذهنش نرسید که شاید ‫یه توله‌کروشینای دیگه این وَرها باشه.
‫چی داری واسه خودت میگی؟ ‫عقلتو از دست دادی؟
‫کدومشونه؟ ‫پسر میکولیک، یا ماسارُوا؟
‫- گورتو گم کن! ‫- کدومشونه؟
‫گفتم گم شو!
‫- برو! ‫- کدومه؟
‫برو کارله، اذیتمون نکن.
‫کدومه؟
‫چی کار داشت؟
‫[شهرداری]
‫[اسلاید همه‌پرسی]
‫[مانور آتش‌نشانی ۲۰۱۴]
‫ادارۀ پلیس پوستینا، بفرمایید.
‫- سلام، کروشینا هستم. ‫- سلام. چه کمکی از دستم بر میاد؟
‫- باید با سربازرس رینار صحبت کنم. ‫- یه لحظه.
‫باید منتظر باشید.
‫سلاممو به اون وروجک برسون.
‫- باشه. خدافظ. ‫- خدافظ.
‫این‌ها چقدر میشه؟
‫مارکتا! کجایی؟!
‫سه تا از این‌ها برداشتم.
‫خودت دیگه حساب کن.
‫- الو؟ ‫- خانم سیکوروا؟
‫- بله؟ ‫- می‌دونید شوهرتون کجاست؟
‫نه، نمی‌دونم.
‫چی شده؟!
‫- اگه یه وقت پیداش شد، زنگ بزنین. ممنون. ‫- باشه.
‫به [مارکتا] ماسارُوا زنگ بزن، ‫ببین پسرش کدوم مدرسه میره.
‫- من میرم باقی بچه‌ها رو خبردار کنم. کنار ماشین منتظرتم. ‫- باشه.
‫باشه.
‫باشه، الان.
‫- مارکتا! به تو هم زنگ زدن؟ ‫- آره.
‫کارله افتاده دنبالش. با ماشین من بیا.
‫- می‌شناسیش؟ ‫- آره. تو کلاس C نیست؟ کلاس Cﻪ.
‫- کلاسش کجاست؟ ‫- طبقۀ دوم، کنار آزمایشگاه.
‫اینجا کلاس هشتمِ Cﻪ؟
‫یاکوب ماسار کجاست؟
‫- امروز نیومده. ‫- چرا؟
‫- چراشو نمی‌دونم. ‫- مریض شده؟
‫- دیروز اومده بود. ‫- فکر نکنم.
‫سلام آقا معلم!
‫هفتۀ پیش توی «بارِ کا» با هم بودیم!
‫خوش می‌گذروندیم.
‫درسته... ‫یاکوب ماسار رو می‌شناسی؟
‫- همون که کلاس Cﻪ؟ می‌شناسم. ‫- نمی‌دونی کجاست؟
‫احتمالاً خونۀ واندارچکه. ‫همیشه خونۀ اون پسره‌ست.
‫- خونه‌شون کجاست؟ ‫- مجتمع مسکونی فیالکا. نزدیک خونۀ ماست.
‫- آدرس دقیقش چیه؟ ‫- خیابون هاولیچْکُوایِ ۱۲.
‫- هاولیچْکُوای ۱۲. ‫- آره.
‫دنبال کسی می‌گردین؟
‫اینجا چی کار می‌کنی؟
‫- کی بود؟ ‫- نمی‌دونم.
‫- چی کار داشت؟ ‫- هیچی.
‫برید خیابون اون طرفی، ‫حواستون به پشت مدرسه باشه.
‫خیلی ازتون ممنونم.
‫اگه احیاناً خبری شد، همکارهام...
‫ببخشید.
‫- یاکوب کجاست؟ ‫- امروز مدرسه نیومده. خبر ندارین کجا رفته؟
‫نه.
‫کارله سیکورا دنبالشه. ‫پسرتون تلفن همراه داره؟
‫- آره ولی برنمی‌داره. ‫- یه بار دیگه زنگ بزنین.
‫هماهنگ کن که بچه‌ها تلفنش رو ردیابی کنن. ‫بگو که وقت تلف نکنن.
‫باشه، الان.
‫- میشه شما هم همراهمون بیاین؟ ‫- باشه.
‫[مامان]
‫دست از سرت برنمی‌داره. ‫جواب بده که خودشو می‌کشه.
‫متأسفانه دستم بنده!
‫- بله؟ ‫- پیک موتوری‌ام.
‫میشه درو بزنین؟
‫واسه کی بسته اوردی؟
‫برو تو.
‫[واندارچک]
‫این دیگه کیه؟
‫خفه‌ش کن.
‫بابای میشا سیکورواست!
‫اینجا چی کار داره؟
‫گفتم گوشیتو بذار رو سایلنت.
‫- به کسی نگفتی که اینجایی؟ ‫- نه، به کی بگم؟!
‫خب...
‫ول کرد.
‫- جمع کن که بری. ‫- اگه هنوز اون بیرون باشه، چی؟
‫کسی نیست، رفته.
‫خبری نیست.
‫از در پشتی برو؛ ‫شاید جلوی ساختمون منتظرت وایساده باشه.
‫خدافظ.
‫وایسا.
‫آقای سیکورا...
‫ولم کن!
‫رینار هستم.
‫کجا؟
‫- تو راهیم. ‫- چی شده؟
‫دور بزن برو مجموعۀ مسکونی فیالکا.
‫یه پیرزنی از اونجا زنگ زده. ‫به نظر میاد شوهر شما و پسر شما رو دیده.
‫- آدرس دقیقش چیه؟ ‫- خیابون هاولیچکوای ۱۲.
‫سر و صدا نکن.
‫آقای سیکورا...
‫من کاری نکردم.
‫کمک! کمک!
‫کمک کنین! کمک! ‫کمک کنین!
‫- داد نزن! ‫- یاکوب!
‫اعتراف کن کثافت!
‫- اعتراف کن. ‫- کارله!
‫بذار بره، کارله!
‫یاکوب!
‫بذار پسرم بره، کارله!
‫- اعتراف کن! ‫- کمک!
‫- تو رو خدا کارله! ‫- کار من نیست.
‫اعتراف کن کثافت! راستشو بگو!
‫کار من نیست.
‫- کمک! ‫- چرا کشتیش؟
‫- آقای سیکورا! ‫- همونجا وایسا!
‫- دیگه نمی‌تونم. ‫- اعتراف کن وگرنه می‌ندازمت.
‫- به خدا کار من نیست. ‫- بذار بره. ارزششو نداره.
‫- تو دخالت نکن. ‫- کمکم کن. دارم می‌افتم.
‫- بذار بره کارله. ‫- دخترمو کشته...
‫- این کار فایده‌ای نداره. ‫- واسه من داره.
‫آخه چرا دختر من؟
‫سر عقلش بیار.
‫کارله... نذار بدون مجازات بره.
‫مجازات؟ این بچه‌ها که مجازات نمیشن.
‫- تو رو خدا کمک کنین! ‫- کارله، بذار پسرم بره.
‫دارم میام اونجا...
‫کمک! تو رو خدا!
‫- ولش می‌کنن که بره. ‫- کمک!
‫گناه دخترم چی بود؟
‫زنگ بزن یکی از بخش جرایم کودکان بیاد ‫تا کارهای بازجوییش رو انجام بدیم.
‫می‌خوای چی کار کنی؟ من که ۱۵ سالم نشده.
‫نمی‌تونین زندان بف‍...
‫- ولش کن واشکو! ‫- ببرش از اینجا.
‫- سلام. ‫- سلام.
‫ایشون خانم ویتاسْکواست از بخش جرایم کودکان.
‫- می‌خوام با مادرم حرف بزنم. ‫- دیگه واسه این ننه‌من‌غریبم‌بازی در اوردن‌ها خیلی دیر شده.
‫به اتهام قتل میشا سیکوروا تحت بازداشتی.
‫- باید باهاش حرف بزنم. ‫- امکانش نیست.
‫باید بهش بگم که تقصیر اون زنیکه‌ست.
‫- کدوم زنیکه؟ ‫- هانیه سیکوروا. همه توی پوستینا از دستش عاصی‌ان.
‫واسه همین دخترشو کشتی؟ ‫چون مردم از دستش عاصی‌ان؟
‫دخترش همیشه بهم می‌خندید!
‫جلوی همه بهم می‌گفت که بابام ‫به خاطر من و مادرم ولمون کرده.
‫می‌گفت تحمل ما رو نداشته. ‫بابای خودش مگه کیه؟
‫واسه همین میشا رو کشتی و بهش تجاوز کردی؟
‫سربازرس رینار!
‫ببرینش.
‫کار یاکوب نیست، هانکا.
‫پسر خوبیه. خودم بزرگش کردم.
‫- می‌دونم همچین کاری نمی‌کنه. ‫- لطفاً برید طبقۀ پایین، خانم ماساروا.
‫همراهم بیاین، خانم ماساروا. ‫بیاین.
‫- کار یاکوب نیست. پسرم بی‌گناهه، هانکا. ‫- لطفاً بیاین. بیاین.
‫همچین کاری از دستش بر نمیاد. ‫بچه‌م بی‌گناهه.
‫بیاین.
‫یاکوب ماسار، جلوی کلبه با دخترتون برخورد داشته.
‫دیده که کسی نیست و...
‫بقیۀ... داستان...
‫- به دخترم تجاوز کرده؟ ‫- نه.
‫میشا باکره از دنیا رفته.
‫سعی کرده بهش تجاوز کنه ولی...
‫موفق نشده و...
‫از دستش استفاده کرده.
‫از قرار معلوم یاکوب...
‫عادت داشته ناخنش رو بجوه؛
‫اینجوری از خودش اثر به جا گذاشته.
‫بعدش میشا رو تا چاه کشیده و...
‫اونجا انداخته.
‫اینقدر هم به عقلش رسیده که...
‫کلیدهای میشا رو برداره و جای دیگه‌ای بندازه، ‫تا ما رو گمراه کنه.
‫ولی آخه چرا؟
‫چرا این کارو کرده؟
‫هنوز دقیق نمی‌دونیم.
‫روی تلفن همراهش چندتا عکس، ‫شبیه به اون عکس‌های تیبور بالگ پیدا کردیم.
‫بالگ انکار می‌کنه ولی...
‫یاکوب اعتراف کرده که دو نفری اون الاغه رو کشتن.
‫احتمالش وجود داره که انگیزه‌ش از اختلاف بینِ...
‫شما و مادرش شکل گرفته باشه.
‫خیلی نسبت به مادرش حساسه.
‫ضمناً...
‫یاکوب و میشا اون روز توی مدرسه ‫با هم بگومگو داشتن.
‫شاید هیچوقت نتونیم...
‫دلیل واقعیش رو بفهمیم.
‫شاید اصلاً دلیل قانع‌کننده‌ای در کار نباشه.
‫برو بالا.
‫بلندش کن، بیار...
‫وایسا، سنگینه، خودم می‌برم.
‫- دو نفری می‌بریم. ‫- سبکه.
‫وسایل رو بار زدیم، خانوم.
‫- آدرس خونه رو بلدین؟ ‫- بله. ییراسْکوا ۳۷۵، طبقۀ چهارم.
‫برید، ما میایم.
‫داریم میریم.
‫شاید واسه برداشتن چندتا خرت و پرتِ دیگه برگردم، ‫ولی فکر نکنم تا اون موقع اینجا باشی.
‫اگه یه وقت کمک خواستی، ‫من توی کلبه‌م هستم.
‫خدافظ.
‫خدافظ کلارا.
‫کمربندت.
‫وایسا، گوشیم رو جا گذاشتم.
‫الان برمی‌گردم.
‫بابا...
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫♪ Waldemar Matuška - Sbohem lásko ♪
‫یادمه اون وقت‌ها شونزده سالمون بود
‫دنیا با ما دو تا چه مهربون بود
‫چشم‌های آبی آسمونیت دلم رو می‌برد
‫ولی ته دلم... می‌دونستم... ‫من آدمی نیستم که پیشت بمونم
‫خدا نگه دارت اولین عشق
‫اولین عشق، خدا به همراه
‫رفتنم دست خودم نیست
‫کار این پاهای دنیاندیده‌ست
‫خدا می‌دونه که دوسِت داشتم
‫ولی ازم چه توقعی داشتی؟
‫من اونی که می‌خواستی نبودم
‫باید رختمو از این خونه می‌بستم
‫زمونه گذشت و من هنوز حیرونم
‫هر خونه‌ای که بودم، انگار نبودم
‫شعرهایی که این دل سرود، ‫مرهمی بودن
‫روی این دردم که چرا من همیشه
‫چشم آدم‌ها رو خیس می‌کردم
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.