دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫کلاش ششم به «نورا» گفتن انشائی ‫ از زبان یه شی بنویسه,
‫فورا تصمیم گرفت که از زبان خونه‌شون بنویسه,
‫تعریف می‌کرد که با دویدن خودش و خواهرش ‫ روی پله‌ها و بیرون رفتنشون,,,
‫چطور شکمش شروع می‌کرد به لرزیدن,
‫که می‌دید چطور از لای حصار رد می‌شن ‫ و می‌رن توی خیابون,,,
‫و خونه دیگه نمی‌تونست ببینتشون,
‫واسش سوال بود که خونه ترجیح می‌ده ‫ خالی و سبک باشه,,,
‫یا پر و سنگین,
‫که آیا دوست داره روی کف‌پوشش پا بکوبن؟
‫که دیوارهاش قلقلکین یا نه؟
‫که درد رو حس می‌کنه یا نه؟
‫و فرض کرد که احتمالا دوست داره پر باشه,
‫قبل از اون‌ها، افراد دیگه‌ای ‫ و حیواناتشون,,,
‫زندگیشون رو اونجا سپری کرده بودن,
‫پدربزرگِ پدربزرگ‌اش توی اتاقی مرد ‫ که مادربزرگ‌اش به دنیا اومده بود که,,,
‫الان اتاق والدینش بود,
‫[نورا]
‫پدرشون می‌گفت که خونه فقط یه عیب داره، ‫که درست بعد ساختش,,,
‫یعنی یه قرن پیش متوجه‌اش شدن,
‫نوشت که انگار خونه داشت فرو می‌رفت، ‫از هم می‌پاشید,
‫ولی به صورت یه اسلوموشن کند، ‫و زمان باقی‌مونده‌ی خانوادش,,,
‫نامعلوم و نامشخص بود,
‫وقتی که بعدا می‌خوندش، متوجه شد که ‫ از کلمه‌ی «بحث» استفاده نکرده,,,
‫و نوشته «سروصدایی» که ‫ والدینش ایجاد می‌کردن,
‫ولی خونه بیشتر از سروصدا، ‫از سکوت متنفر بود,
‫وقتی که پدرش رفت خونه سبک‌تر شد,
‫سروصدای والدینش کمتر شد,
‫ولی خونه دلش واسه بقیه صداهاش تنگ شده بود,
‫معلمش بهش بیست داده بود و پدرش خوشحال بود,
‫«نورا» وقتی دنبال مونولوگ مناسب برای مصاحبه ‫ آکادمیش می‌گشت دوباره انشاش رو خوند,,,
‫ولی به نظرش اصلا مناسب نبود,
‫به جاش مونولوگِ «نینا» از «مرغ دریایی» ‫ رو انتخاب کرد,
‫«من یک مرغ دریایی هستم, نه, نه, ‫ من یک بازیگر هستم,»
‫«بله، من همینم,»
«ارزش عاطفی»
‫«نورا»
‫- «نورا»، در رو باز کن, ‫- نمی‌تونم,
‫- در رو باز کن «نورا»! ‫- یه لحظه صبر کن,
‫در رو باز کن لطفا,
‫خوبی؟
‫صرفا دارن دیالوگ‌هام رو تمرین می‌کنم,
‫حفظ بودی که,
‫- قبلا اومدیم اینجا, ‫- نه، بحث اون نیست,
‫نمی‌تونم, نمی‌تونم برم روی صحنه,
‫خیلی‌خب، یه نفس عمیق بگیر,
‫من رو ببین, به من نگاه کن, نفس بکش,
‫بسیارخب, فقط نفس بکش,
‫- نمی‌تونم با این لباس نفس بکشم, ‫- طبقه پایین درستش می‌کنیم,
‫همراهم بیا,
‫- آب می‌خوام, ‫- پایین آب هست,
‫- نمی‌شه, پنج دقیقه دیر کردیم, ‫- اشکال نداره,
‫فقط آماده‌اش کن، خب؟
‫جاش درست نیست,
‫نه، خوبه,
‫هی، می‌تونی کمکم کنی؟
‫- بیا پشت صحنه, ‫- الان؟
‫فقط,,, یکم استرس دارم,
‫فکر یکم,,,
‫یه چیزی لازم دارم,
‫- نه، وقتش رو نداریم, بسه, ‫- وقت داریم,
‫- تو فقط,,, ‫- خیلی‌خب پس، من رو بزن,
‫- بزن توی گوشم, ‫- نه!
‫وگرنه نمی‌تونم برم روی صحنه, ‫نمی‌تونم برم,
‫- خوبی؟ وای, ‫- آره، خوبم,
‫هی!
‫- نه! ‫- نمی‌تونم نفس بکشم!
‫نکن!
‫کمک! «نورا»، نکن,
‫- نکن,,, پاره نکن! ‫- صبر کن، «نورا»,
‫«اینگوار»؟ بیست ثانیه,
‫حاضری؟
‫حاضریم؟
‫آره,
‫گوش کن!
‫گفتی که نجاتم می‌دی,
‫ولی من رو به آتش هدایت کردی!
‫من بچه‌هات رو به خونه‌ام راه دادم,
‫ولی همچنان برعلیه‌ام شهادت دادی!
‫گفتم که باید سرویس پذیرایی می‌گرفتیم, ‫خیلی کار سنگینیه,
‫هی,,, هی,,,
‫خوبم, خوبم,
‫- مامان، باز هم کیک بهم می‌دی؟ ‫- حتما,
‫گفتم دیگه نخوره, چهارتا خورده,
‫- تو رو خدا مامان, ‫- نه، اول یه چیزی بخور,
‫چه سخنرانی قشنگی بود,
‫از طرف هر دومون بود,
‫مامانت خیلی بهت افتخار می‌کرد، ‫همیشه می‌گفت,
‫- آره, ‫- خب، «سیسل»، وای,
‫خیلی پیش اومده بود که من رو ببره تئاتر ملی,
‫می‌دونی، اون دفتر مامان‌بزرگت بود، ‫قبل این که مریض بشه,
‫اونجا می‌نشست و با مردم حرف می‌زد، ‫سعی می‌کرد بهشون کمک کنه,
‫یا اون‌ها از رازهاشون باهاش حرف می‌زدن,
‫بچه که بودم از توی این اجاق ‫ صحبت‌هاشون رو می‌شنیدم,
‫- اجازه داشتی؟ ‫- نه, اصلا خبر نداشتن,
‫,,,قضیه مال خیلی وقت پیشه ولی
‫،نمی‌دونم باید چیکار کنم ‫,بهتون تبریک بگم یا تسلیت
‫خب، هر از گاهی حرف می‌زدیم,
‫- چی شده؟ ‫- هیچی,
‫بابا اومده,
‫- می‌دونستی؟ ‫- نه,
‫ولی بهش خبر دادم,
‫سلام بابا!
‫اینجایی پس! ببخشید,
‫سلام,
‫سلام دخترهام,
‫- «ئِریک» رو دیدی؟ ‫- نه، اومده؟
‫- کلیسا ندیدمت, ‫- حوصله نداشتم, چرا بیام کلیسا؟
‫- مگه مذهبی بود؟ ‫- گفتیم قشنگ می‌شه,
‫خیلی,,, ناراحت‌کننده است,
‫واسه شما مادر خیلی خوبی بود، ‫نه؟ خیلی خوشگل بود و,,,
‫- خوشگل؟ ‫- مثل خودتون,
‫خیلی باهوش بود,
‫همیشه حق با اون بود,
‫- ببین! بابابزرگ اومده, ‫- خب سلام!
‫صبح‌بخیر,
‫- آره، سلام, سلام, ‫- سلام, خیلی وقته ندیدمت,
‫- این «ایون» عه, ‫- معلومه که «ایوان» رو می‌شناسم,
‫خیلی وقته هم رو می‌شناسیم,
‫وای، چقدر بزرگ شدی!
‫- توی کلاس قدت از همه بلندتره؟ ‫- نمی‌دونم, فکر نکنم,
‫از همه گنده‌تری؟
‫نه؟
‫سلام,
‫بیا,
‫الان داشتم بهت فکر می‌کردم,
‫- این‌ها چیه؟ ‫- مال منن,
‫خوبی؟
‫خوبم، چطور مگه؟
‫- تا وقتی که هستم باید با هم حرف بزنیم, ‫- خب؟
‫یه چیزی هست که باید بهت بگم,
‫- الان نمی‌تونی بهم بگی؟ ‫- نه، اینجا نمی‌شه,
‫به نظرم وقتشه که بشینیم و درست ‫و حسابی با هم حرف بزنیم,
‫«فردریک» می‌تونه با تویوتاش این‌ها رو ببره,
‫- ببخشید, ‫- وای,
‫چیزی نیست، مرسی,
‫فقط امیدوارم حس نکنه,,,
‫که یهویی باید پدری کنه و,,,
‫- مراقبم باشه, ‫- نه,
‫ولی حداقل تلاشش رو می‌کنه,
‫ممکنه واسه اون هم راحت نباشه,
‫ببین می‌خواد با خونه چیکار کنه؟
‫- یعنی چی؟ ‫- مالک اونه,
‫- عه؟ ‫- بعد طلاق به مامان رسید,
‫ولی سند رو انتقال ندادن,
‫خب؟
‫حیف شد, امیدوار بودیم یکم پول گیرمون بیاد,
‫چرا تو بهش نگی؟
‫اصلا جرئت نداری در مورد ‫ چیزی باهاش حرف بزنی,
‫- ندارم؟ که این‌طور, ‫- نداری,
‫- معلومه دارم, ‫- نه,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫عالی شدی, چی می‌خوری؟
‫فقط یه قهوه,
‫- دیگه چیزی نمی‌خوای؟ ‫- نه,
‫- یه قهوه واسه این خانم زیبا لطفا, ‫- بله ممنون,
‫- شما چی؟ از غذا لذت بردید؟ ‫- هر چیزی شما بیارید لذت می‌برم,
‫فکر کرد زن و شوهریم,
‫خیلی بهت فکر کردم, نگران بودم,
‫خیلی‌خب، خودت چطوری؟
‫خب، خوبم, سرم شلوغه,
‫شاید قضیه‌ی مرور کارنامه‌ی فیلم‌هام ‫توی فرانسه رو شنیده باشی,
‫- نه، از کجا باید شنیده باشم؟ ‫- فیلمی که دارم می‌سازم، مهم‌تره,
‫موفق می‌شی,
‫به نظرم بهترین فیلم‌نامه‌امه، ‫«میکل» هم موافقه,
‫- «میکل» هنوز تهیه‌کننده است؟ ‫- می‌گه شانس بهم رو کرده,
‫مستندم توی کلی کشور داره پخش می‌شه, ‫افتادم روی غلتک,
‫می‌خواستی در مورد چیزی باهام حرف بزنی؟
‫آره,
‫این فیلمم در مورد,,,
‫یه زن جوانه که یه مادره,,,
‫و خب، می‌خوام تو نقش اول رو بازی کنی,
‫واسه تو نوشتمش,
‫فقط تو می‌تونی ایفاش کنی,
‫مرسی,
‫ولی تو اصلا بازیگری من رو ندیدی,
‫چرا, چندین باری توی «مده‌آ» دیدمت,
‫- حین میان‌پرده‌اش رفتی, ‫- از تئاتر خوشم نمیاد,
‫طراحی‌صحنه‌اش مزخرف بود, ‫ولی تو عالی بودی,
‫دو دقیقه وقت لازمه که بفهمم ‫یه بازیگر خوبه یا نه,
‫نقشش از خیلی جهات خوبه واست,
‫لیاقتت بیشتر از نمایش‌نامه‌های ‫یه قرن پیشه,,,
‫که واسه سالمندان پخش می‌کنن,
‫این یه نقش واقعی توی یه فیلمه,
‫آره، کمک مالی هم می‌کنه, ‫سریالم خوب پیش رفته,
‫آره، یه کمکی می‌کنه,
‫با «میکل» حرف زدم, ‫مطمئنم می‌تونه پول جور کنه,
‫فیلم رو توی خونه ضبط می‌کنیم,
‫- خونه‌ی خودمون؟ ‫- آره,
‫عالیه,
‫من نمی‌خوام توش نقشی داشته باشم,
‫- می‌تونی از بازی تو سریالت یکم فاصله بگیری, ‫- خیلی وقته تموم شده,
‫خیلی بهتر از این حرف‌هایی,
‫- دیدیش؟ ‫- معلومه,
‫خب نظرت چیه؟
‫نظر من مهم نیست,
‫دوست دارم نظرت رو بشنوم,
‫چنین چیزی سلیقه من نیست, ‫هیچ چیز بصری‌ای نداره,
‫اصلا چهره‌ات رو نمی‌بینیم، ‫چشم‌هات رو نمی‌بینیم,
‫ولی خب من مگه چی بلدم؟ ‫مردم دوست دارن دیگه,
‫بحث نظر مردم نیست, ‫نظر خودت چیه؟
‫مشکلش تو نیستی,
‫این نقش,,,
‫ممکنه باعث موفقیتت بشه,
‫قرار نیست با هم کار کنیم بابا,
‫- حتی نمی‌تونیم با هم ارتباط برقرار کنیم, ‫- فقط بخونش، و بعد بهت زنگ می‌زنم,
‫- بهم زنگ نزن، همیشه مستی, ‫- ولی نگرانتم,
‫تو حق نداری نگران من باشی,
‫- فقط بخون کوفتی رو! ‫- چرا؟
‫,هیچ نتیجه‌ای نداره
‫ایست!
‫نه!
‫ثابت بشین!
‫نباید تکون بخوری,
‫حین اکران نزدیکت نشسته بودم,
‫متوجه شدم که تو هم حینش خیلی ‫تحت‌تاثیر قرار گرفتی,
‫هوم، آره,
‫ببخشید، چیزه,,,
‫بیست سال پیش بود فکر کنم که دیدمش,
‫و به وضوح یادمه، با جزئیات، ‫زمانش و,,,
‫روزهای صحنه رو, مردم رو,
‫خب من، همراه دوستان فیلمبرداری می‌کنم,
‫خانواده‌ی من هستن,
‫آره و,,, ‫توی این فیلم بیشتر هم هستن، نه؟
‫- دخترم «اگنس» رو می‌گی؟ ‫- آره,
‫همونیه که نقش آنا رو بازی می‌کنه,
‫خیلی ممنون,
‫خب، آخرین سوال رو ازت بپرسم,
‫از زمان «آیدیل» که پونزده سال پیش بود,,,
‫هنوز فیلم بلندی نساختی و همه ‫ واسشون سوال شده,
‫باز هم قراره فیلم بلندی از ‫ «گوستاو بورگ» ببینیم؟
‫خب امیدوارم,
‫همچنین, ممنون آقای «بورگ»,
‫عه، «گوستاو»!
‫«گوستاو»!
‫ببخشید، ببخشید, ‫«ریچل کمپ» از فیلمت خوشش اومد,
‫می‌خواد بری باهاش رستوران ‫ اکسلسیور شام بخوری,
‫می‌دونی کجاست؟
‫و جشنواره تمام هزینه‌ها رو پرداخت می‌کنه,
‫همراه کارگردان «گوستاو بورگ» اومدم, ‫قراره بره سر میز «ریچل کمپ»,
‫- ببخشید، مراسم خصوصیه, ‫- «گوستاو بورگ»!
‫- ممنون که اومدی! ‫- بذارید واستون صندلی بیارم,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫- بفرما, ‫- مرسی,
‫خیلی تحت‌تاثیر فیلمت قرار گرفتم,
‫- واقعا شاهکاره, ‫- واقعا,
‫- مرسی, ‫- استثنایی بود,
‫- اکرانت چطور پیش رفت؟ ‫- خوب پیش رفت,
‫اکران عالی بود, کل سالن خوششون اومد,
‫ما هم خوشمون اومد,
‫عالی بود, پاییز که منتشر می‌شه باید ببینیش,
‫- فکر کنم باید,,, ‫- چطوری کار می‌کنه؟
‫باز هم چتر می‌خوای؟
‫- باز هم می‌خوای؟ ‫- مرسی,
‫- این رو ببین, ‫- بسه!
‫کاش می‌تونستم فیلم‌هایی شبیه تو درست کنم,
‫فقط,,, یهو امروز به ذهنم رسید,
‫فکر نکنم تا حالا چنین فیلمی دیده باشم,
‫واقعا,,,
‫تحت تاثیرش قرار گرفتم,
‫مرسی,
‫راستش داشتم فکر می‌کردم که یکم فاصله بگیرم,
‫کلی پروژه توی برنامم دارم,
‫نقش‌های خوبین ولی,,,
‫- اصلا مناسب من نیستن, ‫- خب قبول نکن,
‫اگه همین‌طوری یهویی برم «سم» وحشت می‌کنه,
‫حق داره,
‫گور پدر «سم»,
‫زندگی خودته,
‫تو چی؟
‫روی چیز جدیدی کار می‌کنی؟
‫نه فکر کردم می‌کنم، ولی,,,
‫نتونستن پولش رو جور کنن؟
‫یه همچین چیزی,
‫می‌برت هتل,
‫مرسی,
‫- خیلی خوشحال شدم دیدمت, ‫- همچنین,
‫- «ریچ»؟ ‫- «ریچل»!
‫- آقا! ‫- نه، نه، نه!
‫«ریچ»، گوشیت پیش منه! وای!
‫بچه‌ها!
‫- نمی‌خواستی بری؟ ‫- می‌خوای برم؟ باشه,
‫نه ولی خیلی,,,
‫داری صمیمی و نزدیک می‌شی,
‫- خوشت نمیاد نزدیک شم؟ ‫- چرا، از نزدیک شدن خوشم میاد,
‫چرا از صمیمیت می‌ترسی؟
‫- مشخصه که واست سخته, ‫- آره، سخته,
‫خوبه که زن داری و من نباید,,,
‫به این فکر کنم که چقدر به گا رفتم,
‫عجب‌ها، چقدر راجع به خودت بد حرف می‌زنی، ‫مگه چقدر به گا رفتی؟
‫درصدش رو بگم؟
‫هشتاد درصد,
‫- هشتاد, ‫- پس یعنی بیست درصد,,,
‫این همون درصدیه که الان می‌بینی,
‫با مدیر تئاتر حرف زدی؟
‫به نظرش باید,,,
‫برم پیش روان‌شناس,
‫آره,
‫- خب، چرا که نه؟ ‫- دیگه تایید که نکن!
‫نه، آخه نوعی ترسه, روان‌شناس ممکنه کمک کنه,
‫ولی انقدر هم بد نیست، فقط,,,
‫- باید کتکت می‌زدم, ‫- آره, آره,
‫ببخشید, خیلی شدید بود ولی,,,
‫- ممکنه نظرت عوض بشه و گزارش بدی, ‫- نمی‌دم,
‫قسم می‌خورم, خودم رو خوب می‌شناسم,
‫- روان‌شناس لازم ندارم, ‫- به نظر من که داری,
‫- چرا که نه؟ ‫- مامانم,,,
‫- یعنی، مامانم روان‌شناس بود, ‫- قرار نیست بری پیش مامانت,
‫- بذار یه بار دیگه ببوسمت, ‫- آره، ولی,,,
‫- نه، این‌طوری نه, ‫- تموم شد دیگه!
‫- فردا می‌بینمت, ‫- منم,
‫یعنی، وقتی که می‌ری روی صحنه، ‫خیلی دور از عقله,
‫بدنت، کل بدنت وقتی با حضار ‫مواجه می‌شی می‌خواد جیغ بزنه,
‫- جایی نداری که مخفی بشی, ‫- و اضطراب نیست؟
‫نه، عاشقشم! عاشقشم!
‫و این,,,
‫این کلنجار، خشم، حس بی‌عدالتی,,,
‫بار مسئولیت,
‫وقتی می‌گه از درگیری اجتناب می‌کنه، ‫می‌گه که از چه خصوصیت خودش بدش میاد,
‫چیزی که در موردش دوست دارم، ‫احتمالا اینه که,,,
‫شخصیتی رو خلق می‌کنه, ‫توی زاویه‌ی دیدش غرق می‌شه، یا توی,,,
‫احساساتش با فرض این که ‫ نقش دیگری رو بازی می‌کنه,
‫شاید این امنیت رو بهم بده که با ‫احساسات خودم ارتباط برقرار کنم,
‫یعنی نمی‌خوای خودت باشی؟
‫این طور به نظر میاد, ‫نظر مامان چی می‌بود؟
‫نه، داری تقلب می‌کنی, برو عقب, نه,
‫نه، می‌تونی بری نزدیک‌تر,
‫نه، نه, اینجا، اینجا!
‫دوست‌پسر داری؟
‫نه، ندارم,
‫نمی‌خوای داشته باشی؟
‫چرا که نه,
‫ولی انقدر راحت نیست,
‫- ولی من دوستت دارم, ‫- آره,
‫من هم دوستت دارم,
‫بزرگ که شدم می‌خوام باهات ازدواج کنم,
‫لطف داری واقعا,
‫- ولی امکان نداره, ‫- می‌دونم,
‫- خوابیدی؟ ‫- نه,
‫خیلی بامزه است!
‫فکر کنم ازم خواستگاری کرد,
‫- تبریک می‌گم, ‫- اتفاق معمولی‌ای نیست,
‫امروز که از پارک برگشت، ‫اومد پیشم,,,
‫مستقیم بهم نگاه کرد و گفت «می‌بینمت,»
‫از کجا یاد گرفته؟
‫- تو گفتی؟ ‫- شاید توی مدرسه شنیده,
‫توی مدرسه می‌گن «می‌بینمت,»؟
‫خوبی؟
‫- ببخشید, ‫- هی,
‫- چیه؟ ‫- خوبم,
‫به نظرم بهتره برم خونه,
‫نه، صبر کن,
‫- خوبم, ‫- مطمئنی؟
‫- جدی؟ چیزی شده؟ ‫- نه، خوبم, ببخشید,
‫خیلی‌خب,
‫- حالش خوبه؟ ‫- آره,
‫- به نظرت,,, باز اون‌طور شده؟ ‫- فکر نکنم,
‫به نظرم صرفا تنهاست,
‫- باعث ناراحتی می‌شه؟ ‫- یکم,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫عجیبه,
‫وقتی که مامان مریض شد به این فکر بودم که,,,
‫بیام این خونه و با «ایون» و «ئریک» اینجا باشم,
‫- می‌خوای اینجا زندگی کنی؟ ‫- نه,
‫پولش رو نداریم که سهم کسی رو بخریم,
‫همه‌اش رو بررسی کردم, صرفا مدارک قدیمیه,
‫خب، بابت کارهایی که کردی ممنون,
‫عالی شده,
‫هر چیزی که می‌خوای رو ‫نگه دار و بقیه رو بریز دور,
‫آخه کلی چیز خوب اینجا هست,
‫چیزهایی که ارزش معنوی دارن, بیا ببین,
‫مثلا من گلدون رو می‌خوام,
‫- آره، قشنگه, ‫- جدا؟
‫- چون من می‌خوامش؟ ‫- نه، مال خودت,
‫نه، هدف اینه که با هم ببینیم و تمومش کنیم,
‫آره, خب پس مال من,
‫وای,
‫[یادت نره اجاق رو خاموش کنی,]
‫- چند وقت می‌خواد اینجا بمونه؟ ‫- چیزی نگفت,
‫واسه فروش اومده اینجا دیگه؟
‫واقعا نمی‌دونم که,,,
‫حدود ساعت دو بعد از ظهر میاد, ‫می‌تونی از خودش بپرسی,
‫- فکر نکنم, ‫- نمی‌شه تظاهر کرد که اینجا نیست,
‫سعیم رو می‌کنم,
‫برخلاف انتظارم نمی‌خواد ‫ خونه رو بفروشه، ولی,,,
‫خب یه پروژه داره,
‫جان؟
‫خوبه, داره یه فیلم جدید درست می‌کنه,
‫چه پروژه‌ای؟
‫- همونی راجع بهش حرف زدین, ‫- فیلمی که واسه من نوشته؟
‫آره، همون نقشی که نخواستی,
‫- پولش رو جور کرده؟ ‫- لابد کرده,
‫خیلی چیزی نگفت, ‫فقط پرسید تو میای یا نه,
‫خیلی‌خب,
‫- خودشه؟ ‫- آره,
‫وای، «ریچل کمپ» اومده,
‫وای,
‫- وای! ‫- هی؟ «نورا»؟
‫هی، بیا,,,
‫همونه, هیچی فرق نکرده,
‫خوشحال شدم دوباره اینجا دیدمت,
‫یه کافه اون سمتی هست, ‫کارمون که تموم شد خبرتون می‌کنیم,
‫سلام, «نورا» اینجاست؟
‫نه، باید می‌رفت,
‫- «ریچل» این دخترمه، «اگنس,» ‫- سلام, «ریچل» هستم,
‫خوشوقتم,
‫- شما هم توی این کارین؟ ‫- نه، واسه تحقیقات کمک می‌کنه,
‫یه تاریخی,,, تاریخدان آکادمیکم, ‫ ببخشید، من,,,
‫نمی‌تونم خوب حرف بزنم,
‫شناختیش؟
‫- نقش «آنا» رو توی فیلمم داشت, ‫- خیلی وقت پیش بود,
‫معلومه, وای,,,
‫تو «آنا» هستی! ‫درسته! متوجه شدم,
‫- می‌شه یه سلفی باهات بگیرم؟ ‫- آره، حتما,
‫معروفیتت شوکه‌ام کرد,
‫مرسی,
‫خب، اینجاست، داره با پسرش حرف می‌زنه,
‫می‌دونی، این سکانس آخره, پایانشه, ‫داره یه چیزی واسش درست می‌کنه که بخوره,
‫واسش مهمه, آخرین لمس مادرانه مثلا,
‫هم رو بغل می‌کنن و پسرش می‌ره,
‫و لحظه‌ای که در بسته می‌شه، ‫چیزی درونش عوض می‌شه,
‫انگار که خیالش راحت می‌شه، ‫نظرت چیه؟
‫پسره داره می‌ره دیدن پدرش، ‫مادرش هم عجله‌ای نداره,
‫- اینجا هم یه سیمیه که روش لباس خشک می‌کنن, ‫- بند رخت,
‫- آره، بند رخته,
‫و می‌ره اینجا و شروع می‌کنه به آماده کردن,
‫یهویی,
‫می‌شنوه که در ایوان باز می‌شه, بیا,
‫پسرشه, پرچمش رو یادش رفته, ‫پرچم نروژ رو,
‫آره، هفدهم ماه مه هست, ‫روز ملیه,
‫گفتم که همه‌اش یه برداشته؟
‫- یه برداشته؟ ‫- آره,
‫کلش؟
‫کل سکانس آخر یه برداشته, ‫تدوین نداره,
‫هماهنگی کامل بین زمان و مکان لازمه,
‫وای,
‫خب,,,
‫پسره همون‌جا ایستاده، ‫بهش نگاه می‌کنه,
‫یه مشکلی هست, متوجه نمی‌شه,
‫و پرچمش رو می‌گیره و می‌دوه و می‌ره,
‫مادرش میاد اینجا که مطمئن بشه ‫ این سری واقعا رفته,
‫فقط صدای بسته شدن در رو می‌شنویم، ‫چون دوربین اینجاست,
‫به سمت مادره, و خیلی مهمه,
‫حالت چهره‌اش توی این سکانس,
‫داره به چی فکر می‌کنه؟
‫دقیقا,
‫بعد برمی‌گرده اینجا,
‫- و اینجا انجامش می‌ده؟ ‫- آره,
‫به نظرت وزنش رو تحمل می‌کنه؟
‫خب همین‌طوری رخ داده, ‫واسه مادر خودم,
‫- مادر خودت؟ ‫- آره,
‫- ولی اینجا نبوده؟ ‫- چرا,
‫- خیلی وقت پیش بوده, ‫- وای نه!
‫از همون استفاده کرد,
‫- این؟ ‫- آره,
‫رفت روش,
‫ولی اون مشخص نیست,
‫سکانس این‌طوری تموم می‌شه که ‫برمی‌گرده و در رو می‌بنده,
‫فقط صداش رو می‌شنویم,
‫و دوربین می‌ره اون سمت,
‫می‌شه بپرسم که چرا بعد چنین اتفاقی ‫ نقل‌مکان نکردی؟
‫خب نقل‌مکان کردیم,
‫رفتیم سوئد, پدرم سوئدی بود,
‫دوست دارم بیشتر از مادرت بشنوم,
‫اونی که توی فیلمنامه‌ است مادرم نیست,
‫آره، ولی همچنان قبول می‌کنن, ‫آره، می‌دونم,
‫عالی می‌شه, انگیزه داره,
‫بهش گفتم اون چهارپایه,,,
‫همونی که مامانم باهاش ‫خودش رو حلق‌آویز کرده,
‫همونی که مال ایکه‌آ بود؟
‫«این منم؟»
‫«این منم؟» افکارم، احساساتم، ‫طوری که می‌خوابم و یا نمی‌خوابم,,,
‫آخه متوجه نمی‌شم که چطور این,,,
‫- ممکنه من باشم, ‫- قبلا هم اومدیم اینجا,
‫- یعنی خودت رو نمی‌شناسی؟ ‫- نه,
‫خیلی سال پیش، اسم دفتر روان‌شناس ‫«کتابخانه» بود,
‫اکثرا خالی بود, «کارین»، دختر بزرگ,,,
‫اونجا دوست‌هاش رو جمع می‌کرد ‫ و آهنگ گوش می‌کردن,
‫وقتی که جنگ شروع شد کارین ‫ به نیروهای مقاومت پیوست,
‫یه روز عصر در سال ۱۹۴۳، ‫پلیس دولتی اومد دنبالش,
‫دو سال رفت زندان, ‫ هیچوقت از اردوگاه زندان حرفی نزن,
‫بیا, گوش کن,
‫بعد جنگ «کارین» ازدواج کرد و ‫ صاحب خونه‌ی خانوادگی شد,
‫سال ۱۹۵۱ «گوستاو» رو به دنیا آورد,
‫چندین سال بعد، وقتی که «گوستاو» ‫فیلمساز شده بود، گفت,,,
‫«هیچی از سایه‌ها زیباتر نیست,»
‫خانه‌ی کودکیش رو تصور می‌کرد,
‫خواهر کوچیک «کارین»، «ایدیث»، ‫با دوستش «لیلیان» اومدن توی خونه زندگی کنن,
‫«ایدیث» به میل خودش بچه نداشت، ‫ولی «گوستاو» اون تابستون بهشون سر می‌زد,
‫اگه کسی شکایت می‌کرد، «ایدیث» صدای ‫موسیقی رو زیاد می‌کرد، مطمئن بود که,,,
‫یه نفر از همسایه‌ها خواهرش ‫رو حین جنگ لو داده,
‫وقتی که «ایدیث» مرد، ‫«گوستاو» آخرین وارثش بود,
‫سال ۱۹۸۶، با تمام خاطراتش برگشت به خونه,
‫دو داستان وجود داره که «گوستاو» ‫ چطور با همسرش «سیسل» آشنا شده,
‫خود «سیسل» گفت که به عنوان یه بیمار ‫که بی‌خوابی داشته اومده پیشش,
‫واسش مشخص بود که برگشتن به اونجا,,,
‫پیچیده‌تر از چیزی بوده ‫ که بهش اعتراف می‌کنه,
‫قضیه از دید «گوستاو» بزرگ‌تر بود,
‫خیلی خیره‌کننده بود,
‫فهمیدم که روان‌شناسه، ‫و مشکل روانی پیدا کردم,
‫شش ماه بعدش «سیسل» باردار شد,
‫سه هفته قبل تولد «نورا» در ‫ دسامبر ۱۹۸۷ ازدواج کردن,
‫با خواهر کوچک‌ترش یعنی «اگنس»، ‫یه خانواده‌ی چهار نفره شدن,
‫- که مسخره است؟ با ما بودن مسخره است؟ ‫- منظورم این نیست,
‫باز چرا اون مزخرفات رو پیش کشیدی؟
‫بعد طلاق، «گوستاو» برگشت سوئد,
‫خونه خالی‌تر و خالی‌تر شد,
‫[تو رو خدا باهام عکس بگیر,]
‫با «پیتر» حرف زدی؟
‫«پیتر» پیرمرده,
‫- ده ساله فیلم ضبط نکرده, ‫- من هم نکردم,
‫- نه، ولی اون بازنشسته شده, ‫- بخاطر من قبول می‌کنه, باهاش حرف می‌زنم,
‫- نمی‌ذارم کس دیگه‌ای فیلمبرداری کنه, ‫- باشه، ولی,,,
‫- باید خودت بری باهاش حرف بزنی, ‫- حتما,
‫«حتما»؟ برو بزن,
‫- از تو که پیرتر نیست, ‫- چرت نگو,
‫- نظرت راجع به نروژ چیه؟ ‫- عاشق نروژم,
‫خیلی قشنگه, مردمش مهربونن,
‫خیلی مهمان‌نوازن,
‫این محصول مال نتفلیکسه, ‫یعنی توی سینما نشونش می‌دن؟
‫حتما, پس کجا نشون بدن؟
‫همچنان داریم در موردش بحث می‌کنیم، ‫ولی برنامه قطعا همینه,
‫یه سوال دیگه از «ریچل کمپ»,
‫در مورد بازخورد آخرین فیلمت ‫ یعنی «انتخاب کتی» هست,
‫حتما باعث ناامیدیت شد,
‫من خیلی به اون فیلم افتخار می‌کنم,
‫ولی فکر نکنم هدف این مصاحبه ‫اون فیلم بوده باشه، نه؟
‫اضطراب داشتین که همچین نقشی رو
‫توی درام واقعی قبول کنین؟
‫من دارم توی این فیلم بازی می‌کنم چون,,,
‫این چه سوال مسخره‌ای بود کردی، ها؟
‫«ریچل کمپ» بهترین بازیگر نسل خودشه,
‫خوش‌شانسید که اینجا حضور داره, ‫باید ازش ممنون باشید,
‫برو بیرون!
‫- برو بیرون! ‫- باشه, ممنون,
‫عجب احمقی بود,
‫بهتر نیست سوال‌ها رو ‫از قبل مشخص کنین؟
‫- نمی‌شه که, ‫- مردک ترول تیک‌تاکی,
‫- دوباره ای‌اس‌ام‌آر که نیست؟ ‫- خوابم می‌بره,
‫- خودش بهم یاد داد, ‫- برای اون هم انجام دادم,
‫نمی‌خوام براتون سخنرانی کنم، ‫ولی حس می‌کنم
‫باید قدردانی توی دلم رو ابراز کنم,
‫فقط می‌خوام بگم چقدر خوشحالم ‫که با شما کار می‌کنم,
‫- البته هنوز از کارمون مونده,,, ‫- درموردش صحبت کرده بودیم,
‫آره، من و تو هم کلی صحبت کردیم,
‫قبل از افتتاحیه همه چی رو درست می‌کنیم,
‫«یاکوب»، می‌دونم اوضاع خونه ‫برات سخت شده
‫ولی,,,
‫بابت زحماتی که می‌کشی ممنونم, ‫اگه کاری بود می‌تونی بهم بگی,
‫- همیشه, ‫- ممنونم, حتما,
‫ولی,,, آره خلاصه,
‫به نظرم خیلی خفن می‌شه,
‫- موافقم, ‫- سلامتی!
‫- سلامتی!
‫ولی بهم نگفته بودی ‫داری طلاق می‌گیری,
‫آره، چون خیلی درگیر تمرین بودیم,,, خب,
‫آره,
‫- چندان فرصت خاصی پیش نیومد, ‫- می‌فهمم,
‫ولی مثلا,,,
‫- به خاطر خودمون که نیست؟ ‫- نه، قضیه اون نیست,
‫اگه خواستی حرف بزنی,,,
‫می‌تونی روم حساب کنی,
‫- شما نمیاید شنا کنید؟ ‫- برید تو آب!
‫- یک، دو,,, ‫- خیلی‌خب,
‫- سه! ‫- وای!
‫دیگه لازم نیست قایم بشیم,
‫ببین,,, راستش نمی‌دونم,
‫- سلام! ‫- سلام!
‫- بابا اومده؟ ‫- هنوز نه,
‫- سلام! مبارک باشه! ‫- مرسی,
‫وای! چقدر پاپیون بهت میاد!
‫سلام! پیتزا داریم؟
‫سلام, بذار باهات دست بدم,
‫این رکورد هنوز مال منه,
‫نه,
‫از اونجا شروع کن,
‫سلام! خوش اومدی,
‫- خوشحالم می‌بینمت, ‫- همچنین,
‫مبارک باشه! تولدت مبارک!
‫نه سالت شده, ‫دیگه مرد شدی,
‫- گمونم از عروسی به بعد ندیدیش, ‫- مگه می‌شه زنی مثل «ترِسِه» رو فراموش کرد؟
‫- سلام, وای، این رو از کجا گرفتی؟ ‫- چند تا لیوان بیار,
‫سلام بابا,
‫سلام,
‫آره، بهش خورد,
‫تولید فیلم چطور پیش میره؟
‫- خوبه, ‫- تعریفش رو شنیدم, هیجان‌انگیزه,
‫- کار کردن با «ریچل کمپ» چطوره؟ ‫- هی,,,
‫فقط دارم می‌پرسم ‫کار کردن باهاش چطوریه,
‫هنوز آماده نیست, ولی تقریبا شده,
‫شنیدم با یه چهارپایه ایکه‌آ راضیش کردی,
‫کل روز می‌خواد ‫به ماسماسکش نگاه کنه؟
‫بیست دقیقه دیگه وقت داره ‫با تلفنش بازی کنه,
‫کی؟ «ایون» رو می‌گین؟
‫واسم سوال بود چقدر از وقت استفاده ‫از گوشی تو مونده, تموم نشده؟
‫- از وقت استفاده از گوشیم؟ ‫- مگه همچین قانونی ندارین؟
‫- بذارش کنار, ‫- پیتزا آماده است,
‫- فقط,,, ‫- بذار,
‫[برگشت‌ناپذیر] [معلم پیانو]
‫- خب، حالا چی باید بگی؟ ‫- ممنونم,
‫نگاه کن, مونیکا بلوچی لامصب رو ببین,
‫این فیلم هم باعث می‌شه رابطه ‫زن‌ها با دنیای مادرانه رو بفهمی,
‫دستت درد نکنه,
‫- مرسی، ولی پخش‌کننده دی‌وی‌دی نداریم, ‫- خدا رو شکر,
‫- حالا یه‌جوری می‌بینیم, ‫- خیلی وقته دیگه فیلم نمی‌بینم,
‫خودت نمایشنامه بنویس,
‫آره خب، گفتنش واسه تو راحته,
‫واسه چی منتظری یه پیرمرد ‫نقش «اوفلیا» رو بهت بده؟
‫- دارم توی «هملت» بازی می‌کنم, ‫- با «ریچل» درموردش صحبت کردم,
‫داره پروژه‌های خودش رو می‌سازه, ‫شرکت تولید فیلم داره,
‫بازیگر بودن واقعا سخته,
‫هیچ تصمیمی با خودشون نیست, ‫باید صبر کنن بقیه انتخابشون کنن,
‫- در درازمدت خوب نیست, ‫- من,,,
‫اعتماد به نفس آدم رو می‌خوره ‫و نیازش به توجه غیرقابل تحمل می‌شه,
‫من اگه زنم بازیگر بود ‫نمی‌تونستم باهاش زندگی کنم,
‫مگه کم با بازیگرها سکس کردی؟
‫هنرمندهای امروزی خیلی خرده‌بورژوا شدن, ‫وقتی بچه‌ها رو باید برد تمرین فوتبال و,,,
‫ماشینت رو با مال بقیه مقایسه کنی، ‫دیگه نمی‌تونی یه چیزی مثل «اولیس» بنویسی,
‫پس آزادی هنری چی شد؟ ‫هنرمند باید آزاد باشه,
‫یعنی بچه‌دار نشه، بابا؟
‫«نورا»، این حرف رو نزن,
‫الان چند سالته؟
‫وقتی «سیسل» همسن تو بود، ‫دو تا بچه داشت,
‫زمونه عوض شده، بابا,
‫شما دو تا بهترین اتفاق زندگیم هستین,
‫بهترین اتفاق زندگیتیم؟
‫واسه همین ولمون کردی؟
‫این دوره و زمونه همه ‫از باباشون عصبانی‌ان، نه؟
‫ولی خوب بار اومدین، غیر از اینه؟
‫از کجا مطمئنی؟ ‫تو که اصلا ما رو نمی‌شناسی,
‫- دیگه اغراق نکن, ‫- اغراق کردم؟
‫می‌دونم بهت سخت گذشته, ‫خودم رو توی تو می‌بینم,
‫ولی همیشه خدا عصبانی‌ای,
‫سخته آدم کسی که انقدر ‫خشم داره رو دوست داشته باشه,
‫نه؟ لازم نیست تا آخر عمر تنها باشی,
‫واسه هنرت هم خوب نیست,
‫باید عزیزی داشته باشی, ‫تشکیل خانواده بدی و بچه‌دار بشی,
‫از بچه‌دار شدن کسی پشیمون نشده,
‫پیتر؟
‫خوشحالم می‌بینمت, سلام,
‫عجب خونه‌ای داری,
‫آره، از صدقه‌سری «لاسه هالستروم»ئه, نه تو,
‫بعد از دیدن «رود زمان» باهات قرارداد بست,
‫حتما خوش به حال نوه‌هاته,
‫خب، اوضاع که با دنیل هنوز خرابه, ‫بدترین بخشش اینه که بچه‌هاش اذیت می‌شن,
‫اصلا نمی‌تونن بیان پدربزرگشون رو ببینن,
‫ولی خب,,,
‫- فیلمنامه,,, ‫- بدک نیست، نه؟
‫- فوق‌العاده است, ‫- پس هستی؟
‫آره، حتما مشارکت می‌کنم,
‫بیا بریم یه گلویی تازه کنیم,
‫نمی‌خواد,
‫فکر نمی‌کنم زیاد ‫دوربین روی دست لازم بشه,
‫من بیشتر دالی و سه‌پایه توی فکرم بود,
‫شرمنده دیگه صحبت نکردیم, ‫بین فیلم‌ها ارتباطم با بقیه ضعیف می‌شه,
‫من هم همینطور, من هم همینم,
‫باید,,, اگه جواب داد بهت می‌گم,
‫نتفلیکس هم می‌خواد نظر بده,
‫می‌خوان با بقیه هم صحبت کنن,
‫عجب، پس روالش اینطوریه؟
‫آره,
‫روالش همینه,
‫سلامتی,
‫خوشحالم می‌بینمت,
‫[نورا ۲۰۰۶] ‫[نورا ژوئیه ۱۹۹۹]
‫سلام، «نورا», ‫خواستم زنگ بزنم بگم,,,
‫باید با هم صحبت کنیم,
‫نمی‌خوام اینطوری باشه که,,,
‫مثلا من دوست ندارم ‫برم تئاتر ببینم,
‫نه که تئاتر رو دوست نداشته باشم,
‫فقط دوست ندارم,,, تماشا کنم,
‫ولی «چخوف»,,,
‫می‌تونم «چخوف» بخونم,
‫واقعا,,,
‫نه به خاطر نمایشنامه‌ها، فقط,,,
‫خیلی حساسم, تو هم همینطوری,
‫از این نظر شبیه همدیگه‌ایم,
‫گِل بگیرنت,
‫مرسی,
‫برام سوال بود,,,
‫با کی داره صحبت می‌کنه؟
‫وقتی می‌گه «می‌دونی»، ‫خطاب به کی می‌گه؟
‫نظر خودت چیه؟
‫فکر نکنم با مادرش باشه, ‫هیچ‌وقت این رو بهش نگفته بود,
‫گمونم انگار با یه ندای درونی ‫داره صحبت می‌کنه,
‫عجیبه که آدم صحبت کنه ‫ولی کسی رو خطاب نکنه,
‫خوبه,
‫حالا یه بار در حضور «اینگرید» بخونیم,
‫دارم گوش می‌دم,
‫بیا, اینجا بشین,
‫- از نزدیک ببینی, ‫- باشه,
‫دوباره از,,,
‫«دچار یه جور بحرانی شدم» بخون, ‫با «اینگرید» صحبت کن,
‫اگه خواستی می‌تونی لمسش کنی, ‫حس مادرانه پیدا کن,
‫یادت باشه: این حرف رو ‫تا حالا به کسی نزده,
‫خجالت می‌کشه که داره ‫اینطوری دعا می‌کنه,
‫شاید بخوای قایمش کنی، ‫یا به خودت بخندی، ولی,,,
‫احساس خجالت داری,
‫از ضعیف بودن خجالت می‌کشی,
‫خیلی‌خب,
‫باشه,
‫«دچار یه جور بحرانی شدم,»
‫«دوباره خونه تنها بودم,»
‫«روی تخت دراز کشیده بودم و گریه می‌کردم,»
‫«می‌دونم همه روی تختشون ‫دراز می‌کشن و گریه می‌کنن، ولی,,,»
‫«یکی گفته بود دعا کردن ‫مثل مناجات با خدا نیست,»
‫«بیشتر پذیرفتن ناامیدیه,»
‫«اینکه خودت رو عاجز روی زمین بندازی، ‫چون کاری از دستت بر نمیاد,»
‫«تقریبا مثل وقتی ‫که دلت شکسته و می‌گی:»
‫«لطفا بهم زنگ بزن, لطفا من رو ببخش,»
‫«لطفا بذار برگردم,»
‫«من,,,»
‫«به همه‌چی ریده بودم,»
‫«تنهایی نشسته بودم,,,»
‫«گریه می‌کردم,»
‫«بعد برای اولین بار,,,»
‫«نشستم روی زمین و,,,»
‫«دعا کردم,»
‫«نمی‌دونم با کی حرف می‌زدم، ‫ولی بلند بلند می‌گفتم:»
‫«کمکم کن,»
‫«دیگه طاقت ندارم,»
‫«تنهایی نمی‌تونم,»
‫«خونه می‌خوام,»
‫«خونه و آسایش می‌خوام,»
‫وای!
‫کاش,,, ای کاش,,,
‫مادرش هم توی فیلم ‫اینطوری رفتار می‌کرد,
‫آره,
‫دقیقا,
‫مطمئنی به انگلیسی جواب میده؟
‫آره، معلومه,
‫بهتر نیست مثل «اینگرید» ‫لهجه نروژی داشته باشم؟
‫من که لهجه ندارم, دارم؟
‫- سوئدیه, ‫- لهجه دارم؟
‫لهجه‌ات اصلا حس نمی‌شه, ‫منظورم اینه که,,,
‫عجیب نیست که همه لهجه اسکاندیناوی دارن، ‫ولی من اینطوری حرف می‌زنم؟
‫خب، شاید, بهش فکر می‌کنم,
‫می‌شه یه کم بیشتر ‫درباره این شخصیت بپرسم؟
‫حتما,
‫گمونم هنوز سوال اصلیم اینه که چرا؟
‫چرا تصمیم گرفت خودکشی کنه؟
‫آره, نظر خودت چیه؟
‫درک می‌کنم که عین مادرش افسرده است,
‫ولی بچه داره,
‫خب، فیلم هم داره ‫همین سوال رو می‌پرسه، نه؟
‫خودت باید دنبال منطقش بگردی,
‫می‌شه درمورد مادرت بپرسم؟
‫نمی‌خوام فضولی کنم، ‫ولی حس می‌کنم بهش مرتبط باشه,
‫این فیلم اصلا درباره مادرم نیست,
‫[اگنس بورگ پترسون]
‫این کارت ثبت پلیس ایالتی ‫و پرونده اردوگاه زندانشه,
‫شهادت‌نامه «کارین ایرگنس» اینجاست, ‫درخواست دسترسی به کل پرونده رو داده بودین,
‫پرونده‌ها شامل عکس‌هایی ‫از بازسازی روش‌های شکنجه‌ان,
‫یعنی تصاویر ناراحت‌کننده‌ای دارن, ‫خواستم از قبل بدونین,
‫ولی مهم‌ترین اطلاعات رو ‫با برچسب مشخص کردم,
‫خیلی ممنون,
‫[کارین ایرگنس]
‫[محکومیت: تبلیغات ضد نازی]
‫[محاکمه خیانت]
‫[فهرست اسناد مربوط به موارد شکنجه]
‫[در خصوص جرایم خیانت متهم ‫شکنجه‌ کارین ایرگنس]
‫[بست‌های دور پایم را آنقدر ‫سفت کردند که فریاد زدم,]
‫[بازجو مرا به اجاق گاز بست, بسیار داغ بود,]
‫[مرا با تکه چوبی کتک زدند,]
‫[خیلی دردناک بود, ‫این درد تا ماه‌ها ادامه داشت,]
‫بعدا که برای ایون تعریف کرد، ‫حس می‌کرد چیز زیادی برای اضافه کردن نداره,
‫بیشترش رو از قبل می‌دونستن,
‫براش سخت بود که بگه ‫چرا انقدر روش تاثیر گذاشته,
‫آیا به خاطب توصیفات مادربزرگش ‫با اون لحن خشک,,,
‫و بی‌احساسی بود ‫که شکنجه‌ها رو وصف می‌کرد؟
‫یا چون فقط یکی از قربانی‌هایی بود ‫که توی همون پرونده شهادت داده بودن؟
‫گزارش پلیس درباره خودکشی ‫پونزده سال بعد خیلی مختصر بود,
‫هیچ عکسی توی پرونده نبود, ‫فقط اسم پدرش رو دید,
‫از اون بازجویی نشده بود,
‫اون زمان هفت سالش بود,
‫بعدش خیلی سریع باید پَن کنی,
‫نه، وایستا,
‫دقت کن,
‫کات,
‫ببینم,
‫خوب شد، نه؟
‫می‌شه ببینم؟
‫عالیه!
‫چرا نمیای واسه شب اول ‫اجرای «نورا» بریم؟
‫می‌تونیم اول اینجا شام بخوریم,
‫فکر کنم مجبور بشم ‫از دفتر با تاکسی برم,
‫- ولی میای دیگه؟ ‫- آره, معلومه,
‫می‌خوام «ئریک» توی فیلمم بازی کنه,
‫- فوق‌العاده است, ‫- خب؟
‫دیالوگ زیادی نداره، ولی نقشش کلیدیه, ‫پسر «ریچل»ئه,
‫خوب می‌شه، ولی,,,
‫نمی‌دونم, زیاد به تیپ بازیگری نمی‌خوره,
‫من هم دنبال تیپ بازیگر نیستم,
‫خیلی از تیپ‌های بازیگر بچه ‫که ژست‌های نمایشی می‌گیرن بدم میاد,
‫انگار دارن توی موزیکال بازی می‌کنن,
‫«ئریک» خیلی خاصه,
‫رازهایی توی دلش داره,
‫تو هم خجالتی بودی، نه؟
‫ولی جلوی دوربین عالی بودی,
‫باید بازیگری رو ادامه می‌دادی,
‫«سه لیوان آبمیوه می‌خوام,»
‫«ممنون که لباس‌هام رو شستی,»
‫«دیگه تقریبا حتی ‫جرئت نمی‌کنم چشم‌هام رو ببندم,»
‫«می‌ترسم وقتی چشم وا می‌کنم، ‫دیگه پیشم نباشه,»
‫یه استراحت بدیم,
‫انگار حواست یه کم پرته,
‫فقط چون,,, خسته‌ام,
‫اینجا جای اشتباه نداره,
‫تنها اشتباهی که می‌تونی بکنی ‫اینه که گوش ندی,
‫عجله نکن,
‫باشه؟
‫بیا بدون لهجه امتحان کنیم,
‫دوباره از,,, از,,,
‫بالای صفحه قبلی شروع می‌کنیم,
‫- سلام، از آشناییتون خوش‌وقتم, ‫- همچنین,
‫- ببخشید معطل شدی, ‫- نه، ممنون که وقت گذاشتی,
‫حتما, نفرمایید,
‫چرا نقش رو قبول نکردی؟
‫نمی‌تونم باهاش کار کنم,
‫چرا؟
‫زبون همدیگه رو نمی‌فهمیم,
‫- ولی تو رو واسه نقش می‌خواست, ‫- آره,
‫آره,
‫نمی‌دونم,
‫مدام به این فکر می‌کنم که,,,
‫شاید اشتباهی کرده,
‫اصلا نمی‌تونم,,,
‫از پس این نقش بر بیام، می‌دونی؟
‫هر چقدر بیشتر تحلیلش می‌کنم، ‫بودن توی این نقش برام گیج‌کننده می‌شه,
‫انگار غم و اندوهش,,,
‫بخش غالبی از وجودشه,
‫موضوعیتش قشنگه,
‫ولی نمی‌دونم این ریشه,,,
‫همه‌چیزشه,,,
‫یا فقط,,,
‫نمی‌دونم, یا نشونه‌ای از چیز عمیق‌تریه؟
‫نمی‌خوام سرافکنده‌اش کنم، می‌دونی؟
‫خب، بابام,,,
‫آدم سخت‌پسندیه,
‫ولی خیلی کارگردان خوبیه، ‫از بازیت هم خوشش اومده,
‫حماقته که بخوای کنار بکشی,
‫اصلا عادت ندارم, ‫همیشه کنترل امور دست خودم بوده,
‫ولی اگه کنترل دستم نبود، ‫ازش لذت می‌بردم,
‫می‌فهمی؟
‫خیلی پیر شدم,
‫عین سیم‌خاردار روی دشت، ‫یا آخرین «موهیکان» شدم,
‫بعد این تازه‌وارده ‫مدام برام مودبُرد می‌فرسته,
‫آخ، خیلی دلم برای پیتر تنگ شده,
‫کی انقدر ضعیف شد؟
‫خیلی خسته‌ام، «میکل»,
‫چی به سرم اومد؟ ‫همین پونزده سال پیش ۵۵ سالم بود,
‫پر بیراه نمی‌گی,
‫شاید واقعا پیر شدیم,
‫این حتی شاید آخرین فیلممون باشه,
‫فقط خواهشا نگو که باید ‫خودمون رو با زمونه به‌روز کنیم,
‫قول بده,
‫این موضوع,,,
‫می‌دونیم که قبلا با این موضوع فیلم ساختی,
‫ولی هیچ وقت به این شکل ‫باهاش رو به رو نشدی,
‫انقدر خالصانه و خصوصی نبوده,
‫خب، یعنی همه این سال‌ها طول کشید
‫تا به اینجا برسی,
‫ولی باید این فیلم وامونده رو تموم کنی,
‫به روش خودت بسازش,
‫فهمیدی؟
‫- آره, ‫- بذار,,,
‫خیلی‌خب,
‫وایستا,
‫می‌شه یه کم شلش کنی؟
‫بیا,
‫- سلام! ‫- سلام، تبریک می‌گم, بازیت عالی بود,
‫- حرف نداشت, ‫- مرسی,
‫همه دارن می‌گن فوق‌العاده بود,
‫گمونم به خیر گذشت دیگه,
‫آره، راضی بودم,
‫- خوبی؟ ‫- آره، خوبم,
‫- اخیرا جواب تماس‌هام رو ندادی, ‫- می‌دونم,
‫- با بابا اومدی؟ ‫- نه، نتونست بیاد,
‫پرستار گرفتیم، می‌خوایم بعدش ‫بریم تکه‌توپا, تو هم میای؟
‫اجازه هست؟ ‫واقعا باید بهتون تبریک بگم,
‫- خیلی بازی خیره‌کننده‌ای بود, ‫- لطف دارین,
‫آره، الان دارم می‌رم, ‫بهت خبر می‌دم,
‫ولی امشب نمی‌تونم,
‫پیش اومده مریض روی صحنه رفته باشم,
‫تا حالا اجرایی رو لغو نکرده بودم، ‫ولی الان امکانش رو ندارم,
‫معذرت می‌خوام,
‫باشه، ممنون, مرسی,
‫باشه, خداحافظ,
‫- «ئریک» کو؟ ‫- یه کم دیگه می‌رسه,
‫چرا واسه افتتاحیه اجرای «نورا» نیومدی؟
‫دلش نمی‌خواست بیام,
‫ببین,,, این نسخه اصلیه,
‫این ترجمه است,
‫«ئریک» می‌تونه با انگلیسی تمرین کنه, ‫نگران لهجه‌اش نباش,
‫با «میکل» حرف زدی؟
‫باید از مدرسه‌اش مرخصی بگیره,
‫گمون نکنم فکر خوبی باشه,
‫خیلی فکر خوبیه! عالی می‌شه,
‫- نه، مطمئن نیستم دلش بخواد, ‫- معلومه که می‌خواد,
‫- از کجا مطمئنی؟ ‫- باهاش حرف زدم,
‫- باهاش حرف زدی؟ ‫- آره, یعنی اشاره کردم,
‫- خیلی خوشحال شد, ‫- بدون من که نمی‌تونی باهاش حرف بزنی!
‫وقتی تو توی فیلمم بازی کردی,,,
‫قشنگ‌ترین خاطره زندگیم شد,
‫خوب می‌شه, ‫بیا سکانس‌ها رو بخون,
‫تازه به نظرم «ریچل» از ‫فیلمبرداری باهاش خوشحال می‌شه,
‫صحنه‌های شادی داره, ‫باید بقیه جنبه‌های,,,
‫حرف نزن, خواهشا ادامه نده,
‫- نمی‌خوام «ئریک» توی فیلم بازی کنه, ‫- ولی «اگنس»,,,
‫آره، خوب بود، بابا,
‫فوق‌العاده بود, بهترین دوران زندگیم بود, ‫چون با تو وقت گذروندم,
‫انگار توی مرکز توجه دنیا بودم,
‫- ولی بعدش رفتی و تا مدت‌ها ندیدمت, ‫- عالی بود!
‫آره,
‫ولی تو رو نمی‌فهمم,
‫نمی‌فهمم چطور می‌تونی انقدر ‫صمیمی باشی و یهو غیبت بزنه,
‫یهو یکی دیگه رو ‫توی مرکز توجه دنیا بذاری,
‫- فقط بخونش! ‫- از دست تو!
‫برام مهم نیست! ‫مهم نیست فیلم خوبیه یا نه,
‫فقط «ئریک» برام مهمه,
‫سلام!
‫- بابابزرگ داشت می‌رفت, ‫- آها,
‫سلام, حالت چطوره؟
‫- خوبم, ‫- خوشحالم می‌بینمت, دلم برات تنگ شده بود,
‫- من هم همینطور, ‫- واقعا؟
‫- پس خوب شد زود اومدی, ‫- واقعا؟
‫خوبه, حالا تا بابا میاد چیکار کنیم؟
‫سلام,
‫چی شد یادی از ما کردی؟
‫- خوبی؟ ‫- آره، گمونم,
‫بیا تو, الان چایی می‌ذارم,
‫- بفرما, ‫- ممنون,
‫خب، پس دیگه نمی‌خوای ‫توی فیلم بازی کنی,
‫من,,,
‫من فقط,,,
‫نمی‌خوام سرافکنده‌ات کنم,
‫اگه واقعا بخوای بمونم ‫از فیلم کنار نمیرم,
‫من اینطوری حس می‌کنم؟ ‫یا واقعا حس درستی نداره؟
‫به نظر تو هم درست نیست، نه؟
‫- اینکه من توی این فیلم بازی کنم, ‫- معلومه که درسته,
‫فکر نکنم اینطور باشه,
‫می‌دونی، اینکه بهم گفتی ‫موهام رو رنگ کنم,,,
‫که همرنگ موهای دخترت بشه,
‫یعنی حتی دلت نمی‌خواد این فیلم ‫به انگلیسی باشه، نه؟
‫تو هم حس می‌کنی اشتباهه, مگه نه؟
‫نمی‌خوام ناامیدت کنم,
‫متاسفم,
‫من سرافکنده‌ات کردم، «ریچل», ‫معذرت می‌خوام,
‫اکثر بازیگرها حتی اگه حس درستی ‫نداشته باشن، نقش رو بازی می‌کنن,
‫یا بی‌خبر کنار می‌کشن و می‌ذارن ‫مدیر برنامه‌شون صحبت کنه,
‫ولی تو تا اینجا اومدی,
‫آدم خوبی هستی,
‫ناراحت نباش,
‫آخ,,,
‫فقط لطفا فکر نکن این تجربه برات شکست بوده,
‫تو بازیگر بزرگی هستی, ‫بهت هم گفته بودم,
‫ممنونم,
‫- سلام, ‫- سلام,
‫ببخشید سر زده میام، ‫ولی چرا جواب زنگم رو نمی‌دی؟
‫ببخشید,
‫- خوبی؟ ‫- هوم,
‫حداقل جواب بده,
‫تو که می‌دونی وقتی ‫جواب نمی‌دی نگرانت می‌شم,
‫چی شده؟ مریضی؟
‫نه,
‫دیروز با بابا حرفم شد,
‫خیلی عصبانی شدم, ‫می‌خواست «ئریک» توی فیلمش بازی کنه,
‫من مخالفت کردم,
‫ولی فیلمنامه رو خوندم,
‫خیلی خوب بود, ‫اصلا تصورش هم نمی‌کردم,
‫آره, می‌دونم دلت نمی‌خواد ‫توی فیلمش بازی کنی,
‫ولی همچنان به نظرم بخونش,
‫چون حس می‌کنم درباره تو باشه,
‫یا,,,
‫انگار برای تو نوشتش, ‫درباره مادرش نیست,
‫خب,
‫می‌شه حداقل این تیکه رو بخونی؟
‫توجه نکن که یه کم,,,
‫زیاده‌نویسی کرده,
‫فقط بخونش,
‫«می‌دونی، من اصلا به خدا باور ندارم,»
‫«خانواده‌مون ما رو مذهبی بار نیاوردن,»
‫«غسل تعمید نشدیم, من و خواهرم ‫فقط واسه پول تاییدیه مدنی گرفتیم,»
‫«بعدش دچار یه جور بحرانی شدم,»
‫«دوباره خونه تنها بودم, ‫روی تخت دراز کشیده بودم و گریه می‌کردم,»
‫«می‌دونم همه روی تختشون ‫دراز می‌کشن و گریه می‌کنن، ولی,,,»
‫«یکی گفته بود دعا کردن ‫مثل مناجات با خدا نیست,»
‫«بیشتر پذیرفتن ناامیدیه,»
‫«اینکه خودت رو عاجز روی زمین بندازی، ‫چون کاری از دستت بر نمیاد,»
‫«تقریبا مثل وقتی ‫که دلت شکسته و می‌گی:»
‫«بهم زنگ بزن, ‫لطفا روش فکر کن,»
‫«بذار برگردم,»
‫«وضعم همین بود, ‫همه‌چی رو خراب کرده بودم,»
‫«تنها بودم، دراز کشیده بودم ‫و گریه می‌کردم,»
‫«بعدش برای اولین بار,,,»
‫«نشستم روی زمین و دعا کردم,»
‫«نمی‌دونم چطور توضیح بدم,»
‫«نمی‌دونم با کی حرف می‌زدم، ‫ولی بلند بلند می‌گفتم:»
‫«کمکم کن,»
‫«دیگه طاقت ندارم,»
‫«تنهایی نمی‌تونم,»
‫«خونه می‌خوام,»
‫«خونه و آسایش می‌خوام,»
‫تو به بابا درباره,,,
‫- خودکشیم گفته بودی؟ ‫- نه، چرا باید بگم؟
‫من هم برام سوال بود ‫که از کجا فهمیده,
‫با کلی مسائل مربوط به مادرش قاطی شده,
‫ولی توی بعضی صحنه‌ها انگار ‫توی تمام عذاب‌هات کنارت بود,
‫ولی نبود,
‫تو بودی,
‫چرا تهش اینطوری شد؟
‫تو درست بار اومدی، ‫ولی من به گا رفتم,
‫اینطور نیست,
‫چرا دوران بچگیمون تو رو خراب نکرد؟
‫برای من هم اونقدر آسون نبود,
‫ولی تونستی تشکیل خانواده بدی,
‫- به خونه و آسایش رسیدی, ‫- آره,
‫نحوه بزرگ شدن من و تو ‫یه فرق بزرگ داشت,
‫من تو رو داشتم,
‫می‌دونم به نظرت نمی‌تونی به کسی ‫اهمیت بدی، ولی تو پیشم بودی,
‫وقتی مامان از پا افتاده بود,
‫موهام رو می‌شستی,
‫شونه می‌کردی,
‫مدرسه می‌بردیم,
‫احساس امنیت می‌کردم,
‫دوستت دارم,
‫من هم همینطور,
‫یعنی من هم دوستت دارم,
‫خوبه؟
‫چقدر خوبه آدم در کنار ‫همچین آدم زیبایی بیدار بشه,
‫خیلی لبخند قشنگی داری, ‫دوست‌پسرت بهت گفته؟ باید بگه,
‫آره، خیلی می‌گه, ‫ازش شنیده بودم,
‫ای بابا! چیز دیگه‌ای ندارین؟ ‫شامپاین ندارین؟
‫شامپاین؟
‫برام کلوچه هم می‌ذاری؟
‫- ببین,,, ‫- «عمر» و بقیه همیشه کلوچه دارن,
‫- با شکلات, ‫- ولی اول ساندویچت رو بخور,
‫خیلی‌خب,
‫- خداحافظ, ‫- خداحافظ,
‫- سلام، چی شد؟ ‫- گوشیم رو یادم رفت,
‫- خداحافظ, ‫- خداحافظ,
‫خیلی‌خب,
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫کات,
‫- عالی بود, ‫- کات دادیم, بریم بعدی,
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.