دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
" ترجمه از فرهـــاد "
- داره استراحت می‌کنه. - میشه به ما کمک کنی؟
چند روزه تو یه حالت هشیاری تغییر‌یافته‌ست.
تکنیک‌های شنیداری، حرکتی و بویایی.
- روش‌های مختلفِ خلسه. - می‌فهمم.
همش به واکنشِ خودِ آدم بستگی داره. مادرت خیلی مریضه.
- می‌خوام بفهمم، ولی... - زیادی غیرمتعارفه، اینطور نیست؟
- لطفاً به من اعتماد کن. - فکر کنم چاره‌ای ندارم.
- مشکل چیه؟ - نمی‌دونم. تمام روز حسش می‌کردم.
- پس چی؟ - ربطی به مادرت نداره.
چیزِ دیگه‌ایه.
- چی؟ - یه روحِ پلید.
خطر رو حس می‌کنم.
آفرین، هری.
خدانگهدارت، هری.
لعنتی!
کسی بهت نگفته که کنجکاوی ممکنه آدم رو می‌کشه؟
تو کدوم خری هستی؟
نروژی.
دماغِ فضولت رو بکش کنار، وگرنه قیچیش می‌کنم.
اگه فهمیدی دو بار سر تکون بده.
- کجاست؟
- می‌خوای همینجوری وايسي؟ - میرم کمک بیارم
نه. هیچکس نباید اینو ببینه.
- مردن. - آره.
- به کمک نیاز داری. - زیر ظرفشویی وسایل هست.
- می‌تونی بخیه بزنی؟ - یه کم.
پس بزن. عجله کن!
بذار ببینم.
هر کاری از دستم بربیاد می‌کنم. واقعاً به یه دکتر نیاز داری.
نه. دردِ زیادی رو می‌تونم تحمل کنم.
اون زبون نروژی‌ت چی شد؟
زبون نروژی من رو از شرِ دماغِ شکسته نجات داد.
غریبه‌ها رو دور نگه می‌داره.
اینجا زیاد از اینا داری؟
- پس تو کی هستی؟ - هر چی کمتر بدونی، به نفعته.
- بیش از این به من بدهکاری. - هیچی به تو بدهکار نیستم.
من کس دیگه‌ای اینجا نمی‌بینم که تو رو زنده نگه داره.
- و دو تا جسد هم تو آشپزخونه هست. - دخالت نکن.
- ترجیح می‌دی با پلیس حرف بزنی؟ - با من شوخی نکن.
برا اینکه زنده بمونم، هر کاری می‌کنم.
پس این قضیه به هیچکس نمیگی؟ فهمیدی؟
هیچی نمی‌گم.
تازه نزدیک‌ترین کلانتری از اینجا 50 کیلومتر دورتره.
راستی اسم من کلوین است. کلوین تراسک.
لوکاس.
- فامیلت چیه ؟ - لوکاس وید.
حالا اسم من رو می‌دونی. دیگه چه چیزِ دیگه‌ای می‌خوای بدونی؟
همه چیز.
من و شریکم، هری…
چند سالی برا یه سری آدمای خیلی بی‌اخلاق کار می‌کردیم.
یه کنسرسیومی از قاچاقچی، دزد و آدم‌کش،
به رهبری مردی به نام گابریل اورتگا.
کارایی کردیم... که بهش افتخار نمی‌کنم.
بعد روزی رسید که من و هری خواستیم بریم بیرون.
ما یه کم از سودِ...
...هر معاملهٔ کثیف رو برمی‌داشتیم،
سال‌ها... و پول رو قایم می‌کردیم.
هری یه کم اینور و اونور کار می‌کرد. براش راحت بود که اعداد و ارقام رو دستکاری کنه.
اما کجا می‌خواست قایمشون کنه؟ بعد این جا رو پیدا کرد.
کی دنبال چیزی تو یه منطقهٔ دوردست مثل اینجا می‌گرده؟
از هر صندوق اماناتی امن‌تره.
پس... می‌خواستیم همهٔ رابطه‌هامون رو با اورتگا قطع کنیم،
پول رو نصف کنیم و بریم به سمت اون غروبِ معروف،
طوری که دیگه هیچکس ما رو نبینه.
به نظر می‌رسه که نقشه جواب داده.
اورتگا دزدی رو فهمید و هری رو کشت.
ولی من نقشهٔ هری رو گرفتم که محل دفن پولها روش بود.
تنها کسی که می‌دونه پول کجاست منم.
تا وقتی نقشه پیش منه، براشون ارزش دارم، نه؟
اون نقشه به علاوه بیمهٔ اضافیِ خودم.
- و اون چیه؟ - فایل‌ها، اسناد و ضبط‌ ها...
...از تک‌تک معاملات کثیفی که کارتل تا حالا کرده.
ارزشش احتمالاً از پولی که اون بیرون تو یخ دفن شده بیشتره.
از بین همهٔ جاهای لعنتی... اینجا هیچ وقت هیچ اتفاقی نمی‌افته.
- و تو چی؟ - من چی؟
داستان تو چیه، کلوین؟
من که به پای تو نمی‌رسم. نمی‌دونم تو چی می‌خوای بشنوی.
من فقط یه بازنده‌ام که تو یه سوراخ، روی یه صخرهٔ یخبندان کنار قطب شمال گیر افتاده.
به اینجا یا آدماش هیچکس اهمیت نمی‌ده.
من دو میلیون دلیل دارم که اشتباه می‌کنی.
- به من بگو. - پدرم آمریکایی‌ست، مادرم انگلیسی.
وقتی بچه بودم به اینجا نقل مکان کردیم.
از همون ثانیهٔ اولی که پام به برف خورد، ازش متنفر شدم.
الان فقط من و مامانم موندیم. و من ازش مراقبت می‌کنم.
به زودی فقط خودم می‌مونم. اینجا به هیچکس رحم نمی‌کنه.
جونت رو می‌مکه امشبم اثباتشه.
حالا دارم یه خلافکار رو وصله می‌زنم و دو تا مرده ام کنارمه.
توی این قضیه به کمک نیاز دارم. تنهایی نمی‌تونم.
- نه اینجوری اینجا. - بابتش متاسفم.
تو تا خرخره توش فرو رفتی. کمکم کن، وگرنه هر دوتامون نابود می‌شیم.
یه جا لازم داریم که دفنشون کنیم.
مواظب باش!
برای احتیاط.
بشین.
تا حالا هیچکی رو نکشته بودم.
نترس. اون مادرمه.
- متوجه نمیشه اینجایی. - فک نمیکنی دیگه کافیه؟
خیلی هم کمه.
هر روز پیش نمیاد که مسئول مرگ یه آدم باشی.
منظورت سوسک‌هاست. اونا بدون اینکه چشم بهم بزنن تو رو می‌کشتن.
اون باعث نمی‌شه که من قاتل نباشم. هر دوتامون هستیم.
حالا می‌تونی همهٔ شب خودتو باهاش عذاب بدی.
می‌رم یه کم بخوابم. ممنون که بخیم زدی.
- سلام. - سلام.
- کلوین اینجاست؟ - امروز حالش خوب نیست.
- تو کی هستی؟ - یه دوست.
- نمی‌دونستم دوستی داره. - سال‌هاست همدیگه رو می‌شناسیم.
جالبه. تا حالا ندیدمت.
از آشناییت خوشبختم.
باید دید.
- یاد نگرفتی در بزنی؟ - اون دختره کیه؟
ایو. بیرون شهر زندگی می‌کنه. به من برای مامانم کمک می‌کنه.
- پرستار؟ - شامان.
با دنیای ارواح ارتباط برقرار می‌کنه تا شفا بده.
- تو به این چیزا اعتقاد داری؟ - مهم نیست من به چی اعتقاد دارم.
حاضرم هر چیزی رو امتحان کنم. قهوه؟
- زخم چطوره؟ - زنده می‌مونم.
- باید یه لطفی بهم بکنی. - فکر کنم لط‌فهام تموم شده.
باید اینو قایم کنی.
این همون چیزیه که فکر می‌کنم؟ صد درصد نه.
- پیش تو امن‌تره. - امنیت من چی می‌شه؟
- بعد از دیروز فکر کردم... - که من یه هدف می‌شم؟
- فکر کردم می‌تونم رو تو حساب کنم. - رو من حساب کنی؟
من حتی تو رو نمی‌شناسم و ازم می‌خوای دوباره جونم رو به خطر بندازم؟
گوش کن. من ازت نخواستم درگیر بشی.
خودت اومدی. واسه قهوه ممنون.
صبر کن. فایل‌ها رو با خودم می‌برم.
- من دیگه درگیر شدم، اینطور نیست؟ - ممنونم ازت.
انگار که من انتخابی داشتم.
- کجا داری می‌ری؟ - هیچ جا. دیگه اینجا چیز دیگه‌ای هست؟
- رقابت با این سخت نیست، هان؟ - اگه یه کوه رو ببینی، همه رو دیدی.
به من کمک می‌کنه ذهنمو خالی کنم. می‌تونم اسم همهٔ هواپیماها رو اینجا بیارم.
اینجوری خوش می‌گذرونی؟
فک کنم بتونم زندگی کردن تو اینجا رو تحمل کنم.
اینجا فقط یه مکان نیست، یه جور زندگیه.
بهش غبطه می‌خورم. هری جای درستی رو انتخاب کرد.
آدم‌های اینجا فکر می‌کنند چیزهایی با ارزشن که نزدیک خانه پیدا می‌شن،
در زندگی ساده و حداقلیِ روزمره.
- و تو اینجوری نیستی؟ - ...
آدم‌های اینجا تغییر را دوست ندارند... و به غریبه‌ها اعتماد نمی‌کنند.
اونا آنقدرها هم بد نیستند. به بعضی ‌هاشون انگلیسی یاد دادم.
الان بیشتر از مادرم مراقبت می‌کنم و به کار خودم می‌رسم.
- اون چه مریضی داره؟ - سرطان.
- تو خانواده‌ای هم داری؟ - یک دختر، جسیکا.
مدتهاست با هم حرف نزدیم.
- همسر؟ - چند سالی ازدواج کرده بودم.
لورا... مرد.
بعد اون، همه چیز از هم پاشید.
یک چیزی ازت بپرسم؟
نمی‌فهمم چرا فقط پولو برنمی‌داری و نمی‌ری.
با دو میلیون می‌تونی بری هر جایی که دلت بخواد و هیچکس پیدات نمیکنه.
شاید پیدام نکنن.
نمی‌خوام تا آخر عمرم هر روز مراقب پشت سرم باشم.
جلوشو می‌گیرم.
جهانو از شر اورتگا خلاص می‌کنم و تک تک پنی اون پولو حلال میکنم.
اگه من بودم میرفتم تو جنگل پولو از خاک درمی‌آوردم و ناپدید می‌شدم.
دنبالم میای؟
- نه، من... - دنبالم اومدی!
آره.
باید یک چشمم به تو باشه.
- این آخرین باره، لوکاس. - من که ازت کمک نخواستم.
- داره تبدیل به سرگرمی میشه.
- کجاش خنده داره. - نه.
نه، واقعاً نداره.
باید به این جا بگیم انبار لوکاس وید.
کس شر نگو.
کجاش کس شره اینکه من دارم به تو کمک می‌کنم آدم‌هایی که میخوان بکشنت دفن کنی.
- باید اولش به این فکر می‌کردی. - داری تهدیدم می‌کنی؟
تو باید از همون اول از این قضیه دور می‌موندی.
- الان باید از اورتگا بترسی. - اورتگا هیچوقت منو ندیده.
می‌تونم الان از اینجا برم بدون اینکه اون بفهمه.
کلوین تراسک، ۲۶ ساله. معلم موقت زبان.
پسر جیسون و مردیت تراسک.
قهوه بدون شکر، و علاقه زیاد به ودکا.
دیگه فکر کن اورتگا با امکاناتی که داره چیا میتونه بفهمه.
احتمالاً الان دیگر همه چیزو دربارت می‌دونه.
می‌تونی برگردی به خانه و وانمود کنی که هیچوقت منو ندیدی.
اما وقتی اونا بیان... و حتما میان، من نمی‌تونم از تو محافظت کنم.
دیگر نمی‌خوام خون بی‌گناهِ بیشتری روی دستم باشه.
-مثل هری? -هری بیگناه نبود.
ولی لایق مرگ هم نبود.
ببخشید، من فقط… یه کمی ترسیدم.
می‌خوام کمک کنم.
هیچوقت کس دیگه‌ای رو به این گند نمی‌کشونم.
تمام عمرم هیچ اتفاقی نیفتاده، و تو ۲۴ ساعت همه چیز از هم می‌پاشه.
داره سرد می‌شه. بزار تمومش کنیم.
- نوشیدنی داری؟ - روی کابینت تو آشپزخونه است.
- چند ساله ایو می‌شناسی؟ - فقط چند سالی.
- اون خیلی... خیلی خوبه. - آره. هست. یه دوست خوبه.
- با کسیه؟ - که من بدونم نه.
این نوشیدنی خیلی تنده.
حتماً مال هری بوده.
- این کابین هری بود؟ - ام. آره.
گاهی اینجا زندگی می‌کرد. عجیبه با عادت جاسوسی‌ات متوجه نشدی.
اما اون از من باهوش‌تر بود که پنهون موند.
خوشبختانه اینو برامون گذاشت.
و اینو.
- پس قضیه اینه. انتقام. - نه، بحث عدالته.
اورتگا ازدواج کرده. باید کشته بشه، و من کسی هستم که این کار رو می‌کنم.
این جا عالیه برای قتل و فرار.
- دخترته؟ - آره.
- بهش زنگ زدی؟ - جواب نمی‌ده.
شاید توجه نکرده باشی، اما من دقیقاً پدر نمونه‌ای نیستم.
نمی‌خواد دوباره منو ببینه.
- خوبه که اونقدر زیاد پیشرفت کرده. - حتماً یه کاری درست انجام دادی.
یه مدتی خوشحال بودیم. من و لورا سال‌ها همدیگه رو می‌شناختیم.
هیچوقت شک نکردم در ازدواج باهاش.
من رو دوست داشت وقتی وقتی یه پنی هم پول نداشتم
بعد شروع کردم به کار برای فیلیپه اورتگا، پدر گابریل.
اون دوست نداشت، ولی یه آب باریکه ای بود.
و برای اولین بار بعد از سال‌ها پول داشتیم.
پولِ زیاد. بعد جسیکا به دنیا اومد.
از چیزی که بتونی تصور کنی خوشحال‌تر بودیم. سال‌های خوبی بودن.
بعد لورا مریض شد. یه لحظه رفت.
خودمو انداختم تو کار با کارتل‌ها.
پولشویی، مواد مخدر، خشونتِ جدی.
دیگه برام هیچی مهم نبود. فیلیپه مرد، و گابریل اومد بالا.
اون سادیست بود، خیلی بدتر از پدرش، اما برام مهم نبود.
جسیکای بیچاره بهاشو پرداخت کرد.
فرستادمش پیش خواهر لورا. گفتم میام میبینمش.
هیچوقت نرفتم.
تا چند سال پیش نامه می‌فرستادند درمورد زندگی جسیکا.
رهاش کردم. بهترین کاری بود که می‌تونستم بکنم.
همه لیاقت بخشش دارند
و بعد تا آخر عمر خوشبخت زندگی کنیم؟
- بهش زنگ بزن، لوکاس. - بیخیال شو.
فکر کنم هر دومون یه شات دیگه نیاز داریم.
گارسون بیچاره بیشتر از ۱۹ سال سن نداشت بدبخت.
بعد گفت: «نمی‌تونی بیای تو. «میز خالی نداریم.»
اما اون نمی‌فهمید با اورتگا طرف است.
جوونک بیچاره ترسیده بود.
واقعاً فکر می‌کرد تو کیسه جسد برمی‌گرده خونه.
اون شاهدخت اروپای شرقی رو از میزش جا به جا کرد
...
حالم برای اون بیچاره خیلی می‌سوخت.
اواخر شب مطمئن شدم انعام خوبی گرفته، و...
- کیه؟ - باید با کلوین حرف بزنم!
اورژانسیه!
اوه، کلوین، خداروشکر. مادرته. باید بیای.
به محض اینکه فهمیدم یه چیزی اشتباهه اومدم.
نه. نمی‌تونه حقیقت داشته باشه.
جسیکا؟ جسیکا؟
آره... ببخشید.
ببخشید دیروقت زنگ میزنم.
منم. پدرت.
می‌دونم خیلی وقته.
آه، اما...
من... فقط نیاز داشتم صداتو بشنوم
جسی؟
جسیکا؟
مادرت... ...
- کجا داری می‌ری؟ - هیچ جا.
کار دیگه‌ای هست؟
باور نکردنیه؟ تقریباً جادوئیه.
- آره. - هیچوقت از دیدنش خسته نمی‌شم.
ایو گفت اینجا پیدات می‌کنم.
- مرد. - می‌دونم.
من رو با خودت ببر. وقتی از اینجا می‌ری.
- نمی‌تونم، تنها کار می‌کنم. - پس الان چی؟
الان فرق کرده.
به هر حال... از جایی که می‌رم خوشت نمیاد.
همه دارن اینجا رو ترک می‌کنند. همه به جز من.
- بیا برگردیم داخل. - بهت دروغ گفتم.
اون موقع که گفتم هیچوقت تا حالا کسی رو نکشتم.
پدرم ما رو ترک نکرده بود.
وقتی ما رو اینجا آورد، مامان گفت که می‌تونه یه شروع جدید برامون باشه.
من خیلی باورش نکردم. اوضاع فقط بدتر شد.
یه روز صبح پدرم من رو مجبور کرد برم یه سفر ماهیگیری.
از قبل مست بود.
گفت خیلی بی مسئولیت هستم، و چقدر از من ناامیده.
ازش متنفر بودم. می‌خواستم بمیره.
رفتیم روی دریا، و... ناگهان تعادلش رو از دست داد.
از لبه پرت شد پایین. حدود ۱۵ متر ارتفاع داشت.
فکر کردم مرده.
بعد فریادش رو شنیدم. پایین رو نگاه کردم و…
مثل یه حیوون زخمی شده بود. هیچکس اطراف نبود.
می‌دونستم باید کمک می‌گرفتم. ترسیده بودم.
یه بخشی ازم فکر می‌کرد خیلی راحت می‌شه که فقط ولش کنم اونجا.
بزارم بمیره. اما اونقدرها هم ساده نبود.
به من نگاه کرد. من اونجا وایسادم و هیچ کاری نکردم.
فریادها تبدیل به ناله شد. از اونجا رفتم.
رفتم بدون اینکه به عقب نگاه کنم.
اون یخ زد و مرد. اما من می‌دونستم که این من بودم که کشتمش.
من جلادش بودم.
وقتی مادرم فهمید، له شد. همون چیزی بود که مریضش کرد.
همه این سالارو با حس گناه زندگی کردم. و حالا فقط خودم موندم.
تنها، لب پرتگاه.
اون یه تصادف بود. نمی‌تونی تا آخر عمر خودتو عذاب بدی.
ارزش نداره، باور کن.
همه فکر می‌کردن فقط ناپدید شده. اما اون هنوز اینجاست.
می‌تونم نشونت بدم.
تمام این مدت اینجا نگهش داشتی؟
فکر کردم بهتره صبر کنم تا یه نفر دیگه پیداش کنه.
اما هیچوقت این اتفاق نیفتاد.
هر از گاهی میام اینجا. بهش میگم متاسفم.
باید دفن بشه. نمی‌تونیم ریسک کنیم که بقیه اجساد پیدا بشن.
- چیزی نمی‌خوای بگی؟ - همه چی سال‌ها پیش گفته شد.
حالا چیکار کنیم؟
- به نقشه پایبند می‌مونیم. - منتظر اورتگا.
یه قدم از اون جلوتریم.
حالا داریم میریم از اینجا.
بیدار شو!
- دیشب به اندازه کافی خوردی؟ - چی میحوای؟
- تو اینجا به درد نمی‌خوری. - بعد از دیروز، هیچکس نمی‌تونه منو سرزنش کنه، نه؟
حالا برو پی کارت!
بشین.
لوکاس، چه کار داری می‌کنی؟
منم می‌تونم همین سوال رو ازت بپرسم. هرچند به سختی می‌تونم باورت کنم.
اصلاً نمی‌دونم راجع به چی حرف می‌زنی.
دیوونه شدی، ها؟
- می‌تونی بگی داستان چیه؟ - ساعت چنده؟
- چرا؟ - ساعت چنده؟
- نمی‌دونم. حدود هشت؟ - چیزی رو گم نکردی؟
- این کارا برا یه ساعته؟ - فقط یه ساعت نیست.
ساعت هری. اسمش روش حک شده، محض رضای خدا!
- چطور به دستت رسید؟ - می‌تونم توضیح بدم.
به نفع توئه.
- تو کابین تو پیدا کردمش. - من کابین رو کامل گشتم.
- داری بهم دروغ می‌گی؟ - هری به من دادش.
- چی؟ - ساعت رو.
خراب بود، داد به من. درستش کردم.
- تو هری رو می‌شناختی و هیچی نگفتی؟ - به سختی می‌شناختمش.
اما دیدمش، آره.
حق با تو بود. من متوجهش شدم وقتی به شهر اومد.
درست مثل کاری که با تو کردم.
چند بار باهاش حرف زدم. کنجکاو بودم.
ما اینجا بازدیدکننده زیادی نداریم. اما اون هیچوقت چیزی درباره پول نگفت.
فقط گفت برای کاری اومده اینجا.
فقط با هم حرفای عاشقانه زدین یا چی؟
چیز زیادی یادم نیست از چی حرف زدیم.
چند تا نوشیدنی خوردیم.
فکر کنم فقط خوشحال بود با یه نفر که انگلیسی بلده حرف بزنه.
- توقع داری باور کنم؟ - حقیقت داره.
می‌خوای چی بگم؟
چند تا نوشیدنی خوردیم، گپ زدیم، ساعت رو به من داد، و من رفتم خونه.
دیگه هیچوقت ندیدمش.
- چرا به من نگفتی؟ - فکر نمیکردم باور کنی.
گفتی که کشته شده. نمی‌دونستم تو کی هستی.
می‌تونستم قربانی بعدی باشم. فکر کردم بهتره سکوت کنم.
- قصد نداشتم بهت دروغ بگم. - باید بهم میگفتی!
الان می‌دونم.
- اگه بفهمم داری دروغ می‌گی... - دروغ نمی‌گم.
چیز دیگه‌ای هست که فکر می‌کنی باید به من بگی؟
هیچی.
بعداً بیا خونه‌م. نقشه رو مرور می‌کنیم.
میام.
نگران بودم. فقط خواستم ببینم چطور پیش رفت.
ایو، به هوای تازه نیاز دارم. وقتی برگشتم اینجایی؟
حتماً.
ببخشید. دنبال یکی می‌گردم، یه انگلیسی پنجاه ساله.
شاید دیده باشی؟
این مرد. دیدیش؟
- نه. - نه؟ حیف.
ببخشید، آقای تراسک.
از کجا اسم منو می‌دونی؟
نروژی‌ات بدتر شده.
گابریل اورتگا.
- خونه‌اش رو بگردید. - چشم.
اما اول کمکم کنید این کثافت رو بیاریم توی ماشین.
کلوین، خیلی طول کشید... تو کی هستی؟
- من دوست آقای تراسک هستم. - نه، نیستی!
بسه، بس کن.
زنایی که مقاومت می‌کنن رو دوست دارم.
- خواهش می‌کنم، برو! - ولی تازه رسیدم.
یه دختر نازی مثل تو یه سورپرایز خوشاینده.
- چی می‌خوای؟ - سوال بود دیگه.
از تیغ کثیف بدم میاد.
آهان. اینجوری برشش خیلی تمیزتره، نه؟
چطور یه جوون خوب مثل تو درگیر همچین چیزی میشه...
- گند؟ - گند... خوشم اومد.
تو و همدستت فکر میکردین همینجوری تموم میشه؟
دست کم نمی‌بینم که اون لوکاس پیر اومده باشه کمکت.
می‌فهمم اون چی می‌خواست به دست بیاره، اما تو؟
بهت قول داد چی؟ نصف پول رو؟
نصف پول من.
واقعاً فکر کردی که فرار می‌کنی؟
شما دو تا حرومزاده... سه تا از آدمام رو کشتین.
فکر کردی می‌ذارم پولمو بدزدی بدون عواقب؟
- از تو نمی‌ترسم. - باید بترسی.
- چیز بیشتری برا از دست دادن ندارم. - باید دید.
شاید بیشتر فکر کنی یادت بیاد من کی هستم.
اما حتی نمی‌تونی تصور کنی که من چه کاری می‌تونم بکنم.
همه چیزو ازت می‌دونم، آقای تراسک. هیچکس الان نمی‌تونه کمکت کنه.
وقتی کارم تموم شد، حتی لوکاس هم نمی‌شناسدت.
اون هیچی نیست در مقابل چیزی که براش در نظر گرفتم.
هیچ ایده‌ای نداری که چه مدت منتظر این لحظه بودم.
کلوین؟
- چیزی پیدا کردی؟ - آره، در واقع.
فکر می‌کردم لوکاس از این باهوش‌تره.
- مشکلی بود؟ - یه جندهٔ لعنتی.
دیگه مشکلی ایجاد نمی‌کنه.
- دوست کوچولومون چطوره؟ - تازه اول کاره.
لعنت! بزنش! بزنش!
لوکاس وید. چه خوب که بالاخره توجهتو جلب کردیم.
- هری؟ - سلام شریک. رو در رو.
منتظر این دیدار احساسی بودم.
- تو مردی. - اون ضرب المثل چی می‌گه؟
شایعات مرگ من بیش از حد بزرگنمایی شده.
- اون هنوز زنده است؟ - فعلاً.
چرا نمیای داخل و نمیشینی؟ احتمالاً حرفای زیادی برای زدن داریم.
شما دو تا قراره خیلی خسته بشید.
فکر کردم می‌تونیم یه گفتگوی متمدنانه داشته باشیم.
- خفه شو. - راه زیادی اومدیم تا ببینیمت، لوکاس.
دفعه بعد باید منتظر دعوتنامه بمونی.
- پیام منو نگرفتی؟ - چرا، گرفتم.
اون بیرون تو برف دفن شده.
باید می‌ذاشتم هری به خاطر اون حرف بهت شلیک کنه.
ببینیم کی اول پلک میزنه. این می‌تونه خیلی زشت بشه.
- چرا، هری؟ - شنیدی؟
میخواد بدونه چرا، هری.
شخصی نیست. اورتگا از معاملات ما خبردار شد.
قبل از اینکه من بهش شلیک کنم توی کله
به یارو گفت، نقشه و پول رو ظرف چند ثانیه.
جالبه چه سریع موش از کشتی در حال غرق شدن فرار می‌کنه.
بعد اون وقت اطلاعات اشتباه می‌رسیدی که من مرده‌ام،
و تنها شانس تو این بود که نقشه رو برداری و با دو میلیون دلار فرار کنی.
بعد از همه اون چیزی که باهم گذروندیم، هری. چطور تونستی؟
خیلی سادست. یا زندگی من، یا زندگی تو.
این همه چی رو میگه، نه؟
کاری که کردی شجاعت می‌خواست. تحت تاثیر قرار گرفتم.
همیشه فکر می‌کردم تو فقط یکی از نوکرای حقیر بابام هستی.
- جانم رو به تو سپرده بودم! - و دقیقاً به همین دلیله که الان اینجام.
اگه اتفاقی برام بیفته، فایل‌ها و ضبط‌هایی هست که...
که تو رو می‌فرسته زندان و کلیدش رو هم می‌ندازن دور!
این ضبط‌ها؟
دفعه بعد که خواستی کاری رو انجام بدی، لوکاس، به دست یه پسر بچه نندازش
یا یه زن جوانِ بیچاره و بی‌دفاع.
واقعاً حیف شد. اون زیاد هم بد نبود.
- شما حرومزاده‌های وحشی! - خفه شو!
پس چی؟ حالا می‌خوای من رو بکشی؟
فکر می‌کنی حالا که هری رو داری ، دیگه به من احتیاج نداری؟
از کجا می‌دونی که من جای دیگه‌ای دفنشون نکرده‌ام؟
نمی‌دونیم. به همین خاطره که همه با هم می‌ریم توی برف.
و اگه اونجا نباشن، یه راه دارم که وادارت کنم حرف بزنی.
شاید توجه نکرده باشی، اما این منم که به سمت تو نشانه رفتم.
نمی‌خوام هنوز اتفاق بدی برات بیفته.
اما اگه همون کاری رو که می‌گم نکنی، این دوستت اینجا یه حس خیلی تیز رو توی چشمش
.تجربه می‌کنه
- و من دلم می‌خواد شلیک کنم. - این ما رو به کجا می‌رسونه، هری؟
وقتی پول رو به دست بیاره، تو خودتو مرده بدون، هری
فکر می‌کنی بذاره زنده بمونی بعد از اینکه بهش خیانت کردی؟
حتی تو هم اونقدرا احمق نیستی.
این اون قسمته که تو سعی می‌کنی دست راست من رو علیه خودم بچرخونی.
خیلی قابل پیش‌بینی.
- تو براش هیچ معنی نداری، هری. - متاسفم رفیق اون به من پیشنهاد بهتری داده.
- فکر می‌کنی پول رو باهات شریک بشه؟ - پول و یه چیز بهتر.
- قدرت. - تو دیوانه‌ای.
- تو به اندازه اون مریضی. - من اون رو به عنوان تعریف قبول می‌کنم.
تو خواهی مرد، هری.
هر چیزی اون مریضِ روانی بهت قول داده، فقط یه دروغه.
چه بد که به اندازه کافی زنده نمی‌مونی تا بفهمی.
اگه تسلی بخشه باید بگم، واقعاً از این مدلش ناراحتم.
حالا بس دیگه! می‌ریم، قبل از اینکه کله‌اش رو قیچی کنم!
بندازش زمین! برو اونطرف!
آه، حتی بهش فکر هم نکن.
اسلحه رو بنداز زمین، هری.
آهان.
- چاقو! - اما تو چی؟
بده به من، الان.
اه. بعدا باید دوباره تمیزش کنم.
همونجا وایسا.
گامهاتو بلندتر بردار. می‌ریم بیرون قدم بزنیم.
- داری منو الکی میچرخونی - داریم راه درست می‌ریم.
به نفع خودته که به من دروغ نگی!
اگه الان به من شلیک کنی باید تا آخر عمرت دنبال پول بگردی.
راست می‌گی. ولی اگه به من چیزی رو که می‌خوام ندی، باید بکشمت.
بعدش دخترتو پیدا می‌کنم.
می‌خوام با اون کارهایی بکنم که دیگه نتونن هویتش رو تشخیص بدن.
- خودت می‌دونی. اون می‌میره... - بسه دیگه!
- من می‌کشمت. - دفعه بعد شانس بیار.
از دید من، دیگه هیچ ورقی نداری.
اینقدر هم مطمئن نباش.
حالا تفنگ رو بذار زمین، وگرنه میکشمت.
توقع داری باور کنم که می‌تونی ازش استفاده کنی؟
- من رو امتحان کن. - حالا گوش کن...
- احتمالاً می‌تونیم به توافق برسیم. - من با یه روانی به توافق نمی‌رسم.
- طنابش رو باز کن الان. - خوب فکر کن.
نه!
حرومزادهٔ احمق!
نه، نه، نه... حرکت ناگهانی نکن.
برو اونطرف!
دیگه حقه بازی درنیار، وگرنه کل خشاب رو خالی می‌کنم تو مغزت
عجله کن!
- داشتی چه غلطی میکردی؟ - سعی کردم جونت رو نجات بدم.
- حالا هر دومون به گا رفتیم؟ - تو به من اسلحه‌ای دادی که گلوله نداشت.
اوه، ببخشید که سعی کردم بدون تلفات بیشتر خودمون رو نجات بدم.
- مثل شریکت که ظاهراً مرده بود - الان دیگه مرده
چرا اینقدر صبر کردی؟ پنج دقیقه دیگه مرده بودم.
چیزیت نمیشد. اون تا من نمیومدم تو رو نمی‌کشت.
چی؟ فکر می‌کنی من طعمه بودم؟
فوق‌العاده باورنکردنی. برو جهنم!
و تبریک می‌گم بابت نقشهٔ عالیت.
خفه شو!
- اینجاست. - بهتره که باشه.
شروع کن.
- کمکش کن. - با چی؟
برام مهم نیست. برو توی برف و با دستهات کار کن.
نمی‌خوام این قضیه تمام شب طول بکشه.
لوکاس، هیچوقت نتونستم تحملت کنم.
به خاطر وفاداری به پدرم ولت کردم بری.
- تو از وفاداری چه می‌دونی؟ ...
تو و هری نقشه خوبی داشتید،
اما واقعاً باور داشتید می‌تونید دو میلیون از من بدزدید؟
- آره، تقریباً رسیده بودیم. - تقریباً. چه بد که شریک اشتباهی رو انتخاب کردی.
هری خیلی حریص و احمق بود.
تو از اون احمق سوءاستفاده کردی به این امید که با پول بری به سمت غروب آفتاب.
آره، یه همچین چیزی.
تو می‌دونستی که من دیر یا زود دوباره دستگیرت می‌کنم.
- همینطور بود. - امیدوار بودی همین اتفاق بیفته؟
پیداش کردی؟
درش بیار. عجله کن! بیا، بیا!
بازش کن!
این چه کوفتیه؟ مسخرم کردی؟
- نمی‌تونم توضیح بدم همینجا بود... - یکی از شما توضیح بده، سریع.
پول لعنتی من کجاست!
نمی‌دونم. اونا اینجا بودن...
- فکر می‌کنی این یه بازیه؟ - من برداشتمشون! من بودم.
- چی؟ - اون شب جابه جاشون کردم.
- فکر کردم امن‌تره. - می‌دونستم نمی‌تونم بهت اعتماد کنم.
- سعی کردم کمکت کنم. - پس می‌دونی کجان؟
- آره. - همین برای من کافیه.
نه!
- داره می‌میره. - امیدوارم.
حرومزاده.
لوکاس. لوکاس، خیلی متاسفم.
- پاشو! - نمی‌تونم همینجوری ولش کنم.
فقط یه چیز براش مونده: مثل همون موش کثیفی که هست بمیره.
گفتم پاشو!
حالا باید به من بگی پولمو کجا قایم کردی.
برو جهنم!
بیا، نشونم بده. بیا!
حرکت کن، لعنتی!
بهتره دروغ نگی، وگرنه مثل رفیقت میکشمت.
افتادی توی یه دنیای کثیف.
اگه جور دیگه‌ای بود، می‌تونستی برام کار کنی
- تو دیوانه‌ای. - به یه مرد مسلح توهین نکن.
- اینجا. - اینجا؟
- این جاییه که دفنشون کردم. - پس می‌تونی شروع کنی به کندن.
- چطور درگیر این قضیه شدی؟ - کار بهتری نداشتم.
کنجکاوی همیشه کار دست آدم میده.
اگه حالت بهتر میشه باید بگم، به زودی شما دو تا دوباره به هم می‌رسید.
نمی‌دونم لوکاس راجع به من چی گفته، اما من یه مرد عادل بودم.
پدرم من رو ساخت. همیشه در سایه‌اش زندگی کردم.
اما دیگه نه. از من می‌ترسن. من کنترل دارم.
- احترام. - احترام؟
من اهمیتی به تو و اون پدر کوفتیت نمیدم
داستان‌هات برام جالب نیست. برام هیچ معنی‌ای ندارن.
- فقط می‌خوام این تموم بشه. - برای کمتر از اینم آدم کشتم.
منو کسخل فرض نکن ولی مگه نقشه ات از قبل همین نیست؟
- پیداشون کردم. - برو کنار!
حرکت کن!
این دیگه چه کوفتیه؟
حرومزاده...
پول لعنتی من رو برداشتی!
پول من کجاست؟
- کجان؟ - تو هیچوقت حتی یه پنی‌اش رو نمی‌بینی.
الان میکشمت مادر قحبه!
به همون شکل.
لوکاس؟
خدای من، لوکاس.
خدای من.
- اورتگا کجاست؟ - مرده.
- عالی. - حرف نزن.
- می‌رم کمک میارم - اینجا هیچ کمکی نیست.
دارم می‌میرم.
لوکاس، خیلی متاسفم. همش تقصیر منه.
یه خواهش ازت دارم. آخریشه، قول می‌دم.
هر چی.
یه کم از پول رو خرج کن تا خودتو از اینجا بیرون بکشی.
- حتماً. - باقیش رو بده به دخترم، جسیکا.
این کمترین چیزیه که بهش بدهکارم.
بهش بگو دوستش دارم... و اینکه متاسفم.
- یادت نره. - نمی‌ره.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.