دانلود فیلم و سریال با زیرنویس چسبیده ..:: MiraMovie.Top ::.. ..:: MyZed.Top ::..
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.
باز چرا این کارو می‌کنم؟
ببخشید، ولی این... یه لحظه. برایان!
نه!
نمی‌تونی استارباک رو خونه ول کنی.
عاشق این رفیقشه.
زیادی عاشقشه، باشه؟ من و بابات هر دو گفتیم نمی‌تونی بیاریش.
نه. بابا گفت اشکالی نداره.
باشه.
استارباک؟ استارباک، گوش کن، باشه؟ می‌تونی بیای، ولی باید
خوب باشی، باشه؟ نه گاز گرفتن، نه چاله کندن، نه دزدیدن غذا.
اوه! ببین، می‌فهمه.
فارغ‌التحصیل شم. اوه، و مامانم کمکم می‌کنه تو مک‌میلان کار پیدا کنم.
تو چی؟
پولشو ندارم، ولی اگه داشتم، می‌رفتم کرنل.
کارل سیگن اونجا درس می‌ده.
کارل سیگن کیه؟
کتاب کارل سیگن رو نشنیدی؟
نه، علمی‌تخیلیه؟
نه، ستاره‌شناسه.
نوشته آدم‌ها مثل پروانه‌هان که یه روز می‌درخشن و
تا ابد.
یه جورایی غم‌انگیزه، نه؟
امیدوارم.
شاید.
می‌خواستم پیشت باشم.
اوه،
من
ببخشید. نمی‌تونم کباب کنم. باید برم.
چرا؟ گفتی انجامش می‌دی. آره، امروز بعدازظهر باید
چند تا بار ببرم.
فکر کردم بعد از اینکه کریس برت گردوند، کارهای جانبی رو ول می‌کنی.
خب، آره، ول کردم.
یه کم پول اضافه می‌خوام. مگه چیه؟
خب، اِ... قرار گذاشتیم یه روز خانوادگی داشته باشیم.
و دارن می‌رن.
و قرار گذاشتیم استارباک خونه بمونه. بعد تو به رایان گفتی می‌تونه
بیاردش.
آره. بذار پسره با سگ باشه.
یه دقیقه حرف بزنیم؟
مامان و بابا باز دعوا دارن.
فکر می‌کنی یه روز... نه.
نه، این کارو نمی‌کنن.
خب، من همین‌جا بحثو تموم می‌کنم.
باشه، از آخر هفته لذت می‌بریم و کار نمی‌کنیم.
برایان از الان داره شیطونی می‌کنه.
فقط داره ۱۳ ساله بودنشو می‌کنه. نمی‌خواد دردسر درست کنه.
حرف ستاره شد، ناسا هنوز داره یه سری موج غیرعادی در
فضا رو بررسی می‌کنه. به شوهرت
از کتابت گفتی؟
نه.
فکر نکنم قدرشو بدونه. خب، حیفه.
عاشق چیزی‌ام که تا حالا نوشتی.
ممنون.
سخته بگم چقدر غافلگیرم کرد.
هیچ‌وقت حدس نمی‌زدم بتونی همچین چیز پرشوری بنویسی. خب یعنی
واقعاً خودم نیستم. خب، عاشق بعضی جزئیات کوچیکشم
مثل اینکه همیشه یه چمدون زرد آماده نگه می‌داره که بره
نیویورک، همون لحظه که جرئتشو پیدا کنه. و اون صحنه که
چمدون رو بغل گرفته و گریه می‌کنه و بچه‌هاشو تماشا می‌کنه
که تو حیاط بازی می‌کنن، دلخراشه و قشنگ نوشته شده.
دوست دارم پیش‌نویس بعدی رو وقتی تموم شد بخونم.
خیلی از وقتتون گذاشتید. شرمنده‌ام.
دنیس، من ۴۰ سال کار شوهرمو ویرایش کردم بدون اینکه قدردانی زیادی ببینم.
با کمال میل به کسی که براش مهمه مشورت ویرایشی می‌دم.
نمی‌تونم بگم چقدر ممنونم. اوه، یه دقیقه وقت دارید؟
حتماً.
می‌خوام یه چیزی تو حیاط پشتی نشونتون بدم.
عالیه. آره.
فکر می‌کنی چیه؟
نمی‌دونم.
می‌تونم از کتابخونه یه کتاب گیاه‌شناسی بگیرم، شاید بفهمیم.
فقط نمی‌دونم چطور این‌قدر سریع رشد کرده.
مطمئنم دو روز پیش اینجا نبود.
تو دو روز؟
نکنه یکی به شوخی کاشتتش؟
نمی‌دونم چقدر خنده‌داره.
می‌خواید بکنمش؟
خفه شو بابا.
یه کم از اون بده، داداش. این کیه؟
چه حریصی.
با بابامامانت حرف زدی؟
نه.
یه کم نگرانشی؟
یه کم.
شاید اصلاً نفهمن. معلومه که می‌فهمن.
داداش بزرگ چارلز تاکر می‌زنتت لهت می‌کنه.
بچه‌ها این‌جوری‌ان، برایان. معلومه که یادش نمی‌ره.
خب، در واقع... چرت!
یه چوب انداختی لای پره‌های دوچرخه‌ش. فکر کردی چی می‌شه؟
فکر کردم مثل سوپرمن پرت می‌شه.
خب شد.
تا اون بالا. آره، شانس آوردی نمرده.
یعنی داداشش تا ببینتت، می‌کشتت. جدی می‌گم، می‌کشتت.
همه گیر دادن به من. چه فایده‌ای داره آخه؟
ولی حالا... هی، هی.
سلام، دختر.
دختر جدیده‌ست، نه؟
اوه، بشین.
وای، خوشگله.
شنیدم یه مدرسه‌ی خصوصی می‌ره.
پولدار به نظر نمیاد.
برای مدرسه‌ی خصوصی باید پولدار باشی. حتماً کاتولیکه یا
یه همچین چیزی.
دارم فکر می‌کنم کاتولیک شم.
چه خانم خوشگلی.
دیشب باز سگت اومد تو حیاط من. اوه، ببخشید.
اوه، ببخشید. خب، با صدای پارس اون لعنتی بیدار شدم.
ساکت نمی‌شد. می‌دونی دیشب نخوابیدم؟
برایان گفت چند تا راکون تو درخت‌های پشتیه. داره سر به سرت
می‌ذاره. برام مهم نیست چرا. خب، حالا یه چاله کنده
زیر نرده‌م.
همه‌جای حیاطمو ریده. دیگه واقعاً خسته شدم.
خب، حواسم هست تا وقتی چاله رو پر کنیم قلاده‌ش کنم، باشه؟
باشه.
باشه، می‌دونی چیه؟
اون سگ یه بار دیگه بیاد تو حیاط من، با تیر می‌زنمش.
ببین مل، شوهرم زیادی مهربونه که اینو بگه، ولی اگه فقط
تفنگ به سمت سگم بگیری، خونه‌تو آتیش می‌زنم.
شام پیتزا گرفتی؟
عالیه. ببخشید.
خب، غذا زیاده.
چرا اینو درنمیاری؟
راحت‌تره همیشه تنم باشه. آره، مامانتو
خجالت می‌ده. اوه.
سیگارو ول می‌کنی، نه؟
سیگار نمی‌کشم.
دروغ نگو، برایان.
نمی‌گم. بوشو ازت حس می‌کنم.
اصلاً تو چته؟
گفتم به کسی گیر نده. نه.
لعنتی، به همین دلیل تارهای صوتی پدربزرگتو درآوردن. سرطان که
نمی‌خوای، نه؟
نمی‌دونم.
تو گاراژ که مامانت نشنوه.
چی بود؟
دردسری درست نمی‌کنم.
امروز سگو گرفت.
صبر کن، چی؟
یادته تو وان ریده بود؟
یه ذره بود. نه، نبود. نه، راست می‌گه. خیلی
زیاد بود. باشه.
پسره خیس شده.
اوه.
آفرین پسر.
کسی
دیگه
دیشب اون نور عجیبو اون پشت دید؟
کدوم نور عجیب؟
نمی‌دونم از کجا اومد، ولی استارباک حسابی ترسیده بود و
پارس می‌کرد. اوه، عالیه.
چه شکلی بود؟
خب، یه نوری از پنجره می‌اومد.
خیلی روشن بود، سوسو زد، بعد باد دیوانه‌وار می‌وزید، و
بعد رفت.
خب که چی؟ هلیکوپتر؟
یا بشقاب پرنده.
فضایی. خفه شو، بابا. چقدر پارس کرد؟
اون‌قدر که بیدارم کرد.
هی مل، چه خبره؟ خبر خوبی نیست.
دیشب بچه یه شوخی حسابی کرده.
چی شده؟ اون کاری نکرده.
باید ببینیش.
تمیز کردنش کل روزمو می‌گیره. هی مل، از چی حرف
می‌زنی؟ بیا.
بیا نگاه کن، گرگ.
باشه.
یا خدا. آره.
آره، دقیقاً همونه. حدود صد کیلو کود
گاوه.
فکر می‌کنی کار بچه‌های منه؟
یا اون‌ها یا زنت.
بی‌خیال مل. جدی؟
می‌دونستم. می‌دونستم کار اون‌هاست. لعنتی. نخند. می‌دونستم. فقط
فکر می‌کنن خنده‌داره.
قول می‌دم، خانواده‌ی من هیچ ربطی بهش نداشت. گرگ، خواهش می‌کنم. باشه؟
اگه کار اون‌ها نبوده، پس کار کیه؟
تنها همسایه‌ای که باهاش مشکل دارم تویی. اصلاً نمی‌دونم.
ولی اگه برای تمیز کردنش کمک خواستی، من هستم.
برایان هم کمک می‌کنه.
چی؟
می‌خواستم ببینم می‌تونی تو یه چیزی کمکم کنی.
آره. چی لازم داری؟
خانم هادلستون این گیاه رو تو حیاط پشتیش پیدا کرده و می‌خوایم بفهمیم
چیه.
همه‌ی این کتاب‌ها رو گشتم، ولی چیزی شبیهش پیدا
نکردم. شما می‌دونید چیه؟
عجیبه، خیلی شبیه پلوریمیاست.
اِ، اون چیه؟
نمی‌تونه پلوریمیا باشه، چون اون گونه بیشتر از ۲۰۰
میلیون ساله منقرضه.
‏۲۰۰ میلیون سال؟
آره.
محشره. فکر کردم خوشت میاد.
ببخشید. بیشتر نتونستم.
ممنون.
خونه‌ها خیلی باحالن. چند تا چیز برات دارم.
همه‌ش سیاهه. یه نو لازم دارم.
آره، این قرمزه.
فکر کنم منم بگیرمش.
صبر کن!
برایان! تاکره! وای لعنتی!
برایان پلات، برگرد اینجا وگرنه حسابتو می‌رسم!
مردی!
یالا، از اینجا بریم!
کل آسمون یهو روشن شد،
همین‌جوری. من اینجام.
خوبی؟ آره، فکر کنم فقط یه کم جا خوردیم. تو زیرزمین
چی کار می‌کردی؟
ها؟ رخت‌شویی.
شلوارهای کثیفتو می‌شستم.
بامزه بود، مامان.
گوشم گرفته انگار تو هواپیما بودم.
آره، مال منم.
معنی نمی‌ده.
چی همچین تغییر فشاری می‌ده؟
آره، انگار برق کل محله رفته.
مال منم رفته.
هی، این چه حرفیه، آدری؟
مامان، گشنمه. می‌تونم یه چیزی بخورم؟ ها؟
آره، فقط از کابینت.
تا برق نیومده کسی یخچالو باز نکنه. نمی‌خوام
غذاها خراب شن.
کسی دیگه متوجه شد؟
بارون بند اومد.
و رعد هم.
آره، ساکته.
فکر کنم همه بهتره یه کم بخوابیم، و امیدوارم تا بیدار شیم
برق اومده باشه.
اون دیگه چی بود؟
چراغ‌قوه‌تو بده.
فکر نکنم بهتر باشه بری بیرون.
شاید کمک لازم باشه. تو بمون، لطفاً.
در پشتی رو قفل کن.
و به سگ سر بزن.
چه خبره؟
نمی‌دونم.
فکر کنم تا صبح باید تو خونه بمونیم. سیم برق افتاده.
خطرناک نیست.
پس اون آدم‌هایی که جیغ می‌زنن چی؟
کمک نمی‌خوان؟ نمی‌دونم اون‌ها کی‌ان، ولی پلیس میاد
کمکشون می‌کنه. پلیس چی؟
نباید ساکت بمونیم؟
نه،
نیستم. فقط می‌خوام بفهمم چه خبره.
چند تا بالش و پتو بیارید، همه تو اتاق نشیمن می‌خوابیم. آره،
فکر خوبیه. همه با هم. یالا. وسایلتونو بیارید.
من پتو رو میارم.
برق نیست؟
نه.
می‌رم تلویزیون ببینم.
زود درست می‌شه.
چرا اینجا این‌قدر گرمه؟
پنجره‌ها رو باز کن.
گرگ؟ بله؟
باز این بحثو نکنیم.
چطور؟
قلاده‌شو پاره کرده و زیر نرده کنده.
دنبالش می‌گردید؟ نه، نه، هنوز نه.
بهت گفتم سیم برق تو خیابون افتاده.
و من احمق نیستم. بهش دست نمی‌زنم.
شیرو بخوریم قبل از اینکه خراب شه؟
اوهوم.
همه غله می‌خوان؟
آره، لطفاً. آره، آره.
امروز خونه می‌مونی؟
نه. نه، می‌تونم یه کم دیرتر برم.
درباره‌ی سیم برق بهش می‌گم.
باشه.
دنبال استارباک می‌گردم.
می‌دونی توفان چه خسارتی زده؟
استارباک کاریش نکرده.
نه، نه.
احتمالاً تو حیاط پشتی مک‌آلیسترزه و داره به اون سگ
خوشگله نخ می‌ده.
اوه، بابا.
چیه؟ با هم بریم؟
می‌خوام ببینم خانم هادلستون خوبه.
آره. باشه، بریم.
شما دو تا، تا من و مامانت برگردیم اینجا بمونید.
اوهوم.
برایان، دیروز تاکر اومده بود.
دنبالت می‌گشت.
بهش نگو اینجام.
قطع کن.
آب نمیاد.
حتماً لوله‌ی اصلی ترکیده. عجب توفانی بود. چیز دیگه‌ای
مونده که بیاریم؟
نه، همه رو آوردیم.
خوبه.
درو قفل کن، باشه؟
چشم، خانم.
خیلی طول می‌کشه.
نه، فکر نکنم.
جای بدتری نیست.
اون آب داغِ داغه.
از میون حیاط‌ها می‌رم، می‌رم بلوک بعدی، ببینم برق
دارن. حس می‌کنم استارباک تو حیاط مک‌آلیسترزه.
باشه. ما برمی‌گردیم خونه.
خانم هادلستون؟
هادلستون؟
کسی هست؟
خانم هادلستون؟
یه چیزی دیدم.
بزرگ بود. چی دیدی؟
انگار داشت این طرف می‌اومد.
چی بود؟ حیوون؟ نمی‌دونم.
فیل از باغ‌وحش فرار نکرده؟
فیل لعنتی نبود.
مطمئنی چیزی دیدی؟
بس کن برایان. دیدم. باشه باشه، ولی داری می‌ترسونیم.
قراره بمیریم؟
نه، نه، نه.
اون می‌میره.
همه یه چیزهایی بردارید. داریم از اینجا می‌ریم.
برو، برو.
یه جورایی بو می‌ده.
آره.
یه کم دیگه می‌ریزم.
فکر کنم باید یه کم آروم بشه. مل؟
ها؟
الان نه.
شنیدی چی گفتم؟
چیزهای زیادی هست.
من
داشتم
دنبال کار می‌گشتم.
کارهای پاره‌وقت نقدی می‌کردم.
چرا بهم نگفتی؟
مامان، اون یکی چکشو کجا گذاشتی؟
دادیش به بن اوبراین؟
نمی‌خواستم نگران شی.
اون یکی چکش؟
نه.
اوه،
صبر کن. می‌تونی وسایلو ببری زیرزمین؟
همه‌شو؟ آره آره. اونجا می‌خوابیم.
یه کم برای خونه بذار.
باشه.
بابا؟
خواب استارباک رو ندیدم.
آخ، رفیق.
فکر نکنم الان کاری از دستمون بربیاد.
استارباک سگ خیلی باهوشیه.
چیزیش نمی‌شه.
می‌دونی چقدر دوستت داره.
راه خونه رو پیدا می‌کنه.
پیدا می‌کنه.
بابا؟ بله؟
زیرزمین کاملاً آب گرفته.
وای لعنتی.
چی؟ باید باز بریم طبقه‌ی دوم.
خیلی مهمه.
این آخرین شیره.
بهتره تمومش کنیم.
دیگه هیچ‌وقت شیر ندارم.
با من حرف نزن.
بی شیر چه‌ت می‌شه مگه؟
هیچ ایستگاه رادیویی پیدا نمی‌کنم.
ممنون که چک کردی، رفیق.
فکر می‌کنم محله‌مون، کل خیابونمون، جابه‌جا شده.
فکر می‌کنم خونه‌مون یه جاییه
که ما توی
گذشته‌ایم.
جایی که... آخه چطور همچین چیزی ممکنه؟
نمی‌دونم.
شاید نورها اون چیزها رو از گذشته به حال می‌آرن و ما رو
به گذشته.
خب، شاید دروازه‌ها مثل پس‌لرزه بودن. اولش تقریباً
نامحسوس، تکه‌های کوچیک زمین رو بین زمان‌های مختلف عوض می‌کردن.
و شاید لرزه‌ها بزرگ‌تر شدن تا بالاخره اون بزرگه زد، و کل
محله‌مون عوض شد.
خب، اگه درست باشه، می‌تونه ما رو برگردونه خونه.
خب که چی، فقط اینجا صبر کنیم؟
آره.
آره. زنده می‌مونیم.
و منتظر می‌مونیم نور برمون گردونه. نقشه اینه.
این... از کجا می‌دونی اصلاً همچین چیزی می‌شه؟ نمی‌دونیم.
من باور دارم می‌شه.
چطور؟ می‌دونم.
چون خدا نمی‌ذاره اینجا بمیریم.
گرگ، تو فقط کریسمس کلیسا می‌ری و حالا داری به بچه‌ها این حرفو می‌زنی؟
پس اون آدم‌هایی که دارن خورده می‌شن چی؟
من ایمان دارم.
باشه.
خوبه.
اگه حالتو بهتر می‌کنه، باور کن.
نمی‌خوام دروغ بگم.
انگار رو صحنه بود.
ممنون.
خانواده‌هایی زنده می‌مونن که باهوش باشن، باید آب،
غذا، اسلحه و فشنگ بخرن.
چرا چند روز صبر نکنیم؟ نمی‌شه ببینیم چی می‌شه؟ می‌شه.
می‌شه.
دایناسورها. آره خوب شد. می‌ترسونیمشون، توجهشونو
جلب نمی‌کنن. اون احمقه.
از اینجا. فقط باید کنار هم بمونیم.
از کجا می‌دونی؟
خب، مطمئن نیستم. فقط حسمه. می‌شه این‌قدر
خوش‌بین نباشی؟
این درست نمی‌شه.
خب، آخه می‌خوای چی کار کنم؟ می‌خوام درباره‌ی
وضعیت صادق باشی. می‌خوام... ما تا آخر عمر اینجا گیر افتادیم. نباید
با بچه‌هامون صادق باشیم که این یعنی چی؟ هر کاری می‌کنم
غلطه.
کل سال.
من تلاش کردم این خانواده رو کنار هم نگه دارم و تو فقط خواستی
از هم بپاشیش.
چطور اینو می‌گی؟
تو هیچ‌وقت نمی‌خوای درباره‌ی هیچی حرف بزنی وقتی
مشروب خوردی.
دقیقاً مثل زندگیمون. نمی‌فهمم.
این برات زیادیه؟ زیادیه؟ از پسش برنمی‌آی؟ فکر می‌کنی
من چه حالی دارم؟
آدری؟ آدری!
از کجا
این
رو آوردی؟
نمی‌دونم. نمی‌دونم. عجیب بود.
باورم نمی‌شه.
اون چیه؟
چی کار کنم؟
برو جلو. مواظب باش.
تکون نمی‌خورن.
خدای من.
شاید بتونم دورشون بزنم.
بوق بزن.
همه‌ی حیوون‌ها ازش می‌ترسن.
استارباک؟
خیلی
بامزه‌ست
وقتی داداشمو زدی! نه! نه!
وقتی دستشو شکستی! بس کن!
بس کن! ببخشید، باشه؟ بس کن! می‌کشیش!
دست خودتو شکستی! منم.
خب که چی؟ به کی چه؟ فقط می‌خوام بکشمش!
می‌خوام بکشمش!
بس کن! ولش کن! خواهش می‌کنم راحتش بذار!
ببخشید.
خدای من، خیلی متأسفم.
می‌دونی چی کار کردم؟
نمی‌دونم چی به سرمون میاد.
یالا.
بریم.
بیا مقاومت کنیم.
چرا فرار کردی؟
استارباک برگشته.
کنار خونه بود، ولی حالا رفته.
کجاست؟ نمی‌دونم. پیداش نمی‌کنم.
آخ، برایان.
می‌دونی، شاید...
نگران نباش. حالش خوبه.
چیزیش نمی‌شه.
همین کارو می‌کنیم.
این برمون می‌گردونه خونه.
به زمان خودمون.
باید بچه‌ها رو پیدا کنیم و زود برگردیم.
تو همین الان برو تو.
چی داری می‌گی؟ من بچه‌ها رو پیدا می‌کنم و تو رو اون
طرف می‌ذاریم. با هم باشیم و خونه نه؟
فقط می‌خوام امن باشی.
من از تو و بچه‌ها جدا نمی‌شم.
اون خونه‌ها.
نمی‌دونم، ولی یه چیزی اینجا پیدا کردم.
جانت، مدرسه‌ی خصوصی رفتن چطور بود؟
من هیچ‌وقت مدرسه‌ی دولتی نرفتم. نمی‌دونم چقدر فرق داره.
تو مدرسه‌مون دعا نیست.
آره، هرجا بخوای می‌تونی دعا کنی.
آره،
درسته.
آدری، به خدا اعتقاد داری؟
جدی؟
دارم. آره، بعضی وقت‌ها منم ندارم.
درد می‌کنه؟
آره، یه کم.
ببخشید.
زود باید برسیم خونه.
تموم شد.
نگران نباش.
صبر کن.
یکی اون بیرونه.
برایان؟
آدری؟
مامان! بابا!
آخ، ببخشید.
خیلی دوستت دارم. خیلی معذرت می‌خوام.
ببخشید.
بابا! آخ، برایان.
بابا؟
این جانته.
سلام.
سلام، جانت.
کاملاً تنهاست.
باید پیش یکی بمونی. پیش ما بمونه.
آره، معلومه. ممنون.
ممنون. خدای من.
گرگ، باید راه برگشت به خونه رو پیدا کنیم.
مطمئن می‌شیم، باشه؟
آره. باشه.
یا خدا، دارن می‌کنن.
این کجاش خنده‌داره؟
نگاش کن.
چقدر لوسی.
می‌خوام ازت عکس بگیرم.
چی؟
از بالشت عکس بگیر.
اصلاً می‌دونی تو چه خطری هستیم؟
لطفاً بذار عکس بگیرم.
می‌خوام یادم بمونه.
این لحظه‌ی دیوونه‌وار احمقانه.
باشه، زود باش.
دیوونه‌ای.
لبخند.
حالا می‌تونیم بریم؟
آره.
نه، خیلی بهتره.
بابا.
اونو ببین.
آتیش از کجا میاد؟ ما روشنش کردیم؟ شاید.
باید از اینجا بریم.
شاید یه دروازه‌ی دیگه پیدا کنیم.
اصلاً کجا رو بگردیم؟ کاملاً تصادفیه، نه؟ آره.
وقتی تاریک شد، باید بریم بالا و دنبال نور.
دنبال نور بگرد.
باشه.
مامان!
ممنون.
برو خونه و حلش کن.
حلش کن.
خب، می‌دونی، خونه آتیش می‌گیره.
دست از سرم بردار.
ما در امانیم.
هیچ جایی نیست.
اونو می‌بینی؟
چی؟ چی؟ چیه؟
اونجا.
بپر رو تپه.
استارباک هم همین‌جوری داشت پارس می‌کرد. دیشب دیدنش.
دیشب.
فکر کنم راه خونه باشه.
هرچی می‌شه اسلحه کرد بردارید.
از اینجا می‌ریم.
اون خانم والکور نیست؟
کتابدار؟
آره.
با هم نمی‌شه بریم؟
فکر کنم بهتره یکی‌یکی. سخته بشه فهمید چی
می‌شه. اصلاً نمی‌دونیم چی می‌شه. دارم سعی می‌کنم
کم‌ترسناک‌ترین راهو پیدا کنم، ولی تو نمی‌تونی... مامان، من اول می‌رم.
تو اول بری. نه، یا خواهرت می‌ره یا من.
مامان؟
اون‌ور می‌بینمت. چی؟
دوستت دارم.
هیچی نشد.
یه لحظه صبر کن.
مامان، یازدهم ژوئیه‌ست.
شب همون اتفاقه.
ساعت چنده؟
اونجا. ۵:۴۵.
ساعت ۱۱:۰۵ چی می‌شه؟
ما اون پایینیم؟
یه نسخه‌ی دیگه از ما؟ نه.
اون‌همه آدم، مامان، باید بهشون هشدار بدیم.
وقت نیست.
هیچ‌وقت نمی‌تونن پیدامون کنن.
پیش داداشت بمون، باشه؟
قول می‌دی؟ باشه؟ باشه؟
همون‌جا بمون!
آدری، فقط بهم اعتماد کن.
چند دقیقه تا محو شدنش مونده؟
آره.
چرا بهم نمی‌گی چه خبره؟
من؟
شما اینجا چی کار می‌کنید؟
این چیه؟
چقدر از دیدنت خوشحالم.
انگار از دست من عصبانی بودی.
دوستت
دارم.
دوستم داری. خیلی دوستم داری.
منم دوستت دارم، ولی تو اینجا چی کار می‌کنی؟ چه خبره؟
می‌دونم مشکل داشتیم، ولی گرگ، هیچ‌جای دیگه‌ای نمی‌خوام باشم
جز اینجا، پیش تو.
واقعاً؟
جدی؟
اون دایناسور لعنتیه؟
آره، هست.
اوهوم.
دو سال پیش در چنین روزی محله‌ی فلاورویل ناپدید شد
نیمه‌شب، و جایش را دایره‌ای دومایلی از جنگل پیش‌ازتاریخ گرفت
دانشمندان و ارتش آمریکا منطقه را مهار کردند و ده‌ها
جانور پیش‌ازتاریخ را گرفتند یا کشتند. بسیاری از بازماندگان جانشان را
مدیون کاری هستند که دنیس پلات، ساکن فلاورویل، در آن باجه‌ی تلفن مشهور
روی تپه انجام داد. دنیس به من زنگ زد
و التماس کرد سوار ماشین شم و یک‌راست برم به تپه. خدا رو شکر که
حرفشو گوش کردم.
شوهرم فکر می‌کرد دیوونه‌ست که نصفه‌شب زنگ زده، ولی
یه چیزی تو صداش بود که باعث شد زنده بمونم.
خیلی به دنیس پلات احترام می‌ذارم. همیشه با هم
خوب نبودیم.
جونمو نجات داد.
شام حاضره.
بابا کباب کرده.
باشه. الان میام. باشه.
جديدترين اخبار فيلم و سريال در کانال تلگرام و پیج اینستاگرام : .:: @MiraMovie1 ::. .:: @myZedMovie ::.