دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
‫یه روزی ازت می‌خوان‬
‫که براشون داستانِ‬
‫اینکه چطور دنیا نجات پیدا کرد رو ‫تعریف کنی.‬
‫اونا می‌خوان بدونن ‫چطور قهرمان‌هامون رو پیدا کردیم‬
‫و چطور با هم مقابله کردیم.‬
‫اما برای گفتنِ اون داستان،‬
‫باید بهشون بگی که ‫قبلش اوضاع چطوری بود.‬
‫تو کوچک‌تر از اونی که یادت بیاد ‫دنیا چقدر سبز بود،‬
‫چقدر روشن و پر از امید بود،‬
‫و چطور ما بیش از حد کور شده بودیم‬
‫توسط روشناییِ ‫خوشحالیِ خودمون‬
‫که نتونستیم تاریکی‌ای رو ببینیم‬
‫که درست زیر پاهامون ‫دفن شده بود.‬
‫و وقتی بالاخره از راه رسید،‬
‫فقط یه هدف داشت:‬
‫نابود کردنِ هر چی که خوب بود.‬
‫اول مردها بودن که جنگیدن، ‫چون کار مردها همینه.‬
‫جنگیدیم، خون دادیم، و باختیم.‬
‫بعد مادرهامون، همسرامون، ‫دخترامون، خواهرهامون،‬
‫اونا شمشیر رو به دست گرفتن.‬
‫اونا رنگ‌های «کُدیاک» رو پوشیدن،‬
‫و کاری کردن که این جنگی بشه ‫که توش بازنده نباشیم.‬
‫ فرمانده.‬
‫ بذار برن.‬
‫ فرمانده.‬
‫ این دنیا ‫بارها در هم شکسته.‬
‫ و تو هم که به ‫دستورات گوش نمی‌دی.‬
‫ فرمانده. ‫ آروم باش.‬
‫ فرمانده.‬
‫ من باهاتم.‬
‫ «کُدیاک» رو ترک نکن.‬
‫ ما باهاتیم، فرمانده.‬
‫ مواضعتون رو آماده کنین.‬
‫شلیک!‬
‫ شلیک!‬
‫ این دنیا بارها ‫در هم شکسته،‬
‫و «شکننده‌ها» ‫همیشه با هم فرق دارن.‬
‫گاهی از فضا میان، ‫گاهی از زیر زمین.‬
‫گاهی انسانن.‬
‫گاهی حیوان.‬
‫و زمان‌های دیگه هیچ شکلی ندارن.‬
‫یه میکروب.‬
‫یه بیماری. ‫یه جور انرژی.‬
‫اما اونا با خودشون مرگ میارن.‬
‫همیشه مرگ.‬
‫اما بعد از هر مرگی، همیشه ‫تولدی دوباره هست.‬
‫بعد از هر نابودی، نوسازی هست.‬
‫وقتی اون اولین «شکاف» ‫۱۵ سال پیش باز شد،‬
‫این چرخه‌ی قدیمی ‫دوباره شروع شد.‬
‫می‌بینی، اون شکاف ‫همیشه اونجا بود.‬
‫مادرِ زمین فقط اون رو ‫در اعماق دفن کرده بود،‬
‫خیلی عمیق، برای محافظت از ما،‬
‫برای محافظت از ‫عزیزترین ساخته‌هاش.‬
‫و بعد ما--‬
‫ جنگل رو قطع کردیم، ‫یخ‌ها رو ذوب کردیم،‬
‫شکاف رو باز کردیم و گذاشتیم ‫همه‌ی شکننده‌ها بیان بیرون.‬
‫بله، بله، بله.‬
‫ اوه، خانم جوان،‬
‫می‌تونم بپرسم کی داره ‫اینجا داستان تعریف می‌کنه؟‬
‫ باشه خب، تو این داستان ‫رو میلیون‌ها بار گفتی، بابا.‬
‫من یه داستان از «کُدیاک» می‌خوام.‬
‫ خب، امروز صبح یکی شنیدی، پس هیس.‬
‫داشتم می‌گفتم.‬
‫نابودیِ جنگل‌های شمالی--‬
‫ کُدیاک.‬
‫ یا می‌تونیم ریاضی حل کنیم.‬
‫ کُدیاک. ‫ نظرت درباره جبر چیه؟‬
‫ کُدیاک. ‫ بیا یه کم جبر حل کنیم.‬
‫ کُدیاک. ‫ فیزیک چطور؟‬
‫ کُدیاک. ‫ باشه.‬
‫ساکت، ساکت.‬
‫بازم ویلا برنده شد.‬
‫این داستانِ اینه که چطور «کُدیاک»‬
‫صد تا از شکننده‌ها رو از پا درآورد‬
‫اونم فقط با یک ضربه‌ی ‫تبرِ قدرتمندش.‬
‫درست یک سال بعد از باز شدنِ شکاف بود‬
‫و نیروهای شجاعِ ما توی «گلاسگو» ‫جمع شده بودن‬
‫برای اولین حمله‌شون.‬
‫شب‌ها طولانی، ‫خیس و طوفانی بودن.‬
‫تنها چیزی که سرِ پا نگهشون می‌داشت ‫همین داستان‌ها بود.‬
‫ بابام یه قصه‌گوی مادرزاده.‬
‫ ...دندون‌هایی مثل خنجر.‬
‫ اون می‌گه داستان‌های ما ‫به همون اندازه‌ی‬
‫تفنگ‌ها و شمشیرهامون مهم هستن.‬
‫مخصوصاً الان.‬
‫ اونا می‌تونستن بجنگن.‬
‫داستان‌ها به اون‌هایی از ما که‬
‫هنوز باقی موندیم، امید می‌دن.‬
‫اونا به جنگجوهامون الهام می‌دن،‬
‫مثل مامانم، ‫تا به جنگیدن ادامه بدن.‬
‫ اون بیرون توی تاریکی، ‫توی خیسی.‬
‫ اون این چیزا رو به من نمی‌گه ‫که بترسونتم،‬
‫بلکه برای اینه که بهم ‫یادآوری کنه یه روزی،‬
‫اونا نیاز دارن که من ‫این داستان رو تعریف کنم.‬
‫داستانِ این که چطور خودمون رو‬
‫از این همه تاریکی ‫و مرگ و نابودی بیرون کشیدیم...‬
‫ و اون صبح... ‫ و روشنایی رو پیدا کردیم.‬
‫ اونا برای جنگیدن آماده بودن.‬
‫ توی اون جزیره گل هم بود؟‬
‫ آره، گل هم بود.‬
‫هزاران گلِ قرمز و بنفش‬
‫و زرد...‬
‫رنگ‌هایی که ‫باورت نمی‌شه.‬
‫جزیره خیلی روشن بود...‬
‫خیلی زیبا بود،‬
‫مثل بهشت.‬
‫ بهشت؟‬
‫نگران نباش.‬
‫نزدیک‌تر از اون چیزیه که به نظر میاد.‬
‫ توی اون جزیره ‫حیوان هم بود؟‬
‫ اون زمان؟ خیلی زیاد.‬
‫شاید... شاید هنوزم باشن.‬
‫ خرگوش؟‬
‫ خرگوش و پرنده‬
‫و گورکن.‬
‫خیلی خب، دخترِ تولدی.‬
‫ من برم ‫کادوها رو بیارم.‬
‫ مامان؟‬
‫ جونم عزیزم؟‬
‫ بازم مجبوری بری؟‬
‫ توجه! توجه!‬
‫به بخش‌های خودتون برگردین ‫و منتظر دستورات بعدی بمونین.‬
‫این یه تمرین نیست.‬
‫تکرار می‌کنم:‬
‫این یه تمرین نیست.‬
‫فوراً به بخش‌های خودتون ‫برگردین.‬
‫توجه! توجه!‬
‫ خب، یه آرزو کن.‬
‫ووووووه!‬
‫تولدت مبارک، عزیزم.‬
‫ ممنون. ‫ بیا بگیر.‬
‫ مامان، خیلی قشنگه.‬
‫ و گرم هم هست.‬
‫ خب، اونجا سرد خواهد بود. ‫بهش نیاز پیدا می‌کنه.‬
‫ اونجا؟‬
‫ کجا داریم می‌ریم؟ ‫ خب، نوبت منه.‬
‫خیلی خب. حالا.‬
‫می‌دونم دیگه اون ویلای ‫گوریلِ کوچولوی من نیستی--‬
‫ بابا، من ۱۵ سالمه.‬
‫ بله، اما چون دیدم ‫تا حالا یه واقعی‌ش رو نداشتی،‬
‫فکر کردم شاید...‬
‫ اوه، تو خیلی نازی. ‫عاشقشم.‬
‫این چیه؟‬
‫ این یه سگه.‬
‫«هلن تراویس» توی «بخش ‫۹» اینا رو درست می‌کنه.‬
‫درآمدش هم می‌رسه به کهنه‌سربازها.‬
‫ خب، شاید یه روزی‬
‫برات یه واقعی‌ش رو پیدا کردیم.‬
‫ اسمش چیه؟‬
‫ خب، اون دیگه مالِ توئه.‬
‫خودت روش اسم بذار.‬
‫ وقتشه، خانم.‬
‫ پنج دقیقه.‬
‫ بله قربان.‬
‫ ویلا. پرش کن. ‫فقط وسایل ضروری.‬
‫فقط لباس، پوتین و فلاسک، باشه؟‬
‫آره، اونم بردار.‬
‫ چقدر قراره نباشیم؟‬
‫ فقط پرش کن، ویلا.‬
‫ اما بابا...‬
‫فقط وسایل ضروری.‬
‫ عزیزم.‬
‫ باشه. خوبم. خوبم.‬
‫خوبم. حالم خوبه.‬
‫ دوستت دارم.‬
‫ تو اون شکاف رو بستی.‬
‫نمی‌فهمم.‬
‫ یکی بسته می‌شه، ‫یکی دیگه باز می‌شه.‬
‫دیگه نمی‌تونیم ‫خط رو نگه داریم.‬
‫گردان هشتم رو دو ساعت پیش ‫از دست دادیم،‬
‫نزدیکِ «کاونتری».‬
‫ لعنتی.‬
‫می‌دونی، ما فقط توی همین ‫بخش، ۱۵ تا کهنه‌سرباز داریم.‬
‫هنوزم می‌تونیم بجنگیم.‬
‫ تو جنگیدی. ‫تو سهم خودت رو جنگیدی.‬
‫ می‌تونم دوباره بجنگم.‬
‫ ببین چی می‌گم.‬
‫یه گاز، یا حتی یه خراشِ کوچیک--‬
‫ اوه، ببین کی داره حرف می‌زنه.‬
‫ ۷۲ ساعت گذشته.‬
‫من پاکم.‬
‫ می‌دونی که ‫کاملاً ایمن نیستی.‬
‫فرقی نمی‌کنه ‫چقدر خفن باشی.‬
‫ اوه، پس الان فکر می‌کنی ‫من خفنم؟‬
‫ آره.‬
‫مرده. ‫خب، پس دیگه تمومه.‬
‫هی، هی.‬
‫هی، هی، هی، هی.‬
‫اوکیه.‬
‫ همه چی درست می‌شه.‬
‫ هیس.‬
‫چیزی نیست.‬
‫ از این طرف. ‫عجله کنین، عجله کنین!‬
‫ همین الان برین سمتِ ‫آخرین کامیون.‬
‫ برو، برو، برو!‬
‫ چقدر نزدیک‌ان؟ ‫ هشت کیلومتر به شمال.‬
‫ «دورگه‌ها» هم هستن؟ ‫ معلومه که هستن.‬
‫و اگه زود کونتو نندازی اون تو،‬
‫تو هم یکی از اونا می‌شی. ‫یالا برو!‬
‫برو! زود باش! ‫برو، برو، برو!‬
‫ این یکی می‌ره «مرسی بِی»، درسته؟‬
‫ بله، خانم.‬
‫ سوار شو.‬
‫من باید جلو بشینم، ‫کاروان رو هدایت کنم.‬
‫وقتی رسیدیم اونجا می‌بینمت. باشه؟‬
‫ مامان، کجا؟‬
‫مامان- مامان، کجا داریم می‌ریم؟‬
‫ بابا، ما کجا-- ‫ یه جای امن. زود باش.‬
‫ گوش کن. ‫برام مهم نیست زنت کیه.‬
‫اگه فقط یه عطسه کنی، یا یه سرفه...‬
‫ من دیدم چه اتفاقی می‌افته. ‫اگه برای من پیش بیاد،‬
‫خودم ماشه رو می‌کشم.‬
‫ عجله کنین.‬
‫ الان چشمات رو ببند.‬
‫ می‌دونی چرا مردا تبدیل می‌شن ‫ولی ما نه؟‬
‫به خاطر دی‌اِن‌اِی، درسته؟‬
‫ چون ما واسه این چرت و پرتا وقت نداریم؟‬
‫ می‌دونی، تو هم ‫کاملاً ایمن نیستی.‬
‫هر چقدر هم فکر کنی خفنی.‬
‫حق با اونه. هیچ‌کس نیست.‬
‫ما هم ممکنه تبدیل بشیم. شک ندارم.‬
‫هر کسی ممکنه.‬
‫مغز مردا ساده‌ست.‬
‫سیناپس‌ها تو خطوط مستقیم هستن.‬
‫جاده‌های تک‌بانده.‬
‫عفونت سریع می‌سوزونتشون.‬
‫سیناپس‌های ما مثل تارهایی هستن که‬
‫توی کل مغزمون کشیده شدن‬
‫و چندین بار همدیگه رو قطع کردن.‬
‫ ما پیچیده‌تریم.‬
‫درسته‌.‬
‫ مغز من پیچیده‌تره؟‬
‫ دختر، تو یه ‫نوجوانِ مؤنثی.‬
‫تو تقریباً رویین‌تنی.‬
‫آماده برای جنگیدن.‬
‫درست مثل «کُدیاک».‬
‫ «کُدیاک» چی؟‬
‫اون که زن نیست.‬
‫اون بیش از ‫صد تا شکننده رو کشته.‬
‫مطمئنم اونم خراش برداشته.‬
‫«کُدیاک» هیچ‌وقت تبدیل نمی‌شه.‬
‫شنیدم خودش یه جورایی نصفش شکننده‌ست.‬
‫ صد تا شکننده؟ ‫من شنیدم سیصد تا بوده.‬
‫ تعدادش چه اهمیتی داره؟‬
‫مهم اینه که انجامش داده.‬
‫ خرسِ خونگی‌ش حداقل ۵۰ تا رو کشته.‬
‫ خرسِ خونگی؟ ‫«کُدیاک» خودش یه خرسه.‬
‫ به اون نشان‌های لعنتی نگاه کن. ‫ اشتباه می‌کنی.‬
‫اسم خرس رو روش گذاشتن چون خرس داره.‬
‫اون یه توله خرس رو توی ‫«آنکوریج» پیدا کرد و بزرگش کرد.‬
‫ بابای من باهاش جنگیده.‬
‫ اگه بابت هر مِردی که می‌گفت‬
‫با «کُدیاک» جنگیده یه پوند بهم می‌دادن...‬
‫ بهشون بگو. ‫ نه. مهم نیست.‬
‫ توی حمله‌ی اسکاتلند بود.‬
‫ شنیدم هیچ‌کس از اون ‫حمله جون سالم به در نبرد.‬
‫ هیچ‌کس نبرد.‬
‫ «کُدیاک» خرس داره؟‬
‫هیچ‌وقت اینو بهم نگفته بودی.‬
‫ مهم نیست.‬
‫اینا همش داستانه.‬
‫خرس داشته باشه یا نه، ‫باز مثل خرس می‌جنگه.‬
‫مثل ما که باید بجنگیم.‬
‫با چنگ و دندون.‬
‫ فکر کنم اسمشو می‌ذارم «بِر» (خرس)‬
‫چون با «کُدیاک» می‌جنگه.‬
‫ به خانواده خوش اومدی، «بِر».‬
‫به‌زودی می‌رسیم اونجا، عشقم.‬
‫سعی کن یه کم بخوابی.‬
‫ چرا ایستادیم؟ چی شده؟‬
‫شکننده‌ها! شکننده‌ها!‬
‫عقب‌نشینی کنین! عقب‌نشینی کنین!‬
‫از سمت چپ! از سمت چپ! برین!‬
‫ توی کامیون بمون.‬
‫مواظب باش!‬
‫برو! برو، برو، برو!‬
‫ از این طرف. ‫ بابا.‬
‫ بیا با من. ‫بیا پایین، بیا پایین.‬
‫ هی!‬
‫ برو، برو، برو!‬
‫بلند شو. بلند شو. بلند شو.‬
‫برو زیر. برو زیر. برو.‬
‫نههههه!‬
‫ آره!‬
‫ مامان! ‫ بیا بریم.‬
‫ مامان. مامان.‬
‫ بیا. گرفتمت.‬
‫الان دیگه جات امنه.‬
‫این آخری‌شون بود.‬
‫بیا.‬
‫ چی شد؟‬
‫ قبل از اینکه بتونیم واکنشی ‫نشون بدیم، ریختن سرمون.‬
‫سه تاشون.‬
‫همه رو از جاده خارج کن و ببر تو جنگل.‬
‫اونجا امن‌تره.‬
‫ شنیدین چی گفت. ‫از جاده برین بیرون.‬
‫ از جاده خارج شین و برین تو جنگل.‬
‫سریع!‬
‫یالا.‬
‫ همه رو از جاده دور کنید!‬
‫-خدایا. چقدر وقت دارم!؟‬
‫پنج، ده دقیقه؟‬
‫-هرکی فرق داره.‬
‫تا وقتی تموم شه پیشت می‌مونم.‬
‫ ما اینجا امنیم.‬
‫-صورتت.‬
‫آه، خوبه. انسانه‌، بریکر نیست.‬
‫خیلی دور نیست.‬
‫-مرسی بِی...‬
‫چهار کیلومتره، شاید پنج.‬
‫تا سحر می‌رسیم اونجا.‬
‫ می‌تونی بدویی؟ ‫ چرا؟‬
‫می‌خوای مسابقه بدیم؟‬
‫-تفنگم رو بگیر.‬
‫ نه، فایده نداره. ‫نهایت سرعتشون رو کم می‌کنه.‬
‫-گوش کن به من.‬
‫ما از پس این برمیایم.‬
‫ولی نمی‌تونی وایستی.‬
‫می‌تونی بترسی ‫ولی نباید بذاری مانعت بشه.‬
‫بذار چیزی که می‌ترسونتت، هُلت بده جلو.‬
‫فهمیدی؟‬
‫دوستت دارم، ویلا.‬
‫باید بمونم.‬
‫-مامان... نه.‬
‫-باید بمونم. باید بجنگم.‬
‫-گفتی داریم می‌ریم. گفتی باید بریم.‬
‫-اونا به من نیاز دارن.‬
‫ گفتی ما...‬
‫گفتی ما...‬
‫-اونا به من نیاز دارن.‬
‫-من بهت نیاز دارم.‬
‫من بهت نیاز دارم.‬
‫لطفاً. لطفاً.‬
‫ هیبریدها. ‫یه هیبرید هست.‬
‫دارن میان.‬
‫-ما جلوشون رو می‌گیریم. شما برید!‬
‫-یالا. ‫-برو.‬
‫-همه برید! برید! ‫-نه! مامان، نه!‬
‫با من!‬
‫-اون‌ور نه. این‌ور.‬
‫-چی؟ ‫-یالا.‬
‫-ولی، بابا، ما باید‬
‫-با اونا بریم. ‫-نه. حرکت کن!‬
‫-کاری که باید بکنی رو بکن.‬
‫ حرکت کنید. ‫نزدیکیم.‬
‫ دیگه چقدر مونده؟‬
‫ زیاد نمونده.‬
‫یادت میاد قصه‌هایی که برات تعریف کردم؟‬
‫اون وقتا، قبل از اینکه تو به دنیا بیای،‬
‫وقتی من و مامان می‌رفتیم ماهیگیری؟‬
‫ منظورت وقتیه که ماهی بود؟‬
‫فکر کردم خودت اونا رو از خودت درآوردی.‬
‫ بگیرش.‬
‫کوچیکه، ولی قابل استفاده تو دریاست.‬
‫-اونقدرام کوچیک نیست.‬
‫ما هنوز می‌تونیم چند نفر ‫از اونا رو با خودمون ببریم.‬
‫-این مسیر ماست، نه اونا.‬
‫-ولی ما می‌تونیم کمک کنیم.‬
‫-ویلا، این مسیر ماست. تو و من.‬
‫ما الان نمی‌تونیم به کس ‫دیگه‌ای فکر کنیم، باشه؟‬
‫یالا.‬
‫-اینجوری نیست که دنیا نابود می‌شه؟‬
‫-لطفاً. طناب رو باز کن.‬
‫ هی.‬
‫مال شماست؟‬
‫ نه. نه.‬
‫ما فقط داریم چکش ‫می‌کنیم، دنبال غذا می‌گردیم.‬
‫-قایقتونه.‬
‫-باشه. باشه. قایق ماست.‬
‫ و تو قراره منو از اینجا ببری.‬
‫اون چیزا دارن میان.‬
‫یالا. ‫بذارش تو آب.‬
‫-باشه، ما بدون بنزین خیلی دور نمی‌ریم.‬
‫فکر می‌کنی من اینجا با یه باک‬
‫پر بنزین، می‌ذارمش که یکی بدزدتش؟‬
‫نه. موتور خشکه.‬
‫-پس بنزین کوفتی کجاست؟‬
‫-تو صندوق عقب یکی از ماشین‌های دور و بره.‬
‫-باشه. یالا.‬
‫یالا.‬
‫-ویلا، اینجا بمون. همینجا بمون. باشه؟‬
‫ بریم. ‫ باشه.‬
‫فقط تویی؟‬
‫-الان دیگه آره.‬
‫تا حالا فکر کردی معنیش چیه؟‬
‫-چی؟‬
‫-معنیش چیه که فقط ماها ضربه می‌خوریم؟‬
‫نه همسرامون، نه مادرامون، نه دخترامون.‬
‫-خب، زن‌ها هم تغییر کردن. ‫زیست‌شناسی مردانه‌اس.‬
‫-به کروموزوم Y حمله می‌کنه... ‫-ما شیطانی هستیم.‬
‫معنیش اینه.‬
‫دنیا انتقام می‌خواست، و ‫می‌دونست کیو مقصر بدونه.‬
‫بعضی چیزا رو نمی‌تونی از خودت پاک کنی.‬
‫بازش کن.‬
‫-دارم کلیدم رو برمی‌دارم.‬
‫-یالا، یالا. ‫بریم.‬
‫-اون مرد چی شد؟‬
‫ ترسید. فرار کرد.‬
‫یالا، کمکم کن.‬
‫ با شمارش من.‬
‫یک، دو، سه.‬
‫-چی می‌گی، بِیر؟‬
‫می‌خوای صبحونه بخوریم؟‬
‫محکم بگیر، بِیر.‬
‫نزدیکیم.‬
‫متاسفم، خانم تِرن.‬
‫فقط سه تا برمی‌دارم.‬
‫خودت می‌بینی.‬
‫داشتن فقط یکی هم اونقدر بد نیست.‬
‫-هیچی تو تله‌ها نیست؟‬
‫-اِم-اِم.‬
‫چی؟‬
‫-اوه، یالا. ‫تو همیشه خوشحال می‌شی‬
‫وقتی تله‌ها خالی ان.‬
‫-این درست نیست.‬
‫ باید بخوریم، ویلا.‬
‫نه فقط لوبیا کنسرو شده ‫و ته مونده‌های باغچه.‬
‫و تو به پروتئین نیاز داری.‬
‫-تو هم همینطور، لاغرمردنی!‬
‫ببین.‬
‫-بهت گفتم اون بالا رفتن خیلی ریسکیه.‬
‫-آسونه، بابا.‬
‫ حالا، غرور کاذب نگیرتت، خانم کوچولو.‬
‫اگه بلایی سرت بیاد...‬
‫باشه، ‫ببرشون تو.‬
‫وقتی کارم تموم شد می‌خوریمشون.‬
‫کمی چوب بنداز رو آتیش.‬
‫اونای خشک رو: ‫اونای تر خیلی دوده.‬
‫-چرا بعضی وقتا نمی‌ذاری من چوب بشکنم؟‬
‫هان؟ هوم؟‬
‫منظورم اینه که من می‌تونم ‫یه تبر رو مثل کودیاک‬
‫سر یه بریکر رو قطع کنم، برخلاف تو.‬
‫ اوه، آره؟ ‫اینجوری فکر می‌کنی؟‬
‫ داری منو امتحان می‌کنی؟‬
‫ باشه، نشونم بده.‬
‫ باشه.‬
‫-یالا.‬
‫نشونم بده چجوری اون شمشیر رو می‌چرخونی.‬
‫اگه برنده بشی، می‌ذارم بقیه رو تو بشکنی.‬
‫یالا.‬
‫ها!‬
‫-تو آماده نیستی، ویلا.‬
‫به آموزش بیشتری نیاز داری.‬
‫اوه، خوبه. آتیش‌گیره.‬
‫دیدی چی شد‬
‫وقتی اولش اینجوری روبرو بهم نزدیک شدی؟‬
‫من فِیک زدم، تو رد شدی ‫و من از پشت اومدم‬
‫و به نفع خودم تموم شد. فهمیدی؟‬
‫
‫-خوبه. نگران نباش، ‫یه دونه دیگه برات می‌تراشم.‬
‫کمی از این هیزم رو بیار تو، باشه؟‬
‫ویژه امشب فقط:‬
‫املت تخم مرغ تِرن،‬
‫لوبیا سبز فرانسوی.‬
‫تا می‌تونید بگیریدش.‬
‫داری چیکار می‌کنی؟‬
‫-من روشی که اون انجام داد رو دوست دارم.‬
‫می‌تونی کمکم کنی؟‬
‫-باشه. دارم میام.‬
‫-اون بهت یاد داد؟‬
‫ نه. من باید با تماشای اون یاد می‌گرفتم.‬
‫درست مثل تو که با تماشای ‫من داری یاد می‌گیری...‬
‫شکار کردن، دویدن، ‫بالا رفتن، جنگیدن.‬
‫زنده موندن.‬
‫و وقتی این جنگ تموم ‫شه، بقیه رو یاد می‌گیری.‬
‫-بقیه چیه؟‬
‫-زندگی کردن.‬
‫-اون الان چجوری می‌دونه من چه شکلیم؟‬
‫ اوه، ویلا، ‫فقط یه سال گذشته.‬
‫-فقط؟‬
‫اون ممکنه تو خیابون از ‫کنارم رد شه و منو نشناسه.‬
‫-اوه، فکر می‌کنم ‫داری اغراق می‌کنی.‬
‫-فکر می‌کنی ‫اون کودیاک رو دیده؟‬
‫-حتماً. البته.‬
‫چرا که نه؟‬
‫-اگه با کودیاک باشه، ‫امنه.‬
‫ باشه.‬
‫چطوره؟‬
‫-دقیقاً مثل ‫کاریه که اون انجام داد.‬
‫ممنون.‬
‫-می‌تونیم بخوریم؟‬
‫باشه. فقط یکی‬
‫و بعدش غذا می‌خوری، باشه؟‬
‫فقط یه قصه، ‫بعدش غذا می‌خوریم.‬
‫این قصه وقتیه که‬
‫کودیاک خیلی شمال بود.‬
‫داشت هیزم جمع می‌کرد‬
‫برای زمستون طولانی ‫و سرد پیش رو.‬
‫حالا یادت باشه، برای کودیاک، ‫جمع کردن هیزم‬
‫مثل کاری که ما می‌کنیم نیست، ‫برداشتن چوب و کُنده.‬
‫نه، نه.‬
‫اون می‌تونست یه درخت ‫کامل رو با تبرش قطع کنه،‬
‫یه جنگل کامل...‬
‫و با هر ضربه ‫اون تبر قدرتمند،‬
‫رعد و برق در آسمون می‌غرید.‬
‫می‌دونی، ‫اون تبر رو خودش ساخته بود.‬
‫اون دسته رو ‫از یه درخت بلوط انگلیسی تراشیده بود‬
‫که رعد و برق بهش خورده بود،‬
‫و اون رو از فولاد ‫یه معدن قدیمی ولزی درست کرده بود.‬
‫به سختی الماس.‬
‫نابودنشدنی.‬
‫روزی که داشت برمی‌گشت ‫به اردوگاهش...‬
‫چیزی شنید،‬
‫چیزی که هیچ کس ‫تا حالا نشنیده بود.‬
‫اون اولین کسی بود که دیدش. ‫استیچ.‬
‫و از توش خزیدن--‬
‫ بریکرها. ‫‬
‫-ولی اون نترسید؟‬
‫-البته که ‫نترسید.‬
‫اون آماده جنگیدن بود.‬
‫ آره. و جنگید.‬
‫و صد تا بریکر رو نابود کرد‬
‫با یه ضربه تبر قدرتمندش.‬
‫-خب، در واقع، ‫یه بریکر بود.‬
‫-اوه.‬
‫ ولی اون اولین بود.‬
‫خیلی‌های دیگه بعدش اومدن، ‫ما اینو می‌دونیم.‬
‫ولی این اولین بود،‬
‫و اینجوری یاد گرفتیم ‫که برای کشتن اونا، باید...‬
‫-...سرش رو قطع کنی.‬
‫قطع عضو. تنها راهشه.‬
‫-تنها راه نیست.‬
‫سریع‌ترین راهه. ‫گلوله‌ها کار می‌کنن،‬
‫ولی اونقدر موثر نیستن.‬
‫سرعتشون رو کم می‌کنه، ‫ولی نمی‌کشتشون.‬
‫تموم شد. وقت شامه.‬
‫-این قصه‌ها...‬
‫ آره؟‬
‫-درباره کودیاک...‬
‫ ‬
‫-تو اونا رو خیلی خوب می‌دونی.‬
‫-هر پدری می‌دونه.‬
‫-مطمئنی...؟‬
‫-چی؟‬
‫-...اون تو نیستی؟‬
‫ ویلا.‬
‫خب، شبیه توئه.‬
‫قوی. قدرتمند.‬
‫با تبر خوبه.‬
‫-اوه، لطفاً. ‫ادامه بده، ادامه بده.‬
‫-وقتی می‌جنگیدم، ‫ما به نبرد می‌رفتیم‬
‫با این علم که یه غول بیرون هست با تبری‬
‫که از رعد و برق ساخته ‫شده و بریکرها رو می‌بُره‬
‫مثل چاقوی داغ تو کره.‬
‫کودیاک بهمون امید می‌ده.‬
‫اگه اون می‌تونست پابرجا بمونه،‬
‫اگه اون می‌تونست این دنیا رو ‫از نابودی نجات بده--‬
‫-شاید تو می‌تونستی.‬
‫چون اون کاملاً تویی.‬
‫-ویلا، این قصه‌ها ‫مهم‌ان.‬
‫ما باید به تعریف کردنشون ادامه بدیم ‫که چطور استیچ باز شد،‬
‫چطور اولین بریکرها اومدن، ‫بعد هیبریدها،‬
‫و چطور ما پابرجا موندیم، ‫چطور مبارزه کردیم،‬
‫قهرمانامون رو پیدا کردیم.‬
‫و یه روز، ‫وقتی این دنیا روشن‬
‫و سبز و دوباره زنده شد،‬
‫برمی‌گردیم.‬
‫-تو اینو باور داری؟‬
‫ اوه، آره، باور دارم.‬
‫-چرا؟‬
‫-چون وقتی بهت نگاه می‌کنم، ‫یادم میاد.‬
‫-چی؟‬
‫-امید.‬
‫آره. حالا شامت رو بخور.‬
‫ گفتی اینجا خرگوش بوده.‬
‫راسته؟‬
‫ اوه، آره. صدها تا.‬
‫-اینجا خیلی سرده. اه.‬
‫فکر می‌کنی اون گرمه، بِیر؟‬
‫نه، اون مثل تو خز نداره!‬
‫می‌دونم داره می‌جنگه، ولی...‬
‫هرجا که هست...‬
‫فقط امیدوارم گرمش باشه.‬
‫اونا نمی‌تونن ما رو ببینن، ‫می‌تونن؟‬
‫ نه. اونا مثل ما نمی‌بینن.‬
‫حتی فکر نمی‌کنم ‫چشم داشته باشن.‬
‫ولی اونا حس‌های دیگه‌ای دارن، ‫که ما نداریم.‬
‫و هیبریدها...‬
‫خب، بریکرها از اونا به عنوان ‫چشم و گوششون استفاده می‌کنن،‬
‫یه جورایی انگار ‫به هم وصل‌ان، می‌دونی؟‬
‫مغز به مغز.‬
‫-ولی اونا نمی‌دونن ‫ما اینجا هستیم، درسته؟‬
‫تو این جزیره؟‬
‫-اگه می‌دونستن، عزیزم، ‫ما تو این جزیره نبودیم.‬
‫-مین‌های زمینی چی؟‬
‫-فقط یه احتیاطه.‬
‫-برای متوقف کردن بریکرها؟‬
‫-برای متوقف کردن هرکسی.‬
‫بیا، بخور.‬
‫به انرژیت نیاز خواهی داشت.‬
‫-چرا می‌خوان به ما آسیب بزنن‬
‫اگه ما کاری بهشون نکردیم؟‬
‫-درس‌های ما درباره ‫حشرات، مورچه‌ها رو یادته؟‬
‫چجوری زنبور رو می‌کشتن‬
‫که سعی داشت به لونه ‫مورچه‌هاشون حمله کنه؟‬
‫-آره.‬
‫خب، شاید این‌طوریه.‬
‫فکر می‌کنن ما مثل زنبوریم که داریم ‫خونه‌شونو اشغال می‌کنیم‬
‫واسه همین تهدید رو از بین می‌برن.‬
‫ما رو.‬
‫اینجا خونه ما هم هست.‬
‫همین‌طوره، همین‌طوره.‬
‫پس بهتره آماده باشیم ‫واسه جنگیدن براش.‬
‫آماده جنگیدنی، لندهور؟‬
‫ سی و سه ثانیه.‬
‫صداشونو نمی‌شنوی؟‬
‫بریکرها دارن میان.‬
‫وقتی صدای شیپورمو می‌شنوی ‫چیکار می‌کنی؟‬
‫ برو کلبه.‬
‫ چهل و هشت ثانیه.‬
‫کلبه از "صخره‌های سفید" ‫کدوم سمته؟‬
‫ شمال!‬
‫ چقدر دور؟‬
‫ چهار دهم مایل.‬
‫ سریع‌تر، لندهور. یالا.‬
‫جاخالی بده از اون بریکرها.‬
‫هایبریدها دارن میان.‬
‫دارن میان سراغ ‫سگ کوچولوت.‬
‫-"نجاتم بده، ویلا. نجاتم بده."‬
‫ پنجاه و نه.‬
‫کدوم سمت باید بری ‫تا ساحل قایق‌ها!؟‬
‫ شرق... نه، جنوب!!‬
‫ پشت سرتن.‬
‫یالا. ‫تکون بخور، لندهور.‬
‫بریکرها دارن میان.‬
‫یالا. ‫تقریباً رسیدیم.‬
‫ یک دقیقه و ده.‬
‫ چجوری یه بریکر رو می‌کشی؟ ‫ چی؟‬
‫چجوری یه بریکر رو می‌کشی؟‬
‫ سر قطع کن. ‫ نشونم بده.‬
‫ یه هایبرید چطور؟‬
‫ سر قطع کن.‬
‫ نه، کافی نیست.‬
‫ مغزش.‬
‫مغزشو خُرد کن!‬
‫ یک دقیقه و بیست و دو. ‫بد نیست.‬
‫ولی می‌تونی بهتر باشی.‬
‫حسش می‌کنی، لندهور؟‬
‫سوزش جنگجو.‬
‫ باشه. حالا چی؟‬
‫ آماده!‬
‫حاضر--‬
‫یالا، لندهور!‬
‫ آره، می‌دونم، بِر.‬
‫اون یه هیولاست.‬
‫ پاداشت.‬
‫ بابت نمردن؟‬
‫ بابت جا نزدن.‬
‫ حشره نیست که؟‬
‫ کاش بود.‬
‫پروتئین بیشتر.‬
‫ اینا چین؟‬
‫ توت‌فرنگی. یکی امتحان کن.‬
‫همیشه اینجا وحشی رشد می‌کردن.‬
‫فکر می‌کردم با بقیه چیزا ‫از بین رفتن.‬
‫ولی این جزیره، خاصه.‬
‫یه جوری هنوز ‫دووم آوردن.‬
‫ تقسیمشون کنیم؟‬
‫ نه، همه‌ش مال تو.‬
‫ قبلاً امتحانشون کردم. ‫ باشه.‬
‫ نه، نه. ‫ اه.‬
‫ فقط قسمت قرمزیش.‬
‫ آه.‬
‫ آره.‬
‫لذت‌های کوچیک زندگی.‬
‫قبلاً خیلی بیشتر از اینا بود، ‫تو گذشته.‬
‫ توت‌فرنگی‌ها؟‬
‫ لذت‌ها.‬
‫مامانت...‬
‫وقتی ازدواج کردیم، ‫درست قبل از به دنیا اومدنت،‬
‫قبل از استیچ،‬
‫تنها چیزی که برای ‫مراسم عروسی می‌خواست‬
‫کیک توت‌فرنگی بود.‬
‫کیک توت‌فرنگی چیه؟‬
‫ یه کیک زرده، ‫خامه زده شده شیرین،‬
‫و ده‌ها تا از اینا.‬
‫ ده‌ها تا؟‬
‫دوستشون داشت؟‬
‫ دوستشون داشت؟!‬
‫کل کیک لعنتی رو خورد.‬
‫یه خرده هم برای کسی ‫نذاشت.‬
‫اون...‬
‫اون روح هر مهمونیه.‬
‫همیشه همین‌طور بوده.‬
‫و عاشق توت‌فرنگیه.‬
‫مثل تو، ظاهراً.‬
‫ بمیر، بریکر، بمیر!‬
‫چجوری یه بریکر رو می‌کشی، ‫بِر؟‬
‫اوه، باشه...‬
‫بهت گفتم، ‫باید سرشو قطع کنی.‬
‫تقریباً رسیدیم.‬
‫اوه، غر نزن، بِر.‬
‫فکر نمی‌کنم این کارو بکنم.‬
‫باورم نمیشه ‫فکر می‌کنه هنوز آماده نیستم.‬
‫"ویلا، به اندازه کافی قوی نیستی ‫برای جنگیدن."‬
‫که مثل مامان بجنگم.‬
‫می‌دونی چیه؟ نه...‬
‫اون فقط فکر می‌کنه من نمی‌تونم ‫کاری که اون با اون مرد کرد رو بکنم،‬
‫ولی اگه لازم باشه می‌تونم بجنگم...‬
‫هی!‬
‫اوه، نه، نه، نه، نه.‬
‫وایسا! وایسا!‬
‫تکون نخور! وایسا!‬
‫همین الان تکون خوردن رو بس کن!‬
‫وایسا! وایسا! وایسا!‬
‫وااایسا!‬
‫باشه. مشکلی نیست.‬
‫فقط...‬
‫باشه، نه، تو خوبی.‬
‫باشه، فقط تکون نخور ‫و یه قدم برو عقب، باشه؟‬
‫فقط...‬
‫ فقط به پاهام نگاه کن، ‫باشه؟‬
‫تو یه دونه.‬
‫باشه. حالا دو تا.‬
‫باشه، باشه. تکون نخور.‬
‫بیا از این فاصله بگیریم.‬
‫باشه.‬
‫اوه.‬
‫باشه.‬
‫ام... تو خوبی.‬
‫تو خوبی.‬
‫ می‌خوای بگی ‫چی شده؟‬
‫تنهایی؟‬
‫کسی اونجاست؟‬
‫ همه.‬
‫همه‌شون اون بیرونن.‬
‫ نه. همه خوبن.‬
‫نه، نه، نه، نه، نه. ‫اشکالی نداره.‬
‫نه، خوبه، باشه؟‬
‫ام... ا... ا، نه. ‫باشه، می‌دونی چیه؟‬
‫من می‌خوام...‬
‫می‌برمت یه جای گرم، باشه؟‬
‫بیا... بیا بریم ‫یه جای گرم.‬
‫باشه. این مال منه.‬
‫اشکالی نداره.‬
‫فقط دستمو بگیر، ‫و بیا ببرمت تو.‬
‫باشه، ‫فقط یکم جلوتر.‬
‫همونجا وایسا.‬
‫آتیش روشن می‌کنم، باشه؟‬
‫بیا گرمت کنیم.‬
‫ بیا اینم.‬
‫یه چیزی بخور.‬
‫باید تشنه باشی.‬
‫داری خونریزی می‌کنی.‬
‫ حتماً سرم ‫به قایق خورده.‬
‫ کدوم قایق؟‬
‫ داشتیم می‌رفتیم بالا ساحل ‫به خونه مادربزرگم.‬
‫می‌گفت اونجا امن‌تره.‬
‫یه چیزی از زیر آب اومد بالا.‬
‫ما رو واژگون کرد.‬
‫بابام، داداشم، ‫همه‌مون افتادیم تو آب.‬
‫نمی‌دونستیم اونا می‌تونن شنا کنن،‬
‫ و بزرگ بود. ‫ نه، اشکالی نداره.‬
‫حالا خوبی.‬
‫من ویلا هستم.‬
‫اسمت چیه؟‬
‫ رُز.‬
‫ولی همه صدام می‌کنن رُزی.‬
‫ آخرین بار کی ‫غذا خوردی، رُزی؟‬
‫باشه، ام... این تنها ‫چیزیه که برام مونده.‬
‫می‌رم و برات ‫یه غذای واقعی میارم، باشه؟‬
‫ نه. ‫ اشکالی نداره.‬
‫باید غذا بخوری.‬
‫به پروتئین نیاز داری.‬
‫باشه، تنها کاری که باید بکنی اینه که ‫مطمئن بشی آتیش خاموش نمیشه.‬
‫ نمی‌تونم. ‫ معلومه که می‌تونی.‬
‫فقط کافیه ‫یه تنه چوب بذاری،‬
‫مطمئن بشی که خاموش نمیشه.‬
‫ لطفاً نرو.‬
‫ باشه.‬
‫میمونم... ‫یکم بیشتر.‬
‫ویلا!‬
‫ویلا! ویلا گوریل!‬
‫ مامان...‬
‫اومدی.‬
‫ وقت زیادی نداریم. ‫بریم.‬
‫پای قایق‌ها منتظرن.‬
‫ ولی مامان--‬
‫ باید همین الان بریم. ‫وقت نداریم.‬
‫ ولی بابا چی؟‬
‫نمیشه بابا رو همین‌طوری ول کنیم.‬
‫باید بریم دنبالش.‬
‫ ما به سرباز نیاز داریم، ویلا.‬
‫جنگجوهایی مثل تو.‬
‫اون دیگه نمی‌تونه بجنگه.‬
‫ولی تو می‌تونی.‬
‫ من؟ ولی مامان--‬
‫ چیه؟ ‫آماده نیستی؟‬
‫ من--‬
‫آماده نیستی؟!‬
‫ م--متاسفم.‬
‫ ما کاملاً مصون نیستیم، ‫می‌دونی که؟‬
‫مهم نیست ‫چقدر خفن باشیم.‬
‫چهار دهم مایل، دقیقاً شرق!‬
‫بابا!‬
‫اوه، خدای من.‬
‫ویلا. خوبی؟‬
‫ خوبم.‬
‫ تمام روز نبودی.‬
‫م--من تمام جزیره رو گشتم.‬
‫شیپور رو زدم. ‫نشنیدی؟‬
‫ من... تو بیشه کاج‌ها ‫خوابم برد‬
‫به خاطر تمام تمرین‌ها.‬
‫متاسفم.‬
‫ بشین. ‫برات غذا درست می‌کنم.‬
‫شاید متوجه شده باشی‬
‫که اینجا زنده موندن ‫آسون نیست.‬
‫غذاهای کنسروی تموم شده.‬
‫باغچه تموم شده.‬
‫روی ته مونده‌ها داریم ‫زندگی می‌کنیم، ویلا.‬
‫باید مراقب باشیم. ‫باید باهوش باشیم.‬
‫ اون تفنگ...‬
‫مال اون مرد بود، نه؟‬
‫اون شبی که اینجا اومدیم ‫همه رو پشت سر گذاشتیم.‬
‫ انتخابی نداشتیم. ‫اون شب نه.‬
‫ مامان داشت.‬
‫ چی؟‬
‫ انتخاب داشت.‬
‫ولی اون تصمیم گرفت ما رو ترک کنه.‬
‫ مامان باید می‌رفت ‫تا دنیا رو نجات بده،‬
‫و من باید تو رو نجات می‌دادم.‬
‫ شما همه بدین؟‬
‫ چی؟‬
‫ مردها. شما همه...‬
‫بدین چون شما می‌تونین تغییر کنین ‫و ما نمی‌تونیم؟‬
‫ نه، ویلا. ‫معلومه که نه.‬
‫همه مردها بد نیستن.‬
‫و دخترها هم می‌تونن تغییر کنن، ‫یادته؟‬
‫فقط احتمالش کمتره.‬
‫ بریکر کشتی؟‬
‫ معلومه، ‫داستان‌هاشو برات تعریف کردم.‬
‫وقتی نوبت بهش برسه،‬
‫اگه نوبتش برسه، ‫تو هم همین کارو می‌کنی.‬
‫ هایبریدها؟‬
‫ آره، ولی به این راحتی نیست.‬
‫اونا قبلاً مثل ما بودن.‬
‫ یه آدم رو می‌کشی؟‬
‫ اگه به هر طریقی تو یا مامان رو ‫تهدید کنن؟‬
‫آره، می‌کشم.‬
‫خیلی خب.‬
‫باید یه سوپ بخوری.‬
‫ چهار دهم مایل ‫دقیقاً جنوب.‬
‫باشه، آروم‌تر.‬
‫زیاد از اونا ندارم.‬
‫بهتره مزه‌مزه‌اش کنی.‬
‫ اینجا زندگی می‌کنی؟‬
‫ اوه، نه. من...‬
‫من فقط گاهی اوقات میام اینجا ‫تا از همه چی فرار کنم.‬
‫مثل یه پاتوق دخترونه‌ست.‬
‫ تنهایی؟ ‫مثل من؟‬
‫ آره.‬
‫ واقعاً کجا زندگی می‌کنی؟‬
‫ ام... هی، می‌خوای ‫چیزی رو ببینی؟‬
‫ حتماً.‬
‫ دنیا قبلاً این شکلی بود،‬
‫قبل از اینکه استیچ باز بشه.‬
‫همه خیلی ‫خوشحال به نظر می‌رسیدن.‬
‫ آره، همین‌طور بود.‬
‫بابام می‌گفت به اینا ‫ماهی می‌گفتن.‬
‫ ماهی؟ ‫ آره.‬
‫ اینا چین؟‬
‫ نمی‌دونم.‬
‫یه جورایی شبیه ‫بریکرها هستن.‬
‫مامانم می‌گفت ‫اون موقع گل‌ها بودن.‬
‫هزاران تا. ‫رنگ‌هایی که هیچ‌وقت ندیدی.‬
‫همه چیز زنده بود.‬
‫دنیا روشن ‫و زیبا بود.‬
‫ دلتنگ بابامم... ‫و داداشم.‬
‫ اشکالی نداره. ‫مطمئنم اونا خوبن.‬
‫احتمالاً همین الان ‫اون بیرون دنبال تو می‌گردن.‬
‫ اسمش چیه؟‬
‫ بِر.‬
‫ بِر؟ اون سگ نیست؟‬
‫ اون یه سگه، ‫ولی من بهش می‌گم بِر‬
‫چون با کُدیاک می‌جنگه.‬
‫ کُدیاک مرده.‬
‫ چی؟‬
‫ خب، اگه زنده بود‬
‫و می‌تونست تمام کارهایی ‫که می‌گن رو بکنه،‬
‫تا الان برنده شده بودیم.‬
‫ اون نمی‌تونه تنهایی انجامش بده.‬
‫اون هم به کمک ما نیاز داره.‬
‫داستان دوست داری؟‬
‫این داستان کُدیاک‬
‫و اولین نبرد ‫با بریکرهاست.‬
‫بعد از این بود که ‫اولین استیچ باز شد،‬
‫و کُدیاک از قبل ‫یه رهبر بین مردها بود.‬
‫کُدیاک و مردها ‫تک تک بریکرهایی رو که بهشون حمله کردن‬
‫کشتند.‬
‫فکر می‌کردیم ‫نبرد رو برده بودیم.‬
‫اینجا بود که متوجه شدن‬
‫بریکرها تنها دشمنشون نیستن.‬
‫ ما با خودمون هم ‫می‌جنگیدیم.‬
‫ پس «کودیاک» اولین «هایبرید» رو کشت؟‬
‫ آره، و بهمون گفت چطوری باید انجامش بدیم.‬
‫باید مغزشون رو له کنی.‬
‫ هیچ‌چیزی دیگه‌ای جلوشون رو نمی‌گیره.‬
‫ درسته.‬
‫«کودیاک» نمرده.‬
‫اون بیرونه، داره واسه ما و با ما می‌جنگه.‬
‫و با هم، اون شکاف رو می‌بندیم،‬
‫و دنیا دیگه این‌قدر داغون نمی‌مونه.‬
‫می‌بینی. خب، دیگه من برم.‬
‫زود با یه کم غذای بیشتر برمی‌گردم.‬
‫حالت خوب می‌مونه؟‬
‫ام... این واسه توئه، تا گرم نگهت داره.‬
‫کِی می‌تونم برم؟‬
‫ به‌زودی.‬
‫یالا!‬
‫سی و سه ثانیه.‬
‫سریع‌تر. این از همه بهتر بود.‬
‫یالا جوجه. بزنش.‬
‫روی اون کُنده بمون. تمرکز کن.‬
‫ادامه بده.‬
‫یالا! آفرین.‬
‫دختر خودمی.‬
‫ می‌تونی انجامش بدی.‬
‫یالا «ویلا».‬
‫زیرِ یه دقیقه‌ست.‬
‫این بهترین رکوردته، «ویلا».‬
‫ادامه بده.‬
‫این بهترین زمانته تا الان.‬
‫داری به چی فکر می‌کنی؟‬
‫ اونا «بریکر» هستن یا «هایبرید»؟‬
‫ اوه، فقط بکششون!‬
‫ خوبه.‬
‫الان سرِ چهار تا «بریکر» رو زدی.‬
‫اما حالا... حالا...‬
‫یه «هایبرید» داره میاد.‬
‫اگه من بهت بزنم، اونا هم بهت می‌زنن.‬
‫اگه اونا بهت بزنن، دیگه ‫خبری از گل‌ولای نیست.‬
‫یاه!‬
‫ یالا بابا.‬
‫ یالا.‬
‫پس یالا.‬
‫بابا، حالت خوبه؟‬
‫ من بابای تو نیستم.‬
‫
‫ تسلیم می‌شی، «هایبرید»؟!‬
‫ «هایبریدها» تسلیم نمی‌شن!‬
‫قایم شدن نجاتت نمی‌ده، خوک کوچولو.‬
‫ بیا بیرون، بیا بیرون، هر جا که...‬
‫ بابا؟!‬
‫نه.‬
‫بابا؟‬
‫باشه، باشه.‬
‫ حالت خوبه؟‬
‫باشه. باشه.‬
‫سعی کن بلند شی.‬
‫ الان خوبم.‬
‫اون چوبم رو می‌دی بهم؟‬
‫ باشه.‬
‫ من آتیش رو روشن می‌کنم.‬
‫یه کم سوپ واست گرم می‌کنم، باشه؟‬
‫ نه.‬
‫ بابا...‬
‫ خوبم.‬
‫ تو چیزی نمی‌خوری.‬
‫ معلومه که می‌خورم.‬
‫ نه.‬
‫تو نمی‌خوری تا من بتونم بخورم.‬
‫ «ویلا»، باید جیره‌بندی رو ادامه بدیم‬
‫تا وقتی که اون بیاد.‬
‫ اگه نیاد چی؟‬
‫ این‌طوری نگو.‬
‫ اگه جنگ رو ببازن چی؟‬
‫اون‌وقت منو واسه چی اینجا نگه داشتی؟‬
‫ واسه هیچی. نه، واسه هیچی نه.‬
‫ فقط قراره اینجا بمونم؟‬
‫سنگ جابه‌جا کنم؟‬
‫چوب و شمشیر چوبی تکون بدم؟‬
‫واسه جنگ آموزشم می‌دی؟‬
‫حتی نمی‌ذاری بجنگم.‬
‫ من فقط واسه جنگیدن آموزشت نمی‌دم «ویلا».‬
‫دارم آموزشت می‌دم تا زندگی کنی.‬
‫ این کجاش زندگیه؟‬
‫اینجا مثل زندانه.‬
‫ما اینجا موندیم و هیچ‌کاری نمی‌کنیم،‬
‫در حالی که اون بیرون مامان هر کاری...‬
‫ پنج سال!‬
‫پنج سال جنگیدم.‬
‫و مادرت هنوز اون بیرون داره می‌جنگه.‬
‫ما همه‌چیز رو از دست دادیم «ویلا».‬
‫همه‌چیز رو!‬
‫هیچ‌وقت نگو هیچ‌کاری نکردیم.‬
‫متاسفم.‬
‫اون خیلی دوستت داره.‬
‫ پس چرا اینجا نیست؟‬
‫به مامانت قول دادم‬
‫تا وقتی آماده نشدی، این رو بهت ندم.‬
‫خب، امروز... ثابت کردی که آماده‌ای.‬
‫این مال من بود...‬
‫و حالا مال توئه.‬
‫فردا بهت نشون می‌دم چطوری مثل اون بجنگی.‬
‫میرم یه سری به تله‌های خرگوش بزنم.‬
‫ عالیه. پس واسه ناهار خوراک خرگوش داریم.‬
‫ من برگشتم.‬
‫امیدوارم ساردین دوست داشته باشی.‬
‫چرا باید اون...؟‬
‫نه.‬
‫اوه، «بِر».‬
‫«رُزی»؟‬
‫«رزی»، چرا با «بر» این کار رو کردی؟‬
‫«رزی»؟‬
‫حالت خوبه؟‬
‫ هی!‬
‫ بیا.‬
‫بیا بریم. بیا بریم. یالا.‬
‫بیا همین‌جا واسه شب بمونیم.‬
‫بذار ببینمت.‬
‫ اون... زخمی شدی؟ نه.‬
‫ بریدگی داری؟ جایی‌ت خراش برداشته؟‬
‫ من چیکار کردم؟ من چیکار کردم؟‬
‫ «ویلا»... اون فقط یه دختربچه بود.‬
‫فکرش رو نمی‌کردم...‬
‫ به من گوش بده. متاسفم.‬
‫ به من گوش بده!‬
‫الان دیگه هیچ‌کدوم از اینا مهم نیست.‬
‫اون صداشون زد. بهشون علامت داد.‬
‫یادت هست چی بهت گفتم؟ ‫«بریکرها» و «هایبریدها»،‬
‫اونا به هم وصلن.‬
‫اونا الان دیگه می‌دونن ‫ما اینجاییم، پس باید بریم.‬
‫ کجا میریم؟‬
‫ خلیج قایق‌ها.‬
‫ببین، تو واسه همین آموزش دیدی «ویلا».‬
‫«بریکرها» دارن میان،‬
‫و همه‌چیز رو اینجا نابود می‌کنن،‬
‫تا وقتی که اینجا هم مثل اون‌ور بشه.‬
‫ داریم برمی‌گردیم؟‬
‫داریم میریم... خونه؟‬
‫ نه، میریم یه جایی.‬
‫فقط اینجا نه.‬
‫ بابا، می‌ترسم.‬
‫ بذار چیزی که ازش می‌ترسی،‬
‫باعث پیشرفتت بشه، یادت هست؟‬
‫بیا.‬
‫ما سمتِ اشتباهِ جزیره هستیم.‬
‫پیاده‌روی طولانی‌ای تا ‫اون سمتِ جزیره داریم.‬
‫ هیچ‌وقت بهم نگفتی اونا می‌تونن شنا کنن.‬
‫ اونا شکارچی‌ان «ویلا».‬
‫وقتی بوی شکار به دماغشون ‫بخوره، هیچ‌چیزی جلودارشون نیست.‬
‫مجبورن از ساحل بیان توی خشکی،‬
‫چون اونجا صخره‌اش کمتره.‬
‫مین‌ها می‌تونن یه کم سرعتشون رو کم کنن.‬
‫تا بهمون زمان بدن برسیم به خلیج.‬
‫اگه موقع شنیدن صدای ‫انفجارها هنوز تو راه باشیم،‬
‫یعنی زمان زیادی نداریم.‬
‫نهایتاً ۱۰ یا ۱۵ دقیقه.‬
‫ وقتی رسیدیم به قایق، کجا میریم؟‬
‫ جنوب.‬
‫ساحل اصلی رو سمت چپ نگه می‌داریم،‬
‫و به راهمون ادامه می‌دیم.‬
‫جنوب امن‌ترین راه‌مونه.‬
‫ باشه.‬
‫ آخ، پام.‬
‫بیا همین‌جا استراحت کنیم.‬
‫فقط یه کم.‬
‫اوضاعمون خوبه.‬
‫وقتی از جنگل کاج رد بشیم،‬
‫پنج دقیقه سرازیر تا خلیج راهه.‬
‫کلاهت کجاست؟‬
‫ دادمش به اون.‬
‫فقط می‌خواستم کمک کنم.‬
‫خدایا، همه‌ش تقصیر منه.‬
‫ نه.‬
‫این دنیا، اتفاقاتی که افتاده...‬
‫هیچ‌کدومش تقصیر تو نیست، فهمیدی؟‬
‫ آره.‬
‫ و اتفاقی که واسه اون ‫دختر افتاد هم تقصیر اون نبود.‬
‫فقط یه اتفاق بود.‬
‫بیا. اینو بخور. گرم نگهت می‌داره.‬
‫پنج دقیقه دیگه میریم.‬
‫قصه می‌خوای؟‬
‫ نه.‬
‫ نه؟ تو کی هستی؟‬
‫با دختر من چیکار کردی؟‬
‫ نه مثل بقیه.‬
‫قصه «کودیاک» نباشه.‬
‫یکی از زمان‌های قدیم می‌خوام.‬
‫ قدیم؟‬
‫ قصه‌ای که اون توش باشه.‬
‫ گفتنِ اونا دردناکه.‬
‫ واسه همینم باید تعریفشون کنی.‬
‫ همون موقع هم شایعاتی ‫درباره چیزهای وحشتناکی که‬
‫توی شمال اتفاق می‌افتاد سر زبون‌ها بود...‬
‫کلِ شهرها ویران شده بودن،‬
‫مردم قتل‌عام می‌شدن،‬
‫توسط دشمنی که هنوز نمی‌شناختیمش.‬
‫اما ما به هیچ‌کدومش اهمیت نمی‌دادیم.‬
‫ما خوشحال بودیم.‬
‫تا حالا کسی رو ندیده بودم ‫که این‌قدر پر از روشنایی باشه.‬
‫این‌قدر پر از عشق.‬
‫می‌دونستیم مهم نیست چه اتفاقی بیفته...‬
‫ما همدیگه رو داشتیم،‬
‫و برای به دنیا آوردنت ‫لحظه‌شماری می‌کردیم.‬
‫و وقتی بالاخره به دنیا اومدی،‬
‫این بره کوچولوی پر از اعتماد و شگفتی،‬
‫گریه نکردی.‬
‫جیغ نزدی.‬
‫هیچ ترسی نداشتی.‬
‫و دنیا،‬
‫فقط واسه همون یه لحظه کوتاه...‬
‫شکست‌ناپذیر بود.‬
‫شکست‌ناپذیر.‬
‫بهم گفتی که قراره سخت باشه.‬
‫کاش بهم می‌گفتی چقدر سخت.‬
‫می‌دونم که اون بیرونی،‬
‫و می‌دونم که برمی‌گردی.‬
‫خواهش می‌کنم. اگه می‌تونی زودتر بیا.‬
‫نه واسه من. واسه اون.‬
‫کمکم کن... نجاتش بدم.‬
‫اومدن. باید بریم.‬
‫ سریع‌تر. چقدر مونده؟‬
‫ راهی نیست. از همین طرف بیا.‬
‫به‌زودی می‌رسیم.‬
‫برو. بدو، بدو.‬
‫از اون‌ور.‬
‫ تو این کار رو کردی؟ چی؟‬
‫فکر کردی فقط «کودیاک» می‌تونه یه درخت رو‬
‫با یه ضربه قطع کنه؟‬
‫«بریکرها» اون‌قدر بزرگ نیستن ‫که بتونن از روی این رد بشن.‬
‫مجبورن دور بزنن، که این چند ‫دقیقه واسه‌مون زمان می‌خره،‬
‫مگر اینکه خودمون نتونیم از روش رد شیم.‬
‫پس یالا جوجه.‬
‫اول تو. از روی تخته رد شو.‬
‫میلیون‌ها بار این کار رو کردی.‬
‫یالا.‬
‫چشمت به درخت باشه.‬
‫ثابت بمون. به جلو تمرکز کن.‬
‫تمرکز کن. خوبه.‬
‫ باشه، مثل آب خوردنه.‬
‫ببین بابا!‬
‫نه! همون‌جا بمون!‬
‫
‫ مغزش رو له کن. یادت هست؟‬
‫ اون برادرش بود.‬
‫ جایی‌ت رو گاز گرفت؟ خراش؟ خونریزی؟‬
‫خوبه. برو. برو.‬
‫ می‌تونی بیای؟‬
‫می‌تونی رد بشی؟‬
‫ هی، کی به کی آموزش داده؟‬
‫فقط یه کم دیگه مونده.‬
‫ حالت خوبه؟‬
‫ یالا. بلند شو. نمی‌تونم.‬
‫ بلند شو. نمی‌تونم.‬
‫ فقط سعی کن. نمی‌تونم.‬
‫ یه لحظه از روم بلند شو.‬
‫ این باباشونه. واقعاً ‫باید همین الان بلند شی.‬
‫اون اینجاست.‬
‫ سعی کن بلند شی. «ویلا»، نمی‌تونم!‬
‫نمی‌تونم.‬
‫تو می‌تونی انجامش بدی.‬
‫واسه همین آموزش دیدی.‬
‫می‌تونی از پسش بربیای.‬
‫ آخ!‬
‫باشه.‬
‫می‌تونم کمکت کنم.‬
‫بیا بریم.‬
‫ رسیدیم.‬
‫ اوه، اون هنوز اونجاست.‬
‫ باشه.‬
‫کمکت می‌کنم بیای پایین.‬
‫ یادت هست چطوری باید بنزین برسونی‬
‫و موتور رو روشن کنی؟ ‫همون‌طور که بهت نشون دادم.‬
‫ فکر کنم.‬
‫ فکر می‌کنی؟ بلدی یا نه؟‬
‫ آره... آره، بلدم.‬
‫ طناب مهار رو می‌بری. فقط با یه ضربه.‬
‫خودش باید سُر بخوره بره پایین.‬
‫حتی لازم نیست هلش بدی.‬
‫ اما بابا، تو قراره...‬
‫نه. نه.‬
‫ به من گوش بده.‬
‫ نه.‬
‫ من تا جایی که بتونم واست زمان می‌خرم‬
‫تا بتونی به قایق برسی و بری.‬
‫من جلوشون رو می‌گیرم.‬
‫ نه، من می‌تونم بمونم و باهات بجنگم.‬
‫ می‌دونم که می‌تونی بجنگی.‬
‫قبلاً این رو بهم ثابت کردی.‬
‫نه امروز، نه الان.‬
‫ خواهش می‌کنم. بذار بمونم.‬
‫ بذار این کار رو واست ‫انجام بدم، خواهش می‌کنم.‬
‫تو یه جنگجویی، «ویلا».‬
‫پس بجنگ، اما عشق ورزیدن رو فراموش نکن.‬
‫به همه‌چیز عشق بورز، حتی به تاریکی.‬
‫ این دنیا خیلی داغونه بابا.‬
‫نمی‌تونم از پسش بربیام.‬
‫ دنیا داغون نیست، «ویلا».‬
‫چون تو رو توی خودش داره.‬
‫ اوهوم.‬
‫ آره.‬
‫ برو. خواهش می‌کنم، ویلا. ‫برو. برو.‬
‫ ویلا، برو. ‫ باشه.‬
‫فقط یه ضربه‌ی شمشیر!‬
‫ باشه.‬
‫باشه، خرس. ‫از پسش برمیایم.‬
‫نه.‬
‫نه. نه!‬
‫نه. نه.‬
‫نه.‬
‫متاسفم، خرس.‬
‫تلاشمو کردم.‬
‫یه روز ازت می‌خوان‬
‫که داستان رو براشون تعریف کنی‬
‫داستانِ اینکه دنیا چطور نجات پیدا کرد.‬
‫و تو بهشون می‌گی‬
‫که دختری به اسم ویلا بود‬
‫که قوی بود، ‫پُر از امید و ترس.‬
‫ویلا از چیزی که در انتظارش بود می‌ترسید،‬
‫اما آماده بود.‬
‫چون، مثل تمامِ ‫داستان‌های خوب،‬
‫ویلا یه قهرمان داشت.‬
‫و وقتی بخوان بدونن ‫که کُدیاک فقط یه قصه‌ست یا نه،‬
‫بهشون می‌گی...‬
‫کُدیاک واقعیه.‬
‫قهرمانی که به ویلا امید داد.‬
‫قهرمانی که به همه‌مون ‫امید می‌ده.‬
‫ برو!‬
‫
‫ زود باش!‬
‫ زود باش.‬
‫ آآآخ!‬
‫ پس بیا جلو.‬
‫این قراره داستانِ این باشه‬
‫که چطور دنیا از هم نپاشید.‬
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.