دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
‫ ماییم که به چشم دیدیم و به گوشِ جان شنیدیم
‫ تجلیِ تمام کرامات مادرِ خویش
‫ زان دَم که نخستین بار صحیفه‌ی بشارت را گشود
‫ تا واپسین نفسی که مناجاتِ وداع سرود
‫ پس چه کاری شایسته‌تر از
‫ اجابتِ تمنای برادران و خواهرانِ طریقت
‫ تا روایتی امین به یادگار نهیم
‫ از میراثِ مادر آن لی
‫« میراثِ آن لی »
‫« یا… »
‫ زنی در جامه‌ی آفتاب
‫« زنی که جامه‌ی آفتاب بر تن داشت و ‫ماه زیر پاهایش بود »
‫ زنی در جامه‌ی آفتاب
‫همان‌گونه که از شخصی معجزه‌گر ‫انتظار می‌رود،
‫آن لی در بیست و نُهمین روز از فوریه‌ی سالِ ۱۷۳۶ ‫(زادروزی کمیاب در سال کبیسه)
‫دیده به جهان گشود
‫« منچستر »
‫دومین فرزند از هشت فرزندِ خانواده،
‫دخترکی بود زاده‌ی یک آهنگر و همسرش که
‫در تود لِین روزگار می‌گذراندند
‫محله‌ای خفته در سایه‌ی سترگِ کلیسای مسیح که
‫در آن روزگار، مخوف‌ترین و
‫در عین حال محبوب‌ترین معبدِ ‫مسیحیانِ منچستر به شمار می‌رفت
‫زود باش، ویلیام. ‫وگرنه جا گیرمون نمیاد.
‫به هر کجا که قدم می‌گذاشت،
‫ویلیام محسور و شیفته، ‫در پیِ خواهرش روانه می‌گشت
‫دیری نپایید که پسرک ‫هم‌گام شدن را آموخت و
‫زان پس، قدم‌هایشان برای همیشه ‫با هم هم‌آهنگ شد
‫از اول، اینطوری، برادر
« ترجمه از نهال و علی محمدخانی »
‫پروردگارا، به این سفره برکت دِه. ‫نعمتت را شکر.
‫- آمین ‫- آمین
‫در همان کودکی،
‫جان و جهانش چنان مجذوب پروردگار بود که
‫به جای بازیچه‌های بی‌مقدار، ‫مکاشفات آسمانی
‫در برابر چشمانش پدیدار می‌گشت
‫بجنب، ویلیام
‫کلیسای انگلستان، ‫با آن عقلانیتِ خشک و بی‌روح،
‫بیش از آنکه دل‌نگرانِ ‫محنت عوام‌الناسی باشد که
‫اسیرِ چنگال قوانین سفاکانه‌اند،
‫در پیِ قدرت و مناسک است
‫طفلی ده‌ساله به مرگ محکوم می‌گردد!
‫به مرگ!
‫آن، در بابِ تباهی و گناه‌آلودگیِ بشر،
‫از بصیرت و یقینی شگرف برخوردار بود
‫دستانش را به کار و ‫دلش را به پروردگار سپرد و
‫بی‌هیچ شِکوه‌ای، ‫خستگی‌ناپذیر تن به زحمت ‌می‌داد
‫- آن؟ ‫- هر چیزی جای خودش رو داره و
‫باید سر جاش باشه، ویلیام
‫جرج وایت‌فیلد
‫پیوسته بر فرازِ پله‌های کلیسای مسیح،
‫به وعظ و خطابه‌های خویش می‌پرداخت
‫آن نیز روحش تشنه‌ی آن بود که ‫با همان شور و اشتیاق،
‫خویشتن را وقفِ خدمت به پروردگار سازد
‫…انجیل را موعظه کنید تا ‫کارگران را نسبت به حقوق‌شان
‫بیدار و آگاه سازید!
‫شما کی هستید؟
‫از اونجا که عبادت‌مون ‫بر پایه‌ی نظم و اسلوبه،
‫بعضی‌ها ما رو «متُدیست» صدا می‌زنن ‫(پیرو اسلوب)
‫هیس!
‫بچه‌ها صدات رو می‌شنون
‫بیزاریِ آن از هم‌خوابگی جسمانی،
‫ریشه در همان اوایل جوانی‌اش داشت
‫آن، باز چه مرگته؟
‫تو…
‫درست حرف بزن ببینم چی میگی، آن لی
‫می‌دونم باهاش چیکار می‌کنی
‫نمی‌فهمه چی داره میگه، عزیزم
‫دست‌هاتو بذار رو میز
‫کفِ دستت
‫بسه
‫بسه دیگه
‫« نخستین مناجات، حکایتِ دختری‌ست » ‫« منچستر، ۱۷۵۸-۱۷۷۴ »
‫الان که زوده برم آسیاب، نیست؟
‫هنوز هوا روشن نشده
‫می‌خوام قبل شفاخونه،
‫یه سر برم سرِ مزار مادرم
‫امروز با دایی ویلیام برو آسیاب
‫راستی، نانسی، اگه عمو ویلیام بیدار نشد،
‫دماغش رو بگیر بکِش
‫بگو خاله آن گفت
‫آن برای رهایی از کارِ طاقت‌فرسای آسیاب،
‫به خدمتِ آشپزخانه‌ی شفاخانه‌ی محلی درآمد
‫او در آن اندک فراغتی که می‌یافت،
‫مشتاق بود تا رسالتی در بطنِ ‫ملال روزگار خویش بیابد
‫نه! نه!
‫عذر می‌خوام
‫ناخوش‌ها یهو دسته‌جمعی
‫عنان از کف دادن، خانم آن
‫بیرون منتظرمن
‫بجنب، خواهر
‫اهل طریقت روی خوش به آدم کاهل نشون نمیدن
‫کِی از من کاهلی دیدی، ویلیام؟
‫توی شفاخونه بدجور قشقرق به پا شده بود
‫قشقرق؟ کسی طوریش شد؟
‫یکی از بیمارها به خودش آسیب زد
‫تموم درها رو به روی خدمه بستن
‫تا بازرس از راه برسه
‫بیاید، مالِ شماست. ‫از آشپزخونه آذوقه آوردم.
‫واستون یه دونه تخم‌مرغ و ‫یه تیکه نون کش رفتم
‫- کش رفتی؟ ‫- نه، عزیزم
‫- نذاشتم حیف و میل بشه ‫- پس شام‌مون رو
‫تو راهِ دشت و دمن می‌خوریم
‫فرصت نشد یه آبی به سر و صورتت بزنی، نانسی؟
‫نه، خاله‌جون
‫او که همواره در پیِ یافتنِ هم‌آوایی و ‫پیوندی ژرف‌تر
‫میان ایمان قلبی‌اش به پروردگار و
‫کلیسای رسمی دین بود،
‫در سلسله محافل بیداریِ روحانی شرکت جُست که
‫به اهتمام جین و جیمز واردلی بر پا می‌شد
‫عصر همگی بخیر
‫روا نیست که پیش از هر سخنی،
‫از جناب جان تاونلی که
‫در منزل زیباشون پذیرای ما بودن، ‫قدردانی نکنم
‫اما شما که امشب ‫تازه‌واردِ این محفل هستید…
‫چه‌بسا گوشتون به شنیدنِ این طنین و
‫چشمتون به دیدنِ این احوالات، ‫عادت نداشته باشه
‫برای همین، من و جیمز فکر کردیم که ‫شاید شنیدنِ این چند آیه
‫براتون بسیار روشنگرانه واقع بشه
‫از صحیفه‌ی اِرمیای نبی…
‫«ای دخترِ روی‌گردان، ‫تا به کِی سرگردان خواهی بود؟
‫زیرا خداوند، چیزی تازه بر زمین آفریده است:
‫زنی، مردی را در بر خواهد گرفت…»
‫روحِ مسیح، نخستین بار در کالبدِ یک مرد، ‫یعنی عیسی، متجلی شد…
‫اما سرانجام روزی دگر بار ظهور خواهد کرد
‫تا وعده‌ی رجعت دوباره را محقق سازد؛
‫اما این بار، در هیبتِ یک زن
‫از آنجا که همه‌ی ما شبیه به ایشان ‫آفریده شدیم،
‫ذاتِ پروردگار باید توأمان زن و مرد باشد
‫آره!
‫شما… تا حالا اینجا ندیدمتون
‫جسارتاً چی باعث شده بیاید اینجا؟
‫من آن لی هستم. ‫ایشون برادرم، ویلیام لیه و
‫ایشون هم نانسی، دخترِ خواهر مرحومم
‫بله؟
‫ما اومدیم اینجا چون…
‫«چرا که با اعتراف،
‫پرده‌ی تزویر می‌افتد و ‫رخسارِ حقیقت نمایان می‌گردد؛
‫آدمی نیز، پلیدیِ جانش را قِی می‌کند.»
‫بگو چرا اومدی اینجا
‫سفره‌ی دلت رو باز کن
‫راستش…
‫خیلی وقت‌ها سرِ کار،
‫حس می‌کنم غصه داره روحم رو مچاله می‌کنه
‫تا جایی که جون دارم کار می‌کنم که ‫کسی نفهمه تو دلم چه خبره
‫بعدشم میرم یه گوشه کِز می‌کنم که
‫مبادا کسی به حالم ترحم کنه
‫اون هم ترحمی که خودِ خدا ازم دریغ کرده
‫به محفل واردلی‌ها خوش اومدید، ‫آن، ویلیام و نانسی
‫بله، خوش اومدید
‫بنده پدر جیمز واردلی هستم و
‫ایشون همسرم، مادر جین
‫وقتی به گناهان‌تون اعتراف می‌کنید، ‫باید رنجِ یادآوری رو به جون بخرید
‫اینکه چه زمان و کجا مرتکبشون شدید
‫وقتی هم که اعتراف کردید،
‫باید به درگاه خدا ضجه بزنید تا
‫بفهمید توبه‌تون مقبول واقع شده یا نه
‫در سایه‌ی همین استغاثه به درگاه خدا،
‫سرانجام از ظلماتِ این گم‌گشتگی ‫نجات پیدا می‌کنید
‫جیمز ویتاکر، بلند شو و…
‫بی‌محابا در حضورِ ما اعتراف کن
‫شروع کن، جیمز. ‫غمت رو تسلیم پیشگاه خداوند کن.
‫چند سال پیش، کاملاً اتفاقی
‫خواهرم رو موقع حموم کردن دیدم و
‫همون لحظه تموم وجودم به لرزه دراومد
‫با دیدنِ تنش که ‫مثل یه هلوی قاچ‌خورده بود،
‫تن و بدنم لرزید
‫شرم‌آوره، اون سنی نداره
‫گناهه، خواهرم از گوشت و خونِ خودمه
‫واردلی‌ها پیش‌تر از ‫پیروان طریقه‌ی کوئیکرها بودند؛
‫آن‌ها ایمان داشتند که ‫دینِ راستین،
‫جوششی‌ست از درونِ آدمی
‫اما راهِ خود را جدا کردند
‫تا طریقتِ دینیِ خویش را ‫با شور و پویاییِ فزون‌تری بنا نهند
‫آن‌ها به سببِ لرزش‌ها و پایکوبی‌هایی که
‫با نیایش‌هایشان درآمیخته بود، ‫در میانِ اهالیِ آن دیار
‫به کوئیکرهای لرزان
‫یا همان شِیکرها شهرت یافته بودند
‫آن لی سرانجام محفلی را یافته بود که
‫با باورهایش هم‌آوا بود و
‫او نیز به نوبه‌ی خود،
‫با جان و دل، اصول آنان را پذیرفت
‫در آنجا، مِهرش در دلِ مردی هم‌کیش
‫به نام آبراهام افتاد که
‫او نیز همچون پدرش، پیشه‌اش آهنگری بود
‫پس از چندی، ‫به عقدِ آبراهام درآمد
‫مری پارتینگتون شاهدِ این پیوندِ زناشویی بود؛
‫اما دستِ آخر ثابت شد که ‫وفاداریِ مری به آن،
‫از عهدِ مقدسِ آبراهام نیز پابرجاتر است
‫من، راستش… مچ شاگرد جدیدم رو گرفتم و
‫این خزعبلاتِ عجیب و
‫مسئله‌دار رو ازش گرفتم
‫حالا بماند که پُر از عکس‌های مستهجنه،
‫منتها حس می‌کنم به لحاظِ فلسفی ‫همچین بی‌ارزش نیست؛
‫چون قشنگ گرفته روی کشیش‌ها و داره
‫بی‌رحمانه کلیسای سنتی رو می‌کوبه
‫معمولاً تو همچین کتاب‌هایی، ‫خبری از این حرف‌ها نیست
‫نویسنده‌اش کیه؟
‫تا جایی که می‌دونم، ناشناسه
‫چی هست؟
‫خب، خدمتت عارضم که
‫داستان درباره‌ی یه دخترِ جوونه به اسم تِرِز که
‫گذرش میفته به یه تشکیلات مذهبی‌ای که ‫تا خرخره غرقِ فساده
‫حالا، توی همون یه تیکه‌ای که من خوندم،
‫ترز توی کمد قایم شده و
‫داره می‌بینه که چطور پدر دیراگ، ‫کشیشِ اعتراف‌گیرش،
‫داره به یه راهبه‌ی تازه‌کار به اسم ارادیسه، ‫شیوه‌ی صحیح عبادت رو آموزش میده
‫ترز توی کمد چیکار می‌کنه؟
‫اینش مهم نیست
‫بگم چی میشه؟
‫کشیش براش توضیح میده که ‫ارادیسه از طرفِ خودِ خدا برگزیده شده
‫تا حضورِ تمام و کمال پروردگار رو حس کنه
‫بعد، در ادامه ازش می‌خواد که ‫دامنش رو بزنه بالا
‫بعدش، طنابِ سنت‌فرانسیس رو ‫می‌کِشه رو تنِ راهبه و
‫باعث میشه دخترک تموم وجد و خلسه‌ی
‫یه تجربه‌ی مذهبیِ متعالی رو حس کنه
‫این رو از توی جیبِ شاگردِ جدیدت
‫پیدا کردی؟
‫دقیقاً
‫«و آیتی عظیم در آسمان پدیدار شد:
‫زنی که جامه‌ی آفتاب بر تن داشت و ‫ماه زیرِ پاهایش بود و…
‫تاجی از دوازده ستاره بر سرش.
‫او آبستن بود.
‫از دردِ زِه و عذاب زاییدن فریاد برمی‌آورد.»
‫مکاشفه‌ی یوحنا، باب ۱۲، آیه‌ی ۱
‫- بکنش تو دهنت ‫- نه
‫پاهات رو باز کن
‫وای، چه نازه
‫وی چهار فرزند به دنیا آورد
‫اما جملگی پیش از یک‌سالگی، از دنیا رفتند
‫بخور
‫بخور دیگه
‫ ای گنج‌های بی‌بدیل
‫ پنهان برای عاقلان
‫ ای ارزشِ والامقام
‫ پاداشِ فخرِ عارفان
‫ روشن‌تر از درّ و نگین
‫ بر تارکِ شاهزادگان
‫ داراتر از هر خلعتی
‫ کز شاهِ عالم می‌رسد
‫ ای گنج‌های بی‌بدیل
‫ روشن‌تر از درّ و نگین
‫ بر تارکِ شاهزادگان
‫ داراتر از هر خلعتی
‫ کز شاهِ عالم می‌رسد
‫ روشن‌تر از درّ و نگین ‫ بر تارکِ شاهزادگان
‫- دیگه باید ببرمش ‫- نه!
‫- داراتر از هر خلعتی
‫ کز شاهِ عالم می‌رسد
‫آن! آن! آن!
‫باید جلوی خونریزی رو بگیریم
‫کمک بیار!
‫خدایا. خداوندا، قدرتی بده تا سر پا بمونم
‫خدایا، قدرتی عطا کن که ‫سر پا بمونم
‫خدای من، بهم قدرت بده بلکه کم نیارم
‫پس از مرگِ واپسین فرزندش،
‫رنجور و نزار در ‫همان شفاخانه‌ای بستر گزید که
‫پیش‌تر در آن آشپزی می‌کرد
‫آن
‫مادر جین، گاهی میرم توی رختخواب و می‌خوابم،
‫منتها صبح که بیدار میشم، ‫دیگه گرمایِ حضورِ
‫کلام خداوند رو که قبلِ خواب داشتم، ‫حس نمی‌کنم
‫جای خالیش داره منو از پا درمیاره
‫اونوقت با گریه به درگاهش التماس می‌کنم و ‫بهش قول میدم که
‫اگه فقط همون حسِ قبلِ خواب رو
‫بهم برگردونه،
‫حاضرم تموم شب رو به بیداری و ‫ریاضت بگذرونم
‫هر شبِ خدا کارم همینه
‫می‌فهمم
‫این مصیبت‌های کمرشکن، ‫غضبِ پروردگاره بر من
‫من گناه کردم که اجازه دادم ‫پدرم و آبراهام مجابم کنن
‫به ندای درونم پشت کنم و تن به ازدواج بدم
‫ازدواج گناه نیست، آن
‫به خاطر هم‌خوابگی با شوهرم
‫گرفتار رنج و محنت عظیمی شدم
‫این گناهِ شهوته که ‫ما رو به خاکِ سیاه نشونده
‫مطمئنم
‫من و جیمز زیرِ یه سقف زندگی می‌کنیم،
‫اما درست مثل دوتا طفلِ معصوم، ‫به همدیگه دست نمی‌زنیم
‫تو هم می‌تونی برگردی و ‫همین کار رو بکنی
‫به جیمز میگم با آبراهام حرف بزنه
‫برگرد پیشمون، آن‌جانم
‫تو نه تنها ستونِ محفلِ مایی،
‫بلکه رهبرمون هم هستی
‫چون دست از تمامیِ تعلقات شُست،
‫آن دلیرانه محنتِ خویش را ‫به رسالت و بشارت بدل ساخت
‫برادران!
‫سه شبانه‌روزِ تمام، ‫پیشاپیشِ پیروان،
‫به طاعتی پُرشور ایستاد
‫برادران!
‫خواهران!
‫نفوذِ کلامِ آن
‫آتشِ غیظ و عداوتِ
‫زاهدان و کافران را چنان برافروخت که
‫بقایِ وی، هر دَم در معرضِ
‫هلاکتی پیوسته افتاد
‫ هرگز گمان نمی‌بردم
‫ که رویِ رستگاری ببینم
‫ بی‌آنکه تمامِ خویش را
‫ فدایِ پروردگار کنم
‫ هرگز گمان نمی‌بردم
‫ که رویِ رستگاری ببینم
‫ بی‌آنکه تمامِ خویش را
‫ فدایِ پروردگار کنم
‫ هرگز
‫ گمان نمی‌بردم
‫ که رویِ رستگاری ببینم
‫ بی‌آنکه تمامِ خویش را
‫ فدایِ پروردگار کنم
‫چون سه روز برآمد،
‫در پیِ شکوائیه‌های بی‌شمارِ خلق،
‫مُحتسبانِ بلدیه
‫از آن همه سر و صدا سخت به ستوه آمدند
‫«…بلکه آسمان‌ها نیز، تا ماهیانِ دریا و
‫ددانِ صحرا و همه‌ی خزندگانی که
‫بر زمین می‌خزند و
‫همه‌ی مردمانی که بر روی زمین‌اند،
‫در حضورِ من، به خود می‌لرزند.»
‫خوش آمدید
‫ هرگز
‫ گمان نمی‌بردم
‫ که رویِ رستگاری ببینم
‫ بی‌آنکه تمامِ خویش را
‫ فدایِ پروردگار کنم
‫ پس اکنون با رضایِ خاطر…
‫بسه دیگه!
‫ …تمامِ روح و
‫ تنم را
‫ پیشکشِ پروردگارِ حق می‌کنم
‫ آمین
‫آنا!
‫خواهر!
‫برات آذوقه آوردیم!
‫آن؟
‫برادر ویلیام
‫همگی اومدیم
‫صدام رو می‌شنوی، خواهر؟
‫آبراهام هم اومده؟
‫شرایط جوری بود که
‫نتونست ترکِ وظیفه کنه
‫افسوس، برید می‌خوام دعا کنم
‫نون و شراب آوردیم برات، آن!
‫خیلی‌خب، بچه‌ها. ‫شنیدید که چی گفت.
‫بدین‌سان گذشت روزگارِ آن لی،
‫به هنگامی که در بند افتاده بود
‫در روزه‌داری‌ها، چشمانِ اشک‌بار و ‫استغاثه‌های بی‌امان به درگاهِ حق،
‫آن چنان رنجِ گرانی را تاب آورد که ‫تنِ رنجورش
‫تحلیل رفت و همچون طفلی نوزاد، ‫عاجز و ناتوان گشت
‫گرسنه و تشنه‌ام
‫بارِ دیگر، از اعماق وجود ‫دستِ یاری به درگاهِ باری‌تعالی دراز کرد
‫خدایا کمکم کن. به دادم برس
‫این بار اما، اجابتِ دعاهایش در قامتِ
‫تجلیِ خیره‌کننده‌ای رخ نمود
‫شگرف‌ترین مکاشفات و جلوه‌های ربّانی
‫چنان روشن و نافذ بر وی عیان گشت که
‫گویی تمام عالم معنا پیشِ چشمانش پرده برافکند
‫ گرسنه‌ست و تشنه این جانِ بی‌قرار
‫ در پیِ آن راستیِ ماندگار
‫ گرسنه‌ست و تشنه این جانِ بی‌قرار
‫ در پیِ آن راستیِ ماندگار
‫ گرسنه‌ست و تشنه این جانِ بی‌قرار
‫ هرچه در چنگم بیامد در جهان
‫ یا بیابم بعد از این، ای مهربان!
‫ هیچ‌یک آرامشِ جانم نشد
‫ گرسنه‌ست و تشنه این جانِ بی‌قرار
‫ در پیِ آن راستیِ ماندگار
‫ گرسنه‌ست و تشنه این جانِ بی‌قرار
‫ پیشِ رو دریایِ بی‌قعر و کران
‫ گرسنه‌ام، تو نانم دِه
‫ مسکینم، توانم دِه
‫ می‌خروشم رو به درگاهِ خدا
‫ لحظه‌ای این لب نگردد بی‌صدا
‫ تا که لبریز از محبت گردد این…
‫ روحِ من با عشق و آرامش قرین
‫ گرسنه‌ست و تشنه این جانِ بی‌قرار
‫ در پیِ آن راستیِ ماندگار
‫ گرسنه‌ست و تشنه این جانِ بی‌قرار
‫ تشنه
‫ گرسنه‌ست و تشنه این جانِ بی‌قرار
‫ در پیِ آن راستیِ ماندگار
‫ گرسنه‌ست و تشنه این جانِ بی‌قرار
‫و آیتی عظیم در آسمان پدیدار گشت؛
‫زنی که جامه‌ی آفتاب بر تن داشت و ‫ماه زیرِ پاهایش بود و
‫بر سرش تاجی از دوازده ستاره
‫تو رو خدا، قربان، ‫دارم از گرسنگی می‌میرم
‫چه بلایی سرش آوردید؟
‫آخیش، تنت گرمه. ‫نفس می‌کِشی.
‫پاشو، خواهر. صدام رو می‌شنوی؟
‫منم، ویلیام
‫بیا، اینو بخور
‫باید موهات رو کوتاه کنی، برادر
‫باید هر چه سریع‌تر واردلی‌ها رو ببینم
‫آماده باشید تا با شنیدنِ ‫اولین زمزمه‌های توبه
‫از گناهِ خواهران و برادرانتان بگذرید
‫سرتاپا پوشیده از کُرک بودم که
‫وقتی تو دلِ حیرت‌انگیزترین مکاشفه‌ها
‫دوباره متولد شدم، کامل ریخت
‫تجلیاتِ الهی اونقدر شفاف و تکان‌دهنده
‫پیش چشمم ظاهر شد که
‫پرده از تموم عالم معنا برداشت
‫اون لحظه‌ که روحم داشت از ‫بدنم جدا می‌شد،
‫حس کردم ریشه‌ی تموم دردها و…
‫رازِ تموم شرارت‌ها برام فاش شده
‫چی دیدی؟
‫اول… آدم و حوّا رو توی باغ عدن دیدم
‫دیدم که چطور به خدا پشت کردن و
‫مرتکبِ اون گناهِ شهوانیِ ممنوعه شدن
‫بعد، شاهد بودم که پروردگار با غصب
‫از باغ طردشون کرد
‫همون لحظه بود که فهمیدم
‫دوریِ بشر از خداوند
‫فقط و فقط یک دلیل داره:
‫شهوت‌رانی
‫آن
‫وا… واقعاً شرمنده که ‫اینقدر دیر رسیدم
‫راستش، کارگاه یه سفارشِ سنگین
‫از نرده‌های مشبک گرفته
‫هر ثانیه از کوره
‫آهن و فولاد می‌ریزه رو سرمون
‫آن لی داشت برامون می‌گفت که
‫حدس و گمان‌هاش، ‫حالا به یقین تبدیل شده
‫فهمیده که فقط یک راه مونده تا آدمیزاد
‫به اصلِ ازدست‌رفته‌اش برگرده
‫برداشتِ من اینه که…
‫برای ورود به یک عصرِ جدیدِ روحانی،
‫زن و مرد باید از
‫تمام امیالِ شهوانیِ جسم پرهیز کنن
‫ترکِ نفس و تجرد
‫اولین نیازِ اساسیِ هر زن و مردیه که
‫می‌خواد با قدرتِ روح
‫به پروردگار برسه
‫من و جین با تو هم‌عقیده‌ایم،
‫مادر آن
‫مادر؟
‫من مادرم رو دوست دارم
‫آن خواهرم بود ولی حالا شده مادرم
‫خداوند مقدر فرموده که ‫دوستش داشته باشم
‫تموم مدتی که حبس بودم،
‫موجی از رهایی وجودم رو در بر گرفت و
‫بند به بندِ تنم
‫سرشار از صلح و آرامشِ درونی شد
‫حس می‌کنم که حالا ‫تموم گناهانم آمرزیده شدن
‫همچنین اینکه…
‫این همون شهودیه که تا آخرِ عمرم
‫تو سینه نگهش می‌دارم
‫برادر آبراهام،
‫بیا جلو و در برابر مادر آن زانو بزن
‫امشب وقتِ خداحافظیه
‫خیلی در حقم رفاقت کردی، جیکوب
‫ پس اکنون با رضایِ خاطر…
‫ …تمامِ روح و
‫ تنم را
‫ پیشکشِ پروردگارِ حق می‌کنم
‫ آمین
‫خداوند امین و عادل است؛ ‫گناهانمان را می‌آمرزد و
‫ما را از هر ناراستی پاک می‌گرداند…
‫بدین‌گونه، با عزمی راسخ روانه شدند
‫تا بر پهنه‌ی منچستر نورِ بیداری بتابانند که
‫- او، یعنی آن لی… ‫- این چه وضعشه؟
‫تجلیِ رجعتِ مسیح…
‫- در میانشان حضور یافته و… ‫- واسه‌ی چی اومدید کلیسای ما؟
‫رسالتش آن است که جان‌ها را از
‫قیدِ زوالِ اخلاق و
‫یوغ آموزه‌های ستمگرانه‌ی ‫کلیسای انگلستان برهاند
‫این کلام من نیست
‫- بلکه مسیح است که در جانم سُکنی گزیده ‫- کفره!
‫فوراً از اونجا برو پایین ببینم!
‫من در درّه‌های مصفا،
‫- با مسیح همچون یار و دلدار بوده‌ام ‫- ای کافر!
‫من به عقدِ خداوندگار عیسی مسیح درآمده‌ام!
‫او سرور و همسرِ من است و ‫مرا یارِ دیگری نیست!
‫- گفتم بیا پایین! ‫- من در ملکوت، دست در دستِ
‫پروردگار قدم برداشته‌ام
‫همین حالا بیا پایین!
‫سرِ این کارت، ‫میری بالای چوبه‌ی دار، دخترخانم!
‫- هتک حرمته! ‫- ای کافر!
‫اتهام این خانم چیه؟
‫- اتهامش تعرضه ‫- دروغِ محضه!
‫- خواهرِ من صلح‌طلبه! ‫- به همراهِ اخلالِ عمدی و
‫توهین‌آمیزِ مراسم نیایش
‫- در کلیسای مسیح ‫- دروغه!
‫مدعی شده به عقدِ عیسی مسیح دراومده!
‫سکوت رو رعایت کنید
‫اجازه هست از خودم دفاع کنم، عالیجناب؟
‫بفرمایید
‫بنده درست مثل راهبه‌های کلیسای شما، ‫پاکدامنی پیشه کردم و
‫به عقدِ خداوندگار دراومدم
‫ما از لذت‌های گناه‌آلودِ نفسانی ‫چشم پوشیدیم و
‫عشق‌مون رو تنها نثارِ مسیح می‌کنیم
‫حضرت مسیح هم با من سخن گفت
‫بنا بر روایتی،
‫در آن شب، ‫وی زبان به دوازده کلام گشود؛
‫از یونانی و لاتین تا عبری و فرانسوی
‫در روایتی دیگر آمده است که ‫به هفتاد و دو زبانِ مختلف سخن گفت
‫با اینحال، تاریخ بر این حقیقت گواه است که
‫مادر آن چنان لب به سخن گشود و
‫شکوه عیانِ پروردگار ‫چنان در او پدیدار گشت که
‫آن چهار کشیشِ کلیسای مسیح
‫تاب نیاوردند و تنها راه را ‫در رهاییِ او یافتند
‫مادر آن، غرامت‌تون رو پرداخت کردم
‫دیگه آزادید
‫این باریه که به دوش می‌کِشیم، آقای تاونلی
‫رسالتِ ماست
‫این کارها در شأن شما نیست! ‫خجالت بکشید!
‫چقدر توی ملامت‌گری چیره‌دست‌ان، برادرجان
‫اگرچه عده‌ای این حکم را ‫با روی باز پذیرفتند،
‫خیالِ موعظه‌گریِ یک زن، ‫آتشِ خشم بر جانِ دیگران انداخت
‫فرار نکنید!
‫ننگ بر تو!
‫ساحره!
‫ممنون، برادر
‫شوهرت کو؟
‫از صبح تا شب توی آهنگریه
‫بله، چرا که نه؟ ‫هر دفعه که خواهرم تو دردسر میفته،
‫آبراهام‌خان یه کاری براش پیش میاد
‫سعی کن یکم بیشتر درکش کنی
‫کم سختی نکِشیده
‫همچنین خودت
‫میشه روزنامه‌ی صبح رو برام بخونی؟
‫یه چیزی درباره‌ی جرج وایت‌فیلد نوشته
‫همون یارو که بیرونِ کلیسای مسیح موعظه می‌کرد
‫چی نوشته؟
‫بلند بخون ببینم
‫به لطفِ یه کلاغِ نامه‌رسون ‫به دستمون رسیده
‫کجاشو میگی؟
‫همون تیکه که درباره‌ی کشیش جرج‌ وایت‌فیلده
‫همون مِتُدیسته؟
‫از پنجمین سفرش به آمریکا برگشته
‫وایت‌فیلد با بیانی آتشین،
‫از فرصت‌های تولدی دوباره برای روح
‫در آمریکا سخن می‌گوید.
‫او می‌گوید: «این مستعمرات
‫روزی استقلالِ خود را به دست می‌آورند و
‫آنگاه، آزادیِ عقیده برای همگان
‫تضمین خواهد شد تا بتوانند ‫خدا را آزادانه، بدونِ…»
‫ادامه بدم؟
‫هنوز به عظمتش پی نبردید؟
‫من قوم برگزیده‌ای رو دیدم که ‫توی انگلستان نو چشم به راه ما هستن
‫یقین دارم خداوند هم می‌خواد که
‫کلیسای هزاره رو ببریم توی خاکِ آمریکا
‫توی این رسالتِ خطیر هم یاری‌مون می‌کنه
‫زده به سرتون؟
‫آقای تاونلی!
‫پدر جیمز،
‫شما که توقع ندارید من خرج این سفر رو بدم؟!
‫با این سن و سال هم ‫نمی‌تونم راهیِ همچین سفری بشم
‫کسب و کارم هیچی، ‫ولی تموم زندگیم
‫اینجاست، توی منچستر
‫من دیگه یارایِ انجام رسالتمون ‫بین مردمِ منچستر رو ندارم؛
‫قلب و ذهنشون سیاه شده
‫نمی‌تونم موعظه کنم و ‫کسی بهم گیر نده یا بهم حمله نکنه
‫یا بهم بی‌حرمتی نشه
‫آخرسر هم منو می‌کُشن
‫مادر آن، از سمتِ بنده ‫شما عمیقاً مورد تحسین و احترام هستید…
‫آقای تاونلی، من باکی از مرگ ندارم
‫چهارتا بچه‌ی نازنینم رو ‫از دست دادم و
‫بی‌صبرانه منتظرم ‫اون دنیا بهشون بپیوندم
‫ترسم از زمانِ ازدست‌رفته‌ست
‫زمانی که باید برای رسوندنِ ‫پیام خدا صرف می‌شد
‫این صدای خاموش‌شده‌ست که ‫عذابم میده
‫ممنون بابت وقت و لطفتون بابت
‫اینکه خونه‌تون رو در اختیارمون گذاشتید، ‫آقای تاونلی
‫جیمز…
‫پدر جیمز
‫ببینید، برادرزنِ من کشاورزه
‫توی چندتا از جلساتِ بزرگمون تو این خونه هم
‫شرکت کرده
‫آدم گوشه‌گیریه و
‫شاید هم خیلی محترم و مبادی آداب نباشه
‫ولی در عین سادگی، ‫دستش به دهنش می‌رسه
‫خب؟
‫خب، چند باری تو خلوت ازم جویا شد که
‫چطور می‌تونه تو این راه ‫به ما کمکِ مالی بکنه
‫پس چرا تا امروز ‫همچین حامیِ مشتاقی رو
‫بهمون معرفی نکردید؟
‫اون موقع به نظرم اومد که ‫برای رفع نیازمون به اندازه‌ی کافی پول داریم
‫برادرزن‌تون جان هاکنله
‫درسته
‫باهاش صحبت کردید؟
‫چند وقت پیش، ‫اومده بود پیش من و مادر جین
‫منتها اون موقع از سرِ وفاداری به شما، ‫دستِ رد به سینه‌اش زدیم
‫ما دیگه اینجا رسالتی نداریم
‫مادر آن
‫سرنوشت چنین رقم خورد که ‫جیمز و جین واردلی
‫در منچستر بمانند و ‫پاسدار طریقت باشند،
‫اما دریغ که در روزِ وداع با مادر آن،
‫اندوهی گران بر سینه‌هایشان آوار گشت
‫« دومین مناجات، حکایتِ زنی‌ست » ‫« یک قدم تا آن‌سوی اطلس، ۱۷۷۴ »
‫کابین‌هایشان در کشتیِ مارایا را
‫به بهایی ناچیز تهیه کردند،
‫چرا که کشتی فرسوده و متروک بود
‫از نگاهِ مردم عادی ناامن بود،
‫اما برای آنان که به هدایتِ روح گام برمی‌داشتند، ‫همان نیز غنیمت بود
‫این‌گونه در نوزدهم مِی ۱۷۷۴ ‫از لیورپول بادبان برکشیدند
‫حامی تازه‌یافته‌ی آنان،
‫جان هاکنل، اندک ‌بضاعتی داشت،
‫لیک ارادتش بی حد و حصر بود
‫او به خاطر مادر آن، کوه از جای برمی‌کَند،
‫چه رسد به ترکِ خانه و کاشانه
‫بی هیچ اشارت و اصراری،
‫همه کس و همه چیز را ‫پشتِ سر رها کرد،
‫به استثنای وارثِ از همه ‌جا ‫بی‌خبرش، ریچارد و
‫کیسه‌ی سیم و زرش
‫آبراهام هیچ‌گاه چیزی فراتر از
‫نظاره‌گری متحیر در برابر
‫فضایلِ روحانی همسرش به چشم نمی‌آمد
‫وی در بابِ عزیمت
‫به آمریکا سخت در شک و دودلی بود،
‫لیک وعده‌ی پیشه‌وریِ نوین و
‫فلزکاری در سواحل نیویورک، ‫او را مجاب گردانید
‫- مادر؟ ‫- هوم؟
‫یه چیزی هست که ‫خیلی وقته می‌خوام بهتون بگم
‫بگو، مری
‫شب قبل از آخرین شبِ اقامت‌مون توی منچستر،
‫وقتی ۱۳ کیلومتر پیاده از
‫مزرعه‌ی برادر هاکنل به سمت بندر رفتیم که
‫اسباب و اثاثیه‌اش رو ببریم،
‫من و جیمز ویتاکر کنارِ جاده نشستیم، ‫بلکه خستگی‌مون در بره
‫همون جا بود که یه الهامی به جیمز شد
‫جدی؟
‫به گفته‌ی خودش: «یه درختِ ‫خیلی بزرگ دید که برگ‌هاش
‫اونقدر برق می‌زدن که
‫درخته عین یه مشعل روشن شده بود.»
‫خودش اینجوری تعبیر کرد که ‫رسالتش کمک به کاشتِ نهالِ ایمان
‫توی سرزمین جدیده
‫قطعاً درختِ عظیمی می‌کاریم که ‫تا عمق خاکش ریشه بدوونه و استوار بمونه
‫دیگه بخواب، مری
‫قول میدم دیگه نذارم
‫آقای هاکنل وسیله‌هاش رو ‫بده تو براش حمل کنی
‫ امروز، هنگامه‌ی من‌ است
‫ بر فردای نیامده، هیچ اعتباری نیست
‫ آبِ رفته، دگر به جوی باز نگردد
‫ هرچند که حسرتش، بسی گران است
‫ امروز، هنگامه‌ی من‌ است
‫ بر فردای نیامده، هیچ اعتباری نیست
‫ آبِ رفته، دگر به جوی باز نگردد
‫ هرچند که حسرتش، بسی گران است
‫ پس بگذار هر روزم را به نیکی پُربار سازم
‫ توشه‌ای از سُرور برای خویش بیَندوزم
‫ توشه‌ای که نه زنگار گیرد و نه رنگ ببازد
‫ بلکه تا به ابد با من هم‌نشین بماند
‫بادبانِ بالا رو جمع‌تر کنید!
‫مادر آن جمعِ یاران را بر فرازِ
‫عرشه کشاند،
‫بی‌آنکه به غیظ و خشمِ
‫ملوانان اعتنایی کند
‫مادر آن، من رو ببخشید
‫امروز باز ناخوش احوالم
‫ایرادی نداره
‫چهار هفته مونده، عزیزم
‫البته اگه هوا یاری کنه
‫سعی کن یه چیزی توی معده‌ات نگه داری،
‫وگرنه از این هم ضعیف‌تر میشی
‫بادبان بالاییِ جلو رو بکشید!
‫ یک‌سر هم‌نوایی، سراسر تابستان
‫- یک‌سر هم‌نوایی ‫- ببند گاله رو، عفریته!
‫- سراسر تابستان ‫- میگه خفه شو
‫- یک‌سر هم‌نوایی ‫- اراجیف!
‫- سراسر تابستان ‫- ساکت شید!
‫- هوی! هوچی‌گرها! ‫- یک‌سر هم‌نوایی
‫- سراسر تابستان ‫- ببندید!
‫- یک‌سر هم‌نوایی ‫- خفه شید!
‫- سراسر تابستان ‫- خفه شید!
‫- بس کنید! ‫- یک‌سر هم‌نوایی، سراسر…
‫برادران و خواهرانِ عزیزم، دست نگه دارید!
‫ما باید برای دریانوردان دعا کنیم
‫ببند گاله رو، عفریته!
‫ای ارواح مسکین! ‫ای گناهکاران غافل!
‫این مردان نمی‌دانند چه بر زبان می‌رانند
‫اتفاقاً خوب می‌دونم ‫دارم چی میگم، زن
‫خفه شو!
‫این مردان نمی‌دانند چه می‌کنند
‫- بس کنید! ‫- باید برایشان دعا کنیم
‫- یک‌سر هم‌نوایی ‫- بس کنید!
‫- میگه خفه شید! ‫- سراسر تابستان
‫خفه‌خون بگیرید!
‫- هوی، هوچی‌گرها! ساکت! ‫- سراسر تابستان
‫- خفه شید! ‫- یک‌سر هم‌نوایی
‫بادبان فوقانی رو جمع کنید!
‫بادبان قله رو بکِشید!
‫دستور میدم فوراً این همهمه و ‫هیاهوی آزاردهنده رو
‫متوقف کنید!
‫- ناخدا، وایسا! ‫- شنیدید چی گفتم
‫همونجا وایسا، ناخدا
‫ما لباس مناسب تنمون نیست!
‫اگه این غائله رو تمومش نکنید،
‫قسم خوردم بدم ملوان‌هام
‫تک‌تکِ گردن‌کِش‌ها رو بندازن تو دریا!
‫- کاملاً هم جدی‌ام ‫- ما از خداوند بیشتر
‫می‌ترسیم تا ناخدا اسمیت و
‫طبق معمول، نیایش خودمون رو
‫با دعایی ویژه‌ی ‫گناهکارانِ دریانورد به جا میاریم
‫برای شما هم دعا می‌کنیم، ناخدا
‫مری، دستم رو بگیر!
‫پناه بگیرید! خواهر آن!
‫تا خبر ندادیم خطر رفع شده،
‫از کابین‌هاتون بیرون نیاید!
‫بادبان‌های طوفان رو آماده کنید!
‫بادبان‌های بزرگ رو بکِشید پایین!
‫بالا نرو، خانم! ‫امواج می‌کِشنت توی دریا
‫اینجوری که همتون خوشحال میشید
‫کانینگهام
‫ناخدا!
‫آماده شید ‫برای بستنِ دریچه‌های عرشه!
‫داریم آماده می‌شیم!
‫یه تخته از کفِ کشتی کَنده شده
من ‫رفتم بالا
‫تا از دریچه به عرشه‌ی بالایی نگاه کنم
‫هیچ‌جوره نمیشه تعمیرش کرد
‫تا قبلِ صبح، همگی غرق می‌شیم
‫نگران نباشید، ناخدا!
‫یه تارِ مو هم از سرِ ما کم نمیشه
‫صحیح و سالم می‌رسیم آمریکا
‫آن بازگو کرد که
‫دو مَلَکِ نورانیِ پروردگار را ‫دیده است که
‫بر پایِ دکل ستاده بودند و
‫از جانب ایشان
‫بشارتِ رهایی و گذرِ بی‌گزند را دریافته است
‫الان همراهانم رو صدا می‌زنم تا ‫به خدمه‌ی شما کمک کنن
‫آن!
‫دیری نپایید که ‫موجی عظیم بر کشتی کوفت و ‫تخته‌ی ازجای‌درآمده را
‫چنان سفت و سخت به جای خود فشرد که
‫جلوی نشتی را گرفت
‫شیکرها مؤمنانه در کارِ تلمبه‌ها ‫به یاریِ ملوانان شتافتند؛
‫اتفاقی که به چشم ناخدا، ‫چیزی کم از یک معجزه نداشت
‫پس آنان را به حالِ خویش واگذاشتند تا ‫با فراغت بال، به طاعت و نیایش بپردازند
‫ بر فراز امواج، نرم و سبک‌بال روانیم
‫ سوار بر بالِ فرشتگانیم
‫ بی‌هیچ تلاطمی که بشکند طنینِ آوازمان
‫ پیشِ رو، سراسر صلح‌ست و آرامش
‫ یک‌سر هم‌نوایی، سراسر تابستان
‫ در این گذر که راهیِ ملکوتیم
‫ لیکن در آن برهوتی که پشت سر گذاشتیم
‫ سوزِ بادهای زمستانی برپاست
‫ بر فراز امواج، نرم و سبک‌بال روانیم
‫ سوار بر بالِ فرشتگانیم
‫ بی‌هیچ تلاطمی که بشکند طنینِ آوازمان
‫ پیشِ رو، سراسر صلح‌ست و آرامش
‫ یک‌سر هم‌نوایی، سراسر تابستان
‫ در این گذر که راهیِ ملکوتیم
‫ لیکن در آن برهوتی که پشت سر گذاشتیم
‫ سوزِ بادهای زمستانی برپاست
‫ یک‌سر هم‌نوایی، سراسر تابستان
« نیویورک »
‫کانینگهام. کانینگهام
‫قیمت پایه رو میذارم رو ۱۵۰
‫نیازی نیست وقت تلف کنیم
‫آقایون، این گلِ سرسبدِ گله‌ست
‫تو این روزگارِ وانفسا،
‫- لنگه‌اش رو پیدا نمی‌کنید ‫- گذاشتنشون برای فروش؟
‫کی ۱۵۰تا میده؟
‫به همون اندازه که گناه‌آلوده، ‫غیر قابل هضم و عجیبه
‫- ۱۶۰! ‫- ۱۷۰!
‫هر مرد، زن و طفلی، آفریده‌ی پروردگاره
‫۱۷۰
‫مادر آن، خانم‌ها از پا دراومدن
‫بگردم برای امشب جای خواب پیدا کنم؟
‫اینجوری بی‌مورد پولتون هدر میره، آقای هاکنل
‫لطفاً پولتون رو خرج نکنید
‫- این مردها نه مرضی دارن و نه بیماری‌ای ‫- شرم کنید!
‫- شرم بر شما! ‫- خجالت بکشید!
‫- شرم کنید! ‫- شرم!
‫- شرم!
‫- ننگ بر شما!
‫در آن بعد از ظهرِ گرمِ آگوست،
‫شیکرها در پیِ یافتنِ خیابانی عریض
‫به نام «برود استریت» به راه افتادند؛
‫بدان سبب که مادر آن در دل یقین داشت، ‫آنچه در عالم مکاشفه
‫بر وی پدیدار گشته، ‫سرانجام کشف خواهد کرد
‫عذر می‌خوام، ‫شما خانم این خونه هستید؟
‫بله
‫خانم کانینگهام؟
‫عذرخواهی می‌کنم، ‫من تازه اومدم بیرون
‫بلکه یکم از این گرما فرار کنم
‫ما قبلاً همدیگه رو دیدیم؟
‫بنده از طرف خداوند متعال مأمور شدم
‫تا پیام جادوانه‌ی انجیل رو ‫به گوش مردم آمریکا برسونم
‫یک فرشته من رو تا اینجا، ‫به این خونه راهنمایی کرد
‫تا برای خودم و پیروانم سرپناهی بسازم
‫فرشته‌ای به اسم کانینگهام
‫خانم کانینگهام زنِ پاک‌طینت و ‫ساده‌دلی بود که
‫به تازگی طعم تلخ تنگدستی را ‫چشیده بود…
‫که اینطور
‫لاجرم سرای خویش را ‫به بهایی مقرون به صرفه،
‫مهیای اقامت مسافران ساخت
‫با آنکه ریشه‌های ایمانِ عمیق ‫در دلش استوار نبود،
‫لیک دیده‌ی حیرتش به کشفِ ‫احوالِ روزگار بسی گشاده بود
‫وی چنین می‌انگاشت که ‫از سوی قدرتی برتر
‫به لطفی عظیم برگزیده شده است؛
‫به سبب همین فخر هم ‫با رویی گشاده به پیشواز میهمانان می‌شتافت و
در بهای اقامت، ‫طریق مداوا پیش می‌گرفت
‫مادر آن، اجازه هست مرخص شم؟
‫راحت باش، نانسی
‫دستشویی ما بیرون همینجاست، ‫اون طرفِ راهروی ورودی
‫تهِ راهرو یه در هست که
‫می‌تونی از اونجا بری بیرون
‫خیلی ممنونم، خانم کانینگهام
‫با اجازه‌تون، من هم مرخص شم
‫میرم دمِ در یه هوایی تازه کنم
‫تعادلم به هم خورده، ‫انگار هنوز تو کشتی هستیم
‫هنوز خودم رو نشستم
‫شب طوفان،
‫فکر کردم دیگه هیچوقت نمی‌بینمت
‫نباید حتی یه لحظه رو هم هدر بدیم
حتی یه لحظه
‫مردهای همراهمون، ‫فقط دو هفته اینجا می‌مونن
، من به همراه جیمز ویتاکر
ویلیام و پسرم ریچارد باید بریم و
بالادست رود هادسون دنبالِ یه زمین خوب
برای سکونت بگردیم
برای سفرتون به بالادستِ رودخونه قایقران هماهنگ کردید؟
شما کسی رو سراغ ندارید؟
من یه شکارچی هلندی خوب می‌شناسم که
با رسم و رسومِ عجیب و غریبِ اون بومی‌های وحشی
حسابی آشناست
بومی‌های وحشی؟
سرخ‌پوستای رودخونه
درضمن برای سفر از نیویورک به آلبانی
ساعت به کارتون نمیاد، تقویم لازم دارید
، توی هوای ملایم میشه با قایق رفت
اما وقتایی که هادسون یخ می‌زنه باید با دلیجان برید
در هر صورت سه روز راهه
استندرین، تو چی؟
تو هم با بقیه همسفر میشی؟
من قصد دارم همینجا بمونم و توی شهر کار پیدا کنم تا
به پیشبُرد رسالتمون کمک کنم
فردا با هم می‌ریم آهنگری
ببینیم نیروی کار می‌خوان یا نه
آبراهام توی نعل‌بندی معرکه‌ست
این پسرِ من کجا غیبش زد؟
عذر من رو بپذیرید
اینطور بی‌نزاکتی‌ها ازش بعیده
انگاری بدجوری دل‌پیچه گرفته
!ریچارد
!پناه بر خدا
تمایلی ندارن دست بکِشن
تصمیم دارن ازدواج کنن
پس باید ازمون جدا شن
یعنی عشق‌شون اینقدر معصیته؟
نه، عشق ذاتاً زیباست
، می‌تونن با تمام وجود به هم عشق بِوَرزَن مثل عشقی که من به تو دارم
…اونا
عشقی که برگزیدن موندگار نیست
جسم آدم رو به یه لاشه‌ی بی‌جون و حال به هم زن تبدیل می‌کنه
میلِ نفسانی مثل یه زخم کهنه سر باز می‌کنه و وجودت رو تیکه‌تیکه می‌کنه
این شهوت، درنده‌ای کریه و بی‌رحمه؛
درنده‌ای که تمومِ زیبایی‌ها و پاکی‌ها رو به نابودی می‌کشونه
جفت‌مون توی این مسیر زجر کِشیدیم
بهای سنگینی دادیم تا
بتونیم اون عشق غایی رو لمس کنیم و
خالصانه اون رو نثار کنیم
رفتنش قلبم رو به درد میاره
دلم می‌خواست مجبورش کنم بمونه و پسره رو دست‌به‌سر کنم
هر چی نباشه پیش ما امانت بود
اما اجازه‌ی این کار رو نداریم، ویلیام
اون باید با میلِ خودش راه و رسمِ ما رو انتخاب کنه
ریچارد، سلاله‌ی هاکنل و ، نانسی، یادگارِ خواهرِ آن
، غرق در ندامت و شرمساری به ضرورتِ ایام ناچار شدند
عزیزان و یارانِ خویش را در خفا و بی‌هیچ شکوهی در مقامِ وداع ترک گویند
و بدین‌سان، هشت تن، ۶ تن گشتند
مثل دوتا طفل معصوم خوابیدید، آره، رفقا؟
خوابیدن روی قایق چوبی بهتر از این هم نمیشه
کانینگهام نگفت طرف هلندیه؟
هلندیه دیگه
عجب صبح دل‌انگیزیه
ولی خب، نباید گولِ ظاهرِ آرومش رو خورد
خشم و کلافگیِ مردِ ایرلندی از آن رو بود که
مسافران بی‌بهره از علمِ ناوبری و نقشه‌ی مدوّن
سینه در آب‌های بالادست گشودند و
، یگانه راهنمایشان شمّ و غریزه‌ی آقای هاکنل بود
دو روز گذشته، آقای هاکنل
مثل اینکه هیچ جا با اون تصوراتِ شما هم‌خونی نداره
تصورات نبودن
خواستِ پروردگاره که داره مسیرمون رو مشخص می‌کنه
، در شامگاهِ پیش از سفر
برادر هاکنل رؤیایی بس روشن را با یاران درمیان نهاده بود؛
سرزمینی پهناور و پوشیده از گیاهانِ قدبرافراشته که
به واسطه‌ی ۱۲ درختِ تناورِ بلوط احاطه گشته بود
آنان جملگی یقین داشتند که این خِطّه
بهترین مأوا برای سکنی گزیدن است
اینا همون بومی‌های وحشی‌ان که
استخدامت کردیم تا در برابرشون ازمون محافظت کنی؟
بله، اینا زن و بچه‌هاشونن
ولی سرخ‌پوستای مرد و جنگاور رو هنوز زیارت نکردید
پست‌فطرت‌تر و درنده‌تر از اون جونورها توی عمرتون ندیدید
رفیقت یکم شیرین می‌زنه، نه؟
نه توی آشپزی کمک میده نه توی چادر زدن
من دیوونه نیستم، اما شاید به خاطر کهولت سن یکم بی‌عار شده باشم
ولی دستم به دهنم هم می‌رسه
پس این حق رو به خودم دادم که دست به سیاه و سفید نزنم
حالا میشه راحتم بذارید تا با خدای خودم راز و نیاز کنم؟
.پروردگارا، من رو ببخش .نتونستم خشمم رو کنترل کنم
دارم سعی می‌کنم این عادت رو از سرم بندازم
نباید به این آدم عادی که هیچی از هدف ما نمی‌دونه
توپ و تشر می‌زدم
کسی که توی مخیله‌اش نمی‌گنجه که
قدم گذاشتن توی این مسیر
چه آستانه‌ی تحملی می‌طلبه
، درست لحظه‌ای که باید محکم می‌بودم سستی کردم و
عاجزانه طلبِ بخشش می‌کنم
، از طرف هم حلالیت می‌طلبم
هرچند با اون کوته‌فکریش و
رفتارهای بچه‌گانه‌اش بدجور سوهان روحمه
.اما من باید شأنِ خودم رو حفظ کنم .از من بیشتر از اینا انتظار میره
با تمامِ وجود سپاسگزارِ
…تمام نعمت‌هایی که بهم عطا کردی و
دیشب چشم روی هم گذاشتید، آقای هاکنل؟
لطفی که پیوسته شامل حالم می‌کنی هستم
، بنا بر آنچه در روایات آمده است
، در سومین روزِ کاوش
پدیده‌ای بس شگفت‌آور و نامتعارف به منصه‌ی ظهور رسید
برادر هاکنل؟
می‌گردم و راهم می‌نمایند
می‌گردد و راهش می‌نمایند
می‌گردم و راهم می‌نمایند
می‌گردد و راهش می‌نمایند
آنچه به چشم آید عیان
آرمان ماست در این جهان
که ‌ارزد به این رنج گران
می‌گردم و راهم می‌نمایند
می‌گردد و راهش می‌نمایند
می‌گردم و راهم می‌نمایند
می‌گردد و راهش می‌نمایند
آنچه به چشم آید عیان
آرمان ماست در این جهان
که ‌ارزد به این رنج گران
!برادر هاکنل
آنچه به چشم آید عیان
آرمان ماست در این جهان
که ‌ارزد به این رنج گران
دیدم آن را ای خدای من
از ورای شیشه‌ای روشن
می‌پوشد رؤیایم جامه‌ای بر تن
جامه‌ای بر تن
برادر آبراهام، مشکلی پیش اومده؟
باید باهاش خصوصی صحبت کنم
برادر؟ - خواهر، برو توی تخت من بخواب -
برادرها بیرونن
خواهشاً اجازه بده باهاش خلوت کنم
، مادر
‫۶ ساله که با این ریاضت‌های جنسی تو سر کردم…
سنت خیلی مخربی رو رواج میدی
!نه، وسط حرفم نپر
!صدات رو ببُر
الان بهت یه فرصت میدم که
دوباره جایگاهت رو توی دلم به دست بیاری
، همونطور که یه روزی عهد بستی وظیفه‌ات رو انجام بده و باهام بخواب
کسی که غرق در شهوات جسمانیه
نمی‌تونه به خدا برسه
!بسه دیگه
دلم می‌خواد نیازهای شوهرم رو برآورده کنم، واقعاً می‌خوام
اما نمی‌تونم
غرایز طبیعیم مقابل عشق الهی رنگ باختن
…ازت می‌خوام که از این ادعاهات دست برداری و
مثل بقیه‌ی مردم زندگیِ عادی زناشویی داشته باشی
…آبراهام، نشاطِ سرشارِ مسیح
نه. هر چی بیشتر اسمِ
، نشاط سرشار از آمیزش الهی» رو بیاری»
من هم بیشتر عرق می‌خورم و تا وقتی نمیرم دست برنمی‌دارم
آیا کسایی که پشت سرت راه افتادن و
، مطیع هر فرمایشت هستن
خبر دارن که «مادر آن» سواد نداره؟
…بگو ببینم
چطور یکی می‌تونه توی …نوشتنِ کتب مقدس سهیم باشه
وقتی حتی بلد نیست قلم دستش بگیره؟
من اسرار تو رو فاش نکردم، آن لی
تو هم اسرار من رو فاش نمی‌کنی
بنابراین تو الان همسر منی
برو توی اتاق. زود باش
، اگه موافقت نکنی که با من هم‌بستر بشی
این زن رو به همسری می‌گیرم
، من تن به این کار نمی‌دم ، حتی اگه بهای مخالفتم
از دست دادنِ جونم باشه
من هر کاری که عدالت، عقل و انسانیت حکم کنه
، برای شوهرم انجام میدم
اما راضی نمیشم وظیفه‌ام در قبال خدا رو زیر پا بذارم
نهایت تلاشم رو هم می‌کنم تا مجابت کنم که
به وظیفه‌ات عمل کنی و همسر وفاداری باشی
!ساکت! ساکت باش
هیس
، قسم می‌خورم اگه داد نزنی
دیگه یه کلمه هم نگم
فقط داد نزن
گوش میدم
هیس
پولت رو گرفتی
الان همسر منی
.بیا. خوبه .حالا برام بخور
الان دیگه همسر منی
بخور. آفرین
، در کشاکش آن زمستان طولانی و استخوان‌سوز
غمی جانکاه بر روح مادر آن چنگ انداخت
جگرگوشه‌هایش درگذشته بودند؛
شریک حیاتش او را تنها گذاشته بود و
رسالتش در آمریکا به ورطه‌ی نابودی کشیده میشد
، لیکن آغاز نوبهار
با مژده‌ای از سوی مردان قرین گشت؛
اینکه موسمِ سفر زنان به بالادست رودخانه و (نیسکایونا)
پیوستن به برادرانشان فرا رسیده
مادر، از اینجا تا جایی که چشم کار می‌کنه
مال ماست
سندش زده شده
…برادر هاکنل
بگو، برادر
، چطوری وقتی بین این همه درخت کاج قایم شدیم توقع داریم کسی ما رو پیدا کنه؟
فرزندان عزیزم. محکم باشید
دلسرد نشید
خدا ما رو عبث و بیهوده راهی این دیار نکرده
ما رو فرستاده تا کلام حق رو به گوش این ملتِ
غرق در گناه برسونیم
خیل عظیمی هستن که با آغوش باز اون رو می‌پذیرن
موعدش خیلی نزدیکه
از ته دل معتقدی که کلام خدا قراره به گوش کل دنیا برسه؟
بله، برادر ویلیام
هیچ شکی ندارم
چیزی نمونده به اون روزی که مثل دسته‌های کبوتر به سمت‌مون بیان
…مادر، هر دفعه این وعده رو میدی، ولی
کسی نمیاد
، با وجود تعداد اندک‌مون ریزش خیلی زیادی داشتیم
برادر ویلیام، وظیفه‌ی تو اینه که بری بین مردم و
با موعظه‌هات حضورمون رو به گوش همه برسونی
صبور باش
فرزندان نازنینم، صبور باشید
چرا که در مکاشفاتم دیدم آدمای زیادی دارن میان
دیری نمی‌گذره که خودتون هجوم این جماعت رو می‌بینید
یقین دارم
، آن‌گاه که تملک زمین به غایت رسید
برادر هاکنل را سرمایه‌ای نمانده بود جز اندک زرِ سیمینی تا
کارگرانی را بهر شخم‌زدن به خدمت گیرد
با این همه، مادر آن چنان مشتاقِ پذیرایی از
کشاورزان در بزم عقیده بود که
‫تا همگان را با مسلک خویش همراه نمی‌ساخت، ‫روی آرامش نمی‌دید
دیری نپایید که مادر آن، برادر ویلیام را بهرِ گردآوریِ پیروانی تازه‌آیین
روانه‌ی سفری خطیر نمود
، در نوزدهمین طلوع از ماه می از سال ۱۷۸۰
گنبد مینا به رنگی غریب و وهم‌آلود درآمد
ویلیام وصفِ فرقه‌ای کوچک و پارسا را شنیده بود که
به فرارسیدن قریب‌الوقوعِ روز جزا اطمینان قلبی داشتند
، بگذارید همچون حریر یا شعله‌های آتش بر پوستتان بنشیند
، حال، هر آنچه هست و نیست در محضر پروردگار به حیات برانگیخته خواهد شد
…حمد و سپاس مخصوص اوست
، هراسی به دل راه ندهید روز رستاخیز فرا رسیده است
، با تماشای نخستین انوار خورشید چشم امید به سوی پروردگار بدوزید
، بگذارید همچون حریر یا شعله‌های آتش بر پوستتان بنشیند
!سر برآورید! سر برآورید! سر برآورید
!نترسید
!اکنون بی‌هیچ تأخیری فرا رسیده است
!عاقبت! عاقبت! عاقبت
بهمون دروغ گفتی - تعبیر این وضعیت چیه، پدر؟ -
!لطفاً ساکت باشید
همگی لطفاً سکوت کنید
!آیات و نشانه‌ها بی‌شمار بودن همه به اینجا منتهی میشدن
چی رو از قلم انداختم؟
یعنی محاسباتم اشتباه بوده؟
یا خدا بهمون رحم کرده
پدر، ممکنه قیامت و فاجعه‌ای که …در وعظ خودتون گفتید
خاموش، شماس تامج بیشاپ
باید از کلیساهای مناطق همجوار مشورت بخوام
باید هر چه زودتر برم اونجا و نظرات‌شون رو بپرسم
کشیش‌های همسایه‌تون آدم‌های بدنامی‌ان، پدر
قدیس پاول گفته سخن گفتنِ زنان در کلیسا گناه نیست
، با اینکه هنوز شک و شبهه‌هایی دارم مشتاقم پای صحبت‌هاش بشینم
، حرفام مو به مو حقیقت داشت
ولی توصیه می‌کنم خودت بری و
با مادر آن صحبت کنی
آوازه‌ی آزادی شریعت
شعله‌ی فرقه‌های پرشماری را در آمریکا برافروخت
، که غالبشان، پیش از نویدِ بهشت ناقوس شومِ نگون‌بختی را به صدا درمی‌آوردند
منتها آموزه‌ی «آن»؛ که رسیدن به بهشت را ، با محنت‌کشیدن و عفت‌ورزیدن گره میزد
نویدی بسیار آسان‌تر برای جامه‌ی عمل پوشاندن بود
سر فرود آر، ای کوه صهیون و
با عرش الهی به راز و نیاز پرداز
که پروردگارِ رحیمِ چاره‌ساز
شود به سوی تو دوباره باز
برای تو، آری برای تو
ما سالیان متمادی در مسیرِ تجدید حیات زحمت کشیده‌ایم و
دوشادوشِ مسیح برخاسته‌ایم
ما در رستاخیزِ موعود با او رهسپار بوده‌ایم
که پروردگارِ رحیمِ چاره‌ساز - چرا که نور و عظمتِ یزدان -
، بر مادر آنِ ما پدیدار گشت و از طریق او
به کسانی که رسالتش را بپذیرند رخ می‌نماید
اثری بس محسوس که آنان را بر هر پلیدی و گناهی مسلط می‌گرداند
برای تو، آری برای تو
آه، بر روی این صخره فرود آی - صخره -
جملگی، تا که در هم بشکنید
سرسپردگی و مهرِ مادر
تا ما را از بند برهاند
مکاشفات و نعمات الهی که به وی عطا شد و
سبب شد تا به عنوان اولین رهبر معنوی
!مورد پذیرش قرار گیرد - بر روی این صخره فرود آی -
جملگی، تا که در هم بشکنید
سرسپردگی و مهرِ مادر
تا شما را از بند برهاند
اقامتگاه ما در ۱۶ کیلومتریِ شمالِ اینجاست
سرسپردگی و مهرِ مادر
تا ما را از بند برهاند
خودم شخصاً تا اونجا راهنمایی‌تون می‌کنم
سرسپردگی و مهرِ مادر
تا ما را از بند برهاند
برای تو، آری برای تو
سرسپردگی و مهرِ مادر
تا ما را از بند برهاند
برای تو، آری برای تو
سرسپردگی و مهرِ مادر
تا ما را از بند برهاند
برای تو، آری برای تو
« سومین مناجات، حکایتِ مادری‌ست » « جهانی نو، ۱۷۸۴-۱۷۷۴ »
نخستین زمستان، زهرِ سختی‌اش را چشاند
، تا تیغ بر خاک کِشیدند
خزندگان زهرآگین و گزندگان از دل مرداب جوشیدند
دیری نپایید که طاعون ریشه دواند و
تب بر جان‌ها چیره گشت
شیکرها حُسن همجواری را ، با همسایگان حفظ کردند
چرا که آنان را در هنر چوب‌تراشی چیره دست می‌یافتند که
که حاضرند آموخته‌هایشان را با طعام و کالا معاوضه کنند
:آن همواره می‌گفت
امورت را چنان سامان ده که پنداری»
هزار سال در این جهان زیست خواهی کرد و
«چنان باش که گویی یقین داری فردا خواهی مُرد
، مادر آن، چونان تمامی پیشوایان راستین
، هرگز قومش را به کاری وا نداشت
مگر آنکه خود در انجامش پیش‌قدم بود
باور شیکرها بر این بود که ، بهترین طریقت به سوی پروردگار
کارِ پُرزحمت و تلاش مداوم برای رستگاری و کمال است
، با ایمانی استوار
دوشادوش هم کوشیدند تا آشیانه‌ای ابدی برافرازند
بی‌آنکه به جنگی که در پیرامونشان زبانه می‌کشید، اعتنایی داشته باشند
سرانجام مأمنی برای
مردمانش پیدا کرده بود
خطاب به تازه‌واردان این جمع که
به دیدن یک واعظِ زن عادت ندارند
«زنی مردی را در بر خواهد گرفت»
‫روحِ مسیح نخستین بار ‫در کالبدِ یک مرد متجلی شد،
ولی برای محقق ساختنِ ،«وعده‌ی «رجعت دوباره
این بار در هیبت زنی پدیدار شده است
مادرِ ما، آن
‫از آنجا که همه‌ی ما شبیه به ایشان ‫آفریده شدیم،
‫ذاتِ پروردگار باید توأمان زن و مرد باشد
خطاب به زوج‌های هم‌بستری که امروز اینجا هستند؛
، شما باید از پیوند شهوانی دست بکشید
وگرنه هرگز محرمِ درگاه «بره» نخواهید شد
سایه‌ی قدرت خدا را بر سر خود دیدیم و
برای خطاهایمان عذابی سخت کشیدیم
سپس عشقی شگرف و حس رهایی به ما دست داد و
گمان بردیم که رستگار شده‌ایم
این کار عیسی مسیح نیست؟
چرا، کار خودشه، برادر و شوهرِ من
در واقع کار هر دوی ماست
، موهبت‌ها و دعوت پروردگار
به این دلیل به ارواحِ گرفتار در تاریکیِ ذات اعطا نمی‌شوند که
، آنان توبه کرده‌اند
بلکه مقصود از آن‌ها هدایتِ ارواح به سوی توبه است
توبه یعنی چی؟
، دوری گزیدن از گناه
تنها توبه‌ی پذیرفته نزد خداونده
اما این کار بدون اعتراف راستین و
با ایمان به تک‌تک گناهانِ عمرتان غیرممکن است
، فقط خداست که قادر به بخشش گناهانه
پس چه لزومی داره پیش یه آدم به اونا اعتراف کنیم؟
خداوند این سنت را برای همه‌ی بندگان خطاکار قرار داده که
باید گناهانشان را در برابر شاهدان دست‌چین‌شده‌ی او
بر زبان بیاورند
.نترس، دخترجان .ما که لولو نیستیم
برادر ویلیام میگه در این سن و سالِ پایین
هفت شکم زاییدی
درسته
از اومدنِ همشون به یه اندازه خوشحال شدی؟
نه
واقعاً؟
، چون زنی که اعتراف کند نقاب از چهره برداشته و
پا در دنیای واقعیت می‌گذارد
او چرکابه‌ی درونش را تخلیه کرده است
…راستش، وقتایی که می‌رفتم آب بیارم
یه خیالِ ترسناک میومد سراغم
…در حالی که پسر شیرخوارم توی بغلم بود
وسوسه‌ی غیرقابل‌کنترلی کل وجودم رو می‌گرفت
دلم می‌خواست اون رو بندازم تهِ چاه و برم
تا از شر ضجه‌های تموم‌نشدنی‌اش
پُشت رختشورخونه‌ی جنگلی
خلاص شم و آروم بگیرم
اون لحظه حسرتِ سکوت و آرامش
از میل به ادامه زندگی درونم پررنگ‌تر شده بود
غم و اندوهت را به خدا بسپار - غم و اندوهت را به خدا بسپار -
غم و اندوهت را به خدا بسپار
!مهرِ بیشتر بورزید، برادران
!مهرِ بیشتر بورزید، خواهران
این محراب ماست و
!محرابِ ما عشق است
برپایی این محراب و قربانی دادن بر آن، تنها از عهده‌ی
پاک‌سرشتان برمی‌آید و
!ما همان‌ها هستیم
!ما بر آن فدیه خواهیم داد
!و به هم مهر می‌ورزیم
صورِ بشارتِ جاودانِ مادر
به صدا درآمد و
جماعتی انبوه از چهارگوشه‌ی دیار بال و پرکشان به نیسکایونا شتافتند
بدین‌ترتیب، آمالِ دیرپایِ کلیسای آن لی
به منصه‌ی ظهور رسید
ویلیامِ ارشد شمایید؟
.بله، برادر، خودمم سعادت آشنایی با شما رو داشتم؟
.از این طرف، بچه‌ها .باهام بیاید
بیاید دیگه
هر چیزی جای خودش رو داره و
‫باید سر جاش باشه، ویلیام
بچه‌ها خیلی زیادن
فهمیدیم که خیلی‌هاشون محتاج مراقبت‌ان و
خیلی‌هاشون سرپرستی ندارن
، بعضیا فقط با مادرشون میان
یه سری هم با جفت پدر و مادر
این کوچولوها همشون معصومن
بزرگ که بشن می‌تونن تصمیم بگیرن که پاک بمونن یا نه
خب، تعریف کن، برادر
سراپا گوشیم
شیطان واقعیه
مثل خرس‌ها
مطمئنم، چون با چشم خودم دیدم و باهاش جنگیدم
اما خواهران و برادرانِ درستکارِ زیادی رو هم دیدم و دور هم جمع کردم
در شهرهای دور و نزدیک، مریدانِ زیادی برای خودمون جمع کردم
جمعیتی از مردم که
له‌له می‌زنن تا مادر آن رو ببینن
ما هم در غیاب تو پیشرفت چشم‌گیری داشتیم
بله، مشخصه
نمی‌دونید چقدر کیف کردم وقتی ، این زمین‌های آباد شده
بناهای قدبرافراشته و چهره‌های جدید رو در گوشه و کنار دیدم
دقیقاً همونطوریه که وعده داده بودید
مادر، من رؤیایی دیدم
، یک ابر بزرگ و تیره که اوج می‌گرفت به تاریکیِ طوفان
دوران جنگ نزدیکه
اشتباه نمی‌کنی
در حین سفر، رساله‌ای پیدا کردم نوشته‌ی
آقای «ولنتاین رتبون»، کشیش کلیسا
به شدت نگرانم کرده
اجازه هست از رو بخونم، مادر؟ - بله -
، برای تلمذ نزد واعظِ زن، آن لی»
روانه‌ی نیسکایونا شدم و .شرحِ مفصلی از زندگی‌ام را به او ارائه دادم
.او نیز در عوض وعده‌های شگرفی به من داد
آیین شیکرها مذهبِ ادعاهای توخالی است و
.پیروانش مشتی متعصب‌اند
من به چشم خویش این‌ها را دیدم و
.می‌فهمم چه می‌گویم
در سکوت شب دور هم جمع می‌شوند و
صدایشان از سه کیلومتر آن‌طرف‌تر هم .شنیده می‌شود
، در جنگل و اطراف ول می‌گردند
مانند بوم هوهو سر می‌دهند و عده‌ای می‌رقصند و
چنان غوغایی به پا می‌کنند که «.فقط دیوانه‌ها می‌توانند در آن دوام بیاورند
آره، زمستون رو اینجا گذروند ولی
وصله‌ی تنِ جامعه‌ی ما نبود، پس
ازش خواستیم از اینجا بره
برادر ویلیام، جای تعجب نداره
مدت‌هاست چنین تهمت‌های ناروایی رو به جون خریدیم
این بار قضیه فرق داره. تمومی هم نداره
این قسمتش رو گوش کن
، اکثر کسانی که به مسلکِ آن لی می‌پیوندند»
تهییج می‌شوند تا
ندای طغیان بر ضدِ صیانتِ نظامیِ کشور و
.پیکار با خصمِ مشترکِ بریتانیایی سر دهند
دینِ مکارانه‌ی آن لی فراتر از یک خیانتِ ملی است؛
…هدف آن
هدف آن فروپاشیِ شیرازه‌ی .زندگیِ عادی و روزمره‌ی ماست
.او موجبِ تفرقه و جدایی میانِ زوجین می‌گردد
، عمیقاً باور دارم که سیطره‌ی شومِ جادوگری
.بر این مسلکِ جدید چیره گشته است
آن لی تجلیِ ابلیس است در .هیبتِ یک فرشته‌ی شیرین و نورانی
پاره‌ای از زنانِ فرقه‌ی شیکر، در دلِ جنگل «.جامه از تن دریده و عریان می‌گردند
، چون برادران برای ادای فریضه
،«یا چیزی که مردم بهش میگن «رقصیدن
کت‌ها و لباس‌هاشون رو درآوردن
توی هوای گرم هم خواهران لباس‌های …نازک‌تری به تن داشتن ولی
!ولی چو انداختن که داشتیم لُخت می‌رقصیدیم
خودت می‌دونی که انسان‌های نادون و بی‌فرهنگ چقدر راحت چیزایی که
می‌بینن رو به شکلی غلط تفسیر و بازگو می‌کنن
اگه یکی بیاد بگه ، ما با لباسِ کم داشتیم می‌رقصیدیم
نفر بعدی اون قسمتِ «لباس کم» رو به کل جا میندازه
خواهر ماری، نگرانیِ من بابتِ
تهمت‌های بی‌اساسِ رفتارهای مبتذل نیست
ممکنه مادر رو به جرم خیانت بندازن زندان یا حتی بدتر
همین چند وقت پیش، ژنرالی با دو مردِ سواره‌ی متشخص و صاحب‌منصب سر رسیدن و
گفتن ازمون می‌خوان که
به کشور قسمِ وفاداری بخوریم و
در نبرد استقلالِ این ملت باهاشون همراه شیم
بهشون چی گفتید؟
صرفاً بهشون توضیح دادم که مردمِ این اجتماع
، هرگز بهشون گزندی نمی‌رسونن
چون همیشه طالبِ خیرِ این کشور بودیم و هستیم
، هر کارِ خیری هم که از دستمون بربیاد
برای این آب و خاک انجام میدیم
خوبه
واقعاً خوبه
اما این موضوع رو هم روشن کردم که نه تمایلی داریم و
نه می‌تونیم با شمشیر به جنگِ شیطان بریم
گوش بده. باید قایمت کنیم، مادر
.ویلیام، بشین .عجله نکن. لطفاً استراحت کن
.باید به حرفم گوش بدی .برمی‌گردن سراغت
استراحت کن، ویلیام
فردا همه چیز مثل روز روشن میشه
سرایِ مادرِ زیبایِ من
من عاشقِ مادرم
…شیرین‌تر از - راهِ او در باورم -
شهدِ کندوهایِ نوبر…
انجیلِ او از بَرَم
فرمانش را فرمان‌بَرَم
سرایِ مادرِ زیبایِ من
من عاشقِ مادرم
…شیرین‌تر از - راهِ او در باورم -
شهدِ کندوهایِ نوبر…
بیا ای عشقِ زیبا - انجیلِ او از بَرَم -
بیا، بیا، بیا
بیا ای عشقِ زیبا - فرمانش را فرمان‌بَرَم -
سهمی به من بده
من عاشقِ مادرم
راهِ او در باورم
انجیلِ او از بَرَم
فرمانش را فرمان‌بَرَم
من عاشقِ مادرم
راهِ او در باورم
انجیلِ او از بَرَم
فرمانش را فرمان‌بَرَم
برای ساختمون‌های مسکونی
نورگیرهای جنوبی تعبیه کردم
دورِ قاب‌ها هم کتیبه و نعل درگاه گذاشتم
آره، هر طرف دوتا
زلم‌زیمبوهای بی‌موردش رو هم حذف کردم
، من عاشقِ مادرم راهِ او در باورم
انجیلِ او از بَرَم
فرمانش را فرمان‌بَرَم
من عاشقِ مادرم
راهِ او در باورم
انجیلِ او از بَرَم
فرمانش را فرمان‌بَرَم
پوستش رو می‌کَنه، می‌بینی؟
این وسیله رو برادرانِ آهنگرمون اختراع کردن
بعداً می‌تونم مادر رو ببینم؟
مادر آن برای شام بهمون ملحق میشه
منظورش مادر خودمون بود
خواهر مارتا هم برای شام میان
من عاشقِ مادرم
راهِ او در باورم
انجیلِ او از بَرَم
فرمانش را فرمان‌بَرَم
من عاشقِ مادرم
راهِ او در باورم
، اگه امید به رستگاری دارید
باید پا جای پای او بذارید
من عاشقِ مادرم
راهِ او در باورم
انجیلِ او از بَرَم
فرمانش را فرمان‌بَرَم
من عاشقِ مادرم
راهِ او در باورم
انجیلِ او از بَرَم
فرمانش را فرمان‌بَرَم
تاج و تختِ پادشاهی، مالِ شاهِ تاجدار
سکه‌های مردِ طماع، مالِ او در روزگار
کاخِ سلطان و سرایِ شاه‌دختِ گلعذار
چشمِ طمع بر این‌ها بستم، بانگِ انجیل است یار
مادری پُر مهر دارم، بهتر از این صدهزار
من عاشقِ مادرم
راهِ او در باورم
، به فاصله‌ی یک ماه مادر آن را به بند کشیدند؛
به مصداقِ همان پیش‌گویی‌ای که برادر ویلیام کرده بود
جیمز ویتاکرِ ارشد بی‌درنگ رختِ سفر بست تا
فرماندارِ نیویورک را
از حبس، شکنجه و مصائبِ مادر آن
آگاه سازد
، فرماندار جرج کلینتون
زندانی کردنِ اشخاص به سزایِ باورهایِ پرهیزگارانه‌شان را
امری مذموم شمرد
‫و به واسطه‌ی فُقدانِ ادله‌ای دال بر خیانت،
حُکم بر آزادیِ آن داد
مادر
استراحت کن، برادر
شبانه‌روز در راه بودیم برادر، هاکنل
مادر بالاخره رسید
از دیروز لب به غذا نزده
.با تمام سرعت خودمون رو رسوندیم .استراحت کن، برادر
…ماهِ
ماهِ گذشته، لطفِ خدا ، سیاه‌سرفه‌ی منو درمان کرد
اما به صورتِ این تاول‌ها روی دستم نمایان شد تا
بهم بفهمونه هنوز رسالتم اینجا تموم نشده
:خدا باهام حرف زد و گفت ظیفه‌ای بر دوشت می‌ذارم و»
…وقتی که… وظیفه‌ات به سرانجام رسید
همون سیاه‌سرفه برمی‌گرده و
«تو رو از این دنیا می‌بره
برای همین کمر همت بستیم تا ساختمونِ اقامتیِ دوم رو به آخر برسونیم، مادر
خونه‌ی قشنگی شده، برادر جان
، او که باری دیگر
شش ماه از گران‌بهاترین ایامِ عُمرش را
، به تاوانِ حبس باخته بود
دیری نپایید که قدم در راهِ یک جهادِ معنوی نهاد تا
کلامِ انجیل را در سرتاسرِ انگلستان نو بگستراند
فرزندان وفادارم، عشق من نثار شما
که شریک درد منید، در این رنج و بلا
یاد آن زندان سرد، یاد آن روزهای انزوا
، هجرتی دوساله به طول صدها فرسنگ
توأم با رنج‌ها و آزار و اذیتی وصف‌ناپذیر
گریستم به پیشگاه خدای مهربان
که یاد آورد از منِ زار و ناتوان
!هُش! هُش
بیدار موندید. چون نمی‌دونستید کِی میایم
.بیدار موندن خوبه .همیشه مفیده
.خوش اومدید، مادر .میزبانی از شما مایه‌ی افتخاره
گمونم وقتی ببینید چه عده‌ی کثیری
به دعوتمون لبیک گفتن، خوشحال بشید
!عصر بخیر
!جا باز کنید! جا باز کنید
!چفت‌تر وایسید
با توجه به اینکه امشب جمعیت زیادی ، به ما ملحق شدن
لطفاً برای عبور و
نشستن در محضر مادرِ ما «آن»، صبور باشید
!عرض کردم مدارا کنید
شش سکونتگاه جدید بنا کردیم؛
، توی نیو لبانُنِ، ایالت نیویورک
، انفیلد توی کنتیکت
هنکاک، هاروارد، شرلی و
تیرینگهام در ماساچوست
حالا هم در پیترزهام
ببخشید
!برای همتون جا هست
ببخشید
عذر می‌خوام
.عذر می‌خوام .بذارید بچه‌ها رد شن
برید کنار
مادر؟
مادر
واقعاً خودشه؟ - واقعاً خودتون هستید؟ -
بله، فرزندم
نترسید، دخترها
عزیزم. از ملاقات باهات خوشحالم
.بیا نزدیک‌تر .من مادر تو هستم
خجالت نکش
حتماً حسابی سردرگم شدن
بذارید توضیح بدم
، من هم مادرِ شمام هم مادرِ مادرتون
ما قراره اینجا توی پیترزهام یک عمارت بنا کنیم
برادران و خواهران، ازتون می‌خوام که
توی این کار به ما کمک کنید
!عمراً بذاریم اینجا ساخت و ساز کنید
!نورها رو کور کنید
.دور مادر حلقه بزنید !مراقبش باشید
!آروم باشید، فرزندانم
برید کنار
!خدا با ماست
!مقاومت نکنید، برادران
کجاست؟
!از مادر آن مراقبت کنید
!عجوزه رو نشون‌مون بدید
!مقابله‌به‌مثل نکنید
!برادرش رو بگیرید
!برادر
این زمین مال شما نیست
.حق ندارید اینجا زندگی کنید .حق ندارید اینجا چیزی بسازید
!خانم شاتوک، بذار برم پیش برادر ویلیام
!ولم کنید
!مادر! نه، صبر کنید! مادر
!ویلیام
!اونجاست! جلوش رو بگیرید
ویلیام
!عجوزه رو بگیرید
زانو بزن، سگِ کثیف
!تقلا نکنید، برادران
!مری
!مادر
!مری
نگهش دارید. دست‌هاش رو بگیرید - !نه -
دستای کثیف‌تون رو !به خواهر من نزنید
!ویلیام
!مری! مری
!بس کنید
!نه
خواهش می‌کنم رحم کنید
!نه! نه! نه
!خواهش می‌کنم، خدایا
التماس می‌کنم
!اصلاً زن نیست باید نگاه کنیم ببینیم جنسیتش چیه
!دامنش رو پاره کن
چیه؟ جنسیتش چیه؟
گمونم خواجه‌ست
کیر نداره
بُریدیش، عجوزه؟
به خاطر گناهانتون می‌بخشم‌تون و براتون طلب مغفرت می‌کنم
!براشون دعا کن، مری
پروردگارا، آن‌ها رو ببخش زیرا !نمی‌دانند چه گناهی مرتکب می‌شوند
دم و دستگاهش رو داره ولی زن نیست
، هر چی که هست بوی خیلی گندی میده
صدای چیه؟
، قبیله‌ها دارن جمع میشن
تعدادشون زیاده و مسلحن
بیاید بریم. ولش کنید
عجله کنید
!نه
برادر! بیدار شو
!برادر جیمز
!نه
ویلیام. برادر جیمز
!بیدار شید
خدای من
!مری
!مری! نه
!نه
!خدایا
استراحت کن، ویلیام
، سوی اعماق می‌روم اکنون
رود اردن در انتظار من است
می‌روم
، غسل تعمید می‌پذیرم باز
تنهایی دگر نه یار من است
ای نیاکانِ کلیسا، برکتی بر من دهید
با دعایی از ته دل، جانِ من روشن کنید
ای فرشتگانِ پاک، راهنمای روحِ من
تا ابد حافظ شوید، بر دل و بر کوی من
مادر
خواهر مری
الان درخت الان خیلی قشنگ شده
اما بعضی از سیب‌هاش به زودی میفتن
بعضیاشون بیشتر می‌مونن
بعضیاشون نصفه‌نیمه رشد می‌کنن و
بعد میفتن
بعضیاشون هم می‌رسن
داستان انسان‌هایی که توی مسیر حق قدم برمی‌دارن هم بی‌شباهت به این نیست
خیلیا با نیت پاک راهی میشن اما خیلی زود از مسیر منحرف میشن
یه عده مسافت بیشتری رو طی می‌کنن و بعد زمین می‌خورن
یه عده دیگه حتی از اونا هم جلوتر میرن و باز شکست می‌خورن
فقط عده‌ی کمی تا تهِ خط میرن
مادر، مژده که خبر بسیار خوبی دارم
ژنرال کورنوالیس محاصره شد و
مجبور شد مواضع بریتانیا تو یورک‌تاون رو
به جرج واشنگتنِ آمریکایی تسلیم کنه
، احتمالاً خیلی وقت پیش این اتفاق افتاده
ولی تازه خبرش به ما رسیده
حالا معلوم شد چرا چند وقته که
آرامش توی نیسکایونا برقراره
خدا رو شکر
تمام حکومت‌های مستبد و ظالم
سرنگون و نابود میشن
، انسان‌ها در هر امر مدنی و شرعی
از حقوقی مساوی و برحق بهره‌مند میشن
بذارید کمک کنم بشینید سر جاتون
خواهر
باید به شدت مراقب زمینِ خدا باشید
، زمین رو شخم بزنید
برکتش رو افزون کنید و
جلوه‌اش رو زیباتر کنید
همه‌ی اینا باید با نیت الهی صورت بگیره
زمین سخاوتش رو به کسانی نشون میده که بهش عشق می‌ورزن
حتماً، مادر
خواهر، برادر ویلیام مستقر شد؟
امروز هنوز به دیدنم نیومده
برادر ویلیام زمستونِ گذشته این زمینِ خاکی رو ترک کرد، مادر
، بله
درسته
…خواهر، گیج شدم چون
…همین چند لحظه پیش
برادر ویلیامم رو دیدم که
سوار بر ارابه‌ای باشکوه اومد تا من رو با خودش ببره خونه
، چون چهل و هشت خزان از عمرِ «آن لی» سپری گشت
، سرانجام پرده‌ی هجران را درید و در سرمنزلِ مقصود به چهار یادگارِ خاکیِ خویش پیوست
‫ ای گنج‌های بی‌بدیل
‫ پنهان برای عاقلان
‫ ای ارزشِ والامقام
‫ پاداشِ فخرِ عارفان
‫ روشن‌تر از درّ و نگین
‫ بر تارکِ شاهزادگان
‫ داراتر از هر خلعتی
‫ کز شاهِ عالم می‌رسد
‫ ای گنج‌های بی‌بدیل
‫ پنهان برای عاقلان
‫ ای ارزشِ والامقام
‫ پاداشِ فخرِ عارفان
‫ روشن‌تر از درّ و نگین
‫ بر تارکِ شاهزادگان
‫ داراتر از هر خلعتی
‫ کز شاهِ عالم می‌رسد
‫ ای گنج‌های بی‌بدیل
‫ روشن‌تر از درّ و نگین
‫ بر تارکِ شاهزادگان
‫ داراتر از هر خلعتی
‫ کز شاهِ عالم می‌رسد
‫ روشن‌تر از درّ و نگین
‫ بر تارکِ شاهزادگان
‫ داراتر از هر خلعتی
‫ کز شاهِ عالم می‌رسد
هر چیزی جای خودش رو داره و» «باید سر جاش باشه
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
بخوان سرودِ مکاشفه را
نجاتم بده، ببر به دورها
نوایِ خانه‌ی مادر بیاب
که امروز پر می‌کشم بی‌تاب
بخوان سرودِ رستگاری را
که مریم به صدا درآورد زنگ
من و تو اوجِ شادی‌ایم
این قصه‌ای‌ست که باید گفت بی‌درنگ
عشقِ برادر با من است
همین برایِ من بس است
صدایِ پا به رویِ خاک
!می‌رقصیم تا ابد، چه باک
من زنی هستم در جامه‌ی آفتاب
من زنی هستم
در جامه‌ی آفتاب
من زنی هستم در جامه‌ی آفتاب
گناهان و آن وسوسه‌هایِ پیر
کردند ما را به گمراهی اسیر
عشق بی‌رحم است و خوردم من فریب
می‌تکانم از خود این دردِ غریب
عشقِ برادر با من است
همین برایِ من بس است
صدایِ پا به رویِ خاک
!می‌رقصیم تا ابد، چه باک
من زنی هستم
در جامه‌ی آفتاب
ماه در زیرِ پایِ من
ستاره‌ها بر سر و بالایِ من
با نبضِ بهشت می‌شوم روان
چنان که کَس نبوده در جهان
من زنی هستم
من زنی هستم در جامه‌ی آفتاب
در جامه‌ی آفتاب