دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
باورت نمی‌شه مردم چه قیافه‌ای می‌گیرن
وقتی فقط می‌خوام حرف بزنم.
خب، می‌بینن.
می‌بینن.
کاری می‌کنم مهم بشه.
منِ واقعیو می‌بینن.
خدایا.
این تنهایی داره منو می‌کُشه.
تو هم تنهایی؟
خدایا!
این تنهایی داره منو می‌کُشه.
خدایا!
این تنهایی داره منو می‌کُشه.
خدایا.
این تنهایی داره منو می‌کُشه.
خدایا.
این تنهایی داره منو می‌کُشه.
بالتازار، گوشیو بذار کنار!
یه آدم مهم هست که می‌خوام ببینیش.
سرم شلوغه.
اینترنت تا برگردی همین‌جاست.
بیا دیگه.
بالتازار.
می‌خوام با نماینده حکیم اتکینز آشنا شی،
سناتور بعدی ایالت نیویورک.
بالتازار.
بالتی.
بالتی؟
به گوشم مثل اسم پسربچه‌هاست.
شبیه یه مَرده، نیکول.
نیکول، آخر هفته میای دی‌سی، درسته؟
اوه. نمی‌دونستم دعوتم.
لازمت دارم کنارم باشی نیکول.
آخر هفته تولدمه.
اوه، خب،
می‌ذارم خودتون حلش کنین.
می‌دونم، می‌دونم، اشکالی نداره.
با آنتونی حرف می‌زنم.
آنتونی، مربی زندگیم؟
‏- گور باباش. ‏- همین‌جا وایساده.
بالاخره همه باید بزرگ شن.
بالتازار.
بنگ بنگ! بنگ بنگ بنگ!
بنگ بنگ بنگ!
قرار بود درو سد کنین بچه‌ها.
یالا!
حالا همه‌تون مُردین.
الان احتمالاً از خودتون می‌پرسین
ما دیگه کی هستیم.
خب، بهتون می‌گم کی هستیم.
ما «اکت آن» هستیم.
رهبر جهانی
در آموزش آمادگی برای تیراندازی جمعی.
و می‌دونین شما کی هستین؟
و هر بار که اینو می‌گم دلم می‌شکنه.
شما، از نظر آماری،
هدف شماره‌یکِ تیراندازای جمعی هستین.
می‌دونین، نسخه‌های واقعیِ
شبیه‌سازی‌ای که توش شرکت کردین
هر روز اتفاق می‌افته.
همین هفته‌ی پیش تو آرکانزاس،
جایی که ضارب نه‌تنها اسلحه داشت
و گفته بود قصد حمله داره،
نقشه‌هایی هم کشیده بود
که ورودی‌ها و خروجی‌ها رو نشون می‌داد،
و هیچ‌کدومش کافی نبود که مقامات
قبل از وقوع جلوی تیراندازی رو بگیرن.
که نشون می‌ده
شما آخرین خط دفاعین
تو یه تیراندازی جمعی.
بذارین یه سؤال بپرسم.
اگه یه دانش‌آموز می‌گفت
اسلحه داره و قصد حمله داره، به کی می‌گین؟
به تو.
احتمالاً به رایان.
رایان؟
رئیس دفتر خانواده‌مون.
باشه، ولی بعدش اون به مدیر می‌گفت، نه؟
اِه...
احتمالاً اول با لن تماس می‌گیره.
لن کیه؟
مشاور حقوقی خانواده‌مون.
آهان.
می‌دونین، تو اکت آن،
ما تیراندازی‌های جمعی سراسر دنیا رو بررسی می‌کنیم.
چه دبیرستان باشه چه کلیسا
چه پاساژ چه سینما چه رژه،
هر تجمع عمومی‌ای—
آره، تو.
گفتین «سراسر دنیا»؟
بله. اکت آن شرکت مشاوره‌ی شماره‌یکِ
اطلاعاتِ تیراندازی جمعیه—
اِم.
ولی این هیچ‌جای دیگه‌ی دنیا اتفاق نمی‌افته.
فقط تو آمریکاست که دسترسی به اسلحه اینقدر راحته،
همراه با اقتصادِ برد-باخت
و پولی‌کردنِ خودشیفتگی،
که همه‌شون آدمای ناامید و تنها، بچه‌ها رو،
می‌برن سمت ذهنیتِ نابودی.
داداش، چی؟
این بیشتر شبیه نظر بود تا سؤال.
بیا الینور.
امروز یکی از قربانی‌های مایی.
این با شستن پاک می‌شه، نه؟
خب. احتمالاً فکر می‌کنی همه اینجا خرپولن،
ولی من بورسیه‌ام، پس...
ببخشید. منم قربانی باشم؟
اِه... هرچی.
هی، پیس.
خوبی؟
چی؟ آره.
شوخی بود.
عاشق شوخی‌ام.
به نظرم حرفی که قبلاً زدی خیلی باحال بود.
خیلی متفاوت.
مرسی.
ولی خیلی واضحه، نه؟
تو زندگی واقعی با هم حرف بزنین.
تو دنیای واقعی دوست باشین.
به خیر جمعی کمک کنین.
چرا اینا رو بکنی وقتی می‌تونی
شرکت عوضی بزنی، پول بگیری
که الکی بترسوندمون؟
انگار داریم دنبال خشونتی می‌دویم که خودمون ساختیم،
می‌دونی؟
آره، نه.
کاملاً.
اگه واقعاً علاقه داری،
فردا تو پارک واشنگتن اسکوئر یه تجمع دارم.
بیا.
آره. آره، حتماً. میام.
و خیلی هم علاقه دارم.
هی بچه‌ها، شما مُردین.
کسی اینو جدی می‌گیره؟
چیزی که شنیدین روایتی تکان‌دهنده بود
از اتفاقی که تو تیراندازی آرکانزاس‌سیتی افتاد...
هی استبان،
چرا تو مدرسه‌ها بچه‌ها رو می‌زنن؟
ها؟ اِم...
این چیزی نیست که نگرانش باشی بالتی.
آره، حکیم خیلی جذابه، نه؟
خب، تو دور بعدی،
فکر می‌کنی تو و والتر چقدر می‌تونین کمک کنین؟
‏«اینجا داریم برای زندگیمون می‌جنگیم،»
جیمز هاوِ ۱۹ ساله فریاد زد.»
‏«داریم برای—ما—داریم— برای زندگیمون می‌جنگیم.»
‏«داریم برای زندگیمون می‌جنگیم.»
‏«برای زندگیمون می‌جنگیم.»
همین الان خبر آرکانزاس‌سیتی رو دیدم.
نه، هنوز نرسیدی.
دوباره امتحان کن. دوباره.
این کشورِ نکبتی فقط...
دنبال خشونتیه که خودش می‌سازه.
این منصفانه نیست!
یه بار دیگه.
الان خبر آرکانزاس‌سیتی رو شنیدم.
فقط بهمون دوستِ واقعی بدین.
اینجا داریم برای زندگیمون می‌جنگیم.
می‌خواستم باهاتون صادق باشم.
و آخرش چی گیرم میاد؟!
هیچی!
اصلاً نمی‌دونم دارم چه غلطی می‌کنم.
اون تیرانداز لعنتی—
فقط چون کوچیک بودم بهم دست زدی؟
چرا بهم تجاوز کردی؟
تو یه بچه‌بازِ کثافتی!
واسه این گریه کن، بی‌عرضه.
هر روز فقط به همین فکر می‌کنم.
تنهایی؟
معلومه که تنهام.
من یه تیراندازِ مدرسه‌ام.
جدی؟
می‌خوای ببینی چیکار می‌کنم؟
اون تیراندازیِ آرکانزاس‌سیتیه.
این چیزیه که تو اخبار نشون نمی‌دن.
هی استبان،
از حکیم خوشت میاد؟
من زیاد اهل سیاست نیستم بالتی.
چرا؟
به نظر من، یه کلاهبرداریِ بزرگه.
کلاهبرداری چیه؟
حقه.
دزدی. کاری می‌کنن یه چیزی برات مهم شه،
پولِ زحمتتو می‌گیرن
و هیچ کاری باهاش نمی‌کنن.
کلاهبرداریه.
الینور.
الینور. هی.
‏- خداحافظ. ‏- خداحافظ.
چی شد، تجمع کو؟
اوه، فقط ده نفر اومدن.
شوخیت گرفته؟
یعنی، بی‌خیال!
اینجا داریم برای زندگیمون می‌جنگیم.
آره، می‌دونم.
الان چیکار می‌کنی؟
پس منظره‌ی ۵۰ میلیون دلاری اینجوریه.
وای. اون موزه‌ی متروپولیتنه؟
استخر سرپوشیده هم داریم.
البته زیاد شناگر نیستم.
مربی زندگیم گاهی ازش استفاده می‌کنه.
‏- مربی زندگیت؟ ‏- آره.
چند سال پیش آوردنش
که کمکم کنه «از لاکم بیام بیرون».
از وقتی شرکت جدیدشو زده کم می‌بینمش.
نه اینکه لازمش دارم.
بابات چی؟
تو وست‌چستره،
با خانواده‌ی دیگه‌ش.
ولی خرج همه‌چیزو می‌ده.
یه چیزی تو اتاقم ببینی؟
باشه.
این کشورِ نکبتی فقط
دنبال خشونتیه که خودش می‌سازه.
فقط بهمون دوستِ واقعی بدین.
اینجا داریم برای زندگیمون می‌جنگیم.
این صادقانه‌ست؟
واقعاً گریه می‌کنی؟
اِه، سؤال خوبیه.
اِم، فکر کنم خوبه که آدم بخشی از یه جامعه باشه.
آره، مثل تو و کنشگری.
اوه اوه اوه. اینو ببین.
با یه یارو که زیرش کامنت گذاشته بود دی‌ام شروع کردم.
از این خوشت میاد.
ببین چی برام فرستاده.
چرا باید خوشم بیاد؟
چون تیراندازِ مدرسه‌ست.
به کمکمون نیاز داره.
ما می‌تونیم جلوی یه تیراندازی رو بگیریم.
باشه، بذار این یکی که فرستاده رو نشونت بدم.
فیلم مداربسته.
از همون آرکانزاس.
چیکار می‌کنی؟
تو روانی‌ای؟
وایسا. چی؟
‏- یا خدا. ‏- ببخشید،
ولی فقط یه ویدیوئه.
فکر کردم اینا رو دوست داری.
فقط یه ویدیو نیست. مرگه.
‏- مرگِ واقعیه. ‏- آره، می‌دونم—
معلومه هیچ‌کدوم اینا برات مهم نیست.
فقط ادا درمیاری.
‏- درنمیارم. درنمیارم. ‏- چطوری
‏- از اینجا برم بیرون؟ ‏- نه.
ادا درنمیارم. برام مهمه.
وایسا، وایسا، وایسا.
آخر هفته تولدمه.
خب؟
یا خدا، تو واقعاً
یه روانیِ واقعی‌ای.
معلومه هیچ‌کدوم اینا برات مهم نیست.
هیچ‌کدوم اینا برات مهم نیست.
مرگه. مرگه!
کاملاً معلومه.
هیچ‌کدوم اینا برات مهم نیست.
مرگِ واقعیه.
فقط ادا درمیاری.
چه غلطیه؟
فقط ادا درمیاری.
روانی‌ای.
کاملاً معلومه
هیچی برات مهم نیست.
فقط ادا درمیاری.
کاملاً معلومه هیچ‌کدوم اینا
واقعاً برات مهم نیست.
سلام، مرگ.
چه خبر، بی‌عرضه؟
یه‌جورایی روز بدی دارم.
دوست‌دخترم گفت روانی‌ام.
واسه من هر روز همینه.
منتها بدون دوست‌دختر.
واسه همینه که می‌خوام همه‌چی و همه‌کسو بکشم.
این کارو نکن.
واقعاً می‌خوام کمکت کنم.
نه.
هستی؟
این کارو نکن!
چه غلطیه؟
پروفایلتو دیدم.
نظرت درباره‌ی این چیه؟
خیلی بی‌پرده‌ای.
این کلاهبرداریه؟
کلاهبرداری نیست.
انگار تیپِ من هستی.
ها. باحاله.
کجا زندگی می‌کنی؟
چرا؟
چون می‌خوام تو تختت باشم.
خیلی وقته
که یه بدنِ گرم بهم نچسبیده.
می‌دونی دیگه چی می‌خوام؟
چی؟
خخخ.
می‌دونستم فقط حرف می‌زنی.
کیرتو تا ته حلقم نگه دار
تا وقتی تخمات تمام آخرین قطره‌ی
آبتو خالی کنن.
لعنتی.
باحاله.
ولی راستش، فقط می‌خوام صداتو بشنوم.
که بدونم آدم واقعی‌ای.
آها، که اینطور.
خب...
مامان؟
اوه. بالتازار،
نمی‌دونستم بیداری.
اوه، عزیزم،
دیشب اصلاً خوابیدی؟
خواهش می‌کنم واسه تولدم نرو.
اوه، بالتازار.
چرا درباره‌ی مانور تیراندازیِ مدرسه بهم نگفتی؟
می‌خوام بدونی که من و چندتا از والدین دیگه،
یه طومار راه انداختیم
که جلوی همچین شرکت‌هایی رو بگیریم
که تو مدرسه‌های منهتن کار کنن.
اِه، کارت همینه فقط؟
اوه، خب، فکر کنم می‌تونم با وکیلمون حرف بزنم،
یا... می‌دونم چیکار کنم.
با حکیم مطرحش می‌کنم.
می‌تونه با آدمای واشنگتن حرف بزنه
از طرف تو.
‏- و تو... ‏- باشه مامان. خداحافظ، مرسی.
سفر خوبی داشته باشی.
خداحافظ. تولدت مبارک.
می‌خوام کیرتو تمیز بلیسم
بعد از اینکه کونمو گاییدی.
می‌خوای تو دنیای واقعی همدیگه رو ببینیم؟
سلام بچه‌ها.
دیشب یه اتفاق خیلی مهم برام افتاد.
نتونستم گریه کنم.
اگه منو بشناسین،
می‌دونین گریه تنها راهیه که حس می‌کنم واقعی‌ام.
ولی اخیراً، یکی که برام مهمه
بهم گفت گریه‌م ریاکارانه‌ست.
پس حتماً واقعی نیست.
می‌خوای با من بیای تگزاس؟
ما می‌تونیم.
ببین، بیشتر با اون یارو حرف زدم.
ببین، ولی گیج‌کننده‌ست چون—
من دیوونه نیستم، باشه.
‏...بعضیا می‌گن می‌خوان صادق باشی.
ولی وقتی نشونشون می‌دی چقدر صادقی
با دعوتشون به تگزاس
که با هم دنیا رو عوض کنین،
قاطی می‌کنن.
و—و—و تو راهرو یه صحنه‌ی بزرگ راه می‌ندازن
چون بورسیه‌ی مسخره‌شون براشون مهم‌تره
تا بچه‌هایی که تیر می‌خورن.
همه‌چی مرتبه؟
خب، من بورسیه‌ی مسخره ندارم.
باشه. باشه.
‏- و شاید تیرانداز... ‏- هی!
‏...انتظار یه آدم دیگه رو داره.
اونی که براش مهمه منم، الینور!
من، برام مهمه.
ولی وقتی منِ واقعیو بشناسه،
دوست می‌شیم.
و بعد بهش حقیقتو می‌گم
و درک می‌کنه.
چون بچه‌ها، اگه واقعاً براتون مهمه،
باید پا پیش بذارین.
من پا پیش گذاشتم.
شما چی؟
یوهو.
اسمش چی بود؟
بالتازار. تولدشه.
هوی، سورپرایز!
سورپرایز!
تولدت مبارک رفیق.
هی، کجا می‌ری رفیق؟
مهمونیتو از دست می‌دی.
تولدم تا جمعه نیست، آنتونی.
آره، می‌دونم. ببین، شرمنده.
جمعه واسه من و بقیه‌ی مشتریام خیلی شلوغه.
مامانت گفت برنامه‌ای نداری.
وایسا. چرا چمدون بستی؟
‏- اوه. هی. ‏- فقط بذار...
بالتی، می‌دونی که هنوز به بابات گزارش می‌دم.
باشه، پس گزارش مسخره‌تو بده
و به رابرت بگو حالم خوبه.
تو هم مثل مامان به پولش محتاجی، نه؟
باشه. خیله‌خب. گوش کن.
اینا دیگه کدوم خری‌ان؟
اینا کی‌ان؟
هی هی، کریسه، دِوانه، ربکاست.
جانو که می‌شناسی. اون جانه.
جان از «سیف لندینگ».
‏- جان. اوه! ‏- این چطوره؟
چطوره فقط بهم بگی کجا می‌ری؟
اون به چه دردِ بچه‌ها می‌خوره، ها؟
بچه‌ها؟ یعنی چی، بچه‌ها؟
بچه‌ها. بچه‌ها، آنتونی!
بالتازار، بالتازار.
الان خیلی داری هیجانی رفتار می‌کنی.
می‌دونم چرا امسال کمتر دیدمت.
به‌خاطر مشتریای جدیدت نیست.
واسه اینه که...
دیگه ازم خوشت نمیاد، نه؟
چون به بلوغ رسیدم؟
اینو تمومش کن. همین الان تمومش کن.
فقط چون کوچیک بودم بهم دست زدی؟
داداش، ویدیوهاتو دیدم. دیدمشون. بس کن!
داره ادا درمیاره. خنده‌دار نیست.
‏- چرا این کارو با من کردی؟ ‏- بس کن!
چرا این کارو با من کردی؟
چرا کردی؟
چرا بهم تجاوز کردی؟
بالتاز... نمی‌تونی همچین حرفی بزنی.
هی، بس کن!
‏- چرا این کارو... ‏- داداش.
‏- به کسی نمی‌گم! ‏- بس کن.
‏- بذار برم. ‏- حرفی نیست.
چیزی نیست که بگی. اصلاً هیچی—
آره جون خودت. آره.
‏- تو یه بچه‌بازِ کثافتی! ‏- خفه شو!
آنتونی! ولش کن! باید آروم شی.
‏- چه خبره؟ ‏- آروم باش. بچه‌ست.
توجه کنید لطفاً.
مسافران فقط مجازند...
‏- من آماده‌ی جنگم! ‏- جنگ!
هو! هو!
عجب.
فکر کنم یه سالن پر از برنده می‌بینم.
می‌خواین یه چیزی درباره‌ی برنده شدن بدونین؟
واسه اینکه بدونی چطور ببری،
واسه اینکه به اوج برسی،
باید کفِ ماجرا رو بشناسی.
‏- دقیقاً. ‏- بله قربان.
اینو تو ذهنتون قفل کنین.
رنج، بردن می‌سازه.
با من بگین.
رنج، بردن می‌سازه!
دقیقاً.
واسه همینه سخنران اصلیمون امروز اینجاست.
اولین بار که دیدمش،
تازه از زندان اومده بود بیرون.
یه قرون هم تو جیبش نبود.
ولی می‌دونین تو چشماش چی دیدم؟
این مادرجنده می‌خواست ببره.
بیاین کف بزنیم واسه یگانه...
بیورِ نازنین جکسون!
بیور! بیور! بیور! بیور!
آره!
هی، می‌شه، اِه...
می‌شه این سر و صدا رو قطع کنین لطفاً؟
ممنون.
این بیور جکسونی که امروز
جلوی چشمتون وایساده
یه برنده‌ی تمام‌عیاره.
نمی‌خوام درباره‌ی امروز حرف بزنم.
دارم از هفت سال پیش می‌گم.
هفت سال پیش، خشک و خالی بودم،
بی‌پول، داغون، شکست‌خورده.
معتاد بودم.
بیشتر به سکس، ولی شیشه هم می‌زدم.
خانواده‌مو ول کردم.
زنمو، خدا بیامرزدش.
پسرِ ۱۳ ساله‌مو.
و همه‌جا گشتم
دنبال یکی دیگه که تقصیرو گردنش بندازم،
به جز...
‏- خودِ سرچشمه! ‏- سرچشمه!
نزدیک ده سال، پسرمو ندیدم.
پسرِ
پسرِ نازنینم.
پدر بدی بودم،
مثل خیلی از شماها، حدس می‌زنم.
و بعد
یه روز...
تراش.
امروز جمعیت محشری بود.
بهت می‌گم، این حرفای شخصی می‌فروشه.
خیله‌خب.
باید همه‌ی اینا رو بفروشم
تا تازه چیزی گیرم بیاد؟
داری غر می‌زنی؟
‏- نه. ‏- یا خدا، سولومون.
‏- نه. ‏- گفتم
قیمت عمده بهت بده،
‏- و تو غر می‌زنی. ‏- غر نمی‌زنم.
فقط فکر نمی‌کردم اینقدر زیاد باشه.
اون پولو داری یا نه؟
آره. بیا. خیله‌خب.
این جنسو آب کن، پولت برمی‌گرده.
بازم فروختی؟
فقط این برگه رو پر کن.
بفرستش دفتر مرکزی.
مثل پول نقده.
و یادت باشه، تو داستانو می‌فروشی،
نه محصولو. فهمیدی؟
آره. داستانو بفروش، نه محصولو.
هی بابا.
می‌دونی، بهت زنگ زدم چون...
می‌دونم چند ساله حرف نزدیم،
ولی من...
روزای سختی داشتم.
‏- بفرما. ‏- گفتم شاید...
سوپس!
می‌خوای از روز سخت بگی؟
خبر اون تیراندازی آرکانزاس‌سیتی رو شنیدی؟
نه.
پسرداییِ کوچیکش اونجا تیر خورد.
صداشو درنمیاره که.
خب سول، من باید برم. تبریک می‌گم پسر.
به خانواده‌ی تراش خوش اومدی.
‏- ممنون. ‏- خوب می‌شه.
واسه ما، واسه، اِه، واسه رابطه‌مون.
بیا اینجا پسر.
چه خبر، کارسون.
سلام مامان‌بزرگ.
‏- مامان‌بزرگ؟ ‏- سلام عزیزم.
‏- من اینجام. ‏- باشه.
یه‌کم کمک لازم دارم.
باید بس کنی بدون واکر
‏- بری دستشویی. ‏- می‌دونم.
می‌دونم، می‌دونم. فکر کردم از پسش برمیام.
کمکم کن پاشم.
هوات رو دارم.
‏- خوبی؟ ‏- آره.
‏- وای خدا. ‏- بیا.
آره، آره. خب، بریم.
بیا برقصیم.
مثل صف کونگاست.
خوب پیش می‌رفتم، بعد یهو بدتر شد.
می‌فهمی چی می‌گم؟
خیله‌خب، خیله‌خب.
خدا خیرت بده.
هی، حدس بزن چی شده؟
چی؟
داری نگاه می‌کنی به...
فروشنده‌ی شماره‌یکِ آینده‌ی
مکمل‌ها تو شمال تگزاس.
فروشنده؟
چطوره؟
ایول، عزیزم.
هی، می‌شه معرفیمو روت تمرین کنم؟
لعنتی. اگه مامان‌بزرگت نبودم،
و دمِ در پیدات می‌شد،
بیشتر از یه معرفی روم امتحان می‌کردی.
مامان‌بزرگ.
‏- خیله‌خب. ‏- ها!
اسم من سولومون جکسونه،
و مشاور مستقل تراشم.
‏- تراش؟ ‏- دقیقاً.
می‌تونم یه لطفی ازتون بخوام؟
دستاتونو بیارین بالا
و انگشتاتونو خوب نگاه کنین.
این انگشتو می‌بینین؟ انگشت اشاره‌ست.
اون یکی بغلشو می‌بینین؟
می‌بینین چقدر هم‌قدن؟
خب، یعنی تستوسترونتون کمه.
‏- اون چیه؟ ‏- تو تخماتونه.
‏- تو دودولتون. ‏- اِه، جدی؟
و می‌دونم مامانتو دوست داری.
اون تو رحم به‌اندازه‌ی کافی
تستوسترون بهت نرسوند.
‏- متأسفانه ضعیف به دنیات آورد. ‏- سولومون.
تو این مرحله از زندگیت—
شاید نه این مرحله، ولی—
مامان‌بزرگ!
گوش می‌دی؟
‏- خوابت برد. ‏- وای، لعنتی.
دستتو بیار پایین.
اون قسمتو گفتم.
آماده‌ی جنگی؟
چون به قدری سوختِ جنگیِ تستوسترون لازم داری
که بدن بتونه تحمل کنه.
‏- برو! ‏- گمشو از اینجا.
‏- برو دیگه. ‏- شب بخیر سالی.
ببخشید.
اوه! وای سالی، حرف نداشت.
هی، کارتو تو پامپ‌ان‌گو
نگه می‌داری دیگه، نه؟
آره، آره.
فقط می‌خوام یه راهی پیدا کنم که یه‌کم بیشتر
واسه خودم پا پیش بذارم.
مامانت خیلی بهت افتخار می‌کرد.
مرسی مامان‌بزرگ.
همین الان خبر آرکانزاس‌سیتی منتشر شد.
خبرا رو شنیدی سالی؟
بهتره از اون قرصای کیر بیشتر بفروشی
وگرنه باید بری
زیر پل با کارتن‌خوابا.
اجاره ۶۵ درصد رفت بالا.
65?
من چه غلطی بکنم، مایرون؟
چطوری اینو بدیم آخه؟
هی، پیغام‌رسونو نزن رفیق.
من که نمی‌زنم—
آره، یکیو می‌زنم لامصب.
مغزِ یکیو می‌پاشونم رو زمین.
‏- هی، گمشو. ‏- گمشو پیرمرد.
گمشو، بچه‌ی عوضی.
تیلور.
هی، جلومو بگیر
اگه دارم زیاده‌روی می‌کنم، برایان.
ولی فکر کنم دلت نمی‌خواد
تا آخر عمرت اینجا معاون مدیر باشی.
تو یه دفتر مزخرف که همه‌ش برنامه می‌چینی.
چیزِ بیشتری نمی‌خوای؟
نمی‌خوای حس کنی یه مردِ واقعی‌ای؟
دیروز ۳۰ دقیقه قبل از
شروع شیفتت زنگ زدی مرخصی.
آخرش من مجبور شدم جاتو پر کنم.
‏- نه، ولی... ‏- واقعاً فکر می‌کنی
‏- هنوز اینجا کار داری؟ ‏- نه. بابام شهر بود.
خیلی کم پیداش می‌شه.
اون... اون مهم نیست داداش.
شکایت شده.
حالا نمی‌گم کی،
ولی همکارای زنت رو معذب می‌کنی.
تیلور تنها زنیه که اینجا کار می‌کنه.
تیلور، چرا گفتی من معذبت می‌کنم؟
‏- من همچین چیزی نگفتم. ‏- چرا، گفتی.
‏- برایان همین الان گفت. ‏- برایان!
فقط ازت خواستم بریم برنامه‌ی جیمی فانتزم
‏- تو آسترودوم. ‏- آره.
و من گفتم نه، چون آدم بالغی‌ام.
پس گفتنِ نه معذبت می‌کنه؟
نه، سولومون.
اینکه ازم می‌پرسی به نظرم
شخصیتای کارتونی جذابن یا نه معذبم می‌کنه.
اینکه درباره‌ی کیرِ بابات باهام حرف می‌زنی
‏- معذبه. ‏- آخه...
و اینکه تو مغازه دورم می‌پلکی،
به‌زور دنبال حرف زدنی
چون تنها چیزی که تو سرته
شخصیتای کارتونی و کیرِ باباته—
‏- این درست... ‏- ...بدجوری
‏- معذبه! ‏- نه فقط این!
تو مثل یه اینسلی،
و این معذب‌کننده‌ست.
من اینسل نیستم، تیلور.
من اینسل نی... می‌دونی چیه؟
گور بابات، تیلور.
چون فقط می‌خواستم دوستم باشی.
و حالا قراره کارتن‌خواب بشم
به‌خاطر همین، می‌دونی؟
سولومون، وقتشه بری داداش.
سولومون، از مغازه برو بیرون.
برو!
مجبورم نکن پلیس خبر کنم!
برو، از مغازه برو بیرون داداش.
گور بابات، برایان!
‏- برو! ‏- خداحافظ.
امروز چطوری؟
چندتا اسلحه دارم که می‌خوام از شرشون خلاص شم.
ببخشید.
متأسفانه اینا شماره‌ی سریال ندارن.
خریدنشون جرم فدراله.
اسلحه‌های خوبی‌ان. دقیق می‌زنن.
لطفاً دست به اسلحه نزن، باشه؟
‏- نه. بابام داد بهم. ‏- می‌فهمم.
بابات در حقت بد کرد. متأسفم.
می‌تونم قیمت خوبی بهت بدم.
‏- شک ندارم. ‏- یعنی چی؟
‏- نمی‌خری‌شون؟ ‏- نه آقا.
جایی رو می‌شناسی که بخره؟
‏- نه آقا. باید برین. ‏- باشه.
خب، ضرر خودته. اینا اسلحه‌های خوبی‌ان.
خیلی برام خاطره دارن.
من چیز خاطره‌دار نمی‌خرم.
‏- گمشو. ‏- تو هم گمشو.
لعنتی!
تو خودِ سرچشمه‌ای. تو سرچشمه‌ای.
تو سرچشمه‌ای.
بیور جکسون هستم،
مشاور ارشد شرکت تراش.
الان نمی‌تونم گوشی رو بردارم
ولی مشتاقم باهاتون در ارتباط باشم.
پیغام بذارید. خیله‌خب.
سلام بابا.
من... می‌دونم گفتی فقط پیام بدم.
خواهش می‌کنم عصبانی نشو.
فکر کنم... فکر کنم اشتباه کردم.
اِم.
اون پولی که بهت دادم لازممون می‌شه و...
می‌شه یه‌کم از این جنسا رو پس بدم؟
فقط بهم خبر بده.
سولومون! سولومون!
آره جون خودت.
وای، لعنتی.
می‌خوام کیرتو تمیز بلیسم
بعد از اینکه کونمو گاییدی.
هوی.
قطار سریع‌السیر ۷۱۰ از هیوستون
در حال ورود به سکوی نُه است.
هی، تو ترایی؟
ترا؟
لامصب...
سولومون؟
سولومون. درسته؟
من می‌شناسمت؟
اِم، آره. منتظر یه دختری، نه؟
ترا؟ درسته؟
تو دیگه کدوم خری هستی؟
این چه وضعیه؟
ترا رو تو اتوبوس دیدم، و آره،
ازم خواست بیام پیدات کنم
و بگم شرمنده. اِم...
یعنی چی شرمنده؟
مجبور شد برگرده
چون خواهرش بیمارستانه.
چه کوفتی داری می‌گی؟
چرا خودش بهم پیام نداد؟
‏- گوشیش خراب شد. ‏- چیه؟
‏- این یه حقه‌ست؟ ‏- نه!
‏- سرکارم می‌ذاری؟ ‏- نه، قسم!
‏- این یه حقه‌ی لعنتیه؟ ‏- قسم می‌خورم.
آسیبم نزن.
ببخشید.
راستشو می‌گی؟
آره.
حقیقته؟
آره، قول می‌دم.
‏- احمقم. ‏- نه، نه.
‏- چقدر لعنتی... ‏- نه نه نه. چیزی نیست.
بهت پیام می‌ده
به‌محض اینکه گوشیش راه بیفته.
اینو گفت؟
آره، آره.
و اون...
واقعاً مشتاق بود ببیندت.
باورم نمی‌شه فکر کردم یه حقه‌ست
وقتی خواهرش شاید مُرده باشه.
من چه آشغالی‌ام.
یه آشغالِ به تمام معنا.
از مغز خودم متنفرم.
به کی پیام می‌دی؟
فقط مامانمه.
می‌خواد بهش زنگ بزنم.
مامانتو دوست داری؟
اوهوم. آره.
خب، پس همین الان بهش زنگ بزن.
قدرشو نمی‌دونی تا از دست بره.
همین الان بهش زنگ بزن. جدی می‌گم.
بالتی؟
‏- بالتی، الو؟ ‏- آره مامان! هستم.
اوه، خیلی خوشحالم که زنگ زدی.
تولدت با آنتونی چطور بود؟
آره. خوب بود.
دوستای هم‌گروهی‌ش اومدن،
‏- و رفتن شنا. ‏- اوه.
آنتونی گفت کیک هم آورده.
خیلی خوش گذشت؟
می‌خوام کیرتو تمیز بلیسم
بعد از اینکه کونمو گاییدی.
می‌دونستم لامصب.
باشه مامان، باید برم!
اوه، اوه، اوه!
گوشیتو بده من.
چیمو؟
گوشیتو بده من.
گوشیمو؟
بدش من لامصب!
باشه. باشه.
سولومون. آروم باش.
منم.
بالتی!
بی‌بوی‌مالون؟ پیام می‌دادیم با هم.
یادته، نه؟ یادت میاد، نه؟
بی‌خیال داداش، یادته که پیام می‌دادیم.
فقط می‌خواستم دوست باشیم!
خدایا.
فقط می‌خواستم دوستت باشم.
فقط می‌خواستم دوستت باشم!
‏- هی. ‏- اوه.
چی گفتی درباره‌ی دوستیم؟
به نظر می‌اومد یکیو لازم داری.
واسه همین اومدی فورت‌ورث؟
نه. از نیویورک پرواز کردم هیوستون،
بعد اتوبوس اضافه کردم، چون
باورپذیر نبود
اگه از فرودگاه می‌گرفتیش.
چی، این همه،
فقط که دوستم باشی؟
خب، سوار شو!
خب کِی می‌خواستی انجامش بدی؟
چیو؟
اِم، تیراندازی مدرسه.
تیراندازی مدرسه؟
آره. خودت گفتی.
واسه همین اینجام.
چون فکر کردم شاید...
فکر کردم شاید اگه یه دوستِ واقعی داشتی،
این کارو نمی‌کردی.
واسه همین اینجایی؟
فکر کردی من یه دیوونه‌ام؟
داداش، باید... باید بترکونمت.
‏- بترکونیم؟ ‏- احمق.
‏- با چی، با اسلحه؟ ‏- آره، پس چی؟
عوضی! داشبوردو باز کن.
ها؟
اوه!
تا حالا ندیده بودی؟
تو دنیای واقعی؟
نه.
صبر کن بقیه‌شو ببینی.
به چی نگاه می‌کنی؟
بیا دیگه.
‏- سلام مامان‌بزرگ. ‏- سلام عزیزم.
‏- درو می‌بندی؟ ‏- اوه.
این، اِه...
دوست جدیدمه.
‏- اسمت چی بود؟ ‏- بالتازار.
‏- همه بهم می‌گن بالتی. ‏- بالسی.
‏- بالتی. بال-تی. ‏- بالسی؟
نه، بالتیه.
‏- فرانسویه. ‏- باشه، هرچی.
باورت می‌شه این عوضی از نیویورک
تا اینجا اومده منو ببینه؟
احمق.
همین‌جا وایسا.
خودتو کشوندی
از نیویورک تا اینجا که سالی منو ببینی؟
سالی بهت گفته اینجا
‏- چه خبره؟ ‏- نچ.
دارن اجاره رو می‌برن بالا.
مادرجنده‌ها.
آره، به‌زودی باید یه جای دیگه
واسه زندگی پیدا کنیم.
هوم. آره، خوب می‌شه.
می‌تونی یه خونه‌ی درست بخری.
بالتی! بیا اینجا.
‏- اوه. ‏- اینو می‌خواستی؟
اونو ببین.
‏«عشق برای همیشه پرنده‌ای گریزانه، گیر—»
اون نه.
این اولین نقشه‌ایه که کشیدم.
و همه‌چی از اونجا شروع شد.
آره.
دوره‌های زیادی داشتم.
از جیمی فانتزم خوشت میاد؟
از بچگی باهام بوده.
این رفیقِ منه.
♪ هوی، جیمی یه نوجوونِ معمولی بود ♪
♪ یه نابغه که یه دستگاه اختراع کرد ♪
♪ واسه گرفتن روح، ردشونو با صدا می‌زد ♪
♪ و با لیزر زیراتمی می‌زدشون ♪
دارن بیرونتون می‌کنن؟
‏- چی؟ ‏- مامان‌بزرگت.
گفت دارن بیرونتون می‌کنن.
نه، از زمین.
‏- تریلر مالِ خودمونه. ‏- اوه.
ده هزارتا واسه جابه‌جاییش می‌خوان.
گور باباشون.
زیاده؟
آره، ولی همه‌شونو می‌زنم
تو صورتشون.
♪ برو، برو، برو! جیمی فانتزم ♪
♪ برو، برو، برو، برو! ♪
صدای گریه‌ی اون بچه‌ها رو می‌شنوی؟
خب، دیگه نه.
مُردن.
هی، می‌خوای از، اِه، پیستوله استفاده کنی
یا یکی از تفنگای اِی‌آر؟
ببین. چندتا هست.
هی، مثل یه مَرد بگیرش.
بیارش بالا. گرفتیش؟
می‌دونم خوشت میاد. بذارش.
شونه، اینجا.
لگن، صافشون کن.
از تو دوربین نگاه کن.
نگران نباش.
ضامنش بسته‌ست. همینجوری در نمی‌ره.
بطری‌ها رو می‌بینی؟
هی، حسِ خوبی داره، نه؟
حالا یادت باشه،
اسلحه رو سمت کسی نگیر
مگه بخوای شلیک کنی.
اینا آدم می‌کشن.
آره، می‌دونم.
واسه همین اینجام.
آره. منم همینطور.
هیچی نشد.
ضامنش بسته‌ست، احمق.
شلیک کن.
اوه. اوه.
اوه.
اوه، از این خوشت میاد، نه؟
بذار دوباره بزنم.
آره، ولی این یکی.
‏- همون کار. شونه. ‏- آره.
بگیرش، از رو لوله.
هوم، خوب زدی، پسر شهری.
هوم.
آره. درد داره، نه؟
می‌دونی چرا تو درد داری و من نه؟
چون خبر بد اینه بالتی،
تو زاده شدی— هی!
خبر بد اینه که تو یه بزدل به دنیا اومدی.
واسه همین از لگدش درد داری.
و قطعاً واسه همینه
که اون ویدیوهای نُنُر رو می‌سازی.
ولی خبر خوب اینه که اگه سریع عمل کنی،
امروز می‌تونی تو آینه ببینی
و مسئولیت اون تستوسترون پایینو قبول کنی.
هی، بذار یه سؤال ازت بپرسم، بالتازار.
آماده‌ی جنگی؟
چون یه جنگ داره میاد،
و باید بتونی از خودت دفاع کنی
و از خانواده‌ت.
و این دقیقاً کاریه که یه وعده‌ی روزانه‌ی
تراش انجام می‌ده.
می‌خوای اینا رو بهم بفروشی؟
آره.
فکر نکنم علاقه داشته باشم.
بهت می‌گم.
خب، می‌تونم تصور کنم خیلی عصبانی بشم بالتی.
می‌دونی؟
همینجوری از دستِ دنیا،
مثل آرکانزاس‌سیتی.
‏۱۶ نفر مُردن.
همینجوری بنگ، بنگ، بنگ.
باشه. باشه.
اگه اینا رو بخرم،
تیراندازی جمعی نمی‌کنی؟
متأسفانه، نه.
ولی اگه همه‌ی اینا رو بخری
و بعد سفارش بدی واسه...
یه سال جنس...
خب، اون‌وقت شاید.
شاید بتونم تصور کنم یه‌کم عقب بکشم.
یه مدت.
آره. آره، آره.
ووهو!
اوه، آره!
وای، بابام قاطی می‌کنه.
آره! آره!
بد نمی‌شه عزیزم.
‏- وای خدا. ‏- خوبه؟
خوشت میاد عزیزم؟
بد نمی‌شه عزیزم.
اون باباته؟
اوهوم. آره، چند سال پورن بازی کرد، ام‌ام‌اِی آماتور.
یه دوره‌ی تاریک با مواد داشت.
مامانم اینجوری مُرد.
الان بزرگ‌ترین توزیع‌کننده‌ی تراشه
تو منطقه.
وقتی ببینه چقدر فروختم،
حس می‌کنم دعوتم می‌کنه تو.
حلقه‌ی خودی‌ها.
با هم پول واقعی درمیاریم.
می‌خواستم بپرسم،
تو اون ویدیوها واقعاً گریه نمی‌کنی، نه؟
هوم.
خب، می‌تونم خودمو به گریه بندازم.
این یعنی واقعی نیست؟
می‌تونی نشونم بدی چطوری؟
چطور گریه می‌کنی؟
چیزی می‌بینی؟
خب، دیگه نفستو حبس نکردی.
لعنتی!
راستش نمی‌دونم چطوری می‌کنم.
یهو شروع می‌کنم به گریه،
و تا ضبطو قطع نکنم نمی‌تونم بس کنم.
بگیرش این عوضیو.
ها؟
اِه...
می‌خوای کسیو بزنی؟
سولومون؟
باشه. بریم.
ها؟
سولومون.
چه غلطی می‌کنی؟
سولومون، می‌بینمت.
‏- سولومون. ‏- سولومون.
سولومون، تو نباید تو محوطه باشی.
چیکار می‌کنی؟
داری می‌ترسونیم.
می‌بینمت.
سولومون؟
سولومون، تو رو خدا.
خواهش می‌کنم، کاری نکن. ببخشید.
چرا؟ چرا؟ تیلور!
چرا؟
فقط می‌خواستم دوستت باشم.
لعنتی، سولومون.
زَهره‌ترکم کردی.
اون چه کوفتی بود؟
خب، فقط می‌خواستم بدونی چه حسی بهم دادی.
خدایا. تو خیلی عجیب‌غریبی.
و می‌خواستم دوست جدیدمو معرفی کنم.
و از نیویورک تا اینجا اومده منو ببینه.
چرا؟ که لباس جیمی فانتزم تنش کنی
و کیرشو بخوری؟
‏- نه. ‏- ها؟
‏- برو، برو! ‏- بس کن!
بس کن تیلور!
تو هم منحرفِ کارتونی؟
نه. نه، ما دوستیم.
بهش بگو دوستیم.
ها؟
آره. ما دوستیم. آره.
دیدی، دیدی، من دوست دارم.
‏- من اینسل نیستم. ‏- آره، درسته.
اینسل‌ها مثل تو و این پسرِ
کونی، همو نمی‌گان.
چی؟ نه، ما نمی—
اون کونی نیست، اسمش بالتیه.
به گوشم مثل اسم کونی‌هاست.
فقط می‌خواستم بدونی که من دوست دارم.
باشه.
حالا برو وگرنه پلیس خبر می‌کنم.
باشه.
قیافه‌شو دیدی؟
وای. واقعاً حسش کرد داداش.
می‌دونم که کرد.
چیو حس کرد؟
اینکه من یه آدمم.
نمی‌خواستی بزنیش؟
کی، تیلور؟
نه بابا.
یعنی، عوضیه، ولی بزنمش؟
عمراً.
سوار می‌شی؟
می‌خوای ببینی کجا می‌خواستم انجامش بدم؟
تیراندازیِ مدرسه‌م؟
می‌تونم نشونت بدم.
بیا دیگه.
بخواب.
همینه بالتی.
نقطه‌ی تیراندازیم.
تمرین کردم همه‌ی بچه‌ها و معلما رو بزنم.
یکی‌یکی بزنمشون.
یکی‌یکی. اوهوم.
تو امتحان کن.
مثل این یارو؟
می‌تونم اینو بزنم.
ببین.
می‌تونم بزنم تو صورتش.
می‌خوای بزنم؟
باشه.
نمایش تمومه.
دیگه نمی‌تونم این نقشو بازی کنم.
کدوم نقش؟
من این چیز نیستم.
نیستم. می‌فهمی؟
دیگه بسه.
می‌دونی؟
پس اون نقشه‌هایی که نشونم دادی چی؟
قرار نبود کاری بکنم.
فقط چندتا نقاشیِ مسخره‌ن.
اگه به یکی زنگ بزنم، لااقل وانمود می‌کنی جلوی
تیراندازیتو گرفتم؟
تنها دلیلی که گوشیو برداشتم
اینه که بگم دیگه بهم پیام نده.
می‌فهمی؟
‏- بگو که می‌فهمی. ‏- هی، من...
هی، ببین، منم، سولومون.
با بالتی‌ام اینجا، بالتازار،
و خب، جلوی تیراندازیمو گرفت.
دیگه هیچ تیراندازی‌ای در کار نیست.
نمی‌دونم تو کی هستی
یا چقدر اون عوضی بهت داده،
ولی بدون که اون عوضی
دوست داره با آدما لب بگیره
روی ویدیوی تیراندازی مدرسه.
حالا بهش بگو دیگه بهم زنگ نزنه، پیام نده.
و اگه یه بار دیگه تو مدرسه بهم نزدیک شه،
به مامانم می‌گم
براش حکم منع نزدیکی بگیره.
خواستی روی فیلم آرکانزاسی که برات فرستادم
باهاش لب بگیری؟
من اصلاً اون کوفتو نگاه نکردم.
اون چیه؟
زاناکس.
زاناکس؟
ببین. ببخشید بالتی. من...
می‌دونم گند زدم.
و تو این همه راه... این همه راه اومدی.
من هیچ دوستی ندارم.
اون چیه؟
‏۲سی‌-بیه.
همینجوری تو کیفم مونده.
نمی‌دونم چند وقته.
کسی نبود باهاش بزنم.
اگه بزنیم، بازم می‌ریم تیراندازی؟
می‌دونی چیه؟
شاید تو اولین کسی باشی که دیدم
که از من عجیب‌تره.
سولومون و بالتی.
اوه، فکر کنم پیستوله رو می‌خواد!
چی؟
چی اینقدر خنده‌داره، سولومون؟
‏- نه! نکن! ‏- به من نخند.
به من نخند، سولومون!
چه پیامی داریم به بچه‌هامون می‌دیم
درباره‌ی آینده‌شون؟
درباره‌ی آینده‌ی این کشور؟
وقتی هر روز می‌ترسن برن مدرسه
چون شاید زنده برنگردن؟
اگه این اون کشوری نیست که می‌شناسین،
اگه این اون کشوری نیست که می‌خواین بشناسین،
به کمپین سنای حکیم اتکینز کمک مالی کنین.
هوات رو دارم.
به حکیم کمک کن
و منو بگا.
می‌خوام کیرتو تمیز بلیسم
بعد از اینکه به حکیم کمک کردی.
واقعاً همه‌ی این چیزایی
که می‌گه رو خودت نوشتی؟
انگشتم کن.
آره.
انگشتم کن.
اون عکسی که ازم فرستادم یادته؟
عکسِ کیرم؟
بد نمی‌شه، نه؟
مثل بابات؟
کُس آبدار.
اوه، لعنتی. اوه! لعنتی.
بریم!
تراش.
اینو ببین.
پسرم، فروشنده، بد نمی‌شه.
‏- درسته رفیق؟ ‏- دقیقاً.
بریم.
♪ چون دارم از دست قانون فرار می‌کنم ♪
اون دخترِ سوپسه. سوپسو یادته، نه؟
آره.
چی می‌خوری سول؟ مهمون بابا.
هرچی تو می‌خوری بابا.
♪ باید مغزم منفجر شه ♪
اوه. ببخشید. این بالتیه.
اهل نیویورکه.
بالتی، بالتی دیگه چه جور اسمیه، ها؟
فرانسویه.
اسم یه مَرده.
شماها، اِه، تو راه یه‌کم علف
کشیدین، ها؟ قضیه اینه؟
حواستو جمع کن پسر.
آره. بیا فرانسوی، بیا اینجا. یه جا برات بگیریم.
خب، اینو ببین، کسب‌وکار خانوادگی.
‏- آره. ‏- شرط می‌بندم اون ۲۵۰۰
همین الان داره تو جیبت آتیش می‌گیره.
آها. آره خب، باید اجاره‌ی تریلر مامان‌بزرگو بدم.
نه، نه.
تو این کار، باید هرچی درآوردی رو برداری
و سرمایه‌گذاری کنی.
تنها راه بیشتر درآوردن همینه.
اصول اولیه‌ی سرمایه‌داری.
اصول آمریکا.
‏- می‌فهمی؟ ‏- آره.
نه، نمی‌فهمم. نمی‌فهمم.
خب، اشکالی نداره.
ما دعوتت می‌کنیم سرمایه‌گذاری کنی،
دعوتت می‌کنیم به توزیع.
پولی که پول می‌سازه.
‏- آره. ایول، نه؟ ‏- اوه.
این چیه؟ تو چه مرگته داداش؟
اوتیسم داره؟ شبیه اوتیسمی‌هاست.
پس ۲۵ تات رو کِی می‌گیری، دوشنبه، نه؟
به‌جاش، همین الان اون برگه‌ی فروشو بزن به نام من.
چهارشنبه، چهار هزارتا می‌گیری.
چهار هزارتا؟
فقط برگه‌مو بدم؟
لازم نیست چیزی بفروشم؟
بابا. فکر کردی من و سوپس
هنوز در به در می‌گردیم که این آشغالا رو آب کنیم؟
عمراً لامصب.
اون برگه رو داری؟
نه، خونه جا گذاشتمش.
هوم.
خب، می‌دونی چیه؟
چرا فردا نیارتش همایش؟
چطوره؟
‏- چه فکری. ‏- نه؟
نظرت چیه پسر؟
با همچین فروشی، باید ببریمت رو صحنه.
معلومه داداش.
این دیگه از افتخارات تراشه.
هی هی هی، می‌دونی چیه؟
صحنه همون‌جاست. برو روش.
یه نمونه بهمون نشون بده.
‏- همین الان؟ ‏- صددرصد داداش.
آره داداش! برو رو اون صحنه.
‏- نشون بده. ‏- یالا.
رنج، بردن می‌سازه.
‏- هی هی هی! ‏- این جمله‌ی منه.
از جمله‌ی من استفاده کردی داداش؟
با بیورِ بزرگ یا بیورِ کوچیک، بد نمی‌شه.
چرا اینقدر پیش‌داوری می‌کنی، کیت.
‏- آره کیت. ‏- خودت امتحانش کن.
آره. چطوره تو، اِه،
چطوره یه دستی به بیورِ کوچیک بکشی؟
چطوره که... بکن دیگه!
شوخی کردم.
دارم سربه‌سرت می‌ذارم عزیزم.
می‌کنم. کیتی، اون که...
‏- اوه! ‏- بابا!
اصلاً هم کوچیک نیست.
‏- ایول. ‏- آره.
‏- باشه. ‏- پسرِ خندون خوشش میاد.
آره داداش. پسرِ خندون عاشقشه.
خب گوش کن.
چهار هزارتا کلی اجاره می‌ده
واسه اون آلونکِ گنده‌ی اون زنیکه.
می‌شه اینجوری صداش نکنی بابا؟
حق با توئه. راست می‌گه.
من و اون تو این سال‌ها
اختلافاتی داشتیم—
‏...ولی می‌فهمم که برات خیلی مهمه.
و خب، بهش احترام می‌ذارم.
این یه موقعیت ویژه‌ست
که بهت پیشنهاد می‌دیم سالی.
‏- توزیع. ‏- می‌دونم.
این یعنی من دارم برات پدری می‌کنم.
راهنماییت می‌کنم پسرم.
هوات رو دارم.
کلاهبرداریه.
چی؟ چی گفتی؟
اِم، این کلاهبرداریه.
کاری می‌کنه یه چیزی برات مهم شه
تا پولتو بگیره.
سالی، این بچه دیگه کدوم خریه؟
‏- خفه شو. ‏- کلاهبرداریه.
خفه شو، بالتی.
باورت می‌شه این عجیب‌الخلقه رو آنلاین دیدم؟
و بعد یهو از ناکجا پیداش می‌شه
و مثل یه توله‌سگ عقب‌مونده دنبالم راه می‌افته.
ببین، بالتازار،
چطوره بری تو ماشین منتظر بمونی
و بذاری مردا حرف بزنن؟
آره. بگو بهش پسرم.
من همینجوری پیدام نشد.
اومدم جلوی تیراندازیتو تو مدرسه بگیرم.
چی گفت؟ چی گفتی؟
اومدم جلوی تیراندازیشو تو مدرسه بگیرم.
هی بالتی. بالتی، خفه شو!
خفه شو! کدوم مدرسه؟
‏- نقشه‌هاشو دیدم. ‏- خفه!
‏- گفتی می‌خوای بکنی. ‏- چی؟
‏- مثل آرکانزاس‌سیتی. ‏- چی...
الان درباره‌ی آرکانزاس‌سیتی چی گفتی؟
باشه.
درباره‌ی آرکانزاس‌سیتی چی گفتی؟
ویدیوی تیرخوردن بچه‌ها رو برام فرستاد.
تو آرکانزاس‌سیتی؟
بهت گفتم اونجا آدم داشت.
خفه شو بابا، بیور.
گفتم خفه شو.
شوخی می‌کنه. نئشه‌ست.
پس فکر می‌کنی خنده‌داره، ها؟
هردوتون همینو فکر می‌کنین؟
این خنده‌داره، ها؟
این مرگه. مرگِ واقعی.
حرومزاده.
فکر می‌کنی خنده‌داره، ها؟
ها؟
‏- چی؟ ‏- هی، هی!
‏- نقشه‌ای داری؟ ‏- نه! ندارم.
‏- نقشه‌ای داری؟ ‏- ندارم، داشتم سرکارش می‌ذاشتم.
پس فکر می‌کنی خنده‌داره، ها؟
می‌دونی گلوله‌ی ۲۲۳ چه بلایی سر صورت پسرداییم آورد؟
ها؟ باشه، نشونت می‌دم. چطوره؟
این دارت لعنتیو برمی‌دارم، ها،
و فرو می‌کنم تو گوشت.
‏- ای حرومزاده‌ی احمق! ‏- بابا!
این دارتو فرو می‌کنم تو گوشِ کوفتیت.
‏- چطوره؟ ‏- هی، هی!
همین الان تمومش کنین. ببرینش بیرون.
گمشین از اینجا.
برو.
پسرِ بازنده‌تو وردار
و گمشو تا شکمشو پاره نکردم.
‏- داریم می‌بندیم. ‏- ببرش بیرون!
‏- گمشو سول. ‏- همین حالا برو!
برو.
همین حالا!
هی! سول، سول.
وایسا، وایسا.
هی، گوش کن داداش.
اِه...
درباره‌ی اون معامله، توزیع؟
هستی؟
باید اجاره بدم.
بابا، من و مامان‌بزرگ داریم آواره می‌شیم.
محض رضای خدا سولومون، تو مَردی یا نه؟
پسرِ من هستی یا نه؟
حالا پولو زودتر از اونی که گفتی لازم دارم.
باشه.
اشکالی نداره.
می‌فهمم. چهارشنبه می‌گیرمش.
می‌گیری؟
آره. آره. درسته.
ببخشید بابا.
اونجوری آبرومو می‌بری.
بابا، نمی‌تونم.
‏- تو... ‏- نمی‌تونم.
‏- اون پولو بده من! ‏- بابا، نمی‌تونم.
‏- اون پولو بده من! ‏- نه!
پاشو!
اوه، داداش.
معلومه که غر می‌زنی.
تو اون همایش پیدات نشه
که التماس کنی باهات پدری کنم.
حالمو به هم می‌زنی، سولومون.
من کجا بخوابم؟
رو زمین؟
حیفِ وقتم.
تو اتلاف وقتی، سولومون.
آماده‌ی جنگی؟
بالتازار.
نمی‌خوای بگی کجا می‌ریم؟
سرچشمه.
می‌ریم سرِ سرچشمه.
من چیزی که می‌خوامو می‌گیرم.
تو چیزی که می‌خوایو می‌گیری.
این چه وضعیه؟
همه همیشه می‌گفتن من این چیزم.
سعی کردم اون چیز باشم.
سعی کردم اون چیز نباشم.
ولی حالا هرچی هستم همینم.
فقط بذار بابامو بگیرم.
و بعدش، کارِ منو تموم کن.
پول اون فروش به مامان‌بزرگم برسه.
اصلاً مدرسه هم نیست. کسی اهمیت نمی‌ده.
آماده‌ای قهرمان بشی، بالتازار؟
هی.
بریم.
بیا دیگه، بالتازار.
بالتی، بیا دیگه.
سولومون.
اوه، اوه، اوه!
چه غلطی می‌کنی؟ دیوونه‌ای؟
باشه.
خواهش می‌کنم!
باشه. سالی. هی.
این به‌خاطر دیشبه؟
من لغزش کردم.
و قبول دارم که یه‌کم از کنترل خارج شدم.
من هنوز در حال ساخته شدنم، سولومون.
باشه؟
اینا همون اسلحه‌هاییه که واسه تولدت گرفتم؟
دادیشون به من که قایمشون کنم.
باشه.
می‌دونی چیه؟ گند زدم.
و خیلی وقته دارم گند می‌زنم.
می‌خوام سعی کنم عوض شم.
دارم واسه خودمون عوض می‌شم.
کاری نکن که پشیمون شی.
من باباتم.
دوستت دارم.
بس کن!
باشه.
بالتی، اون باباست.
بالتی، اون باباست!
بذارش زمین!
بالتی...
می‌شه...
یه شب دیگه می‌مونی؟
هی، چی شده سالی؟
خوبی؟
هی، سول؟
اینجا تاکسی دارن دیگه، نه؟
بالتی.
خواهش می‌کنم.
خواهش می‌کنم دوستم باش.
بس کن.
باورم نمی‌شه فکر کردم تیراندازِ مدرسه‌ای.
خودتو ببین.
گریه نکن. چندشه.
ازم متنفری،
نه؟ فکر می‌کنی رقت‌انگیزم؟
آره، هستم. آره. آره، آره.
تو فقط یه بازنده‌ی فقیر و احمقی.
اگه گریه نکنی پاره‌ش می‌کنم، سولومون.
نه! نه.
چیکار می‌کنی؟
بس کن!
مامان‌بزرگ!
چیکار کردی؟
تقصیر من نیست.
بالتازار.
بالتازار!
همینو می‌خواستی، نه؟
بفرما، اینم من.
چه غلطی می‌کنی، سالی؟
خفه شو، مایرون!
لعنتی!
خفه شو.
سلام. با پیغام‌گیر مربی زندگی
و رئیس دفتر شخصی آنتونی کلی تماس گرفتید.
لطفاً نام و شماره‌تونو بذارید
و زودتر باهاتون تماس می‌گیرم.
و لطفاً، همیشه یادتون باشه،
مهربون باشید.
آنتونی، منم. اِم، من آرلینگتون تگزاسم.
با وکلای بابا تماس می‌گیری؟
پس یهو دیوونه شد؟
من فقط می‌خواستم دوستش باشم.
اومدم جلوی تیراندازیشو تو مدرسه بگیرم.
نقشه‌هاشو نشونم داد
مثل آرکانزاس‌سیتی.
♪ هوی، جیمی یه نوجوونِ معمولی بود ♪
♪ یه نابغه‌ی باهوش ♪
♪ که روح‌گیر ساخت ♪
♪ با صدا ردشونو می‌زد ♪
♪ و با لیزر زیراتمی می‌ترکوندشون ♪
♪ یه شب رفته بود شکارِ روح ♪
♪ ولی جیمی اتفاقی دکمه‌ی اشتباه رو زد ♪
♪ خواست متوقفش کنه ولی دیر شده بود ♪
♪ دی‌ان‌ایِ جیمی جهش کرده بود ♪
♪ وقتی جیمی برق گرفت، روحم گرفت ♪
♪ هردو گیر افتادن و روحشون یکی شد ♪
♪ چشماش سبز شد و موهاش آبی ♪
♪ ولی کارایی می‌کنه که یه روح می‌کنه ♪
♪ از دیوارای کلاسش رد می‌شه ♪
♪ روحا رو با اکتوپلاسم می‌زنه ♪
♪ قدرتی داره که کسی نداره ♪
♪ نصفه‌روح، نصفه‌بچه، اینه جیمی فانتزم ♪
بالتازار؟
مطمئنی حالت خوبه عزیزم؟
آره.
خوبم.
دیدم فردا تو همایش سخنرانی داری.
آره، آره.
دارم سعی می‌کنم داستانمو بگم.
خب، من اونجا خواهم بود.
بالتازار، این میزبانمونه، آرماند لوئیس.
بالتازار. سلام.
اِه، شنیدم دوست داری بگن بالتی.
‏- اِه، بالتازار، لطفاً. ‏- باشه.
آماده‌ایم؟
خب. پس شروع می‌کنن،
و من چندتا سؤال ازت می‌پرسم.
با این مشکلی نداری؟
اوهوم. یه لحظه لطفاً.
خب. پنج، چهار، سه...
بالتازار مالون.
بریم سر اصل مطلب.
بعضیا می‌گن تو قهرمانی.
بعضیا می‌گن قاتل.
بعضیای دیگه می‌گن تو فقط یه قربانیِ دیگه‌ای
تو یه اپیدمیِ ناامیدکننده که فقط بچه‌های آمریکا باهاش روبه‌رون.
خب، به زبون خودت، بالتازار.
خودتو چطور می‌بینی؟
اشکالی نداره. عجله نکن.
یعنی، یه آزمون هست که تقریباً همه جوابش مثبته.
دستتو اینجوری بیار بالا.
باشه. آفرین. همین‌جا.
این و این. درسته سوپس؟
ما...
داریم می‌جنگیم...
برای—
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
♪ خسته از بدرفتاری ♪
♪ اون تیرا رو به سمت اون عوضیا بزن ♪
♪ داریم آماده می‌شیم پوستشونو بکنیم ♪
♪ هر حقه‌بازی می‌دونه ♪
♪ یه یورش در راهه ♪
♪ و هر شهری غرق کوکائینه ♪
♪ گور بابای ستون فقراتِ شکسته ♪
♪ تو اینجا حروم شدی ♪
♪ اصلاً حقتو داشتی اینجا باشی؟ ♪
♪ اینجا جای تماشاچی نیست ♪
♪ دنبال ترفیع می‌گردی ♪
♪ یه مشکلو کمرنگ کن ♪
♪ بعد بندازش تو اقیانوس ♪
♪ این کینه‌ها رو به‌خاطر من بپرور ♪
♪ اینجا دلخوری‌ها تو خانواده می‌مونه ♪
♪ دخالت می‌کنی تو کاری ♪
♪ که اصلاً به تو ربطی نداره ♪
♪ می‌بینی که دردسر حسابت می‌کنن ♪
♪ هر مردی جانشینِ یکی دیگه‌ست ♪
♪ آره ♪
♪ داری به درِ آهنی می‌کوبی ♪
♪ شبیه یه حیوون شدی ♪
♪ چکشو بکش، بذارش تو جیبت ♪
♪ نزدیک نگهش می‌داریم، تو خانواده ♪
♪ وندتا ♪
♪ می‌گیرمت ♪
♪ بشقاب‌هایی که ازش می‌خوریم ♪
♪ زندگی تو سنگرِ یه کلاهبرداریِ در راه ♪
♪ قراردادِ بی‌رحمانه ♪
♪ گل وحشیِ بی‌سروپا ♪
♪ یه گزنه تو یکنواختیِ گلخونه ♪
♪ دیوانه‌وار دنبال پول ♪
♪ تو یه مایل جاده ♪
♪ خریدار، فروشنده، فروشنده و خریدار ♪
♪ چقدر می‌گیری که اجیر شی؟ ♪
♪ آره ♪
♪ داری به درِ آهنی می‌کوبی ♪
♪ شبیه یه حیوون شدی ♪
♪ چکشو بکش، بذارش تو جیبت ♪
♪ نزدیک نگهش می‌داریم، تو خانواده ♪
♪ وندتا ♪
♪ می‌گیرمت ♪
♪ وندتا ♪
♪ می‌گیرمت ♪
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.