‫همونجا
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫[سال ۲۰۰۸]
‫[شرکت پیمانکاری اولیری و برایت]
‫- منتظرِ کسی بودی؟ ‫- نه
‫سلام. ببخشید مزاحم شما آقایون می‌شم
‫- یکی از شما جان اولیری هستش؟ ‫- بنده جان هستم
‫آقای اولیری. سلام، من دیانا راکو هستم...
‫اوه
‫- ببخشید ‫- نه، مشکلی نیست. من...
‫هم دست میدم هم مشت می‌زنم... ‫هم می‌زنم قدش. همه رو اوکی‌ام
‫خب، چطور می‌تونم کمکـتون کنم، خانم راکو؟
‫خب، من یک گروه پیشاهنگ دارم. ‫سرپرست بچه‌هام
‫و از اتفاقی که برای شما افتاده شنیدم
‫منظورتون چیه؟ چی شده؟
‫تصادف دوران بچگی‌تون...
‫ولی... اینکه بعدش بهبود یافتین
‫و تبدیل به یک سازنده‌ی موفق شدین و...
‫خب... فقط گفتم شاید دخترهام از شما انگیزه بگیرن
‫اگه بیاید باهاشون صحبت کنید
‫در چه موردی؟
‫[منم خونه خانواده‌ام رو آتیش زدم]
‫سلام. ببخشید. منتظریم تشریف بیارید
‫- باشه. عالیه ‫- آره، باشه
‫سلام. من جان هستم
‫اولیری
‫جان اولیری...
‫وقتی همسن شما بودم،
‫توی یه تصادف، بیش از صد در صدِ بدنم سوخت
‫خونه‌ی خانواده‌ام رو هم سوزوندم
‫پنج ماه بیمارستان بودم، ‫ولی در نهایت بهبود پیدا کردم
‫زخم‌هایی دارم، ولی...
‫اکثراً... حالم خوبه
‫ممنون
‫سوالی از آقای اولیری دارید؟
‫وای
‫باشه... بله؟
‫چطوری انجامش دادی؟
‫با بنزین بازی می‌کردم
‫هنوز درد داره؟
‫نه
‫یکم اذیتم می‌کنه، ولی...
‫عمدتاً... حالم خوبه
‫اگه می‌تونستی تغییرش می‌دادی؟
‫منظورت... چیه؟
‫اگه می‌تونستی بری عقب ‫و نذاری هیچوقت اینجوری بشه، حاضر بودی؟
‫[سال ۱۹۸۷]
‫تـرجمه از « امیرعلی و حسین رضایی »
‫توجه کن
‫ببخشید، خانم ویتکر
‫چرا هِی ساعت رو نگاه می‌کنی؟
‫می‌تونی بهم بگی
‫چیزی به شروع بازی کاردینالز نمونده
‫سری قهرمانی لیگ ملیـه
‫- برو ‫- ممنون
‫- تمرین یادت نره ‫- باشه
‫دنی، بشقاب‌ها رو آوردی؟
‫- آره، آوردم ‫- باشه
‫برید کنار. برید کنار. ‫ببخشید. عذر می‌خوام
‫هی جوون
‫امتیاز رو نگفته داری کجا میری؟
‫صفر صفره
‫تودور الان اولین ضربه رو از زمین بیرون کرد
‫اوه
‫من و بابا قراره بریم بیرون، ‫واسه شما بچه‌ها پیتزا سفارش دادیم
‫ساعت پنج بیا خونه، باشه؟
‫روی دوچرخه هم مراقب باش
‫آرتیست‌بازی در نیاری. ‫تو خیابون‌های شلوغ نمیری
‫می‌دونم مامان
‫و یه چیز دیگه
‫- دوستت داریم ‫- منم همینطور
‫امسال، برای تیمش، ده برد و دوازده باخت داشته
‫کولمن ضربه رو می‌زنه
‫دراوکی هم که مثل همیشه است
‫دفعه قبل هم از ضربه‌زن‌ها جلو افتاد، اینجا هم از کولمن جلو می‌زنه
‫آدم سرسختیه، قبلاً هم ثابتش کرده
‫و حالا پرتاب بعدی
‫تاب خورد و ضربه‌اش نگرفت
‫- توپ ازش رد شد ‫- استرایک دوم
‫اگه تازه با ما همراه شدین، من جک باک هستم،
‫و الان در ابتدای دور اول
‫از بازی ششم لیگ قهرمانی ملی در ورزشگاه بوش هستیم
‫یه پرتاب دیگه در راهه
‫تاب خورد و ضربه‌اش نگرفت
‫زدش بیرون!
‫من در سن لوئیسِ میزوری بزرگ شدم
‫به فاصله پونزده دقیقه‌ای از ورزشگاه بوش
‫و اگه مردمِ سن لوئیس ‫از یه چیز خوشـشون بیاد،
‫بیسبال تیم کاردینالزه
‫کولمن در این دور از رقابت‌ها...
‫و در طول کل فصل، ‫صدایی که منتظرش بودیم
‫گوینده تالار مشاهیریِ افسانه‌ای،
‫جک باک بود
‫تاب خورد و ضربه‌اش نگرفت
‫اون موسیقی متنِ دوران کودکیم بود
‫بازم بریز
‫نه، نوبت منه. ‫من می‌ریزم. من
‫آماده‌ای؟ باشه. مراقب باش. ‫نوبت منه
‫مراقب باشید، بچه‌ها
‫نوبت منه. آماده؟
‫وای. خفن بود
‫اون یکی بزرگ بود
‫بیاید دوباره بریزیم. زودباشید
‫یکی دیگه روشن کنیم. ‫باشه، کبریت رو بیار
‫هی، نوبت منه. ‫زودباش، بریز ببینم
‫شرمنده رفیق
‫بپا، بپا، بپا. ‫خودشه. وایسا، آماده باش
‫- باید بنزین بریزم ‫- آماده؟
‫برید عقب. برو
‫- خدای من ‫- خدای من
‫- بذارید من بریزم. منم بریزم ‫- حرف نداشت
‫- اون بهترینش بود ‫- سلام، شماها ‌چی‌کار می‌کنید؟
‫- گمشو عقب‌مونده ‫- نه، می‌تونه نگاه کنه
‫باشه، ولی اگه به کسی بگی، کارت تمومه، گرفتی؟
‫- بریز. یکی دیگه روشن کنیم ‫- آره آره
‫باشه، بریز. ‫خوبه
‫مراقب باشید بچه‌ها. زیاد شد
‫آماده؟ این بار من کبریت می‌زنم
‫باشه. بزن بریم
‫پشمام
‫- خفن بود ‫- باحاله
‫- می‌تونم امتحان کنم؟ ‫- نه
‫- برو خونه بابا ‫- گمشو. بزن به چاک
‫یالا پسر. نه، از اینجا برو. ‫کارمون باهات تموم شده
‫از اینجا برو. یالا. گمشو
‫یه اوت داریم، و حالا پرتاب از طرف تودور انجام می‌شه،
‫تاب خورد و ضربه‌اش نگرفت
‫یه پرتاب آرام و پایین، استرایک یک
‫جمعیت واقعاً می‌خواد لئونارد...
‫خوب بازی نکنه، نه؟
‫دارن مثل هوادارای جاینتز که آزی رو ‫تو کندل‌استیک هو می‌کردن، هوش می‌کنن
‫وای، حسابی صداشون بلنده
‫پندلتون، عقبِ بیس مستقر شده
‫کاردینالز دنبال توپ دابل‌پلی هستن
‫حالا یه پرتاب دیگه به سمت بیس اول
‫هی، چه فکری تو سرته، چستر کوچولو؟
‫گفتم اینجوری صدام نکن
‫باشه بابا، ببخشید
‫حالا می‌خوای چی‌کار کنی؟
‫- هیچی ‫- که اینطور
‫جاینتز تا اینجا توی مسابقات سه–دو جلو هستن
‫یه پرتاب دیگه به سمت بیس اول، و بازیکن درست به‌موقع برگشت
‫خیلی نزدیک بود
‫میچل یه لحظه توی هوا معلق مونده بود
‫توپ خیلی سریع به لیندمن نرسید
‫تگ دیر انجام شد، ولی تقریباً گرفتش
‫هنوز استرایک یک به حساب لئونارده
‫میچل هم دوباره یه فاصله معمولی از بیس اول گرفته
‫تامپسون استرایک‌اوت شد، میچل یه سینگل زد
‫تودور از روی تپه پایین میاد، میچل میره سمت مانت
‫بعد برمی‌گرده پشت صفحه
‫جان کیبلر در بیس اول، مونتاگ در بیس دوم، و دیو پلون در بیس سوم هستن
‫منظورت چیه؟
‫اگه می‌تونستی بری عقب
‫و جلوی اتفاق افتادنش رو بگیری، حاضر بودی؟
‫آره
‫قطعاً
‫باشه دخترها، وقتی آتیش گرفتیم باید چی کار کنیم؟
‫وایسیم، بخوابیم روی زمین و غلت بزنیم
‫کاملاً درسته. من چی‌کار کردم؟
‫فقط فرار کردم
‫ضربه خطا رفت
‫مامان، بابا! کمک!
‫کمک!
‫دعا می‌کردم یه قهرمان، یه ناجی به دادم برسه
‫اون موقع بود که جیم رو دیدم
‫خدای من!
‫با خودم گفتم «اون که ازم متنفره
‫شکنجه‌ام میده. هرکسی باشه جز اون»
‫کمک!
‫ولی اون روز، ناجی بود
‫آتیش رو خاموش کرد و جونم رو نجات داد
‫در جلو، برید!
‫لارا و کیدی رو ببر بیرون!
‫یالا جان. نخواب. ‫چیزی نیست جان. چیزی نیست
‫نخواب. یالا جان. باهام بمون
‫بیدار شو! نباید بخوابی
‫- باید به ۹۱۱ زنگ بزنم ‫- درست می‌شه
‫می‌خوام بمیرم
‫این حرف رو نزن
‫لطفاً من رو بکش
‫این حرف رو نزن
‫با خودم گفتم «باشه. وای، سوزی داره میره»
‫خواهری که براش ساندویچ کره بادوم‌زمینی ‫و مربا درست می‌کردم،
‫وقتی هم حواسش نبود روش سس تند می‌ریختم
‫۹۱۱، سلام
‫الان بهش اجازه دادم تا کاری رو بکنه ‫که احتمالاً همیشه می‌خواسته
‫جان، درست می‌شه
‫با شوک تماشا کردم
‫وقتی خواهر کوچولومون توی دود می‌دوئید،
‫صاف تو چشم‌هام نگاه کرد،
‫یه نفسی کشید و...
‫می‌خواستم بمیرم،
‫ولی خواهر کوچیکم داشت جونش رو به خطر می‌انداخت ‫تا نجاتم بده
‫سه دفعه واسه آب برگشت داخل ‫و پرت کرد توی صورتم
‫هی، هی، هی! داری چی‌کار می‌کنی؟
‫نمی‌شه برگردی اونجا
‫به اون بچه‌ها سر بزنید!
‫کسی دیگه توی خونه هست؟
‫به پشتیبانی نیاز داریم
‫فشار آب رو چک کنید!
‫عقب وایسید!
‫خودشه!
‫از سمت غرب به پنجره‌ها بزنید
‫بیشتر می‌خوایم!
‫برید کنار، برید کنار!
‫یالا، بیاریدش اینجا!
‫فوراً این لباس‌ها رو برمی‌داریم
‫یک، دو، سه! ‫باشه. خوبه
‫علائم حیاتیش رو بررسی کنید
‫شریانش رو بررسی کن
‫استنشاق شدید دود
‫احتمال صدمه به تارهای صوتیش
‫فوراً دردش رو تسکین میدیم
‫اوضاع اونجا چطوره؟
‫- می‌تونید علائم حیاتیش رو برام بگیرید، لطفاً؟ ‫- ضربان قلبش چنده؟
‫جان، حالت خوبه؟ ‫۱۱۲
‫- داره وَرَم می‌کنه ‫- تو پهلوونی
‫- بهش مورفین دادی؟ ‫- دارم سرم می‌زنم
‫می‌شه دستش رو معاینه کنی؟
‫اینجا، دکتر
‫اکثراً سوختگی‌های درجه سه است،
‫پس باید واسه اتاق عمل آماده بشه...
‫خوب می‌شی. باهامون بمون
‫فوراً، باشه؟ ‫حتماً
‫خیلی‌خب. باشه. برش گردون
‫نگران نباش. خوب می‌شی
‫فقط می‌خوایم لباست رو برداریم که تمیزت کنیم
‫پسرم کجاست؟
‫جان اولیری کجاست؟
‫بابامه
‫آقای اولیری، شما نباید اینجا باشید
‫بذارید پسرم رو ببینم
‫باید واسه کنترل درد ‫سرم مایع بزنیم
‫خودت رو آماده کن
‫ضربان قلبش چنده؟
‫تپش قلب بالا داره
‫اینجایی پسر عزیزم
‫تنفسش خوب نیست. ‫ماسک اکسیژن رو آماده کنید
‫بابا اومده
‫صدام رو می‌شنوی؟ ‫دوستت دارم پسرم
‫خیلی دوستت دارم. ‫کاری از دستت بر نمیاد
‫- خانواده بیرون باشه لطفاً ‫- قربان، باید دست به کار بشیم
‫دوستت دارم جان
‫خیلی محکم نباشه. اکسیژن نیاز داریم
‫فقط نفس بکش، نفس بکش
‫گفتی ضربانش چنده؟
‫بابا!
‫جیم
‫بذار ببینم. بذار ببینمت
‫اوه
‫خیلی ترسیده بودم. اینقدر داغ بود ‫که فکر کردم لباس‌هام رو آتیش بزنه
‫کارت خوب بود عزیزم. خیلی خوب بود
‫ولی بابا، هیچوقت ولش نکردم. ‫هیچوقت ولش نکردم، قول میدم
‫- می‌دونیم. می‌دونیم ‫- آقای اولیری
‫- دکتر اومد ‫- باشه
‫به محض اینکه آماده شد واسه اولین جراحیش می‌بریمش
‫اوضاع... چقدر بده؟
‫صد در صدِ بدنش سوخته،
‫۸۷ درصدش سوختگی درجه سه هست
‫به همراه ریه‌هاش که دارای آسیب‌دیدگی به خاطر دوده، به نظرم...
‫دارید میگید احتمال زنده موندش پنجاه درصده؟
‫خانم اولیری، بهتون دروغ نمیگم
‫به نظرم کمتر از یک درصد احتمال زنده موندن داره
‫خیلی متأسفم. ببخشید
‫نه، نه. وایسا. وایسا، وایسا
‫دوستت دارم پسر عزیزم
‫دوستت دارم
‫- مامان؟ ‫- بله؟
‫قراره بمیرم؟
‫دست من نیست، عزیزم
‫دست خودته
‫خودت می‌خوای بمیری؟
‫نه، نمی‌خوام بمیرم
‫می‌خوام زندگی کنم
‫باشه
‫پس باید بجنگی، جوری بجنگی ‫که تا حالا نجنگیدی
‫دست خدا رو بگیری و باهاش قدم بزنی
‫من و بابا هم تو هر قدم از راه باهات هستیم
‫می‌شنوی چی میگم؟
‫خانم، باید ببریمش جراحی
‫باشه. به خودت مربوطه، جان
‫ظاهراً فقط نُه سالشه
‫خیلی افتضاحه
‫آره، بیش از صد در صد بدنش سوخته
‫خدای مهربون. پسره اهل اینجاست؟
‫فقط یه پسربچه بوده که با کبریت بازی می‌کرده
‫با پسرمون لیگ کوچیک بازی می‌کرد
‫زنده می‌مونه؟
‫طرفدار دوآتیشه‌ی کاردینالزه. ‫فکر نمی‌کنن زنده بمونه
‫خیلی بده
‫عجب بدشانسی‌ای،
‫ولی امشب رو به صبح نمی‌رسونه
‫سلام بچه
‫بچه جون، به حرفم گوش کن
‫تو قراره زنده بمونی
‫فهمیدی؟ قراره زنده بمونی
‫وقتی از اینجا اومدی بیرون، جشن می‌گیریم
‫گوش میدی چی میگم؟
‫خب...
‫به جنگیدن ادامه بده
‫اگه بخواید می‌تونم واسه باز کردن لباس‌تون ‫بهتون کمک کنم
‫لطف می‌کنید
‫خیلی سخاوتمندین که اومدین دیدنش، آقای باک
‫باهام روراست صحبت کن
‫زنده می‌مونه؟
‫متأسفم. هیچ...
‫شانسی وجود نداره
‫عمرش به دنیا نیست
‫آقای باک؟
‫قربان، ما اینجا بیمارهای زیادی رو از دست میدیم
‫گاهی انگار بیشتر از تعدادیه که نجات میدیم
‫برای اون، الان انتهای دور نهمه،
‫و شمارش کامله،
‫ولی تا من اینجام، قرار نیست استرایک‌اوت بشه
‫نه
‫بدون جنگ از من رد نمی‌شه
‫چرا دقیقاً اون؟
‫شنیدم که تصمیم گرفت زنده بمونه
‫یعنی، با نهایت توانش بلند گفت
‫پس به نظرم بهش مدیونم،
‫که بهش فرصتِ زنده موندن بدم
‫- خدا پشت و پناهت، مرد جوان ‫- ممنون
‫این یکی استرایکه
‫یه ویژگی موردعلاقه‌ام از ویولا اینه
‫وقتی دونده فاصله زیادی از بیس اول نگرفته،
‫بی‌خیالش می‌شه و حواسش رو پرت نمی‌کنه
‫برای اولین بار توی بازی، بازیکن ابتدایی برای کاردینالز روی بیس رفته
‫نتیجه یک–یکه، انتهای دور چهارم، دو توپ و یه استرایک به اوکوئندو
‫دونده روی بیس اول، پِنیا
‫یه پرتاب سمتش می‌شه و سریع برمی‌گرده
‫هِربِک توپ رو برمی‌گردونه به ویولا
‫اوکوئندو منتظره
‫امروز اوضاع کاردینالز خوبه
‫و حالا پرتاب انجام می‌شه. دونده حرکت کرد، خطی زد!
‫به سمت راستِ مرکز زمین
‫اوه!
‫پِنیا تا بیس سوم میره
‫بیس اول و سوم پرن، هیچ اوتی نیست
‫کاردینالز باب فورشِ پرتاب‌گر رو در نوبت بعدی دارن
‫به عنوان یه پرتاب‌گر، ضربه‌زن بدی نیست
‫در همین حین، لالِس هم می‌تونه خودش رو نشون بده
‫پرتاب بعدی
‫یه توپ بلند به سمت چپ، خیلی عقب، نزدیک دیواره
‫ممکنه این توپ بره بیرون
‫این...
‫سلام جان
‫حالت چطوره؟
‫اسم من روی وایت‌هورن‌ـه،
‫ولی می‌تونی پرستار روی صدام کنی
‫من پرستارتم و به خوبی ازت مراقبت می‌کنم، باشه؟
‫«پسر» صدات می‌کنم که مخفف «پسرِ اعجوبه‌ایه»
‫کاری که می‌خوایم بکنیم اینه
‫باید تمام بانداژهات رو عوض کنیم
‫باید رُک بگم که قراره دردت بگیره،
‫ولی توی کل جریان باهات صحبت می‌کنم، باشه؟
‫باشه. پس می‌خوام بلندت کنم
‫و بذارمت روی ویلچر، باشه؟
‫چیزی نیست. چیزی نیست
‫چیزی نیست. می‌تونی ریلکس باشی
‫هوات رو دارم رفیق. دارمت
‫دارمت. دارمت
‫چیزی نیست
‫بتموبیل رو برات آماده کردیم
‫بریم
‫خودشه
‫اولین کار اینه پسر، که بری توی وان
‫باید زخم‌هات رو تمیز کنیم
‫- خیلی‌خب. خودشه پسر اعجوبه‌ای ‫- سلام جان
‫آب خیلی سرد نیست
‫خیلی داغ هم نیست
‫فقط نفس بکش
‫چیزی نمی‌شه
‫باشه. مشکلی نیست. چیزی نیست
‫ولی باید تمیزت کنیم
‫می‌دونم درد داره، پس این کار رو می‌کنیم،
‫بانداژهات رو می‌بُریم
‫جان، چیزی نیست. کارت عالیه
‫آره
‫باشه. خب،
‫خبر بد چیه؟
‫باید هر روز این کار رو بکنیم
‫ولی خبر خوش اینه که می‌تونی هر روز من رو ببینی
‫پسر، قرار نیست بدون مراقبت بذارمت، باشه؟
‫ایشون دکتر عیوضیان هستن
‫اگه مشکلی داشتی، به ایشون بگو
‫فردا هم می‌بینمت
‫باشه. استراحت کن پسر
‫برگشت
‫پرستار روی گفت خیلی شجاع بودی
‫دنی، تخته رو می‌خواد
‫می‌دونستم قراره خیلی شجاع باشی
‫چی شده، عزیزم؟
‫[چرا من؟]
‫نمی‌دونم، جان
‫نمی‌دونم
‫[سال ۱۹۹۸]
‫هی! آره! هورا!
‫خدای من. داره حرکت کِرم رو میره
‫بخور، بخور، بخور،
‫بخور، بخور، بخور!
‫آره!
‫خودشه!
‫هورا! آره!
‫اون یارو کیه؟
‫شوخی می‌کنی؟ جان اولیریـه دیگه
‫تا حالا ندیدم یکی یه دفعه اونقدر بخوره
‫آره. هیچوقت هم قرار نیست ببینی. ‫این اطراف یه پا افسانه است
‫رشته‌اش چیه؟
‫مشروب‌خوری
‫اولیری
‫چطوری؟
‫حتماً داری آتیش می‌گیری
‫چی؟
‫گرمت نیست؟
‫کی به کی میگه
‫از مراسم ختم اومدی؟
‫آره
‫وای. من...
‫فقط... من...
‫خیلی حرف زشتی بود
‫نباید درباره‌اش شوخی کنم
‫خیلی تسلیت میگم
‫آروم باش. فقط... دارم سر به سرت می‌ذارم
‫اوه!
‫توی سالگرد پنجاه سالگی ازدواج پدربزرگ و مادربزرگم بودم
‫مراسم ختم نبودم
‫نه. ولی خیلی مهمونی خفنی بود
‫من جان هستم
‫بث
‫دوست داری برقصی، بث؟
‫نه جان. من... دوست ندارم
‫باشه
‫ولی می‌رقصم
‫باشه
‫این چه حرکتیه دیگه؟
‫- چه کلاسیک ‫- قبلاً این کار رو نکرده بودم
‫- کلاسیکه ‫- ببخشید...
‫اون یکی قشنگه
‫خب چی می‌خونی؟
‫قراره کاردرمان‌گر بشم
‫کاردرمان‌گر؟ اوتی
‫قبلاً با چندتایی آشنا شدم
‫از اون‌هایی که دیدم خوشگل‌تری
‫خب، اون‌هایی که دیدم یه چیز زیادی بودن
‫زیادی بدجنس بودن
‫راستش شدیداً بدجنس بودن، ‫حالا که فکرش رو می‌کنم
‫باهام برقص
‫جدی؟
‫رقص؟ فکر کردم رقص خوشت نمیاد
‫- عاشق رقصم ‫- واقعاً؟
‫فقط دوست ندارم جلوی دیگران برقصم
‫خب، خیلی خوب شد چون،
‫شرمنده که به حضورت می‌رسونم، رقصت افتضاحه
‫اوه! جدی؟
‫آره
‫نمی‌خوام خبر بد برسونم، ولی یه جورایی بده
‫راستش غم‌انگیزه
‫غم‌انگیز؟
‫شاید بدترین رقصیه که تا حالا دیدم
‫جدی؟
‫آم...
‫من دوشنبه امتحان آناتومی دارم. ‫ساعت هشت صبح
‫- صبح زود ‫- آره
‫پس احتمالاً بهتره...
‫باشه
‫آره
‫از آشناییت خوشحال شدم، جان
‫همچنین
‫همراه صحبت باحالی هستی
‫خب، اینجا ساختمون منه
‫خب...
‫توی حیاط دانشگاه می‌بینمت
‫آره
‫پس چرا شماره‌اش رو نگرفتی؟
‫چه فایده داره؟
‫اون جذابه و تو حسابی تو نَخِش هستی
‫نظرِ تو اینه
‫رفیق، تا حالا ندیده بودم که زود از مهمونی بری
‫راستش یه جورایی ترسناکه
‫باورکن پسر، اون هم ازت خوشش میاد
‫جدی میگم، واسه چی یه دختر اونجوری من رو بخواد؟
‫بیخیال. شوخی می‌کنی دیگه، درسته؟
‫جدی میگم. رفیق، می‌تونه با هر پسری ‫توی دانشگاه دوست بشه،
‫ولی نه، انتخابش من بودم؟
‫باورکن پسر. باید باهاش قرار بذاری
‫شدنی نیست
‫دختر آرزوهاته و داری دست رد به سینه‌اش می‌زنی
‫می‌خوام روی ضربه‌ام تمرکز کنم
‫لعنتی
‫آره. تمرکزت به کجا رسید، گنده خان؟
‫هی بچه. بیدار شو
‫بازم منم
‫بچه، گوش کن چی میگم
‫تو قراره زندگی کنی
‫گرفتی؟
‫قراره زنده بمونی
‫وقتی هم از اینجا خارج شدی،
‫می‌خوایم جشن بگیریم
‫تو زمین بازی اسمش رو می‌ذاریم روزِ جان اولیری
‫می‌تونم کمک‌تون کنم
‫خیلی ممنون
‫واقعاً متشکرم که اومدین
‫نمی‌دونید چقدر شما رو تحسین می‌کنه
‫باورم نمی‌شه یه بار اومدید، چه برسه دوبار
‫خب، فردا می‌بینمـتون
‫یه لطفی بهم می‌کنید؟
‫مطمئن بشید که امشب بازی رو گوش کنه
‫می‌خوام امشب یه سلام ویژه بکنم
‫به یه مرد جوان خاص ‫که توی بیمارستان بستریه
‫اسمش جان اولیری هست
‫اسمت رو گفت، جان
‫حال کردی، چستر کوچولو؟
‫هیس!
‫داره برای جونش می‌جنگه
‫ولی ما اینجا در سازمان کاردینالز ‫می‌دونیم که قراره حالش کاملاً خوب بشه
‫پسربچه سرسختیه
‫به جنگیدن ادامه بده، مرد جوان،
‫چون خیلی مشتاقیم که بیای اینجا سرِ زمین کنارمون
‫آزی می‌ذاره پرتابِ پایین بره بیرون
‫چطور بود؟
‫جک باک توی رادیو
‫ضربه‌زن به شدت محکم می‌زنه،
‫دستش رو می‌بره بالا و بوم، ‫صاف می‌زنه تو دماغش
‫ولی مردم نگفتن «اوه،» گفتن، «هورا!»
‫چی شده عزیزم؟ وایسا
‫وایسا
‫چی می‌خوای؟
‫وای...
‫اِف...
‫اِی...
‫سی؟
‫«صورتم»
‫صورت... نه
‫صورتت
‫نگران نباش عزیزم
‫درست مثل همیشه هستی،
‫فقط کلی بانداژ دور صورتتـه
‫آره؟
‫وایسا. وایسا. ‫بذار نشونت بدم. نشونت میدم
‫پیست. هی. کامپکتت رو بده
‫من اجازه ندارم آرایش کنم
‫ایمی، کامپکتت. الان
‫ممنون
‫بعداً درباره‌اش صحبت می‌کنیم
‫باشه
‫اینجا رو ببین
‫وایسا
‫وایسا. اجازه داریم که امروز بانداژ رو برداریم
‫خودشه. باشه
‫می‌تونی چشم‌هات رو باز کنی
‫جان، چشمرهات رو باز کن. ‫صورتت مشکلی نداره. ببین
‫ببین عزیزم
‫چیزی نیست. آینه رو ببین
‫مامان، لبخند زد
‫می‌دونم
‫لبخند قشنگ پسر خوشگل رو ببینید
‫چطوری؟
‫چطوریش رو نمی‌دونم عزیزم، ولی داری می‌بینی
‫صورتت مشکلی نداره
‫شاید کلاً معجزه است
‫خودشه پسر
‫خودشه
‫این شد راه رفتن. یالا
‫یالا. از پسش بر میایم
‫برو
‫می‌دونی داری وقتت رو هدر میدی
‫تا جایی که می‌دونم، وقت خودمه که بخوام هدرش بدم یا نه
‫زودباش
‫من دیگه قرار نیست راه برم
‫پسر، گوش کن چی میگم
‫بازم قرار هست راه بری،
‫پس بهتره بهش عادت کنی
‫ولی نگران نباش، من باهات راه میام
‫و تا جایی که می‌دونم،
‫من ازت خیلی بزرگتـرم، پس باید کاری که میگم رو بکنی
‫نمی‌تونم تشخیص بدم ‫که دیوونه‌ای یا کلاً بدجنسی
‫ممکنه هردوتاش باشم
‫پسر خودمی
‫مامانی، ببین
‫زل نزن
‫می‌شه دیگه به اتاق برگردیم؟
‫آره. البته. بریم
‫باشه پسر
‫واسه تو داریم میریم اینجا
‫نقشه داریم که بلندت کنیم ‫و دوباره راه بری. خب؟
‫باشه. نترس. خب؟
‫خودشه. پس...
‫باید با این زانوها کار کنی
‫باید کاری کنیم تاندون‌ها جا بیفتن
‫ببین، این داخل، هیچکس...
‫صدات رو نمی‌شنوه. باشه؟
‫کسی نمی‌تونه صدای فریادت رو بشنوه
‫کسی صدامون رو نشنید
‫پس وقتی کار روی این زانو رو شروع کردیم،
‫تا جای ممکن داد بزن. باشه؟
‫باشه پسر. برو که رفتیم
‫باشه، این رو گاز بزن
‫چیزی نیست عزیزم. چیزی نیست
‫مامان؟
‫هی
‫سلام عزیزم
‫سلام
‫چرا گریه می‌کنی؟
‫خب جان،
‫رفیق، یه چیزی رو باید بهت بگیم
‫آخرین جراحی خیلی خوب پیش رفت
‫یه قدم به خونه نزدیکـتر شدی
‫ولی جان...
‫مجبور بودن انگشت‌هات رو قطع کنن، پسرم
‫چی؟
‫آتیش خیلی بهشون صدمه زده بود،
‫که نمی‌شد نجاتـشون داد،
‫پس عفونت داشت ریشه می‌گرفت و...
‫انگشت‌هات رو قطع کردن
‫دوباره رشد می‌کنن؟
‫نه پسرم، دوباره رشد نمی‌کنن
‫از کجا می‌دونی؟ ‫ناخن دست رشد می‌کنه
‫ناخن پا، حتی مو هم دوباره رشد می‌کنه
‫از کجا می‌دونید رشد نمی‌کنن؟
‫نمی‌کنه دیگه، جان
‫چطوری باید توپ بیسبال رو پرتاب کنم؟
‫یا... بنویسم؟
‫- یا هر کاری بکنم؟ ‫- عزیزم
‫چرا بهشون اجازه دادین؟
‫- دوستم ندارید! ‫- هیس
‫- چرا اجازه دادین؟ ‫- بلند نشو
‫- جان! ‫- عزیزم
‫بلند نشو
‫- جان، جان، هیس! ‫- جان، جان، هیس!
‫آروم، آروم. آروم رفیق
‫- شماها بدجنسید ‫- نه نه کالین. نه، نه
‫خواهش می‌کنم، خودمون هستیم. ‫خودمون هستیم
‫زودباش، جان
‫عزیزم، ما دوستت داریم
‫باشه
‫خب، سوال امروز
‫کی مهم‌ترین فرد در بهبود این پسر بوده؟
‫قاعدتاً شما، دکتر
‫نه، من نبودم
‫اوه
‫گرفتم. سوال انحرافیه
‫اونه،
‫خودِ پسره
‫اراده‌اش برای زنده موندن
‫اون به شدت مهمه،
‫ولی نه. لاوِل،
‫یه لحظه میای پیش ما، لطفاً؟
‫قاتل شماره یک قربانی‌های سوختن، عفونته
‫کوچک‌ترین آلودگی ممکن بود آقای اولیری جوان رو بکشه
‫ما دکتر، جراح و پرستار داریم
‫ولی مهم‌ترین شخص در تمام این قضیه
‫تو هستی، لاوِل
‫با تمیز و بدون آلودگی نگه داشتنِ این اتاق،
‫تو این پسر رو زنده نگه داشتی
‫ممنونم
‫دکترهای جوان. جان، بعداً می‌بینمتـون
‫باید درخواست افزایش حقوق بکنم
‫خودشه پسر
‫خودشه
‫هر بار یک قدم
‫درسته
‫امروز توی اتاق تجهیزات کار دارم
‫مطمئنی؟ اون واسه فرداست
‫مشکلی با درد ندارم
‫اگه باعث بشه برم خونه،
‫و از تو دور بشم، روی
‫اوه
‫خب، پس برو بریم، پسر
‫می‌خوام یه چیزی یادت باشه
‫و قول بدی چیزی که قراره بهت بگم رو یادت بمونه
‫قول میدم
‫وقتی از اینجا بری بیرون ‫قراره با چالش‌هایی مواجه بشی،
‫ولی هنوز می‌تونی تقریباً هر کاری بکنی
‫شاید نتونی بیسبال بازی کنی، ‫ولی می‌تونی مالک یه تیم یا مربی بشی
‫هیچوقت این رو بهت نگفتم، ‫ولی اولین باری که اومدم دیدنت،
‫گفتن هیچ شانسی نداری
‫صفر. قرار نبود زنده بمونی
‫نمی‌دونستم
‫اکثرشون گفتن کارت تمومه، بچه
‫ولی الان که زنده‌ای
‫کارِ خودت بود
‫دیگه نذار کسی دَکِت کنه
‫خصوصاً خودت،
‫شخصِ خودت. گرفتی؟
‫آره
‫پسرم کو؟
‫جان اولیری کجاست؟
‫قسم می‌خورم که اون مرد باید تو کار گویندگی می‌بود
‫یالا دوستان
‫گیل، یکم شامپاین بخور
‫شامپاین دارم، آبجو دارم
‫آقای باک
‫از دیدنت خوشحالم
‫جان؟ آماده‌ای جشن بگیریم؟
‫شامپاین بهم میدی؟
‫می‌تونی یکی دو لیوان بخوری. ‫سیگار هم بدم؟
‫نه. شامپاین نمی‌شه. ‫این‌ها برای بقیه است
‫تنهاتون می‌ذارم. ‫توی زمین بازی می‌بینمت، بچه
‫ممنون آقای باک
‫مامانت قراره اشکش در بیاد. ‫می‌دونی دیگه، درسته؟
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم، پسرم
‫موفق شدی
‫آماده‌ای پسر؟ ‫امروز روز بزرگ ماست
‫نه، نه، نه
‫امروز باید با ویلچر ببرمت. ‫قانونش اینه
‫- جدی؟ ‫- آره
‫خودت همیشه گیر میدی که پاشم راه برم
‫خب، حدس بزن چیه؟ ‫امروز همه باید از قوانین پیروی کنیم
‫فکر نکنم اصلاً قانونی باشه
‫فکر کنم فقط آخرین راه برای شکنجه‌ام رو پیدا کردی
‫ممکنه هردوتاش باشه
‫آره! هورا! هورا!
‫آره!
‫خیلی بهت افتخار می‌کنم!
‫آخی!
‫آخی. آره!
‫اوه!
‫دلم برات تنگ می‌شه پسر
‫دلم برات تنگ می‌شه
‫هی چستر کوچولو. اینجا رو باش
‫کل محله اومده
‫وای. عالیه
‫آتش‌نشان‌ها یه مقداریش رو حفظ کردن ‫و بقیه‌اش رو بازسازی کردیم
‫به خونه خوش اومدی. خدای من!
‫هورا!
‫هی، هی، هی. ویلچر رو بیار. یالا
‫خیلی ظاهرت خوب شده
‫پنج ماه
‫خداوندا ازت متشکریم، ‫نه تنها برای موهبتِ جونِ جان،
‫بلکه برای اینکه خانواده‌مون رو دورهَم برگردوندی
‫قدردانیم و می‌دونیم همه‌اش به فصل توئه
‫ازت سپاسگزاری می‌کنیم. ‫از طریق عیسی پروردگار ما، آمین
‫- آمین ‫- خیلی‌خب
‫مشغول بشید
‫همه غذاشون رو بخورن، غذاتون سرد می‌شه
‫عزیزم، می‌خوای تا آخر عمرش ‫با دست بهش غذا بدی؟
‫من... نمی‌دونم
‫گمون نکنم. نه
‫فقط بذار غذاش رو بخوره
‫به بازیکنان گفتم که داری میای ‫و هیجان دارن که ببیننت
‫هی دوستان
‫ایشون هم مرد جوانی هستن ‫که بهتون می‌گفتم، جان اولیری!
‫جان اولیری، با آزی اسمیت آشنا شو
‫حالت چطوره بچه؟
‫خیلی از آقای باک تعریفت رو شنیدم
‫سلام کنید دوستان
‫سلام
‫خوشبختم
‫باید بگم که خیلی پسربچه شجاعیه
‫ممنون
‫وای
‫جامبوتران رو ببینید
‫واقعاً زحمت کشیدی. ممنون
‫نظرت چیه؟ یه دور بیس‌ها رو میرید؟
‫باشه. ولی خیلی تند نه
‫این چه کاریه
‫پدر باید پسرش رو دور بیس‌ها ببره
‫واقعاً؟
‫باشه
‫هی، این چطوره؟
‫وای. واسه مردم دست تکون بده
‫کارتون درسته پسرها
‫سلام
‫آره
‫خودشه
‫برو که رفتیم پسرم
‫بزن قدش. آره
‫بیاریدش پسرها. بیاریدش
‫برو چستر!
‫خیلی‌خب. لمسش کن. لمسش کن
‫اوه
‫بیا، دیدی؟
‫باحال نیست، بابا؟ باحال نیست؟
‫واقعاً هست پسرم
‫واقعاً هست
‫هورا!
‫داریم میریم زمین خانه. لیز می‌خوریم. خودشه
‫- خانه ‫- آره!
‫زودباش بچه. بیا اینجا کنارم بشین
‫وای
‫خدای من
‫ایشون کریستی هستن. ‫ازتون پذیرایی می‌کنه
‫هرچی نیاز داشتید، فقط بهم بگید
‫واسه شروع، یکم کراکر جک،
‫نوشابه و چندتا سوغاتی آوردم
‫ممنون
‫مامان کو؟
‫خطِ بیس سوم. اون پایین
‫می‌تونن ببیننت
‫باشه
‫آماده باشید
‫وقتشه که رزق‌مون رو در بیاریم
‫سه، دو، یک
‫بعد از ظهرتون بخیر دوستان و به ورزشگاه بوش
‫در یک روز بهاری زیبا خوش اومدید
‫امروز روزیه که همه منتظرش بودیم
‫روز جان اولیری در زمین بازیه
‫بعد از یک نبرد طولانی در بیمارستان، ‫دوست من حالش اونقدری خوب شده
‫که امروز اومده پیش ما
‫در واقع، این مرد جوان ‫درست کنار من نشسته
‫بهت خوش می‌گذره؟
‫محض اطلاع، داره سرش رو تکون میده
‫اولین پرتاب انجام می‌شه
‫خطای ضربه‌ی زاویه‌دار
‫خب، نظرت چیه؟ این تیم می‌تونه ‫امسال برامون مقام جهانی رو بگیره؟
‫- بله ‫- خب، شنیدین که چی گفت، دوستان
‫اوضاع‌مون خوبه
‫ویلی یه ضربه به سمت راست زمین می‌زنه. توپ در زمین بود
‫استرابری. یه پرتاب قوی
‫ولی امکان نداره بتونی مک‌گیِ تندپا رو شکست بدی
‫آقای باک...
‫خیلی ممنون بابت این کارِتون
‫روزیه که هیچکدوم از ما هرگز فراموش نخواهیم کرد
‫باعث خوشحالیم بود
‫حالش چطوره؟
‫خیلی خوبه، با در نظر گرفتن شرایط
‫به تنهایی غذاش رو می‌خوره ‫و راحت توی خونه می‌گرده
‫تنها مشکل اینجاست که
‫نمی‌تونم قانعش کنم ‫که دوباره بتونه بنویسه
‫جدی؟
‫آره. گمونم چشم‌انداز برگشتن به مدرسه
‫اونقدری که فکر می‌کردم... مشوق نیست
‫یه بازیکن روی بیس، یه اوت، هِربِک ضربه می‌زنه
‫پرتاب به ضربه‌زن چپ‌دست، یه توپ موج‌دار بلند، استرایک یک
‫هِربِک مقابل پرتاب‌گر چپ‌دست چه کار خواهد کرد؟
‫نمی‌خواد با توپ خم‌شونده گول بخوره…
‫سلام خانم ویتکر
‫حالـتون چطوره؟
‫خوبم. ممنون که اومدین. بفرمایید
‫بله. اوضاع چطوره؟
‫خواهیم دید
‫جان؟
‫سلام جان، از دیدن دوباره‌ات خوشحالم
‫ایشون چرا اومده؟
‫خب، چهارشنبه است و وقت کلاستـه
‫می‌خوای کلاس پیانو داشته باشم؟
‫درست صحبت کن، مرد جوان
‫شوخی می‌کنی؟
‫جان،
‫نمی‌دونم فکر کردی کی هستی، ‫ولی بچه‌های من کلاس پیانو میرن
‫کلاس تو هم هر چهارشنبه ساعت چهاره
‫پس مگر اینکه دلیلی داره ‫که فکر می‌کنی تو خاصی
‫و نباید همین قوانینی رو دنبال کنی
‫که همه تو این خونه باید بهش پایبند باشن،
‫توصیه می‌کنم بری اونجا. الان
‫حالا هربک ضربه می‌زنه و بهش نمی‌خوره
‫تو نوبت بعدیه، یه توپ و دو استرایک داره
‫آروم پیش میریم، جان
‫باید یه سری چیزها رو از اول یاد بگیری
‫اوه!
‫وای!
‫خدای من!
‫این رو آزی اسمیت امضا کرده!
‫یه یادداشت داره
‫چی نوشته؟ چی نوشته؟
‫بچه، اگه توپ بیسبال دوم رو خواستی،
‫فقط باید یه یادداشت تشکر
‫برای مردی که این یکی رو فرستاده، بنویسی
‫دوستت، جک باک!
‫مامان، خواهش می‌کنم! ‫یه کاغذ و مداد بهم بده!
‫کاغذ، مداد، کاغذ، مداد!
‫- لطفاً! ‫- کاغذ، مداد
‫- خودشه ‫- مامان، بیار دیگه!
‫آوردم
‫- ممنون! ممنون! ‫- آخی!
‫باشه، دو دستی بهتر نیست؟
‫تو... بیا، صبرکن
‫اونجوری
‫خودشه
‫جان، خیلی خوبه
‫ممنون
‫اینم از این
‫«برای جان، با آرزوی سلامتی، استن موزیال»
‫اینجا رو باش
‫سلام بچه، اگه توپ بیسبال دوم رو خواستی،
‫فقط باید یه یادداشت تشکر
‫برای مردی که دومی رو فرستاده، بنویسی
‫دوستت، جک باک!
زودباش جان! تایلر و کیدی اومدن
‫- بریم شنا ‫- باشه
‫کمک، دارن خیس‌مون می‌کنن!
‫خدای من. برو پی کارت
‫جان، بیا کمکمون!
‫یالا! بگیرشون!
‫یالا اولیری
‫- ایول ‫- اوه ایول
‫ادامه بده! ادامه بده! ‫کارت درسته
‫- نگاش کن ‫- اوه!
‫خیلی‌خب. می‌بینمت
‫- سلام ‫- سلام
‫چه سوپرایز قشنگی
‫- آره ‫- همه‌چی روبراهه؟
‫آره، فقط می‌خوام باهات حرف بزنم
‫داشتم فکر می‌کردم...
‫درد داشت؟
‫- جوک بود مثلا ‫- آهان
‫من... جوک گفتن بلد نیستم. ‫هیچوقت بلد نبودم
‫نه، نه، نه، خیلی بامزه بود
‫فقط من... من نگرفتم
‫عه، نیل دایمند قراره تو تور‌ش بیاد اینجا
‫می‌خوای بریم؟
‫آره. حتما. باحال بنظر میاد
‫دیگه... دیگه کی‌ها میان؟
‫منظورم فقط خودم و خودت بودیم، ‫بعنوان دیت
‫آها
‫آها؟
‫جان، من...
‫آخه بنظرم فرصتش دیگه تموم شده
‫آخه، آره، وقتی تازه آشنا شده بودیم آره
‫الان یکی از آدمای موردعلاقه منی
‫خب... دوستت دارم ولی...
‫می‌دونی... مثل یه داداش
‫آره
‫ببخشید
‫نه، نه... اشکالی نداره
‫باشه
‫عه...
‫من دیگه برگردم به یادگیریم برسم...
‫- آره ‫- به کارم
‫- اون داستان ‫- اون داستان
‫خیلی‌خب. ولی تو محوطه می‌بینمت دیگه؟
‫آره، آره، معلومه
‫باشه
‫هی، جان
‫چرا همون شبی که آشنا شدیم ‫بهم پیشنهاد ندادی؟
‫حاضر بودم سر شهریه‌ام شرط ببندم ‫که ازم خوشت اومده
‫فکر می‌کردم تو نمی‌خوای
‫چی؟
‫چرا؟
‫جان
‫لطفا دیگه هیچوقت انقدر ‫منو دست کم نگیر
‫تو چت شده؟
‫خودم چهار تا خواهر دارم
‫بله. ممنون که به اطلاعم رسوندی
‫به توصیه‌ت گوش کردم ‫و به بث پیشنهاد دیت دادم
‫حاجی، من یه سال پیش اون توصیه رو کردم
‫گویا خیلی خوب پیش نرفته
‫نمی‌دونم چه فکری تو سرم بود. ‫ازم بعید بود
‫می‌دونستم. مطمئن بودم
‫دیگه بسمه، تمومه
‫چی تمومه؟
‫همه‌چی. عشق، رابطه
‫این دل از امروز تعطیله
‫اصلا تا حالا دیت رفتی؟
‫با کسی یه قرار رفتی؟
‫اصلا جشن پرام رو رفتی؟
‫حرفت چیه؟
‫فقط اینکه تو بگی عشق رو می‌ذاری کنار
‫یکم مثل اینه که من بگم
‫«خب من دیگه نیستم
‫دیگه نمی‌خوام دور دنیا رو با قایق بگردم»
‫نکته‌ش اینه که تا حالا سوار قایق نشدم
‫فهمیدم خودم
‫قبل از اینکه به این نتیجه برسی ‫که از قایق‌سواری بدت میاد
‫بنظرت بهتر نیست سوار ‫دو سه تا دینگی بشی؟
‫نه
‫دیگه بسمه
‫من سعیم رو کردم
‫هی، ممنون رد
‫- ممنون ‫- خیلی‌خب رفیق. بفرما
‫- روز خوبی داشته باشی ‫- بله
‫در چه حالی؟
‫اگه مامانت دعوام کنه ‫که چرا چیلی ریختم رو این پیرهنم
‫بدبخت میشم. می‌گذره
‫دانشگاه چطوره؟
‫عه، نمره‌هام همچین بد نیستن
‫حتی شایعه شده که ممکنه ‫قبول و فارغ‌التحصیل بشم
‫معجزه‌ها وجود دارن
‫معرکه. و شوکه‌کننده
‫به جز نمره‌ها زندگی چطوره؟
‫بد نیست
‫می‌دونی
‫وقتی فهمیدیم که از آتیش‌سوزی ‫جون به در بردی و برمی‌گردی خونه
‫می‌دونی چه دعایی برات می‌کردم؟
‫همون دعای منو؟
‫اینکه بازم بتونم برای تیم کاردز بیسبال بازی کنم؟
‫- درسته ‫- طبیعتاً
‫نه، فقط... ‫می‌خواستم به حالت عادی برگردی
‫مثل همون روز آتیش‌سوزی
‫که داشتی تو آشپزخونه می‌دوییدی
‫و موهای چتریت بالا پایین می‌پرید، ‫و خوشحال بودی. فقط...
‫می‌خواستم دوباره اونجوری بشی
‫و وقتی برگشتی خونه
‫برام سخت بود چون...
‫یا باید کل عمرم ناراحت می‌بودم که
‫دنیای بی‌نقصمون دود شده رفته هوا
‫یا باید زندگی بی‌نقص رو برای خودم
‫بازتعریف می‌کردم
‫و باور کن پسرم
‫من عاشق زندگی‌مونم. عاشق زندگیمم
‫چرا داری اینو بهم میگی بابا؟
‫چون بیماری پارکینسون داره ‫چیزهای مختلفی رو ازم می‌گیره
‫و همین منو یاد یه چیزی میندازه ‫که تو بیمارستان بهم یاد دادی
‫امکان نداره
‫واقعا من چیزی یادت دادم؟
‫چی؟
‫همیشه نمی‌تونی مسیری که ‫توش قدم برمی‌داری رو انتخاب کنی
‫ولی می‌تونی انتخاب کنی که ‫چطور توش قدم برداری
‫پس وقتی اوضاع وفق مرادت نیست
‫اگه دقیقا تمرکز کنی روی
‫دوست داشتنِ زندگی‌ای ‫که همین الان داری
‫نه اون زندگی‌ای که می‌تونستی ‫داشته باشی یا باید می‌داشتی
‫مهم‌ترین چیز همینه
‫بیا
‫- بده من اونو ‫- ممنون
‫می‌دونی، یه صدهزار مایل دیگه ‫هم می‌تونی ازش کار بکشی
‫اگه خوب باهاش تا کنی
‫هیچی جز اذیت و آزار برام نداره
‫خب، انقدر به این فکر نکن که چی برات داره
‫بیشتر به این فکر کن ‫که چی نیاز داره ازت
‫باشه؟
‫تند نرو، یکم راحت بگیر، ‫روش سرمایه‌گذاری کن
‫بیشتر از اون که فکرشو کنی بهت برمی‌گردونه
‫دقیقا داریم درباره چی حرف می‌زنیم؟
‫نمی‌دونم
‫خوشحال شدم دیدمت بابا
‫منم همینطور رفیق
‫آره! خیلی‌خب!
‫نوبت منه. نوبت منه
‫- تماشا کنین ‫- یالا
‫- ایول! ‫- یالا!
‫- آره ‫- برو
‫اوه!
‫- اشکالی نداره. اشکالی نداره ‫- چیزی نیست
‫از تو بهتر بودم
‫- خوب بود ‫- خوب بود. آره
‫اوه!
‫اوه! چه جدی شده
‫- یالا بث ‫- اوه!
‫- تو می‌تونی. یالا ‫- قهرمان بولینگ
‫- پشمام ‫- یا خدا!
‫ایول
‫بولینگش هم مثل رقصشه
‫آره
‫تعریف نبودها
‫جان، اون قضیه بابات رو تعریف کن. ‫همونی که تو بیمارستان بودین
‫اوه، نه، نه، نه. ‫الان وقتش نیست
‫وقتش دقیقا الانه
‫بگو دیگه، قشنگ تعریف می‌کنی
‫باشه
‫یه روز یکشنبه رسیدیم خونه
‫و بابام گفت لباسای کلیسام رو دربیارم
‫ولی من به جاش رفتم بیرون و فوتبال بازی کردم
‫و لباسام رو انقدر گِلی کردم
‫که کلا نابود شدن
‫دوچرخه‌ام رو گرفت ‫و دو هفته اجازه بیرون رفتن بهم نداد
‫منم تصمیم گرفتم یه کوچولو بزنم رو دستش
‫خونه‌ی وامونده‌ش رو آتیش زدم
‫خاکستر شد رفت هوا
‫بعد رفتم بیمارستان
‫و صداشو شنیدم که داره میاد
‫«جان اولیری کجاست؟»
‫داشت تو راهرو پاشو می‌کوبید زمین
‫«پسرم کجاست؟»
‫یالا جیگر
‫خلاصه شنیدم که داره میاد
‫داشتم نگاش می‌کردم
‫و منتظر بودم یه مشت بیاد تو صورتم
‫بعد به ذهنم رسید
‫کسی بهش نگفته
‫فقط اینجوری می‌تونم زنده باشم ‫که کسی به این آقا نگفته باشه
‫که خونه‌ش خاکستر شده ‫و تقصیر من بوده
‫منم داشتم با خودم می‌گفتم ‫«اگه هنوز خبر نداره
‫شاید بتونم جدی جدی قسر دربرم»
‫خیلی‌خب مایک. تویی
‫یالا مایک. ببینم چه می‌کنی
‫حالا چی گفت؟
‫کی؟
‫بابات
‫گفتی باهات مهربون بوده و اینا
‫چی گفت؟
‫دوستت دارم پسرم
‫دوستت دارم
‫کاری هم از دستت بر نمیاد، شنیدی؟
‫«طاقت بیار رفیق. خوب میشی» ‫اینجور حرفا
‫آره!
‫راضی‌ام ازت مایک!
‫وای خدا!
‫وای! خیلی خوبه
‫- خیلی لطف کردی ‫- خواهش می‌کنم
‫خیلی‌خب. بیا، بیا، حالا مال من
‫چی می‌تونه باشه؟
‫جان اولیری، بعضی وقتا واقعا...
‫چی هست؟
‫کلاس رقص
‫آره!
‫لازمت میشه عزیزم
‫این چیه؟
‫جن گفت با امتحان نهایی ‫فیزیوت به مشکل خوردی
‫من برای یاری اومدم
‫امشب الکل نمی‌خورم
‫چه بهتر
‫پر از نوشابه‌ست
‫چه باملاحظه
‫اومدم تو درساتم کمکت کنم
‫خیلی ممنونم، ‫ولی مشکل کتابی نیست
‫امتحان گرفتن، فلش‌کارت، ‫هیچکدوم اینا کمکی نمی‌کنه
‫پس چه خوب که برای این نیومدم
‫مطمئنی؟
‫مطمئنِ مطمئن
‫هرکاری لازمه بکن
‫نمی‌خوام بهت صدمه بزنم
‫بهم صدمه نمی‌زنی، ‫من پوستم کلفته
‫باشه
‫- اول زانوت رو خم می‌کنم ‫- آی، آی، آی
‫این دیگه درد نداره
‫پنج ثانیه
‫- خیلی‌خب ‫- فکر کنم
‫اگه یکم دیگه پیش بری
‫تبدیل میشی به کایروپراکتیک
‫خیلی‌خب. شاید یکم فشار بیاد، پس...
‫خوبی؟
‫- عالیه ‫- باشه
‫اونو بده اینجا. بیارش... آها
‫خمش شونه‌ت
‫- یه ثانیه همینو نگه دار ‫- باشه. دارم خمش می‌کنم
‫عه...
‫به این میگن هیپ ابداکشن...
‫فکر کنم
‫عه...
‫حالا یکم محکم‌تر می‌کشم
‫آخ!
‫خوبی؟
‫هر دفعه گول می‌خوری
‫جان
‫این با اختلاف عجیب غریب‌ترین ‫مطالعه گروهی‌ای بود که تا حالا داشتم
‫نمی‌دونم چرا ما کاردرمانگرها رو مجبور می‌کنن ‫این همه فیزیوتراپی یاد بگیریم
‫اگه قبول شم بخاطر توئه
‫نه. تو برای این کار زاده شدی
‫تو هم همینطور
‫ببخشید
‫- فکرم کار نکرد ‫- ولش کن
‫می‌دونم منظورت چی بود
‫داری وارد کار سختی میشی
‫ولی منظورم علم و آناتومی نیست
‫پس چی؟
‫تو بچگی که سوختم
‫فیزیوتراپیم رو تو کمد ملزومات انجام می‌دادن
‫واقعا؟
‫چرا؟
‫بخاطر خودم بود
‫همینطور بخاطر بیمارهای دیگه، به گمونم
‫جان
‫یادمه با چشمای پر از اشک نگاشون می‌کردم
‫التماس می‌کردم که دست بردارن
‫درد خودم رو تو نگاهشون می‌دیدم
‫ولی کارشون رو انجام دادن
‫خوبم انجام دادن
‫حرفم اینه که
‫تو دل این کارو داری بث
‫می‌دونم چه جلوه‌ای داره، ‫و میگم تو آدم مناسبی هستی
‫می‌دونی
‫این اولین باریه که می‌شنوم
‫از اون اتفاق حرف می‌زنی
‫چرا ازش حرف نمی‌زنی؟
‫گمونم نمی‌خوام اون منو تعریف کنه
‫نمی‌کنه
‫بخشی از وجودته، ‫ولی هویتت نیست
‫و وقتی بهت نگاه می‌کنم...
‫یه دوست خوب رو می‌بینم
‫یه پایه مهمونی...
‫و یه آدم خیلی باحال
‫بیشتر آدما مثل تو نیستن
‫برای همین انقدر الکل می‌خوری؟
‫چی؟
‫اصلا از مشروب خوردن لذت هم نمی‌بری، ‫من می‌فهمم
‫فقط این کارو می‌کنی ‫که به یه چیزی معروف باشی
‫مطمئنی رشته‌ت روانشناسی نیست؟
‫می‌شناسمت دیگه
‫فقط نمی‌خوام تو گذشته گیر کنم
‫فکر کنم برای همینه که دو ساله می‌شناسمت
‫ولی تا حالا بازوهات رو ندیدم
‫سعی می‌کنم به جلو نگاه کنم
‫آینده رو زندگی کنم
‫هر طور صلاح می‌دونی
‫جسیکا اوکلی
‫مت اوکودا
‫آره رفیق!
‫جان اولیری
‫آره!
‫شان اومالی
‫وای عزیزم، چطوری؟
‫خوبم. خوبم
‫ببین چقدر بزرگ شدن
‫- سلام ‫- وای خدا
‫عزیزم!
‫- عزیزم ‫- موفق شدی
‫ووهو
‫مرسی
‫جان، جک باک اومده
‫آقای باک، باورم نمیشه اومدین
‫مگه میشه از دستش بدم؟
‫قصد مزاحمت ندارم
‫این چه حرفیه
‫دو دقیقه کارت دارم ‫بعد رفع زحمت می‌کنم
‫حتما. میشه...
‫- آره ‫- مرسی بابا
‫سلام
‫غیرممکن رو ممکن کردی بچه‌جون
‫درست شنیدم؟
‫پدرت گفت می‌خوای ‫وارد کار ساخت و ساز بشی؟
‫یه بنده‌خدایی یه روز بهم گفت ‫می‌تونم هر کاری دلم می‌خواد بکنم
‫حتما خیلی باهوش بوده
‫هی، بیا...
‫یه چیزی برات آوردم
‫«جک باک، ۱۹۸۷»
‫همون سالی که من سوختم
‫«تالار مشاهیر بیسبا...»
‫همون سالی که وارد تالار مشاهیر شدم
‫این توپ تالار مشاهیرته. ‫نمی‌تونم بگیرمش
‫نمی‌گیریش. هدیه منه
‫خیلی برام باارزشه. ‫امیدوارم برای تو هم باارزش باشه
‫نمی‌دونم چی بگم
‫ممنون. خیلی خوشگله
‫از کریستال درست شده
‫خیلی نفیسه. سعی کن از دستت نیفته
‫- باشه ‫- بیا
‫خب...
‫طرفای استادیوم می‌بینمت بچه‌جون
‫آقای باک
‫تمام کارهایی که کردین
‫تمام ملاقات‌های تو بیمارستان، ‫توپ‌های امضاشده
‫اون روز تو استادیوم
‫می‌خوام بدونم که
‫چرا من؟
‫بنظر میومد بهش نیاز داری
‫♪ لطفا بهم بگو چرا ♪
‫♪ ماشینم تو حیاط جلوییه ♪
‫♪ و من با لباسام خوابیدم... ♪
‫رسماً وارد کلرادو شدیم
‫چجوری پولت به این ماشین رسید حاجی؟
‫مال باباشه
‫اجازه داد برای این سفر برش دارم
‫این ماشین حتی ۵۰۰ مایل هم راه نرفته
‫خسته شدی؟
‫تا یکم دیگه هم می‌تونم
‫اوه. هی
‫مایک، داستان چیه؟ ‫چه خبره؟
‫هی، هی، هی، مایک؟
‫بپا! بپا! بپا!
‫سفت بشینین!
‫مراقب باش! مراقب باش!
‫- شما حالتون خوبه؟ ‫- فکر کنم
‫همه خوبن؟ ‫آره، خوبیم
‫وای!
‫از جاده خارج شو!
‫- یالا مایک! یه کاری بکن! ‫- دارم سعی می‌کنم! استارت نمی‌خوره!
‫پتس، راه بیفت! راه بیفت! ‫برو! برو!
‫برید، برید! ‫بث، بجنب!
‫خیلی‌خب، خیلی‌خب. ‫زودباشین بچه‌ها. پیاده شین!
‫- برو، برو، برو! ‫- مراقب باش!
‫می‌دونم! ‫هل بدین، هل بدین!
‫یه کامیون دیگه هم داره میاد
‫باید از جاده خارج شیم!
‫خودتو بکش اینور
‫- خیلی‌خب! ‫- آروم. ادامه بدین. هل بدین!
‫چیزی نمونده
‫برو کنار!
‫نزدیک بودا
‫پتی، حالت خوبه؟
‫نزدیک بود
‫وای خدا
‫زخمی شدی؟
‫خوبم
‫خدا رو شکر
‫- تو چی؟ ‫- نه، نه. من خوبم
‫خدا رو شکر
‫آره، منم خوبم
‫اگه کسی براش مهمه
‫حاجی
‫- بچه‌ها ‫- وای خدا
‫میشه همچنان اسکی رو بریم؟
‫آره. جکوزی؟
‫داره سوز میاد. ‫آره، بریم داخل
‫خیلی‌خب. عجب بادی
‫سلام. صبح بخیر
‫- صبح خوبیه، نه؟ ‫- ممنون
‫داشتم میومدم اتاقتون که بیدارتون کنم
‫آره، با قهوه. ممنون
‫خدایا. ولی خواب به چشمم نیومد
‫منم همینطور
‫کجا میری؟
‫زنگ بزنم بابام
‫کله‌ام رو می‌کَنه
‫- خب خوشحال شدم از آشناییت ‫- آره
‫موفق باشی
‫خیلی‌خب، دندون رو جیگر بذار. اومدم
‫الو؟
‫سلام بابا
‫اولاً کسی آسیب ندیده
‫ولی خواستم بهت خبر بدم ‫که دیشب اینجا
‫تو کلرادو تصادف کردیم
‫مطمئنی حالتون خوبه؟
‫آره، آره. خوبیم. فقط...
‫بابا، ماشین صفرت داغون شده
‫ولش کن. یه ماشینه دیگه. ‫میدیم درستش کنن
‫فقط خوشحالم که چیزیتون نشده
‫می‌خوای یه ماشین دیگه برات جور کنم؟
‫نه. یعنی آره، یه فکری می‌کنیم. فقط...
‫بابا، عذر می‌خوام که اینجوری شده
‫جان، یه چیزی بهت بگم
‫می‌خوام تو اون کله‌ی پوکت فرو کنیش، باشه؟
‫باشه
‫دوستت دارم پسرم. ‫کاری هم از دستت برنمیاد
‫منم دوستت دارم بابا
‫باشه
‫- خدافظ ‫- خدافظ
‫دوستان، همشهریان، هم‌وطنان
‫به اولین پروژه شرکت ساخت‌وساز ‫اولیری و برایت خوش آمدید
‫که اسم رسمیش «کاخ باشکوه» خواهد بود
‫یالا. بیاید داخل
‫آره. همه یه کلاه ایمنی بردارین
‫آره
‫این باید زیرزمین باشه. ‫کی می‌خواد ببینه؟
‫ماجراجویی دوست دارم
‫عالی. خانوما مقدمن؟
‫نه
‫«در ژرفای آن تاریکی خیره ماندم
‫دیرزمانی ایستاده، ‫سرشار از شگفتی و هراس»
‫«در تردید، رویاهایی می‌دیدم ‫که هیچ فانی‌ای هرگز جرأت دیدنشان را نداشته»
‫جدی؟ تحت تاثیر قرار گرفتم
‫تو دبیرستان یه دوره ‫عاشق ادگار آلن پو بودم
‫هه...
‫باشد که نور بتابد
‫اوه
‫این پایین کفِش خاکیه
‫نمی‌دونستم
‫بررسی مقتضی رو انجام دادی؟
‫گمونم
‫وای خدا. خوبی؟
‫آره. خوبم. خوبم
‫- اینم اینجاست ‫- خیلی‌خب
‫سرمون رو بگیریم پایین
‫سر کلاه ایمنی حق با من بود
‫آها
‫ترسناکه‌ها
‫اینجا یه در هست. ‫ببینیم میشه جلوشو خالی کرد یا نه
‫خیلی‌خب
‫اوه، این...
‫آی
‫آخ
‫خوبی؟
‫آره بابا. فقط یه خراشه
‫میشه یه سوالی کنم؟
‫کاملا مطمئنم که جواب نه ‫باعث نمیشه که سوالت رو نپرسی
‫چرا مردی که نمی‌تونه چکش دستش بگیره ‫تصمیم می‌گیره پیمان‌کار بشه؟
‫شیش ماه دیگه که ورشکسته شدیم ازم بپرس
‫جدی میگم
‫منم همینطور
‫گمونم برای اینه که می‌خوام همچین ‫خونه‌هایی رو با پتانسیل واقعی‌شون ببینم
‫نه با شکل الانشون
‫یا شاید...
‫حس می‌کنم باید خودمو ثابت کنم
‫به من نه
‫سلام مامان. چه خبر؟
‫جک باک تو بیمارستانه
‫وای نه. چی شده؟ قضیه جدیه؟
‫خب تو آی‌سی‌یوـه، ‫پس بنظر جدی میاد
‫باشه. خب باید این الوار رو ببرم سر زمین
‫ولی برگشتم شهر بهش سر می‌زنم
‫متأسفم جان
‫مرسی. منم همینطور
‫باید برم. خدافظ
‫اولیری!
‫چه خبر؟ خوشحالم دوباره می‌بینمت
‫- سلام، ببین کی اومده ‫- مایک، رفیق خودم
‫- چه خبر رفیق؟ ‫- حال و احوال؟
‫خوبم، می‌گذره
‫عجب روزی
‫- چی میل دارین؟ ‫- هر چی این داره می‌خوره
‫خبر فوری، به اطلاع ما رسیده
‫که جک باک درگذشته
‫او دهه‌ها، صدای تیم سنت لوییس کاردینالز
‫و یکی از اعضای گرانمایه‌ی اجتماع ما بود
‫جک باک یک گوینده‌ی پرافتخار بود
‫او مردی با وقار، شرف و احترام بود
‫امروز عصر در بیمارستان محلی ‫سنت لوییس درگذشت
‫- ۷۷ سال داشت... ‫- آره. یکی دیگه
‫خیلی‌خب
‫بیا جلو
‫اوناهاش
‫نذار بترسوننت
‫اگه بو ببرن ترسیدی کارت تمومه
‫چهارتا نگهبان تو اتاق می‌مونن
‫و چندتا دیگه هم بیرون اتاق
‫حاضری؟
‫نه زیاد
‫عه...
‫وقتی اومدم بهم گفتن
‫که «نذار بفهمن که ترسیدی»
‫عه...
‫ولی می‌خوام باهاتون روراست باشم
‫وحشت کردم
‫وقتی کشیشتون ازم خواست بیام هم ترسیدم
‫وقتی با ماشین داشتم میومدم ترسیده بودم، ‫داشتم وارد می‌شدم هم ترسیده بودم
‫پشت این در ترسیده بودم
‫حالا این طرف در هم ترسیدم
‫ولی حالا که اینجام...
‫هیچ‌جایی جز اینجا نیست ‫که بخوام باشم
‫حالا که این حرفا زده شد
‫چطوره یکم از خودم براتون بگم؟
‫عه...
‫وقتی نه سالم بود
‫چند تا بچه بزرگتر رو دیدم ‫که داشتن یه کار باحال می‌کردن
‫بازی با آتیش
‫پنج ماه تو بخش سوختگی بیمارستان بودم
‫بهبودیم خیلی طول کشید و امروز
‫قدردان هستم...
‫عه...
‫حتی بابت اتفاقات سخت
‫گفتنش واسه تو راحته
‫هروقت بخوای می‌تونی از اینجا بری
‫آره. راست میگی. ‫نکته خوبیه
‫ولی اینو می‌دونم که ‫بودن تو اتاقی
‫که نمی‌تونی ترکش کنی چه حسی داره
‫می‌دونم چه حسی داره که فکر کنی
‫احتمالا زندگیت رو دور ریختی
‫حتما یه چیزی هست ‫که بابتش شکرگزار باشین
‫بیاین یه چیزی رو امتحان کنیم
‫یکی‌تون می‌تونه یه چیزی که
‫بخاطر بودنش تو زندان بدست آورده
‫و بابتش شکرگزاره رو بگه؟
‫هیچی نیست
‫باشه
‫بله، جناب
‫من میگم آقا
‫بذار ببینم. بابت چی شکرگزارم
‫تهویه هوا تو تابستون. ‫گرما تو زمستون
‫اوهوم...
‫کتابخونه
‫آره. سرویس لباسشویی. دوستای جدید
‫سه وعده غذایی در روز
‫- آره ‫- صابون
‫تجهیزات تمرین با وزنه
‫فرصت هر روز کار کردن
‫آره
‫اینجا معادل دیپلمم رو گرفتم
‫یه تخت. یه بالش. یه پتو
‫تازه، اون بیرون تا الان مرده بودم، ‫پس جونم
‫درسته. دقیقا
‫شرمنده، همینا به ذهنم رسید
‫آره
‫آره. آره رفیق
‫گل گفتی. عالی
‫صورتحساب بیارم براتون؟
‫- آره ممنون ‫- آره
‫قهوه؟ آقای اولیری
‫پس جستجو برای کار به اینجا ختم شد؟
‫آره. گدا حق انتخاب نداره
‫عذر می‌خوام که تو دفتر نتونستیم ‫برات کاری پیدا کنیم
‫نه، نه، نه. منم نباید می‌گفتم
‫نه، خوشحالم که گفتی
‫چون اتفاقا باعث شد به فکرت بیفتم
‫یه ایده‌ای دارم برای اینکه همکاری کنیم
‫می‌شنوم
‫بعد از اینکه با بچه‌هات حرف زدم
‫یکی از دخترا تعریف منو پیش عموش کرده
‫اونم کشیش زندان جفرسون سیتی‌ـه
‫ازم خواست برم برای زندانی‌ها حرف بزنم
‫عه؟ چطور بود؟
‫بهتر از اونی که تو فکرشو می‌کنی
‫قطعا بهتر بود
‫و خبرش پخش شده
‫از اون موقع، شیش بار دیگه ‫سخنرانی کردم
‫کلاس چهارمی‌های مدرسه کاتولیک، ‫کلوپ روتاری
‫بنظرم ظرفیت خوبی برای ‫کمک به مردم وجود داره
‫اما اگه بخوام درست انجامش بدم، ‫کمک نیاز دارم
‫می‌خوام بیای برام کار کنی
‫حقوقش اول خوب نیست
‫و ساعت کاریش زیاده
‫- می‌خوای یه کسب و کار راه بندازی؟ ‫- بله
‫- سخنرانی عمومی؟ ‫- بله
‫امیدوارم توش ماهرتر شده باشی
‫شدم. قول میدم. ‫کلی تمرین کردم
‫خب، نظرت چیه؟
‫آقای اولیری، چرا من؟
‫هیچکدوم این اتفاقا نمیفتاد
‫اگه ازم نمی‌خواستی ‫برای اون دخترا حرف بزنم
‫درخور بنظر میاد، مگه نه؟
‫هی، جیگر
‫قهوه نمی‌ریزی؟
‫خب، دقیقا حقوقش چقدر پایینه؟
‫- میشه یه لحظه بیای؟ ‫- اوهوم
‫خیلی‌خب، نگاه کن
‫یه وقفه سه روزه هست
‫بین تامپا و اورلاندو
‫منطقی نیست، ولی وجود داره
‫آلاباما پاور خیلی درخواست کرده که برم
‫می‌تونیم اینو جا بدیم اونجا ولی...
‫می‌تونیم خرج سفر رو کم کنیم
‫ایده‌آل نیست، ولی می‌تونه جواب باشه
‫یا می‌تونیم همش رو ببریم هفته بعدش
‫- ببخشید ‫- مختص خانوادمه. دست نمیشه بهش زد
‫ضمناً یه دفتر بزرگتر نیاز داریم
‫دیگه چه کاری ازم برمیاد؟
‫چون تاثیر زندگی شما ‫می‌تونه شگفت‌انگیز باشه
‫و تازه بهترین اتفاقات در راهه
‫هی جان
‫برگرد اینجا
‫بیا
‫تا الان چند بار برامون سخنرانی کردی؟
‫باید دست کم ده دوازده باری باشه
‫- نوزده ‫- نوزده
‫هیچوقت از شنیدن داستان تو خسته نمیشم
‫عاشق بخش اون پرستار گندهه‌ام
‫اسمش چی بود؟
‫پرستار روی؟
‫آها، خودشه
‫اون چی شد؟
‫عه... نمی‌دونم
‫کمی بعدش رفت ‫و منم ارتباطم باهاش رو از دست دادم
‫الان باید حداقل ۲۴ سال گذشته باشه
‫همیشه چی می‌گفت بهت؟
‫«پسر، تو دوباره راه میری، ‫من هم همراهت قدم می‌زنم»
‫بیخیال. می‌تونی بهتر بیان کنی
‫می‌گفت «پسر، تو دوباره
‫راه خواهی رفت، ‫و منم همراهت قدم می‌زنم»
‫عه، هنوز راضیم نمی‌کنه
‫مطمئنم بیشتر شبیه این بوده
‫پسر...
‫تو دوباره راه میری
‫و منم همراهت قدم می‌زنم
‫- چی؟ ‫- نگاش کن
‫جان، راستش رو بهت بگم
‫یکم تعجب کردم که ‫یه کاری با زندگیت کردی
‫شرمنده، یکم بد بیانش کردم
‫مطمئنی؟
‫نه، می‌دونم منظورت چیه
‫واقعا خوشحالم که پیدات کردن
‫طی این سالها خیلی بهت فکر کردم
‫حتی وقتی داشتم با زن خوشگلم ازدواج می‌کردم
‫هم به تو فکر می‌کردم
‫چرا به من فکر می‌کردی
‫تو مهمترین روز زندگیت؟
‫چون نمی‌تونستم تو راهروی کلیسا راه برم
‫اگه تو نبودی
‫بعد متوجه شدم که نقش همه مهم بوده
‫بخاطر لاول بود که اونجا وایساده بودم
‫چون اجازه نداد من عفونت کنم
‫و برادر بزرگم جیم که همیشه بهم گیر می‌داد
‫و «چستر کوچولو» صدام می‌کرد. ‫مطمئن بودم ازم متنفره
‫و دست از تلاش برای ‫خاموش کردن آتیشم برنداشت
‫حتی وقتی دستای خودش داشت می‌سوخت
‫فهمیدم نسوختن صورتم معجزه نبوده
‫بخاطر این بوده که خواهر کوچیکم سوزی
‫سه بار رفت تو خونه‌ی در حال سوختن
‫تا یه لیوان آب بیاره و بریزه روی صورتم
‫بخاطر ایمی، خواهر بزرگترم بود
‫که ازم دست نکشید ‫و گفت ایمانم به خدا رو حفظ کنم
‫بخاطر بابام بود که بهم گفت ‫بهم افتخار می‌کنه
‫و دوستم داره، ‫در حالی که باید عصبانی می‌بود
‫بخاطر مامانم بود که وقتی مجبورم کرد ‫زندگی رو انتخاب کنم نجاتم داد
‫و با بلند کردن چنگال ‫مجبورم کرد زندگی کنم
‫به خانواده‌مون خوش اومدی بث
‫بخاطر جک باک بود
‫که سر یه مجلس شام ‫قضیه یه پسربچه رو شنیده بود
‫اون پسربچه نیاز به کمک داشت
‫اونم تصمیم گرفت کمک کنه
‫می‌دونی، من همه پرستارهام رو دوست دارم ولی...
‫بعضی‌هاشون از مرگ زمزمه می‌کردن
‫ولی تو نه
‫تو عملا منو بلند کردی...
‫و سرم داد زدی ‫«پسر، مرگ رو فراموش کن
‫تو قراره راه بری»
‫منو تو راهرو راه می‌بردی
‫و هرگز تو رو یادم نمیره
‫من کارم رو انجام دادم
‫بیمارهام رو دوست داشتم
‫ولی تازه امروز فهمیدم جان
‫که واقعا کارم اهمیت داشته
‫و راستش رو بخوای
‫فکر می‌کردم بخاطر دردی که ‫بهت تحمیل کردم ازم متنفر میشی
‫می‌تونه جفتش باشه
‫می‌تونی عروس رو ببوسی
‫می‌بینم که کلاس رقص‌ رو نرفتی
‫شانس آوردی دوستت دارم آقا
‫بث
‫عجب
‫سلام
‫اوه، یه لحظه
‫نه
‫بذار روشن باشه
‫ولی بث...
‫تو شوهر منی
‫تو رو انتخاب کردم
‫تا حالا کسی...
‫تا حالا کسی زخم‌هام رو نبوسیده
‫تو زیباترین چیزی هستی که تو عمرم دیدم
‫تو هم همینطور
‫سلام مامان. من اومدم
‫سلام عزیزم. چطور بود؟
‫عالی بود. عالی
‫- خوشحالم می‌بینمت ‫- منم، بابا اون بیرونه
‫باشه. عالی
‫چرا... چرا اسلینگ انداخته؟
‫آها، موقع جابه‌جا کردن صندلیش خورد زمین
‫دیگه نباید این کارا رو تنهایی انجام بده
‫باشه. چطوره خودت بهش بگی؟
‫خوش برگشتی
‫دلم برات تنگ شده بود
‫- دلم برات تنگ شده بود ‫- سلام، سلام، سلام
‫- بابا ‫- سلام رفیق
‫جک، خوشحالم می‌بینمت
‫- همش سراغت رو می‌گرفت ‫- بیا ببینم
‫یه بغل محکم
‫می‌خواین برین بازی؟ باشه، برین
‫- لیموناد؟ ‫- عالیه. ممنون
‫خوبه
‫- خیلی‌خب بچه‌ها. بیرون جک ‫- نه
‫- ببرش بیرون بازی کنین ‫- نمی‌خوایم
‫شنیدین پدرتون چی گفت، بیرون
‫باشه
‫پادشاه بودن خوبه‌ها
‫می‌دونم
‫جان حالش خوبه؟
‫راستش؟
‫فکر نکنم
‫اوم...
‫لیمونادهای مامانت حرف ندارن
‫چجوری این کارو می‌کنی؟
‫چجوری انقدر خوشبین می‌مونی؟
‫امروز روز خوبی برات نیست بابا
‫درد داری و اوضاع هم داره سخت‌تر میشه
‫چطور می‌تونم بدبین باشم ‫وقتی این همه چیز برای شکرگزار بودن دارم
‫مثل چی؟
‫مثلا شکرگزارم که مریضیم جدی‌تر نیست
‫بیخیال بابا، ‫به قدر کافی جدی هست
‫مامانت، مامانت رو دوست دارم
‫خوبه پس. آخه کلا ۴۵ ساله که ازدواج کردین
‫دیگه چی؟
‫شکرگزار اینم که شفا گرفتم
‫شفا؟
‫نمی‌فهمم
‫خب، شفا رو میگم... نه درمان
‫چون پارکینسون ممکنه آخرش منو بکشه
‫ولی هر روز با علم به این بیدار میشم
‫که خدا منو شفا داده ‫و می‌دونم داستانم چطور تموم میشه
‫یه سوال ساده پرسیدم
‫من خوبم
‫هرروز، می‌بینم که ایمانت داره قوی‌تر میشه
‫زندگی خوبی از خاکستر ساختی
‫شگفت‌انگیزه
‫ولی یه چیزی رو ساختی ‫که دوستش ندارم
‫دیوارت
‫کدوم دیوار؟
‫همونی که باعث میشه حس کنی ‫کافی نیستی
‫پسرم، چرا امروز انقدر دمغی؟
‫یه مدته خیلی به جک باک فکر می‌کنم
‫ده سال پیش تو همین هفته فوت شد
‫ای خدا
‫هیچوقت اینو به کسی نگفتم، حتی به بث
‫ولی قبل از اینکه بمیره، ‫سه بار رفتم ملاقاتش
‫دفعه سوم حتی براش یه توپ بردم
‫و براش امضا کردم
‫یه یادداشت هم گذاشتم که نوشته بود
‫«بچه‌جون، وقتی اومدی بیرون
‫تو خونه اولیری روز جک باک رو برگزار می‌کنیم»
‫مطمئنم خیلی خوشش اومده
‫آره، مطمئنم خوشش میومد
‫ولی هر سه بار که رفتم دیدنش
‫به همه کارهایی که برام کرده بود فکر کردم
‫و اینکه لیاقت اون همه تلاش رو نداشتم
‫سه بار رفتم که دوستم رو ببینم
‫هر سه بار بدون اینکه برم تو، برگشتم
‫این همه سال بار سنگینی رو دوشت بوده
‫می‌ترسیدم
‫اون نمی‌دونست من کی‌ام. ‫لازم نبود برای من به زحمت بیفته
‫فقط یه بچه بودم
‫ولی به زحمت افتاد
‫و هیچوقت حقیقتا بابتش ازش تشکر نکردم
‫پشت دیوارت قایم شدی ‫تا وقتی که حس امنیت کردی
‫که نشون میده من شیادم
‫به مردم میگم «قلبتون رو باز کنید، ‫آسیب‌پذیر باشید، آتشین زندگی کنید»
‫بعد خودم کل مدت...
‫یه بزدل احساسی‌ام
‫باشه. خراب کردی. ‫بدجور هم خراب کردی
‫باید گردن بگیریش ‫و زندگیت رو ادامه بدی
‫دوستت دارم پسرم
‫ولی ۲۵ ساله که داری از اون ‫حلبی بنزین فرار می‌کنی
‫کی می‌خوای بفهمی که دیگه ‫دنبالت نمی‌کنه؟
‫متأسفم که نیومدم ببینمت جک
‫تو بهم یه هدیه دادی
‫و بهم گفتی «از دستت نیفته»
‫و منم ننداختمش
‫نه چون مراقب بودم
‫چون دفنش کردم
‫شبی که تو اینو بهم دادی
‫رفتم اینو گذاشتم تو کشوی جورابام
‫چون تحمل نداشتم که کسی ببینتش
‫چون هیچوقت حس نکردم ‫که شایسته‌ش هستم
‫هیچوقت کامل نفهمیدم ‫که چرا انقدر باهام خوب بودی
‫ولی می‌دونم که دیگه این خوبی رو...
‫مخفی نمی‌کنم
‫اون دیوار خواهد ریخت
‫حقیقت اینه که دلم برات تنگ شده جک
‫و دوستت دارم
‫می‌دونین، اولین باری که سخنرانی کردم
‫برای یه گروه دختران پیشاهنگ بود
‫و یکی‌شون دستش رو بالا برد ‫و یه سوال پرسید
‫پرسید اگه بتونم برگردم به گذشته
‫آیا اون اتفاق رو تغییر می‌دادم؟
‫و البته که منم گفتم ‫«بله، البته که تغییر می‌دادم»
‫اما از اون موقع تا حالا، ‫متوجه شدم
‫که به هیچ وجه این کارو نمی‌کردم
‫هرچیز باارزشی که در زندگیم دارم
‫از همون خاکسترها حاصل شده
‫زنم، ازدواجم، بچه‌هام
‫صد سال هم فکر نمی‌کردم باعث بشه
‫دوباره توی این اتاق بایستم
‫اما حالا ایستادم
‫و باید بگم، ‫خیلی شکرگزارم که این دفعه
‫همه‌تون شلوار پاتونه
‫و فقط می‌خوام یادتون باشه
‫که بزرگترین پیروزی و والاترین بردتون
‫فقط اون بیرون توی زمین نیست
‫بلکه توی زندگی اطرافیانتون هم هست
‫خیلی ممنون که منو دعوت کردید
‫خیلی بهم خوش گذشت بچه‌ها
‫ممنونم. ممنونم
‫- ممنون ‫- مال من چی؟
‫و حالا، پرتاب‌کننده اولین توپ
‫خوشامدی گرم به سبک استادیوم بوش بگید
‫به جان اولیری
‫سلام. سلام
‫- سلام ‫- باشه، حله
‫عالی. ممنون. دمتون گرم بچه‌ها
‫- بابا، بابا ‫- چیه رفیق؟
‫لطفا آبرومون رو نبر
‫تلاشم رو می‌کنم. خیلی‌خب
‫برمی‌گردم
‫- استرایک ‫- ایول!
‫درست از وسط
‫چرا من؟
‫خیلی هیجان دارم که اینو نشونت بدم
‫- خیلی مشتاقم ببینم ‫- عقل از کله‌ت می‌پره
‫باشه. خیلی‌خب
‫- اوه... ‫- تادا. نظرت چیه؟
‫قشنگه، ولی ما تا صدسال دیگه ‫هم پول همچین جایی رو نداریم
‫اتفاقا داریم
‫مالک ساختمون یه تخفیف پر و پیمون بهم داد
‫چرا باید این کارو بکنه؟
‫من و مایک اینجا رو نوسازی کردیم
‫نمی‌تونم. نمی‌تونم
‫- نگاش کن ‫- خیلی خوشگله
‫خیلی خوشگله
‫برای عبور از ناملایمات زندگی
‫باید دلیلی برای پیشرفت داشته باشیم
‫که از تمام چالش‌های پیش رو بزرگتر باشه
‫هدف من ساده‌ست
‫چون خواست خداست
‫چون لیاقت خانواده‌مه
‫چون نیاز دنیاست
‫جک...
‫بهم یاد می‌داد...
‫جک...
‫داشت بهم یاد می‌داد ‫که به زندگی بگم آره
‫با خوبی‌ها و بدی‌هاش
‫و می‌دونین چیه؟
‫اون آره...
‫تحول مثبتی در زندگیم ایجاد کرد
‫و زیستنِ اون آره...
‫نه‌تنها...
‫تحول مثبتی در زندگی شما ایجاد می‌کنه
‫بلکه در زندگی کسانی که ‫اقبال آشنایی با شما رو دارن
‫فقط یه زندگی داری
‫کاری کنین اهمیت داشته باشه
‫ممنونم و شب خوش
‫یه دور دورِ زمین؟
‫- حتما آقای اولیری ‫- آره
‫چه روز زیباییه
‫سریع‌تر
‫- سریع‌تر؟ ‫- آره
‫- می‌خوای تندتر بری؟ ‫- اوهوم
‫ببینم چقدر می‌تونم تند برم
‫بیس دوم رو هم لمس کردیم
‫درست برو!
‫تندتر
‫عجب تجربه‌ای
‫واقعا بابا
‫واقعا
‫یه جمله‌ای هست که سرلوحه زندگیم قرار دادم
‫تمام کارهایی که می‌کنم رو شکل میده
‫بیش از یک قرن پیش ‫توسط مارشال فردیناند فاش گفته شده
‫«قدرتمندترین سلاح دنیا...
‫روح انسانه...
‫روح آتشین انسان»
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫[ بچه‌ای که مجبور شد دوباره نوشتن رو یاد بگیره... ]
‫[ دو کتاب پرفروش نوشته ‫که به بیش از دوازده زبان ترجمه شده‌اند ]
‫[ سخنران بی‌اعتمادبه‌نفسی که زمانی ‫با فکر به سخنرانی برای جمعیت بدحال میشد... ]
‫[ بعدها به میلیون‌ها نفر ‫یاد داد که با اشتیاق زندگی کنند ]
‫[ عشق پارتی‌ای که حتی برای ‫فارغ‌التحصیلی خودش خواب مونده بود... ]
‫[ توسط دانشگاه خود مورد استقبال قرار گرفت ]
‫[ بعنوان سخنران جشن فارغ‌التحصیلی ]
‫[ جان به این حس که لایق عشق نیست غلبه کرد... ]
‫[ و با دوست صمیمی خودش، بث، ازدواج کرد ]
‫[ اونها بالاخره یاد گرفتند با همدیگر برقصند ]
‫[ اونها حالا زیبایی زندگی رو با فرزندانشون گریس، ‫هنری، پاتریک، جک و سگشون اِما جشن می‌گیرند ]
‫[ بعد از فیزیوتراپی بسیار و کلاس‌های بی‌شمار... ]
‫[ جان حالا در بسیاری از سخنرانی‌هاش پیانو می‌نوازه ]
‫[ جان به همراه دیانا راکو مک‌کلینتاک، رهبر گروه ‫پیشاهنگی که در بیزنس سخنرانی همکار جان شد ]
‫[ جان به همراه خواهر و برادرهاش، ایمی، سوزان، ‫کیدی، لارا و جیم، و والدینشون، سوزان و دنی ]
‫[ جک باک و جان ]
‫یا اینجوری بود؟
‫«پسر، تو دوباره راه میری»
‫[ به یاد دنی اولیری ]