‫اینجا خوبه
‫خیلی‌خب
‫دو، یک
‫خدایی؟!
‫« احمق‌های بالتیموری »
دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫جلسه چطور بود؟
‫خیلی خوب بود
‫پول خرد همراهم نبود واسه همین
‫یه بیست دلاری انداختم توی سبد اعانه
‫و می‌خواستم هفده دلار باقی‌مونده رو بردارم
‫به نظرم سه دلار بس‌شون بود
‫ولی خانم سخنران با نگاهش بهم گفت
‫«داداش، الان جدی هستی؟»
‫چون فکر کرده بود
‫داری از سبد اعانه پول کِش میری
‫گمونم صرفاً خیلی سروصدا کردم. همین
‫فکر نمی‌کرد دارم دزدی می‌کنم
‫خلاصه آره، کل ماجرا همین بود
‫یعنی...
‫گمونم...
‫گمونم کل ماجرا همین بود
‫هوم
‫هیچ اتفاق جالبی نیفتاد
‫- چی توی دهنته؟ ‫- یه چیپِ ساده‌ست
‫- چیه؟ ‫- هیچی. هیچی
‫این چیه؟ ولش کن، ولش کن
‫نمی‌خوام دندون‌هات بشکنه. خودت ولش کن
‫شش ماه؟
‫یه چیپِ ساده‌ست
‫این یه چیپ مهمـه
‫شش ماه پشتِ هم
‫واقعاً بهت افتخار می‌کنم
‫این جداً قدمِ بزرگیـه
‫مرسی. آره، میشه نصف سال
‫- واقعاً بهت... ‫- یا خدا! ای وای! راننده مست!
‫شوخیش هم بامزه نیست
‫می‌دونم. اصلاً بامزه نیست
‫شش ماهه مست پشت فرمون ننشستی
‫آره، نه، الان دیگه می‌تونیم ‫روی زمان‌بندیت کار کنیم
‫خونه‌ی بابای کلیف بوده ‫واسه همین خالیـه
‫آره، آره. می‌خوام کامل بازسازیش کنم
‫عالیه، بعداً باهات صحبت می‌کنم عزیزم
‫باشه، خداحافظ
‫الان داشتم با هانتر، دوستِ ‫پسرعموی تیمی صحبت می‌کردم
‫هنوز پیمانکار رسمی نیست ‫ولی به نظرم به نفع‌مونه
‫- آره، این‌جوری... ‫- ارزون‌تر برامون در میاد
‫- بهتر از این نمیشه ‫- آره
‫حرکتِ خوبیه ‫« ماروین: امشب توی نمایش می‌بینمت »
‫کـ....
‫چرا میگه امشب می‌بینتت؟
‫نمی‌دونم والا. چیزِ خاصی نیست
‫چرا ماروین درباره‌ی یه نمایش ‫بهت پیام داده؟
‫چیزی نیست بابا
‫اون بیرون چیکار می‌کنید؟
‫میاید یا نه؟
‫سلام خانم مک‌اینتایر، الان میایم تو
‫باشه؟ داریم وسایل‌مون رو جمع می‌کنیم
‫باور کن چیزِ مهمی نیست
‫کسرول سیب‌زمینی شیرین معروفِ مامانم رو
‫براتون درست کردم
‫خودمون کسرول سیب‌زمینی شیرین ‫درست کرده بودیم ولی مرسی
‫خواهش می‌کنم
‫مامان، میشه یه دقیقه تنهامون بذاری؟
‫- قضیه چیه؟ ‫- هیچی. جدی میگم
‫ماروین می‌خواد
‫شب کریسمس یه نمایش کمدی اجرا کنه
‫و من چند بار بهش گفتم ‫که من نیستم
‫پس چرا بهت پیام داده امشب می‌بینتت؟
‫چمی‌دونم والا. تا الان دوبار بهش گفتم نیستم
‫بریتنی. بیا کمکم کوفته‌های خرچنگ رو ‫آماده کنیم
‫- باشه، ما... الان میام
‫یادت باشه بهم قول دادی دیگه خبری از الکل
‫و نمایش‌های کمدی نباشه
‫باشه. منم نمی‌خوام امشب نمایش اجرا کنم
‫- باشه؟ ‫- باز شروع کردن
‫راستش رو میگی دیگه؟
‫آره. صد درصد
‫- مطمئنی؟ ‫- خب؟ آره. دروغ نمیگم
‫- نمی... ‫- این چیزها دیگه گذشته
‫نمی‌خوام نمایش کمدی اجرا کنم، ‫واقعاً نمی‌خوام
‫باشه. اصلاً ببین... گوشیم کو؟
‫بیا. اینو بگیر. الان نشونت میدم
‫تا الان دوبار بهش پیام دادم. دیدی؟
‫و دوباره بهش پیام میدم که ‫نمایش امشب رو نیستم
‫- حله؟ ‫- ببخـ... ببخشید
‫- خب؟ الان می‌فرستم ‫- ببخشید. فقط...
‫- یه لحظه فکر کردم... ‫- آره. کریسمس مبارک
‫نه، من نیستم
‫ترسیدم نکنه دوباره به ‫عادت‌های قبلیت برگشته باشی
‫- کریسمس مبارک ‫- کریسمس مبارک
‫- وای! ‫- یا خدا!
‫- خدای من! ‫- کلیف، چه‌ت شد؟
‫- آخ! خدایا! ‫- چیکار کردی؟
‫آخ!
‫- وای! ‫- یا خدا!
‫- ای وای! ‫- یعنی چی؟ پشمام!
‫اَه!
‫جواب بده. جواب بده. جواب بده
‫الو؟ سلام. سلام
‫مطب دندون‌پزشکی رو گرفتم؟
‫آره. شما الان مطب هستید؟
‫چون به چندتا دیگه از همکارهاتون زنگ زدم ‫و نبودن
‫باشه. میام. مطب‌تون کجاست؟
‫کسی نیست؟ آهای! آخ! آخ!
‫باز کن دیگه
‫بس کن!
‫ببخشید. عه، شما... شما دندون‌پزشکی؟
‫- بله ‫- عالیه!
‫- این نیازتون میشه؟ ‫- فعلاً دست خودت باشه، خب؟
‫باشه
‫دندون‌پزشک‌ها ستاره‌ی سهیل شدن
‫- شب کریسمسه دیگه ‫- آهان آره. ببخشید
‫این عکس خانواده‌تونه؟
‫ای وای! کریسمس‌تون رو خراب کردم؟
‫این دوتا فرم رو امضا کن
‫باشه. چشم
‫- منم بیام؟ ‫- آره، بیا شروع کنیم
‫خیلی‌خب... آخ!
‫وضعیت آمپول‌زنی چطوریه؟
قراره آمپول بزنیم
‫نمیشه بدون آمپول جمعش کنیم؟
‫خب دردش از دردِ الانت
‫بدتر نیست
‫بشین
‫من برات آویزنش می‌کنم
‫شرمنده
‫پیشبندم رو هم بستم
‫چه عالی. خیلی‌خب. تکیه بده. دهنت رو باز کن
‫وایسا ببینم. این دیگه چیه؟
‫ژل موضعیه، بی‌حس میشی ‫که درد آمپول رو حس نکنی
‫- آخ! ‫- ببخشید. حالتون خوبه؟
‫آره. اصلاً چیزی حس نمی‌کنی
‫- مردِ گنده و قوی‌ای هستی ‫- باشه. می‌دونم احمقانه‌ست
‫بزن بره، باشه؟ من...
‫آخ! آخ!
‫همون‌جا نگه‌ش دار
‫اوضاع چطوره؟
‫بهتره. یکم بهتر
‫میشه با همین ژل موضعی ردیفش کنی؟
‫این‌جوری نمیشه
‫خیلی‌خب. دهنت رو باز کن
‫آهای!
‫خدایی؟
‫« مامان، برای هماهنگی امشب ‫بهم زنگ بزن. مهمـه »
‫« کار بیمارم تموم شد، زنگ می‌زنم »
‫چطوری؟
‫هِی
‫چطوری؟ عه
‫حسش می‌کنی؟ الان باید کاملاً بی‌حس شده باشی
‫هیچی حس نمی‌کنم
‫اون وسیله‌ی گنده رفت توی دهنم؟
‫- بله، رفت ‫- پناه بر خدا!
‫خیلی‌خب. این پرکردگی موقته
‫اصلاً چیزی حس نمی‌کنی
‫انگار دهنم شده محل ساخت‌وساز، نه؟
‫هیس. هیس. هیس
‫خیلی‌خب. لطفاً ساکت باش
‫مردان مشغول کار هستند. ببخشید. ‫ببخشید. خانم‌ها مشغول به کار هستند
‫در واقع...
‫آدم‌ها مشغول به کار هستند
‫باز کن
‫عه، اینم از چراغ کوچولوی مهمونی‌مون
‫هیس!
‫مهمونی!
‫عه، مهمونی تموم شد
‫دهنت باید خشک بمونه پس ‫اگه همین‌طور حرف بزنی،
‫مجبور میشم برات پوزه‌بند بذارم
‫خیلی‌خب، یه نگاه دیگه میندازم
‫تا مطمئن بشم همه‌چیز سر جاشه
‫پشمام!
‫ببین چیکار می‌کنه
‫- خوبه ‫- آره. خیلی خوبه
‫- آره ‫- آره
‫کارمون خوب بود
‫پشمام!
‫تو خیلی خوشگلی!
‫الان تحت تأثیر گاز خنده‌ای، رفیق
‫خب این باعث نمیشه ابرقهرمان نباشی
‫یه ابرقهرمان خوشگل. ‫یه ابرقهرمان زنِ خوشگل
‫خیلی‌خب، ‫الان برات دهن‌بازکن می‌ذارم
‫خدایی؟! بیخیال بابا!
‫آها، باشه
‫بوی خوبی میدی. بوی خیلی خوبی میدی
‫نمی‌دونم در جریان هستی یا نه
‫ولی دیگه اجازه نداری راجع‌به ‫بوی بدن زن‌ها اظهار نظر کنی
‫وای نه، نه، نه، نه، نه
‫من خودم یه دوست‌دختر دارم ‫که بوی خاص خودش رو داره
‫- تبریک میگم ‫- مرسی. آره، بوی خاصی داره
‫ازم می‌خواد بریم توی اون ‫خونه‌ی وحشتناک زندگی کنیم
‫ولی من دلم نمی‌خواد برم اونجا
‫آم، مجبورم این رو جواب بدم
‫سرویس بهداشتی دارین؟ ‫چون من باید...
‫باید جیش کنم
‫چی شده؟
‫خیلی‌خب ببین، بابا... بابا و پتی ازدواج کردن
‫متأسفم. و میگه قراره
‫یه دورهمی برگزار کنه
‫- کِی؟ ‫- همین امشب
‫دلم نمی‌خواد برم ولی یه‌جورایی حس می‌کنم...
‫نه، کی ازدواج کردن؟
‫امروز صبح
‫توی محضر
‫پس مراسم‌شون رو گذاشتن شبِ کریسمس؟
‫عه
‫ابرِ صورتی
‫گفت حتماً دعوتت کنم
‫بهتر از این نمیشه! ‫بهترین کریسمسِ عمرمـه!
‫مامان، خیلی حس بدی دارم
‫می‌دونم عاشق شب کریسمسی
‫آره دیگه. نه، ببخشید. عالیه. اوکیـه
‫- خوبـ... اوکیه! ‫- ببخشید مامان
‫حتماً کلی غذا آماده کردی، نه؟
‫نه، نه، فردا غذا می‌پزم
‫و تو بعد از اینکه کارت تموم شد، بیا پیشم
‫- هر وقت خواستی بیا ‫- باشه. ممنون
‫مرسی. مرسی. مرسی. کریسمس مبارک
‫دوستت دارم مامان. فردا می‌بینمت
‫کریسمس مبارک. دوستت دارم
‫وای خدایا!
‫همه‌چی مرتبـه؟
‫همیشه خوراکی‌های کوفتی منو می‌خورن
‫دوشنبه بیا برات روکش بذارم
‫باشه. خیلی هم عالی
‫ساعت ۹:۱۵ خوبه؟
‫خوبه
‫آم...
‫ببین، اگه گشنه‌تـه مامانِ دوست‌دخترم ‫
‫یه ضیافت کریسمسی درست‌وحسابی تدارک دیده
‫یه عالمه غذا پخته
‫در واقع صرفاً همون مرغ سوخاری ‫و سیب‌زمینی سرخ‌کرده‌های فست‌فودِ روفوئه
‫ولی اگه زود برسیم
‫کوفته خرچنگ هم گیرمون میاد
‫نه
‫مرسی
‫آخه امروز واقعاً برام سنگ تموم گذاشتی
‫و حس می‌کنم مدیونتم
‫هزینه کارت رو همون دوشنبه پرداخت می‌کنی
‫خیلی‌خب. بی‌صبرانه منتظرم
‫« توقف ممنوع »
‫ای بابا. این دیگه چه وضعیه؟!
‫بدتر از این نمیشه
‫یه جو عقل توی سرت نیست، کلیف! ‫ای بابا!
‫هزینه ترخیص هم رفته بالا
‫یه ساعت و ربع؟!
‫عالی شد
‫خیلی‌خب
‫همه‌چی درست میشه
‫- الو؟ ‫- سلام، ببین...
‫- سلام ‫- شاید یکم دیر برسم
‫- غذاها رو حاضر کردید؟ ‫- تقریباً. حالت خوبه؟
‫آره بابا. نگران نباش. خوبِ خوبم
‫ولی قول بده عصبانی نشی
‫- ماشینم توقیف شده ‫- دوباره؟
‫و الانم هزینه ترخیص بالا رفته
‫- و... ‫- بریتنی
‫احیاناً میشه یه لطفی بکنی و...
‫- وایسا. الان میام ‫- بیای دنبالـ...
‫مامانم داره کوفته‌های خرچنگ رو می‌سوزنه
‫باید برم. شرمنده
‫راه افتادی خبر بده، باشه؟
‫- حتماً. آره. باشه ‫- باشه. آره. زودی می‌بینمت
‫باشه. خداحافظ. آره. عالی شد
‫می‌تونم از مرکز شهر بالتیمور ‫با ماشین‌های عبوری بیام
‫نباید مشکلی باشه
‫چی شده؟
‫ماشینم توقیف شده و ‫هیچ‌کس نمی‌تونه بیاد دنبالم
‫می‌دونی نزدیک‌ترین ایستگاه اتوبوس کجاست؟
‫بیا. تا پارکینگ توقیفی‌ها می‌برمت
‫نه، نه، نه، نه، نه
‫امروز برام سنگ‌تموم گذاشتید، خانم دکتر
‫باید فقط بگم «دکتر»؟ فقط «دکتر»؟ ‫شرمنده
‫- همون «دکتر» کفایت می‌کنه ‫- خیلی‌خب، عالیه
‫ولی جدی می‌دونی نزدیک‌ترین ‫ایستگاه اتوبوس کجاست؟
‫بعید می‌دونم اصلاً امروز ‫اتوبوسی پیدا بشه
‫بیا
‫دیگه تکرار نمی‌کنم‌ها!
‫از رمینگتون خوشت میاد؟
‫من که عاشقشم
‫دلم می‌خواد یه روزی توی این منطقه ‫خونه بگیرم
‫و روی دیوار اون خونه یه نقاشی ‫داشته باشم که مخصوصِ خودم باشه
‫می‌دونی چی میگم؟
‫واقعاً آرزوی قلبیمـه
‫طرحشم حیواناتِ جنگلی باشه
‫مثلاً یه روباه کوچولو ‫که از پنجره اومده بیرون
‫و یه راکونِ ریزه‌میزه هم یه گوشه‌ باشه
‫که اسمش رو بذارم رندی
‫بعلاوه‌ی یه گربه‌ی گُنده ‫که با گارفیلد مو نزنه
‫و تقریباً کل دیوار رو بگیـ...
‫حرف‌هام رو نشنیده بگیر
‫خندیدی؟
‫- بامزه بود ‫- جدی؟
‫حتماً باید از بقیه تأیید بگیری؟
‫متأسفانه بله
‫همین‌طوره
‫راستش رفتار جالبی برای ‫یه آدمِ هوشیار نیست ولی...
‫عه، الان هوشیاری؟
‫عجیبه چون من معمولاً از ‫آدم‌هایی که هوشیارن خوشم میاد
‫عجب تیکه‌ای انداختی دکتر داو!
‫کم‌کم همه‌چی داره یادم میاد
‫باهات لاس ‌زدم؟
‫- تا اونجایی که یادمـه نه ‫- خوبه، خوبه
‫چون من نامزد دارم
‫گفته بودی
‫وایسا
‫چیه؟
‫ببخشید. آم...
‫وای خدا! شوخی کردم! حالم خوبه
‫خونه‌ی من و دوست‌دخترم
‫دقیقاً همین سمتِ چپه
‫میشه دور بزنیم و یه سر بریم اونجا؟
‫واقعاً ممنون
‫خیلی‌خب. یه توقف کوتاه برای سیر کردنِ شکمت
‫وایسا! می‌دونم گشنه‌تـه
‫تا حالا سیب‌زمینی شیرین ‫با گردوی کاراملی خوردی؟
‫- آره، خوردم ‫- خب تا حالا
‫سیب‌زمینی شیرین با گردوی کارملیِ منو خوردی؟
‫ببین، خیلی لطف داری ولی نمی‌خورم. ممنون
‫یه ساعت دیگه مهمونی شام دارم
‫خیلی‌خب، باشه. نه، نه. وایسا
‫مارشمالوی آب‌شده هم داره
‫گردوی کاراملی رو هم گفتم دیگه؟
‫- فقط یه لقمه بخور. بیا ‫- اینو نزدیک من نیار
‫- مشکلت چیه؟ ‫- هرچی که فکرش رو بکنی
‫بیا، یه لقمه بخور
‫تو رو خدا! تو رو خدا! خیلی‌خب اصلاً ‫هوهو چی‌چی دوست داری؟
‫هوهو چی‌چی، هوهو چی‌چی، هوهو چی‌چی
‫هوهو چی‌چی
‫و الان وارد شکمت شد
‫همسایه‌ت داره نگاه‌مون می‌کنه
‫سلام برت!
‫آدم نازنینیـه. بیا. حاضری؟
‫بگیر که اومد
‫وای از دستِ تو
‫خوشمزه‌ست
‫باشه، بزن بریم
‫پشت چراغ قرمز یه لقمه دیگه بهت میدم
‫- پس بالاخره اجازه‌ی رفتن رو صادر کردی ‫- برو بریم
‫منتظر توئم. تا ابد نمی‌تونم منتظر بمونم
‫« تقریباً کی می‌رسی؟ » ‫« هنوز نمی‌دونم ولی اوضاع رو به پیشرفته »
‫ببخشید. دوست‌دخترم بود
‫نامزدم
‫همه‌ش یادم میره
‫بازه‌ی خیلی کوتاهیه
‫اصلاً به چه دردی می‌خوره؟
‫- مردم دوستش دارن ‫- متأهلی؟
‫- قبلاً بودم ‫- ای وای، متأسفم
‫شوهرت خودکشی کرد؟
‫- چرا همچین حرفی زدی؟ ‫- یه شوخی مسخره بود
‫منظورِ خاصی نداشتم
‫ولی پیش میاد دیگه
‫ظاهراً برای تو پیش نیومده که ‫خیلی هم خوبه
‫می‌دونی، میگن طلاق از مرگ
‫سخت‌تره
‫آره. چون وقتی بچه داشته باشید
‫طلاق بی‌معنیـه
‫تازه وقتی نوه‌دار میشی دوباره ‫همون داستان شروع میشه
‫خب بچه‌دار نشو
‫جونم واسه بچه‌م در میره
‫دامینیک؟
‫همین‌جور یه حدس شانسی زدم
‫نه، اسمش دامینیک نیست
‫باشه. راکل؟
‫- بس کن ‫- خیلی‌خب
‫ایناهاش، کوپه دو ویلِ من
‫کادیلاک سفید؟ مگه میلتون برلـی؟
‫در واقع مال بابام بود. وقتشه پسش بگیرم
‫خب دکتر داو، ممنون از کار عالی‌تون
‫و منتظرم دوشنبه ببینم‌تون
‫تا یه ساعت فقط مایعات بخور
‫عالیه. مرسی
‫کسی نیست؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫تو رو از سر راه برمی‌دارم رفیق
‫برو بریم
‫وای! نه، نه، نه. گندش بزنن
‫ای وای!
‫تو روحت! وای!
‫- الو؟ سلام، سرت رو بدزد ‫- صبر کن ببینم. هنوز اینجایی؟
‫- برو پایین. آره ‫- باشه. یارو الان کجاست؟
‫- مستقیم داره میاد سمتت ‫- چی؟ جدی؟ کجا؟
‫بجنب. بجنب. برو سمت کامیون‌ها
‫برو بین اون دوتا کامیون. یالا
‫- باشه، باشه ‫- داره مستقیم میاد سمتت
‫کدوم کامیون‌ها؟ کدوم کامیون‌ها رو میگی؟
‫جلوی چشمتن. فقط همون دوتا کامیون اونجان
‫آهان باشه. حله، حله، حله، حله
‫برو بین دوتا کامیون‌ها
‫- دارم میرم. دارم میرم ‫- و سرت رو بدزد
‫- همون پایین بمون. پا نشی‌ها! ‫- باشه. باشه. باشه
‫هیس! آروم! داره میره سمت ماشینش
‫خوبه
‫داره یه کاری با یه اهرم می‌کنه
‫همونایی که ماشین رو باهاش بالا می‌برن
‫آره، همونا. آره. آره. سازوکار یدک‌کش همینـه
‫اون چیزی که ماشین روش سوار میشه
‫خیلی‌خب. الان چه اطلاعاتی رو می‌خوای بهم منتقل کنی؟
‫- لطفاً اینقدر حرف نزن ‫- باشه
‫عه، گمونم داره میره
‫میشه لطفاً از جات بلند نشی؟
‫- الان کجاست؟ الان کجاست؟ ‫- سرت رو بدزد
‫اگه بهم اعتماد نکنی، لو میری
‫بهت اعتماد دارم بابا. ‫فقط می‌خواستم خودم ببینم
‫- خب؟ ‫- ای وای!
‫باز چی شد
‫ای وای من!
‫داره در رو قفل می‌کنه
‫قفل می‌کنه؟ خیلی‌خب، آم...
‫ماشینت رو تحویل بده و بگو ‫توقیف شده
‫یعنی با ماشین خودم برم سمتش و
‫بگم توقیف شده؟
‫باشه، راست میگی. احمقانه بود
‫ببخشید. همین‌جوری یه چیزی پروندم
‫وای خدایا! داره میره!
‫آهای! آهای! وایسا!
‫وایساد؟ وایساد؟
‫هوی! آهای!
‫رفت
‫متأسفم بچه‌جون
‫این سیم‌ خاردارها دور تا دور محوطه‌ن
‫آره. گالوانیزه‌ست و دو ردیف خار داره
‫بریتنی حسابی از دستم کفری میشه
‫نه، نه، نه، نه. بیا پایین
‫می‌دونی می‌خوام چیکار کنم؟
‫الان بهش زنگ می‌زنم و میگم برگرده
‫و تو میری توی صندوق عقب ماشین
‫و من میام و ماشین رو میارم بیرون
‫چه فکر بکری! به ذهنِ خودم نرسیده بود
‫خوب بود!
‫رفت روی پیغامگیر. سلام
‫کادیلاکِ سفیدم امروز توقیف شده
‫و هر چه زودتر باید ترخیصش کنم
‫پس لطفاً با همین شماره تماس بگیرید
‫خیلی‌خب
‫صدفی
‫رنگِ کادیلاکمـه
‫من و رفیقم ماروین یه ‫بار یه نمایش کوتاه داشتیم
‫که توش اومدم بیضه‎‌هام رو...
‫ولش کن
‫اینش مهم نیست. بذار بهش زنگ بزنم
‫وای خدا رو شکر جواب دادی. ‫ببین، می‌خواستم یه کاری برام بکنی رفیق
‫ماروین. سلام دادا
‫چه خبرها؟
‫حالا دیگه مدیونمی، گنده‌بک. ‫به نفعته امشب بیای
‫آره بابا. حتماً
‫یه خواهش دیگه داشتم
‫میشه این قفل رو برام بشکنی؟
‫یعنی میگی
‫یه مرد سیاه‌پوست توی چری هیل
‫دزدکی وارد پارکینگ توقیفی‌ها بشه؟
‫نه، راستش فکر خوبی نیست
‫- سلام ‫- وای! این دیگه کیه؟
‫دی‌دی هستم
‫دندون‌پزشکمه. چقدر قشنگ!
‫اسمت دی‌دیـه؟ عاشقشم
‫ببینید بچه‌ها، اینجا اصلاً جای من نیست
‫پس ممنون میشم قفل‌شکن رو از پشت بردارید
‫- و من دیگه زحمت رو کم کنم ‫- باشه، باشه
‫حتماً. چشم. بازم مرسی رفیق
‫می‌دونم ته دلت می‌خوای بیای روی صحنه
‫- پس امشب می‌بینمت بابانوئل ‫- حله. باشه
‫ببین دی‌دی، اگه راحت نیستی قفل رو باز کنی،
‫قطعاً خودم...
‫- پشمام! ‫- خیلی‌خب
‫آره، ردیفه. همین‌جوری ولش کن...
‫من دیگه میرم
‫دمت گرم. عالی بود
‫پشمام!
‫« ببخشید، همه غذاها رو خوردن. ‫می‌خوای توی راه یه چیزی واسه خودت بخری؟ »
‫نمی‌شد یه بشقاب غذا برام کنار بذاری؟
‫یا خدا!
‫زهره ترک شدم!
‫ببخشید. نمی‌خواستم بترسونمت
‫کلی پول نقد همراهمـه و ‫دارم از گشنگی می‌میرم
‫می‌خوام ببرمت شام و هیچ بهونه‌ای هم ‫قبول نمی‌کنم
‫نه، نه. مرسی
‫بیا دیگه. امروز دو بار از مخمصه نجاتم دادی
‫- بیا بریم یه چیزی بخوریم ‫- برنامه‌های دیگه دارم
‫باشه. آم...
‫خیلی‌خب، من...
‫قبل از اینکه بری، یه اعتراف کوچیک بکنم
‫توی مطبت اتفاقی شنیدم با دخترت حرف می‌زدی
‫و می‌دونم امشب برنامه‌ای نداری
‫دنبال دستشویی بودم و جیش داشتم
‫و نتونستم پیداش کنم...
‫دستشویی رو میگم و فقط...
‫می‌خوام شام مهمونت کنم
‫چرا می‌خوای با من شام بخوری؟
‫مگه همین الانشم دیر به مهمونیت نمی‌رسی؟
‫آخه دوتایی خوش می‌گذره
‫- جدی؟ ‫- بد میگم؟
‫تازه کلِ غذاها رو هم خوردن
‫و هنوز پنج، شیش‌تا خلافِ دیگه مونده ‫که مرتکب بشیم
‫پس قبلش باید شکم‌مون سیر باشه، باشه؟
‫پایه‌ای؟
‫شب کریسمسه
‫و هیچ رستورانی باز نیست
‫دنبالم بیا. من یه جا رو سراغ دارم
‫نه!
‫چرا!
‫بادا با بام با با، حمله!
‫بانوی من
‫خودم بلدم از ماشین پیاده شم، کسخل
‫خیلی‌خب. امان از دی‌دی و زبون تندش
‫- وای همپدن چقدر شلوغ‌پلوغ شده ‫- آره، جای پر طرفداری شده
‫گمونم آخرین باری که اومدم اینجا، ‫سال ۲۰۰۰ بود
‫شوخی می‌کنی! ‫من اون موقع ۱۰ سالم بود. یا شایدم ۹
‫یادم نیست. ولی مطمئنم سن‌وسالی نداشتم
‫- عالیه ‫- آره
‫آهای
‫اینوریـه
‫آره، خودشه. همین‌جا منتظر بمون
‫میرم جادو کنم
‫قبلاً اینجا دستیار متصدی بار بودم
‫« ازدواج در شب کریسمس. ‫تبریک به بابا و پتی »
‫خب گفتن باید
‫بین یه ساعت و نیم تا سه ساعت منتظر بمونیم
‫احتمالاً همون سه ساعت ‫بشه. هیچ‌کس منو یادش نبود
‫دیدی گفتم؟!
‫خب بچه‌جون، خوش گذشت
‫- دوشنبه می‌بینمت ‫- وایسا ببینم
‫نه، نه، نه. وایسا. یه لحظه وایسا
‫قبلاً توی چندتا از رستوران‌های ‫این محله کار کردم
‫بیا. بیا
‫بیا بریم دکتر داو، بیا دیگه
‫یالا
‫وای خدایا. دستت درد نکنه الوین
‫ما پنج تا ده دقیقه‌ی دیگه می‌رسیم
‫عالیه
‫اسم‌مون توی لیست انتظار ‫رستوران «راکت تو وینس» ثبت شده
‫همین نزدیکی‌هاست
‫خب پس مشغول کارهای رستورانی هستی؟
‫نه...
‫فقط برای این بود که خرج نمایش‌های کوتاهم
‫و تئاتر بداهه‌م در بیاد
‫- وایسا ببینم، چی؟ ‫- نمایش کوتاه کمدی
‫تا حالا برنامه تلویزیونی «خنده بازار» رو ‫دیدی؟
‫توی خنده بازار بودی؟
‫نه ولی نزدیک بود برم توی اون برنامه
‫- پس شغلت اینه؟ ‫- نه
‫با نمایش کوتاه یا تئاتر بداهه ‫پولی گیرت نمیاد
‫تنها جایی که میشه ازش پول درآورد
‫همون خنده‌بازاره که ‫توی نیویورکه
‫و شرکت توی اون برنامه هم محالـه
‫پس به نظر کار سختیـه
‫آره بابا
‫یه اتفاق ناجوری هم افتاد
‫و برای همین دیگه ادامه ندادم
‫خلاصه الان کارم کارگزاری وام مسکنه
‫ولم کن بابا
‫به غریبه زنگ نزن، با واسطه‌ی وام تماس بگیر
‫شوخی نمی‌کنم
‫نه، نه، نه. جدی میگم. ‫آره، تازه آزمونش رو دادم
‫فکر کنم عالی دادم
‫تقریباً مطمئنم قبول میشم
‫یا خدا! نکنه قبول نشم؟!
‫بگذریم، خودت چی؟ ‫از اول دندون‌پزشک بودی؟
‫- آره. متأ... متأسفم ‫- نه، ردیفه. آره
‫چرا تنها دندون‌پزشکی هستی که ‫شب کریسمس جواب تلفن دادی؟
‫بهم میگن معتادِ کارمم
‫خب اگه عاشق کارت باشی، مشکلی نیست
‫اوهوم
‫بچه یا نوه‌ی دیگه‌ای هم داری؟
‫فقط همونایی که الان خونه‌ی ‫همسر سابقم
‫و زنِ جوون‌ترش هستن
‫ولی مرسی که بهم یادآوری کردی
‫ببخشید. اصلاً دستِ خودم نیست
‫اوهوم
‫خیلی‌خب. همین‌جاست
‫برم ببینم چند دقیقه‌ی ‫دیگه باید منتظر بمونیم
‫خیلی‌خب. ده دقیقه‌ی دیگه یه جا ‫کنارِ بار بهمون میدن
‫دیدی گفتم؟!
‫حالت خوبه؟
‫می‌دونی... خیلی عجیبه
‫ولی کل خانواده‌م دوتا کوچه بالاترن
‫و یه‌جورایی مراسم دارن
‫خانواده‌ت توی خیابون سی ‫و چهارم زندگی می‌کنن؟
‫نه، یکم جلوتر
‫در واقع خونه‌ی همسرِ سابقمـه
‫عجب!
‫- «جانز»؟ ‫- چی؟
‫«جانز»، همین‌جوری یه اسم رایج گفتم
‫چون هنوز اسمش رو بهم نگفتی
‫کسی نباید اسمش رو بیاره
‫عشق دوران دبیرستانم بود
‫که یه کابوس از آب در اومد
‫باشه. حتماً
‫- میرم مهمونی ‫- آهان
‫می‌خوای... می‌خوای بری مهمونی‌شون؟
‫آره، دعوتم کردن
‫پس میرم
‫نه، عالیه. آره. آم، ردیفه
‫می‌خوای همراهت بیام؟
‫چرا که نه، البته اگه خودت می‌خوای
‫یه لحظه میرم اینجا ‫چندتا چیزمیز بخرم
‫گندش بزنن
‫وای!
‫- چه خوشگل شدی! ‫- ولم کن بابا!
‫ای بابا، منظورم این بود که ‫یه دستی به سر و روت کشیدی و منم متوجه شدم
‫من که ملکه زیبایی مریلند نیستم
‫- بیا. اینو بگیر ‫- باشه. چشم
‫چه سعادتی؛ ‫قدم زدن توی خیابون سی و چهارم!
‫فکرشم نکن. از این خیابون لعنتی متنفرم. ‫دورش می‌زنیم
‫خیلی‌خب
« بابانوئل، به ما هم سر بزن »
‫عجب!
‫- همین‌جاست ‫- همین‌جا؟
‫اینم یه انتخابه
‫خب، برام آرزوی موفقیت کن
‫موفق باشی. برو بترکون
‫خب دوشنبه می‌بینمت
‫- آره، حتماً ‫- مرسی
‫- من در رو برات باز می‌کنم ‫- مرسی
‫شاید توی حیاط پشتی باشن
‫واقعاً؟
‫والا چی بگم...
‫راستش هیچ‌وقت ‫پام رو توی این خونه نذاشتم
‫می‌دونی چیه؟
‫می‌دونم اولش به نظر ایده‌ی جالبی بود
‫ولی دیگه حس و حالش پریده
‫و بهتره برگردم خونه
‫- آره ‫- آره
‫آره. اینجا خیلی ترسناکه
‫آره
‫ولی ببین اگه می‌خوای یه سر بری و برگردی
‫من همراهیت می‌کنم
‫یعنی از اونجا همراهیم می‌کنی یا همراهم میای مهمونی؟
‫هر چی تو بگی
‫ترجیح میدم باهام بیای مهمونی
‫البته اگه اشکالی نداشته باشه
‫- چرا که نه! ‫- جدی؟
‫بیا سر زده بریم مهمونی‌شون
‫باشه. آرایشم چطوره؟
الان اجازه دارم اظهارنظر کنم؟
‫اوهوم. خط چشمم پخش‌وپلا شده؟
‫نه. فقط اینجاش... بذار خودم ردیفش می‌کنم. صبر کن
‫عالی شد
‫می‌ترکونی
‫- بشین و تماشا کن! ‫- باشه
‫سلام!
‫کریسمس مبارک!
‫- مامان؟ ‫- مَدی جونم کجاست؟
‫- سلام دی‌دی ‫- ببین چی برات گرفتم
‫برات کوکی همبرگر گرفتم
‫کلیف، ایشون دخترم شلبیـه
‫و ایشونم نوه‌م مَدی
‫و اینا هم بقیه دوستانن
‫سلام به همگی. کلیف کشن هستم
‫واقعاً خوشحالم توی جمع‌تون هستم
‫مرسی که دعوتم کردید. کریسمس مبارک
‫روح کریسمس گذشته اومده؟
‫ایسگات کردم
‫روح کریسمس گذشته‌ی بعدی کجاست؟
‫پتی هم اینجاست یا طلاقش دادی؟
‫عجب تیکه‌ای! پشمام!
‫- مامان، تازه رسیدی‌ها ‫- خب گمونم...
‫من روح کریسمسِ زمانِ حالم
‫کلیف کشن هستم و خیلی خوشحالم
‫توی جمع‌تونم. مرسی
‫سلام خوشوقتم. شلبی هستم. ‫دخترِ دی‌دی
‫وای خداجون! خیلی تعریفت رو شنیدم
‫مامانت واقعاً حرف نداره
‫فکر نمی‌کردم بیای
‫- چیزی شده؟ ‫- نمی‌تونم بازش کنم
‫می‌دونی چطوری باید بازش کنی؟
‫- باید پنجه خرس داشته باشی ‫- تو اینجا چیکار می‌کنی؟
‫می‌خواستم شب کریسمس رو ‫کنار دختر و نوه‌م باشم
‫خیلی‌خب. بذار ببینم
‫این دیگه کیه؟
‫- از مراجعینمه ‫- بیمارته؟
‫آره. دندونش شکسته بود و بعد هم یدک‌کش ‫ماشینش رو برد
‫- آهان، باشه. الان کاملا متوجه شدم! ‫- این یکی رو میدی به من؟
‫- نه ‫- چی؟ چرا نمیدی؟
‫چون تو یه خرسی
‫پتی، ببین کی اومده
‫همسرم، با همسر سابقم آشنا شو
‫- سلام ‫- تبریک میگم
‫آها، مرسی
‫بنده هم کلیف کشن هستم. ‫خیلی خوشحالم توی جمع‌تون هستم
‫ژله رو کجا می‌ذاری؟
‫اونجا؟
‫به نظرم برفش کمه
‫- جای خوبیه ‫- منم موافقم
‫این بالا واسه خودتون مهمونی گرفتید؟
‫می‌خوای بری برای بابانوئل کوکی بذاری؟
‫سلام. پتی هستم. خوشوقتم
‫سلام خوشوقتم. کلیف کشن هستم
‫- آهان، بله ‫- آره. عاشقِ تورت شدم
‫مرسی. کلیف کشن؟
‫بهش می‌خوره اسم یه پورن استار باشه
‫رعایت کنید! مدی می‌شنوه
‫- آره ‫- می‌دونم. همون‌جا بمون
‫پولش خوب باشه هرکاری مجازه، می‌گیری چی میگم؟ ‫(کَش=پول نقد)
‫راستی بابا، شرمنده
‫ولی ما باید زودتر بریم
‫- از وقت خوابش گذشته ‫- شبِ کریسمسه
‫اگه خودش بخواد، می‌تونه ‫تا دیروقت بیدار بمونه
‫خب بابانوئل توی راهه و ما منتظرشیم
‫- پس باید زود بریم خونه ‫- باشه
‫- هوم ‫- فقط به نظرم...
‫یکم بی‌ادبیه که با خودت مهمون آوردی
‫و بعد اومدید این بالا
‫و یه مهمونی جداگونه راه انداختید
‫- باز شروع شد ‫- خیلی‌خب
‫خودت گفتی مامان رو دعوت کنم
‫کلیف، ایشون کانویـه
‫کانوی؟ پشمام!
‫اصلاً به ذهنم نرسیده بود. ‫خیلی‌خب
‫چه اسم قشنگی! از روی اسم اون خیابونه گذاشتن
‫یا اون خواننده کانتریِ رواعصاب، ‫کانوی توئیتی؟
‫هیچ‌کدوم
‫- آهان ‫- مرسی که امشب اومدی
‫ممنون از پذیرایی‌تون
‫ولی یکم بهش شباهت داری. ‫مرد جذابی بود
‫خب جریان شما دوتا چیه؟
‫خب جناب، دکتر داو...
‫به تو ربطی نداره، پیری
‫- مامان! ‫- آفرین به این ادبت!
‫- باشه ‫- کریسمس مبارک
‫- خوشحالم تونستی خودتو برسونی ‫- خیلی‌خب رفقا
‫وقتشه بریم دیگه
‫ببخشید. ببخشید. تقصیرِ من بود
‫- میشه بس کنی؟ ‫- تقصیرِ من بود
‫معذرت می‌خوام
‫عاشقِ لباستم
‫احتمالاً طرفدار تیم ریونز که نیستید، نه؟ (ریون به معنای کلاغ)
‫شوخیت گرفته؟ نه، به‌هیچ‌وجه!
‫« قار! قار! »
‫خلاصه ما از طرفدارهای پروپاقرصِ فوتبالیم
‫- آره ‫- بازی روزِ سالِ نوی
‫تیم استیلرز رو میرید؟
‫نه بابا
‫مگه بلیتش گیر میاد؟
‫آره. فقط بانکدارها، دکترها و وکلا
‫- می‌تونن برن ‫- آره. و دندون‌پزشک‌ها
‫کی؟ اون؟
‫اصلاً از فوتبال خوشش نمیاد
‫خب الان خوشم میاد
‫آره. آره. بهتون نگفته بود؟
‫وای خدای من!
‫لمار جکسون بیمارِ دکتر داوه ‫(بازیکن تیم فوتبال بالتیمور ریونز)
‫یادته توی بازی با تیم براونز
‫توی هفته‌ی هشتم دندون نیشش شکست؟
‫- مگه میشه؟! ‫- بله که میشه!
‫خیلی باهاش حال می‌کنم. ‫خیلی باشخصیتـه
‫آره. حرف نداره. ‫واقعاً بچه‌ی باحالیه
‫یکی از بهترین بازیکن‌های پست کوارتربک‌مونه
‫- دلم برای جو فلاکو تنگ شده ‫- آره، حدس می‌زدم
‫آخرین کوارتربک سفیدپوست بود، درسته؟
‫خب که چی؟
‫بگذریم، بلیت نمی‌خواید؟
‫- منظورت چیـ... ‫- هوم
‫گرفتی ما رو؟
‫مشکلی ندارید توی لژ بشینید؟
‫- شوخی نکن! ‫- چی؟ چیکار باید بکنم؟
‫چیکار باید بکنـ.... ‫حاضرم هر کاری بکنم
آره، حدس زدم
‫خب راستش معمولاً به کسی نمیگم
‫ولی من برای تیم ریونز کار می‌کنم
‫- وای خدای من! ‫- برای هر بازی چندتا بلیت رایگان میدن
‫واسه همچین مناسبت‌هایی
‫- یعنی می‌تونیم توی لژ بشینیم؟ ‫- اوهوم
‫عزیزم، توی لژ می‌شینیم. ‫تو عمرم توی لژ ننشستم
‫- چقدر باید بدیم؟ ‫- رایگانـه
‫بگذریم، آره، فکر کنید
‫یه هدیه‌ی کوچیک برای عروس و داماده
‫خیلی‌خب، میگما
‫چه آدمِ باصفایی با خودت آوردی
‫چی میل داری کلیف؟ ویسکی؟
‫- هر چی بخوای ‫- کتلت خرچنگ؟
‫- آبجوی ناتی بو؟ ‫- شنیدی دی‌دی؟
‫کتلت خرچنگ دارن
‫معلومه که کتلت خرچنگ داریم. من صیادم
‫خودم صیدشون کردم
‫من هوس خرچنگ نرم‌پوسته کردم
‫الان فصلش تموم شده
‫امیدوارم بتونی این زن رو ‫راضی و خوشحال نگه داری
‫کی؟ دیردری؟ بمب انرژیه
‫امروز کلی خوش گذروندیم
‫- مگه نه؟ ‫- چرا، دقیقاً
‫خب، گوش کن
‫شماره‌م رو برات می‌نویسم و ‫زنگ بزن دفترم
‫و دوشنبه بلیت‌هاتون حاضره
‫وای خدایا!
‫و روز سال نو توی استادیوم بنک می‌بینم‌تون
‫وای خدای من... عزیزم، تو... ‫اصلاً تو... تو...
‫- من واقعاً حرف ندارم ‫- دقیقاً! وای خدایا!
‫- قراره بریم بَنک! ‫- باشه. باشه. باشه
‫من میرم بَنک! باورم نمیشه
‫من میرم خوراکی و نوشیدنی بیارم
‫- عزیزم... ‫- خب دیگه وقتشـه برم
‫وقتَ رفتنه. مدی. بیا خداحافظی کن
‫- ما هم میاییم ‫- عه، ما هم میریم؟
‫آره، اینجا دیگه جایِ ما نیست
‫آره، مهمونی‌شون داره لوس میشه
‫دمت گرم!
‫آره
‫راحت خوابیده. بریم دیگه
‫شب خوش. هر دوتاتون رو دوست دارم
‫چه خانواده‌ی قشنگی! ‫حالا دیگه باید عجله کنیم
‫- عجله کنیم؟ منظورت... ‫- آره. آره
‫یالا. بیا بریم. بزن بریم. ‫چیزی نیست. برو که رفتیم
‫- چی شده؟ ‫- هیچی. بیا بریم خوش بگذرونیم
‫بریم که بترکونیم!
‫عه، خیلی‌خب
‫بذار ببینم
‫« کانوی »
‫« ۱۸۰۰ - ایسگات کردم! » ‫« کلیف کشن »
‫مرتیکه پدرسوخته
‫خب پس برای تیم ریونز کار می‌کنی؟
‫دیگه نمی‌دونم کدوم حرفت رو باور کنم
‫برای ریونز کار نمی‌کنم، خب؟
‫دارم تلاش می‌کنم کارگزار وام بشم
‫می‌خواستم بهت بگم که
‫این معجزه‌ی کوچیک کریسمس رو ‫یه هفته‌ای سر هم کردم
‫ولی گفتم بهتره بهت سخت نگیرم
‫برای خودت یه پا ادی هاسکلی، نه؟
‫ادی هاسکل کیه؟
‫همون پسره که توی سریال ‫«بسپرش به بیور» بود
‫- یه سره چاخان می‌کرد ‫- من اصلاً این‌جوری نیستم
‫- دقیقاً خودتی ‫- نخیر
‫و هنوزم نمی‌دونم شغلت چیه
‫دارم تلاش می‌کنم کارگزار وام بشم
‫حالیتـه؟
‫می‌دونم «سرمایه‌ی واگذارشده» یعنی چی
‫می‌دونم «ری‌فای» مخفف بازتأمین مالیه
‫این چندتا سؤال رو ‫تو آزمون درست جواب دادم
‫اون خرچنگ‌ها رو ببین. ‫چقدر بامزه‌ان
‫- می‌بینی‌شون؟ ‫- آره، خیلی بامزه‌ان
‫هر کاری که کردی، حرف نداشت
‫کاری نکردم
‫اون حرف‌ها همه بداهه بود، نه؟
‫آره، گمونم هدف این بود که
‫همراهِ جوون و جذابِ دی‌دی باشم
‫و یه‌جورایی همراهی کردم
‫همراهی کردی؟
‫توی بداهه‌پردازی باید همراهی کنی، ‫وگرنه داستان جلو نمیره
‫با هر شرایط باید همراه باشی
‫یعنی این کارو روی صحنه ‫جلوی جمعیت انجام میدی؟
‫یه زمانی
‫آره. عینهو کابوس می‌مونه
‫آهان. به شماها میگیم «نه‌بیار»
‫از نه گفتن خوشم میاد
‫و عاشق یه باسن گنده‌ام ‫(شباهت «باسن» به «اما و اگر»)
‫- منظورت این باسن قلمبه‌ست؟
‫دیدی؟ یه جوک ازش ساختیم
‫باید بریم تئاتر بداهه
‫می‌خوای بری تئاتر بداهه؟
‫یا یه نمایش کوتاه یا کمدی
‫هر کاری که می‌کنی، یا می‌کردی
‫راستش...
‫یکم دیروقته، نه؟
‫بهتره کم‌کم برگردیم
‫اوه... الان که وقت خونه رفتن نیست
‫یالا. بیا بریم
‫تازه داره خوش می‌گذره، مگه نه؟
‫تازه داره خوش می‌گذره
‫یه لحظه وایسا
‫سلام، چطوری؟
‫- یه سؤالی... ‫- چه‌خبر شده؟
‫می‌دونم دوست نداشتی ‫تو نمایش ماروین شرکت کنم،
‫ولی راستش توی مسیر برگشت به خونه‌ی مامانته
‫اشکالی نداره که برم؟
‫الو؟
‫پس دروغ گفتی که نمی‌خوای بری
‫نه، نه، نه، نه. ‫خواستم فقط یه سری بزنم
‫و یه احوال‌پرسی‌ای کنم، ‫چون خیلی وقته که...
‫بچه‌ها رو ندیدم، می‌دونی؟
‫و به نظرم این‌جوری هم من و ‫هم ماروین خیلی خوشحال می‌شیم
‫نمی‌دونم واقعاً چی بگم
‫ما کادوها رو باز کردیم
‫تو هم که کلِ روز رو نبودی
‫توی کریسمس رفیق‌هات رو به من ترجیح میدی
‫نه، کسی رو به کسی ترجیح نمیدم
‫فقط خواستم بدونم اگه امکانش هست...
‫هر کاری که می‌خوای بکن
‫من باید برم
‫الو؟
‫آره، عالیه
‫باشه. پس میریم اونجا و...
‫بعدش می‌بینمت. خداحافظ
‫همه‌چی روبه‌راهه؟
‫آره، بریم تئاتر بداهه
‫- آخ‌جون! ‫- هورا!
‫راستی، باید خرچنگِ نرم‌پوسته سفارش بدیم
‫توی تئاتر بداهه ‫خرچنگ نرم‌پوسته سرو نمی‌کنن
‫احتمالاً فقط آبنبات ژله‌ای و ودکا گیرت بیاد
‫- هی، چطوری؟ ‫- خوبم
‫خوبه، خوبه. خوبه که خوبی
‫میریم یا چی؟
‫آره، آره، آره. میریم
‫فقط می‌دونی... از وقتی که
‫مشروب رو کنار گذاشتم ‫این اکیپ رو ندیدم
‫خیلی‌خب
‫داستان از این قراره که
‫توی یه گروهی بودم به اسم ‫«تئاتر بداهه‌ی بالتیمور»
‫که گروه اصلی تئاتر اینجاست
‫و اخراج شدم
‫یه یارویی به اسم «کیدین» گفت اذیتش کردم
‫چی شد؟
‫یکی از شب‌ها، بعد از نمایش
‫بدجوری مست بودم و ‫ما هم رفاقتی بین‌مون نبود
‫باهم بحث‌مون شد و بهش گفتم:
‫«اصلاً بامزه نیستی»
‫- حالا هست یا نه؟ ‫- نه
‫ولی یه‌جورایی زشت‌ترین حرفیه که
‫توی کمدی میشه به یکی زد
‫به خاطرش اخراجت کردن؟
‫آره، گفت وقتی اونجام
‫احساس امنیت نمی‌کنه و گمونم
‫تئاتر بداهه‌ی بالتیمور ‫نمی‌خواست تو دردسر بیفته
‫و...
‫این‌جوری شد که عذرم رو خواستن
‫خب، مجبور نیستیم بریم
‫بریم خرچنگ‌مون رو بخوریم
‫نه، خودم دلم می‌خواد برم. ‫جدی میگم
‫خودم هم دودل بودم ‫تا وقتی که تو گفتی
‫فقط یکم می‌ترسم
‫پس بیا بریم
‫مگه تهش قراره چی بشه؟
‫خیلی چیزها. ‫هر اتفاق بدی ممکنه بیفته
‫آماده باش
‫فکر کردم قراره بریم باشگاه کمدی
‫نمایش ویژه‌ی کمدیه
‫- توی پمپ‌بنزین؟ ‫- صافکاریه
‫- واسه عموی ماروینه ‫- پشمام
‫گفتم تا الان هفت‌تا کفن پوسوندی
‫هی، پرینس
‫کلیفورد، سگِ بزرگِ قرمز ‫بهمون افتخار داده، دادا
‫حالت چطوره؟ خوشحالم می‌بینمت
‫- سلام ‫- سلام
‫- چطوری؟ ‫- یکم استرس دارم
‫- تو چطوری؟ ‫- عالی
‫ایشون دی‌دیه. تونیا، دی‌دی
‫- سلام ‫- خوشوقتم
‫- همچنین ‫- نوشیدنی چی می‌خوری؟
‫اگه مشروب سفارش بدم ناراحت نمیشی؟
‫اگه ندی ناراحت میشم
‫- باشه ‫- خیلی‌خب
‫پس یه جین و تونیک لطفاً
‫چشم
‫کیدین اونجاست؟
‫کیدینِ خودمون؟
‫گندش بزنن
‫نفهمیدم کِی اومد. ‫گور بابای خودش و...
‫نمایش خنده‌بازار که طرفِ اونو گرفتن
‫نه، طوری نیست
‫یه نوشابه هم به من بده
‫هـو!
‫کریسمس و حنوکا مبارک
‫فستیوس هم به مابقی عزیزان تبریک میگم
‫خوش اومدید به برنامه‌ی بی‌نامی که ‫توی صافکاری مل برگزار میشه
‫ولی کی به اسم و عنوان نیاز داره؟ مگه نه؟
‫ظاهراً خیلی‌ها
‫اولین اجراکننده‌ی امشب‌مون گوله‌ی نمکه
‫چند وقتی میشه که روی صحنه ندیدیمش
‫شاید با نمایش کوتاهِ زادگاهش به اسم
‫«احمق‌های بالتیموری» اون رو بشناسید
‫خانم‌ها و آقایون، ‫امشب میزبان ایشون هستیم
‫همگی تشویقش کنید، ‫رفیق شفیقم، کلیف کشِن
‫میشه نکنیم؟
‫نه، نه. رفقا. قصد اجرا ندارم
‫دمتون گرم. ‫مشروب رو بوسیدم و گذاشتم کنار
‫و فقط به عنوان یه تماشاچی اومدم بخندم
‫- برو رو صحنه، کشن ‫- نه، نه، جام خوبه، جدی میگم
‫- همین‌جا راحتم ‫- نمی‌خوای بری؟
‫نه، واقعاً نمی‌خوام
‫- ما هم دلمون نمی‌خواد ‫- نمی‌خوای بری؟
‫- احمق‌های بالتیموری ‫- واقعاً نمی‌خوام برم
‫- نفر بعدی لطفاً ‫- احمق‌های بالتیموری
‫ولی اونا تو رو می‌خوان
‫واقعاً نمی‌تونم، خب؟
‫اگه من تونستم خونه‌ی کانوی برم، ‫تو هم می‌تونی رو صحنه بری
‫مرگ یه‌بار شیون هم یه‌بار. ‫یالا. از پسش برمیای
‫- تو می‌تونی! ‫- احمق‌های بالتیموری!
‫این هم بالتیموریِ احمق ما، کلیف کشن
‫- یـوهـو! ‫- خیلی‌خب، عرض ادب
‫سلام. خیلی‌خب
‫آره، یه عمری می‌گذره، نه؟
‫گمونم اینجا اومدنم یه‌جورایی
‫معجزه‌ی کریسمس بوده
‫خیلی‌خب
‫سلی، شریک جرمم توی ‫نمایش احمق‌های بالتیموری
‫امشب اینجا نیست، پس...
‫لابد نمی‌خواسته شب کریسمس
‫لاستیک‌هاش رو عوض کنه
‫چون اجرامون توی تعمیرگاهه
‫- فهمیدیم. احمق‌های بالتیموری رو اجرا کن ‫- آره
‫آره، واسه اجرای اون نمایش
‫به یه داوطلب نیاز داریم
‫- نه، ممنون ‫- کیدین چطوره؟
‫لال بمیر
‫خیلی ممنون
‫خیلی از دیدنت خوشحالم، ‫کریسمس مبارک
‫ولی ترجیح میدم ‫۱۵ متر فاصله‌م رو رعایت کنم
‫- من داوطلب میشم ‫- یه داوطلب داریم
‫بگیر بشین!
‫دیگه نداریم. ‫یکی داشتیم که از کف پرید. خیلی‌خب
‫هی، تو چی، پاول؟
‫می‌خوای به یاد قدیم بیای بالا؟
‫باشه
‫تریسی؟ جینا؟
‫فکر نکنم
‫اسفناکه
‫خدایا، خیلی‌خب
‫می‌دونید چیه؟ خیلی خوش گذشت
‫همه‌ی حضار لذت بردن
‫گمون میشه اسم این نمایش رو
‫«تعریق عصبی» گذاشت، ‫کاری از موهای زیربغل و پشت
‫بالاخره چند نفر خندیدن. ‫مرسی، بچه‌ها
‫- ممنون ‫- خب، وایسا. من داوطلب میشم
‫نه، نه، نه. لازم نیست ‫این نمایش رو ادامه بدیم
‫خب؟ مشکلی نیست. ‫نه، میریم سر جامون
‫- نه ‫- برو روی صحنه
‫خیلی‌خب
‫همچنان مخالفم!
‫انگار اینجا یه احمق واقعی داریم
‫خیلی‌خب. اسمت چیه؟
‫- دی‌دی ‫- عالیه. چه اسم قشنگی
‫دی‌دی خانم، تا به حال تو عمرت
‫تئاتر بداهه تماشا یا اجرا کردی؟
‫- نه ‫- چی از این بهتر!
‫دقیقاً دنبال همچین چیزی بودیم
‫یکی که روحش هم ‫خبر نداره چی به چیه
‫قراره چیزی رو تجربه کنی که
‫کمتر کسی فرصت تجربه‌ش رو ‫به دست میاره و...
‫اسمش سنگِ رو یخ شدن رو صحنه‌ست
‫تجربه‌ایه که هیچ جای دیگه‌ای نصیب‌تون نمیشه
‫خیلی‌خب، برای شروع،
‫می‌خوام از خانم دی‌دی بپرسم که شغلش چیه
‫- دندون‌پزشکم ‫- عالیه
‫این نسخه‌ی جدیدی از ‫نمایش احمق‌های بالتیموریه که
‫یه احمقِ بالتیموری ‫میره پیش دندون‌پزشک
‫با تشویق‌تون بهمون عشق بدید!
‫- حالا چیکار کنیم؟ ‫- همراهی کن
‫یعنی چی؟ چیکار کنم؟
‫هر کاری، خب؟ ‫خودت منو تو این هچل انداختی
‫خودت هم منو بیرون میاری
‫آهای، مطب دندون‌پزشکه؟
‫اوه... بله
‫دلیل خاصی داره که در قفله؟
‫چون شب کریسمسه بسته‌ست یا ‫چون توی دانداک زندگی می‌کنیم؟
‫- من... ‫- خب، محض اطلاع،
‫الان توی مطب دندون‌پزشکی‌ایم
‫ردیفه؟ خواستم همه در جریان باشن، خب؟
‫- باشه ‫- عالیه. از اول شروع می‌کنیم
‫- برو بریم... ‫- خب
‫- بفرمایید تو ‫- خیلی ممنون
‫یه لحظه فکر کردم می‌خواید تمام روز
‫منو دندونِ آسیاب به دست نگه دارید
‫نه، بفرمایید. بفرمایید تو
‫اینجا مطب منه
‫با همه‌ی مریض‌هات این‌جوری حرف می‌زنی؟
‫نه. منشی دارم و...
‫این سلام و احوال‌پرسی‌ها رو اون انجام میده
‫ولی منشیت این بالا نیست، خب؟
‫فقط خودم و خودتیم، باشه؟
‫- باشه ‫- برمی‌گردیم به اجرا
‫واو. چه مطب دنجی داری
‫مرسی، خودم طراحیش کردم
‫خیلی با این یادگاری‌های ‫جنگ داخلی حال نمی‌کنم
‫بخصوص اونایی که از جنوبه
‫نه، نه، نه، نه. ‫اون مال من نیست
‫چرا، هست، اگه باهام همراه باشی ‫می‌بینی که هست
‫- یادت که نرفته؟ ‫- خب، پس مال خودمه؟
‫- چمی‌دونم! ‫- خیلی‌خب. پس...
‫آره، آره. مال عمومه
‫چون اون حاضره سرش بره ‫ولی نژادپرستی رو کنار نذاره
‫این‌جوری‌هاست...
‫خب، به نظرم باید از شرش خلاص شد
‫می‌دونی چه فکری به سرم زد؟
‫می‌خوام بفروشمش و پولش رو
‫به بی‌خانمان‌ها اهدا کنم. ‫نظرت چیه؟
‫واو، واقعاً لطفت رو می‌رسونه
‫جدی میگم. ‫البته درستش اینه که
‫بهشون «بی‌سرپناه» بگیم. ‫اینم دومین گندی که زدی
‫- عیسی مسیح، خودت کمک کن ‫- نه، اسم من جریه
‫خب؟
‫ولی اینجا از آمپول می‌زنید؟
‫چون آمپول که می‌بینم از هوش میرم
‫آره، آمپول هم می‌زنیم. ‫عاشق‌شونم
‫دوست دارم تا دسته بکنم توش
‫باشه، باشه. می‌دونی چیه؟ ‫انگار پیش دندون‌پزشک اشتباهی اومدم
‫ممنون، ولی خوب شدم. خداحافظ
‫باشه، خداحافظ
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫این اون بخشی از نمایشه که
‫نباید بذاری برم
‫باهم پیش میریم، عزیزم
‫شروع کن. بیا ادامه بدیم
‫خب، برو بریم. برداشت دوم
‫اینم سومین گندت، دارم میرم
‫بازم که داری بر و بر نگاهم می‌کنی، دی‌دی!
‫خیلی‌خب
‫- باشه ‫- خیلی‌خب
‫فقط خودمون دوتاییم. ‫تو که نمی‌خوای...
‫- تنها رو صحنه باشی؟ ‫- نه، نمی‌خوام
‫باشه. بریم برای یه برداشت دیگه، خب؟
‫- باشه ‫- و حرکت! برداشت سوم
‫دِ بگیر منو دیگه! خب؟
‫- ترسوندیم ‫- منظوری نداشتم
‫باشه. صبر کن. وایسا. نرو
‫مردِ به این گندگی مگه از آمپول می‌ترسه؟
‫عجب! خیلی‌خب. می‌دونی چیه؟
‫هیکلم رو مسخره کردی
‫آره. بهم از لحاظ قانونی گفتی چاق
‫- همچین حرفی نزدم ‫- خب، من همچین چیزی شنیدم
‫می‌دونی، می‌تونم با این حرف ‫از کار بی‌کارت کنم
‫واو، الان دیگه خیلی ناراحتم
‫- دیگه... دیگه میرم ‫- نه، نه، نه. وایسا ببینم
‫دندون‌پزشکی که ترس نداره
‫آخه دفعات قبل خیلی اذیت شدم
‫خیلی حساسی، نه؟
‫- آره ‫- بشین
‫هیچ‌وقت تو عمرم انقدر وحشت‌زده
‫و حشری نشده بودم
‫این دندون آسیابی که تو دستمه ‫لحظه به لحظه داره شق‌تر میشه
‫از لحاظ دندون‌پزشکی عادیه؟
‫همراهی کن
‫منم همین حس رو دارم ‫و باهات موافقم
‫برعکس گفتی ولی اشکالی نداره
‫خیلی‌خب
‫تو یه بالتیموریِ واقعی‌ای، مگه نه؟
‫- متأسفانه، سلیقه‌ی خودمی ‫- هـو!
‫منم همین‌طور، دختر
‫خب، فکر کنم به یه آمپول نیاز داریم
‫از قوه‌ی تخیلت استفاده کن
‫از هرجا که دوست داری در بیارش، خب؟
‫چه انتخابی!
‫روی جلوه‌های صوتی باید کار کنی، ‫ولی مهم نیست
‫نگران نباش،
‫اولش حسابی درد می‌گیره
‫ولی یکم که بگذره،
‫قراره حسابی بهت خوش بگذره
‫عجب کاری کردیم
‫کم‌کم دارم به این نتیجه می‌رسم که ‫نیازی به آمپول نیست
‫فکر کنم فقط تو رو می‌خوام
‫کی موسیقی پس‌زمینه‌ی رمانتیک پخش کرد؟
‫واسه همه‌ی بیمارهات
‫از این کارها می‌کنی، ‫یا فقط اونایی که
‫شبیه برقکارهای بیکارن؟
‫جالبه چون من که چیزی نمی‌شنوم
‫فکر کنم از بس که قشنگم ‫داره تو ذهنت پخش میشه
‫معلومه که قشنگی
‫حالا میگی چیکار کنیم؟
‫توی کلاس نمایش‌پردازی‌ای که
‫توی کالج محلیِ اِلکتُن رفتم،
‫پروفسور گفت هر صحنه ‫یه صحنه‌ی اغفال‌گرایانه‌ست
‫حالا تو هم می‌خوای اغفالم کنی، دکتر دی‌دی؟
‫شاید
‫پایان صحنه
‫خانم‌ها و آقایون، ‫با افتخار معرفی می‌کنم
‫نسخه‌ای جدید و بهبودیافته از ‫نمایش احمق‌های بالتیموری
‫به افتخار دی‌دی ‫و رفیق خودم، کلیف کشن
‫احمق‌های بالتیموری! ‫احمق‌های بالتیموری!
‫هی. هی، وایسا
‫هی، هی، هی، هی
‫- باید برم ‫- میشه یه لحظه وایسی؟
‫یه لحظه بهم فرصت میدی؟
‫چرا؟ چرا؟
‫ببین... اجرات خیلی بامزه بود
‫و در مورد بوسه هم من...
‫خدایا، بس کن. اشکالی نداره
‫- طوری نیست ‫- نه، اشکال داره، خب؟
‫وقتی خواستی منو ببوسی ‫یهو... ترسیدم
‫چون نفست بوی الکل می‌داد
‫شیش ماهه مشروب نخوردم
‫شیش ماهه بوی الکل بهم نخورده
‫من... می‌خواستم خودمو بکشم
‫بعد از این که اخراج شدم، ‫خواستم خودمو حلق‌آویز کنم
‫و فقط واسه این الان اینجام چون
‫بعد از تعطیلات اضافه‌وزن داشتم ‫و کمربند پاره شد
‫وایسا ببینم تو که...
‫شوخی می‌کنی؟
‫چون نمی‌فهمم کجاش خنده‌داره
‫نه، شوخی نمی‌کنم. من...
‫فقط واسه این الان اینجام ‫چون کمربندم پاره شد
‫ولی یه‌جورایی خنده‌داره. ‫می‌تونی بهش بخندی
‫شیش ماه پیش چه تعطیلاتی بود؟
‫چهارم ژوئیه ‫نزدیک ۴۰تا کورن داگ خوردم
‫ولی این قضیه بعد از خودکشیه
‫تا نیم ساعت پیش ‫حتی فکرش هم نمی‌کردم بتونم
‫کله‌خالی از پس ‫اجرایی که باهم کردیم بر بیام
‫و بودن روی صحنه با تو برام...
‫حالا نظرت چیه؟ ‫می‌خوای ادامه‌ش بدیم؟
‫نامزدت چی میشه؟
‫«امیدوارم ارزشش رو داشته باشه»
‫«دارم میرم بخوابم»
‫گوشیش رو روی «مزاحم نشوید» گذاشت
‫پس همچین حسی داره
‫چی؟
‫معشوقه‌ی یکی بودن
‫نظرت چیه، دی‌دی؟ میگی چیکار کنیم؟
‫تمام این سال‌ها
‫کلید قایق کانوی دست تو بود؟
‫- آره. محض احتیاط ‫- تو دیگه چه دزد دریایی‌ای هستی
‫پول این لکنتی رو خودم دادم
‫الحق که یه‌پا گنگستری، دی‌دی
‫الان ۱۵ ساله خیال‌پردازی می‌کنم ‫که این کارو انجام بدم
‫همون موقع بود که از عشقش فارغ شدی؟
‫خودش ولم کرد
‫- اون ولت کرد؟ ‫- آره. عجیب بود
‫تا به یائسگی رسیدم،
‫کانوی ولم کرد و رفت با یه زن جوون‌تر
‫بعدش هم مامان‌بزرگ شدم. ‫بوم، بوم، بوم
‫واو، این همه بدبختی یه‌جا عجیبه
‫دیگه حتی خودم هم نمی‌شناسم
‫رسیدیم. قلاب رو بگیر
‫چی میگی؟
‫- کدوم قلاب؟ ‫- تنها قلابی که تو قایقه
‫- اینو میگی؟ ‫- آره
‫تو عمرت از این کارها نکردی؟
‫شبیه کسی‌ام که از این کارها کرده باشه؟
‫آره، شبیه کسی هستی که ‫از این کارها کرده
‫عجب!
‫باز از روی ظاهر قضاوتم کردی
‫اول که گفتی: «مردِ به این ‫گندگی مگه از آمپول می‌ترسه؟»
‫که ترس ربطی به سایز نداره
‫الان هم برات عجیبه که این خرس قطبی
‫از آب و عسل خوشش نمیاد
‫خودت به خودت گفتی خرس قطبی
‫چون همچین تصوری ازم داری، دی‌دی
‫- نخیرم! ‫- شوخی کردم، خب؟
‫ولی اگه کیدن بود، ولت نمی‌کرد
‫اونم بود به حسابش می‌رسیدم
‫حالا اون شناوره رو بگیر بیار بالا
‫چی میگی؟
‫جدی میگم. ‫نمی‌فهمم منظورت از شناور چیه
‫بویه رو میگم
‫خب، بگو بویه. ‫بویه می‌دونم چیه
‫بویه رو بگیر و...
‫بیارش بالا!
‫باریکلا. خیلی‌خب. ‫بذارش روی جدول وظایف
‫- باشه. جدول وظایف چیه؟ ‫- همون‌جا
‫آفرین
‫- هیچی توش نیست ‫- خالیه. بندازش تو آب
‫- سرده ‫- بریم سراغ بعدی
‫باشه، تمومه
‫- خیلی‌خب، بریم ‫- اینم بویه
‫همون‌جا بمون. میریم سراغ بعدی
‫انگاری دژاوو شد. بازم هیچی
‫بندازش
‫یه عمره کارم اینه
‫- باورت میشه؟ ‫- انگاری
‫گندش بزنن
‫یکی گرفتیم
‫- یکی گرفتیم! ‫- آره، گرفتیم!
‫- ایول! ‫- یوهو!
‫مطمئناً متوسطه. ‫احتمال هم داره کوچیک یا بزرگ باشه
‫ولی یکی گرفتیم، خوبه
‫داره سرد میشه
‫آره، آره، واقعاً سرده
‫آره
‫نمی‌خوای بغلم کنی؟
‫چرا، حتماً
‫چیه؟ چیکار کردم؟
‫- قیافه‌ت ‫- قیافه‌م چشه؟
‫مگه چیکار کردم؟
‫چیه؟
‫از قیافه‌ت خوشم میاد
‫- مرسی ‫- قیافه‌ی خوبی داری
‫لطف داری. همچنین
‫مرسی
‫اِی داد
‫خیلی خوشوقتم. شب خوبی داشته باشید
‫دندون‌پزشکِ جنابعالی بودن؟
‫آره، دندون‌پزشکم بود
‫ببین، می‌دونم جِلوی بدی داره،
‫ولی قسم می‌خورم اتفاقی نیفتاد
‫خدا رو شکر
‫چقدر خیالم راحت شد که اتفاقی نیفتاده
‫چون فکر کردم رفتی...
‫خودتو تو آب غرق کنی
‫چون موقعیت مکانیت این رو نشون می‌داد
‫دیدم وسط آبی و فکر کردم مُردی
‫خدای من، بریتنی...
‫گند زدم. واقعاً شرمنده
‫نمی‌خواستم... کار جالبی نبود
‫- نه، نبود ‫- شرمنده، شرمنده
‫- ببخشید ‫- مستی؟
‫- نه، به خدا یه پیک هم نخوردم
‫ها کن ببینم
‫باشه
‫پس، عقل تو کله‌ت نیست مگه؟
‫- می‌دونم، می‌دونم ‫- تو...
‫- می‌دونم، متأسفم ‫- توی شب کریسمس
‫منو پیش خانواده‌م تنها گذاشتی
‫بهم دروغ گفتی. ‫رفتی با یه دندون‌پزشکِ میلف
‫تو شهر دور دور. ‫بعدش میگی می‌خوای بری باشگاه کمدی
‫الانم نصفه‌شب روی...
‫- قایق شکار خرچنگی؟ ‫- می‌دونم، می‌دونم
‫باورکردنی نیست ‫و می‌دونم جلوه‌ی خوبی نداره
‫- نه ‫- همه‌ی اینا رو می‌دونم، خب؟
‫ولی فقط...
‫- بالاخره تونستم ‫- چی رو؟
‫امشب رفتم روی صحنه و اجرا کردم
‫بالاخره تونستم و یه‌ذره هم مست نبودم
‫لب به مشروب نزدم و خیلی هم خوب پیش رفت
‫حس می‌کنم که انگار...
‫می‌دونم ترسناکه، ‫ولی واقعاً حس می‌کنم که...
‫می‌تونم جفتش رو باهم انجام بدم
‫- واقعاً... ‫- چقدر هم عالی
‫واقعاً خوشحالم که تونستی اجرا کنی
‫تبریک میگم
‫همون نمایشی بود که ‫بهم قول دادی دیگه انجام نمیدی؟
‫نه... آره، همونه
‫ولی نمی‌خواستم اجرا کنم
‫به جون خودم نمی‌خواستم. ‫ولی ماروین اصرار کرد که
‫- بیام رو صحنه و... ‫- اینا به یه ورم هم نیست! نه!
‫- به یه ورم هم نیست که... ‫- قصد نداشتم برم
‫- ماورین گفت! ‫- ولی واسه من مهمه!
‫خب؟ اتفاق بزرگیه برام
‫می‌خوای بدونی چی واسه من مهمه؟
‫- آره. معلومه ‫- بهش اهمیت میدی؟
‫آره، میدم. آره
‫واسه من این مهمه که ‫کریسمس و شب کرسیمس
‫پیش خانواده‌م باشی
‫چون از وقتی که ‫تو بیمارستان مشغول به کار شدم،
‫اولین باریه که تعطیلات رو خونه‌ام
‫و می‌خوام باهات تشکیل خانواده بدم
‫- می‌دونم ‫- چون بهم گفتی که...
‫- خودت هم همین رو می‌خوای ‫- می‌دونم. می‌دونم خودم گفتم
‫ولی الان اینجاییم و داریم همون ‫بحث‌های مسخره‌ی قدیمی رو می‌کنیم
‫و راستش رو بخوای، ‫حس می‌کنم باز داری مصرف می‌کنی
‫به نظر نمیاد هوشیار باشی. ‫به قیافه‌ت هم نمی‌خوره
‫و همه‌ی اینا مشکل داره. ‫پس چی باعث میشه...
‫چیزی مصرف نمی‌کنم. ‫چیزی مصرف نمی‌کنم
‫دوباره الکل رو شروع نکردم، خب؟ ‫اون‌جوری نیست
‫امروز لب به هیچی نزدم
‫فقط یه روز فوق‌العاده داشتم. همین
‫و فقط دوست نداشتم که تموم شه
‫خب...
‫باشه، گندش بزنن
‫من که نمی‌دونم چه مرگته
‫فکر نکنم خودت هم بدونی چه مرگته
‫هرچی که هست ‫خودت باید یه فکری به حالش بکنی
‫برمی‌گردم خونه‌ی مامانم بخوابم
‫بریتنی، من...
‫هی، دکتر داو
‫مریض محبوبته
‫واقعاً شرمنده آخرش این‌جوری تموم شد،
‫ولی خواستم یه خداحافظیِ در شأن بکنم
‫اگه تا یکی دو ساعت دیگه بیداری،
‫پیش ماروین‌ام
‫هروقت پیامم رو شنیدی یه زنگ بزن
‫خداحافظ
‫وای، نه. ‫نه، نه، نه، نه، نه
‫نه، نه
‫گندش بزنن
‫هی، هی، جناب. ‫جناب، اون کاری نکرده!
‫هی، هی! جلو نیا!
‫- باشه ‫- برگرد عقب!
‫واسه رانندگی حین مستی دستگیر شدم
‫برگرد پشت ماشین
‫قربان، من خودم می‌رسونمش، خب؟
‫لازم نیست بازداشتش کنی
‫برو پشت ماشین
‫حرفم رو تکرار نمی‌کنم
‫- باشه، باشه، باشه ‫- ۴اف‌بی۴، ۴اف‌بی۴، جواب بده
‫میارمت بیرون، خب؟
‫درست میشه
‫فکر نمی‌کردم اونقدر خورده باشم
‫- چقدر خوردی؟ ‫- دوتا خونه‌ی کانوی خوردم
‫یکی توی نمایش...
‫احتمالاً دو برابرِ حد مجاز مست بودی
‫کبدت اندازه‌ی انگشت شستمه
‫مرسی سه‌سوته آوردیش بیرون، عمو فرانک
‫هر وقت هر کاری که داشتی در خدمتم
‫مامانت واسه کریسمس اینجاست؟
‫نه، پیش جرج تو فلوریداست
‫واسه این که مالیات کمتری بدن ‫رفتن اونجا و...
‫از قبل از کرونا دیگه برنگشتن
‫- باشه، خایه‌پتی ‫- مرسی که یادم آوردی
‫خسته‌ام. میرم تو ‫بزرگ‌ترین کشور دنیا بخوابم
‫- چطور می‌تونم فراموش کنم؟ ‫- کریسمس مبارک
‫خایه‌پتی؟
‫آره، تا چند سال خایه‌هام مو نداشتن
‫یه‌جورایی روم موند
‫ماشین خودم کو؟
‫اوه، آره
‫یه مدت ماشینت رو نگه می‌دارن
‫وای، نه!
‫ولی خدا رو شکر ارباب خودتی
‫غمت نباشه
‫خودم می‌تونم برسونمت
‫اولین بارت بود بازداشت شدی؟
‫بهتون لباس خواب دادن ‫و با بالش به جون هم افتادین،
‫یا خیال برم داشته؟
‫چاقوپیچت که نکردن؟
‫خیلی‌خب...
‫مرسی، امروز خیلی خوش گذشت
‫هر چند که گند زدیم به
‫سابقه‌ی کیفری بی‌عیب و نقصت
‫آره
‫می‌دونی چیش خنده‌داره؟
‫اصلاً خسته نیستم
‫- واقعاً؟ ‫- می‌خوای بیای بالا...
‫یه فنجون قهوه یا چای بزنی؟
‫نه، نه، نه. ببخشید
‫بهتره که... بهتره برگردی خونه
‫راستش...
‫فکر نکنم اونجا دیگه خونه‌ی من باشه
‫یه لحظه وایسا
‫بانوی من!
‫خودم بلدم از ماشین پیاده شم، کسخل
‫کمربند رو باز نکردم
‫شرمنده
‫فکر کنم یه کوچولو زانوم ساییده شد
‫- ارزشش رو داشت ‫- آره
‫واو
‫معلومه وضعت خوبه
‫خوشت اومد؟
‫عاشقش شدم
‫رُست تیره یا متوسط؟
‫رُستِ چی؟
‫میشه فقط جواب بدی؟
‫ظاهراً نمیشه
‫آمم... اینجا آویز نیست
‫ژاکتم رو کجا آویزون کنم؟
‫یادت موند!
‫خواستم بهتر باشم
‫- هرجا که دلت خواست پرتش کن ‫- باشه
‫می‌تونم با گرامافونت آهنگ بذارم؟
‫حتماً
‫این آهنگی بود که ‫می‌خواستم تو عروسیم باهاش برقصم
‫چه انتخاب خوبی
‫کانوی مخالفت کرد
‫خودش چی می‌خواست؟
‫نپرس
‫نه، نه، نه. بگو. ‫خودش چی می‌خواست؟
‫«جادوی اوریلز» ‫(آهنگ تیم بیسبال اوریلز)
‫پشمام
‫- گذاشت تو کاسه‌ت ‫- شک نکن
‫می‌خوای برقصیم؟
‫می‌خوای با من برقصی؟
‫چرا که نه
‫باشه
‫♪ Ella Fitzgerald - Someone to Watch Over Me ♪
‫بدک نیست
‫بابام بهم یاد داده
‫خدایا...
‫آهای!
‫- سلام ‫- سلام، صبح بخیر
‫من ایوونِ پشتی بودم
‫ایوون پشتی بودی؟
‫آره، تماشای طلوع آفتاب رو دوست دارم
‫با رنگ آبی و صورتی حالم خوب میشه
‫می‌خوای پنکیک درست کنیم؟
‫- آرد و شیر داری؟ ‫- وایسا، وایسا
‫چی شده؟
‫کلیف، باید بری
‫کجا؟
‫تو چیزی رو مدیون من نیستی
‫همچین فکری هم نمی‌کردم
‫دیروز خیلی خوش گذشت، مگه نه؟
‫آره، عالی بود
‫ولی فکر کنم جفت‌مون بدونیم که
‫تو باید برگردی خونه پیش نامزدت
‫و ببینی تکلیفت با اون چیه
‫واسه خاطر خودت
‫آره، آره
‫آره، حتماً
‫تازه، شلبی و مدی میان
‫و یکی از همکارها قراره سر بزنه، ‫واسه همین باید...
‫آره
‫می‌بینمت
‫« بدهی معوقه‌ی شرکت وام مسکن »
‫کلیف؟
‫کلیف، کجایی؟
‫سلام، این بالام
‫خوبم، خوبم. ببخشید
‫خدایا
‫ببخشید، ببخشید
‫گندت بزنن!
‫مرده‌شورتو...
‫ببخشید. من... حالم خوبه
‫تو خوبی؟
‫ببخشید. اومده بودم این بالا ‫یکم با خودم فکر کنم
‫- فقط همین ‫- آخه... با خودت...
‫با خودت چه فکری کردی ‫که اومدی این بالا این کارو کنی؟
‫آمم... داشتم...
‫داشتم به کریسمسی فکر می‌کردم که...
‫بابام
‫داشت کادوها رو از کادیلاک برمی‌داشت و...
‫گمونم حواسش پرت شد یا همچین چیزی
‫صندوق رو بست
‫ولی صندوق کادیلاک برقیه
‫واسه همین آروم کیپ شد
‫و انگشت‌هاش اون زیر گیر کرد
‫و اون...
‫داشت با تمام وجود داد میزد
‫می‌خواست من و مامان رو خبر کنه
‫داد زد: «کلیف! کلیف، لیندا!»
‫- «لیندا!» ‫- خیلی‌خب، باشه
‫و ما صداش رو نمی‌شنیدیم
‫بعدش...
‫شروع کرد به داد زدنِ شماره‌ی خونه
‫خط ثابت‌مون
‫داد زد: «۸۱۹۹ - ۳۳۷!»
‫«۳۳۷-۸۱۹۹! تو رو خدا ‫یکی همسرم رو خبر کنه!»
‫چرا شماره رو داد زد و
‫درخواست کمک نکرد؟
‫نمی‌دونم
‫نمی‌تونست
‫این دیوونگیه، می‌دونی دیگه؟
‫آره. خب...
‫اونم دیوونه بود
‫ولی تو نیستی، خب؟
‫لازم نیست چون بابات خودش رو کشت،
‫تو هم خودت رو بکشی
‫- متوجهی دیگه؟ ‫- آره. آره، متوجهم
‫- واقعاً؟ ‫- آره، آره. می‌دونم
‫چون من شک دارم
‫می‌دونم، می‌دونم
‫حالا می‌خوای خودتو بکشی؟
‫نه
‫و...
‫مشروب چی؟ می‌خوای مشروب بخوری؟
‫نه، نمی‌خوام
‫خوبه
‫- خوبه ‫- آره
‫ببین...
‫تو رو از برنامه‌ی ردیابم برمی‌دارم
‫چون دیگه نمی‌تونم نگران این باشم که ‫کجایی و کجا می‌خوای بری
‫یا چه اتفاقی داره میفته. نمی‌تونم!
‫آره، می‌دونم. منطقیه
‫خیلی‌خب
‫می‌خوام بدونی ‫من واقعاً تلاشم رو کردم که
‫یه زندگی...
‫عادی داشته باشم و...
‫نتونستم
‫نمی‌تونم. باهام جور درنمیاد
‫آره
‫مثل لباسِ دو ایکس لارجی که ‫می‌خواد اندازه‌ی مدیوم بشه
‫اصلاً نمی‌خواستم تو رو...
‫اذیت کنم. واقعاً متأسفم
‫می‌دونم
‫بغل می‌خوای؟
‫تو بغل می‌خوای؟
‫- صبح همگی بخیر ‫- صبح بخیر
‫کریسمس مبارک. صبح بخیر
‫اسم من کلیفه
‫- سلام کلیف ‫- سلام کلیف
‫و قطعاً همچنان یه الکلی‌ام
‫و این قضیه توی ۲۴ ساعت گذشته
‫کاملاً برام روشن شد
‫- سلام ‫- کمکی ازم ساخته‌ست؟
‫دی‌دی اینجاست؟
‫- کیه، عزیزم؟ ‫- کس خاصی نیست
‫می‌تونی غذا رو از اجاق برداری؟
‫فکر کنم الان‌هاست که بسوزه
‫حتماً آدرس رو اشتباه اومدی
‫- شرمنده ‫- خواهش می‌کنم
‫- کریسمس مبارک ‫- کریسمس مبارک
‫پس خونه‌ش کجا بود؟
‫به‌خشکی شانس
‫خودتی؟
‫چیکار می‌کنی؟
‫اوه. آمم...
‫از دوست‌های صمیمی خانواده‌ی مک‌کالیهنم
‫و چون کریسمسه، ‫میریم درِ خونه‌ها آواز می‌خونیم
‫ولی کسی هنوز حاضر نشده
‫- یه‌جورایی منتظرم ‫- بهت کادو دادن؟
‫این واسه یکی دیگه‌ست
‫واقعاً؟
‫- واسه کیه؟ ‫- یه دکتر
‫در واقع، یه دندون‌پزشک که ‫دیشب باهاش برنامه کردم
‫هیس! خانواده‌م داخله!
‫بیا اینجا. یالا
‫نمی‌خوام دیگه داد بزنم
‫عجله هم نکن
‫یه وقت فکر نکنی ‫واسه چاشت کسی رو دعوت کردم
‫سلام
‫می‌خوایش؟
‫رفیق‌مون که دیشب صیدش کردیم
‫عالیه
‫بوی فوق‌العاده‌ای هم میده
‫آره، یه هشت ساعتی رو توی قایق بود
‫ما بهش میگیم خرچنگِ آرام‌پز
‫من...
‫من برات کادو نگرفتم
‫اشکالی نداره
‫هرچی واسه مدی گرفتی رو برمی‌دارم
‫ته این رابطه قراره چی بشه، بچه‌جون؟
‫خودم هم نمی‌دونم
‫فقط خیلی ازت خوشم میاد
‫دلم نمی‌خواد کسی باهام بازی کنه
‫منم همچین قصدی ندارم
‫همچین قصدی نداری!
‫بگو ببینم...
‫امروز چیکاره‌ای؟
‫خب، گزینه‌ی اول اینه که میرم فلوریدا
‫که واقعاً دلم نمی‌خواد برم
‫و... همین یه گزینه رو داشتم
‫می‌تونی پیش ما بمونی
‫- تازه می‌خوایم کادوها رو باز کنیم ‫- واقعاً؟
‫رونِ پخته‌شده تو عسل هم حاضر کردم
‫پس قراره داستان بشه
‫حالم از رونِ خوک به‌هم می‌خوره
‫- خدایی؟ ‫- آره، چندشه
‫ولی بریم تو. ‫اینا رو خودم برات بیارم؟
‫- شوخیت گرفته؟ ‫- کثیفه
‫کدوم آدمی رونِ خوک دوست نداره؟
‫خیلی‌ها
‫- سلام! ‫- ببینید کی اینجاست!
‫کریسمس مبارک! ‫سلام، مدی! سلام، شلبی!
‫حالتون چطوره؟ ‫دستیار اول دندون‌پزشک، ربکا؟
‫چی؟ اسمش رو از کجا می‌دونی؟
‫وایسا ببینم، یکی رو درست گفتم؟ ‫هیچ‌وقت درست نمی‌گفتم!
‫سلام. چطوری؟ ‫کلیف کشن. خیلی خوشوقتم
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.