‏‫عاشقتم.‬
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‏‫- سلام. - چقدر بیهوش بودم؟‬
‏‫دیگه تقریباً رسیدیم.‬
‏‫سرت چطوره؟‬
‏‫سرم؟‬
‏‫گفت که میگرن داشتی.‬
‏‫اوه، نه،... دیگه خوب شده.‬
‏‫من فقط...‬
‏‫اوه، واقعاً حس می‌کنم گیجم.‬
‏‫خب، گفتن که فعلاً این طبیعیه.‬
‏‫- واقعاً؟ - اوهوم.‬
‏‫داریم می‌ریم پیش مامانت؟‬
‏‫یادت نیست؟‬
‏‫نه.‬
‏‫یادت میاد تو بیمارستان به هوش اومدی؟‬
‏‫آره.‬
‏‫داریم می‌ریم به همون مرکز تروما که دکترت پیشنهاد داده بود.‬
‏‫آره، درسته، یادم اومد.‬
‏‫یه لحظه فکر کردم دچار مرگ مغزی شدی...‬
‏‫...و رو دستم موندیا، عزیزم.‬
‏‫هی، خیلی حرفت تلخ بود رفیق.‬
‏‫یکی دیگه از اون‌ها لطفاً.‬
‏‫هی. قوی باش عزیزم.‬
‏‫تو از این بدترهاش رو هم پشت سر گذاشتی.‬
‏‫یعنی الان مثلاً من «اودیسه» هستم؟‬
‏‫ببخشید.‬
‏‫خیلی خوشحالم که ما رو راحت پیدا کردین.‬
‏‫بیشتر مردم خروجی رو رد می‌کنن.‬
‏‫جامون حسابی مخفیه.‬
‏‫تو این‌جا چطوری راهت رو پیدا می‌کنی؟‬
‏‫آه، الان مثل هزارتویه، ولی طی چهار روز آینده،‬
‏‫برات مثل خونه خودت می‌شه.‬
‏‫خب، نتایج آزمایشات «جی‌سی‌اس» شما این‌جاست.‬
‏‫آسیب مغزی‌تون در حد متوسطه، که امیدوارکننده‌ست.‬
‏‫می‌بینم که بعد از کما، گاهی دچار فراموشی مقطعی می‌شید،‬
‏‫و به ران چپ‌تون هم آسیب فیزیکی وارد شده.‬
‏‫حس پیرزن‌های ناتوان رو دارم.‬
‏‫این‌قدر نگران به نظر نرس.‬
‏‫تکنیک‌های دکتر «ترفین» نوآورانه هستن.‬
‏‫من این‌جا شاهد تغییرات واقعی و بزرگی بودم.‬
‏‫جات امنه.‬
‏‫اگه جواب نداد چی؟‬
‏‫جواب می‌ده عزیزم.‬
‏‫- اگه نشد چی؟ - حتماً می‌شه.‬
‏‫اوه، حتماً می‌شه. اگه به برنامه ایمان داشته باشی،‬
‏‫حالت بهتر می‌شه.‬
‏‫این قولی هست که «ترفین» بهت می‌ده.‬
‏‫بفرما، اینم از این.‬
‏‫هی، یه فکری دارم.‬
‏‫چطوره این رو یواشکی ببریم بالا؟‬
‏‫و یه نقش‌بازیِ کوچیک با یه مریضِ دمانس راه بندازیم؟‬
‏‫حواست به هدفت باشه، هیز.‬
‏‫یعنی این یعنی نه؟‬
‏‫آره، این یعنی نه.‬
‏‫عزیزم؟‬
‏‫خرگوش مینیاتوری.‬
‏‫خوبی؟‬
‏‫اینجا درد می‌کنه؟‬
‏‫- اوم-هوم. - خیلی‌خب.‬
‏‫حالا، باید هر روز صبح این کار رو انجام بدی.‬
‏‫بله، خانم.‬
‏‫اون کیه؟‬
‏‫آه. این «جوآن» ماست.‬
‏‫همسر دکتر تریفین.‬
‏‫اوه، کاش اون موقع با هم می‌دیدیشون.‬
‏‫خیلی با هم جور بودن و دیوانه‌وار عاشق هم.‬
‏‫اوه، وقتی فوت کرد همه‌مون داغون شدیم.‬
‏‫چی شد؟‬
‏‫خب، یه تراژدیِ وحشتناک بود.‬
‏‫یه...‬
‏‫می‌دونی، تو اولین کسی هستی که سراغش رو می‌گیری.‬
‏‫تمام کارهای دکتر تریفین وقفِ جوآن شده بود.‬
‏‫عشقشون توی تار و پودِ این عمارت ریشه دوونده.‬
‏‫بسیار خب. تموم شد.‬
‏‫با هم تلاش می‌کنیم تا حالت رو خوب کنیم، باشه؟‬
‏‫حالا به من نگاه کن.‬
‏‫حالت بهتر می‌شه.‬
‏‫تکرار کن.‬
‏‫حالم بهتر می‌شه.‬
‏‫دکتر تریفین بیش از یک دهه است که‬
‏‫روی این روش درمانیِ تحریک حسی کار می‌کنه.‬
‏‫این روش مخصوصاً طراحی شده‬
‏‫تا به درمان دمانس و از دست دادن حافظه کمک کنه،‬
‏‫و نتایجش هم واقعاً فوق‌العاده بوده.‬
‏‫فقط یه حبه قنده، عزیزم.‬
‏‫هدف اصلی ما اینه که کاری کنیم روز حادثه رو یادت بیاد.‬
‏‫آماده‌ای؟‬
‏‫چی؟‬
‏‫این نورپردازی من رو ترسناک نشون می‌ده؟‬
‏‫ماه شدی.‬
‏‫یه چنگالِ سالاد...‬
‏‫بزرگ می‌شه و تبدیل به چنگالِ شام می‌شه.‬
‏‫کاملاً واضحه.‬
‏‫یه کاردِ شام برای گوشت و ماهی.‬
‏‫کاردِ کره نباید به بشقاب بخوره.‬
‏‫حالا قاشق رو بذارید...‬
‏‫بالای ماه.‬
‏‫«دلوین» چند سال پیش دچار ضربه‌مغزی شد.‬
‏‫اونا گفتن که دیگه هیچ‌وقت نمی‌تونه حرف بزنه،‬
‏‫و حتی دیگه من رو هم نمی‌شناسه.‬
‏‫ولی تریفینا نجاتش داد.‬
‏‫ازدواجمون رو نجات داد، نجاتمون داد...‬
‏‫خب، در واقع خیلی چیزها رو نجات داد.‬
‏‫منظورم اینه که، کل این‌جا حول محور عشق اون‌ها می‌چرخه.‬
‏‫می‌دونی، دکتر و جوآن.‬
‏‫اوه، باید می‌دیدی چقدر به هم می‌اومدن.‬
‏‫اون‌ها واقعاً نیمه گمشده همدیگه بودن.‬
‏‫اوو. واقعاً می‌شه تو این فضا حسش کرد.‬
‏‫اون نقاشی‌ها کادوی سالگرد بودن.‬
‏‫اون هر سال یکی می‌گرفت.‬
‏‫آره، اون رسماً توی تمام اتاق‌ها هست،‬
‏‫و حواسش بهمون هست.‬
‏‫به هر حال، من برم سراغ کارم.‬
‏‫آدم‌هایی که کلمه "نیمه گمشده" رو به زبون میارن...‬
‏‫باید تیرباران بشن.‬
‏‫پس، فکر نمی‌کنی ما نیمه گمشده همیم؟‬
‏‫فکر می‌کنم این ایده یه کم سطحی‌نگرانه‌ست.‬
‏‫یعنی حس نکردی... نمی‌دونم...‬
‏‫مثلاً یه ارتباط خاص همون اولین باری که همدیگه رو دیدیم؟‬
‏‫- ازت خوشم اومد. - اوه، چه عالی.‬
‏‫«ازم خوشش اومده». واقعاً که چه استاندارد بالایی!‬
‏‫و بعدش عاشقت شدم.‬
‏‫یه دل نه صد دل عاشقت شدم.‬
‏‫ولی این‌طوری نبود که، می‌دونی...‬
‏‫خب، من یادمه.‬
‏‫یادمه داشتم از جلوی کلاست تو طبقه چهارم رد می‌شدم،‬
‏‫بعد سرم رو بلند کردم و این مردِ عجیب‌وغریب رو دیدم‬
‏‫که از پنجره آویزون شده بود و داد می‌زد،‬
‏‫"اگه هیچ‌کدوم از شما دانشجوها جواب رو بهم ندین،‬
‏‫خودم رو پرت می‌کنم پایین، لعنتی!"‬
‏‫بعدش با هم روبرو شدیم، و پیش خودم گفتم،‬
‏‫"هوم. این همون مردیه که می‌خوام."‬
‏‫ولی، منظورم اینه که، تو فقط پیش خودت گفتی،‬
‏‫"هوم، عجب تیکه‌ایه!"‬
‏‫- این یادت هست؟ - اوهوم.‬
‏‫خب، داری اشتباه یادت میاد‬
‏‫چون طوری نگام کردی انگار‬
‏‫کاملاً عقلم رو از دست دادم.‬
‏‫نه، خیلی دیر دوزاریم افتاد.‬
‏‫خب، دیر رسیدن بهتر از هرگز نرسیدنه، عزیزم.‬
‏‫اینم از من.‬
‏‫من رو باز کن. لذتش رو ببر.‬
‏‫اینجا پر از پروتئینه.‬
‏‫چربی‌های خوب هم داره.‬
‏‫نیمه‌های گمشده.‬
‏‫اوایل همه‌چیز همیشه راحته، نه؟‬
‏‫همه‌چیز مثل تقدیر و سرنوشته.‬
‏‫ولی بذار یه چیزی بهت بگم.‬
‏‫وقتی تمامِ رویِ اون آدم رو دیدی‬
‏‫و باز هم به سمتش برمی‌گردی،‬
‏‫این یعنی رمانتیک بودن، عزیزم.‬
‏‫بفرمایید، رسیدیم.‬
‏‫حالا، تمام وعده‌های غذایی‌تون طوری تنظیم شده‬
‏‫که به سم‌زدایی بدنتون کمک کنه.‬
‏‫نوش جان.‬
‏‫فقط می‌رم از دستشویی آقایون استفاده کنم.‬
‏‫چنگال سالاد بزرگ می‌شه و تبدیل می‌شه به یه چنگال غذاخوری.‬
‏‫این‌طوری باید باشه.‬
‏‫چنگالت رو بذار پایین.‬
‏‫بعدش قاشقت رو بذار‬
‏‫بالای ماه.‬
‏‫کاردِ غذاخوری برای گوشت و ماهی.‬
‏‫بعضی وقتا به کلمات نیاز دارم.‬
‏‫حتی اگه هفته‌ای یه بار بگم.‬
‏‫چنگال سالاد بزرگ می‌شه و‬
‏‫به یه چنگال غذاخوری تبدیل می‌شه.‬
‏‫کاملاً واضحه.‬
‏‫فکر می‌کردم وقت بیشتری داشته باشه.‬
‏‫اوه، وقت بیشتری داره.‬
‏‫باید همین امشب باشه.‬
‏‫می‌دونم.‬
‏‫متأسفانه هیچ کاری از دستمون برنمی‌آد.‬
‏‫دیگه به آخرِ خط رسیده.‬
‏‫سلام عزیزم.‬
‏‫اینا مال منه؟‬
‏‫اوه، تازه از بیمارستان رسیده بودن،‬
‏‫و نتونستم جلوی خودم رو بگیرم و یه نگاهی بهشون نندازم.‬
‏‫توی راهرو خوردیم به همدیگه.‬
‏‫داشتم خبرای خوب رو به هومر می‌گفتم.‬
‏‫نه لختگی، نه توموری.‬
‏‫فوق‌العاده‌ست.‬
‏‫همه چیز واقعاً مثبت به نظر می‌رسه.‬
‏‫و قبل از اینکه یادم بره،‬
‏‫می‌خوام این رو بگیری.‬
‏‫این یه مهارکننده انتخابی کولین استرازه‌‬
‏‫که فرمولِ خودِ دکتر ترفینه.‬
‏‫دقیقاً قبل از خواب بخوریدش.‬
‏‫کمک می‌کنه بخوابید و‬
‏‫پیام‌رسان‌های عصبی مغزتون رو بازیابی کنید‬
‏‫تا بتونید اون خاطرات از دست رفته رو دوباره بسازید.‬
‏‫فکر می‌کنی چرا اون اسکن‌ها رو به تو نشون داد نه به من؟‬
‏‫هوم.‬
‏‫شاید چون من بزرگِ خاندانم‬
‏‫و اون ناخودآگاه ارزش‌های جنسیتی رو پذیرفته.‬
‏‫پیرزنِ سلیطه.‬
‏‫آره خب، قشنگ حس و حال خانم دانورز رو می‌ده.‬
‏‫موندنت...‬
‏‫توی مَندرلی چه فایده‌ای داره؟‬
‏‫چرا فقط...‬
‏‫خودت رو پرت نمی‌کنی؟‬
‏‫اینم تموم شد، نه؟‬
‏‫اِم!‬
‏‫این احتمالاً خوبه، عزیزم.‬
‏‫- من گذاشتمش اینجا؟ - هوم.‬
‏‫خوبی؟‬
‏‫آره.‬
‏‫هومر؟‬
‏‫دایانا؟‬
‏‫چیزی لازم داشتین؟‬
‏‫اوه.‬
‏‫اِ، من داشتم...‬
‏‫همه‌چی روبه‌راهه؟‬
‏‫هومر رو ندیدی؟‬
‏‫نه، ندیدم.‬
‏‫قرصاتو خوردی؟‬
‏‫آره.‬
‏‫بیا.‬
‏‫سعی کن یه کم بخوابی.‬
‏‫هومر همین دور و براست. راه دوری نرفته.‬
‏‫خانم، این چطوره؟‬
‏‫- پر از خاره. - فقط یه کم می‌سوزه.‬
‏‫بیدار شدم و دیدم اونجا نیستی.‬
‏‫اوه، متأسفم عزیزم.‬
‏‫فقط رفتم یه قدمی بزنم. نمی‌خواستم بیدارت کنم.‬
‏‫- رفتی پیاده‌روی؟ - آره. خوابم نمی‌برد.‬
‏‫ببخش اگه ترسوندمت.‬
‏‫بیا، سعی کن خودت بلندشون کنی.‬
‏‫خب، اینم از این.‬
‏‫وقتی داشتم دنبالت می‌گشتم، یه اتفاق عجیبی افتاد.‬
‏‫هوم. چطور مگه؟‬
‏‫فکر کردم یه...‬
‏‫زنِ عجیب و غریب رو روی زمین دیدم...‬
‏‫که داشت با چیزی خفه می‌شد.‬
‏‫انگار دقیقاً همون‌جا بود و بعد یهو غیب شد.‬
‏‫شاید داشتی توی خواب راه می‌رفتی.‬
‏‫اگه مغزم آسیبِ دائمی دیده باشه چی؟‬
‏‫اون‌وقت خودم ازت مراقبت می‌کنم.‬
‏‫حتی اگه زندگی نباتی داشته باشم؟‬
‏‫مخصوصاً اگه اون‌طوری بشی.‬
‏‫مرسی.‬
‏‫می‌خوام یه کم صبحونه بخورم. تو هم می‌خوری؟‬
‏‫نه، خوبم.‬
‏‫مراقب باش. عجله نکن.‬
‏‫گرفتیش. گرفتیش.‬
‏‫بیا، اینم از این.‬
‏‫وای خدای من.‬
‏‫کفشات کجان؟‬
‏‫لعنتی. تو ماشین جاشون گذاشتم.‬
‏‫اوه، داری خون می‌ای.‬
‏‫خب، بذار یه نگاهی به اون کیف بندازیم.‬
‏‫زخم کشنده‌ای نیست.‬
‏‫- خیلی متاسفم، یادم رفت. - هی...‬
‏‫اوه، ببخشید. سلام!‬
‏‫اوه، متاسفم که نبودم تا باهاتون آشنا بشم.‬
‏‫تو باید جوزفینا باشی.‬
‏‫اوه، دکتر ترفینا همه‌چیز رو درباره‌ت بهم گفته.‬
‏‫منم توی ماشین کفش نمی‌‌پوشم.‬
‏‫سلام. جوزف هستم.‬
‏‫- دایانا. - سلام.‬
‏‫اسمت چیه؟‬
‏‫- جوزفینا. - از دیدنت خوشبختم.‬
‏‫این آدم‌ها کارشون رو بلدند.‬
‏‫روش فوق‌العاده‌ایه.‬
‏‫لازم نیست نگران باشی عزیزم.‬
‏‫بابات تمام مدت همین‌جا پیشته.‬
‏‫دایانا! از لبه فاصله بگیر!‬
‏‫- چی؟ - مگه نشنیدی صدات زدم؟ - چی؟‬
‏‫هشدارهای مربوط به مه.‬
‏‫تقصیر منه. متاسفم.‬
‏‫بیا. بذار برت گردونیم.‬
‏‫ژوانای ما توی همین جنگل‌ها مُرد.‬
‏‫راستش، دقیقاً همون‌جا.‬
‏‫چی شد؟‬
‏‫وقتی مه می‌گیره، اوضاع به‌شدت خطرناک می‌شه.‬
‏‫دکتر بهش هشدار داد که رودخانه ممکنه خطرناک باشه،‬
‏‫اما خب، کسی نمی‌تونست به ژوانا بگه چیکار کنه.‬
‏‫هیچ‌وقت.‬
‏‫و اون خیلی به لبه نزدیک شد.‬
‏‫زمین هم... زیر پاش ریزش کرد.‬
‏‫۲۰۰ متر سقوط کرد توی آب کم‌عمق.‬
‏‫واقعاً...‬
‏‫واقعاً وحشتناک بود.‬
‏‫مواظب این پله‌ی آخر باش. اینجا لیزه.‬
‏‫تموم شد. داری خیلی خوب پیش می‌ری.‬
‏‫این هم ژوانای ماست.‬
‏‫این باغ رو به یاد اون کاشتیم.‬
‏‫اون هیچ‌وقت نمی‌خواست این‌جا رو ترک کنه.‬
‏‫قبلش فکر کردم یه زن رو دیدم که توی این مسیر می‌دوید.‬
‏‫انگار دقیقاً همون‌جا بود،‬
‏‫اما بعدش دیشب چیزی دیدم‬
‏‫که شاید اصلاً وجود نداشت.‬
‏‫اون موقع کاملاً واقعی به نظر می‌رسید،‬
‏‫اما حالا نمی‌دونم چی فکر کنم.‬
‏‫وقتی آمیگدال بیش از حد فعال بشه، خاطرات کاذب شکل می‌گیرن.‬
‏‫اطلاعات احساسیِ زیادی به قشر مغز فرستاده می‌شه.‬
‏‫- یه نفس عمیق بکش. - داری‬
‏‫هزاران خاطره‌ی تکه‌تکه شده،‬
‏‫و تکه‌های پراکنده رو همزمان می‌بینی.‬
‏‫این اتفاق خوبیه؟‬
‏‫خب، این یعنی داروت داره جواب می‌ده.‬
‏‫ادامه بده. یه بار دیگه.‬
‏‫آهان، خوبه، خوبه. آفرین، دایانا.‬
‏‫هومر، دیگه می‌تونی بقیه‌اش رو خودت انجام بدی.‬
‏‫یادت نره نفس بکشی. یادت نره... یه...‬
‏‫صبر کن، صبر کن. یه نفس عمیق بکش.‬
‏‫- یه نفس عمیق. - آره.‬
‏‫و بعد با قدرت نفست رو بده بیرون.‬
‏‫- خیلی خب. - برو، برو، برو، برو! تا آخرش!‬
‏‫تا آخرش. تنهایی. بهش دست نمی‌زنم.‬
‏‫- ادامه بده. بدو. - خوبه. چیزی نیست.‬
‏‫خیلی خب. حبسش نکن. ولش کن بره. بده بیرون.‬
‏‫خب، اوضاع چطور پیش می‌ره؟‬
‏‫عالی. امم، نه؟‬
‏‫- نه، آخ... - اوف! گیر کرده!‬
‏‫سنگ جلو پای خودت ننداز، باشه؟‬
‏‫خودت رو برای شکست آماده نکن.‬
‏‫انجامش می‌دی؟ باشه؟‬
‏‫می‌تونی توی ذهنت تصورش کنی؟‬
‏‫می‌تونی ببینی‌اش، مگه نه؟‬
‏‫خب، الان انجامش می‌دیم، باشه؟‬
‏‫- باشه، یه نفس عمیق بکش. - دای، می‌خوای یه کم استراحت کنی؟‬
‏‫بیا. بیا به فرح نشون بدیم. بیا بهش نشون بدیم.‬
‏‫- نه. - مطمئنی؟‬
‏‫- آره. - به خودت فشار نیار.‬
‏‫خیلی سخته عزیزم. عجله نکن.‬
‏‫باشه. یه نفس عمیق بکش.‬
‏‫باشه.‬
‏‫ممنون.‬
‏‫چی شد؟‬
‏‫حادثه موقع قایق‌رانی.‬
‏‫خب، می‌خواستم بگم از دیدنت خوشحالم،‬
‏‫اما با این اوصاف...‬
‏‫درسته.‬
‏‫اون قهرمان جوونای منطقه بود.‬
‏‫- اوه! - من حتی مسابقه هم نمی‌دادم،‬
‏‫فقط داشتم توی رودخونه‌ی نزدیک خونه‌مون تمرین می‌کردم.‬
‏‫قایق واژگون شد و سرم ضربه خورد.‬
‏‫بابام متوجه نشد که من افتادم،‬
‏‫واسه همین کلی آب رفت توی ریه‌هام.‬
‏‫وقتی منو از آب کشید بیرون، ۱۰ دقیقه بیهوش بودم.‬
‏‫نمی‌دونم چطوری این‌کار رو می‌کنی.‬
‏‫چیکار رو، رفیق؟‬
‏‫اینکه انقدر مثبت می‌مونی.‬
‏‫شانس آوردیم که اینجاییم. باید شکرگزار باشی.‬
‏‫منفی‌بافی دردی رو دوا نمی‌کنه.‬
‏‫باید روی اون تمرکز کنی.‬
‏‫هستم.‬
‏‫نه. حواست پرته.‬
‏‫نمی‌خوام بهش فشار بیارم.‬
‏‫تنهایی نمی‌تونی بلندش کنی.‬
‏‫باید با هم انجامش بدین.‬
‏‫باید هر دو تو یه جهت فشار بیارین.‬
‏‫به ژوزفین چی گفتی؟‬
‏‫همه‌چیز رو.‬
‏‫همه‌چیز رو؟‬
‏‫کم‌وبیش.‬
‏‫این‌قدر نگران به نظر نرس.‬
‏‫هزینه‌ی همه‌ی این‌ها رو چطوری می‌دی؟‬
‏‫نمی‌خوای بدونی.‬
‏‫خوبی؟‬
‏‫داد و بیداد بسه دیگه. یالا بیا.‬
‏‫شبیه جوانه‌ هستن.‬
‏‫این‌ها غذاهای موردعلاقه‌ت هستن.‬
‏‫پوستشون رو می‌کندی و می‌ذاشتی دهنت.‬
‏‫بیا دیگه.‬
‏‫ها، ها.‬
‏‫خب، نظرتون چیه؟‬
‏‫بله؟‬
‏‫- اوم‌هوم. - خوشت میاد.‬
‏‫- یادت میاد؟ دوستشون داری. - اوم‌هوم.‬
‏‫- عاشقشونی. - عاشقشونم.‬
‏‫یه کم فکر کن. فقط بذار...‬
‏‫بذار تو ذهنت نفوذ کنه. بذار یه حسی رو بیدار کنه.‬
‏‫عزیزم، فقط داریم سعی می‌کنیم حافظه‌ت رو بهتر کنیم.‬
‏‫بذارش زمین، باشه؟‬
‏‫یکی دیگه.‬
‏‫اوضاع واقعاً خوب به نظر می‌رسه.‬
‏‫باید روی مقصدمون تمرکز کنیم، نه روی جایی که الان هستیم، مگه نه؟‬
‏‫- آره. - آره؟ خودشه.‬
‏‫همینه. انجامش می‌ده.‬
‏‫می‌تونی انجامش بدی. ادامه بده.‬
‏‫همه‌چیز؟‬
‏‫یا خدای بزرگ!‬
‏‫چی؟‬
‏‫اوه، نه. متاسفم عزیزم.‬
‏‫- نمی‌دونم چی شد. - تقصیر منه.‬
‏‫باید هوات رو می‌داشتم. بیا.‬
‏‫بیا بریم تمیزت کنیم.‬
‏‫بفرما.‬
‏‫اینم از این.‬
‏‫درکت می‌کنم.‬
‏‫- طوری نیست. - واقعاً همه‌ی این‌ها لازمه؟‬
‏‫بدن شما در طول دوران نقاهت تغییرات زیادی می‌کنه.‬
‏‫مهمه که با دقت زیر نظر داشته باشیمشون‬
‏‫تا بتونیم درمانتون رو با احتیاط تنظیم کنیم.‬
‏‫تا بتونید کیفیت زندگی جدید و پایداری داشته باشید.‬
‏‫همین‌طوره عزیزم.‬
‏‫می‌دونی، خیلی خوش‌شانس بودم که چنین استاد آینده‌نگری پیدا کردم.‬
‏‫منظورم اینه که، دوست دارم فکر کنم کاری که اینجا می‌کنم اهمیت داره،‬
‏‫ولی راستش، واقعاً چیزی نیست.‬
‏‫دکتر ترفین تمام کارهای اصلی رو انجام داده.‬
‏‫جوآن هم باهات کار می‌کرد؟‬
‏‫نه نه.‬
‏‫جوآن پر از تخیل و خلاقیت بود.‬
‏‫ولی متفکرِ دقیقی نبود.‬
‏‫هوم. خب، خیلی ناراضی به نظر می‌رسه.‬
‏‫این‌طور فکر می‌کنی؟‬
‏‫وقتی اون نقاشی رو می‌بینم، فقط می‌فهمم چقدر قوی بوده.‬
‏‫اونا فداکاری‌های زیادی برای هم کردن.‬
‏‫خیلی خب، بفرما.‬
‏‫فقط یه نیش کوچولو.‬
‏‫تموم شد.‬
‏‫و... اینم از شما.‬
‏‫پنبه رو بذارید. فشارش بدید.‬
‏‫ما رو به سلامت برسون.‬
‏‫- متأسفم فرح. - نه، طوری نیست عزیزم.‬
‏‫فقط باید به تمرین کردن ادامه بدی.‬
‏‫پنبه رو بذار.‬
‏‫فشارش بدید.‬
‏‫ما رو به سلامت برسون.‬
‏‫خیلی خوبه. حالا، ازت می‌خوام...‬
‏‫که یه نمونه ادرار توی یه ظرف استریل جمع کنی‬
‏‫تا وقتی که نصفش پر بشه.‬
‏‫اوه، در ضمن دوزِ داروهات رو زیاد کردم.‬
‏‫این باید کمک کنه کل شب رو راحت بخوابی.‬
‏‫هـ، هـ، هـ!‬
‏‫مـ، مـ، مـ!‬
‏‫اِ، اِ، اِ!‬
‏‫هو، هو، هو، مـ، مـ، مـ،‬
‏‫اِ، اِ، اِ.‬
‏‫هو-مـ-ـر.‬
‏‫هومر.‬
‏‫هومر؟‬
‏‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‏‫آه، فقط داشتم به این باغ نگاه می‌کردم.‬
‏‫خب، تو بالای سرِ یه زنِ مُرده ایستادی.‬
‏‫- چی؟ - اون جوآنه.‬
‏‫آره، می‌دونم.‬
‏‫به نظر می‌رسید داری گریه می‌کنی.‬
‏‫نه، به خاطر آلرژیمه.‬
‏‫همه‌اش به خاطر این گیاه‌های هرزه.‬
‏‫داره دیوونم می‌کنه.‬
‏‫انگار داشتی دعا می‌کردی یا یه همچین چیزی.‬
‏‫خیلی خنده‌داره. آره.‬
‏‫«خدایا، سینوس‌هام رو باز کن.»‬
‏‫- اتفاقی افتاده؟ - آره.‬
‏‫- دوباره یه چیزی دیدم. - هوم؟‬
‏‫شاید یه خاطره بود، ولی شبیه خاطره نبود.‬
‏‫چی بود؟‬
‏‫یه پیرزن لخت بود که داشت اسم تو رو داد می‌زد‬
‏‫همون موقع که یکی داشت با اسفنج می‌شستش.‬
‏‫کریسمس سال ۱۹۷۴ بود عزیزم. یادت نمیاد؟‬
‏‫جدی می‌گم هومر.‬
‏‫واقعاً ترسناک بود.‬
‏‫اینجا اصلاً خودم نیستم.‬
‏‫بیا اینجا.‬
‏‫چرا داری مسخره‌م می‌کنی؟‬
‏‫چون به حرفم گوش نمی‌دی.‬
‏‫دارم گوش می‌دم.‬
‏‫وحشتناک به نظر میاد.‬
‏‫عزیزم، حتماً داری از سرما یخ می‌زنی.‬
‏‫بیا اینجا.‬
‏‫بیا عزیزم، اینم از این.‬
‏‫همه چی درست می‌شه.‬
‏‫هی، ببین چی پیدا کردم.‬
‏‫- هان؟ - اوه، آره.‬
‏‫آره.‬
‏‫اوضاع روبه‌راه می‌شه.‬
‏‫فقط دو روز دیگه مونده، باشه؟‬
‏‫همه چی برمی‌گرده به حالت عادی.‬
‏‫شاید فقط یه کم بیشتر زمان ببره.‬
‏‫بهم اعتماد کن.‬
‏‫نمی‌دونم این فکر از کجا به سرت زده‬
‏‫- که من یه دروغگوی تابلوم. - تو که همیشه دروغ می‌گی.‬
‏‫این‌طور نیست. دهنت اصلاً بو نمی‌ده.‬
‏‫اونم سرِ چیزای کوچیک. هر روز مثلِ‬
‏‫یکی از قسمت‌های «کلمبو» می‌مونه با تو.‬
‏‫- واقعاً خوشم میاد. - پس یعنی بو می‌ده.‬
‏‫یه بویی می‌ده... یه جورایی مثل شیر.‬
‏‫«شیری»؟ ای خدای من.‬
‏‫اونوقت منم اینجا، لا-لا-لا، واسه خودم راه می‌رم،‬
‏‫و دانشجوهام احتمالاً تا الان‬
‏‫یه لقبِ مسخره برام گذاشتن.‬
‏‫«شیری». مگه شیری چه عیبی داره؟‬
‏‫- دیگه نگو «شیری». - تا حالا به فکرت رسیده‬
‏‫که شاید دروغ‌های من مصلحتی باشن؟‬
‏‫وای خدا، این رو دیگه از کجا شنیدی؟‬
‏‫- دکتر فیبر... - اوه، البته!‬
‏‫معتقده که دروغ‌های من می‌تونه مصلحتی باشه.‬
‏‫مثلاً، نمی‌خوام بهت بگم که خواهرم ازت خوشش نمیاد...‬
‏‫- این یعنی مهربونی. - آره، و همه‌یِ‬
‏‫مشکلاتِ رابطه‌مون هم به خاطرِ ترسِ من از تعهده.‬
‏‫اینو که می‌دونیم. ولی عزیزم، نمی‌دونم...‬
‏‫چقدر می‌شه به حرف‌های «کارول فیبر»‬
‏‫درباره‌ی مشاوره‌ی ازدواجمون اعتماد کرد.‬
‏‫اون فقط یه دروغ مصلحتی ساده بود، عزیزم.‬
‏‫این‌قدر بزرگش نکن.‬
‏‫چرا تو تاریکی نشستی؟‬
‏‫خیلی وقته اینجایی؟ خوبی؟‬
‏‫عزیزم؟‬
‏‫فکر کنم تازه یه دعوایی که با هم داشتیم یادم اومد.‬
‏‫- همین الان؟ - آره.‬
‏‫آره، تو... تو... تو...‬
‏‫دروغ گفتی که دهنم بو میده.‬
‏‫- آره! - آره.‬
‏‫- دقیقاً. چی گفتم؟ - آره.‬
‏‫تو... گفتی بوی شیر میده.‬
‏‫- شیری! شیری! - آره!‬
‏‫عزیزم، اون صبحِ روزِ تصادف بود!‬
‏‫- آره. - این باورکردنی نیست.‬
‏‫عزیزم. ای خدای بزرگ.‬
‏‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.‬
‏‫باورنکردنیه. شیری.‬
‏‫اون صدایی که میگه نمی‌تونی انجامش بدی... تو نیستی.‬
‏‫اون تردیده. چون خودت می‌دونی...‬
‏‫- می‌تونی انجامش بدی، مگه نه؟ - آره.‬
‏‫- خب، بذار صداتو بشنوم. - می‌تونم انجامش بدم!‬
‏‫- می‌تونی؟ - من می‌تونم انجامش بدم!‬
‏‫- تو می‌تونی! می‌تونی؟ - من می‌تونم!‬
‏‫- پس کی انجامش می‌دی؟ - همین الان!‬
‏‫یالا، جو-جو! همینه! همینه! خودشه!‬
‏‫تو یه قهرمانی!‬
‏‫پاها رو ببین، مگه نه؟‬
‏‫داریم میریم المپیک!‬
‏‫نگاش کن! هی!‬
‏‫- تمام روز می‌کوبیم! - تمام روز می‌کوبیم!‬
‏‫- با هم قوی می‌شیم! - با هم قوی می‌شیم!‬
‏‫- تا وقتی که دیگه نتونن شکستمون بدن! - تا وقتی نتونن شکستمون بدن!‬
‏‫- نمی‌تونن شکستمون بدن! - نمی‌تونن شکستمون بدن!‬
‏‫- چه حسی داره؟! - واو!‬
‏‫- زیر گرما! زیر بارون! - واو! واو!‬
‏‫- تمام روز! تمام شب! - واو! واو!‬
‏‫واو!‬
‏‫دیدی؟ بهت گفتم! بهت گفتم!‬
‏‫بکش! ادامه بده! خودشه! پرقدرت ادامه بده!‬
‏‫تندتر! یالا! ادامه بده! خودتو ببین!‬
‏‫داری پرواز می‌کنی! تندتر، تندتر! یالا! می‌تونی!‬
‏‫خودتو ببین! تو فوق‌العاده‌ای!‬
‏‫عین یه ماشینی! ایول! تندتر! بدو!‬
‏‫با ریتم خودت برو، دی. داری عالی پیش میری عزیزم.‬
‏‫- چی کار می‌خوایم بکنیم؟ - بکش.‬
‏‫- چطوری؟ - محکم.‬
‏‫- آره. چی کار می‌خوای بکنی؟ - بکش!‬
‏‫عالیه! آره! همینه! تندتر!‬
‏‫یالا! بیا بالا! آره!‬
‏‫بدو دیگه! بکش! آره!‬
‏‫و حالا بکش! بدو دیگه! یالا!‬
‏‫تندتر! چی کار می‌خوای بکنی؟!‬
‏‫چی شده؟‬
‏‫- بابا؟ - خوبم. طوری نیست.‬
‏‫بابا! نه!‬
‏‫- یه لحظه وایسا. - اوه!‬
‏‫فقط یه ذره خونه. مشکلی نیست.‬
‏‫چیزی نیست عزیزم. طوری نیست، جو.‬
‏‫- نفس بکش، نفس بکش، نفس بکش. - آفرین، همینه.‬
‏‫فقط یه رگ خونیه. همیشه از این اتفاقا می‌افته.‬
‏‫فقط واسه اینه که داری خیلی خوب تمرین می‌کنی.‬
‏‫واقعاً این... واقعاً عزیزم، چیزی نیست.‬
‏‫بهت قول می‌دم.‬
‏‫چیزی نیست. داری عالی پیش می‌ری.‬
‏‫بهم نگاه کن.‬
‏‫طوری نیست. چیزی نیست.‬
‏‫خب؟‬
‏‫خوبه.‬
‏‫- چی؟ - دو تا پرنده کوچولوی عجیب.‬
‏‫هان؟‬
‏‫چی؟‬
‏‫دو تا پرنده کوچولوی عجیب.‬
‏‫- منظورت چیه؟ - همین الآن یادم اومد.‬
‏‫آره، آره.‬
‏‫دو تا پرنده کوچولوی عجیب رو دیوار نشسته بودن.‬
‏‫- یکی به اسم... - یکی به اسم پیتر،‬
‏‫یکی به اسم پاول.‬
‏‫پر بکش برو پیتر، پر بکش برو پاول.‬
‏‫برگرد پیتر.‬
‏‫- برگرد پاول. - آره!‬
‏‫همینه.‬
‏‫هی، این خیلی عالیه.‬
‏‫فوق‌العاده‌ست. این یه پیشرفت واقعیه.‬
‏‫معرکه‌ست.‬
‏‫هی، طوری نیست.‬
‏‫یادت اومد.‬
‏‫هی، این بی‌نظیره.‬
‏‫تو فوق‌العاده‌ای.‬
‏‫- تو فوق‌العاده‌ای! - ممنون بابا.‬
‏‫اوه.‬
‏‫خوبی.‬
‏‫فکر کنم باید یه کم هوا بخورم.‬
‏‫باشه.‬
‏‫خیلی بهت افتخار می‌کنم عزیزم.‬
‏‫من کاری نکردم. فقط یهو به ذهنم رسید.‬
‏‫چرا، کردی.‬
‏‫باید به استقبال خاطرات رفت.‬
‏‫تو ذهنت رو باز کردی و گذاشتی بیان تو.‬
‏‫الان دارم خیلی چیزها رو فراموش می‌کنم.‬
‏‫مشکل اینجاست که خیلی احساس تنهایی می‌کنم.‬
‏‫حس می‌کنم فقط با نوشتنِ این، دارم به فرانسیس خیانت می‌کنم.‬
‏‫فرانسیس الان تمام کارهام رو زیر نظر داره.‬
‏‫لیست و روزمرگی برای همه‌چیز.‬
‏‫تنها زمانی که همدیگه رو می‌بینیم موقع آزمایش‌دادن منه.‬
‏‫ولی می‌بینم که بی‌صبرانه منتظر اون لحظات می‌مونم...‬
‏‫...فقط برای اینکه بتونیم پیش هم باشیم.‬
‏‫فرانسیز خوشش نمی‌آد اینو بگم، ولی می‌ترسم.‬
‏‫می‌ترسم دیگه اون کسی که بودم یا هستم، نباشم.‬
‏‫از بلایی که دارن توی آزمایشگاه سرم می‌آرن می‌ترسم.‬
‏‫احساس می‌کنم گیر افتادم.‬
‏‫کار، فرانسیز رو عوض کرده.‬
‏‫یه سنگدلی‌ای پیدا کرده که اوایل ازدواجمون اصلاً نداشت.‬
‏‫باید یه کاری که از دستم برمی‌آد رو انجام بدم...‬
‏‫...قبل از اینکه خیلی دیر بشه.‬
‏‫توی همون رودخونه تمومش می‌کنم.‬
‏‫امیدوارم با گذشت زمان، فرانسیز بفهمه چرا.‬
‏‫ما از دست رفتیم.‬
‏‫این تنها شانس منه تا هردومون رو آزاد کنم.‬
‏‫دوستت دارم.‬
‏‫با کلی تمرین کردن.‬
‏‫«موش‌ها و آدم‌ها» یه واکاوی تکان‌دهنده‌ست...‬
‏‫...از دوران رکود بزرگ و واقعیت‌های تلخ زندگی.‬
‏‫ای بابا، این قراره یه لذت واقعی باشه.‬
‏‫این بچه‌ها واقعاً خیلی احمقن.‬
‏‫ای وای! روی این مقاله خونه.‬
‏‫آقای بالیکی، نمی‌تونم نمره‌م رو بخونم.‬
‏‫این لکه چیه؟‬
‏‫خب بارب، آقای فورسایت داشت با انگشت بهم سقلمه می‌زد...‬
‏‫...اونم وقتی داشتم نمره می‌دادم، و منو روی میزم خم کرد...‬
‏‫...توی اون شلوغی، دستم روی مقاله‌ت لیز خورد...‬
‏‫...و لبه‌ی کاغذ دستم رو برید.‬
‏‫پس این خونه، بارب.‬
‏‫دوستت دارم.‬
‏‫خانم...‬
‏‫اگه بگی، مگه آسمون به زمین می‌آد؟‬
‏‫خب، اینو واقعاً از ته دلت می‌گی؟‬
‏‫یا فقط چون می‌خوای منم بگم؟‬
‏‫هردوش. مگه دیوانگیه؟‬
‏‫آخه... انگار به من مطمئن نیستی، می‌فهمی؟‬
‏‫هومر، ما ازدواج کردیم. من قرار نیست...‬
‏‫...توی خیابون برقصم و جار بزنم که عاشقتم...‬
‏‫...یا یه کاری کنم که فقط شک و تردیدت برطرف شه.‬
‏‫من از کجا بدونم چه حسی داری؟‬
‏‫خب... من به هزار و یک روش بهت نشون می‌دم چه حسی دارم.‬
‏‫- آخه بعضی وقت‌ها نیاز دارم بشنوم. - می‌دونی چیه رفیق؟‬
‏‫- حرف باد هواست. - پس می‌تونی...‬
‏‫...حداقل گهگاهی یه چشمه نشون بدی؟‬
‏‫الو؟‬
‏‫خب، نمی‌دونم چی بگم. من فقط...‬
‏‫خوشم نمی‌آد وقتی می‌گی دوستت دارم...‬
‏‫...ولی... ولی واقعاً حسش نمی‌کنی.‬
‏‫حتی اگه هفته‌ای یه بار بگی.‬
‏‫نمی‌تونم با کسی باشم که نیاز داشته باشه‬
‏‫تعداد دفعات مشخصی بهش بگم «دوستت دارم».‬
‏‫اینم یه اتمام‌حجت دیگه که به قبلی‌ها اضافه شد.‬
‏‫خیلی خب، باشه.‬
‏‫چرا دوباره کلمه‌ی «اطاعت» رو هم به پیمان‌هامون اضافه نکنیم؟‬
‏‫اگه وقتی حسی نداری نمی‌تونی بگی...‬
‏‫و هیچ‌وقت هم نمی‌گی...‬
‏‫اون‌وقت من چی باید فکر کنم؟‬
‏‫خب، اگه همیشه وقتی حسی نداری بگی،‬
‏‫اون‌وقت چطور باید باورت کنم؟‬
‏‫اینجایی که.‬
‏‫فکر کردم رفتی یه هوایی بخوری.‬
‏‫خوبی؟‬
‏‫فقط خسته‌ام.‬
‏‫یه سورپرایز برات دارم.‬
‏‫اوه؟ چی... چی داری عزیزم؟‬
‏‫یه سورپرایزه.‬
‏‫چرا سوئیچ ماشین دستته عزیزم؟‬
‏‫فقط دنبال یه چیزی می‌گشتم.‬
‏‫باشه.‬
‏‫بذار برم، امم، پلیورم رو بردارم.‬
‏‫- عصا دستت نگرفتی! - چی؟‬
‏‫داری بدون عصا راه می‌ری.‬
‏‫- اوه. - عزیزم!‬
‏‫داری راه می‌ری.‬
‏‫عزیزم! عزیزم.‬
‏‫وای خدای من!‬
‏‫خیلی دوستت دارم، بی‌نهایت.‬
‏‫می‌دونم این اواخر عجیب رفتار کردم،‬
‏‫و می‌دونم که تو هم متوجه شدی.‬
‏‫من احمق نیستم.‬
‏‫می‌خوای عینکت رو بزنی؟‬
‏‫دیوونه‌ کوچولو.‬
‏‫اوه، آره.‬
‏‫ممنون عزیزم.‬
‏‫می‌خواستم صبر کنم تا همه‌ی این‌ها تموم بشه،‬
‏‫اما با این پیشرفتی که داشتی...‬
‏‫این اصلش نیست.‬
‏‫بعد از تصادف هیچ‌وقت نتونستم پیداش کنم.‬
‏‫اما تقریباً با اون مو نمی‌زنه.‬
‏‫خیلی به اون دعوای بزرگی که داشتیم فکر کردم،‬
‏‫همون که قبل از جشن تابستونی کارکنان بود.‬
‏‫منو متهم کردی که دروغگوئم.‬
‏‫و البته که حق با تو بود.‬
‏‫تمام روز رو با هم حرف نزده بودیم.‬
‏‫و بعد یادمه که از اون‌طرف آتیش داشتم بهت نگاه می‌کردم.‬
‏‫داشتی برای یه گروه از کارکنان قصه می‌گفتی،‬
‏‫و تو دقیقاً توی حال و هوای خودت بودی،‬
‏‫می‌دونم، تازه همه رو مجذوب خودم کرده بودم.‬
‏‫و بعد مستقیم زل زدی توی چشم‌هام،‬
‏‫انگار می‌دونستی دارم نگاهت می‌کنم،‬
‏‫و یهو زدی زیر خنده،‬
‏‫و انگار تمام دیوهای زمانه‌مون رو فراری دادی.‬
‏‫و من این درخشش رو دیدم،‬
‏‫یه موجود پیچیده،‬
‏‫و یه انسان زیبا.‬
‏‫و همون‌جا بود که فهمیدم،‬
‏‫"می‌خوام زندگیم رو با این آدم بسازم،‬
‏‫مهم نیست من رو به کجا ببره."‬
‏‫باید یه چیزی بهت بگم.‬
‏‫باید همون اول می‌گفتمش.‬
‏‫یه...‬
‏‫خانمِ...‬
‏‫وقتی توی بیمارستان بودیم،‬
‏‫یه اتفاق وحشتناک...‬
‏‫ما...‬
‏‫دایانا!‬
‏‫دایانا؟‬
‏‫دایانا!‬
‏‫تو کی هستی؟‬
‏‫دایانا!‬
‏‫درباره‌ی... اون گاز گرفتگی.‬
‏‫- چی؟ - دایانا!‬
‏‫هیس، هیس.‬
‏‫ساکت!‬
‏‫کی اونجاست؟‬
‏‫جوابم رو بده.‬
‏‫بهم جواب بده.‬
‏‫ساکت باش!‬
‏‫صداتو می‌شنوم!‬
‏‫صداتو می‌شنوم. کی اونجاست؟‬
‏‫هیس‌س‌س!‬
‏‫دارم صداتو می‌شنوم!‬
‏‫کمک! کمک!‬
‏‫پرستار!‬
‏‫این کثافت‌ها یکی رو این تو قایم کردن!‬
‏‫کمک! یکی توی این اتاقه!‬
‏‫چه مرگتونه؟! چه خبره؟!‬
‏‫کدوم احمقی توی این اتاقه؟!‬
‏‫- الان، الان، اومدم. - پرستار!‬
‏‫یه کم دندون رو جگر بذار.‬
‏‫- مشکلی نیست. - نه!‬
‏‫نه، نه!‬
‏‫بفرما، اینم از این.‬
‏‫دیدی؟‬
‏‫برو.‬
‏‫پنج. برو.‬
‏‫بهم قول دادی دیگه به اتاق جوآنا برنگردی.‬
‏‫و حالا زیر قولت زدی.‬
‏‫مـ... منو ببخش.‬
‏‫می‌دونم الان باید چیکار کنم.‬
‏‫نگرانِ از ریخت‌افتادگیِ ظاهریِ...‬
‏‫یه زن، و من فقط...‬
‏‫- ها! - چی؟‬
‏‫«از ریخت‌افتادگیِ ظاهریِ یه زن»؟!‬
‏‫- آره هومر. - اون قوزِ پیری روی کمرش داره.‬
‏‫وای خدا، این‌قدر بی‌رحم نباش.‬
‏‫وای، اصلاً باورم نمیشه این‌قدر پیر شده.‬
‏‫تو ذهن من، اون هنوز همون زیباروی فوق‌العاده‌ست...‬
‏‫که همه‌ی دوستای بابام براش غش و ضعف می‌کردن.‬
‏‫خب، وقتی زیبایی‌م از بین بره...‬
‏‫بازم منو می‌خوای؟‬
‏‫تو خیلی زیبایی، عزیزم.‬
‏‫- اگه قوزی بشم چی؟ - خب، می‌دونی،‬
‏‫حتماً یه برج ناقوسی هست که بتونم بذارمت اونجا...‬
‏‫همین دور و برها.‬
‏‫- می‌خوای ادای کازیمودو رو برام دربیاری؟ - خیلی خب.‬
‏‫اگه اون قوز پیری رو بگیری،‬
‏‫مثل سینه‌ی سوم باهاش رفتار می‌کنم.‬
‏‫- تو این‌طوری هستی؟ - پس فکر می‌کنی‬
‏‫اجتناب‌ناپذیریه که شور و عشق کم‌کم از بین بره؟‬
‏‫- سریع. اغلب سریع. - این خیلی غم‌انگیز و غیرِرمانتیه.‬
‏‫فکر کنم این یه واقعیته. همم.‬
‏‫اما وفاداری پابرجا می‌مونه.‬
‏‫تعهد فوق‌العاده رمانتیکه.‬
‏‫به نظر من «تعهد» فقط یه کلمه‌ی قشنگ برای «اجبار»ـه.‬
‏‫وفاداری... یعنی با یکی بپری تو چاه،‬
‏‫چون چاره‌ای جز سقوط کردن کنارش نداری.‬
‏‫این... این خیلی قشنگه.‬
‏‫پریدن به سمت مرگ... این استعاره‌ایه که انتخاب کردی؟‬
‏‫ما شور و عشق رو می‌شناسیم، مگه نه؟ ۱۷ ساله‌ها می‌شناسن.‬
‏‫نمی‌دونیم بعد از اون چی در انتظارمونه.‬
‏‫فکر نمی‌کنی یه چیزِ هیجان‌انگیزی توش هست؟‬
‏‫نه، چون هومر، من می‌خوام وقتی پیر شدم هم معاشقه کنیم.‬
‏‫می‌دونی، می‌خوام بدنِ داغونم دیوونه‌ت کنه.‬
‏‫- توقع زیادیه؟ - مطمئنم که می‌تونم‬
‏‫نسبت به باسنِ افتاده‌ت هم شور و شوق داشته باشم.‬
‏‫خب، اگه سینه‌هام شروع کنن به شل شدن چی؟‬
‏‫و تا رو زمین کشیده بشن و مثل کیسه آویزون بشن؟‬
‏‫برام مهم نیست چطوری آویزون بشن، عزیزم.‬
‏‫تا وقتی که هنوز نوک داشته باشن.‬
‏‫خب، اگه مقعدم بزنه بیرون و داغون بشه چی؟‬
‏‫اون قسمت رو دوباره می‌فرستی تو؟‬
‏‫یا عیسی مسیح.‬
‏‫فقط یک‌بار اونو می‌فرستم تو،‬
‏‫و بعدش از در می‌رم بیرون.‬
‏‫می‌دونم، اصلاً فکر نمی‌کنم داری شوخی می‌کنی.‬
‏‫- عزیزم، بی‌خیال. - فقط... نمی‌دونم.‬
‏‫فقط شک دارم... جرئتش رو داشته باشی.‬
‏‫شوکه شدم که این‌طوری درباره‌م فکر می‌کنی.‬
‏‫می‌شناستت هومر، تو دوست داری همه‌چیز دست خودت باشه.‬
‏‫و دوست داری همه‌چیز مرتب و خوب پیش بره.‬
‏‫و به طرز بیمارگونه‌ای از هر تنشی فراری هستی.‬
‏‫می‌دونم، اگه یه ذره ناامیدی از خودم نشون بدم...‬
‏‫- یا خدای نکرده، عصبانیت... - اوه، خدا اون روز رو نیاره.‬
‏‫- خیلی زود بهت برمی‌خوره. - هوم.‬
‏‫آره، چون می‌دونم مدام...‬
‏‫دنبال یه تضادی می‌گردی که با هم تفاهم نداریم.‬
‏‫اوه، اینم یکیش.‬
‏‫اگه هر دوتا سینه‌م رو بردارم... اگه عمل ماستکتومی انجام بدم...‬
‏‫اگه هر دو رو بریده باشن... و بعدش من...‬
‏‫اگه جای آلت تناسلیم یه گرگ بذارن چی؟‬
‏‫اون‌وقت بازم پیشم می‌مونی؟‬
‏‫اگه صورتم مثل یه خرس گریزلی بشه چی؟‬
‏‫مطمئن نیستم.‬
‏‫فقط اونجا نشسته.‬
‏‫باتری دست ماست.‬
‏‫اون هیچ‌جایی نمی‌تونه بره.‬
‏‫شیشه رو بکش پایین، دایانا.‬
‏‫چرا توی ماشینی، دایانا؟‬
‏‫تصادف یادم اومد.‬
‏‫اون یکی ماشین به ما زد.‬
‏‫همون بود. تصادف.‬
‏‫اینم تاییدیه شما.‬
‏‫اوه، عاشق اینم. عالیه.‬
‏‫اوه!‬
‏‫آفرین، دایانا.‬
‏‫واقعاً درخشان بود.‬
‏‫آفرین.‬
‏‫می‌دونی معنیش چیه؟‬
‏‫یعنی روند بهبودی‌ت موفقیت‌آمیز بوده.‬
‏‫عزیزم.‬
‏‫چیزی نیست.‬
‏‫خوبه. مشکلی نیست.‬
‏‫بیا برگردیم خونه.‬
‏‫چندتا آزمایش نهایی انجام می‌دیم،‬
‏‫و بعدش می‌تونیم یه جشن کوچیک بگیریم.‬
‏‫یه کم... یه کم شامپاین.‬
‏‫تو فوق‌العاده‌ای.‬
‏‫این... باورنکردنیه.‬
‏‫- نشونش بده. - باشه.‬
‏‫همه‌چیز درست می‌شه.‬
‏‫کمک! کمک! یکی کمک کنه!‬
‏‫- خواهش می‌کنم! زود باش! - وای خدای من.‬
‏‫- لطفاً کمک کنید! - چی شده؟ موضوع چیه؟‬
‏‫- چی شده؟ - این تو، اینجاست، اینجا، اینجا!‬
‏‫صبر کن، صبر کن. یکی داره می‌آد.‬
‏‫- چی شده؟ باشه. - نه، نه. ببین.‬
‏‫یه لحظه صبر کن عزیزم. چیزی نیست عزیزم.‬
‏‫- باشه. - می‌فهمم. می‌فهمم.‬
‏‫چند وقته اینطوری شده؟‬
‏‫نمی‌دونم، شاید یه دقیقه یا بیشتر.‬
‏‫باید ساعت من رو بگیری و زمان رو اندازه بگیری.‬
‏‫- رفتم توی اون یکی اتاق. - زمان رو بگیر.‬
‏‫نباید چشم ازش برمی‌داشتم.‬
‏‫- چیزی نیست. - کمک. خواهش می‌کنم یه کاری بکن.‬
‏‫- داری چیکار می‌کنی؟ - دارم چکش می‌کنم.‬
‏‫- تشنج کرده. باشه. - دقیقاً. همینه.‬
‏‫باشه، آروم باش. آروم باش عزیزم.‬
‏‫- باشه. - چیزی نیست.‬
‏‫- ما... نداریم... - بیا دیگه، عشق من.‬
‏‫هیچ کاری نمی‌کنی! یه دارویی چیزی بهش بده.‬
‏‫یا یه همچین چیزی! چیزی نیست.‬
‏‫- چیزی نیست. من اینجام. - باشه، یه زخم داره.‬
‏‫روی ملاج پشت سرش.‬
‏‫راه دهنش بازه و کمتر از پنج دقیقه گذشته.‬
‏‫- انگار که... - نفس نمی‌کشه.‬
‏‫- نفس بکش! جو، نفس بکش! - باید جابه‌جاش کنیم.‬
‏‫چون به تجهیزات نیاز داریم.‬
‏‫- جو، نفس بکش! - جوزف، خواهش می‌کنم.‬
‏‫- باید برش گردونیم. - مشکلی نیست.‬
‏‫تکون نمی‌خوره! لعنتی.‬
‏‫ما اینجا تجهیزات نداریم.‬
‏‫باید منتقلش کنیم.‬
‏‫دایانا!‬
‏‫- دایانا... - برگرد!‬
‏‫- باشه، اومدم. اومدم. - برگرد!‬
‏‫لازم نیست بترسی، باشه؟‬
‏‫کسی بهت صدمه نمی‌زنه.‬
‏‫چه غلطی کردی؟!‬
‏‫بهت نشون می‌دم.‬
‏‫فقط خواهش می‌کنم آروم باش.‬
‏‫هیچ اتفاق بدی برات نمی‌افته عزیزم.‬
‏‫دوستت دارم.‬
‏‫- بیا. - نکن.‬
‏‫- یا عیسی مسیح! - بهت که گفتم!‬
‏‫جات امنه، باشه؟ قول می‌دم!‬
‏‫دایانا؟ سلام، دایانا.‬
‏‫چرا چاقو رو نمی‌ذاری زمین، عزیزم؟‬
‏‫نترس.‬
‏‫- بگیرش. - آخ! ولش کن!‬
‏‫دلوین، برو اون طرف.‬
‏‫نه نه!‬
‏‫- بخوابونش، بخوابونش. - نه!‬
‏‫داریم سعی می‌کنیم کمکت کنیم، دایانا.‬
‏‫نه! بذار بره!‬
‏‫- بیاریدش پایین، بیاریدش پایین. - ولم کنید!‬
‏‫آه!‬
‏‫سعی کن وحشت نکنی.‬
‏‫خیله‌خب.‬
‏‫خب، ما... دوباره شروع می‌کنیم.‬
‏‫فکر نکنم متوجه باشی.‬
‏‫این غیرممکنه.‬
‏‫بازسازی دیگه امکان‌پذیر نیست.‬
‏‫- این بی‌رحمیه. - نه.‬
‏‫من... ببین، هنوز یه شانس دیگه دارم.‬
‏‫خیلی متاسفم، ولی این جزو قوانین ماست.‬
‏‫اگه سطح سلامت نمونه‌ی بیمار‬
‏‫پنج یا کمتر باشه،‬
‏‫دیگه نمی‌شه عمل رو ادامه داد،‬
‏‫چون از نظر آماری موفقیتش غیرممکنه.‬
‏‫نمره‌ش چند شد؟‬
‏‫دو.‬
‏‫بهش قول دادم. قول دادم دوباره پیش هم باشیم، پس...‬
‏‫بهش قول دادم. خواهش می‌کنم، هر کاری بخوای انجام می‌دم.‬
‏‫- اگه بحث پوله، من... - قطعا شکست می‌خوریم.‬
‏‫خب، من می‌خوام امتحان کنم.‬
‏‫داری جوزفین رو مجبور می‌کنی دوباره عذاب بکشه.‬
‏‫باشه.‬
‏‫آره، باشه. اه، من جوزفین ۳ رو برمی‌دارم.‬
‏‫می‌دونی که این غیرممکنه.‬
‏‫- اون با دستگاه زنده مونده. - خب، تو نمی‌تونی این کار رو بکنی.‬
‏‫نمی‌تونی. این بده...‬
‏‫این یه جنایت وحشتناکه.‬
‏‫خیلی افتضاحه.‬
‏‫تو هر کاری از دستت برمی‌اومد انجام دادی.‬
‏‫باید به خودت افتخار کنی.‬
‏‫- امشب می‌آی؟ - من تا ساعت ۱ اینجام.‬
‏‫باید این کار رو بکنم؟‬
‏‫پیوند حافظه برای دایانای ۱ انجام نشد،‬
‏‫که باعث شد دچار آستروسیتوما بشه.‬
‏‫می‌تونید... تومور رو اینجا توی مغز ببینید.‬
‏‫اگه این رو با دایانای ۵ مقایسه کنیم،‬
‏‫این دقیقاً مال بعد از عمله.‬
‏‫توی همون ناحیه التهاب خفیفی داریم،‬
‏‫که کاملاً طبیعیه.‬
‏‫و این یکی...‬
‏‫مال امروز صبحه.‬
‏‫- من چیزی نمی‌بینم. - دقیقاً.‬
‏‫بسیار خوشحالم که بگم‬
‏‫توان‌بخشی دایانای ۵ با موفقیت فوق‌العاده‌ای همراه بوده.‬
‏‫حالا، درباره‌ی اون رویاهایی که به فارا گفتی.‬
‏‫- چی، اون زنی که سرفه می‌کرد؟ - اونا خاطره بودن.‬
‏‫اون فقط تصادف رو به یاد نیاورد.‬
‏‫اون خاطرات قبل از پیوند رو هم حفظ کرده.‬
‏‫در واقع، از دوران قبل از عمل، که خیلی غیرمعموله.‬
‏‫مغزش نمی‌تونست اون خاطرات رو درک کنه...‬
‏‫با دیدن صورت من و تمام اون نقاشی‌های «جوآنا».‬
‏‫و اونا رو مثل یه نوزاد پردازش کرد،‬
‏‫نوزادی که هنوز نمی‌دونه یه موجود مستقله.‬
‏‫اما آیا اون دوباره خودش می‌شه؟‬
‏‫حالش کاملاً خوب می‌شه.‬
‏‫فقط باید این برگه ترخیص رو امضا کنید.‬
‏‫آه، بله.‬
‏‫و اما در مورد نمونه‌های ناقص.‬
‏‫می‌تونیم به زندگی‌شون پایان بدیم یا به مراقبت ادامه بدیم.‬
‏‫ولی همه‌شون به زودی می‌میرن.‬
‏‫سخته که بخوای نگهشون داری...‬
‏‫- تلاش‌های ناموفق رو. - نه.‬
‏‫این کار ارزش دستاوردهات رو کم می‌کنه.‬
‏‫نه. می‌خوام ازشون مراقبت بشه.‬
‏‫بیا یه قدمی بزنیم.‬
‏‫کابل مثبت رو به پایانه حافظه وصل کن.‬
‏‫بعد کابل منفی رو وصل کن.‬
‏‫همه پیچ‌ها رو سفت کن.‬
‏‫آفرین.‬
‏‫می‌دونم گاهی چقدر اوضاع می‌تونه سخت بشه،‬
‏‫و برام خیلی ارزشمنده که تسلیم نشدی.‬
‏‫نه.‬
‏‫اوه، دلوین.‬
‏‫برام خیلی ارزشمنده که جا نزدی.‬
‏‫وقتی «جوآن» علائم زوال عقل زودرس رو نشون داد،‬
‏‫به فراموش‌کاری‌هاش می‌خندیدیم.‬
‏‫می‌گفتیم اینم از اداهاشه.‬
‏‫و بعدش از دستش کلافه شدم.‬
‏‫فکر کردم حواسش رو جمع نمی‌کنه.‬
‏‫براش مهم نبود.‬
‏‫و همه مسئولیت‌ها رو انداخته بود گردن من.‬
‏‫بعدش فهمیدیم که یه بیماریه.‬
‏‫اون‌قدر دنبال راهی برای نگه داشتنش بودم...‬
‏‫که نفهمیدم داره از دستم می‌ره.‬
‏‫از اینکه این کار رو می‌کنم حس یه هیولا رو دارم.‬
‏‫کاری که کردی عین فداکاریه.‬
‏‫اون به خاطر تو و فداکاری‌هات زنده است.‬
‏‫به خاطر اون همه سختی که بهش دادم؟‬
‏‫در برابر زندگی فعلی «دایانا»، اونا هیچی نیستن.‬
‏‫من می‌دونم جایگزینش چیه.‬
‏‫ازم دور شو.‬
‏‫- دایانا... - از من دور شو.‬
‏‫فقط بهم گوش کن، خواهش می‌کنم.‬
‏‫متنفرم از اینکه کاری کردم ازم بترسی.‬
‏‫تو اینجا زندانی نیستی، باشه؟‬
‏‫- پس الان می‌تونم برم؟ - آره.‬
‏‫آره، حتماً.‬
‏‫فقط می‌خوام یه سری چیزها رو برات توضیح بدم.‬
‏‫می‌دونم این رو بهت مدیونم. می‌مونی؟‬
‏‫- لعنت بهش. - باید می‌گفتی.‬
‏‫قضیه از چه قرار بود. الان دیگه همه چی روشنه.‬
‏‫ولی فکر کردم محافظت ازت در برابر این...‬
‏‫- به صلاح خودته. - همه‌ش حرف مفته.‬
‏‫و یه بخشی از وجودم فکر کرد... نمی‌دونم...‬
‏‫اگه چیزی ندونی و بتونی بیدار بشی...‬
‏‫کی این اتفاق افتاد؟‬
‏‫۱۸ ماه پیش.‬
‏‫تو تو کما بودی.‬
‏‫و تو بیمارستان با مردی آشنا شدم که درباره «رترووه» بهم گفت.‬
‏‫ریسک بزرگی بود، ولی باید انجامش می‌دادم.‬
‏‫همین؟‬
‏‫می‌فهمی این حرف چقدر احمقانه به نظر میاد؟‬
‏‫اون تو دارن چیکار می‌کنن؟ من...‬
‏‫مردم فکر می‌کنن چه اتفاقی واسه من افتاده؟‬
‏‫رفتم یه مرخصی کوتاه و دیگه هیچ‌وقت برنگشتم.‬
‏‫خونه رو فروخت.‬
‏‫اثاث‌هامون، کل وسیله‌هامون، همه‌چی از دست رفت.‬
‏‫دیگه هیچی اهمیت نداشت. من فقط...‬
‏‫نمی‌تونستم بذارم بمیری.‬
‏‫من مُردم! من مردم. من مردم!‬
‏‫مردم! من دیگه مرده‌م!‬
‏‫اون بقیه چی که اون تو حبس شدن؟‬
‏‫اون‌ها دارن می‌میرن.‬
‏‫- اونا به مراقبت همیشگی نیاز دارن. - آره، اونم به خاطر تو.‬
‏‫خیلی ترسیده بودم.‬
‏‫هومر، اگه حالم خوب نمی‌شد،‬
‏‫منم با بقیه تو اون اتاق می‌موندم،‬
‏‫فقط یه مورد شکست‌خورده دیگه تو تلاشت برای ساختن یه زن ایده‌آل.‬
‏‫نه، این‌طور نیست.‬
‏‫این حقیقت نداره.‬
‏‫می‌خواستم زنده بمونی. این کارم از روی خودخواهی بود؟‬
‏‫آره.‬
‏‫این رو درک می‌کنم.‬
‏‫دیگه نمی‌خوام هیچ کاری باهات داشته باشم.‬
‏‫بیا، باید بریم.‬
‏‫نه، فقط تو برو.‬
‏‫داری همه‌ی ما رو از اینجا می‌بری بیرون.‬
‏‫- چه خبره؟ - داریم می‌ریم.‬
‏‫- عجله کن. - نه، این کار رو نکن.‬
‏‫- سلام. - سلام، «دی».‬
‏‫دیدمش.‬
‏‫شنیدم، عزیزم.‬
‏‫لباس «جان» رو بردن.‬
‏‫می‌دونم. سعی می‌کنم برات پسش بگیرم، باشه؟‬
‏‫ولی نمی‌تونی همین‌طور به فرار کردن ادامه بدی.‬
‏‫امن نیست. باید استراحت کنی، خب؟‬
‏‫هوم.‬
‏‫سلام پروفسور.‬
‏‫چه عذابی، تمام شب بیدار موندن و نگهبانی دادن.‬
‏‫به‌زودی از شر تمام مشکلاتت خلاص می‌شی.‬
‏‫خانم...‬
‏‫با هر کلکی...‬
‏‫چه با کلک و چه با انتقام...‬
‏‫این خطر هم بالاخره‬
‏‫یه خاطره می‌شه برامون.‬
‏‫تا حالا کسی به این زیبایی ندیده بودم.‬
‏‫برای یه تغییر سریع آماده‌ای؟‬
‏‫ببینیم اینجا چی داریم.‬
‏‫استوما خیلی تمیزه، عزیزم.‬
‏‫اینجا اصلاً نیازی به دستکاری نداره.‬
‏‫دروازه‌های بزرگ سرزمین عجایب یک‌باره باز شدن.‬
‏‫اون زنده می‌مونه.‬
‏‫ولی من ترکت نمی‌کنم.‬
‏‫همین‌جا پیش عسل‌بانوی خودم می‌مونم.‬
‏‫قول می‌دی؟‬
‏‫دیگه گیر من افتادی، عزیزم.‬
‏‫دادلی دو دو دو دو دو.‬
‏‫دو دو دو دو.‬
‏‫دادلی دو دو دو، دو دو.‬
‏‫دادلی دو دو دو دو دو دو دو.‬
‏‫اوه.‬
‏‫می‌تونی بهش بگی. اون نمی‌فهمه.‬
‏‫فکر کردم رفتی.‬
‏‫هنوز نه. می‌خواستم اینا رو بردارم.‬
‏‫- نمی‌تونی این کار رو بکنی. - می‌دونم.‬
‏‫این بنده خدا پیاده زیاد دور نمی‌تونست بره.‬
‏‫اون کیه؟‬
‏‫دومی.‬
‏‫اون هیچ‌وقت نتونست از اینجا بره بیرون.‬
‏‫و برای اولی چه اتفاقی افتاد؟‬
‏‫همون شبی که رسیدیم اینجا، فوت کرد.‬
‏‫من اونجا بودم.‬
‏‫می‌خواستم وقتی دستگاه‌ها رو ازش جدا می‌کنن، پیشش باشم.‬
‏‫و اون چی؟‬
‏‫چشم دیدن من رو نداره. حق هم داره.‬
‏‫اون فقط چیزای بد رو یادشه،‬
‏‫البته کلاً هم چیز زیادی یادش نمیاد.‬
‏‫اوه، این دیوونگیه.‬
‏‫ما...‬
‏‫بهش گفتیم به تلاشش ادامه بده.‬
‏‫ما این کار رو برای تو کردیم.‬
‏‫برای خودمون.‬
‏‫دیگه چی می‌خوای بدونی؟‬
‏‫دود؟‬
‏‫حالت خوب می‌شه.‬
‏‫- چه اتفاقی داره می‌افته؟ - باید از اینجا ببریمشون بیرون.‬
‏‫- چی؟ - بیا دیگه.‬
‏‫باشه، دی.‬
‏‫صبر کن، صبر کن، صبر کن. دستگاه تنفسش.‬
‏‫لعنتی!‬
‏‫اون تو رو نگاه کن.‬
‏‫خوبی.‬
‏‫طوری نیست. حالت خوبه.‬
‏‫- نگاه کن. - عالیه.‬
‏‫ایناهاش. داره تندتند نفس می‌کشه.‬
‏‫به پمپ کردن ادامه بده. خوبه. خب، راه افتاد.‬
‏‫هرزه‌های لعنتی!‬
‏‫مراقب باش!‬
‏‫عزیزم، خواهش می‌کنم.‬
‏‫عزیزم!‬
‏‫خواهش می‌کنم عزیزم.‬
‏‫خواهش می‌کنم، التماس می‌کنم.‬
‏‫آآآه!‬
‏‫عزیزم.‬
‏‫عزیزم!‬
‏‫تقاص پس می‌دین!‬
‏‫هومر!‬
‏‫مرتیکه‌ی خودخواه لعنتی!‬
‏‫تو، همین‌جا بمون.‬
‏‫بیا از اینجا ببریمشون بیرون.‬
‏‫باشه. خوبم. ولش نکن.‬
‏‫ولش نمی‌کنم.‬
‏‫نه، نه!‬
‏‫این موجود کثافت رو داغون می‌کنم!‬
‏‫نه نه.‬
‏‫همه‌ی ما موجودات نفرین‌شده‌ای هستیم.‬
‏‫نه!‬
‏‫کمکش کنید.‬
‏‫هومر!‬
‏‫وای خدای من. هومر!‬
‏‫کار کرد؟‬
‏‫آره.‬
‏‫تونستیم.‬
‏‫خیلی بهت افتخار می‌کنم.‬
‏‫فرانسیس، خدا رو شکر. اوه، خدا رو شکر. فرانسیس.‬
‏‫فقط ولشون کن.‬
‏‫بهت گفتم تو ماشین بمونی.‬
‏‫بذار کمک کنم.‬
‏‫مراقب باش.‬
‏‫طوری نیست.‬
‏‫ما کنار همدیگه قوی می‌شیم.‬
‏‫باشه.‬
‏‫هومر! هومر!‬
‏‫بیدار شو! بیدار شو!‬
‏‫خوبی، دلوین؟‬
‏‫ممنون، ممنون.‬
‏‫هومر.‬
‏‫بیا عزیزم. بیا.‬
‏‫بیا دیگه.‬
‏‫هومر؟‬
‏‫اوه.‬
‏‫سلام عزیزم.‬
‏‫سلام عزیزم. سلام.‬
‏‫خدا رو شکر که سالمی.‬
‏‫میام تو، عزیزم،‬
‏‫اما به شرطی که به اونجام نگاه نکنی‬
‏‫تا وقتی که حدوداً ۴۵ دقیقه بگذره و یخش باز بشه.‬
‏‫منظره‌ی جالبی نخواهد بود.‬
‏‫فکر نکنم تا حالا تو زندگیم با کسی برخورد کرده باشم‬
‏‫که این‌قدر اعتمادبه‌نفسش پایین باشه.‬
‏‫خب، اینا نقصن دیگه. نقص‌های کوچیک و بامزه و بی‌خطر.‬
‏‫اونی که پر از نقصه تویی.‬
‏‫- من؟ - اوه، آره.‬
‏‫منظورم نقص‌های بزرگ، اونم با «ن» بزرگه.‬
‏‫باشه. بگو ببینم.‬
‏‫فکر می‌کنی چی می‌خوام بگم؟‬
‏‫اِم، وسواسِ کنترلِ مستبدانه؟‬
‏‫دقیقاً کلماتی نیست که من به کار ببرم.‬
‏‫شاید دیکتاتورمآبانه.‬
‏‫- من؟ - به سبک استالین.‬
‏‫خیلی خب. بسه دیگه. داریم میریم تو. یالا یالا!‬
‏‫فکر نمی‌کنم بتونی منو بلند کنی.‬
‏‫می‌تونم. تمام طول پله‌های جلویی رو بغلت می‌کنم.‬
‏‫- آره، کلاً یک متر و بیست سانته. - بیا دیگه.‬
‏‫چیه، می‌ترسی بندازمت؟‬
‏‫آره.‬
‏‫می‌تونم تو رو تا قله‌ی یه کوه بی‌انتها ببرم‬
‏‫- واسه تمام ابدیت. - تا وقتی که پیر و داغون بشم؟‬
‏‫آره، واسه همیشه عزیزم.‬
‏‫حاضرم به خاطر تو دردِ ابدیِ یخ زدنِ مغز رو تحمل کنم.‬
‏‫اووه. حاضرم به خاطر تو یه سگ رو بکشم.‬
‏‫واو.‬
‏‫ولی با این حال، باید پسر کوچولوی خیلی بدی باشی.‬
‏‫آره. البته، من هیولا نیستم.‬
‏‫اوه، حاضرم به خاطر تو تو آتیش بسوزم.‬
‏‫حاضرم به خاطر تو کل پوستم رو ذره‌ذره بکنم.‬
‏‫حاضرم به خاطر تو برم تو یه تابوتِ پر از میخ.‬
‏‫حاضرم به خاطر تو برم تو یه دریاچه‌ی یخی.‬
‏‫جدی؟‬
‏‫پس منو ببر تو، مردِ قوی.‬
‏‫ببین، چقدر رمانتیکه. می‌تونم تمام روز تو بغلم نگهت دارم.‬
‏‫آه.‬
‏‫حاضرم به خاطر تو روغن داغ بریزن رو کل بدنم.‬
‏‫حاضرم به خاطر تو بدنم رو چهارشقه کنن.‬
‏‫واست از گرسنگی می‌میرم.‬
‏‫واست خودمو غرق می‌کنم.‬
‏‫آره؟‬
‏‫آره.‬
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‏‫خیلی مریضی، خودت هم می‌دونی.‬
‏‫دوستت دارم.‬